PDA

View Full Version : ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ



CrazyEyeStone
08-28-2009, 10:58 AM
မဂၤလာပါ....။
ကၽြန္ေတာ္က CrazyEyeStone ပါ။ အခုလို myanmarengineer ဖိုရမ္မွာ ဘာသာေရး ေဆြးေႏြးခြင့္ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကုိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာအေၾကာင္းကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္.....။

ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာဟူသည္..

အဂၤုတၱရနိကာယ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ ေရာဟိတႆသုတ္တြင္ လာသည့္ “သညာနဲ႔ စိတ္ရွိေသာ ဤတစ္လံမွ်ေလာက္ေသာ ကုိယ္ေပၚမွာပင္ ဒုကၡ၊ ဒုကၡျဖစ္ေႀကာင္း၊ ဒုကၡျငိမ္းမႈနဲ႔ ဒုကၡျငိမ္းမႈသုိ႔ သြားရာလမ္းတု႔ိကုိ ငါ ဘုရား ပညတ္ေတာ္မူ၏” ဟူသည့္ ေဒသနာေတာ္ႏွင့္ “သႏၵိဌိေကာ = လက္ေတြ႔မ်က္ေတြ႔ က်ေသာတရားသာလွ်င္ ဗုဒၶ၏ တရား” ဟူသည့္ တရားေတာ္၏ ဂုဏ္ေတာ္တုိ႔ကုိ လက္ကုိင္ျပဳျပီး လူတစ္ေယာက္ လက္လွမ္းမမီနုိင္ေသာ မေမြးဖြားခင္ အတိတ္ကာလက ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာအရာ၊ ေသဆုံးျပီးေနာက္ ျဖစ္ပ်က္လာမယ့္အရာ၊ အတိတ္ဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀၊ ပရေလာက စသည္တုိ႔ကို မေျပာဘဲ လက္ေတြ႔မ်က္ေတြ႔ ရင္ဆုိင္ေတြ႔ႀကဳံေနရေသာ ေမြးဖြားခ်ိန္မွ ေသဆုံးခ်ိန္အထိတည္ရွိေနသည့္ ပစၥဳပၸန္ျဖစ္တည္မႈကုိသာ ဦးစားေပးလ်က္ ထုိပစၥဳပၸန္ဘ၀မွာပင္ လူ၏ တစ္ဘ၀ကမွ အျခားတစ္ဘ၀သုိ႔ိ ကူးေျပာင္းက်င္လည္ေနႀကပုံ၊ ဒုကၡေတြ႔ႀကဳံရပုံ၊ ထုိဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ အားထုတ္ပုံနည္းလမ္း စသည္တုိ႔ကုိ တည္ေဆာက္ျပေသာ ဘာသာျဖစ္သည္။

လူတစ္ေယာက္သည္ ေမြးဖြားခ်ိန္မွ ေသဆုံးခ်ိန္အတြင္း ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံဟူေသာ ကံသုံးမ်ိဳးျဖင့္ ျပဳမူတုန္႔ျပန္သည္။ ထုိကံသုံးမ်ိဳးကပင္ ထုိသူ မည္သူမည္၀ါ၊ မည္သည့္ဘုံမွာ ေနသည္၊ မည္သုိ႔ေသာေလာကအျမင္ျဖင့္ မည္သုိ႔ ျပဳမူေနထုိင္သည္ဆုိသည္ကုိ အဆုံးအျဖတ္ျပဳသည္၊ (ေနထုိင္ေသာ ကမၻာခ်င္းတူေသာ္ျငား သူခုိးတစ္ေယာက္ျမင္ေသာ ေလာကႏွင့္ ျဖဴစင္သူတစ္ေယာက္ ္ျဖတ္သန္းေနေသာေလာက ေလာကခ်င္း မတူညီဟု ဆုိလုိေပသည္)။ ဒုကၡဟု ေျပာလ်င္ ထုိလူ၏ ကံသုံးပါးတြင္ ျဖစ္ေနေသာ မလုိလားဖြယ္ရာ အေျခအေနဆုိးတုိ႔ကုိ ရည္ညႊန္းျခင္းျဖစ္ျပီး ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္သည္ဆုိရာတြင္လည္း အထက္ပါကံသုံးပါးတုိ႔၏ ဆုိခဲ့ျပီးအေျခအေနဆိုးတုိ႔မွ လြတ္ေျမာက္ကာ လူတစ္ေယာက္ အညြန္႔တလူလူ ျဖဴ ျဖဴစင္စင္ျဖစ္ေနေသာ အေျခအေနကုိပင္ ဆုိလုိျခင္း ျဖစ္သည္။

လူတစ္ေယာက္တြင္ မူလ ေမြးရာပါ ျဖစ္တည္မႈအျဖစ္ ခႏြာ ၅ ပါး ျဖင့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ၃၂ ေကာဌာသျဖင့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဓာတ္ႀကီး ၄ ပါးျဖင့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သုိ႔မဟုတ္ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ရုပ္နဲ႔ နာမ္ႏွစ္ပါးတည္းျဖင့္္ေသာ္လည္း ဖြဲ႕စည္းထားျခင္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မည္။ သုိ႔မဟုတ္ ဒီထက္ ပုိမုိ နက္နဲေသာ အေျခအေနတြင္ လူ႔ျဖစ္တည္မႈတြင္ “သူငါဟူသည္ အမွန္တကယ္ မရွိ၊ အရွိတရားဟူ၍ ဗလာသုညသာ ရွိသည္”ဟု ေျပာ၍ ရခ်င္ရမည္။ သုိ႔ေသာ္ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာအေနျဖင့္ ထုိသုိ႔ေသာ လူ႔မူလကုိ လုိအပ္သည္ထက္ ပုိမုိ အေသးစိတ္ ခြဲျခားေ၀ဖန္မႈမ်ိဳးမ်ား မျပဳလုပ္ဘဲ (ထုိသုိ႔ လူကုိ ခြဲစိတ္မႈလုပ္ေသာ၀ါဒကုိ ဗုဒၶ အမွန္တကယ္ညႊန္ျပေသာ အမွန္တရားအျဖစ္ မယုံႀကည္ဘဲ ေနာက္ပုိင္းမွ ေပၚထြန္းလာေသာ အဘိဓမၼာ၀ါဒ၊ သုည၀ါဒတုိ႔မွ ေျပာင္းလဲဖြင့္ဆုိထားသည့္ အနက္မ်ားသာ ျဖစ္သည္ဟု ျမင္ျပီး) လူတစ္ေယာက္ကုိ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ႔သာ ထားကာ ထုိလူမွ ထုတ္လုပ္အပ္ေသာ ထုိသူ၏ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ ဥပါဒါနကၡႏၶာမ်ား၏ ဆုိးျခင္းေကာင္းျခင္း၊ ယုတ္ျခင္းျမတ္ျခင္းစသည္ကုိ ပုိင္းျခားေ၀ဖန္ျခင္းသည္သာ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္တုိင္၏ တရားျဖစ္သည္ဟု နားလည္သည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဗုဒၶ၏ ကမၼ၀ါဒဆုိသည္မွာ “ကမၼံ သေတၱ ၀ိဘဇတိ= ကံသည္ သတၱ၀ါတုိ႔ကုိ ခြဲျခား၏”ဟူသည့္ ေဒသနာအတုိင္း “လူသည္ လူအျဖစ္ ကိန္းေသျဖစ္ျပီး ထုိလူ႔မွာ ျဖစ္ပ်က္ေနေသာ ကံသုံးပါးက ထုိသူ႕ကုိ သတၱ၀ါတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးဘ၀သုိ႔ ၀င္ပူေစျခင္း၊ (အရိယာသူေတာ္စင္အျဖစ္ စင္ႀကယ္ေစျခင္း) တုိ႔ကုိ ျဖစ္ေစသည္။ ပုံစံအားျဖင့္...

လူတစ္ေယာက္ + ဆုိးေသာ ကံသုံးပါး = လူဆုိး၊
လူတစ္ေယာက္ + လုယက္တုိက္ခုိက္မႈ (ကာယကံ)= ဓားျပ၊
လူတစ္ေယာက္ + ျဖဴစင္ေသာ ကံသုံးပါး = လူျဖဴစင္ (အရိယာ)
လူတစ္ေယာက္ + ေဗာဓိဥာဏ္ (မေနာကံ)= ဗုဒၶ စသည္ကဲ့သုိ႔ပင္ ျဖစ္သည္။

ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာဟူေသာအမည္သည္ ယေန႔အခါတြင္မွ လူအမ်ား ႀကားသိခြင့္ရလာရျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုမွ စတင္တီထြင္ထားအပ္ေသာ အသစ္အဆန္းဘာသာတစ္ခုမဟုတ္ဘဲ သမုိင္းအစဥ္အဆက္ကုိ ေျခရာခံလုိက္ သုေတသနျပဳျပီး ဗုဒၶဘာသာထဲသုိ႔ ျဗဟၼဏ၀ါဒ၊ ဂ်ိန္း၀ါဒ၊ သုည၀ါဒ၊ ပရမတၳ၀ါဒစသည့္ အျပင္ပ၀ါဒမ်ား၏ စိမ့္၀င္ လႊမ္းမုိးမႈ မခံရမီ နဂုိမူလ ဗုဒၶလက္ထက္ေတာ္ကတည္းက အမွန္တည္ရွိခဲ့သည့္ အဆုံးအမအတုိင္း ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ထားေသာ မူလဗုဒၶဘာသာျဖစ္သည္ဟု ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာကုိ စတင္ ေဟာႀကားေတာ္မူခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္ ဓမၼ၀ိဟာရီ ရွင္ဥာဏက မိန္႔ဆုိထားပါသည္။

kothitko
08-28-2009, 02:56 PM
ေအးဗ်ာ ခင္ဗ်ားတင္ျပထားတာ သိပ္ေကာင္းတယ္ ဒါ့ထက္ ဘာလို႔မ်ား ဓမၼဝိဟာရ အရွင္ဥာဏကို အဓမၼဝါဒီလို႔ စြပ္စြဲထားတာတုန္း
ဘာလို႔ မ်ား သံဃာေတာ္ေတြ အစည္းေဝးလုပ္ၿပီး တခုတ္တရ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ထားရတာတုန္းဗ်ာ ..
ရွင္းျပႏိုင္မယ္ ဆိုရင္တဆိတ္ေလာက္ရွင္းျပပါလားခင္ဗ်ာ

CrazyEyeStone
08-28-2009, 07:14 PM
ေအးဗ်ာ ခင္ဗ်ားတင္ျပထားတာ သိပ္ေကာင္းတယ္ ဒါ့ထက္ ဘာလို႔မ်ား ဓမၼဝိဟာရ အရွင္ဥာဏကို အဓမၼဝါဒီလို႔ စြပ္စြဲထားတာတုန္း
ဘာလို႔ မ်ား သံဃာေတာ္ေတြ အစည္းေဝးလုပ္ၿပီး တခုတ္တရ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ထားရတာတုန္းဗ်ာ ..
ရွင္းျပႏိုင္မယ္ ဆိုရင္တဆိတ္ေလာက္ရွင္းျပပါလားခင္ဗ်ာ


သံဃနာယကို ကို ေရွ့ဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀ အယူမွားေတြ နဲ့ ပတ္သက္ျပီး ဖယ္ရွားေပးဖို့ေတာင္းဆိုတယ္။ ဘုရားေတာင္ မေဟာေျပာပဲ ႏွင့္ ေဟာေျပာျခင္းဟာ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ အတြက္ နစ္နာဖြယ္ရာပဲ ဆိုျပီး။ အရိယ သစၥာ၀ါဒေတြ ေဆြးေႏြးတယ္။ အဲ့ဒါ ေထာင္ ၃ႏွစ္ က်သြားတယ္။ သံဃာဂိုဏ္းခြဲဖို့ၾကံတယ္ဆိုျပီး။ ေနာက္မွ တရားႏိုင္ျပန္ေပးျပီး မွားယြင္းမွုလို့ေျပာတယ္။
ေထာင္ကျပန္ထြက္လာေတာ့ သီးျခားအေနနဲ့ ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ဆိုျပီး ရပ္တည္တယ္။ ေထာင္ထဲထပ္ထည့္လိုက္ျပန္တယ္။ ေတာ္ပါေသးရဲ.ဗ်ာ မေသတာပဲ ကံေကာင္းလွပါျပီး။
ဒီကိစၥနဲ့ပတ္သက္ျပီး အက်ယ္တ၀င့္ကို မၾကာမီ ဓမၼ၀ိဟာရီ နိဒါန္း ဆိုျပီး Online ေပၚေရာက္လာေတာ့မွာပါ။

ေလးစားစြာျဖင့္

HarryLwin
08-29-2009, 03:13 AM
ေအးဗ်ာ ခင္ဗ်ားတင္ျပထားတာ သိပ္ေကာင္းတယ္ ဒါ့ထက္ ဘာလို႔မ်ား ဓမၼဝိဟာရ အရွင္ဥာဏကို အဓမၼဝါဒီလို႔ စြပ္စြဲထားတာတုန္း
ဘာလို႔ မ်ား သံဃာေတာ္ေတြ အစည္းေဝးလုပ္ၿပီး တခုတ္တရ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ထားရတာတုန္းဗ်ာ ..
ရွင္းျပႏိုင္မယ္ ဆိုရင္တဆိတ္ေလာက္ရွင္းျပပါလားခင္ဗ်ာ


သံဃနာယကို ကို ေရွ့ဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀ အယူမွားေတြ နဲ့ ပတ္သက္ျပီး ဖယ္ရွားေပးဖို့ေတာင္းဆိုတယ္။ ဘုရားေတာင္ မေဟာေျပာပဲ ႏွင့္ ေဟာေျပာျခင္းဟာ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ အတြက္ နစ္နာဖြယ္ရာပဲ ဆိုျပီး။ အရိယ သစၥာ၀ါဒေတြ ေဆြးေႏြးတယ္။ အဲ့ဒါ ေထာင္ ၃ႏွစ္ က်သြားတယ္။ သံဃာဂိုဏ္းခြဲဖို့ၾကံတယ္ဆိုျပီး။ ေနာက္မွ တရားႏိုင္ျပန္ေပးျပီး မွားယြင္းမွုလို့ေျပာတယ္။
ေထာင္ကျပန္ထြက္လာေတာ့ သီးျခားအေနနဲ့ ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ဆိုျပီး ရပ္တည္တယ္။ ေထာင္ထဲထပ္ထည့္လိုက္ျပန္တယ္။ ေတာ္ပါေသးရဲ.ဗ်ာ မေသတာပဲ ကံေကာင္းလွပါျပီး။
ဒီကိစၥနဲ့ပတ္သက္ျပီး အက်ယ္တ၀င့္ကို မၾကာမီ ဓမၼ၀ိဟာရီ နိဒါန္း ဆိုျပီး Online ေပၚေရာက္လာေတာ့မွာပါ။

ေလးစားစြာျဖင့္



အခုလို ဘာသာေရးက႑မွာ ဝင္ေရာက္ေဆြးေႏြးေပးတဲ့ အတြက္ ကို CrazyEyeStone ကို အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ ...
ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒက အြန္လိုင္းေပၚမွာ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးေနၾကတာေတြကို ေတြ႔ရေပါင္းမ်ားပါၿပီ ... အခုလို ဒီဝါဒရဲ႕ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆုိခ်က္ကို တိတိက်က် သိရလို႔လည္း ဝမ္းသာမိပါတယ္။
က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေမးစရာေလးေတြ၊ ေဆြးေႏြးစရာေလးေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားရွိေနပါတယ္။ ဒီေမးခြန္းေတြထဲက တခ်ိဳ႕ကို က်ေနာ္ သာသနာကိုဖ်က္ဆီးေတာ့မည့္ အဓမၼဝါဒီ မိုးျပာဂုိဏ္း၏ အယူအဆမ်ား ဆိုတဲ့ thread မွာလည္း ေမးခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ အေျဖကို မရေသးပါဘူး။ ေအာက္ကလင့္ခ္မွာ ဖတ္ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။

http://www.myanmarengineer.org/forum/index.php/topic,4497.45.html

ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒီေတြက ဒါဟာ မဟာယနလို သီးျခား ဗုဒၶဘာသာ ဂုိဏ္းခဲြတခုျဖစ္တယ္။ ေထရဝါဒနဲ႔ ဘာမွ မပတ္သက္ဘူး ဆိုၿပီး ေျပာဆုိေနၾကတာကို က်ေနာ္ေတြ႔ပါတယ္။
ဒီလိုဆုိရင္ေတာ့ မဟာယန ဗုဒၶဘာသာမွာ ေထရဝါဒနဲ႔မတူတဲ့ သူတို႔ကိုယ္ပိုင္က်မ္းဂန္ေတြ ရွိပါတယ္။ တျခားဘာသာေတြဟာလည္း ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာနဲ႔မတူတဲ့ က်မ္းဂန္အသီးသီး ရွိေနပါတယ္။
အခု က်ေနာ္ ေလ့လာၾကည့္ရသေလာက္ေတာ့ ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ ဆိုတာ ေထရဝါဒရဲ႕ က်မ္းဂန္ေတြကိုပဲ ကိုယ္ထင္သလို လိုရာဆဲြၿပီး အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ထားတာေတြပဲ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ေထရဝါဒရဲ႕က်မ္းဂန္ေတြကို ကုိယ္ထင္သလုိ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ၿပီး ေထရဝါဒ မဟုတ္ပါဘူး၊ သီးျခားဗုဒၶဘာသာလို႔ေတာ့ ဘယ္လိုမွ ေျပာလုိ႔ မရႏုိင္ပါဘူး။ ဥပမာ ေျပာရရင္ေတာ့ သူမ်ားရဲ႕စာကို အၿမီးႏႈတ္၊ ေခါင္းႏႈတ္လုပ္၊ ၏ နဲ႔ သည္ ျပင္ေရးၿပီး ခပ္တည္တည္နဲ႕ ကိုယ္တုိင္ေရးစာအုပ္ လုပ္တာနဲ႔ တူေနပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ေထရဝါဒ ဆုိတာ ဘာလဲလုိ႔ ၾကည့္ရပါလိမ့္မယ္။
လူေသလူျဖစ္ ဝါဒါႏုဝါဒဝိနိစၦယမွာ ဒီလို အဓိပၸာယ္ဖြင့္ထားပါတယ္။

ဒီပဝင္ အခန္း(၄) ပါဠိေတာ္မွာ - ‎
‎(၇) ဓုတဝါဒီနမေဂၢါ ေသာ၊ ကႆေပါ ဇိနသာသေန၊
ဗဟုႆုတာနမာနေႏၵာ၊ ဝိနေယ ဥပါလိ ပ႑ေတာ၊
‎(၈) ဒိဗၺစကၡဳမွိ အႏု႐ုေဒၶါ၊ ဝဂႌေသာ ပဋိဘာနဝါ၊
ပုေဏၰာ စ ဓမၼကထိကာနံ၊ ဝိစိၾတကထကုမာရကႆေပါ။
‎(၉) ဝိဘဇၨမွိ ကစၥာယေနာ၊ ေကာ႒ိေကာ ပဋိသမၻိဒါ။
အေညပတၱိ မဟာေထရာ၊ အဂၢနိကၡိတၱိကာ ဗဟူ။
‎(၁၀) ေတဟိ စေညဟိ ေထေရဟိ၊ ဓမၼဝိနယသဂၤေဟာ။
ေထေရဟိ ကတသဂၤေဟာ၊ ေထရဝါေဒါတိ ဝုစၥတိ။
ဒီ ပါဠိေတာ္ရဲ႕ အနက္က ...‎
‎(၇) ျမတ္စြာဘုရားသာသနာေတာ္၌ ဓုတဝါဒီတုိ႔တြင္ အေတာ္ဆံုးျဖစ္သူ အရွင္မဟာကႆပသည္လည္းေကာင္း၊ ‎ဗဟုသုတ ပုဂၢိဳလ္တို႔တြင္ အေတာ္ဆံုးျဖစ္သူ အရွင္အာနႏၵာ၊ ဝိနယအရာ၌ ပညာရွိေသာ အရွင္ဥပါလိသည္လည္းေကာင္း၊
‎(၈) ဒိဗၺစကၡဳအဘိညာဥ္အရာ၌ အေတာ္ဆံုးျဖစ္ေသာ အရွင္အႏု႐ုဒၶါ၊ ပဋိဘာန္ဉာဏ္ထူးလွေသာ အရွင္ ဝဂႌသ၊ ဓမၼကထိက ‎ပုဂၢိဳလ္တုိ႔တြင္ အေတာ္ဆံုးျဖစ္သူ အရွင္ ပုဏၰ၊ ဆန္းၾကယ္ေသာတရားစကားကိုေျပာေဟာတတ္သူ အရွင္ကုမာရကႆပ ‎သည္ လည္းေကာင္း၊
‎(၉) အက်ယ္ခဲြေဝေျဖဆိုရာ၌ အေတာ္ဆံုးျဖစ္သူ အရွင္မဟာကစၥည္း၊ ပဋိသမၻိဒါအရာ၌ အေတာ္ဆံုးျဖစ္သူ အရွင္ေကာဠိက ‎သည္ လည္းေကာင္း၊ အျခားမ်ားစြာေသာ ဧတဒဂ္အရာ၌ထားျခင္းခံရသူ မေထရ္ႀကီးတို႔သည္လည္းေကာင္း ပါရွိၾကကုန္၏။
‎(၁၀) အဆိုပါ ေထရ္ႀကီးမ်ားသည္လည္းေကာင္း၊ သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္ၾကေသာ ရဟန္းကိစၥ ၿပီးၿပီးသူ အျခားေထရ္ႀကီးတို႔ ‎သည္ လည္းေကာင္း ငါးရာေသာ ထုိေထရ္တို႔သည္ စုေပါင္းရြတ္ဆိုျခင္းျပဳအပ္ေသာ ဓမၼဝိနယသံဂါယနာကို ေထရဝါဒ ဟူ၍ ‎ဆုိအပ္၏ ...
လို႔ ဆုိထားပါတယ္။ ဒါဟာ ေထရဝါဒ သာသနာကို အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆုိခ်က္ ပါပဲ။ ဒီေတာ့ ေထရဝါဒ မဟုတ္ဘူး ဆုိရင္ အထက္ပါ မေထရ္ႀကီးတုိ႔ရဲ႕ ဓမၼဝိနယသံဂါယနာကို လက္မခံမွသာ ေထရဝါဒ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ဆုိႏိုင္ပါတယ္။ ဒီ ပထမသံဂါယနာ ကေန ဆင့္ပြားလာတဲ့ ေနာက္ထပ္ သံဂါယနာမ်ားကိုလည္း လက္မခံဘူး ဆိုတဲ့ သေဘာျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါဆုိရင္ေတာ့ ဒီက်မ္းဂန္ေတြကို မကိုးကားဘဲ ေနဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။

ဒီေတာ့ ... က်ေနာ္ ေမးခ်င္တာက -
(၁) ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒ ဆုိတာက အဂၤုတၱရနိကာယ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ ေရာဟိတႆသုတ္တြင္ လာတဲ့ ေဒသနာေတာ္ နဲ႔ တရားေတာ္၏ ဂုဏ္ေတာ္တုိ႔ကုိ လက္ကုိင္ျပဳျပီး ပစၥဳပၸန္ျဖစ္တည္မႈကုိသာ ဦးစားေပးတယ္၊ ပစၥဳပၸန္ဘ၀မွာပဲ လူ၏ တစ္ဘ၀ကမွ အျခားတစ္ဘ၀သုိ႔ိ ကူးေျပာင္းက်င္လည္ေနႀကပုံ၊ ဒုကၡေတြ႔ႀကဳံရပုံ၊ ထုိဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ အားထုတ္ပုံနည္းလမ္း စသည္တုိ႔ကုိ တည္ေဆာက္ျပေသာ ဘာသာျဖစ္သတယ္ လို႔ ဆုိထားတဲ့အတြက္ ေထရဝါဒရဲ႕ က်မ္းဂန္ေတြကိုပဲ ကိုးကားသံုးစဲြေနတယ္ ဆုိတာထင္ရွားေနပါတယ္။ တခါ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုထားခ်က္ကလည္း တမ်ိဳးျပန္ဖြင့္ဆိုထားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အခုလို ေထရဝါဒရဲ႕ က်မ္းဂန္ေတြကိုပဲ တမ်ိဳးအဓိပၸာယ္ ျပန္ဖြင့္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ အလြန္ဆံုးအေနနဲ႔ ဒါဟာ ေထရဝါဒရဲ႕ ဂိုဏ္းကဲြ တခု အေနနဲ႔သာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ေထရဝါဒ မဟုတ္ဘူးလို႔ ဘယ္နည္းမွ မဆုိႏိုင္ပါ။ ဒါကို လက္ခံႏိုင္ပါသလား။ လက္မခံႏုိင္ရင္လည္း ဘာေၾကာင့္ဆိုတာကုိ အကိုးအကားနဲ႔ ခိုင္ခုိင္မာမာ ေျဖၾကားေပးေစလိုပါတယ္။

(၂) ဒီလုိ အဓိပၸာယ္ တမ်ိဳး ျပန္ဖြင့္ထားတာကေရာ ဘယ္ေလာက္ ခိုင္မာတိက်သလဲ ဆုိတာကိုလည္း ထပ္ေမးခ်င္ပါတယ္။

(၃) ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာဟူေသာအမည္သည္ ယေန႔အခါတြင္မွ လူအမ်ား ႀကားသိခြင့္ရလာရျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုမွ စတင္တီထြင္ထားအပ္ေသာ အသစ္အဆန္းဘာသာတစ္ခုမဟုတ္ဘဲ သမုိင္းအစဥ္အဆက္ကုိ ေျခရာခံလုိက္ သုေတသနျပဳျပီး ဗုဒၶဘာသာထဲသုိ႔ ျဗဟၼဏ၀ါဒ၊ ဂ်ိန္း၀ါဒ၊ သုည၀ါဒ၊ ပရမတၳ၀ါဒစသည့္ အျပင္ပ၀ါဒမ်ား၏ စိမ့္၀င္ လႊမ္းမုိးမႈ မခံရမီ နဂုိမူလ ဗုဒၶလက္ထက္ေတာ္ကတည္းက အမွန္တည္ရွိခဲ့သည့္ အဆုံးအမအတုိင္း ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ထားေသာ မူလဗုဒၶဘာသာျဖစ္သည္ လို႔ ဆုိပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဒီဝါဒကို ေဖာ္ထုတ္တဲ့ ဆရာေတာ္ ရွင္ဉာဏက ဘာေတြကို ဘယ္လိုမ်ားေလ့လာ သုေတသနလုပ္ခဲ့လို႔ ဒီဝါဒဟာ နဂုိမူလ ဗုဒၶလက္ထက္ေတာ္ ကတည္းက အမွန္တည္ရွိခဲ့သည့္ အဆုံးအမအတုိင္း ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ထားေသာ မူလဗုဒၶဘာသာျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာႏိုင္ရတာပါလဲ။ အေထာက္အထားအကိုးအကားနဲ႔တကြ ေျဖၾကားေပးေစခ်င္ပါတယ္။

(၄) ေနာက္ပုိင္းမွ ေပၚထြန္းလာေသာ အဘိဓမၼာ၀ါဒ၊ သုည၀ါဒတုိ႔မွ ေျပာင္းလဲဖြင့္ဆုိထားသည့္ အနက္မ်ားသာ ျဖစ္သည္ဟု ျမင္တယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။ အဘိဓမၼာဝါဒဟာ ဘုရားေဟာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေနာက္ပိုင္းမွ ေပၚထြန္းလာတာ မဟုတ္ေၾကာင္း က်ေနာ္ တင္ျပခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ေအာက္က လင့္ခ္မွာ ဖတ္ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။
http://www.myanmarengineer.org/forum/index.php/topic,4497.30.html
ဒါကို မဟုတ္ေၾကာင္းေျပာႏိုင္မယ္ ဆိုရင္ အေထာက္အထား ခုိင္ခိုင္လံုလံုနဲ႔ ေျပာျပေပးေစလုိပါတယ္။

(၅) လူတစ္ေယာက္ကုိ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ႔သာ ထားကာ ထုိလူမွ ထုတ္လုပ္အပ္ေသာ ထုိသူ၏ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ ဥပါဒါနကၡႏၶာမ်ား၏ ဆုိးျခင္းေကာင္းျခင္း၊ ယုတ္ျခင္းျမတ္ျခင္းစသည္ကုိ ပုိင္းျခားေ၀ဖန္ျခင္းသည္သာ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္တုိင္၏ တရားျဖစ္သည္ဟု နားလည္သည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဗုဒၶ၏ ကမၼ၀ါဒဆုိသည္မွာ “ကမၼံ သေတၱ ၀ိဘဇတိ= ကံသည္ သတၱ၀ါတုိ႔ကုိ ခြဲျခား၏”ဟူသည့္ ေဒသနာအတုိင္း “လူသည္ လူအျဖစ္ ကိန္းေသျဖစ္ျပီး ထုိလူ႔မွာ ျဖစ္ပ်က္ေနေသာ ကံသုံးပါးက ထုိသူ႕ကုိ သတၱ၀ါတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးဘ၀သုိ႔ ၀င္ပူေစျခင္း၊ (အရိယာသူေတာ္စင္အျဖစ္ စင္ႀကယ္ေစျခင္း) တုိ႔ကုိ ျဖစ္ေစသည္ လုိ႔ ေျပာထားပါတယ္။ ဒီေျပာၾကားခ်က္ဟာ အဓမၼဝါဒ အျဖစ္ ဆံုးျဖတ္ထားၿပီးျဖစ္တဲ့ ဆရာေတာ္ သွ်င္ဥကၠ႒ ရဲ႕ လူေသလူျဖစ္ဝါဒ နဲ႔ အလြန္တူေနပါတယ္။ အဲဒီဝါဒကို နာမည္တမ်ိဳးနဲ႔ ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ေနတာလုိ႔ ယူဆပါတယ္။ လူေသလူျဖစ္ဝါဒအတိုင္းပဲဆုိရင္ေတာ့ ဒါဟာ အဓမၼဝါဒအျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီးသားမို႔ ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒဟာလည္း အဓမၼဝါဒသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားေနပါၿပီ။ ဟုတ္မဟုတ္ ေျဖၾကားေပးေစလုိပါတယ္။

(၆) အရွင္ဉာဏကို ေနာက္မွ တရားႏိုင္ျပန္ေပးျပီး မွားယြင္းမႈလို့ေျပာတယ္ လုိ႔ ဆုိထားပါတယ္။ တရားႏုိင္ျပန္ေပးေၾကာင္း အေထာက္အထားမ်ားရွိရင္ ေဖာ္ျပေပးေစလိုပါတယ္။ တိတိက်က်သိခ်င္လုိ႔ပါ။

က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ဘယ္သူေမးထားတဲ့ေမးခြန္းကိုမဆို ေမးတဲ့သူနဲ႔ ဖတ္႐ႈေနၾကတဲ့မင္ဘာမ်ားကို ေလးစားေသာအားျဖင့္ ေမးသမွ်ကို အျပည့္အစံုေျဖေပးေလ့ရွိပါတယ္။ မေျဖႏုိင္ရင္လည္း မေျဖႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကို CrazyEyeStone အေနနဲ႔လည္း ဖတ္သူမ်ား မ႐ႈပ္ေထြးသြားရေလေအာင္၊ သိခ်င္သူမ်ားလည္း ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိရေအာင္၊ thread လည္း ေခ်ာ္မသြားရေအာင္ အခု အေပၚက က်ေနာ္ေမးထားတဲ့ ေမးခြန္း (၆)ခုကို တခုခ်င္း တိတိက်က် အေျဖေပးၿပီးမွ က်န္တာေတြကို ဆက္ေဆြးေႏြးဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံေတာင္းဆိုပါတယ္။

kyaw81
08-29-2009, 11:50 AM
မဂၤလာပါ....။
ကၽြန္ေတာ္က CrazyEyeStone ပါ။ အခုလို myanmarengineer ဖိုရမ္မွာ ဘာသာေရး ေဆြးေႏြးခြင့္ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကုိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာအေၾကာင္းကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္.....။

ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာဟူသည္..

အဂၤုတၱရနိကာယ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ ေရာဟိတႆသုတ္တြင္ လာသည့္ “သညာနဲ႔ စိတ္ရွိေသာ ဤတစ္လံမွ်ေလာက္ေသာ ကုိယ္ေပၚမွာပင္ ဒုကၡ၊ ဒုကၡျဖစ္ေႀကာင္း၊ ဒုကၡျငိမ္းမႈနဲ႔ ဒုကၡျငိမ္းမႈသုိ႔ သြားရာလမ္းတု႔ိကုိ ငါ ဘုရား ပညတ္ေတာ္မူ၏” ဟူသည့္ ေဒသနာေတာ္ႏွင့္ “သႏၵိဌိေကာ = လက္ေတြ႔မ်က္ေတြ႔ က်ေသာတရားသာလွ်င္ ဗုဒၶ၏ တရား” ဟူသည့္ တရားေတာ္၏ ဂုဏ္ေတာ္တုိ႔ကုိ လက္ကုိင္ျပဳျပီး လူတစ္ေယာက္ လက္လွမ္းမမီနုိင္ေသာ မေမြးဖြားခင္ အတိတ္ကာလက ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာအရာ၊ ေသဆုံးျပီးေနာက္ ျဖစ္ပ်က္လာမယ့္အရာ၊ အတိတ္ဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀၊ ပရေလာက စသည္တုိ႔ကို မေျပာဘဲ လက္ေတြ႔မ်က္ေတြ႔ ရင္ဆုိင္ေတြ႔ႀကဳံေနရေသာ ေမြးဖြားခ်ိန္မွ ေသဆုံးခ်ိန္အထိတည္ရွိေနသည့္ ပစၥဳပၸန္ျဖစ္တည္မႈကုိသာ ဦးစားေပးလ်က္ ထုိပစၥဳပၸန္ဘ၀မွာပင္ လူ၏ တစ္ဘ၀ကမွ အျခားတစ္ဘ၀သုိ႔ိ ကူးေျပာင္းက်င္လည္ေနႀကပုံ၊ ဒုကၡေတြ႔ႀကဳံရပုံ၊ ထုိဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ အားထုတ္ပုံနည္းလမ္း စသည္တုိ႔ကုိ တည္ေဆာက္ျပေသာ ဘာသာျဖစ္သည္။

လူတစ္ေယာက္သည္ ေမြးဖြားခ်ိန္မွ ေသဆုံးခ်ိန္အတြင္း ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံဟူေသာ ကံသုံးမ်ိဳးျဖင့္ ျပဳမူတုန္႔ျပန္သည္။ ထုိကံသုံးမ်ိဳးကပင္ ထုိသူ မည္သူမည္၀ါ၊ မည္သည့္ဘုံမွာ ေနသည္၊ မည္သုိ႔ေသာေလာကအျမင္ျဖင့္ မည္သုိ႔ ျပဳမူေနထုိင္သည္ဆုိသည္ကုိ အဆုံးအျဖတ္ျပဳသည္၊ (ေနထုိင္ေသာ ကမၻာခ်င္းတူေသာ္ျငား သူခုိးတစ္ေယာက္ျမင္ေသာ ေလာကႏွင့္ ျဖဴစင္သူတစ္ေယာက္ ္ျဖတ္သန္းေနေသာေလာက ေလာကခ်င္း မတူညီဟု ဆုိလုိေပသည္)။ ဒုကၡဟု ေျပာလ်င္ ထုိလူ၏ ကံသုံးပါးတြင္ ျဖစ္ေနေသာ မလုိလားဖြယ္ရာ အေျခအေနဆုိးတုိ႔ကုိ ရည္ညႊန္းျခင္းျဖစ္ျပီး ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္သည္ဆုိရာတြင္လည္း အထက္ပါကံသုံးပါးတုိ႔၏ ဆုိခဲ့ျပီးအေျခအေနဆိုးတုိ႔မွ လြတ္ေျမာက္ကာ လူတစ္ေယာက္ အညြန္႔တလူလူ ျဖဴ ျဖဴစင္စင္ျဖစ္ေနေသာ အေျခအေနကုိပင္ ဆုိလုိျခင္း ျဖစ္သည္။

လူတစ္ေယာက္တြင္ မူလ ေမြးရာပါ ျဖစ္တည္မႈအျဖစ္ ခႏြာ ၅ ပါး ျဖင့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ၃၂ ေကာဌာသျဖင့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဓာတ္ႀကီး ၄ ပါးျဖင့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သုိ႔မဟုတ္ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ရုပ္နဲ႔ နာမ္ႏွစ္ပါးတည္းျဖင့္္ေသာ္လည္း ဖြဲ႕စည္းထားျခင္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မည္။ သုိ႔မဟုတ္ ဒီထက္ ပုိမုိ နက္နဲေသာ အေျခအေနတြင္ လူ႔ျဖစ္တည္မႈတြင္ “သူငါဟူသည္ အမွန္တကယ္ မရွိ၊ အရွိတရားဟူ၍ ဗလာသုညသာ ရွိသည္”ဟု ေျပာ၍ ရခ်င္ရမည္။ သုိ႔ေသာ္ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာအေနျဖင့္ ထုိသုိ႔ေသာ လူ႔မူလကုိ လုိအပ္သည္ထက္ ပုိမုိ အေသးစိတ္ ခြဲျခားေ၀ဖန္မႈမ်ိဳးမ်ား မျပဳလုပ္ဘဲ (ထုိသုိ႔ လူကုိ ခြဲစိတ္မႈလုပ္ေသာ၀ါဒကုိ ဗုဒၶ အမွန္တကယ္ညႊန္ျပေသာ အမွန္တရားအျဖစ္ မယုံႀကည္ဘဲ ေနာက္ပုိင္းမွ ေပၚထြန္းလာေသာ အဘိဓမၼာ၀ါဒ၊ သုည၀ါဒတုိ႔မွ ေျပာင္းလဲဖြင့္ဆုိထားသည့္ အနက္မ်ားသာ ျဖစ္သည္ဟု ျမင္ျပီး) လူတစ္ေယာက္ကုိ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ႔သာ ထားကာ ထုိလူမွ ထုတ္လုပ္အပ္ေသာ ထုိသူ၏ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ ဥပါဒါနကၡႏၶာမ်ား၏ ဆုိးျခင္းေကာင္းျခင္း၊ ယုတ္ျခင္းျမတ္ျခင္းစသည္ကုိ ပုိင္းျခားေ၀ဖန္ျခင္းသည္သာ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္တုိင္၏ တရားျဖစ္သည္ဟု နားလည္သည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဗုဒၶ၏ ကမၼ၀ါဒဆုိသည္မွာ “ကမၼံ သေတၱ ၀ိဘဇတိ= ကံသည္ သတၱ၀ါတုိ႔ကုိ ခြဲျခား၏”ဟူသည့္ ေဒသနာအတုိင္း “လူသည္ လူအျဖစ္ ကိန္းေသျဖစ္ျပီး ထုိလူ႔မွာ ျဖစ္ပ်က္ေနေသာ ကံသုံးပါးက ထုိသူ႕ကုိ သတၱ၀ါတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးဘ၀သုိ႔ ၀င္ပူေစျခင္း၊ (အရိယာသူေတာ္စင္အျဖစ္ စင္ႀကယ္ေစျခင္း) တုိ႔ကုိ ျဖစ္ေစသည္။ ပုံစံအားျဖင့္...

လူတစ္ေယာက္ + ဆုိးေသာ ကံသုံးပါး = လူဆုိး၊
လူတစ္ေယာက္ + လုယက္တုိက္ခုိက္မႈ (ကာယကံ)= ဓားျပ၊
လူတစ္ေယာက္ + ျဖဴစင္ေသာ ကံသုံးပါး = လူျဖဴစင္ (အရိယာ)
လူတစ္ေယာက္ + ေဗာဓိဥာဏ္ (မေနာကံ)= ဗုဒၶ စသည္ကဲ့သုိ႔ပင္ ျဖစ္သည္။

ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာဟူေသာအမည္သည္ ယေန႔အခါတြင္မွ လူအမ်ား ႀကားသိခြင့္ရလာရျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုမွ စတင္တီထြင္ထားအပ္ေသာ အသစ္အဆန္းဘာသာတစ္ခုမဟုတ္ဘဲ သမုိင္းအစဥ္အဆက္ကုိ ေျခရာခံလုိက္ သုေတသနျပဳျပီး ဗုဒၶဘာသာထဲသုိ႔ ျဗဟၼဏ၀ါဒ၊ ဂ်ိန္း၀ါဒ၊ သုည၀ါဒ၊ ပရမတၳ၀ါဒစသည့္ အျပင္ပ၀ါဒမ်ား၏ စိမ့္၀င္ လႊမ္းမုိးမႈ မခံရမီ နဂုိမူလ ဗုဒၶလက္ထက္ေတာ္ကတည္းက အမွန္တည္ရွိခဲ့သည့္ အဆုံးအမအတုိင္း ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ထားေသာ မူလဗုဒၶဘာသာျဖစ္သည္ဟု ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာကုိ စတင္ ေဟာႀကားေတာ္မူခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္ ဓမၼ၀ိဟာရီ ရွင္ဥာဏက မိန္႔ဆုိထားပါသည္။


အမည္းေရာင္ခ်ုယ္ထားေသာအရာမ်ားသည္ မွားေနတာကို ရွင္းၿပလိုပါသည္။ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္သည္ အတိတ္ႏွင္.အနာဂတ္ကိုလည္းေၿပာပါသည္။ဒုကၡမွ လြတ္ေၿမာက္မႈကိုဆိုရာတြင္ ေကာင္းတဲ.ကံေရာ၊မေကာင္းမႈကံနွစ္မ်ိဳးလုံးမွလြတ္ေၿမာက္မႈပင္ၿဖစ္သည္။
အရိယာသူေတာ္စင္ၿဖစ္မႈမွာ ကံေၾကာင္.အဓိကမဟုတ္ပါ။ဥာဏ္ေၾကာင္.ၿဖစ္ပါသည္။ဗုဒၶပြင္.ထြန္းၿခင္းသည္ ဥာဏ္လမ္းစဥ္ၿဖစ္သည္။ကံကို ေလ.လာလ်င္ ၄မ်ိဳးအစားကိုသိဖို.လုိပါသည္။
၁)အၿဖဴကံ
၂)အမဲကံ
၃)အၿဖဴအမဲေရာတဲ.ကံ
၄)အမဲအၿဖဴမေရာတဲ.ကံ
ဗုဒၶပြင္.ထြန္းၿခင္းသည္အမဲအၿဖဴမေရာတဲ.ကံကို ရွာေဖြၿခင္းၿဖစ္ပါသည္

Crazyeyestone ေရ၊ မဟုတ္တာေတြမေၿပာပါနဲ.။ ေရွ.ဘ၀ ႏွင္.ေနာက္ဘ၀ကိုဘုရားေဟာခဲ.တာ အမ်ားၾကီးပဲေနာ္။
၁)ငါးရာငါးဆယ္.နိပါတ္ေတာ္
၂)အတိိတ္ဘ၀ကၿပဳလုပ္ခဲ.ေသာ ၀ိပါတ္(၁၂) ပါး
၃) ပဋိစၥသမုပၸာဒ္ အေၾကာင္း
၄)ေနာင္တြင္.ပြင္.မည္ရိင္.မာတက်ိပ္ဘုရားေလာင္း(၁၀) ေယာက္
၅)သုတ္တန္ထဲမွာ အမ်ားၾကီးပါ။

ေရွ.ကလမ္းၿပေပးခဲ.တဲ. ေက်ာ္ၾကားေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား၏လမ္းစဥ္မွာလည္း
ေရွ.ဘ၀ႏွင္. ေနာက္ဘ၀ကိုေဟာထားတာ အမ်ားၾကီးပါ။

ဗုဒၶဘာသာ-ဘုရားေဟာနဲ.ဆန္.က်င္လွ်င္ ဗုဒၶဘာသာလိုေတာင္ မသတ္မွတ္ေတာ.ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို.မ်ဳိးဆက္မွာ ထိန္းသိမ္း
ကာကြယ္ရမွာ ကြ်န္ေတာ္တို.တာ၀န္သာၿဖစ္ပါတယ္။လယ္တီ၊စြန္းလြန္း၊မဟာစည္၊သဲအင္းဂူ၊မင္းကြန္း၊မိုးကုတ္အစရွိသည္.ဆရာေတာ္ေတြက သာသနာကိုသန္.ရွင္းေအာင္ ၿပန္.ပြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ၾကၿပီး တခ်ိုဳ. လက္ေတြ.မွာလည္း မွန္ကန္ေၾကာင္း ဓာတ္ေတာ္ေတြနဲ.သက္ေသၿပသြားၾက ပါတယ္။ဒါေတြကို ဆန္က်င္.ၿပီး အမွားလုပ္ထွ်င္ ၿပတ္ၿပတ္သားသား လူေတြကိုထင္ေရာင္ထင္မွားမေရာက္ေအာင္ရွင္းထုတ္ရမည္သာၿဖစ္ပါသည္။

nobleman
08-29-2009, 12:09 PM
ေအးဗ်ာ ခင္ဗ်ားတင္ျပထားတာ သိပ္ေကာင္းတယ္ ဒါ့ထက္ ဘာလို႔မ်ား ဓမၼဝိဟာရ အရွင္ဥာဏကို အဓမၼဝါဒီလို႔ စြပ္စြဲထားတာတုန္း
ဘာလို႔ မ်ား သံဃာေတာ္ေတြ အစည္းေဝးလုပ္ၿပီး တခုတ္တရ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ထားရတာတုန္းဗ်ာ ..
ရွင္းျပႏိုင္မယ္ ဆိုရင္တဆိတ္ေလာက္ရွင္းျပပါလားခင္ဗ်ာ


ကုိသစ္ကုိ ေရ ကၽြန္ေတာ္ရွင္းျပေပးပါမယ္



ပထမဆုံးအေနနဲ႔ ရွင္ဥာဏ ကုိ ဘာေၾကာင္႔ ေထာင္ခ်သလဲဆုိတာရွင္းျပရမွာေပါ႔ေနာ္
ကုိ CrazyEyeStone ကၽြန္ေတာ္တင္ထားတဲ႔ သာသနာကုိ ဖ်က္ဆီးမည္႔ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ဆုိခဲ႔တဲ႔ စာေတြက
ကုိ CrazyEyeStone တင္ျပလာမယ္႔ ဓမၼ၀ီဟာရီ နိဒါန္း ဆုိတဲ႔ စာအုပ္ထဲက စာေတြပဲ မဟုတ္လား။
အဲဒါကုိ ကၽြန္ေတာ္႔အေနနဲ႔ စာရွဴသူ အားလုံးသိသြားေအာင္ ရွင္းလင္းတင္ျပရပါလိမ္႔မယ္

ရွင္ဥာဏ တုိ႔ ေထာင္(၃) ႏွစ္က်ခံရျခင္းသည္
လြတ္ေတာ္ ဥပေဒအမွတ္ (၉)၊ ဥပေဒပုဒ္မ ၅/၇ အရ ရဟန္းေယာင္ေဆာင္မူကုိ က်ဴးလြန္သည္ျဖစ္၍
ဥပေဒပုဒ္မ ၉/၁၁ ျဖင္႔ ျပစ္ဒဏ္ စီရင္ထားျခင္းသာ ျဖစ္ေနသည္။
ထုိ႔ေၾကာင္႔ ၀ိနည္း ဓမၼကံအဓီကရုဏ္းမူ႔ခင္းမ်ား ေျဖရွင္းဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ားကုိ
ကာကြယ္ေစာင္႔ေရွာက္သည္႔ ဥပေဒ အမွတ္ ၉။
ဥပေဒပုဒ္မ ၆-အရကုိ က်ဴးလြန္သည္ျဖစ္၍
ျပစ္မူထင္ရွားသျဖင္႔ ဥပေဒပုဒ္မ ၁၀-ျဖင္႔ ျပစ္မူ႔ထင္ရွားစဥ္ရင္သည္႔ အမိန္႔ကို မပယ္ဖ်က္ႏုိင္။ ၄င္း ၀ိနည္း ဓမၼကံအဓီကရုဏ္းမူ႔ခင္းမ်ား ေျဖရွင္းဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ားကုိ
ကာကြယ္ေစာင္႔ေရွာက္သည္႔ ဥပေဒ အမွတ္ ၉- တြင္ ဥပေဒပုဒ္မေပါင္း (၁၃)ခ်က္ပါရွိပါသည္။
မည္သည္႔ ျပစ္မူျဖစ္သည္။ မည္သည္႔ျပစ္ဒဏ္ ျဖစ္သည္ကုိ ေသခ်ာထုတ္ႏုတ္တင္ျပရပါမည္။
ေလ႔လာလုိလွ်င္ ၂၀၀၈-ခုႏွစ္ထုတ္ ၀ိနည္း ဓမၼကံအဓီကရုဏ္းမူ႔ခင္းမ်ား ေျဖရွင္းဆုံးျဖတ္ေရးရာ လုပ္ထုတ္လုပ္နည္းမ်ားျပင္ဆင္
ျဖည္႔စြက္ခ်က္စာအုပ္တြင္ ေလ႔လာႏုိင္ပါသည္။
သာသနာေရးဦးစီးဌာနပုံႏွိပ္တုိက္တြင္ အလြယ္တကူ ၀ယ္ယူရရွိႏုိင္ပါသည္။

ေျဖရွင္းခ်က္ -၁-

“ဗဟုိ၀န္ေဆာင္ခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ႏွင္႔ ႏုိင္ငံေတာ္သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႔တုိ႔၏ တုန္လႈပ္ေနပုံမ်ားႏွင္႔ အဓိပၸါယ္မရွိပုံမ်ားမ်ားကုိ
ကုိ CrazyEyeStone တင္ျပလာမယ္႔ ဓမၼ၀ီဟာရီ နိဒါန္း ဆုိတဲ႔ စာအုပ္က ေဖာ္ျပလ်က္ရွိေၾကာင္း“ ပါရွိေနသည္။
ယင္းအဆုိသည္ ရွင္ဥာဏတုိ႔၏ အဆုိသာလွ်င္ျဖစ္ပါသည္။
ေထရ၀ါဒ သာသာနာေတာ္သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္တြင္ မတုန္လႈပ္ပဲ တည္ျမဲလ်က္ရွိေနျခင္းေၾကာင္႔
အဓမၼ၀ါဒီတုိ႔ကုိ တရားဥပေဒတုိ႔ျဖင္႔ အေရးယူကာ အဓမၼ၀ါဒေတြကုိပင္ ဆက္လက္အားထုတ္သူမ်ားအား ေထာင္ဒဏ္ (၃) ႏွစ္
အျပစ္ေပးခဲ႔ေၾကာင္း ထင္ရွားပါသည္။

ေျဖရွင္းခ်က္ -၂-

ထုိ႔ျပင္“ကမၻာေပၚတြင္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာခ်ည္းမဟုတ္ေၾကာင္း” ပါရွိေနပါသည္။
ယင္းအဆုိသည္ ကမၻာေပၚတြင္ အမွန္ကန္ျဖစ္သည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္တြင္မူ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာခ်ည္းသာ ရွိပါသည္။
မွန္၏။
ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္သည္
ထုိင္းႏုိင္ငံ၊
ကေမၻာဒီးယားႏုိင္ငံ၊
လာအုိႏုိင္ငံ၊
သီရိလကၤာႏုိင္ငံ တုိ႔ကဲ႔သုိ႔ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံေတာ္သာလွ်င္ျဖစ္သည္။
ထုိ႔ေၾကာင္႔ ေထရ၀ါဒပိဋကတ္မူအတုိင္းသာ လက္ခံက်င္႔သုံးသည္သာျဖစ္၍
ထင္ရာျမင္ရာေတြကုိ ဘုရားေဟာလုပ္ေနသည္႔ အယူ၀ါဒမ်ားကို
လက္ခံျခင္း လုံး၀မရွိေပ။

ေျဖရွင္းခ်က္ -၃-

ထုိ႔ျပင္ “ဘုရားေဟာစာမွန္သမွ်ကုိ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာက ပုိင္ဆုိင္ေၾကာင္းထင္ျမင္မူ႔ကုိ
ဘယ္လုိနည္းျဖင္႔ တင္ျပႏုိင္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း” ပါရွိေနသည္။
ထုိအဆုိသည္လည္း ရွင္ဥာဏတုိ႔၏ အဆုိသက္သက္သာသာ ျဖစ္သည္။
အမွန္ကေတာ႔..
မူရင္းအတုိင္း အတည္ျပဳ၍ လက္ခံထားျခင္းအရ သဂၤါယနာ ေျခာက္ၾကိမ္တင္ထားၾကသည္႔
အတြက္ ယင္းသဂၤါယနာမူအတုိင္း လက္ခံက်င္႔သုံးသူတုိ႔ကသာလွ်င္
ဘုရားေဟာတရားတုိ႔ကုိ ပုိင္ဆုိင္ေၾကာင္းထင္ရွားေနျပီးသားပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ယေန႔ေခတ္တြင္
ဂ်ပန္ႏုိင္ငံစသည္တုိ႔မွာ မူရင္းလုံး၀မရွိျခင္းေၾကာင္႔ ဘုရားေဟာစာ အစစ္တုိ႔ကို မည္သုိ႔မွ်
သင္ယူခြင္႔၊ ေလ႔က်င္႔ႏုိင္ခြင္႔ မရွိၾကပဲ လြဲေနေၾကာင္းလဲ
ထင္ရွားေနျပီးသားပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ဆုိလုိသည္မွာ ဘုရားေဟာမူရင္းအတုိင္း လက္ခံက်င္႔သုံးသူျဖစ္လွ်င္
မည္သူမဆုိ
ဘုရားေဟာစာေပတုိ႔ကုိ ပုိင္ဆုိင္သူခ်ည္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။


ေျဖရွင္းခ်က္ -၄-

ထုိ႔ျပင္“ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာကုိ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာမဟုတ္သူက မဖ်က္ႏုိင္ေၾကာင္း
ပါရွိေနသည္။
အမွန္မွာ ေထရ၀ါဒပိဋကတ္မူရင္းအတုိင္း ပါဠိေတာ္မ်ားႏွင္႔
ဆန္႔က်င္ဘက္ေရးသားခ်က္မ်ားႏွင္႔ ဆန္႔က်င္ေဟာေျပာခ်က္မ်ားက
ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာကုိ ပ်က္ဆီးေအာင္စီးေအာင္ ဖ်က္စီးေနမူ႔မ်ားသာ ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔
ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာမဟုတ္သူက ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာကုိ
ဖ်က္ဆီးေနေၾကာင္းထင္ရွားပါသည္။
ယခုလည္း အဖ်က္ဆီးခံေနရမူမ်ား ထင္ရွားရွိေနပါသည္။
ထုိ႔ေၾကာင္႔ သက္ဆုိင္ရာ ၀ိနိစၦယဌာန သုိ႔ ေစာဒနာလြာအမူတြဲလည္း တင္ထားျပီး ျဖစ္ပါသည္။
ဤသုိ႔ ဖ်က္စီးေနမႈမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ကုိ
ရန္မူေနျခင္းမ်ားပင္ ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔
ပဋိပကၡ အုံၾကြမူၾကီးမ်ားကိုပါ ဆက္လက္ ျဖစ္ေပၚလာေစႏုိင္ၾကပါလိမ္႔မည္။
လြတ္လပ္စြာ ကိုးကြယ္ခြင္႔ ရွိေသာ္ေတာင္မွ
မိမိတုိ႔ကုိးကြယ္ရာ ဘာသာတရားကုိ ေႏွာက္ယွက္လာလွ်င္ မည္သူတုိ႔ကမွ် လက္ခံႏုိင္ၾကမည္
မဟုတ္ေပ။
ယခု မိမိတုိ႔ ကုိးကြယ္ရာပိဋကတ္တုိ႔ကုိ ဖ်က္ဆီးေနေသာအေရးသားမ်ားေၾကာင္႔
မိမိတုိ႔အေနျဖင္႔ တင္ျပေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ရန္စသူတုိ႔သည္ မည္သူတုိ႔ ျဖစ္ေနၾကသနည္း။



ေျဖရွင္းခ်က္ -၅-၆-၇-၈
ဒီမွာေဒါင္းလုဒ္လုပ္ျပီး အလြယ္တကူ ဖတ္ရွဴႏုိင္ပါသည္
http://www.send6.com/2c53bbd32964b0c41193c361b0db59ee/
အဲဒီ က download photo ယူလိုက္ျပီး ဖတ္ရွဴေပးပါ

အမွတ္ (၅) တြင္ပါေသာ ေပးစာအမွတ္ (၇/၂၀၀၉) ျပန္ၾကားခ်က္မ်ား ေရးသား ေဖာ္ျပေပးပါမည္။

ေျဖရွင္းခ်က္ (၇)ထဲတြင္ ရွင္ဥာဏ ကုိ အမွတ္(၁)အခ်က္ နဲ႔ ေထာင္ခ်ခဲ႔တယ္ဆုိတာ ရွင္းရွင္းလင္းတင္ျပထားပါတယ္။

ေလးစားစြာျဖင္႔
ႏုိဘယ္

kothitko
08-29-2009, 03:08 PM
ေအးေလဗ်ာ nobleman ေပးတဲ့အေျဖလိုမ်ိဳးရွင္းတာကို က်ေနာ္ကလိုခ်င္တာ ႏို႔မို႔ရင္ သိဘူးေလဗ်ာ
ဆရာေတာ္ အရွင္ဥာဏ ကို ဘုရားအစား ကိုးကြယ္၇ေတာ့မယ္ ထင္ေနေတာ့တာ က်ဳပ္က >:(

CrazyEyeStone
08-29-2009, 05:27 PM
ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ နဲ့ ပတ္သက္ေသာ ေမးခြန္းမ်ားကို forums.myanmarcommunity.com တြင္ ပိုမိုက်ယ္ျပန္.စြာ ေဆြးေႏြးထားပါေၾကာင္း။

HarryLwin
08-29-2009, 05:41 PM
ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ နဲ့ ပတ္သက္ေသာ ေမးခြန္းမ်ားကို forums.myanmarcommunity.com တြင္ ပိုမိုက်ယ္ျပန္.စြာ ေဆြးေႏြးထားပါေၾကာင္း။

ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်ာ ... ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
အခုလက္ရွိ ေဆြးေႏြးေနတဲ့ ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒ နဲ႔ပတ္သက္လို႔ေရာ၊ က်ေနာ့္ ေမးခြန္းေတြဟာေရာ ျမန္မာအင္ဂ်င္နီယာဖိုရမ္မွာေမးထားတာ ျဖစ္လို႔ ဒီမွာပဲ ေျဖေပးေစလုိပါတယ္။ ဒါမွလဲ ျမန္မာအင္ဂ်င္နီယာဖိုရမ္အသင္းဝင္မ်ားအားလံုး သိရွိႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ သက္ဆိုင္ရာေျဖၿပီးသားရွိတယ္ဆိုရင္လည္း copy & Paste ေလးပဲ လုပ္ေပးရံုမုိ႔ ဘာမွ အပန္းမႀကီးဘူး ထင္ပါတယ္။
အဲဒီလိုမွ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ တိက်ခုိင္မာတဲ့ အေျဖေပးႏုိင္စြမ္းမရွိဘူးလုိ႔ပဲ ယူဆရပါလိမ့္မယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတာ္စစ္စစ္ျဖစ္တယ္ဆိုရင္ အခုေလာက္ ရွင္းလင္းလြယ္ကူတဲ့ေမးခြန္းေတြကို ခုိင္မာတိက်ရွင္းလင္းတဲ့ အေျဖ ေပးႏုိင္စြမး္ရွိရမွာပါ။
ဒါေၾကာင့္ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒဟာလည္း ခုိင္မာေရရာတဲ့ အေျခခံေပၚတည္ေဆာက္ထားျခင္းမရွိဘဲ လူေသလူျဖစ္ဝါဒအေပၚ အေျခခံၿပီး ျပန္ေဖာ္ထုတ္တဲ့၊ ဘုရားရွင္တရားေတာ္ေတြကို လုိရာဆဲြၿပီး အဓိပၸာယ္ဖြင့္တဲ့ အဓမၼဝါဒလုိ႔ မွတ္ယူပါမယ္။

CrazyEyeStone
08-29-2009, 05:53 PM
ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ နဲ့ ပတ္သက္ေသာ ေမးခြန္းမ်ားကို forums.myanmarcommunity.com တြင္ ပိုမိုက်ယ္ျပန္.စြာ ေဆြးေႏြးထားပါေၾကာင္း။

ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်ာ ... ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
အခုလက္ရွိ ေဆြးေႏြးေနတဲ့ ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒ နဲ႔ပတ္သက္လို႔ေရာ၊ က်ေနာ့္ ေမးခြန္းေတြဟာေရာ ျမန္မာအင္ဂ်င္နီယာဖိုရမ္မွာေမးထားတာ ျဖစ္လို႔ ဒီမွာပဲ ေျဖေပးေစလုိပါတယ္။ ဒါမွလဲ ျမန္မာအင္ဂ်င္နီယာဖိုရမ္အသင္းဝင္မ်ားအားလံုး သိရွိႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ သက္ဆိုင္ရာေျဖၿပီးသားရွိတယ္ဆိုရင္လည္း copy & Paste ေလးပဲ လုပ္ေပးရံုမုိ႔ ဘာမွ အပန္းမႀကီးဘူး ထင္ပါတယ္။
အဲဒီလိုမွ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ တိက်ခုိင္မာတဲ့ အေျဖေပးႏုိင္စြမ္းမရွိဘူးလုိ႔ပဲ ယူဆရပါလိမ့္မယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတာ္စစ္စစ္ျဖစ္တယ္ဆိုရင္ အခုေလာက္ ရွင္းလင္းလြယ္ကူတဲ့ေမးခြန္းေတြကို ခုိင္မာတိက်ရွင္းလင္းတဲ့ အေျဖ ေပးႏုိင္စြမး္ရွိရမွာပါ။
ဒါေၾကာင့္ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒဟာလည္း ခုိင္မာေရရာတဲ့ အေျခခံေပၚတည္ေဆာက္ထားျခင္းမရွိဘဲ လူေသလူျဖစ္ဝါဒအေပၚ အေျခခံၿပီး ျပန္ေဖာ္ထုတ္တဲ့၊ ဘုရားရွင္တရားေတာ္ေတြကို လုိရာဆဲြၿပီး အဓိပၸာယ္ဖြင့္တဲ့ အဓမၼဝါဒလုိ႔ မွတ္ယူပါမယ္။


အဲ့ဒီလို မထင္ပါနဲ. ကၽြန္ေတာ္ စာေမးပြဲ ရွိေနလို့ပါ။ အခု ကၽြန္ေတာ္ ဒီမွာ ဘာသာေရး ေဆြးေႏြးဖို့ထက္ စာေမးပြဲ ေျဖဖို့ ဦးစားေပးေနရလို့ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ Post တစ္ခုလည္း တင္ဖို့ရွိပါတယ္။ ေရးလက္စမို့လို့ပါ။ ေလာေလာဆယ္ စာေမးပြဲက အေရးၾကီးေနလို့ဗ်ာ နားလည္ေပးပါ..............။

HarryLwin
08-29-2009, 06:04 PM
ေကာင္းပါၿပီဗ်ာ ... နားလည္ေပးႏုိင္ပါတယ္
ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနပါ့မယ္

kyaw81
08-30-2009, 10:30 AM
မဂၤလာပါ....။
ကၽြန္ေတာ္က CrazyEyeStone ပါ။ အခုလို myanmarengineer ဖိုရမ္မွာ ဘာသာေရး ေဆြးေႏြးခြင့္ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကုိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာအေၾကာင္းကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္.....။

ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာဟူသည္..

အဂၤုတၱရနိကာယ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ ေရာဟိတႆသုတ္တြင္ လာသည့္ “သညာနဲ႔ စိတ္ရွိေသာ ဤတစ္လံမွ်ေလာက္ေသာ ကုိယ္ေပၚမွာပင္ ဒုကၡ၊ ဒုကၡျဖစ္ေႀကာင္း၊ ဒုကၡျငိမ္းမႈနဲ႔ ဒုကၡျငိမ္းမႈသုိ႔ သြားရာလမ္းတု႔ိကုိ ငါ ဘုရား ပညတ္ေတာ္မူ၏” ဟူသည့္ ေဒသနာေတာ္ႏွင့္ “သႏၵိဌိေကာ = လက္ေတြ႔မ်က္ေတြ႔ က်ေသာတရားသာလွ်င္ ဗုဒၶ၏ တရား” ဟူသည့္ တရားေတာ္၏ ဂုဏ္ေတာ္တုိ႔ကုိ လက္ကုိင္ျပဳျပီး လူတစ္ေယာက္ လက္လွမ္းမမီနုိင္ေသာ မေမြးဖြားခင္ အတိတ္ကာလက ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာအရာ၊ ေသဆုံးျပီးေနာက္ ျဖစ္ပ်က္လာမယ့္အရာ၊ အတိတ္ဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀၊ ပရေလာက စသည္တုိ႔ကို မေျပာဘဲ လက္ေတြ႔မ်က္ေတြ႔ ရင္ဆုိင္ေတြ႔ႀကဳံေနရေသာ ေမြးဖြားခ်ိန္မွ ေသဆုံးခ်ိန္အထိတည္ရွိေနသည့္ ပစၥဳပၸန္ျဖစ္တည္မႈကုိသာ ဦးစားေပးလ်က္ ထုိပစၥဳပၸန္ဘ၀မွာပင္ လူ၏ တစ္ဘ၀ကမွ အျခားတစ္ဘ၀သုိ႔ိ ကူးေျပာင္းက်င္လည္ေနႀကပုံ၊ ဒုကၡေတြ႔ႀကဳံရပုံ၊ ထုိဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ အားထုတ္ပုံနည္းလမ္း စသည္တုိ႔ကုိ တည္ေဆာက္ျပေသာ ဘာသာျဖစ္သည္။

လူတစ္ေယာက္သည္ ေမြးဖြားခ်ိန္မွ ေသဆုံးခ်ိန္အတြင္း ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံဟူေသာ ကံသုံးမ်ိဳးျဖင့္ ျပဳမူတုန္႔ျပန္သည္။ ထုိကံသုံးမ်ိဳးကပင္ ထုိသူ မည္သူမည္၀ါ၊ မည္သည့္ဘုံမွာ ေနသည္၊ မည္သုိ႔ေသာေလာကအျမင္ျဖင့္ မည္သုိ႔ ျပဳမူေနထုိင္သည္ဆုိသည္ကုိ အဆုံးအျဖတ္ျပဳသည္၊ (ေနထုိင္ေသာ ကမၻာခ်င္းတူေသာ္ျငား သူခုိးတစ္ေယာက္ျမင္ေသာ ေလာကႏွင့္ ျဖဴစင္သူတစ္ေယာက္ ္ျဖတ္သန္းေနေသာေလာက ေလာကခ်င္း မတူညီဟု ဆုိလုိေပသည္)။ ဒုကၡဟု ေျပာလ်င္ ထုိလူ၏ ကံသုံးပါးတြင္ ျဖစ္ေနေသာ မလုိလားဖြယ္ရာ အေျခအေနဆုိးတုိ႔ကုိ ရည္ညႊန္းျခင္းျဖစ္ျပီး ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္သည္ဆုိရာတြင္လည္း အထက္ပါကံသုံးပါးတုိ႔၏ ဆုိခဲ့ျပီးအေျခအေနဆိုးတုိ႔မွ လြတ္ေျမာက္ကာ လူတစ္ေယာက္ အညြန္႔တလူလူ ျဖဴ ျဖဴစင္စင္ျဖစ္ေနေသာ အေျခအေနကုိပင္ ဆုိလုိျခင္း ျဖစ္သည္။

လူတစ္ေယာက္တြင္ မူလ ေမြးရာပါ ျဖစ္တည္မႈအျဖစ္ ခႏြာ ၅ ပါး ျဖင့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ၃၂ ေကာဌာသျဖင့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဓာတ္ႀကီး ၄ ပါးျဖင့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သုိ႔မဟုတ္ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ရုပ္နဲ႔ နာမ္ႏွစ္ပါးတည္းျဖင့္္ေသာ္လည္း ဖြဲ႕စည္းထားျခင္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မည္။ သုိ႔မဟုတ္ ဒီထက္ ပုိမုိ နက္နဲေသာ အေျခအေနတြင္ လူ႔ျဖစ္တည္မႈတြင္ “သူငါဟူသည္ အမွန္တကယ္ မရွိ၊ အရွိတရားဟူ၍ ဗလာသုညသာ ရွိသည္”ဟု ေျပာ၍ ရခ်င္ရမည္။ သုိ႔ေသာ္ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာအေနျဖင့္ ထုိသုိ႔ေသာ လူ႔မူလကုိ လုိအပ္သည္ထက္ ပုိမုိ အေသးစိတ္ ခြဲျခားေ၀ဖန္မႈမ်ိဳးမ်ား မျပဳလုပ္ဘဲ (ထုိသုိ႔ လူကုိ ခြဲစိတ္မႈလုပ္ေသာ၀ါဒကုိ ဗုဒၶ အမွန္တကယ္ညႊန္ျပေသာ အမွန္တရားအျဖစ္ မယုံႀကည္ဘဲ ေနာက္ပုိင္းမွ ေပၚထြန္းလာေသာ အဘိဓမၼာ၀ါဒ၊ သုည၀ါဒတုိ႔မွ ေျပာင္းလဲဖြင့္ဆုိထားသည့္ အနက္မ်ားသာ ျဖစ္သည္ဟု ျမင္ျပီး) လူတစ္ေယာက္ကုိ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ႔သာ ထားကာ ထုိလူမွ ထုတ္လုပ္အပ္ေသာ ထုိသူ၏ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ ဥပါဒါနကၡႏၶာမ်ား၏ ဆုိးျခင္းေကာင္းျခင္း၊ ယုတ္ျခင္းျမတ္ျခင္းစသည္ကုိ ပုိင္းျခားေ၀ဖန္ျခင္းသည္သာ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္တုိင္၏ တရားျဖစ္သည္ဟု နားလည္သည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဗုဒၶ၏ ကမၼ၀ါဒဆုိသည္မွာ “ကမၼံ သေတၱ ၀ိဘဇတိ= ကံသည္ သတၱ၀ါတုိ႔ကုိ ခြဲျခား၏”ဟူသည့္ ေဒသနာအတုိင္း “လူသည္ လူအျဖစ္ ကိန္းေသျဖစ္ျပီး ထုိလူ႔မွာ ျဖစ္ပ်က္ေနေသာ ကံသုံးပါးက ထုိသူ႕ကုိ သတၱ၀ါတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးဘ၀သုိ႔ ၀င္ပူေစျခင္း၊ (အရိယာသူေတာ္စင္အျဖစ္ စင္ႀကယ္ေစျခင္း) တုိ႔ကုိ ျဖစ္ေစသည္။ ပုံစံအားျဖင့္...

လူတစ္ေယာက္ + ဆုိးေသာ ကံသုံးပါး = လူဆုိး၊
လူတစ္ေယာက္ + လုယက္တုိက္ခုိက္မႈ (ကာယကံ)= ဓားျပ၊
လူတစ္ေယာက္ + ျဖဴစင္ေသာ ကံသုံးပါး = လူျဖဴစင္ (အရိယာ)
လူတစ္ေယာက္ + ေဗာဓိဥာဏ္ (မေနာကံ)= ဗုဒၶ စသည္ကဲ့သုိ႔ပင္ ျဖစ္သည္။

ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာဟူေသာအမည္သည္ ယေန႔အခါတြင္မွ လူအမ်ား ႀကားသိခြင့္ရလာရျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုမွ စတင္တီထြင္ထားအပ္ေသာ အသစ္အဆန္းဘာသာတစ္ခုမဟုတ္ဘဲ သမုိင္းအစဥ္အဆက္ကုိ ေျခရာခံလုိက္ သုေတသနျပဳျပီး ဗုဒၶဘာသာထဲသုိ႔ ျဗဟၼဏ၀ါဒ၊ ဂ်ိန္း၀ါဒ၊ သုည၀ါဒ၊ ပရမတၳ၀ါဒစသည့္ အျပင္ပ၀ါဒမ်ား၏ စိမ့္၀င္ လႊမ္းမုိးမႈ မခံရမီ နဂုိမူလ ဗုဒၶလက္ထက္ေတာ္ကတည္းက အမွန္တည္ရွိခဲ့သည့္ အဆုံးအမအတုိင္း ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ထားေသာ မူလဗုဒၶဘာသာျဖစ္သည္ဟု ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာကုိ စတင္ ေဟာႀကားေတာ္မူခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္ ဓမၼ၀ိဟာရီ ရွင္ဥာဏက မိန္႔ဆုိထားပါသည္။


အမည္းေရာင္ခ်ုယ္ထားေသာအရာမ်ားသည္ မွားေနတာကို ရွင္းၿပလိုပါသည္။ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္သည္ အတိတ္ႏွင္.အနာဂတ္ကိုလည္းေၿပာပါသည္။ဒုကၡမွ လြတ္ေၿမာက္မႈကိုဆိုရာတြင္ ေကာင္းတဲ.ကံေရာ၊မေကာင္းမႈကံနွစ္မ်ိဳးလုံးမွလြတ္ေၿမာက္မႈပင္ၿဖစ္သည္။
အရိယာသူေတာ္စင္ၿဖစ္မႈမွာ ကံေၾကာင္.အဓိကမဟုတ္ပါ။ဥာဏ္ေၾကာင္.ၿဖစ္ပါသည္။ဗုဒၶပြင္.ထြန္းၿခင္းသည္ ဥာဏ္လမ္းစဥ္ၿဖစ္သည္။ကံကို ေလ.လာလ်င္ ၄မ်ိဳးအစားကိုသိဖို.လုိပါသည္။
၁)အၿဖဴကံ
၂)အမဲကံ
၃)အၿဖဴအမဲေရာတဲ.ကံ
၄)အမဲအၿဖဴမေရာတဲ.ကံ
ဗုဒၶပြင္.ထြန္းၿခင္းသည္အမဲအၿဖဴမေရာတဲ.ကံကို ရွာေဖြၿခင္းၿဖစ္ပါသည္

Crazyeyestone ေရ၊ မဟုတ္တာေတြမေၿပာပါနဲ.။ ေရွ.ဘ၀ ႏွင္.ေနာက္ဘ၀ကိုဘုရားေဟာခဲ.တာ အမ်ားၾကီးပဲေနာ္။
၁)ငါးရာငါးဆယ္.နိပါတ္ေတာ္
၂)အတိိတ္ဘ၀ကၿပဳလုပ္ခဲ.ေသာ ၀ိပါတ္(၁၂) ပါး
၃) ပဋိစၥသမုပၸာဒ္ အေၾကာင္း
၄)ေနာင္တြင္.ပြင္.မည္ရိင္.မာတက်ိပ္ဘုရားေလာင္း(၁၀) ေယာက္
၅)သုတ္တန္ထဲမွာ အမ်ားၾကီးပါ။

ေရွ.ကလမ္းၿပေပးခဲ.တဲ. ေက်ာ္ၾကားေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား၏လမ္းစဥ္မွာလည္း
ေရွ.ဘ၀ႏွင္. ေနာက္ဘ၀ကိုေဟာထားတာ အမ်ားၾကီးပါ။

ဗုဒၶဘာသာ-ဘုရားေဟာနဲ.ဆန္.က်င္လွ်င္ ဗုဒၶဘာသာလိုေတာင္ မသတ္မွတ္ေတာ.ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို.မ်ဳိးဆက္မွာ ထိန္းသိမ္း
ကာကြယ္ရမွာ ကြ်န္ေတာ္တို.တာ၀န္သာၿဖစ္ပါတယ္။လယ္တီ၊စြန္းလြန္း၊မဟာစည္၊သဲအင္းဂူ၊မင္းကြန္း၊မိုးကုတ္အစရွိသည္.ဆရာေတာ္ေတြက သာသနာကိုသန္.ရွင္းေအာင္ ၿပန္.ပြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ၾကၿပီး တခ်ိုဳ. လက္ေတြ.မွာလည္း မွန္ကန္ေၾကာင္း ဓာတ္ေတာ္ေတြနဲ.သက္ေသၿပသြားၾက ပါတယ္။ဒါေတြကို ဆန္က်င္.ၿပီး အမွားလုပ္ထွ်င္ ၿပတ္ၿပတ္သားသား လူေတြကိုထင္ေရာင္ထင္မွားမေရာက္ေအာင္ရွင္းထုတ္ရမည္သာၿဖစ္ပါသည္။


ဟုတ္ကဲ. ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြက ိုေၿပေၿပလည္လည္ရွင္းၿပပါမယ့္၊ေရွ.ဘ၀
ႏွင္.ေနာက္ဘ၀ကို မရွိဘူးယူလွ်င္ အေၾကာင္းအက်ဳိးမွမရွိေတာ.ဘူးလုိယူရာ ေရာက္ပါတယ္။
အတိတ္က ေကာင္းကံမေကာင္းကံရွိလိုသာ လက္ရွိဘ၀တြင္ေကာင္က်ဳိးမေကာင္းက်ဳိးခံစားရ
ပါတယ္။အနာဂတ္မရွိဘူးလိုပယ္လိုက္လွ်င္ အနာဂတ္အတြက္ၿဖစ္လာမယ္. ကံအက်ဳိးတရား
ေတြကို ပယ္ရာေရာက္ပါတယ္။လက္ရွိဘ၀ တြင္ေကာင္းတယ္လုပ္လည္း အက်ုဳိးမေပးဘူး။
မေကာင္းတာလုပ္လည္း အက်ဳိးမေပးဘူးလို ယူဆၾကကုန္ပါလိမ္.မယ္။အစြန္းေရာက္မူဆလင္
ေတြဟာ သူ.တို.ကိုသူတို. ဘုရားကေစခိုင္းတိုင္းဆိုၿပီး အေသခံဗုံးခြဲ။ မေကာင္းမႈဒုစရိုက္မ်ဳိး
စုံလုပ္ေနတာမ်ုဳိးေတြဟာ အနာဂတ္မွာၿဖစ္လာမည္. ကံအက်ဳိးတရား။လက္ရွိကံအေၾကာင္းတ
ရားေတြကိုပယ္ရာေရာက္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္. တင္တာအမွားဆိုတာၿမင္ေလာက္ၿပီလိုထင္တယ္။
ဒါအၿပင္ကံေတြ၏နက္နဲေသာ အေၾကာင္းအရာေတြဟာ ရဟန္းတာၿဖစ္ၿပီးသူေတြေတာင္
အကန္.အသတ္ရွိပါတယ္။ေအာက္ေၿခကမွားေနတဲ.သူဟာ အၿမင့္ဆုံးၿဖစ္တဲ.နိဗၺာန္ကိုတက္
ေၿပာတယ္။ နိဗၺာန္ကိုေၿပာတာလည္းမွားေနပါတယ္။ နိဗၺာန္ဟာ ေသျပီးရင္ ေနာက္တစ္ဖန္မျဖစ္ေတာ့တဲ့
အျဖစ္မ်ိဳးမဟုတ္ပဲဆိုၿပီး ဒိဌိေလသံနဲ.Crazyeyestoneကmyanmarchatonline forumေၿပာသြားပါတယ္။အက်င္.နယ္မပါပဲ
မွတ္သားအသိေတြ သူမ်ားေၿပာတာကိုဟိုဖိုရမ္ဒီဖိုရမ္၀ါဒေတြၿဖန္. ၊ထင္ေရာင္ထင္မွားေတြလုပ္၊ အက်ဳိးမရွိ ေတြကိုမလုပ္ၾကဖို.
တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။အပါယ္ေလးဘုံသက္ဆင္းရမယ္. မဟုတ္မမွန္တဲ. ဒိဌိအယူေတြကို ရွင္းလင္းၾကပါ။

konge
08-30-2009, 11:40 AM
ကိုဟယ္ရီကို တစ္ခုေလာက္ေမးပါရေစခင္ဗ်ာ.. ဗုဒၶရဲ ့ တရားေတာ္လာ က်မ္းဂန္မ်ား ဥပမာ နိကာယ္ငါးရပ္ စသည္ အားလံုးကို ေထရ၀ါဒကပိုင္ပါသလားခင္ဗ်ာ..။ ျမတ္စြာဘုရားရဲ ့ တရားေတာ္မွန္ရင္ အျခားေသာ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္မ်ားမွ ဒီက်မ္းမ်ားကို ဖတ္ရွဳ သံုးစြဲခြင့္ မရွိပါသလား ခင္ဗ်ား။ ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ အျခားေသာ ဗုဒၶဘာသာ ဂိုဏ္းမ်ားသည္လည္း ဘုရားေဟာ ကို အေျခမခံပါက မည္သူေဟာကို အေျခခံမည္ဆိုသည္ကို မေတြးေတာတတ္ေအာင္ျဖစ္ရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆဌသဂၤါယနာ အၾကိမ္ေျမာက္ တင္တဲ ့ထိေရာက္လာတဲ ့ ကိစၥမွာလည္း အျခားေသာႏိုင္ငံအားလံုးက တစ္ညီတစ္ညႊတ္ထဲ သေဘာတူ လက္ခံခဲ ့ၾကတာမဟုတ္ဘူးလို ့သိရပါတယ္။ အဲဒီကိစၥေလးနဲ ့ပါတ္သက္လို ့ေရာ တစ္ဆိတ္ေလာက္ရွင္းျပႏိုင္မလားခင္ဗ်ာ။ ဗဟုသုတ အေနနဲ ့ျဖစ္ျဖစ္ပါ။ ေလ့လာေနဆဲျဖစ္လို ့ အမွားပါရင္လဲခြင့္လႊတ္ပါ။

kothitko
08-30-2009, 11:54 AM
မဂၤလာပါ....။
ကၽြန္ေတာ္က CrazyEyeStone ပါ။ အခုလို myanmarengineer ဖိုရမ္မွာ ဘာသာေရး ေဆြးေႏြးခြင့္ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကုိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာအေၾကာင္းကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္.....။

ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာဟူသည္..

အဂၤုတၱရနိကာယ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ ေရာဟိတႆသုတ္တြင္ လာသည့္ “သညာနဲ႔ စိတ္ရွိေသာ ဤတစ္လံမွ်ေလာက္ေသာ ကုိယ္ေပၚမွာပင္ ဒုကၡ၊ ဒုကၡျဖစ္ေႀကာင္း၊ ဒုကၡျငိမ္းမႈနဲ႔ ဒုကၡျငိမ္းမႈသုိ႔ သြားရာလမ္းတု႔ိကုိ ငါ ဘုရား ပညတ္ေတာ္မူ၏” ဟူသည့္ ေဒသနာေတာ္ႏွင့္ “သႏၵိဌိေကာ = လက္ေတြ႔မ်က္ေတြ႔ က်ေသာတရားသာလွ်င္ ဗုဒၶ၏ တရား” ဟူသည့္ တရားေတာ္၏ ဂုဏ္ေတာ္တုိ႔ကုိ လက္ကုိင္ျပဳျပီး လူတစ္ေယာက္ လက္လွမ္းမမီနုိင္ေသာ မေမြးဖြားခင္ အတိတ္ကာလက ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာအရာ၊ ေသဆုံးျပီးေနာက္ ျဖစ္ပ်က္လာမယ့္အရာ၊ အတိတ္ဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀၊ ပရေလာက စသည္တုိ႔ကို မေျပာဘဲ လက္ေတြ႔မ်က္ေတြ႔ ရင္ဆုိင္ေတြ႔ႀကဳံေနရေသာ ေမြးဖြားခ်ိန္မွ ေသဆုံးခ်ိန္အထိတည္ရွိေနသည့္ ပစၥဳပၸန္ျဖစ္တည္မႈကုိသာ ဦးစားေပးလ်က္ ထုိပစၥဳပၸန္ဘ၀မွာပင္ လူ၏ တစ္ဘ၀ကမွ အျခားတစ္ဘ၀သုိ႔ိ ကူးေျပာင္းက်င္လည္ေနႀကပုံ၊ ဒုကၡေတြ႔ႀကဳံရပုံ၊ ထုိဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ အားထုတ္ပုံနည္းလမ္း စသည္တုိ႔ကုိ တည္ေဆာက္ျပေသာ ဘာသာျဖစ္သည္။

လူတစ္ေယာက္သည္ ေမြးဖြားခ်ိန္မွ ေသဆုံးခ်ိန္အတြင္း ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံဟူေသာ ကံသုံးမ်ိဳးျဖင့္ ျပဳမူတုန္႔ျပန္သည္။ ထုိကံသုံးမ်ိဳးကပင္ ထုိသူ မည္သူမည္၀ါ၊ မည္သည့္ဘုံမွာ ေနသည္၊ မည္သုိ႔ေသာေလာကအျမင္ျဖင့္ မည္သုိ႔ ျပဳမူေနထုိင္သည္ဆုိသည္ကုိ အဆုံးအျဖတ္ျပဳသည္၊ (ေနထုိင္ေသာ ကမၻာခ်င္းတူေသာ္ျငား သူခုိးတစ္ေယာက္ျမင္ေသာ ေလာကႏွင့္ ျဖဴစင္သူတစ္ေယာက္ ္ျဖတ္သန္းေနေသာေလာက ေလာကခ်င္း မတူညီဟု ဆုိလုိေပသည္)။ ဒုကၡဟု ေျပာလ်င္ ထုိလူ၏ ကံသုံးပါးတြင္ ျဖစ္ေနေသာ မလုိလားဖြယ္ရာ အေျခအေနဆုိးတုိ႔ကုိ ရည္ညႊန္းျခင္းျဖစ္ျပီး ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္သည္ဆုိရာတြင္လည္း အထက္ပါကံသုံးပါးတုိ႔၏ ဆုိခဲ့ျပီးအေျခအေနဆိုးတုိ႔မွ လြတ္ေျမာက္ကာ လူတစ္ေယာက္ အညြန္႔တလူလူ ျဖဴ ျဖဴစင္စင္ျဖစ္ေနေသာ အေျခအေနကုိပင္ ဆုိလုိျခင္း ျဖစ္သည္။

လူတစ္ေယာက္တြင္ မူလ ေမြးရာပါ ျဖစ္တည္မႈအျဖစ္ ခႏြာ ၅ ပါး ျဖင့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ၃၂ ေကာဌာသျဖင့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဓာတ္ႀကီး ၄ ပါးျဖင့္္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သုိ႔မဟုတ္ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ရုပ္နဲ႔ နာမ္ႏွစ္ပါးတည္းျဖင့္္ေသာ္လည္း ဖြဲ႕စည္းထားျခင္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မည္။ သုိ႔မဟုတ္ ဒီထက္ ပုိမုိ နက္နဲေသာ အေျခအေနတြင္ လူ႔ျဖစ္တည္မႈတြင္ “သူငါဟူသည္ အမွန္တကယ္ မရွိ၊ အရွိတရားဟူ၍ ဗလာသုညသာ ရွိသည္”ဟု ေျပာ၍ ရခ်င္ရမည္။ သုိ႔ေသာ္ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာအေနျဖင့္ ထုိသုိ႔ေသာ လူ႔မူလကုိ လုိအပ္သည္ထက္ ပုိမုိ အေသးစိတ္ ခြဲျခားေ၀ဖန္မႈမ်ိဳးမ်ား မျပဳလုပ္ဘဲ (ထုိသုိ႔ လူကုိ ခြဲစိတ္မႈလုပ္ေသာ၀ါဒကုိ ဗုဒၶ အမွန္တကယ္ညႊန္ျပေသာ အမွန္တရားအျဖစ္ မယုံႀကည္ဘဲ ေနာက္ပုိင္းမွ ေပၚထြန္းလာေသာ အဘိဓမၼာ၀ါဒ၊ သုည၀ါဒတုိ႔မွ ေျပာင္းလဲဖြင့္ဆုိထားသည့္ အနက္မ်ားသာ ျဖစ္သည္ဟု ျမင္ျပီး) လူတစ္ေယာက္ကုိ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ႔သာ ထားကာ ထုိလူမွ ထုတ္လုပ္အပ္ေသာ ထုိသူ၏ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ ဥပါဒါနကၡႏၶာမ်ား၏ ဆုိးျခင္းေကာင္းျခင္း၊ ယုတ္ျခင္းျမတ္ျခင္းစသည္ကုိ ပုိင္းျခားေ၀ဖန္ျခင္းသည္သာ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္တုိင္၏ တရားျဖစ္သည္ဟု နားလည္သည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဗုဒၶ၏ ကမၼ၀ါဒဆုိသည္မွာ “ကမၼံ သေတၱ ၀ိဘဇတိ= ကံသည္ သတၱ၀ါတုိ႔ကုိ ခြဲျခား၏”ဟူသည့္ ေဒသနာအတုိင္း “လူသည္ လူအျဖစ္ ကိန္းေသျဖစ္ျပီး ထုိလူ႔မွာ ျဖစ္ပ်က္ေနေသာ ကံသုံးပါးက ထုိသူ႕ကုိ သတၱ၀ါတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးဘ၀သုိ႔ ၀င္ပူေစျခင္း၊ (အရိယာသူေတာ္စင္အျဖစ္ စင္ႀကယ္ေစျခင္း) တုိ႔ကုိ ျဖစ္ေစသည္။ ပုံစံအားျဖင့္...

လူတစ္ေယာက္ + ဆုိးေသာ ကံသုံးပါး = လူဆုိး၊
လူတစ္ေယာက္ + လုယက္တုိက္ခုိက္မႈ (ကာယကံ)= ဓားျပ၊
လူတစ္ေယာက္ + ျဖဴစင္ေသာ ကံသုံးပါး = လူျဖဴစင္ (အရိယာ)
လူတစ္ေယာက္ + ေဗာဓိဥာဏ္ (မေနာကံ)= ဗုဒၶ စသည္ကဲ့သုိ႔ပင္ ျဖစ္သည္။

ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာဟူေသာအမည္သည္ ယေန႔အခါတြင္မွ လူအမ်ား ႀကားသိခြင့္ရလာရျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုမွ စတင္တီထြင္ထားအပ္ေသာ အသစ္အဆန္းဘာသာတစ္ခုမဟုတ္ဘဲ သမုိင္းအစဥ္အဆက္ကုိ ေျခရာခံလုိက္ သုေတသနျပဳျပီး ဗုဒၶဘာသာထဲသုိ႔ ျဗဟၼဏ၀ါဒ၊ ဂ်ိန္း၀ါဒ၊ သုည၀ါဒ၊ ပရမတၳ၀ါဒစသည့္ အျပင္ပ၀ါဒမ်ား၏ စိမ့္၀င္ လႊမ္းမုိးမႈ မခံရမီ နဂုိမူလ ဗုဒၶလက္ထက္ေတာ္ကတည္းက အမွန္တည္ရွိခဲ့သည့္ အဆုံးအမအတုိင္း ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ထားေသာ မူလဗုဒၶဘာသာျဖစ္သည္ဟု ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာကုိ စတင္ ေဟာႀကားေတာ္မူခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္ ဓမၼ၀ိဟာရီ ရွင္ဥာဏက မိန္႔ဆုိထားပါသည္။


အမည္းေရာင္ခ်ုယ္ထားေသာအရာမ်ားသည္ မွားေနတာကို ရွင္းၿပလိုပါသည္။ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္သည္ အတိတ္ႏွင္.အနာဂတ္ကိုလည္းေၿပာပါသည္။ဒုကၡမွ လြတ္ေၿမာက္မႈကိုဆိုရာတြင္ ေကာင္းတဲ.ကံေရာ၊မေကာင္းမႈကံနွစ္မ်ိဳးလုံးမွလြတ္ေၿမာက္မႈပင္ၿဖစ္သည္။
အရိယာသူေတာ္စင္ၿဖစ္မႈမွာ ကံေၾကာင္.အဓိကမဟုတ္ပါ။ဥာဏ္ေၾကာင္.ၿဖစ္ပါသည္။ဗုဒၶပြင္.ထြန္းၿခင္းသည္ ဥာဏ္လမ္းစဥ္ၿဖစ္သည္။ကံကို ေလ.လာလ်င္ ၄မ်ိဳးအစားကိုသိဖို.လုိပါသည္။
၁)အၿဖဴကံ
၂)အမဲကံ
၃)အၿဖဴအမဲေရာတဲ.ကံ
၄)အမဲအၿဖဴမေရာတဲ.ကံ
ဗုဒၶပြင္.ထြန္းၿခင္းသည္အမဲအၿဖဴမေရာတဲ.ကံကို ရွာေဖြၿခင္းၿဖစ္ပါသည္

Crazyeyestone ေရ၊ မဟုတ္တာေတြမေၿပာပါနဲ.။ ေရွ.ဘ၀ ႏွင္.ေနာက္ဘ၀ကိုဘုရားေဟာခဲ.တာ အမ်ားၾကီးပဲေနာ္။
၁)ငါးရာငါးဆယ္.နိပါတ္ေတာ္
၂)အတိိတ္ဘ၀ကၿပဳလုပ္ခဲ.ေသာ ၀ိပါတ္(၁၂) ပါး
၃) ပဋိစၥသမုပၸာဒ္ အေၾကာင္း
၄)ေနာင္တြင္.ပြင္.မည္ရိင္.မာတက်ိပ္ဘုရားေလာင္း(၁၀) ေယာက္
၅)သုတ္တန္ထဲမွာ အမ်ားၾကီးပါ။

ေရွ.ကလမ္းၿပေပးခဲ.တဲ. ေက်ာ္ၾကားေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား၏လမ္းစဥ္မွာလည္း
ေရွ.ဘ၀ႏွင္. ေနာက္ဘ၀ကိုေဟာထားတာ အမ်ားၾကီးပါ။

ဗုဒၶဘာသာ-ဘုရားေဟာနဲ.ဆန္.က်င္လွ်င္ ဗုဒၶဘာသာလိုေတာင္ မသတ္မွတ္ေတာ.ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို.မ်ဳိးဆက္မွာ ထိန္းသိမ္း
ကာကြယ္ရမွာ ကြ်န္ေတာ္တို.တာ၀န္သာၿဖစ္ပါတယ္။လယ္တီ၊စြန္းလြန္း၊မဟာစည္၊သဲအင္းဂူ၊မင္းကြန္း၊မိုးကုတ္အစရွိသည္.ဆရာေတာ္ေတြက သာသနာကိုသန္.ရွင္းေအာင္ ၿပန္.ပြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ၾကၿပီး တခ်ိုဳ. လက္ေတြ.မွာလည္း မွန္ကန္ေၾကာင္း ဓာတ္ေတာ္ေတြနဲ.သက္ေသၿပသြားၾက ပါတယ္။ဒါေတြကို ဆန္က်င္.ၿပီး အမွားလုပ္ထွ်င္ ၿပတ္ၿပတ္သားသား လူေတြကိုထင္ေရာင္ထင္မွားမေရာက္ေအာင္ရွင္းထုတ္ရမည္သာၿဖစ္ပါသည္။


ဟုတ္ကဲ. ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြက ိုေၿပေၿပလည္လည္ရွင္းၿပပါမယ့္၊ေရွ.ဘ၀
ႏွင္.ေနာက္ဘ၀ကို မရွိဘူးယူလွ်င္ အေၾကာင္းအက်ဳိးမွမရွိေတာ.ဘူးလုိယူရာ ေရာက္ပါတယ္။
အတိတ္က ေကာင္းကံမေကာင္းကံရွိလိုသာ လက္ရွိဘ၀တြင္ေကာင္က်ဳိးမေကာင္းက်ဳိးခံစားရ
ပါတယ္။အနာဂတ္မရွိဘူးလိုပယ္လိုက္လွ်င္ အနာဂတ္အတြက္ၿဖစ္လာမယ္. ကံအက်ဳိးတရား
ေတြကို ပယ္ရာေရာက္ပါတယ္။လက္ရွိဘ၀ တြင္ေကာင္းတယ္လုပ္လည္း အက်ုဳိးမေပးဘူး။
မေကာင္းတာလုပ္လည္း အက်ဳိးမေပးဘူးလို ယူဆၾကကုန္ပါလိမ္.မယ္။အစြန္းေရာက္မူဆလင္
ေတြဟာ သူ.တို.ကိုသူတို. ဘုရားကေစခိုင္းတိုင္းဆိုၿပီး အေသခံဗုံးခြဲ။ မေကာင္းမႈဒုစရိုက္မ်ဳိး
စုံလုပ္ေနတာမ်ုဳိးေတြဟာ အနာဂတ္မွာၿဖစ္လာမည္. ကံအက်ဳိးတရား။လက္ရွိကံအေၾကာင္းတ
ရားေတြကိုပယ္ရာေရာက္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္. တင္တာအမွားဆိုတာၿမင္ေလာက္ၿပီလိုထင္တယ္။
ဒါအၿပင္ကံေတြ၏နက္နဲေသာ အေၾကာင္းအရာေတြဟာ ရဟန္းတာၿဖစ္ၿပီးသူေတြေတာင္
အကန္.အသတ္ရွိပါတယ္။ေအာက္ေၿခကမွားေနတဲ.သူဟာ အၿမင့္ဆုံးၿဖစ္တဲ.နိဗၺာန္ကိုတက္
ေၿပာတယ္။ နိဗၺာန္ကိုေၿပာတာလည္းမွားေနပါတယ္။ နိဗၺာန္ဟာ ေသျပီးရင္ ေနာက္တစ္ဖန္မျဖစ္ေတာ့တဲ့
အျဖစ္မ်ိဳးမဟုတ္ပဲဆိုၿပီး ဒိဌိေလသံနဲ.Crazyeyestoneကmyanmarchatonline forumေၿပာသြားပါတယ္။အက်င္.နယ္မပါပဲ
မွတ္သားအသိေတြ သူမ်ားေၿပာတာကိုဟိုဖိုရမ္ဒီဖိုရမ္၀ါဒေတြၿဖန္. ၊ထင္ေရာင္ထင္မွားေတြလုပ္၊ အက်ဳိးမရွိ ေတြကိုမလုပ္ၾကဖို.
တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။အပါယ္ေလးဘုံသက္ဆင္းရမယ္. မဟုတ္မမွန္တဲ. ဒိဌိအယူေတြကို ရွင္းလင္းၾကပါ။


အကိုႀကီး စကားက ခ်က္က်လက္က်နဲ႔ ခိုင္ခိုင္လံုလံုရွိလိုက္တာဗ်ာ က်ေနာ္လဲ ဖတ္ဖူးတယ္
ဒိဌိနဲ႔ ကိုမပယ္ႏိုင္ရင္ Nivanna မရႏိုင္ဘူး ဆိုတာ ကို (မွားရင္လဲ ခြင့္လႊတ္ဗ်ာ)
အင္း ဒိဌိသံုးပါးမွာ သကၠာယဒိဌိကိုထားပါဦးေတာ့ဗ်ာ ဒီ ျပတ္တယ္ မျပတ္ဘူး ဥေစၦတ နဲ႔ သႆတဒိဌိေတြမွ မျပဳတ္ေသးရင္ေတာ့ မျဖစ္ေသးဘူးထင္တယ္ဗ်ာ
ေအးဗ်ာ ဘာသာေရးနဲ႔ပတ္သက္ရင္ေတာ့ သင္ယူစရာေတြ မ်ားႀကီးရွိေသးတယ္ဗ်ာ ဝမ္းစာမျပည့္ေသးေတာ့လဲ
ဝင္မေဆြးေႏြးႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္ ။ ေနာက္ေနာင္လဲ အျမင္ေတြမွားေနတဲ့သူမ်ားေတြ႔ရင္ ဆံုးမေပးပါဦး အကိုေရ

phoelapyae
08-30-2009, 12:03 PM
အေမးအေျဖေလးေတြနဲ႕ က်ေနာ္မသိတဲ့ဘာသာေရးအခ်က္အလက္ေတြကို သိရတဲ့အတြက္ ၀မ္းသာေက်နပ္မိပါတယ္ ..
ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္မွတ္သားမိတာတစ္ခုေလးကုိ ေျပာခ်င္လုိ႕ပါ ... အရွင္အရိယဓမၼေရးသားေတာ္မူတဲ့ ဗုဒၶ၀ါဒျပသာနာမ်ား စာအုပ္လားမသိဘူး ...
ဆိုလုိခ်င္တာစာအုပ္မဟုတ္ပါဘူး .. အဲ့ဒီထဲက ေမးျမန္းသူနဲ႕ ျပန္လည္ေျဖရွင္းေပးသူတို႕ ေဆြးေႏြးပြဲမစခင္စည္းကမ္းခ်က္ေလးကို သေဘာက်လုိ႕ပါ ..
ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ေမးျမန္းသူက စစ္စစ္ေပါက္ေပါက္ေမးျမန္းနုိင္ပါတယ္ .. ျပန္လည္ေျဖၾကားတဲ့အေျဖကုိလဲ မွန္ရင္မွန္တယ္ ၊ ဟုတ္ရင္ ဟုတ္တယ္ ၀န္ခံရပါတယ္...
ေျဖရွင္းခ်က္ေတြက အက်ိဳးအေၾကာင္းခုိင္လံုရင္ ၊ မိမိမွာလဲ ျပန္လည္ေျဖရွင္းခ်က္မရွိေတာ့ရင္ လက္ခံေၾကာင္း ေျပာရပါတယ္ ၊ အဲ့လိုမဟုတ္ရင္ တရားစြဲပါတယ္ ။
ဒီေနရာေလးမွာ ေျပာခ်င္တာက ေမးျမန္းေဆြးေႏြးခ်က္ေတြကုိ က်ေနာ္အေနနဲ႕ လုိက္ဖတ္ေလ့လာၾကည့္တာ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာမွာ ဘ၀မက်တာေတြ႕ရပါတယ္ ။
ဥပမာ .. ကုိCrazyEyeStone ရဲ႕ ေဆြးေႏြးခ်က္ေတြကုိဖတ္ရတဲ့အတြက္လဲ ဗဟုသုတမ်ားပါတယ္ ..
ကိုCrazyEyeStone ရဲ႕ ေမးျမန္းခ်က္ေတြကုိလဲ ကုိnobleman တို႕ ၊ ကုိHarryLwin တို႕ ျပန္လည္ေျဖရွင္းသြားတာဟာလဲ ဘ၀က် နွစ္ျခိဳက္စရာပါပဲ ..
က်ေနာ္မသိတာေလးေတြ သိရတဲ့အတြက္ အသိအျမင္အမ်ားႀကီးတိုးပါတယ္ ..
ဒါေပမဲ့ ကုိHarryLwin ရဲ႕ ျပန္လည္ေမးျမန္းခ်က္ေတြကုိ ကုိCrazyEyeStone အေနနဲ႕ တိတိက်က်ျပန္လည္ေျဖၾကားျခင္းမျပဳတာတစ္ခုေတာ့ စိတ္ထဲက သိပ္ဘ၀မက်ခ်င္ဘူးျဖစ္ေနတယ္ ။
ပုိ႕စ္နံပါတ္ ၃ (http://www.myanmarengineer.org/forum/index.php/topic,4844.msg32202.html#msg32202) မွာ ကုိHarryLwin request လုပ္ထားတဲ့ ေမးခြန္း ၆ ခုကိုလဲ ေျဖၾကားေပးေသးျခင္းမရွိတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္ .. အခ်ိန္အားရင္ ျပန္လည္ေျဖၾကားေပးေစလုိပါတယ္ခင္ဗ်ာ ။
အျပန္အလွန္ေဆြးေႏြးတယ္ဆုိတဲ့အတုိင္း ကုိCrazyEyeStone ေမးျမန္းတာကုိ ျပန္လည္ေျဖၾကားေပးတဲ့သူေတြ ရွိသလို
မရွင္းလင္းတာမ်ားကုိ ျပန္လည္ေမးျမန္းေဆြးေႏြးတာကုိလဲ ျပန္လည္ေျဖၾကားေပေစလိုပါတယ္ခင္ဗ်ာ ။

konge
08-30-2009, 12:20 PM
ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္သည္ အတိတ္ႏွင္.အနာဂတ္ကိုလည္းေၿပာပါသည္။ဒုကၡမွ လြတ္ေၿမာက္မႈကိုဆိုရာတြင္ ေကာင္းတဲ.ကံေရာ၊မေကာင္းမႈကံနွစ္မ်ိဳးလုံးမွလြတ္ေၿမာက္မႈပင္ၿဖစ္သည္။
အရိယာသူေတာ္စင္ၿဖစ္မႈမွာ ကံေၾကာင္.အဓိကမဟုတ္ပါ။ဥာဏ္ေၾကာင္.ၿဖစ္ပါသည္။ဗုဒၶပြင္.ထြန္းၿခင္းသည္ ဥာဏ္လမ္းစဥ္ၿဖစ္သည္။ကံကို ေလ.လာလ်င္ ၄မ်ိဳးအစားကိုသိဖို.လုိပါသည္။
၁)အၿဖဴကံ
၂)အမဲကံ
၃)အၿဖဴအမဲေရာတဲ.ကံ
၄)အမဲအၿဖဴမေရာတဲ.ကံ
ဗုဒၶပြင္.ထြန္းၿခင္းသည္အမဲအၿဖဴမေရာတဲ.ကံကို ရွာေဖြၿခင္းၿဖစ္ပါသည္



ဟုတ္ကဲ့ နားလည္သလိုလိုေတာ့ရွိပါတယ္..အျဖဳဆိုတာ ကုသိုလ္ကံေပါ့.. အမဲဆိုတာ အကုသိုလ္ကံေပါ့ေနာ္..အျဖဴအမဲမေရာတဲ ့ကံကိုရွာေဖြျခင္းဆိုေတာ့ ကုသိုလ္ကံေရာ အကုသိုလ္ကံပါ မရွိတဲ ့ကံကိုရွာေဖြျခင္း အဲလိုထင္ပါတယ္ ..။



[size=8pt]Crazyeyestone ေရ၊ မဟုတ္တာေတြမေၿပာပါနဲ.။ ေရွ.ဘ၀ ႏွင္.ေနာက္ဘ၀ကိုဘုရားေဟာခဲ.တာ အမ်ားၾကီးပဲေနာ္။
၁)ငါးရာငါးဆယ္.နိပါတ္ေတာ္
၂)အတိိတ္ဘ၀ကၿပဳလုပ္ခဲ.ေသာ ၀ိပါတ္(၁၂) ပါး
၃) ပဋိစၥသမုပၸာဒ္ အေၾကာင္း
၄)ေနာင္တြင္.ပြင္.မည္ရိင္.မာတက်ိပ္ဘုရားေလာင္း(၁၀) ေယာက္
၅)သုတ္တန္ထဲမွာ အမ်ားၾကီးပါ။

ေရွ.ကလမ္းၿပေပးခဲ.တဲ. ေက်ာ္ၾကားေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား၏လမ္းစဥ္မွာလည္း
ေရွ.ဘ၀ႏွင္. ေနာက္ဘ၀ကိုေဟာထားတာ အမ်ားၾကီးပါ။

ဗုဒၶဘာသာ-ဘုရားေဟာနဲ.ဆန္.က်င္လွ်င္ ဗုဒၶဘာသာလိုေတာင္ မသတ္မွတ္ေတာ.ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို.မ်ဳိးဆက္မွာ ထိန္းသိမ္း
ကာကြယ္ရမွာ ကြ်န္ေတာ္တို.တာ၀န္သာၿဖစ္ပါတယ္။လယ္တီ၊စြန္းလြန္း၊မဟာစည္၊သဲအင္းဂူ၊မင္းကြန္း၊မိုးကုတ္အစရွိသည္.ဆရာေတာ္ေတြက သာသနာကိုသန္.ရွင္းေအာင္ ၿပန္.ပြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ၾကၿပီး တခ်ိုဳ. လက္ေတြ.မွာလည္း မွန္ကန္ေၾကာင္း ဓာတ္ေတာ္ေတြနဲ.သက္ေသၿပသြားၾက ပါတယ္။ဒါေတြကို ဆန္က်င္.ၿပီး အမွားလုပ္ထွ်င္ ၿပတ္ၿပတ္သားသား လူေတြကိုထင္ေရာင္ထင္မွားမေရာက္ေအာင္ရွင္းထုတ္ရမည္သာၿဖစ္ပါသည္။



ျမတ္စြာဘုရားက ေရွးဘ၀ေနာက္ဘ၀ေတြနဲ ့ပါတ္သက္လို ့ဘယ္လိုသေဘာထားခဲ ့တယ္ဆိုတာကိုတစ္ကယ္ပဲသိခ်င္မိပါတယ္....တစ္ေနရာမွာေတာ့ဒီလိုတင္ျပထားတာမ်ိဳးလဲေတြ ့ဖူးပါရဲ ့...

"မဇၥ်ိမနိကာယ္ မဇၥ်ိမပဏၰာသ ဘိကၡဳ၀ဂ္ စူဠမာလုက်သုတ္ေတာ္ေကာက္ႏုတ္ခ်က္...

သတၱ၀ါသည္ ေသသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္၏ ဟု ငါမေဟာ ၾကား။ သတၱ၀ါသည္ ေသသည္မွ ေနာက္၌မျဖစ္ဟု ငါမေဟာ ၾကား။ သတၱ၀ါ သည္ ေသသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္ လည္း ျဖစ္၏ ျဖစ္လည္းမျဖစ္ ဟု ငါမေဟာၾကား။ သတၱ၀ါ သည္ ေသသည္မွေနာက္၌ ျဖစ္သည္လည္း မဟုတ္မျဖစ္သည္လည္း မဟုတ္ ဟု ငါမေဟာၾကား။

မာလုက် ပုတၱ.. ထုိအေၾကာင္း ကုိအဘယ့္ေၾကာင့္ ငါမေဟာၾကား သနည္း။ မာလုက်ပုတၱ..ထုိအေၾကာင္းသည္ အက်ဳိးစီးပြား ႏွင့္ မစပ္..ျမတ္ေသာ သာသနာေတာ္ ၏ အစအနမွ်လည္း မျဖစ္..၀ဋ္ဆင္းရဲကုိ ျငီးေငြ႔ျခင္းငွာ မျဖစ္ႏုိင္..ရာဂကင္းျခင္းငွာ မျဖစ္ႏုိင္..ရာဂ ခ်ဳပ္ျခင္းငွာ မျဖစ္ႏုိင္..ကိေလသာမီးျငိမ္းေအးျခင္းငွာ မျဖစ္ႏုိင္..ထူးေသာဥာဏ္ျဖင့္ သိျခင္း ငွာမျဖစ္ႏုိင္..သစၥာေလးပါးကုိ သိျခင္းငွာ မျဖစ္ႏုိင္..ခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္းငွာမျဖစ္ႏုိင္..ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိအေၾကာင္းအရာကုိ ငါဘုရား မေဟာၾကား.....

မာလုက် ပုတၱ.. အဘယ္ကုိ ငါဘုရား ေဟာၾကားသနည္း.. မာလုတ် ပုတၱ ဤကား ဆင္းရဲတည္းဟု ငါဘုရား ေဟာၾကား၏။..ဤကား ဆင္းရဲျဖစ္ေၾကာင္းတည္း ဟုငါ ဘုရားေဟာၾကား ၏။..ဤကား ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာတည္း ဟုငါဘုရားေဟာၾကား၏...ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာသုိ႔ ေရာက္ေၾကာင္းအက်င့္တည္း ဟုငါဘုရားေဟာၾကား၏..

မာလုက်ပုတၱ.. ထုိတရားကုိ အဘယ္ေၾကာင့္ ငါေဟာၾကားသနည္း.. မာလုက်ပုတၱ..ထုိတရား သည္ အက်ဳိးစီးပြား ႏွင့္ စပ္၏..ထုိတရား သည္ျမတ္ေသာအက်င့္ျဖစ္ေသာ သာသနာေတာ္၏ အစအန ျဖစ္၏..၀ဋ္ဆင္းရဲ၌ျငီးေငြ႔ျခင္းငွာ..ရာဂ ကင္းျခင္းငွာ..ရာဂခ်ဳပ္ျခင္းငွာ..ကိေလသာမီး ေအးျငိမ္းျခင္းငွာ.. ထူးေသာဥာဏ္ျဖင့္သိျခင္းငွာ.. သစၥာေလးပါးကုိ သိျခင္းငွာ..ခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္းငွာျဖစ္၏..ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိတရားကုိ ငါေဟာ ၾကား၏.."

ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေအာက္ပါသုတၱန္ေတြမွာလဲ ေရွးဘ၀ေနာက္ဘ၀ အေၾကာင္း ကို သူမေဟာေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ ့တာေတြ အေျမာက္အမ်ားပါရွိတယ္လို ့ေျပာပါတယ္...ကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာျမန္မာျပန္ေတြ မရွိတဲ ့အတြက္ ခုခ်ိန္ထိေတာ့ တိုက္ဆိုင္ မၾကည့္ႏိုင္ေသးပါဘူး။( ျမန္မာျပန္ internet web site သိတဲ ့သူမ်ား ညႊန္းေပးၾကပါဦးလို ့လဲ ေတာင္းဆိုပါရေစ)...

- ဒီဃနိကာယ္၊ သီလကၡႏၶ၀ဂ္ပါဠိေတာ္၊ေပါ႒ပါဒသုတ္

- ဒီဃနိကာယ္၊ ပါထိက၀ဂၢပါဠိ၊ ပါသာဒိကသုတ္

- မဇၩိမနိကာယ္၊ မဇၩိမပဏၰာသပါဠိေတာ္ ပရိဗၺာဇကသုတ္၊ အဂၢိ၀စၦေဂါတၱသုတ္

- သံယုတၱနိကာယ္၊ ခႏၶ၀ဂၢသံယုတ္၊ ေထရ၀ဂ္၊ အႏုရာဓသုတ္

- မဇၩိမနိကာယ္၊ မူလပဏၰာသပါဠိေတာ္ သီဟနာဒ၀ဂ္၊ စူဠဒုကၡကၡႏၶသုတ္

- မဇၩိမနိကာယ္၊ ဥပရိပဏၰာသပါဠိေတာ္ ေဒ၀ဒဟ၀ဂ္၊ ေဒ၀ဒဟသုတ္

- မဇၩိမနိကာယ္၊ မူလပဏၰာသပါဠိေတာ္ ေဂါသိဂၤ၀ဂ္(မဟာယမက၀ဂ္)၊ မဟာတဏွာသခၤယသုတ္

- သံယုတၱနိကာယ္၊ ခႏၶသံယုတ္ ေထရ၀ဂ္၊ ယမကသုတ္

- အဂၤုတၱရနိကာယ္၊ သတၱနိပါတ္ အဗ်ာကတ၀ဂ္၊ အဗ်ာကတ၀တၳဳသုတ္


ေနာက္ထပ္ ဘုရားေဟာခဲ ့တာတစ္ခုက ...

"ေသျပီးလွ်င္ေနာက္ဘ၀မျဖစ္၊ ဘ၀ျပတ္သည္လို႔ ယူဆရင္ ဥေစၶဒ ဒိဌိ၊ ေသလွ်င္ခႏၶာမွ ၀ိဥာဏ္ထြက္သြားျပီး အျခားခႏၶာတစ္ခုအျဖစ္၀င္စားသည္ဟု ယူဆလွ်င္ သႆတ ဒိဌိ ရယ္လို႔ ဘုရားေဟာခဲ႔ေႀကာင္းသိရပါတယ္။"

အဲဒီေတာ့ ကိုေက်ာ္၈၁ ေျပာတဲ ့အတိုင္းဆို...



ေရွ.ဘ၀ ႏွင္.ေနာက္ဘ၀ကိုဘုရားေဟာခဲ.တာ အမ်ားၾကီးပဲေနာ္။
၁)ငါးရာငါးဆယ္.နိပါတ္ေတာ္
၂)အတိိတ္ဘ၀ကၿပဳလုပ္ခဲ.ေသာ ၀ိပါတ္(၁၂) ပါး
၃) ပဋိစၥသမုပၸာဒ္ အေၾကာင္း
၄)ေနာင္တြင္.ပြင္.မည္ရိင္.မာတက်ိပ္ဘုရားေလာင္း(၁၀) ေယာက္
၅)သုတ္တန္ထဲမွာ အမ်ားၾကီးပါ။


ကိုေက်ာ္၈၁ ေျပာခဲ့တာေတြကအမွန္..ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ခုတင္ျပခဲ ့တာေတြက အမွား..။ ကၽြန္ေတာ္ရည္ညႊန္းထားတဲ ့ သုတၱန္ေတြက အမွန္ဆို ကိုေက်ာ္ေျပာတဲ ့ ၅၅၀ ဇတ္နိပါတ္တို ့ ဘာတို ့ကအမွား..။ အဲလို တစ္ခုခုေတာ့ မွားရလိမ့္မယ္။ ဘယ္ဟာမွားသလဲ ဘယ္ဟာမွန္သလဲဆိုတာ ေျဖၾကားေပးပါဦး ခင္ဗ်ား..။

kyaw81
08-30-2009, 12:50 PM
ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္သည္ အတိတ္ႏွင္.အနာဂတ္ကိုလည္းေၿပာပါသည္။ဒုကၡမွ လြတ္ေၿမာက္မႈကိုဆိုရာတြင္ ေကာင္းတဲ.ကံေရာ၊မေကာင္းမႈကံနွစ္မ်ိဳးလုံးမွလြတ္ေၿမာက္မႈပင္ၿဖစ္သည္။
အရိယာသူေတာ္စင္ၿဖစ္မႈမွာ ကံေၾကာင္.အဓိကမဟုတ္ပါ။ဥာဏ္ေၾကာင္.ၿဖစ္ပါသည္။ဗုဒၶပြင္.ထြန္းၿခင္းသည္ ဥာဏ္လမ္းစဥ္ၿဖစ္သည္။ကံကို ေလ.လာလ်င္ ၄မ်ိဳးအစားကိုသိဖို.လုိပါသည္။
၁)အၿဖဴကံ
၂)အမဲကံ
၃)အၿဖဴအမဲေရာတဲ.ကံ
၄)အမဲအၿဖဴမေရာတဲ.ကံ
ဗုဒၶပြင္.ထြန္းၿခင္းသည္အမဲအၿဖဴမေရာတဲ.ကံကို ရွာေဖြၿခင္းၿဖစ္ပါသည္



ဟုတ္ကဲ့ နားလည္သလိုလိုေတာ့ရွိပါတယ္..အျဖဳဆိုတာ ကုသိုလ္ကံေပါ့.. အမဲဆိုတာ အကုသိုလ္ကံေပါ့ေနာ္..အျဖဴအမဲမေရာတဲ ့ကံကိုရွာေဖြျခင္းဆိုေတာ့ ကုသိုလ္ကံေရာ အကုသိုလ္ကံပါ မရွိတဲ ့ကံကိုရွာေဖြျခင္း အဲလိုထင္ပါတယ္ ..။



[size=8pt]Crazyeyestone ေရ၊ မဟုတ္တာေတြမေၿပာပါနဲ.။ ေရွ.ဘ၀ ႏွင္.ေနာက္ဘ၀ကိုဘုရားေဟာခဲ.တာ အမ်ားၾကီးပဲေနာ္။
၁)ငါးရာငါးဆယ္.နိပါတ္ေတာ္
၂)အတိိတ္ဘ၀ကၿပဳလုပ္ခဲ.ေသာ ၀ိပါတ္(၁၂) ပါး
၃) ပဋိစၥသမုပၸာဒ္ အေၾကာင္း
၄)ေနာင္တြင္.ပြင္.မည္ရိင္.မာတက်ိပ္ဘုရားေလာင္း(၁၀) ေယာက္
၅)သုတ္တန္ထဲမွာ အမ်ားၾကီးပါ။

ေရွ.ကလမ္းၿပေပးခဲ.တဲ. ေက်ာ္ၾကားေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား၏လမ္းစဥ္မွာလည္း
ေရွ.ဘ၀ႏွင္. ေနာက္ဘ၀ကိုေဟာထားတာ အမ်ားၾကီးပါ။

ဗုဒၶဘာသာ-ဘုရားေဟာနဲ.ဆန္.က်င္လွ်င္ ဗုဒၶဘာသာလိုေတာင္ မသတ္မွတ္ေတာ.ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို.မ်ဳိးဆက္မွာ ထိန္းသိမ္း
ကာကြယ္ရမွာ ကြ်န္ေတာ္တို.တာ၀န္သာၿဖစ္ပါတယ္။လယ္တီ၊စြန္းလြန္း၊မဟာစည္၊သဲအင္းဂူ၊မင္းကြန္း၊မိုးကုတ္အစရွိသည္.ဆရာေတာ္ေတြက သာသနာကိုသန္.ရွင္းေအာင္ ၿပန္.ပြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ၾကၿပီး တခ်ိုဳ. လက္ေတြ.မွာလည္း မွန္ကန္ေၾကာင္း ဓာတ္ေတာ္ေတြနဲ.သက္ေသၿပသြားၾက ပါတယ္။ဒါေတြကို ဆန္က်င္.ၿပီး အမွားလုပ္ထွ်င္ ၿပတ္ၿပတ္သားသား လူေတြကိုထင္ေရာင္ထင္မွားမေရာက္ေအာင္ရွင္းထုတ္ရမည္သာၿဖစ္ပါသည္။



ျမတ္စြာဘုရားက ေရွးဘ၀ေနာက္ဘ၀ေတြနဲ ့ပါတ္သက္လို ့ဘယ္လိုသေဘာထားခဲ ့တယ္ဆိုတာကိုတစ္ကယ္ပဲသိခ်င္မိပါတယ္....တစ္ေနရာမွာေတာ့ဒီလိုတင္ျပထားတာမ်ိဳးလဲေတြ ့ဖူးပါရဲ ့...

"မဇၥ်ိမနိကာယ္ မဇၥ်ိမပဏၰာသ ဘိကၡဳ၀ဂ္ စူဠမာလုက်သုတ္ေတာ္ေကာက္ႏုတ္ခ်က္...

သတၱ၀ါသည္ ေသသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္၏ ဟု ငါမေဟာ ၾကား။ သတၱ၀ါသည္ ေသသည္မွ ေနာက္၌မျဖစ္ဟု ငါမေဟာ ၾကား။ သတၱ၀ါ သည္ ေသသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္ လည္း ျဖစ္၏ ျဖစ္လည္းမျဖစ္ ဟု ငါမေဟာၾကား။ သတၱ၀ါ သည္ ေသသည္မွေနာက္၌ ျဖစ္သည္လည္း မဟုတ္မျဖစ္သည္လည္း မဟုတ္ ဟု ငါမေဟာၾကား။

မာလုက် ပုတၱ.. ထုိအေၾကာင္း ကုိအဘယ့္ေၾကာင့္ ငါမေဟာၾကား သနည္း။ မာလုက်ပုတၱ..ထုိအေၾကာင္းသည္ အက်ဳိးစီးပြား ႏွင့္ မစပ္..ျမတ္ေသာ သာသနာေတာ္ ၏ အစအနမွ်လည္း မျဖစ္..၀ဋ္ဆင္းရဲကုိ ျငီးေငြ႔ျခင္းငွာ မျဖစ္ႏုိင္..ရာဂကင္းျခင္းငွာ မျဖစ္ႏုိင္..ရာဂ ခ်ဳပ္ျခင္းငွာ မျဖစ္ႏုိင္..ကိေလသာမီးျငိမ္းေအးျခင္းငွာ မျဖစ္ႏုိင္..ထူးေသာဥာဏ္ျဖင့္ သိျခင္း ငွာမျဖစ္ႏုိင္..သစၥာေလးပါးကုိ သိျခင္းငွာ မျဖစ္ႏုိင္..ခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္းငွာမျဖစ္ႏုိင္..ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိအေၾကာင္းအရာကုိ ငါဘုရား မေဟာၾကား.....

မာလုက် ပုတၱ.. အဘယ္ကုိ ငါဘုရား ေဟာၾကားသနည္း.. မာလုတ် ပုတၱ ဤကား ဆင္းရဲတည္းဟု ငါဘုရား ေဟာၾကား၏။..ဤကား ဆင္းရဲျဖစ္ေၾကာင္းတည္း ဟုငါ ဘုရားေဟာၾကား ၏။..ဤကား ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာတည္း ဟုငါဘုရားေဟာၾကား၏...ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာသုိ႔ ေရာက္ေၾကာင္းအက်င့္တည္း ဟုငါဘုရားေဟာၾကား၏..

မာလုက်ပုတၱ.. ထုိတရားကုိ အဘယ္ေၾကာင့္ ငါေဟာၾကားသနည္း.. မာလုက်ပုတၱ..ထုိတရား သည္ အက်ဳိးစီးပြား ႏွင့္ စပ္၏..ထုိတရား သည္ျမတ္ေသာအက်င့္ျဖစ္ေသာ သာသနာေတာ္၏ အစအန ျဖစ္၏..၀ဋ္ဆင္းရဲ၌ျငီးေငြ႔ျခင္းငွာ..ရာဂ ကင္းျခင္းငွာ..ရာဂခ်ဳပ္ျခင္းငွာ..ကိေလသာမီး ေအးျငိမ္းျခင္းငွာ.. ထူးေသာဥာဏ္ျဖင့္သိျခင္းငွာ.. သစၥာေလးပါးကုိ သိျခင္းငွာ..ခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္းငွာျဖစ္၏..ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိတရားကုိ ငါေဟာ ၾကား၏.."

ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေအာက္ပါသုတၱန္ေတြမွာလဲ ေရွးဘ၀ေနာက္ဘ၀ အေၾကာင္း ကို သူမေဟာေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ ့တာေတြ အေျမာက္အမ်ားပါရွိတယ္လို ့ေျပာပါတယ္...ကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာျမန္မာျပန္ေတြ မရွိတဲ ့အတြက္ ခုခ်ိန္ထိေတာ့ တိုက္ဆိုင္ မၾကည့္ႏိုင္ေသးပါဘူး။( ျမန္မာျပန္ internet web site သိတဲ ့သူမ်ား ညႊန္းေပးၾကပါဦးလို ့လဲ ေတာင္းဆိုပါရေစ)...

- ဒီဃနိကာယ္၊ သီလကၡႏၶ၀ဂ္ပါဠိေတာ္၊ေပါ႒ပါဒသုတ္

- ဒီဃနိကာယ္၊ ပါထိက၀ဂၢပါဠိ၊ ပါသာဒိကသုတ္

- မဇၩိမနိကာယ္၊ မဇၩိမပဏၰာသပါဠိေတာ္ ပရိဗၺာဇကသုတ္၊ အဂၢိ၀စၦေဂါတၱသုတ္

- သံယုတၱနိကာယ္၊ ခႏၶ၀ဂၢသံယုတ္၊ ေထရ၀ဂ္၊ အႏုရာဓသုတ္

- မဇၩိမနိကာယ္၊ မူလပဏၰာသပါဠိေတာ္ သီဟနာဒ၀ဂ္၊ စူဠဒုကၡကၡႏၶသုတ္

- မဇၩိမနိကာယ္၊ ဥပရိပဏၰာသပါဠိေတာ္ ေဒ၀ဒဟ၀ဂ္၊ ေဒ၀ဒဟသုတ္

- မဇၩိမနိကာယ္၊ မူလပဏၰာသပါဠိေတာ္ ေဂါသိဂၤ၀ဂ္(မဟာယမက၀ဂ္)၊ မဟာတဏွာသခၤယသုတ္

- သံယုတၱနိကာယ္၊ ခႏၶသံယုတ္ ေထရ၀ဂ္၊ ယမကသုတ္

- အဂၤုတၱရနိကာယ္၊ သတၱနိပါတ္ အဗ်ာကတ၀ဂ္၊ အဗ်ာကတ၀တၳဳသုတ္


ေနာက္ထပ္ ဘုရားေဟာခဲ ့တာတစ္ခုက ...

"ေသျပီးလွ်င္ေနာက္ဘ၀မျဖစ္၊ ဘ၀ျပတ္သည္လို႔ ယူဆရင္ ဥေစၶဒ ဒိဌိ၊ ေသလွ်င္ခႏၶာမွ ၀ိဥာဏ္ထြက္သြားျပီး အျခားခႏၶာတစ္ခုအျဖစ္၀င္စားသည္ဟု ယူဆလွ်င္ သႆတ ဒိဌိ ရယ္လို႔ ဘုရားေဟာခဲ႔ေႀကာင္းသိရပါတယ္။"

အဲဒီေတာ့ ကိုေက်ာ္၈၁ ေျပာတဲ ့အတိုင္းဆို...



ေရွ.ဘ၀ ႏွင္.ေနာက္ဘ၀ကိုဘုရားေဟာခဲ.တာ အမ်ားၾကီးပဲေနာ္။
၁)ငါးရာငါးဆယ္.နိပါတ္ေတာ္
၂)အတိိတ္ဘ၀ကၿပဳလုပ္ခဲ.ေသာ ၀ိပါတ္(၁၂) ပါး
၃) ပဋိစၥသမုပၸာဒ္ အေၾကာင္း
၄)ေနာင္တြင္.ပြင္.မည္ရိင္.မာတက်ိပ္ဘုရားေလာင္း(၁၀) ေယာက္
၅)သုတ္တန္ထဲမွာ အမ်ားၾကီးပါ။


ကိုေက်ာ္၈၁ ေျပာခဲ့တာေတြကအမွန္..ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ခုတင္ျပခဲ ့တာေတြက အမွား..။ ကၽြန္ေတာ္ရည္ညႊန္းထားတဲ ့ သုတၱန္ေတြက အမွန္ဆို ကိုေက်ာ္ေျပာတဲ ့ ၅၅၀ ဇတ္နိပါတ္တို ့ ဘာတို ့ကအမွား..။ အဲလို တစ္ခုခုေတာ့ မွားရလိမ့္မယ္။ ဘယ္ဟာမွားသလဲ ဘယ္ဟာမွန္သလဲဆိုတာ ေျဖၾကားေပးပါဦး ခင္ဗ်ား..။


ကိုငယ္မွာၿဖစ္ေနတဲ.သံသယကိုရွင္းလင္းေပးပါမယ္။
ၿမတ္စြာဘုရားေဟာတဲ. တရားေတာ္ေတြထဲမွာ ေဆာင္ၿပီးေဟာတာလည္းရွိတယ္။တည္.ေဟာ
တာလည္းရွိတယ္။ ေဆာင္ေဟာတာကို တည္.ေဟာတယ္ဆိုၿပီးယူလွ်င္ ဒိဌိၿဖစ္ပါတယ္လို
မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ၾကီးကမိန္.သြားပါတယ္။
အမဲအၿဖဴမေရာတဲ.ကံ က ကံၿပဳတ္သြားကိုေၿပာတာ။ကံကိုေသေအာင္ၿမဳံ.ေအာင္က်င္.လ်င္
သံသရာမလည္ေတာ.တာကိုဆိုလိုတာပါ။

ကုိငယ္ေရးထားတဲ.သုတ္တန္မွာ
သတၱ၀ါကိုစရွင္းပါမယ္။ သုတ္တန္ဆိုသည္.မွာ ပုဂၢိဳလ္၏စရိုက္ ပါရမီ စိတ္သေဘာထား အလိုက္ ေဟာၾကားထားတာကို စုစည္းထားၿခင္းၿဖစ္ပါ၏။သမုတိသစၥာႏွင္. ပရမတ္သစၥာ
ႏွစ္ပါးကို ပညာနဲ.စပ္သိမွ သတၱ၀ါကုိနားလည္းမည္ၿဖစ္၏။သမုတိသစၥာသည္ အရွိတရားမဟုတ္ ၊ အရွိတရားမဟုတ္လ်င္ ပယ္ရမွာလား၊ပယ္လိုလည္းမရ၊ သူ.သမုတိသစၥာနယ္တြင္
ပညတ္သည္.မွန္၏။ ပရမတ္သည္အရွိတရား အမွန္တရားၿဖစ္၏။ပရမတ္နယ္တြင္ ပရမတ္သေဘာသည္မွန္၏။ကိုင္ၿပလည္းမရ၊သေဘာေလးပဲရွိသည္။ သတၱ၀ါဟူသည္ သမုတိသစၥာတြင္ တကယ္ရွိပါ၏ပရမတ္နယ္တြင္တကယ္မရွိပါ။မရွိတာကို ပရမတ္ကိုရည္ရြယ္ၿပီးေၿပာလ်င္ ေၿဖစရာအေၾကာင္းမရွိပါ။ရွိတာကေတာ. ရုပ္နာမ္ႏွစ္ပါးသာ ရွိ၏။ မရွိေသာ သတၱ၀ါကို ၿမတ္စြာဘုရားက မေၿဖၾကားသည္.မွာ ၄င္းေမးခြန္းကိုေမးေသာ ပုဂၢိဳလ္တြင္ဒိဌိကိန္းမည္.သိေသာေၾကာင္. မေၿဖၾကားၿခင္းၿဖစ္ပါ၏။

konge
08-30-2009, 03:55 PM
ဒီေတာ့ ကိုေက်ာ္၈၁ ဆိုလိုတဲ ့သေဘာက ..

၁။ ဗုဒၶဘာသာ မွန္လွ်င္ ေရွ ့ဘ၀ ေနာက္ဘ၀ ရွိသည္ ျဖစ္သည္ အဆိုကို ယူကိုယူရမည္ေပါ့..။
၂။ ၿပီးေတာ့ အထက္ပါသုတၱန္မ်ားသည္ ေဆာင္ေဟာတရား (ပရိယာယ္..၊ ဥပါယ္တံမ်ဥ္) ျဖင့္ေဟာၾကားထားေသာတရားမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္းမွတ္ယူရမည္ ေပါ့.။
၃။ ဗုဒၶဘာသာ ၏လမ္းစဥ္သည္ ကံေသေအာင္ ကံျမံဳေအာင္ က်င့္ယူရေသာ က်င့္စဥ္ျဖစ္ပါသည္ေပါ့..။

ေနာက္တစ္ခုက ကိုေက်ာ္၈၁ ဆိုလိုခ်င္တဲ ့ သမုတိသစၥာနယ္ နဲ ့ ပရမတ္သစၥာနယ္ နယ္ႏွစ္ခုမတူတာကို နားလည္ႏိုင္ၿပီထားေတာ့ .. ဥပမာ ဒီလူတစ္ေယာက္ေသသြားရင္ (ရုပ္ခႏၶာ၄ပါးကေတာ့ ေနာက္ဘ၀ကူးသြားလို ့မရလို ့ ထားေတာ့)သူ ့နာမ္ခႏၶာက ေနာက္ဘ၀တစ္ခုကိုကူးသြား..( တစ္ဦးဦး တစ္ေယာက္ေယာက္ တစ္ေကာင္ေကာင္) ၀မ္းထဲမွာသြား သေႏၶတည္ ဒါမွမဟုတ္ နတ္ျပည္မွာ ဘြားခနဲ သြားျဖစ္ အဲလို ျဖစ္တယ္လို ့ ျမတ္စြာဘုရားကေဟာခဲ ့ပါသလား..။ ေဟာခဲ ့တယ္ဆိုရင္ "ေသျပီးလွ်င္ေနာက္ဘ၀မျဖစ္၊ ဘ၀ျပတ္သည္လို႔ ယူဆရင္ ဥေစၶဒ ဒိဌိ၊ ေသလွ်င္ခႏၶာမွ ၀ိဥာဏ္ထြက္သြားျပီး အျခားခႏၶာတစ္ခုအျဖစ္၀င္စားသည္ဟု ယူဆလွ်င္ သႆတ ဒိဌိ " ဆိုတာေလးကိုေရာ ဘယ္လိုနားလည္ လက္ခံထားပါသလဲ ခင္ဗ်ာ..။

kyaw81
08-30-2009, 04:37 PM
ဒီေတာ့ ကိုေက်ာ္၈၁ ဆိုလိုတဲ ့သေဘာက ..

၁။ ဗုဒၶဘာသာ မွန္လွ်င္ ေရွ ့ဘ၀ ေနာက္ဘ၀ ရွိသည္ ျဖစ္သည္ အဆိုကို ယူကိုယူရမည္ေပါ့..။
၂။ ၿပီးေတာ့ အထက္ပါသုတၱန္မ်ားသည္ ေဆာင္ေဟာတရား (ပရိယာယ္..၊ ဥပါယ္တံမ်ဥ္) ျဖင့္ေဟာၾကားထားေသာတရားမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္းမွတ္ယူရမည္ ေပါ့.။
၃။ ဗုဒၶဘာသာ ၏လမ္းစဥ္သည္ ကံေသေအာင္ ကံျမံဳေအာင္ က်င့္ယူရေသာ က်င့္စဥ္ျဖစ္ပါသည္ေပါ့..။

ေနာက္တစ္ခုက ကိုေက်ာ္၈၁ ဆိုလိုခ်င္တဲ ့ သမုတိသစၥာနယ္ နဲ ့ ပရမတ္သစၥာနယ္ နယ္ႏွစ္ခုမတူတာကို နားလည္ႏိုင္ၿပီထားေတာ့ .. ဥပမာ ဒီလူတစ္ေယာက္ေသသြားရင္ (ရုပ္ခႏၶာ၄ပါးကေတာ့ ေနာက္ဘ၀ကူးသြားလို ့မရလို ့ ထားေတာ့)သူ ့နာမ္ခႏၶာက ေနာက္ဘ၀တစ္ခုကိုကူးသြား..( တစ္ဦးဦး တစ္ေယာက္ေယာက္ တစ္ေကာင္ေကာင္) ၀မ္းထဲမွာသြား သေႏၶတည္ ဒါမွမဟုတ္ နတ္ျပည္မွာ ဘြားခနဲ သြားျဖစ္ အဲလို ျဖစ္တယ္လို ့ ျမတ္စြာဘုရားကေဟာခဲ ့ပါသလား..။ ေဟာခဲ ့တယ္ဆိုရင္ "ေသျပီးလွ်င္ေနာက္ဘ၀မျဖစ္၊ ဘ၀ျပတ္သည္လို႔ ယူဆရင္ ဥေစၶဒ ဒိဌိ၊ ေသလွ်င္ခႏၶာမွ ၀ိဥာဏ္ထြက္သြားျပီး အျခားခႏၶာတစ္ခုအျဖစ္၀င္စားသည္ဟု ယူဆလွ်င္ သႆတ ဒိဌိ " ဆိုတာေလးကိုေရာ ဘယ္လိုနားလည္ လက္ခံထားပါသလဲ ခင္ဗ်ာ..။

၁)ေရွ.ဘ၀ရွိပါတယ္။ေနာက္ဘ၀ဆိုတာ ရွိမရွိဆိုတာ လက္ရွိဘ၀တြင္ တဏွာအဆက္ၿပတ္မၿပတ္ေပၚမူတည္ပါတယ္။
၂)ပညတ္-ပရမတ္ႏွစ္ခုပညာၿဖင္.ဆက္သိမွသာ ဘယ္နယ္မွာေၿပာေနတာဘာလဲဆိုတာ
ခြဲၿခားသိမွာပါ။တည္.ရိုက္ယူလို မရလို ေဆာင္ၿပီးေဟာထားတာပါ။
၃)
ဟိုဘ၀ ဒီဘ၀ ကူးတာ ကို ေရွ.ဆရာေတာ္ေတြ ဥပမာေလးေပးခဲ.တာကို ေ၀မွ်လိုပါသည္။
၁)
ပထမဆီမီးတိုင္ တတိုင္ကေန ေနာက္တတိုင္ကိုမီးကူးတယ္ဆိုတာ ဒုတိယ ဆီးမီးတိုင္၏မီးေတာက္ သည္ ပထမဆီမီးတိုင္၏မီးေတာက္မဟုတ္ ပထမဆီမီးတိုင္၏
အေၾကာင္းေၾကာင္. သာ ဒုတိယဆီမီးတိုင္မီးေတာက္ၿခင္းၿဖစ္သည္။ အေၾကာင္းအက်ိဳးသေဘာလိုက္သည္၊အထည္ကိုယ္မလိုက္

၂) ေမာ္လၿမိဳင္ကေန ရန္ကုန္ကို ဘဏ္ကေနၿပီး ေငြလဲြသည္ဆုိပါစို.၊ အဲဒီေငြပမာဏသည္ ေမာ္
လၿမိဳင္ကေနၿပီး ရန္ကုန္ကို ဘဏ္ကေနသယ္လာၿပီး ငငြထုတ္လိုရၿခင္းမဟုတ္ ၊ ရန္ကုန္ကေန
ထုတ္လိုရေသာေငြသည္ ေမာ္လၿမိဳင္ကေနလြဲလိုက္ေသာအေၾကာင္းေၾကာင္.သာ ရၿခင္းၿဖစ္သည္။
ရန္ကုန္ကေန ထုတ္လိုရေသာေငြသည္ရန္ကုန္ကေနေပးေသာ ေငြသားၿဖစ္
သည္၊အထည္ကိုယ္မလိုက္၊ ရုပ္နာမ္လိုက္၊ အေၾကာင္းအက်ိဳးသေဘာလုိက္သည္။

၃)ၿမတ္စြာဘုရား၏ဇာတ္ၾကီး ၁၀ဘြဲ.တြင္ ဥပမာယူၿပီးေဟာထားေသးတယ္။ မေဟာသဓာ
ပညာရွိတြင္ ၿဖစ္ခဲ.ေသာ နာမ္တရား-၀ိညတ္တို.သည္ ၿမတ္စြာဘုရား၏နာမ္တရား-၀ိညတ္
ႏွင္.အတူတူပဲယူလွ်င္ ဒိ႒ိၿဖစ္၏ မေဟာသဓာ၏ နာမ္တရားတို.သည္ ပဋိသေန၀ိညတ္
ကေနစၿဖစ္၏ ၿမတ္စြာဘုရား၏ပဋိသေန၀ိညတ္သည္ တုသိတာနတ္ၿပည္ကေန စုတိစိတ္ၿဖစ္ၿပီးေနာက္
မယ္ေတာ္မာယာ၏ ၀မ္းၾကာတိုက္တြင္ ၿဖစ္၏ ္အနႏၲသတၱိၿဖင္.အၾကားအလပ္မရွိ တစပ္တည္းၿဖစ္၏

ပိုင္.ေလာ.ဆရာေတာ္ဘုရားက အခ်ိန္တိုင္း ေတြးေနရင္း ဘ၀ေတြေၿပာင္းေနတယ္
လို ေဟာထားပါတယ္။ စာေၾကာင္းေလးကတုိေပမယ္. အႏွစ္သာရရွိပါတယ္။ အဲဒါကို
သေဘာေပါက္ေအာင္စဥ္းစားၾကည္.လို၏

konge
08-30-2009, 04:57 PM
ကိုေက်ာ္ ေျပာတဲ ့ဥပမာကို အရင္တုန္းကတည္းက ဆရာေတာ္မ်ား ေဟာၾကားတာကို နာခဲ ့ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖေယာင္းတိုင္မီးက ဖေယာင္းတိုင္မီး... လူရဲ ့ျဖစ္တည္မွဳနဲ ့ ကံအေၾကာင္းတရားဆိုင္ရာ အယူအဆေတြက တစ္ျခားပဲ..။ ဟုတ္ၿပီ ဖေယာင္တိုင္မီးကဲ ့သို ့ဆိုရင္ ဖေယာင္တိုင္မီး တစ္တိုင္သည္ ဖေယာင္းတိုင္မီးေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာကို ဆက္လက္၍ မီးအလင္းေရာင္ကူးပြားေပးႏိုင္သည္.. လူတစ္ေယာက္ေသလြန္ေသာအခါ၌လည္း ပ႗ိသေႏၶေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာသို ့ ထပ္ဆင့္ကူးပြားသြားႏိုင္သည္ အဲလို ဆိုလိုရင္ေရာ ရတဲ ့သေဘာလား။ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ကေတာ့ ဖေယာင္းတိုင္မီး ဘဏ္ေငြလႊဲ ဥပမာေလာက္နဲ ့ မလံုေလာက္လို ့ပါ..။ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာခဲ ့တဲ ့ ဥေစၶဒ ဒိဌိ၊ သႆတ ဒိဌိ အယူက အဲဒီထက္ နက္နဲ မယ္လို ့ထင္ပါတယ္။

kyaw81
08-30-2009, 05:40 PM
ကိုေက်ာ္ ေျပာတဲ ့ဥပမာကို အရင္တုန္းကတည္းက ဆရာေတာ္မ်ား ေဟာၾကားတာကို နာခဲ ့ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖေယာင္းတိုင္မီးက ဖေယာင္းတိုင္မီး... လူရဲ ့ျဖစ္တည္မွဳနဲ ့ ကံအေၾကာင္းတရားဆိုင္ရာ အယူအဆေတြက တစ္ျခားပဲ..။ ဟုတ္ၿပီ ဖေယာင္တိုင္မီးကဲ ့သို ့ဆိုရင္ ဖေယာင္တိုင္မီး တစ္တိုင္သည္ ဖေယာင္းတိုင္မီးေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာကို ဆက္လက္၍ မီးအလင္းေရာင္ကူးပြားေပးႏိုင္သည္.. လူတစ္ေယာက္ေသလြန္ေသာအခါ၌လည္း ပ႗ိသေႏၶေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာသို ့ ထပ္ဆင့္ကူးပြားသြားႏိုင္သည္ အဲလို ဆိုလိုရင္ေရာ ရတဲ ့သေဘာလား။ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ကေတာ့ ဖေယာင္းတိုင္မီး ဘဏ္ေငြလႊဲ ဥပမာေလာက္နဲ ့ မလံုေလာက္လို ့ပါ..။ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာခဲ ့တဲ ့ ဥေစၶဒ ဒိဌိ၊ သႆတ ဒိဌိ အယူက အဲဒီထက္ နက္နဲ မယ္လို ့ထင္ပါတယ္။

မခက္ပါဘူးကိုငယ္။၀ိပသာနာရႈလ်င္ ဥာဏ္ထဲမွာၿမင္လာပါလိမ္မယ္.။ တၿခားဥပမာနဲ.
ရွင္းပါမယ္။စိတ္ဆိုတာ တစိတ္ၿပီး တစိတ္ၿဖစ္ေနတာပါကိုငယ္။ပထမၿဖစ္ေသာ စိတ္နဲ.
ဒုတိယၿဖစ္ေသာစိတ္ အတူူတူူပဲယူလ်င္ သႆတ ဒိဌိ ၊ ပထမစိတ္ႏွင္.ဒုတိယစိတ္
ၾကားမွာ ဘာမွမဆက္ဘူးယူလ်င္ ဥေစၶဒ ဒိဌိ၊ၿဖစ္ၿပန္ပါတယ္။ထမင္းစာတဲ.စိတ္ကိုပထမ
စိတ္လိုထား။ထမင္းစားၿပီးေသာ မီးဖိုေခ်ာင္တဲ.၀င္ခ်င္တဲ.စိတ္ကိုဒုတိယလိုထားပါ။ပထမ
ထမင္းစာတဲ.စိတ္ကေပၚလာၿပီး မီးဖိုေခ်ာင္တဲ.၀င္ဖို.စိတ္ကူးတဲ.အခ်ိန္မွာပ်က္သြားပါတယ္။
မီးဖိုေခ်ာ္ထဲ၀င္ဖို.စိတ္ကူးတဲ. အခ်ိန္မွာ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲိကုိလွမ္းလိုတဲ.စိတ္ေပၚလာပါတယ္။
မီးဖိုေခ်ာင္ထဲေရာက္ေရာ ၀င္ခ်င္တဲ.စိတ္လည္းပ်က္ပါတယ္။အဲဒီစိတ္ႏွစ္ခုဟာ အတူတူမ
ဟုတ္ပါဘူး။တခုေပၚၿပီးမွ ေနာက္တခုအစားထုိးရတာပါ။ ေနာက္စိတ္ကလည္း ေရွ.ထမင္း
စာတဲ. စိတ္ကေက်းဇူးၿပဳလို ေပၚလာတာၿဖစ္ၿပီးအေၾကာင္းအက်ိဳးလိုက္ပါတယ္။အထည္မ
လိုက္ဘူးလို ဥာဏ္ထဲမွာ ကြင္းကြင္းၾကီးၿမင္လ်င္ဒိဌိနွစ္ပါးမွာလြက္ပါသည္။ဘ၀ကူးတဲ.ဆို
တာ ပထမစိတ္ကို စုတိစိတ္နဲ.အစားထုိး၊ဒုတိယစိတ္ကို ပဋိသႏြစိတ္နဲ.အစားထိုးလိုက္လ်င္
အဲဒီသေဘာတရားပါပဲကိုငယ္။

CrazyEyeStone
08-31-2009, 10:41 AM
ကိုေက်ာ္ ေျပာတဲ ့ဥပမာကို အရင္တုန္းကတည္းက ဆရာေတာ္မ်ား ေဟာၾကားတာကို နာခဲ ့ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖေယာင္းတိုင္မီးက ဖေယာင္းတိုင္မီး... လူရဲ ့ျဖစ္တည္မွဳနဲ ့ ကံအေၾကာင္းတရားဆိုင္ရာ အယူအဆေတြက တစ္ျခားပဲ..။ ဟုတ္ၿပီ ဖေယာင္တိုင္မီးကဲ ့သို ့ဆိုရင္ ဖေယာင္တိုင္မီး တစ္တိုင္သည္ ဖေယာင္းတိုင္မီးေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာကို ဆက္လက္၍ မီးအလင္းေရာင္ကူးပြားေပးႏိုင္သည္.. လူတစ္ေယာက္ေသလြန္ေသာအခါ၌လည္း ပ႗ိသေႏၶေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာသို ့ ထပ္ဆင့္ကူးပြားသြားႏိုင္သည္ အဲလို ဆိုလိုရင္ေရာ ရတဲ ့သေဘာလား။ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ကေတာ့ ဖေယာင္းတိုင္မီး ဘဏ္ေငြလႊဲ ဥပမာေလာက္နဲ ့ မလံုေလာက္လို ့ပါ..။ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာခဲ ့တဲ ့ ဥေစၶဒ ဒိဌိ၊ သႆတ ဒိဌိ အယူက အဲဒီထက္ နက္နဲ မယ္လို ့ထင္ပါတယ္။

မခက္ပါဘူးကိုငယ္။၀ိပသာနာရႈလ်င္ ဥာဏ္ထဲမွာၿမင္လာပါလိမ္မယ္.။ တၿခားဥပမာနဲ.
ရွင္းပါမယ္။စိတ္ဆိုတာ တစိတ္ၿပီး တစိတ္ၿဖစ္ေနတာပါကိုငယ္။ပထမၿဖစ္ေသာ စိတ္နဲ.
ဒုတိယၿဖစ္ေသာစိတ္ အတူူတူူပဲယူလ်င္ သႆတ ဒိဌိ ၊ ပထမစိတ္ႏွင္.ဒုတိယစိတ္
ၾကားမွာ ဘာမွမဆက္ဘူးယူလ်င္ ဥေစၶဒ ဒိဌိ၊ၿဖစ္ၿပန္ပါတယ္။ထမင္းစာတဲ.စိတ္ကိုပထမ
စိတ္လိုထား။ထမင္းစားၿပီးေသာ မီးဖိုေခ်ာင္တဲ.၀င္ခ်င္တဲ.စိတ္ကိုဒုတိယလိုထားပါ။ပထမ
ထမင္းစာတဲ.စိတ္ကေပၚလာၿပီး မီးဖိုေခ်ာင္တဲ.၀င္ဖို.စိတ္ကူးတဲ.အခ်ိန္မွာပ်က္သြားပါတယ္။
မီးဖိုေခ်ာ္ထဲ၀င္ဖို.စိတ္ကူးတဲ. အခ်ိန္မွာ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲိကုိလွမ္းလိုတဲ.စိတ္ေပၚလာပါတယ္။
မီးဖိုေခ်ာင္ထဲေရာက္ေရာ ၀င္ခ်င္တဲ.စိတ္လည္းပ်က္ပါတယ္။အဲဒီစိတ္ႏွစ္ခုဟာ အတူတူမ
ဟုတ္ပါဘူး။တခုေပၚၿပီးမွ ေနာက္တခုအစားထုိးရတာပါ။ ေနာက္စိတ္ကလည္း ေရွ.ထမင္း
စာတဲ. စိတ္ကေက်းဇူးၿပဳလို ေပၚလာတာၿဖစ္ၿပီးအေၾကာင္းအက်ိဳးလိုက္ပါတယ္။အထည္မ
လိုက္ဘူးလို ဥာဏ္ထဲမွာ ကြင္းကြင္းၾကီးၿမင္လ်င္ဒိဌိနွစ္ပါးမွာလြက္ပါသည္။ဘ၀ကူးတဲ.ဆို
တာ ပထမစိတ္ကို စုတိစိတ္နဲ.အစားထုိး၊ဒုတိယစိတ္ကို ပဋိသႏြစိတ္နဲ.အစားထိုးလိုက္လ်င္
အဲဒီသေဘာတရားပါပဲကိုငယ္။



ထမင္းစားေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ထမင္းဆာတဲ့ စိတ္ဆိုတာ ဟုတ္ပါတယ။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ကို တစ္ေနရာထဲမွာ ျငိမ္ထားျပီး စားမွာလား။
သတိထားပါ ၀က္သားတို့ အမဲသားတို့ က ဘာမွမျဖစ္ႏိုင္ေပမယ့္ ငါးေျပမ တို့ ငါးဖယ္တို့ ဆိုရင္ေတာ့......... (^_^)

kyaw81
08-31-2009, 11:36 AM
မင္းေၿပာင္ေခ်ာေခ်ာမလုပ္ပါနဲ.ကြာ။ထမင္းစာတဲ.အခ်ိန္မွာ ထမင္းစာစိတ္ၿဖစ္ေနၿပီး
မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ၀င္ဖို. လွမ္းတဲ.စိတ္ကေနာက္ကၿဖစ္ပါတယ္။ မင္းကိုထမင္းစားတာေတြ၊
ဟင္းစားတာေတြထည္.မေၿပာဘူး။အဲဒါကမၿဖစ္ေသးလိုမေၿပာတာ၊ စိ္တ္ေရာမွန္ေသးရဲလား
ဗ်ာ။ :2: : :haha: :haha:

phoelapyae
08-31-2009, 04:54 PM
ကိုkyaw81 ေရ ...
ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာနဲ႕ပက္သက္ၿပီး ကုိkyaw81 ရဲ႕ ေစတနာကုိ ကြ်န္ေတာ္နားလည္ခံစားေပးနုိင္ပါတယ္ ။
ဒါေပမဲ့ လူတုိင္းမွာ သူ႕အျမင္နဲ႕သူ လြတ္လပ္စြာ ကြဲလြဲခြင့္ရွိက်တဲ့အတြက္ ေဆြးေႏြးေမးျမန္းေနက်တဲ့အခါမွာ ကုိkyaw81 ရဲ႕ အေရးအသား အသံုးအႏႈန္းေတြကို သတိထားေပးဖို႕ ေျပာပါရေစ ။
အခ်ိဳ႕ အသံုးအႏႈန္းေတြက တစ္ဖက္သားကုိ ထိခုိက္ေစနုိင္မဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတြ ျဖစ္ေနလုိ႕ပါပဲ ။
ဖိုရမ္စည္းကမ္းခ်က္မွာလဲ တစ္ဖက္သားကုိ လံုး၀ထိခိုက္ေစနုိင္တဲ့ စကားလံုးအသံုးအႏႈန္းမ်ားကုိ မသံုးရဘူးလုိ႕ ပါရွိပါတယ္ ။
ေထရ၀ါဒနဲ႕ပက္သက္ၿပီး ကိုkyaw81 ရဲ႕ ရင္ထဲကခံစားခ်က္ကုိ ကြ်န္ေတာ္နားလည္သေဘာေပါက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ .. အရမ္းဆႏၵမေစာဖုိ႕ ေျပာပါရေစခင္ဗ်ာ ..

kyaw81
08-31-2009, 07:45 PM
ကိုkyaw81 ေရ ...
ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာနဲ႕ပက္သက္ၿပီး ကုိkyaw81 ရဲ႕ ေစတနာကုိ ကြ်န္ေတာ္နားလည္ခံစားေပးနုိင္ပါတယ္ ။
ဒါေပမဲ့ လူတုိင္းမွာ သူ႕အျမင္နဲ႕သူ လြတ္လပ္စြာ ကြဲလြဲခြင့္ရွိက်တဲ့အတြက္ ေဆြးေႏြးေမးျမန္းေနက်တဲ့အခါမွာ ကုိkyaw81 ရဲ႕ အေရးအသား အသံုးအႏႈန္းေတြကို သတိထားေပးဖို႕ ေျပာပါရေစ ။
အခ်ိဳ႕ အသံုးအႏႈန္းေတြက တစ္ဖက္သားကုိ ထိခုိက္ေစနုိင္မဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတြ ျဖစ္ေနလုိ႕ပါပဲ ။
ဖိုရမ္စည္းကမ္းခ်က္မွာလဲ တစ္ဖက္သားကုိ လံုး၀ထိခိုက္ေစနုိင္တဲ့ စကားလံုးအသံုးအႏႈန္းမ်ားကုိ မသံုးရဘူးလုိ႕ ပါရွိပါတယ္ ။
ေထရ၀ါဒနဲ႕ပက္သက္ၿပီး ကိုkyaw81 ရဲ႕ ရင္ထဲကခံစားခ်က္ကုိ ကြ်န္ေတာ္နားလည္သေဘာေပါက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ .. အရမ္းဆႏၵမေစာဖုိ႕ ေျပာပါရေစခင္ဗ်ာ ..

မိလိႏၵပဥွာ ဘယ္လဲ ?မွာ ခင္းပြန္းၾကီး ၁၀ပါး တြင္ ပါ၀င္ေသာ အရွင္နာဂသိန္ကိုၿပစ္မွားရဲတာ ဘာမွေၿပာစရာမရွိဘူးလို ေၿပာခဲ.ပါတယ္။ေနာက္ေနာင္ Crazyeyestone နဲ. ဘာမွေဆြးေႏြးစရာမရွိေတာ.ပါ။

လူမိုက္ဆိုလွ်င္ ေရွာင္လင္ေ၀းလို မမွီ၀ဲနဲ.ကင္းေအာင္ေန

konge
08-31-2009, 08:57 PM
ကဲပါ ဘရားသားတို ့ရာ.. ပညာတတ္ ေတြခ်ည္းပဲဟာ ၿပီးေတာ့ အားလံုးဟာ ကိုယ္ယံုၾကည္ရာ ယံုၾကည္ရာကို ေသေသခ်ာခ်ာ ကိုင္းရွိဳင္းၾကတဲ ့သူေတြ ခ်ည္းပဲ ။ ဟိုလူနဲ ့ မေဆြးေႏြးေတာ့ဘူး ဒီလူနဲ ့မေဆြးေႏြးေတာ့ဘူး မလုပ္ၾကပါနဲ ့။ ေျပေျပလည္လည္ နဲ ့ကိုယ္လက္ခံယံုၾကည္ထားရာကို တင္ျပေဆြးေႏြးၾကတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို ့မွာလည္း ႏွစ္ဘက္လံုးအတြက္ ေမးစရာေမးခြန္းေတြ ရွိေနပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို တကူးတက ျပန္လည္ ေျဖၾကားေပးတဲ ့ ကိုေက်ာ္၈၁ ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို ့ေျပာပါရေစ (ရဟန္းေတာ္ဆိုရင္လည္းစကားအသံုးအႏွဳန္းမွားရင္ခြင့္လႊတ္ပါ)။

kyaw81
08-31-2009, 09:27 PM
ကဲပါ ဘရားသားတို ့ရာ.. ပညာတတ္ ေတြခ်ည္းပဲဟာ ၿပီးေတာ့ အားလံုးဟာ ကိုယ္ယံုၾကည္ရာ ယံုၾကည္ရာကို ေသေသခ်ာခ်ာ ကိုင္းရွိဳင္းၾကတဲ ့သူေတြ ခ်ည္းပဲ ။ ဟိုလူနဲ ့ မေဆြးေႏြးေတာ့ဘူး ဒီလူနဲ ့မေဆြးေႏြးေတာ့ဘူး မလုပ္ၾကပါနဲ ့။ ေျပေျပလည္လည္ နဲ ့ကိုယ္လက္ခံယံုၾကည္ထားရာကို တင္ျပေဆြးေႏြးၾကတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို ့မွာလည္း ႏွစ္ဘက္လံုးအတြက္ ေမးစရာေမးခြန္းေတြ ရွိေနပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို တကူးတက ျပန္လည္ ေျဖၾကားေပးတဲ ့ ကိုေက်ာ္၈၁ ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို ့ေျပာပါရေစ (ရဟန္းေတာ္ဆိုရင္လည္းစကားအသံုးအႏွဳန္းမွားရင္ခြင့္လႊတ္ပါ)။

ကိုငယ္မသိတာရွိလ်င္ေဆြးေႏြးလိုရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လည္းမသိတာရွိလည္းေမးၿမန္းမွာပါ။
ေက်းဇူးၾကီးမားလွေသာ အရိယာသူေတာ္ေကာင္းေတြ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြကို မၿပစ္မွားဖို.အေရးၾကိးပါတယ္။

HarryLwin
09-03-2009, 06:20 AM
ကိုဟယ္ရီကို တစ္ခုေလာက္ေမးပါရေစခင္ဗ်ာ.. ဗုဒၶရဲ ့ တရားေတာ္လာ က်မ္းဂန္မ်ား ဥပမာ နိကာယ္ငါးရပ္ စသည္ အားလံုးကို ေထရ၀ါဒကပိုင္ပါသလားခင္ဗ်ာ..။ ျမတ္စြာဘုရားရဲ ့ တရားေတာ္မွန္ရင္ အျခားေသာ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္မ်ားမွ ဒီက်မ္းမ်ားကို ဖတ္ရွဳ သံုးစြဲခြင့္ မရွိပါသလား ခင္ဗ်ား။ ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ အျခားေသာ ဗုဒၶဘာသာ ဂိုဏ္းမ်ားသည္လည္း ဘုရားေဟာ ကို အေျခမခံပါက မည္သူေဟာကို အေျခခံမည္ဆိုသည္ကို မေတြးေတာတတ္ေအာင္ျဖစ္ရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆဌသဂၤါယနာ အၾကိမ္ေျမာက္ တင္တဲ ့ထိေရာက္လာတဲ ့ ကိစၥမွာလည္း အျခားေသာႏိုင္ငံအားလံုးက တစ္ညီတစ္ညႊတ္ထဲ သေဘာတူ လက္ခံခဲ ့ၾကတာမဟုတ္ဘူးလို ့သိရပါတယ္။ အဲဒီကိစၥေလးနဲ ့ပါတ္သက္လို ့ေရာ တစ္ဆိတ္ေလာက္ရွင္းျပႏိုင္မလားခင္ဗ်ာ။ ဗဟုသုတ အေနနဲ ့ျဖစ္ျဖစ္ပါ။ ေလ့လာေနဆဲျဖစ္လို ့ အမွားပါရင္လဲခြင့္လႊတ္ပါ။

က်ေနာ္ ဒီရက္ပိုင္း အေတာ္ေလး အလုပ္႐ႈပ္ေနလို႔ ေျဖၾကားတာ ေနာက္က်သြားတာ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ကိုငယ္ ....
ကိုငယ္ရဲ႕ေမးခြန္းက ပိုင္းျခားၿပီး ေျဖမွ ရပါမယ္။ တခ်ိဳ႕ေမးခြန္းေလးေတြလည္း ျပန္ေမးဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။ အေသအခ်ာ အခ်ိန္ေပးၿပီး ေျဖခ်င္လို႔ အခုမွ ျပန္ေျဖႏိုင္တာပါ။

ပထမဆံုးေမးခြန္းကို ၾကည့္ရေအာင္ ...


ဗုဒၶရဲ ့ တရားေတာ္လာ က်မ္းဂန္မ်ား ဥပမာ နိကာယ္ငါးရပ္ စသည္ အားလံုးကို ေထရ၀ါဒကပိုင္ပါသလားခင္ဗ်ာ..။

ဗုဒၶရဲ ့ တရားေတာ္မ်ား ဆုိရင္ေတာ့ ေထရဝါဒက မပိုင္ပါဘူး။ တျခားဘယ္သူမွလည္း မပိုင္ပါဘူး။ လူသားအားလံုးနဲ႔သက္ဆုိင္ပါတယ္။
ဗုဒၶရဲ ့ တရားေတာ္လာ က်မ္းဂန္မ်ားဆုိတာကေတာ့ နိကာယ္ငါးရပ္ ကိုဥပမာေပးထားတဲ့အတြက္ ေထရဝါဒရဲ႕ ပိဋကတ္ေတာ္လာ က်မ္းဂန္ေတြကို ရည္ညြန္းတယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ တခါ ကိုငယ္ကိုယ္တိုင္ပဲ http://www.myanmarengineer.org/forum/index.php/topic,4497.75.html ပို႔စ္ #85 မွာ ...


ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘိုင္နိမ္းတပ္လာေတာ့ လည္း ကၽြန္ေတာ့္ အျမင္ေလးေတြကိုေတာ့ ေျပာရဦးမွာေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္သာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ၾကိဳတင္ေျပာထားလိုပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဗုဒၶဘာသာ အမိအဘ ကေနေပါက္ဖြားလာလို ့ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ နည္းနည္း အသက္အရြယ္ရလာတဲ ့အခ်ိန္မွာ ဘာသာတရားကို ပိုမိုေလ ့လာျဖစ္လာရာကေန အခ်ိဳ ့ေသာ အခ်က္ အလက္မ်ားကို ဘ၀င္မက်ႏိုင္ ျဖစ္ရာက ငါတို ့သိေနတဲ ့ တရားေတာ္ ဟူသမွ်ဟာ အားလံုး ျမတ္စြာဘုရားေဟာခ်ည္း အမွန္ေတြပဲ ဆိုတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား လို ့ စဥ္းစားမိလာပါတယ္။ အဲဒီအေတြး ေတြးမိလာတာနဲ ့ ဒီေန ့ဗုဒၶဘာသာရဲ ့ ဘ၀င္မက်ႏိုင္စရာေလးေတြကို ပိုျမင္လာရပါတယ္။ ... လို႔ ဆုိထားေလေတာ့ ေထရဝါဒက်မ္းဂန္ေတြကို ဗုဒၶရဲ ့ တရားေတာ္လာ က်မ္းဂန္မ်ားအျဖစ္ မယံုၾကည္တဲ့သေဘာ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီႏွစ္ခု ေရွ႕ေနာက္မညီျဖစ္ေနတာေလးကို တဆိတ္ေလာက္ ရွင္းျပေပးပါ။ ဒီႏွစ္ခုက တၿပိဳင္တည္းျဖစ္လို႔မရေအာင္ တခုနဲ႕တခု contradict ျဖစ္ေနလုိ႔ပါ။

တခါ ဗုဒၶရဲ ့ တရားေတာ္လာ က်မ္းဂန္မ်ား ဆိုတဲ့ စကားရဲ႕ အဓိပၸာယ္က က်ယ္ဝန္းပါတယ္။ မဟာယနဂိုဏ္းကလည္း သူတို႔ က်မ္းဂန္ေတြဟာ ဗုဒၶရဲ႕တရားေတာ္ေတြပဲလုိ႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေထရဝါဒက်မ္းဂန္ေတြနဲ႔ မတူပါဘူး။ မဟာယနမွာ နိကာယ္ငါးရပ္ ရွိမရွိေတာ့ က်ေနာ္ အေသအခ်ာမသိပါဘူး။ ရွာေဖြၾကည့္ပါဦးမယ္။ ဒါေပမဲ့ ရွိတယ္ဆုိရင္လည္း ေထရဝါဒရဲ႕ နိကာယ္ငါးရပ္နဲ႔ မတူမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဥပမာ ေျပာရရင္ သဗၺတၳိဝါဒီဂိုဏ္းရဲ႕ အဘိဓမၼာ ၇-က်မ္းဟာ ေထရဝါဒ ရဲ႕ အဘိဓမၼာ ၇-က်မ္းနဲ႔ လံုးဝမတူသလို၊ ေထရဝါဒရဲ႕ ဒုတိယအဘိဓမၼာက်မ္းျဖစ္တဲ့ ဝိဘင္းက်မ္းထဲက ဉာဏဝိဘင္း ဆန္ဆန္ သာ စီစဥ္ထားတဲ့က်မ္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါတယ္။ မဟာသဂႌတိက ဂိုဏ္းကလည္း ဒီလုိပါပဲ။ ပိဋကတခုမွာထည့္ၿပီးသား သုတ္ေတာ္ေတြကို တျခားပိဋကတ္ထဲေျပာင္းထည့္၊ အစရွိသျဖင့္ နိကာယ္ငါးရပ္ကို အနက္ေရာ ပါဠိကိုပါ ဖ်က္ဆီးၾကတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ဗုဒၶရဲ ့ တရားေတာ္လာ က်မ္းဂန္မ်ား ဆုိတာ ေထရဝါဒက်မ္းဂန္ေတြပဲ ဆုိရင္ေတာ့ ေထရဝါဒက တရားေတာ္ကိုမပိုင္ေပမယ့္ ဆုိင္ပါတယ္။ က်မ္းဂန္ကိုေတာ့ ပိုင္ပါတယ္ လို႔ပဲ ေျပာရပါမယ္။



ျမတ္စြာဘုရားရဲ ့ တရားေတာ္မွန္ရင္ အျခားေသာ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္မ်ားမွ ဒီက်မ္းမ်ားကို ဖတ္ရွဳ သံုးစြဲခြင့္ မရွိပါသလား ခင္ဗ်ား။

ဖတ္ရႈသံုးစဲြခြင့္က ရွိပါတယ္။ ရွိသမွ သိပ္ရွိ လို႔ေတာင္ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဖတ္႐ႈသံုးစဲြ တယ္ဆိုတာ မူရင္းအတုိင္းလိုက္နာက်င့္ၾကံဖို႔ပါ။ ဖ်က္ဆီးတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္လိုရာ အဓိပၸာယ္ ဆဲြဖြင့္တာမဟုတ္ပါဘူး။ အၿမီးႏႈတ္ေခါင္းႏႈတ္ နဲ႕ လုိရာေလာက္ပဲ ေကာက္ႏႈတ္ၿပီး မသိနားမလည္သူမ်ားကို တကယ့္ context နဲ႔ ေနာက္ခံ background ေတြ derivative meaning ေတြကို မေျပာဘဲ တုိက္ရိုက္အဓိပၸာယ္ေတြ (Literary meaning) ေလာက္သာ ထုတ္ျပတာမ်ိဳးက ဖတ္႐ႈသံုးစဲြတာမဟုတ္ဘဲ ဖ်က္ဆီးတာသာျဖစ္ပါတယ္။


ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ အျခားေသာ ဗုဒၶဘာသာ ဂိုဏ္းမ်ားသည္လည္း ဘုရားေဟာ ကို အေျခမခံပါက မည္သူေဟာကို အေျခခံမည္ဆိုသည္ကို မေတြးေတာတတ္ေအာင္ျဖစ္ရပါတယ္။

ဒီေမးခြန္းရဲ႕အေျဖက ရွင္းပါတယ္။ ဘုရားေဟာကို အေျခမခံဘဲ လိုရာေတြ ထည့္တန္ထည့္၊ ျပင္တန္ျပင္၊ ဘုရားေဟာ မဟုတ္တာကို ဘုရားေဟာလုပ္ခဲ့ၾကတာေတြပါ။ ေထရဝါဒက်မ္းဂန္ေတြမွာ ဘုရားေဟာ (ဗုဒၶဘာသိတ) နဲ႔ ဘုရားေဟာ မဟုတ္ (သာဝကဘာသိတ) ဆုိၿပီး ရွင္းရွင္လင္းလင္း ခဲြျခားျပထားပါတယ္။ အ႒ကထာဋီကာေတြမွာလည္း က်မ္းျပဳပုဂၢိဳလ္ေတြက သူတို႔အျမင္ အတၱေနာမတိ ဆိုရင္ သူတို႔ရဲ႕အျမင္သာျဖစ္ေၾကာင္း ရုိး႐ိုးသားသား ဝန္ခံ ေရးသားထားၾကတာ ေတြ႔ႏုိင္ေၾကာင္း ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား ေဟာၾကားထားပါတယ္။ ကုိယ္တုိင္ေလ့လာႏိုင္ရင္ ေလ့လာၾကည့္ပါ။ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ေတာ့ ကိုယ္တုိင္မေလ့လာႏိုင္ေသာ္လည္း ဒီဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားဟာ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ နဲ႕ ျပည့္စံုသူေတြျဖစ္လို႔ တကယ္မဟုတ္ဘဲနဲ႔ စားေကာင္းေသာက္ေကာင္း႐ံု ညာစားၿပီး ဒီက်မ္းဂန္ေတြကို ေထာက္ခံယံုၾကည္ အမႊန္းတင္ေနမွာေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ဘူး လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။


ၿပီးေတာ့ ဆဌသဂၤါယနာ အၾကိမ္ေျမာက္ တင္တဲ ့ထိေရာက္လာတဲ ့ ကိစၥမွာလည္း အျခားေသာႏိုင္ငံအားလံုးက တစ္ညီတစ္ညႊတ္ထဲ သေဘာတူ လက္ခံခဲ ့ၾကတာမဟုတ္ဘူးလို ့သိရပါတယ္။ အဲဒီကိစၥေလးနဲ ့ပါတ္သက္လို ့ေရာ တစ္ဆိတ္ေလာက္ရွင္းျပႏိုင္မလားခင္ဗ်ာ။

ဆ႒သံဂါယနာကိုေတာ့ ကိုငယ္ေျပာသလုိပဲ တခ်ိဳ႕ႏုိင္ငံေတြက သေဘာမတူၾကဘူးလို႔ က်ေနာ္လည္းၾကားဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အတိအက် မသိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္အျမင္ကို ေျပာရရင္ ေထရဝါဒဗုဒၶစာေပက်မ္းဂန္ေတြကို ႏံွ႕စပ္ကၽြမ္းက်င္ၾကတဲ့ ရဟန္းေတာ္ေတြဟာ သီဟုိဠ္နဲဲ႕ ျမန္မာမွာပဲ အဓိကနဲ႔ အမ်ားစု ရွိပါတယ္။ ဒီ ၂-ႏုိင္ငံ အေနနဲ႔ တင္တဲ့ သံဂါယနာဟာ မွားယြင္းဖို႔ အေၾကာင္းမရွိဘူးလုိ႔ ထင္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕သေဘာမတူၾကတာက သာသနာေရးထက္ အဲဒီအခ်ိန္က ကမၻာ့ႏုိင္ငံေရး အေျခအေနေၾကာင့္ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ အခ်က္အလက္ေလးေတြ ရွာေဖြၾကည့္ပါဦးမယ္။

ကိုငယ္အေနနဲ႔ အခုလို ေလ့လာေဆြးေႏြးတာဟာ မွန္ကန္တဲ့လုပ္ရပ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ လူေသလူျဖစ္ ဝါဒါႏုဝါဒဝိနိစၦယကို ဖတ္ၾကည့္ဖုိ႔ ေစတနာနဲ႔ အၾကံျပဳပါရေစ။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ အရင္က ထင္ျမင္ယူဆမိတဲ့ တခ်ိဳ႕ေသာ အယူအဆမွားေတြ အမ်ားႀကီးကို ရွင္းလင္းေစႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
(ဒီအတြက္ ျမန္မာက်ဴးပစ္မွာ ဒီစာအုပ္ႀကီးတအုပ္လံုးကို အပင္ပန္းခံ တင္ေပးခဲ့တဲ့ ညီေလး ကိုေတဇ ကို အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း၊ သာဓုအႏုေမာဒနာ ျပဳပါေၾကာင္း ဒီေနရာကေန မွတ္တမ္းတင္ ဂုဏ္ျပဳပါတယ္)

က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ကိုငယ့္ကို ဘာကိုယံုၾကည္ပါလို႔၊ ဘယ္ဟာက မွားတယ္၊ မွန္တယ္ လို႔ တုိက္တြန္းမွာ မဟုတ္ပါ။ ေစတနာနဲ႕ အၾကံျပဳခ်င္တာကေတာ့ ဘက္တဘက္တည္း၊ အျမင္တမ်ိဳးတည္းကို မေလ့လာဘဲ တတ္ႏုိင္သမွ် အားလံုးကို အဘက္ဘက္ကေန ေလ့လာၾကည့္ဖို႔ပါပဲ။ ဒါမွ ကိုယ့္အေနနဲ႔ အေကာင္းဆံုးျဖစ္မွာကို ဆံုးျဖတ္ႏုိင္မွာပါ။

konge
09-03-2009, 07:26 AM
အခုလို အခ်ိန္ယူၿပီး တခုတ္တရ ေျဖၾကားေပးခဲ ့တဲ ့ ကိုဟယ္ရီလြင္ ကို အရမ္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ျမန္မာစကားက တစ္ခါတစ္ေလနည္းနည္းေလး ေျပာရခက္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုတဲ ့ "ငါတို ့သိေနတဲ ့တရားေတာ္ဟူသမွ်ဟာ" ဆိုတာ "တရားေတာ္ အားလံုးကိုလို ့ေျပာခ်င္တာ မဟုတ္ပါ။ ဥပမာ ငယ္ငယ္ တုန္းကေတြးခဲ ့ဘူးတဲ ့ ငရဲဘံုဆိုတာ .....
"ငရဲသားတို႔ကို ငရဲထိန္းတို႔က သားေကာင္ကို ေခြးေတြ လိုက္သလို အတင္းလိုက္ၾကျပီး ေမာဟိုက္သြားသည့္အခါ သစ္တံုးၾကီးကို
သစ္ေရြသမားတို႔က ခုတ္ေရြၾကသကဲ့သို႔ က်က်နန မ်ဥ္းၾကိဳးခ်၍ ပက္လက္တစ္မ်ိဳး၊ ေမွာက္လ်က္တစ္မ်ိဳး၊ ၀ဲယာတစ္မ်ိဳး၊ ေရွ႕ေနာက္တစ္မ်ိဳးအားျဖင့္ အကုလိုလ္ကံမကုန္ေသးသ၍ လြတ္ခြင့္မရႏိုင္ၾကဘဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးခုတ္ေရြခံၾကရေသာ ငရဲ"

ျမတ္စြာဘုရားက အဲလိုမ်ိဳးေတြ တစ္ကယ္ေဟာခဲ ့တာမ်ိဳး ဟုတ္ပါ့မလား ဆိုတာမ်ိဳးပါ။ ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္တဲ ့ ဗုဒၶက အင္မတန္လက္ေတြ ့က်ၿပီး တစ္ကယ္ က်င့္ၾကံအားထုတ္ႏိုင္တဲ ့ တရားေတာ္ေတြကို ေဟာခဲ ့ၿပီး အခုလို အတန္ငယ္ ယုတၱိနဲ ့ အလွမ္းေ၀းတဲ ့ ကိစၥမ်ိဳးေတြသာေဟာရင္ သူ ့ေခတ္သူ ့အခါက အင္မတန္အတိုက္အခိုက္မ်ားၿပီး မ်က္စိေဒါက္ေထာက္ၾကည့္ေနတဲ ့ အခါၾကီးမွာ ပယ္ပယ္ႏွယ္ႏွယ္ ၀ိုင္းေျပာၾကမွာမလြဲပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ ငရဲ သားေတြတို ့ ဘာေတြတို ့ဆိုတာ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးမို ့လို ့ လူေတြကို သတ္ခ်င္တိုင္းသတ္ ခုတ္ခ်င္တိုင္းခုတ္လို ့ရေနတာလဲ သူတို ့ေရာ အဲလိုေတြ ခုတ္ၾက ထစ္ၾကေတာ့ အကုသိုလ္မျဖစ္ဘူးလား လူတစ္ေယာက္ကို တစ္ၾကိမ္ေတာင္မဟုတ္ အၾကိမ္ၾကိမ္ေနာ္..။ သူတို ့ရတဲ ့ အကုသိုလ္က်ေတာ့ ဘယ္လိုျပန္ အျပစ္ရၾကမွာလဲ..။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုတာဒါမ်ိဳး က်မ္းဂန္ေတြလဲ ရွိေနတယ္ေလ။ ဗုဒၶရဲ ့ တရားေတာ္ေတြဟာ ဘယ္ဘက္ကေန ဆန္းစစ္ ဆန္းစစ္ လစ္ကြက္ဟာကြက္ အေျပာက္အက်ားမရွိ ျပည့္စံုပါတယ္လို ့ သိထားပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့တရားေတာ္ေတြ ကိုေတာ့ သိပ္ၿပီးနားမလည္ႏိုင္ေသးတာေတြ ရွိေနပါတယ္ တရားေတာ္အခ်င္းခ်င္း ကိုဟယ္ရီေျပာသလို Contradictory ရွိေနတယ္လို ့ ခံစားရလို ့ပါ။

CrazyEyeStone
09-03-2009, 09:52 AM
ဗုဒၶဘုရားသာသနာ ႏွင့္ ျမန္မာျပည္ ဆိုျပီး ကၽြန္ေတာ္တင္ေပးထားပါတယ္။ အကုန္လံုး မဟုတ္ရင္ေတာင္ အနည္းအက်ဥ္းေတာ့ ရွင္လင္းသြားမယ္လို့ ထင္ပါတယ္။ အဲ့ဒီ က်မ္းဂန္ ကိစၥေတြနဲ့ ပတ္သက္ျပီး....။

HarryLwin
09-04-2009, 05:08 PM
အခုလို အခ်ိန္ယူၿပီး တခုတ္တရ ေျဖၾကားေပးခဲ ့တဲ ့ ကိုဟယ္ရီလြင္ ကို အရမ္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ျမန္မာစကားက တစ္ခါတစ္ေလနည္းနည္းေလး ေျပာရခက္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုတဲ ့ "ငါတို ့သိေနတဲ ့တရားေတာ္ဟူသမွ်ဟာ" ဆိုတာ "တရားေတာ္ အားလံုးကိုလို ့ေျပာခ်င္တာ မဟုတ္ပါ။ ဥပမာ ငယ္ငယ္ တုန္းကေတြးခဲ ့ဘူးတဲ ့ ငရဲဘံုဆိုတာ .....
"ငရဲသားတို႔ကို ငရဲထိန္းတို႔က သားေကာင္ကို ေခြးေတြ လိုက္သလို အတင္းလိုက္ၾကျပီး ေမာဟိုက္သြားသည့္အခါ သစ္တံုးၾကီးကို
သစ္ေရြသမားတို႔က ခုတ္ေရြၾကသကဲ့သို႔ က်က်နန မ်ဥ္းၾကိဳးခ်၍ ပက္လက္တစ္မ်ိဳး၊ ေမွာက္လ်က္တစ္မ်ိဳး၊ ၀ဲယာတစ္မ်ိဳး၊ ေရွ႕ေနာက္တစ္မ်ိဳးအားျဖင့္ အကုလိုလ္ကံမကုန္ေသးသ၍ လြတ္ခြင့္မရႏိုင္ၾကဘဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးခုတ္ေရြခံၾကရေသာ ငရဲ"

ျမတ္စြာဘုရားက အဲလိုမ်ိဳးေတြ တစ္ကယ္ေဟာခဲ ့တာမ်ိဳး ဟုတ္ပါ့မလား ဆိုတာမ်ိဳးပါ။ ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္တဲ ့ ဗုဒၶက အင္မတန္လက္ေတြ ့က်ၿပီး တစ္ကယ္ က်င့္ၾကံအားထုတ္ႏိုင္တဲ ့ တရားေတာ္ေတြကို ေဟာခဲ ့ၿပီး အခုလို အတန္ငယ္ ယုတၱိနဲ ့ အလွမ္းေ၀းတဲ ့ ကိစၥမ်ိဳးေတြသာေဟာရင္ သူ ့ေခတ္သူ ့အခါက အင္မတန္အတိုက္အခိုက္မ်ားၿပီး မ်က္စိေဒါက္ေထာက္ၾကည့္ေနတဲ ့ အခါၾကီးမွာ ပယ္ပယ္ႏွယ္ႏွယ္ ၀ိုင္းေျပာၾကမွာမလြဲပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ ငရဲ သားေတြတို ့ ဘာေတြတို ့ဆိုတာ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးမို ့လို ့ လူေတြကို သတ္ခ်င္တိုင္းသတ္ ခုတ္ခ်င္တိုင္းခုတ္လို ့ရေနတာလဲ သူတို ့ေရာ အဲလိုေတြ ခုတ္ၾက ထစ္ၾကေတာ့ အကုသိုလ္မျဖစ္ဘူးလား လူတစ္ေယာက္ကို တစ္ၾကိမ္ေတာင္မဟုတ္ အၾကိမ္ၾကိမ္ေနာ္..။ သူတို ့ရတဲ ့ အကုသိုလ္က်ေတာ့ ဘယ္လိုျပန္ အျပစ္ရၾကမွာလဲ..။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုတာဒါမ်ိဳး က်မ္းဂန္ေတြလဲ ရွိေနတယ္ေလ။ ဗုဒၶရဲ ့ တရားေတာ္ေတြဟာ ဘယ္ဘက္ကေန ဆန္းစစ္ ဆန္းစစ္ လစ္ကြက္ဟာကြက္ အေျပာက္အက်ားမရွိ ျပည့္စံုပါတယ္လို ့ သိထားပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့တရားေတာ္ေတြ ကိုေတာ့ သိပ္ၿပီးနားမလည္ႏိုင္ေသးတာေတြ ရွိေနပါတယ္ တရားေတာ္အခ်င္းခ်င္း ကိုဟယ္ရီေျပာသလို Contradictory ရွိေနတယ္လို ့ ခံစားရလို ့ပါ။

ကိုငယ္ ေျပာသြားတဲ့ ငရဲ ဥပမာ ပဲ ဆုိၾကပါစို႔ ...
အရင္ဆံုး ယုတၱိနဲ႔ အတန္ငယ္ အလွမ္းေဝးတယ္ ဆုိတာေလးကို ေမးၾကည့္ပါရေစ ... ဘာေၾကာင့္ အလွမ္းေဝးတယ္ တနည္းအားျဖင့္ ယုတၱိမရွိဘူး လို႔ ဆုိႏုိင္ပါသလဲ
မ်က္စိနဲ႔ မျမင္ရလို႔လား? ႐ုပ္ဝတၳဳသက္ေသအေထာက္အထား (physical evidence) မရွိလို႔လား? ဒါမွမဟုတ္လဲ အလကားေနရင္းကို အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိဘဲ ဒါႀကီးက မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူးကြာ ဆုိၿပီး စိတ္ထဲမွာ ထင္ျမင္ေနတာလား?
အဲဒါေလးကို အရင္ေျဖေပးေစလိုပါတယ္။ က်န္တာေတြ က်ေနာ္ ဆက္ေဆြးေႏြးေပးပါ့မယ္။

konge
09-04-2009, 06:03 PM
ဒီလိုပါ..ယုတၱိဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္နားလည္ တဲ ့သေဘာက က်ိဳးေၾကာင္း ဆင္ျခင္ၾကည့္လိုက္ရင္ စိတ္ထဲမွာ ဘ၀င္က်က် လက္ခံႏိုင္ဖြယ္ ရွိ မရွိ နဲ ့ အျခားေသာ သူနဲ ့သက္ဆိုင္ရာ ပါတ္သက္ရာ အက်ိဳးအေၾကာင္းေပါင္း ညီညြတ္သင့္ေလ်ာ္ ျခင္း ရွိ မရွိ ဆိုတာကို ရည္ညႊန္းတာပါ။ အစ္ကိုၾကီးက ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘာလို ့ အေမးထပ္ဆင့္သေဘာေတြ ေဆာင္ေနရတာပါလိမ့္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ယုတၱိသိပ္မရွိဘူးလို ့ ကၽြန္ေတာ္ေမြးကတည္းကေန ခုခ်ိန္ထိ သင္ၾကား ၊ဖတ္ရွဳ ၊ ျမင္ ၊ ၾကား လာခဲ ့တဲ ့ အတို္င္းအတာ အေတြ ့အၾကံဳမ်ားကေန ကၽြန္ေတာ့ ေခါင္းထဲမွာ အဲလို အေတြးမ်ိဳး၀င္လာတာပါလို ့ ေျဖပါရေစ။ ကၽြန္ေတာ္ ေခါင္းထဲေပၚလာတဲ ့ အသိက အမွန္ပါလို ့ တရားေသ ဆုပ္ကိုင္ တတ္တဲ ့ လူမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္မွန္တယ္ ထင္ရာကိုေတာ့ ေရြးခ်ယ္ လုပ္ကိုင္တတ္ပါတယ္။ ခုဒီပို ့(စ) ကို ကိုၾကီးအေမးကို ေျဖရံုသက္သက္ပဲလို ့သေဘာထားၿပီး ပထမ ကိုၾကီး ကုဒ္ ထားတဲ ့ပို ့(စ) ကိုပဲ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ဆက္ေဆြးေႏြးေပးပါခင္ဗ်ား။

enigma
09-04-2009, 09:25 PM
အခုလို အခ်ိန္ယူၿပီး တခုတ္တရ ေျဖၾကားေပးခဲ ့တဲ ့ ကိုဟယ္ရီလြင္ ကို အရမ္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ျမန္မာစကားက တစ္ခါတစ္ေလနည္းနည္းေလး ေျပာရခက္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုတဲ ့ "ငါတို ့သိေနတဲ ့တရားေတာ္ဟူသမွ်ဟာ" ဆိုတာ "တရားေတာ္ အားလံုးကိုလို ့ေျပာခ်င္တာ မဟုတ္ပါ။ ဥပမာ ငယ္ငယ္ တုန္းကေတြးခဲ ့ဘူးတဲ ့ ငရဲဘံုဆိုတာ .....
"ငရဲသားတို႔ကို ငရဲထိန္းတို႔က သားေကာင္ကို ေခြးေတြ လိုက္သလို အတင္းလိုက္ၾကျပီး ေမာဟိုက္သြားသည့္အခါ သစ္တံုးၾကီးကို
သစ္ေရြသမားတို႔က ခုတ္ေရြၾကသကဲ့သို႔ က်က်နန မ်ဥ္းၾကိဳးခ်၍ ပက္လက္တစ္မ်ိဳး၊ ေမွာက္လ်က္တစ္မ်ိဳး၊ ၀ဲယာတစ္မ်ိဳး၊ ေရွ႕ေနာက္တစ္မ်ိဳးအားျဖင့္ အကုလိုလ္ကံမကုန္ေသးသ၍ လြတ္ခြင့္မရႏိုင္ၾကဘဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးခုတ္ေရြခံၾကရေသာ ငရဲ"

ျမတ္စြာဘုရားက အဲလိုမ်ိဳးေတြ တစ္ကယ္ေဟာခဲ ့တာမ်ိဳး ဟုတ္ပါ့မလား ဆိုတာမ်ိဳးပါ။ ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္တဲ ့ ဗုဒၶက အင္မတန္လက္ေတြ ့က်ၿပီး တစ္ကယ္ က်င့္ၾကံအားထုတ္ႏိုင္တဲ ့ တရားေတာ္ေတြကို ေဟာခဲ ့ၿပီး အခုလို အတန္ငယ္ ယုတၱိနဲ ့ အလွမ္းေ၀းတဲ ့ ကိစၥမ်ိဳးေတြသာေဟာရင္ သူ ့ေခတ္သူ ့အခါက အင္မတန္အတိုက္အခိုက္မ်ားၿပီး မ်က္စိေဒါက္ေထာက္ၾကည့္ေနတဲ ့ အခါၾကီးမွာ ပယ္ပယ္ႏွယ္ႏွယ္ ၀ိုင္းေျပာၾကမွာမလြဲပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ ငရဲ သားေတြတို ့ ဘာေတြတို ့ဆိုတာ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးမို ့လို ့ လူေတြကို သတ္ခ်င္တိုင္းသတ္ ခုတ္ခ်င္တိုင္းခုတ္လို ့ရေနတာလဲ သူတို ့ေရာ အဲလိုေတြ ခုတ္ၾက ထစ္ၾကေတာ့ အကုသိုလ္မျဖစ္ဘူးလား လူတစ္ေယာက္ကို တစ္ၾကိမ္ေတာင္မဟုတ္ အၾကိမ္ၾကိမ္ေနာ္..။ သူတို ့ရတဲ ့ အကုသိုလ္က်ေတာ့ ဘယ္လိုျပန္ အျပစ္ရၾကမွာလဲ..။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုတာဒါမ်ိဳး က်မ္းဂန္ေတြလဲ ရွိေနတယ္ေလ။ ဗုဒၶရဲ ့ တရားေတာ္ေတြဟာ ဘယ္ဘက္ကေန ဆန္းစစ္ ဆန္းစစ္ လစ္ကြက္ဟာကြက္ အေျပာက္အက်ားမရွိ ျပည့္စံုပါတယ္လို ့ သိထားပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့တရားေတာ္ေတြ ကိုေတာ့ သိပ္ၿပီးနားမလည္ႏိုင္ေသးတာေတြ ရွိေနပါတယ္ တရားေတာ္အခ်င္းခ်င္း ကိုဟယ္ရီေျပာသလို Contradictory ရွိေနတယ္လို ့ ခံစားရလို ့ပါ။


ကိုငယ္ေရ

ကိုငယ္ရဲ ့ မိဘ ႏွစ္ပါးကလည္း ဗုဒၶဘာသာေတြျဖစ္ၿပီး ကိုငယ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း ဗုဒၶဘာသာကို ငယ္ငယ္ကတည္းက ထိေတြ ့ခဲ့ရတဲ့အျပင္ ၊ငါးပါးသီလကိုလည္း တတ္ႏိုင္သေလာက္ ( ငရဲကို ေၾကာက္လို ့မဟုတ္ဘဲ ) ထိန္းသိမ္းတယ္ဆိုတဲ့အတြက္ ေလးစားပါတယ္။ ဘုရား တရား သံဃာအေပၚမွာလည္း ယံုၾကည္မႈ သဒၶါအျပည့္အ၀ရွိတယ္ဆိုတဲ့အတြက္ ကုသိုလ္တရားနဲ ့ ဘုန္းကံရွိတဲ့လူတစ္ေယာက္အျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္မွတ္ယူပါတယ္။
ဘာျဖစ္လို ့လဲဆိုေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဟာ ဘုန္းကံႀကီးမားသူတို ့ရဲ ့ ဘာသာလို ့ ဆရာေတာ္တစ္ပါး ေဟာၾကားခဲ့တာကို ႏွစ္ၿခိဳက္ ယံုၾကည္တဲ့အတြက္ပါ။
ကြ်န္ေတာ့္လို အသက္(၂၀)ေက်ာ္္ေလာက္မွာမွ ဗုဒၶရဲ ့တရားေတြကို စတင္ ထိေတြ ့ခြင့္ရခဲ့တဲ့သူတစ္ေယာက္အေနနဲ ့ ေအာက္မွာကြ်န္ေတာ္ေျပာမယ့္ အေၾကာင္းအရာေတြမွာ
မျပည့္မစံု ၊ လိုရာမေရာက္ ၊ တိမ္းေခ်ာ္သြားခဲ့ရင္ ေ၀ဖန္ေထာက္ျပမယ္ဆိုရင္လည္း ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာႀကိဳဆိုပါတယ္။

ေဆြးေႏြးတဲ့အခါ ဗုဒၶေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့ ေဆြးေႏြးမႈမွာ အဓိက က်တဲ့ အခ်က္ေလးေတြကို
ကြ်န္ေတာ္ႏွစ္သက္မိတဲ့အတြက္ ပထမဆံုး ေဖာ္ျပလိုပါတယ္။

၁။ ပညာရွိသည္ မဆန္ ့က်င္ မေထာင္လႊားဘဲ ေဆြးေႏြးသင့္တယ္
၂။ မျပန္ ့လြင့္တဲ့ စိတ္ႏွင့္ ေဆြးေႏြးသင့္တယ္ ။
၃။ ဂုဏ္မၿပိဳင္ ႏိုင္ထက္စီးနင္း မျပဳဘဲ ေဆြးေႏြးသင့္တယ္ ။
၄။ ျငဴစူျခင္း မရွိဘဲ ေဆြးေႏြးသင့္တယ္။
၅။ ေကာင္းစြာ သိ၍သာ ေဆြးေႏြးသင့္တယ္။
၆။ သူတစ္ပါးကို ခ်ဳပ္ခ်ယ္ေစာင္းေျမာင္းျခင္းကို မျပဳသင့္ ။
၇။ ခြ်တ္ေခ်ာ္ေသာ စကားကိုလည္း အျပစ္လို ့မယူသင့္ ။
၈။ ပါဠိပါ႒္သားမ်ားကို ရြတ္ဆိုၿပီးလည္း မလႊမ္းမိုးသင့္ ။
၉။ အေၾကာင္းျပၿပီး ဖိႏွိပ္ျခင္းကိုလည္း မျပဳသင့္ ၊
၁၀။ အမွန္အမွား ေရာေထြးတဲ့ စကားကိုလည္း မေျပာသင့္ဘူး ဆိုၿပီး (၁၀)ခ်က္ ရွိပါတယ္။

ေနာက္အခ်က္ေတြက ဘုရားရွင္က ေဆြးေႏြးသင့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္နဲ ့ မေဆြးေႏြးသင့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဆိုၿပီး စံေတြသတ္မွတ္ထားခ်က္ကလည္း ျပည့္စံုလြန္းလို ့
ေဖာ္ျပခ်င္ပါေသးတယ္။
မေဆြးေႏြးသင့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြက

၁။ ျပႆနာကို ေမးလိုက္တဲ့အခါ တိုက္ရိုက္ေျဖဆိုသင့္ပါလ်က္နဲ ့တိုက္ရိုက္မေျဖသူ
၂။ ေ၀ဖန္ၿပီး ေျဖဆိုရမယ့္ ျပႆနာကိုလည္း ေ၀ဖန္ၿပီး မေျဖသူ
၃။ ျပန္ေမးၿပီး ေျဖရမယ့္ ျပႆနာမ်ဳိးကိုလည္း ျပန္ေမးၿပီး မေျဖသူ
၄။ ျပႆနာကို ေမးျမန္းတဲ့အခါ အေၾကာင္း ဟုတ္သည္ ၊ မဟုတ္သည္ကိုလည္း မၾကည့္
၅။ ႀကံဆအပ္ေသာ အရာကိုလည္း မႀကံဆ
၆။ သိရမည့္ ၀ါဒကိုလည္း မျပႏိုင္
၇။ ေျဖဆိုသူတို ့၏ က်င့္၀တ္ႏွင့္လည္း မတည္
၈။ျပႆနာကို ေမးျမန္တဲ့အခါ စကားေၾကာင္းလြဲၿပီး ဖံုကြယ္သူ
၉။ေမးတဲ့ ျပႆနာနဲ ့မဆိုင္တဲ့ အျပင္စကားမ်ားကိုျပဳၿပီး ျပႆနာကို ပယ္သူ
၁၀။ စိတ္ဆိုးအမ်က္ထြက္ၿပီး မႏွစ္သက္မႈကို ထင္ရွားေအာင္ျပဳသူ
၁၁။ ျပႆနာေမးျမန္းတဲ့အခါ ပါဠိပါ႒္သားမ်ားကို တသီႀကီးရြတ္ၿပီး တဖက္သားကို လႊမ္းမိုးဖို ့ႀကိဳးစားသူ
၁၂။ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ဖိႏွိပ္တတ္သူ
၁၃။ တတ္ေယာင္ကား ပံုစံျဖင့္ ေမးသူအား သံသယပြားလာေအာင္ ဟားတိုက္သူ

စတဲ့အခ်က္ေတြျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ ဒီေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ ့ အထက္က အခ်က္ေတြ အကုန္လံုးကို ႏွစ္သက္ၿပီးမွ မလိုက္နာႏိုင္ခဲ့ရင္
ကဲ့ရဲ ့ဖြယ္ျဖစ္တာထက္ ေဆြးေႏြးမႈ မၿပီျပင္သြားႏိုင္တဲ့အျပင္ ကိုငယ္အေနနဲ ့ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚမွ အဓိပၸါယ္ေကာက္ယူမႈပါ လြဲသြားႏိုင္ပါတယ္။
ဒီအတြက္ေၾကာင့္ ေဆြးေႏြးတယ္ဆိုတာထက္
ကြ်န္ေတာ့္အျမင္ ကို ဖလွယ္ျခင္းျဖစ္တယ္လို ့ မွတ္ယူေပးပါ။
ကိုငယ္ေမးထား ေဆြးေႏြးထားသမွ်ေတြထဲက အထက္က ငရဲ ဘံုဆိုတာနဲ ့ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
ကိုငယ္သိၿပီးသားျဖစ္တဲ့အတြက္ တစ္စံုတစ္ရာ အက်ဳိးမရွိဘူးဆိုရင္ေတာင္ ဖိုရမ္ထဲ ၀င္ဖတ္ေနၾကတဲ့ မသိၾကေသးတဲ့ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားအတြက္ေပါ့ဗ်ာ။

ငရဲ နဲ ့ ပတ္သက္လို ့ သုတၱန္ ပိဋက ( မဇၥ်ိမနိကာယ္ ၊ ဥပရိပဏၰာသပါ႒ိေတာ္ ၊ ၃-သုညတ၀ဂ္ ၊ ၁၀-ေဒ၀ဒူတသုတ္ ) ၊ နိမိဇာတက (ေနမိဇာတ္ ) နဲ ့အဂၤတၱရ တိကနိပါတ ေတြမွာ ကြ်န္ေတာ္ဖတ္ခဲ့ဖူးပါတယ္ ။
ကိုငယ္ သိၿပီးသားလည္း ျဖစ္မွာပါ။
ဒီမွာ ဘာသြားေတြ ့လည္းဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အရင္က ငရဲ နဲ ့ပတ္သက္ၿပီး နားမလည္ႏိုင္သေဘာမက်ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ငရဲ အယူအဆနဲ ့ ေထရ၀ါဒ မွာေတြ ့ရတဲ ့ ငရဲ အယူအဆက ကြာေနတာကို ေတြ ့ရတယ္။
ငရဲျပည္ကို ေရာက္လာတဲ့ငရဲသားကို ယမမင္းက စစ္ေဆးတဲ့အခါ ပထမ ေဒ၀ဒူတငါးမ်ိဳးကို စစ္ေဆးတယ္ဆိုတာေတြ ့ရတယ္။
ေဒ၀ဒူတဆိုတာက ေဒ၀=ယမမင္း ၊ ဒူတ= တမန္ေတာ္ ဒါေၾကာင့္ ေဒ၀ဒူတငါးမ်ဳိးဆိုတာ ယမမင္းေစလႊတ္တဲ့ တမန္ေတာ္ျဖစ္ေၾကာင္းနဲ ့
အဲဒီေဒ၀ဒူတေတြက (၁)ကေလး ၊ (၂)သူအို ၊ (၃)သူနာ ၊ (၄) သူေသ နဲ ့(၅)က အက်ဥ္းသမား တို ့ပါ။
ဒီတမန္ေတာ္ေတြကို ေတြ ့တဲ့အခါ ပဋိသေႏၶေနရျခင္း ၊ အို နာ ေသျခင္း ဆင္းရဲ ဒုကၡတို ့ကို သံေ၀ဂရၿပီး ကုသိုလ္ေကာင္းမႈလုပ္ျခင္း အမွ်ေ၀ျခင္း လုပ္ေဆာင္ခဲ့ဖူးသလားဆိုၿပီ အဆင့္ဆင့္ေမးတာပါ။
ဒါက အရင္ကသိထားခဲ့ဖူးသလို ထာ၀ရငရဲကို ေပးဖို ့လည္း မဟုတ္ ၊ သတၱ၀ါေတြကို အျပစ္ရွာၿပီး အျပစ္ဒဏ္စီရင္ဆြဲခ်ဖို ့လည္း မဟုတ္ေၾကာင္း ၊ ငရဲသားဟာ သူျပဳခဲ့ဖူးတဲ့ ကံအကုသိုလ္အေလ်ာက္ ငရဲဒုကၡကို ခံစားရၿပီး ၊ ငရဲသားကို ငရဲကေန လြတ္ခြင့္ျပဳေရးအတြက္ သူျပဳခဲ့ဖူးတဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ရွိမရွိ သတိရေအာင္ေမးတယ္လို ့ဆိုပါတယ္။
ေကာင္းမူကုသိုလ္ကို သတိရတာနဲ ့ တၿပိဳင္နက္ ငရဲကေနလြတ္ၿပီး တကယ္လို ့ သတိမရရင္ေတာင္မွ ထိုသူ ကုသိုလ္ျပဳဖူးတဲ့အခ်ိန္မွာ မိမိကို ( ယမမင္းကို ) အမွ်အတန္းေ၀ခဲ့ဖူးသလား စဥ္းစားတယ္လို ့
ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ဒီမွာ ကိုငယ္ စဥ္းစားပံုနဲ ့ ကြ်န္ေတာ္စဥ္းစားပံု ကြဲျပားေကာင္း ကြဲျပားပါလိမ့္မယ္။
ကြ်န္ေတာ့္ အယူအဆ သက္သက္ကိုပဲ ေျပာပါရေစ။

ေလာကမွာ မ်က္စိ ၊ နား ၊ ႏွာေခါင္း ၊ လွ်ာ ၊ ကိုယ္ နဲ ့ မသိႏိုင္ေလာက္တဲ့ သေဘာေတြရွိပါတယ္။
ဒီသေဘာေတြကို ဥာဏ္ျဖင့္သာ သိခြင့္သိလမ္းရွိတာကို ဆိုလိုပါတယ္။
ကိုယ့္ရဲ ့အေတြ ့အႀကံဳ နဲ ့ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆင္ျခင္ဥာဏ္နဲ ့ပဲျဖစ္ျဖစ္ သိႏိုင္စြမ္းမရွိလို ့ ပယ္ရမယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အေနနဲ ့ လက္မခံပါဘူး ။
ဒီလိုမ်ိဳး လက္ေတြ ့ႀကံဳမွ မိမိအေနနဲ ့ စဥ္းစားဆင္ျခင္ႏိုင္မွ လက္ခံရမယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို ့ဟာ( အက်ိဳးရွိတဲ့အရာမွာမဟုတ္ဘဲ ၊ အက်ိဳးမဲ့သြားႏိုင္တဲ့ စမ္းသပ္ဆင္ျခင္မႈမ်ိဳးမွာ ) ဒီလို စမ္းသပ္ေန ၊ စဥ္းစားဆင္ျခင္ေနတာနဲ ့ပဲ ဘ၀ဟာ အလဟႆ ကုန္ဆံုးသြားႏိုင္ပါတယ္။
We cannot go around;we have to go through.ဆိုတဲ့ စကားေလး တစ္ခြန္းရွိပါတယ္။
ဗုဒၶဘာသာကို ထိေတြ ့ခြင့္ရလာတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ တစ္ခ်ိဳ ့ အယူအဆေတြကို ကြ်န္ေတာ္အေနနဲ ့
Metaphysical Thought အေနနဲ ့ လက္ခံႏိုင္လာပါတယ္။
ဘာလို ့လက္ခံႏိုင္လာသလဲဆိုေတာ့
အခု ငရဲ အယူအဆကိုပဲၾကည့္ပါ။
က်မ္းဂန္မွာ ဘုရားေဟာၾကားထားတဲ့ ( ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဘုရားေဟာၾကားထားတယ္ဆိုတာကို လက္ခံပါတယ္ )
ငရဲအယူအဆကို လက္ခံတဲ့အတြက္လက္ရွိ ဘ၀ လူ ့ေလာကမွာ ထိခိုက္နစ္နာစရာအေၾကာင္း လံုး၀ မရွိႏိုင္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။
ငရဲမရွိဘူးဆိုတဲ့ အယူအဆထက္ ငရဲရွိတယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆ ပိုၿပီး တန္ဖိုးရွိပါတယ္။
ငရဲ ကို ဘယ္သူမွ မႏွစ္တက္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ငရဲ ကို ေရာက္ေစႏိုင္တဲ့အက်င့္ေတြကိုတတ္ႏိုင္သေလာက္ ေရွာင္ၾကဥ္ၾကမွာပါ။
ေနာက္ၿပီး ဗုဒၶေဟာထားတဲ့ ငရဲ ေရာက္ေစႏိုင္တဲ့ တရားေတြကလည္း မ်က္ေမွာက္လူ ့ေလာက လူ ့ဘ၀ လူ ့ပတ္၀န္းက်င္ကို
ထိခိုက္ႏွစ္နာေစတတ္တဲ့ တရားေတြေၾကာင့္ပဲျဖစ္ပါတယ္။

ေရွ ့မွာ ကိုငယ္ေမးထားတဲ့အေၾကာင္းေတြထဲမွာ ငရဲဘံုအယူအဆကို လက္မခံသလိုျဖစ္ေနတယ္။
ကြ်န္ေတာ္နားလည္ထားတာ ငရဲဆိုတာ တစ္နည္းအားျဖင့္ အပယ္၄ဘံုထဲက တစ္ဘံုပါပဲ။
ဘုရားေဟာထဲက သတၱ၀ါေတြရဲ ့ အၿမဲတမ္းေနရပ္ဟာ အပယ္ပဲလို ့ ဆိုထားတဲ့အတြက္ ဘုရားေဟာလို ့တတ္အပ္ကြ်န္ေတာ္ယံုၾကည္ပါတယ္။
ေနာက္အေၾကာင္းတစ္ခုက ရာမရာဇသုတ္ ( အံ ၁ ၊ ၁၄၀ ) မွာ ယမမင္းက အကုသိုလ္ေၾကာင့္ ငရဲ ေရာက္လာသူေတြကိုၾကည့္ၿပီး
ငါသာလူ ့ဘ၀ကို ရၿပီး ဗုဒၶဘုရားရွင္ပြင့္ခိုက္နဲ ့ႀကံဳလို ့တရားနာရၿပီး တရားထူးရရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို ့ ေတာင့္တ ဆႏၵျဖစ္တာကို ဘုရားရွင္ သိျမင္ေတာ္မူတဲ့အတြက္
ရဟန္းေတြကို မိန္ ့ေတာ္မူတဲ့အေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
လူခ်မ္းသာ နတ္ခ်မ္းသာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ ဆိုတဲ့ သမၸတၱိသုံးမ်ဳိး၏ ျဖစ္ေၾကာင္း ကုသုိလ္ေကာင္းမွဳကုိ အယ-လို ့ ပါဠိလုိ ေခၚပါတယ္။
(တိ၀ိဓသမၸတၱိေယာ အယႏၱိ ဂစၦႏၱိ ပ၀တၱႏၱိ ဧေတနာတိ အေယာ-ကုိ ဘာသာျပန္ျခင္းပါ)။ အယေတာ+အပဂေတာ အပါေယာ၊ ေကာင္းမွဳမွကင္းေသာ (ကုသုိလ္ေကာင္းမွဳတုိ ့ကုိျပဳခြင့္မ်ားစြာ မရ၊ အကုသုိလ္ေတြသာ မ်ားျပားလွေသာ) ဘုံဌာနကုိ
အပါယ-အပါယ္ဘုံလို ဆိုပါတယ္။
အဲဒီ အပါယ္ေလးဘုံဆိုတာ (၁) ငရဲ၊ (၂) တိရိစၦာန္ (၃) ၿပိတၱာ (၄) အသုရကာယ္ပါ။
ငရဲဘံုကို ဖယ္လိုက္ရင္ အပယ္ကို လက္မခံသလိုျဖစ္ေနမွာပါ။
အဲဒီအထဲက

ကိုငယ္ေမးထားသလို ငရဲထိန္းေတြက လူကို အႀကိမ္ႀကိမ္သတ္တယ္လို ့ ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ ့မမွတ္ယူပါဘူး။
လူဆိုတာထက္ အကုသိုလ္အက်ိဳးကို ခံစားေနရတဲ ့ ငရဲသားအျဖစ္ လက္ခံေတြးၾကည့္ရင္ ပိုေကာင္းမလားလို ့ ။
ငရဲထိန္းေတြက တစ္နည္းအားျဖင့္
စတုမဟာရာဇ္နတ္မ်ဳိး အပါအ၀င္ နတ္ဘီလူး နတ္ရကၡိဳသ္မ်ားပါ။
မဃေဒ၀ပ်ိဳ ့မွာ
မန္လည္ဆရာေတာ္ႀကီးက
ဒီအေၾကာင္းကို
မ်က္စိေၾကာ့ေသြး ၊ ေတြးေတြးနီျမန္း
ေၾကာင္သန္းတ်ာတ်ာ၊ လြန္စြာက်ယ္ဘိ
လူျပည္ယွိသား ၊ ေမာင္းႀကီးအေယာင္
မ်က္ေတာ္မညိတ္ ၊ နက္ေရာင္ဘိတ္လ်က္
သပိတ္လံုးႏွယ္ ၊ မ်က္လံုးက်ယ္ႏွင့္
အစြယ္ျပဴးျပဴး ၊ ငွက္ေပ်ာဖူးသို ့
မာန္ရႈးလြန္ဆိုး ၊ ရကိၡသ္မ်ဳိးသည္၊
အုပ္စိုး ကြပ္ကြပ္ မူးမူးတည္း
ဆိုၿပီး ( မဃေဒ၀ ၊ ပိုဒ္ -၄၆၅ ) မွာ စပ္ဆိုထားပါတယ္။

ငရဲထိန္းမ်ားရဲ ့ အလုပ္က အကုသုိလ္နည္းနည္းနဲ ့ က်ေရာက္လာတဲ့ သူေတြကို ယမမင္းထံပုိ ့ျခင္း ( ရွင္ေဒ၀ဒတ္တို ့လို အကုသိုလ္ႀကီးႀကီးမားမားရွိသူေတြကေတာ့ ယမမင္းထံမေရာက္ပါဘူး တစ္ခါတည္း တန္းေရာက္သြားပါတယ္ )
ငရဲကို ေရာက္ၿပီးသူမ်ားကုိ လက္မရြံ ့အာဏာသားမ်ားအေနနဲ ့ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္စြာ သတ္ပုတ္ရုိက္နက္ျခင္းျဖစ္ၿပီး။
ငရဲမီးစတဲ့ အႏၱရာယ္ေတြဟာလည္း ကံေၾကာင့္ျဖစ္ရေသာ ကမၼပစၥယဥတုဇရုပ္မ်ား ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ငရဲခံရမည့္ သူမ်ား၌သာ
ပူေလာင္ၿပီး ငရဲထိန္းေတြမွာ ပူေလာင္ျခင္း မရွိဘူးလို ့ဆိုပါတယ္။
ငရဲထိန္းသတၱ၀ါေတြဟာလည္း ဘီလူး ရကၡိဳသ္ အမ်ိဳးဇာတိမ်ားျဖစ္ၿပီးေတာ့ ငရဲ၌ သြားေရာက္ျဖစ္ေစေသာ ကံေၾကာင့္ ငရဲမွာ ငရဲထိန္းျဖစ္ၿပီး ငရဲသူ ငရဲသားမ်ားကို ႏွိပ္စက္ေနၾကေၾကာင္း ဖြင့္ဆိုထားတာကို ေတြ ့ရပါတယ္။( တနည္းအားျဖင့္ ကုသိုလ္ျပဳခြင့္ကို မရရွိတာပါ )
အကုသိုလ္ကံအေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ရတဲ့အတြက္ ဒီ သတၱ၀ါေတြဟာလည္း အပယ္ဘံုသားေတြပဲ ( ဒါက ကြ်န္ေတာ့အျမင္ပါ )။
အဲဒီ ငရဲထိန္းေတြဟာလည္း ဘီလူး ရကၡိဳသ္ သတၱ၀ါမ်ားျဖစ္လို ့ ငရဲသူ ငရဲသားတို႔အား ႏွိပ္စက္သတ္ျဖတ္မႈေၾကာင့္ အကုသိုလ္ျဖစ္စရာလည္း ရွိေၾကာင္း သိသာပါတယ္။
ယမမင္း ကိုယ္တိုင္ကလည္း ေ၀မနိကမ်ိဳး ၿပိတၱာမ်ိဳးသာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာသိရပါတယ္။
မိႆကကုသိုလ္ ( ဥပမာ ၾကက္ ၀က္ သတ္ၿပီး အလွဴေပးျခင္း)ေၾကာင့္ ယမမင္းျဖစ္ေၾကာင္း ၊ တရားအားထုတ္ခြင့္ကိုရရွိပါက မဂ္ဖိုလ္ကို ရႏိုင္ေၾကာင္း သိရွိရပါတယ္ ( အံ-ဋီ ၂။ ၁၁၄ )။

ဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဖတ္မွတ္ခဲ့သမွ်ကို အက်ဥ္းျပန္လည္ ဖလွယ္ျခင္းပါ။

ကိုငယ္ သိလိုတာနဲ ့ လိုရင္းကို မေရာက္ခဲ့ရင္လည္း စိတ္မေကာင္းမျဖစ္ပါနဲ ့ဗ်ာ






HarryLwin
09-04-2009, 09:47 PM
ဒီလိုပါ ကိုငယ္ေရ ...
ဘာေၾကာင့္ေမးရသလဲ ဆုိေတာ့ သိဖို႔လိုအပ္လို႔ပါ ... ကိစၥတခုကို ေဆြးေႏြးမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္နဲ႔ ေဆြးေႏြးတဲ့သူဟာ ဘယ္လို သေဘာာထားမ်ိဳး ရွိသလဲဆုိတာ သိမွ သင့္ပါမယ္။ ဥပမာ တျခားသူ ဘာေျပာေျပာ ငါထင္တာသာအမွန္ ဆုိၿပီး မ်က္စိစံုမွိတ္ ျငင္းေနမယ့္သူမ်ိဳးနဲ႔ က်ေနာ္ ဘယ္ေတာ့မွ မေဆြးေႏြးပါ။ အခ်ိန္ကုန္ၿပီး အက်ိဳးမရွိလုိ႔ပါ။ ေနာက္တခုကလည္း ယုတၱိမရွိဘူး ဆုိၿပီး အားလံုးကို ပယ္ခ်ေနမယ္ဆိုရင္ အမွန္တရားနဲ႔ အလွမ္းေဝးသြားႏုိင္လုိ႔ပါ။ ဒါ့အျပင္ အေမးနဲ႔ ျပန္ေျဖတဲ့ နည္းဟာ တခါတရံမွာ အသံုးတည့္ေလ့ရွိပါတယ္။ ကိုငယ့္အေျဖထဲမွာပဲ ကိုငယ္ရဲ႕ ေမးခြန္းကို ေျဖၿပီးသြား ျဖစ္သြားႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္တခါ တခ်ိဳ႕ကိစၥေတြဟာ အျပန္အလွန္ ေမးဖို႔ ေျဖဖို႔ လုိအပ္ပါတယ္။

အခု ဒီမွာေဆြးေႏြးေနတဲ့ ကိစၥေတြမွာ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးဖုိ႔ လုိအပ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ ရွိေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သေဘာတူညီခ်က္တခုေတာ့ ရွိဖို႔လိုပါလိမ့္မယ္။ ညီေလး ရာမည ဖိုးလျပည့္ ေျပာခဲ့သလိုပဲ စည္းကမ္းတခု သတ္မွတ္ ထားမွ မွ်တပါလိမ့္မယ္။ ဒီစည္းကမ္းခ်က္ကိုလည္း ထုတ္ဖို႔ စီစဥ္ေနပါတယ္။ ဒါကလည္း အေၾကာင္းမဲ့ ဘလုိင္း သတ္မွတ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ ဆရာေတာ္ အရွင္အရိယဓမၼ က အိႏၵိယမွာ တရားပဲြက်င္းပၿပီး အျခားေသာ ဘာသာအယူဝါဒ ရွိသူမ်ားရဲ႕ အေမးေတြကို ေျဖခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုေျဖတဲ့ေနရာမွာ စည္းကမ္းသတ္မွတ္ခ်က္ ရွိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ေမးခြန္းေတြ ေမးႏုိင္သလို ဆရာေတာ္က ျပန္လည္ေမးျမန္းတဲ့ ေမးခြန္းေတြကိုလည္း အေျဖေပးရမယ္၊ မေပးရင္ တရားပဲြကို ေႏွာက္ယွက္တဲ့အေနနဲ႔ တရားစဲြမယ္ ဆုိတာပါပဲ။ မေျဖႏိုင္၊ မေျဖတတ္ရင္လည္း မေျဖႏုိင္ေၾကာင္း၊ မေျဖတတ္ေၾကာင္း ဝန္ခံရမယ္ေပါ့ေလ။ ဒီ ဗုဒၶဝါဒျပႆနာမ်ား ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို တအုပ္လံုး က်ေနာ္ ဒီဖိုရမ္မွာ ႐ိုက္တင္ေပးထားပါတယ္။ ဒါဟာ မွ်တတဲ့ စည္းကမ္းခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ေမးတဲ့သူကခ်ည္းပဲ တဖက္သတ္ေမးေနတာက မမွ်တပါဘူး။ ေျဖတဲ့သူေတြက ျပန္ထုတ္မယ့္ ေမးခြန္းေတြကိုလည္း ေမးတဲ့သူက ေျဖေပးရပါမယ္။ ဒါမွလည္း မွ်မွ်တတ ျဖစ္မွာပါ။ အခု ကို enigma ေျပာထားတဲ့အထဲမွာ လည္း မေဆြးေႏြးသင့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြထဲမွာ "ျပန္ေမးၿပီး ေျဖရမယ့္ ျပႆနာမ်ဳိးကိုလည္း ျပန္ေမးၿပီး မေျဖသူ" ဆုိတာပါပါတယ္။ ဒီေတာ့ က်ေနာ့္အေနနဲ႕ကေတာ့ ျပန္ေမးသင့္ရင္ ေမးရပါလိမ့္မယ္။

အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္ ကိုငယ္အပါအဝင္ ဝင္ေရာက္ေဆြးေႏြးသူမ်ားအားလံုးကို သေဘာတူညီခ်က္ တခု ေတာင္းပါမယ္။ အဲဒါကေတာ့ အခု ဒီ thread မွာ ဝင္ေရာက္ေဆြးေႏြးၾကသူမ်ားထဲက အေၾကာင္းတခုကို မရွင္းလင္းရင္၊ သိခ်င္ရင္ ေမးခြန္း စတင္ထုတ္ႏုိင္ပါတယ္။ ေျဖမယ့္သူမ်ားက ေမးခြန္းထုတ္သူေတြ ေမးသမွ်ကို တတ္ႏုိင္သမွ် ႀကိဳးစားၿပီး ေျဖေပးပါ့မယ္။ မသိရင္ မသိဘူး၊ မေျဖႏုိင္ရင္ မေျဖႏုိင္ဘူးလို႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဝန္ခံပါမယ္။ ေမးခြန္းထုတ္သူမ်ားအေနနဲ႔လည္း ေျဖၾကားသူမ်ားက ျပန္လည္ ေမးျမန္းသမွ်ကို တတ္ႏုိင္သမွ် အလံုးစံုေျဖၾကားပါ့မယ္၊ မသိရင္မသိဘူး၊ မေျဖႏုိင္ မေျဖတတ္ရင္ မေျဖႏုိင္၊ မေျဖတတ္ဘူး လုိ႔ ဝန္ခံမွသာ ဆက္ေဆြးေႏြးပါမယ္။ ငါပဲေမးမယ္၊ ျပန္မေျဖဘူး ဆုိရင္ေတာ့ ဆက္ၿပီး ေဆြးေႏြးဖို႔ လိုအပ္မွာ မဟုတ္ပါ။

HarryLwin
09-04-2009, 10:13 PM
အခုလို အခ်ိန္ယူၿပီး တခုတ္တရ ေျဖၾကားေပးခဲ ့တဲ ့ ကိုဟယ္ရီလြင္ ကို အရမ္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ျမန္မာစကားက တစ္ခါတစ္ေလနည္းနည္းေလး ေျပာရခက္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုတဲ ့ "ငါတို ့သိေနတဲ ့တရားေတာ္ဟူသမွ်ဟာ" ဆိုတာ "တရားေတာ္ အားလံုးကိုလို ့ေျပာခ်င္တာ မဟုတ္ပါ။ ဥပမာ ငယ္ငယ္ တုန္းကေတြးခဲ ့ဘူးတဲ ့ ငရဲဘံုဆိုတာ .....
"ငရဲသားတို႔ကို ငရဲထိန္းတို႔က သားေကာင္ကို ေခြးေတြ လိုက္သလို အတင္းလိုက္ၾကျပီး ေမာဟိုက္သြားသည့္အခါ သစ္တံုးၾကီးကို
သစ္ေရြသမားတို႔က ခုတ္ေရြၾကသကဲ့သို႔ က်က်နန မ်ဥ္းၾကိဳးခ်၍ ပက္လက္တစ္မ်ိဳး၊ ေမွာက္လ်က္တစ္မ်ိဳး၊ ၀ဲယာတစ္မ်ိဳး၊ ေရွ႕ေနာက္တစ္မ်ိဳးအားျဖင့္ အကုလိုလ္ကံမကုန္ေသးသ၍ လြတ္ခြင့္မရႏိုင္ၾကဘဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးခုတ္ေရြခံၾကရေသာ ငရဲ"

ျမတ္စြာဘုရားက အဲလိုမ်ိဳးေတြ တစ္ကယ္ေဟာခဲ ့တာမ်ိဳး ဟုတ္ပါ့မလား ဆိုတာမ်ိဳးပါ။ ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္တဲ ့ ဗုဒၶက အင္မတန္လက္ေတြ ့က်ၿပီး တစ္ကယ္ က်င့္ၾကံအားထုတ္ႏိုင္တဲ ့ တရားေတာ္ေတြကို ေဟာခဲ ့ၿပီး အခုလို အတန္ငယ္ ယုတၱိနဲ ့ အလွမ္းေ၀းတဲ ့ ကိစၥမ်ိဳးေတြသာေဟာရင္ သူ ့ေခတ္သူ ့အခါက အင္မတန္အတိုက္အခိုက္မ်ားၿပီး မ်က္စိေဒါက္ေထာက္ၾကည့္ေနတဲ ့ အခါၾကီးမွာ ပယ္ပယ္ႏွယ္ႏွယ္ ၀ိုင္းေျပာၾကမွာမလြဲပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ ငရဲ သားေတြတို ့ ဘာေတြတို ့ဆိုတာ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးမို ့လို ့ လူေတြကို သတ္ခ်င္တိုင္းသတ္ ခုတ္ခ်င္တိုင္းခုတ္လို ့ရေနတာလဲ သူတို ့ေရာ အဲလိုေတြ ခုတ္ၾက ထစ္ၾကေတာ့ အကုသိုလ္မျဖစ္ဘူးလား လူတစ္ေယာက္ကို တစ္ၾကိမ္ေတာင္မဟုတ္ အၾကိမ္ၾကိမ္ေနာ္..။ သူတို ့ရတဲ ့ အကုသိုလ္က်ေတာ့ ဘယ္လိုျပန္ အျပစ္ရၾကမွာလဲ..။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုတာဒါမ်ိဳး က်မ္းဂန္ေတြလဲ ရွိေနတယ္ေလ။ ဗုဒၶရဲ ့ တရားေတာ္ေတြဟာ ဘယ္ဘက္ကေန ဆန္းစစ္ ဆန္းစစ္ လစ္ကြက္ဟာကြက္ အေျပာက္အက်ားမရွိ ျပည့္စံုပါတယ္လို ့ သိထားပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့တရားေတာ္ေတြ ကိုေတာ့ သိပ္ၿပီးနားမလည္ႏိုင္ေသးတာေတြ ရွိေနပါတယ္ တရားေတာ္အခ်င္းခ်င္း ကိုဟယ္ရီေျပာသလို Contradictory ရွိေနတယ္လို ့ ခံစားရလို ့ပါ။


ကိုငယ္ေရ

ေဆြးေႏြးတဲ့အခါ ဗုဒၶေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့ ေဆြးေႏြးမႈမွာ အဓိက က်တဲ့ အခ်က္ေလးေတြကို
ကြ်န္ေတာ္ႏွစ္သက္မိတဲ့အတြက္ ပထမဆံုး ေဖာ္ျပလိုပါတယ္။

၁။ ပညာရွိသည္ မဆန္ ့က်င္ မေထာင္လႊားဘဲ ေဆြးေႏြးသင့္တယ္
၂။ မျပန္ ့လြင့္တဲ့ စိတ္ႏွင့္ ေဆြးေႏြးသင့္တယ္ ။
၃။ ဂုဏ္မၿပိဳင္ ႏိုင္ထက္စီးနင္း မျပဳဘဲ ေဆြးေႏြးသင့္တယ္ ။
၄။ ျငဴစူျခင္း မရွိဘဲ ေဆြးေႏြးသင့္တယ္။
၅။ ေကာင္းစြာ သိ၍သာ ေဆြးေႏြးသင့္တယ္။
၆။ သူတစ္ပါးကို ခ်ဳပ္ခ်ယ္ေစာင္းေျမာင္းျခင္းကို မျပဳသင့္ ။
၇။ ခြ်တ္ေခ်ာ္ေသာ စကားကိုလည္း အျပစ္လို ့မယူသင့္ ။
၈။ ပါဠိပါ႒္သားမ်ားကို ရြတ္ဆိုၿပီးလည္း မလႊမ္းမိုးသင့္ ။
၉။ အေၾကာင္းျပၿပီး ဖိႏွိပ္ျခင္းကိုလည္း မျပဳသင့္ ၊
၁၀။ အမွန္အမွား ေရာေထြးတဲ့ စကားကိုလည္း မေျပာသင့္ဘူး ဆိုၿပီး (၁၀)ခ်က္ ရွိပါတယ္။

ေနာက္အခ်က္ေတြက ဘုရားရွင္က ေဆြးေႏြးသင့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္နဲ ့ မေဆြးေႏြးသင့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဆိုၿပီး စံေတြသတ္မွတ္ထားခ်က္ကလည္း ျပည့္စံုလြန္းလို ့
ေဖာ္ျပခ်င္ပါေသးတယ္။
မေဆြးေႏြးသင့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြက

၁။ ျပႆနာကို ေမးလိုက္တဲ့အခါ တိုက္ရိုက္ေျဖဆိုသင့္ပါလ်က္နဲ ့တိုက္ရိုက္မေျဖသူ
၂။ ေ၀ဖန္ၿပီး ေျဖဆိုရမယ့္ ျပႆနာကိုလည္း ေ၀ဖန္ၿပီး မေျဖသူ
၃။ ျပန္ေမးၿပီး ေျဖရမယ့္ ျပႆနာမ်ဳိးကိုလည္း ျပန္ေမးၿပီး မေျဖသူ
၄။ ျပႆနာကို ေမးျမန္းတဲ့အခါ အေၾကာင္း ဟုတ္သည္ ၊ မဟုတ္သည္ကိုလည္း မၾကည့္
၅။ ႀကံဆအပ္ေသာ အရာကိုလည္း မႀကံဆ
၆။ သိရမည့္ ၀ါဒကိုလည္း မျပႏိုင္
၇။ ေျဖဆိုသူတို ့၏ က်င့္၀တ္ႏွင့္လည္း မတည္
၈။ျပႆနာကို ေမးျမန္တဲ့အခါ စကားေၾကာင္းလြဲၿပီး ဖံုကြယ္သူ
၉။ေမးတဲ့ ျပႆနာနဲ ့မဆိုင္တဲ့ အျပင္စကားမ်ားကိုျပဳၿပီး ျပႆနာကို ပယ္သူ
၁၀။ စိတ္ဆိုးအမ်က္ထြက္ၿပီး မႏွစ္သက္မႈကို ထင္ရွားေအာင္ျပဳသူ
၁၁။ ျပႆနာေမးျမန္းတဲ့အခါ ပါဠိပါ႒္သားမ်ားကို တသီႀကီးရြတ္ၿပီး တဖက္သားကို လႊမ္းမိုးဖို ့ႀကိဳးစားသူ
၁၂။ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ဖိႏွိပ္တတ္သူ
၁၃။ တတ္ေယာင္ကား ပံုစံျဖင့္ ေမးသူအား သံသယပြားလာေအာင္ ဟားတိုက္သူ

စတဲ့အခ်က္ေတြျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ ဒီေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ ့ အထက္က အခ်က္ေတြ အကုန္လံုးကို ႏွစ္သက္ၿပီးမွ မလိုက္နာႏိုင္ခဲ့ရင္
ကဲ့ရဲ ့ဖြယ္ျဖစ္တာထက္ ေဆြးေႏြးမႈ မၿပီျပင္သြားႏိုင္တဲ့အျပင္ ကိုငယ္အေနနဲ ့ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚမွ အဓိပၸါယ္ေကာက္ယူမႈပါ လြဲသြားႏိုင္ပါတယ္။
ဒီအတြက္ေၾကာင့္ ေဆြးေႏြးတယ္ဆိုတာထက္
ကြ်န္ေတာ့္အျမင္ ကို ဖလွယ္ျခင္းျဖစ္တယ္လို ့ မွတ္ယူေပးပါ။



အခုလုိ ဝင္ေရာက္ ေဆြးေႏြး ေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူး အထူးတင္ပါတယ္ ကို enigma ခင္ဗ်ား ...
အခု တင္ျပထားတဲ့ အခ်က္ေတြဟာ အလြန္မွ သင့္ေလ်ာ္မွ်တတဲ့အခ်က္ေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီအခ်က္ေတြေပၚ အေျခခံၿပီး ဒီဖိုရမ္ရဲ႕ ေဆြးေႏြးမႈေတြအတြက္ အေျခခံ စည္းကမ္းခ်က္အျဖစ္ က်ေနာ္ သတ္မွတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။

konge
09-04-2009, 11:20 PM
ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲဘ၀င္က်တာမက်တာထက္ ေတာ္ေတာ္ကိုျပည့္စံုတဲ ့ အေျဖနဲ ့ အလြန္ဆီေလ်ာ္ ေျပျပစ္ေသာ အေျဖျဖစ္ေၾကာင္း ၀န္ခံပါရေစ။
ခုကုဒ္ထားတဲ ့ စာေလးေတြကိုလည္း အင္မတန္ သေဘာက်မိေၾကာင္းနဲ ့ နည္းနည္းေတာ့ ျပန္လွန္ေဆြးေႏြးခြင့္ျပဳပါေနာ..။



ေလာကမွာ မ်က္စိ ၊ နား ၊ ႏွာေခါင္း ၊ လွ်ာ ၊ ကိုယ္ နဲ ့ မသိႏိုင္ေလာက္တဲ့ သေဘာေတြရွိပါတယ္။
ဒီသေဘာေတြကို ဥာဏ္ျဖင့္သာ သိခြင့္သိလမ္းရွိတာကို ဆိုလိုပါတယ္။
ကိုယ့္ရဲ ့အေတြ ့အႀကံဳ နဲ ့ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆင္ျခင္ဥာဏ္နဲ ့ပဲျဖစ္ျဖစ္ သိႏိုင္စြမ္းမရွိလို ့ ပယ္ရမယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အေနနဲ ့ လက္မခံပါဘူး ။
ဒီလိုမ်ိဳး လက္ေတြ ့ႀကံဳမွ မိမိအေနနဲ ့ စဥ္းစားဆင္ျခင္ႏိုင္မွ လက္ခံရမယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို ့ဟာ( အက်ိဳးရွိတဲ့အရာမွာမဟုတ္ဘဲ ၊ အက်ိဳးမဲ့သြားႏိုင္တဲ့ စမ္းသပ္ဆင္ျခင္မႈမ်ိဳးမွာ ) ဒီလို စမ္းသပ္ေန ၊ စဥ္းစားဆင္ျခင္ေနတာနဲ ့ပဲ ဘ၀ဟာ အလဟႆ ကုန္ဆံုးသြားႏိုင္ပါတယ္။
We cannot go around;we have to go through.ဆိုတဲ့ စကားေလး တစ္ခြန္းရွိပါတယ္။
ဗုဒၶဘာသာကို ထိေတြ ့ခြင့္ရလာတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ တစ္ခ်ိဳ ့ အယူအဆေတြကို ကြ်န္ေတာ္အေနနဲ ့
Metaphysical Thought အေနနဲ ့ လက္ခံႏိုင္လာပါတယ္။
ဘာလို ့လက္ခံႏိုင္လာသလဲဆိုေတာ့
အခု ငရဲ အယူအဆကိုပဲၾကည့္ပါ။
က်မ္းဂန္မွာ ဘုရားေဟာၾကားထားတဲ့ ( ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဘုရားေဟာၾကားထားတယ္ဆိုတာကို လက္ခံပါတယ္ )
ငရဲအယူအဆကို လက္ခံတဲ့အတြက္လက္ရွိ ဘ၀ လူ ့ေလာကမွာ ထိခိုက္နစ္နာစရာအေၾကာင္း လံုး၀ မရွိႏိုင္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။
ငရဲမရွိဘူးဆိုတဲ့ အယူအဆထက္ ငရဲရွိတယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆ ပိုၿပီး တန္ဖိုးရွိပါတယ္။
ငရဲ ကို ဘယ္သူမွ မႏွစ္တက္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ငရဲ ကို ေရာက္ေစႏိုင္တဲ့အက်င့္ေတြကိုတတ္ႏိုင္သေလာက္ ေရွာင္ၾကဥ္ၾကမွာပါ။
ေနာက္ၿပီး ဗုဒၶေဟာထားတဲ့ ငရဲ ေရာက္ေစႏိုင္တဲ့ တရားေတြကလည္း မ်က္ေမွာက္လူ ့ေလာက လူ ့ဘ၀ လူ ့ပတ္၀န္းက်င္ကို
ထိခိုက္ႏွစ္နာေစတတ္တဲ့ တရားေတြေၾကာင့္ပဲျဖစ္ပါတယ္။



ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုခ်င္တာက ေတာ့ ဒီလိုပါ။ ကိုယ္က ငရဲကိုေၾကာက္လို ့ အကုသိုလ္အမွဳေတြကို ေရွာင္ၾကဥ္တာထက္စာရင္ ကိုယ္ဒီလိုလုပ္လိုက္ရင္ သူဒီလိုနစ္နာသြားမွာပါလား ဆိုတာကို နားလည္သေဘာေပါက္ၿပီး သူတစ္ပါး မထိခိုက္ေစလိုတဲ ့ စိတ္ေစတနာနဲ ့ မေကာင္းမွဳ အကုသိုလ္ေတြကို ေရွာင္ၾကဥ္တာက ပိုၿပီး ျမင့္ျမတ္ေကာင္းမြန္မယ္လို ့ ယံုၾကည္ပါတယ္။ အဲဒီလိုပဲ ေကာင္းမွဳကုသိုလ္ေတြ ျပဳလုပ္ရာမွာလဲ နတ္ျပည္ေရာက္ခ်င္လို ့ ခ်မ္းသာခ်င္လို ့ ေနာင္ဘ၀မွာ ေကာင္းေကာင္းေန ရေအာင္လို ့ အစရွိတဲ ့ အယူအဆမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲနဲ ့ ဥပမာ - သံဃာေတြကို ေက်ာင္းေဆာက္လွဴတယ္ဆိုရင္ သံဃာေတြကိုယ္ေဆာက္လုပ္ လွဴဒါန္းတဲ ့ ေက်ာင္းကိုအမွီျပဳၿပီး သာသနာျပဳႏိုင္ေစရန္ ထိုေက်ာင္းကို အမွီျပဳၿပီး ေပၚထြန္းလာတဲ ့ ျမင့္ ျမတ္တဲ ့ သံဃာေတာ္ေတြက မွတစ္ဆင့္ သာသနာ့အက်ိဳး လူသားထုရဲ ့ေကာင္းက်ိဳးကို ဆက္လက္ သယ္ပိုးႏုိင္ရန္ အစရွိသည္ ရည္မွန္း လွဴဒါန္း ရမွာလို ့ ယူဆပါတယ္။ ငရဲ ရွိေတာ့ ဘာျဖစ္မလဲ.. ကၽြန္ေတာ့အယူအဆပါ .လူေတြနဲ ့ နည္းနည္း အလွမ္းေ၀းပါတယ္။ သာမာန္ လူသားေတြ (တရားေတာ္ေတြ က်ယ္က်ယ္ျပန္ ့ျပန္ ့မသိတဲ ့သူေတြ) စကားထံုသြားႏိုင္ပါတယ္။ ဆိုပါေတာ့ ခုကၽြန္ေတာ္တို ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ အေပါင္းအသင္းေတြၾကားမွာ ငရဲ တစ္ကယ္ကို ေၾကာက္သလား.. ငရဲက်မယ့္ အမွဳမွန္သမွ်တစ္ကယ္ ေရွာင္ႏိုင္ၾကသလား ဆန္းစစ္ၾကည့္ ရင္ ဘယ္လို အေျဖထြက္လာမယ္ထင္သလဲ။ အားလံုးကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာေတြ မို ့့ မိရိုးဖလာအရ မေကာင္းတာလုပ္ရင္ ငရဲၾကီးမယ္ဆိုတာ သိထားၾကၿပီးသားပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို ့လူငယ္ေတြၾကားမွာ ရွိေနတဲ ့ အျပဳအမူ အေနအထိုင္ေတြ ဆန္းစစ္ၾကည့္လိုက္ရင္ ခုပံုအတိုင္းဆို အကုန္ ငရဲသို ့ ဗီဇာရၿပီးပါပဲ.. (ကၽြန္ေတာ္အပါအ၀င္) ။ ကေလး တစ္ေယာက္ကို မင္း အဲလိုမလုပ္နဲ ့ ငရဲၾကီးမယ္ ဆိုတာထက္ အဲဒီကေလး ကို မင္း အဲလိုမလုပ္နဲ ့ လုပ္ရင္ ဘာျဖစ္တတ္တယ္.. မင္းလုပ္လိုက္လို ့ မင္းအတြက္ေရာ သူမ်ားအတြက္ေရာ ဘာျဖစ္သြားႏိုင္တယ္ ပါတ္၀န္းက်င္ကို ဘယ္လို ထိခိုက္သြား ႏိုင္တယ္ ဆိုတာ မ်ိဳး... ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတြထဲမွာလည္း အက်ိဳးနဲ ့ အျပစ္ေတြ ကို ငရဲေတြ နတ္ျပည္ေတြ ဒယ္အိုးေတြ ဘံုဗိမာန္ၾကီးေတြ မပါပဲ ညႊန္ၾကားျပသေတာ္ မူခဲ့တာ အပံုအပင္ ၾကီးပါ။ ဆိုေတာ့ မေကာင္းမွဳတစ္ခုခုက်ဴးလြန္မိေတာ့မယ္ၾကံတိုင္း ျမတ္စြာဘုရားေဟာတဲ ့ စိတ္ကိုျဖဴစင္ေအာင္ထား ဆိုတာကစလို ့ သူ ့အက်ိဳး အျပစ္ေတြကို က်ိဳးက်ိဳးေၾကာင္းေၾကာင္း နားလည္သေဘာေပါက္ေအာင္ က်င့္ၾကံၾကရင္ ငရဲေတြ နတ္ျပည္ေတြမပါလဲ သူေတာ္ေကာင္း သူျမတ္ေလာင္း ေတြျဖစ္ႏိုင္ၾကပါေသးတယ္။ ေနာင္ဘ၀ဆိုတာရွိခဲ့ ရင္ေတာင္ခုဘ၀မွာ အျဖဴစင္ဆံုး အရိုးသားဆံုး ေနာက္ဆံုး ေရွာင္သီလတင္ မဟုတ္ဘဲ ေဆာင္သီလေတြပါ ျဖည့္က်င့္ႏိုင္ၾကရင္ လူသားပါတ္၀န္းက်င္ ကို အက်ိဳးျပဳႏိုင္ဆံုး လူသားေတြျဖစ္ႏိုင္ၾကတာမို ့ အက်ိဳးယုတ္စရာ တစ္ကြက္တစ္ေလ မရွိပါဘူးေနာ္။ ငရဲဆိုတာနဲ ့ျပထားေတာ့ မေကာင္းတာမလုပ္နဲ ့ လုပ္ရင္ ငရဲက်မယ္ ဆုိတာနဲ ့တင္လမ္းကဆံုးေနေတာ့ ကိုယ့္လုပ္ရပ္ရဲ ့ ေကာင္းက်ိဳးဆိုးျပစ္ေတြကို ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ႏိုင္မွဳ အားနည္းလာတယ္လို ့ျမင္မိပါတယ္။ တစ္ကယ္လို ့သာ ငရဲကို ဖယ္ထားၿပီး ဗုဒၶေဟာခဲ ့တဲ ့ မေကာင္းတာ လုပ္ရင္ ဆက္ျဖစ္လာမယ့္ အက်ိဳးဆက္ေတြ ကိုသာ အျမဲႏွလံုးသြင္းမွန္ခဲ ့ရင္ အရာရာကို သင့္ျမတ္တဲ ့ အေတြးအေခၚမ်ိဳးနဲ ့ အလယ္အလတ္လမ္းကေန ေတြးျမင္တတ္လာမယ္လို ့ ယံုၾကည္မိေနပါတယ္။

kyaw81
09-04-2009, 11:45 PM
လက္ေတြ.ၿမင္မွ နတ္ဘုံ၊ငရဲဘုံကိုရွိမယ္.လိုယုံမယ္သူႏွင့္ မယုံတယုံၿဖစ္ေနသူမ်ား အတြက္ ကႏၷီ၀ိပႆနာနည္းလမ္းမ်ားကိုလက္ေတြ.က်င္.ၾကံၾကဖို.တိုက္တြန္းလိုပါသည္။
အထူသၿဖင္.အာနာပါန အားထုတ္ျပီး နိမိတ္ေတြ ရလာသည္။ ၎ ရလာေသာ နိမိတ္ကုိ ၾကီးထြားေအာင္ အားထုတ္ျပီး အေ၀း အနီး ဘုရား ေစတီမ်ားကုိ အားထုတ္ျခင္း ျဖစ္ေပသည္၊
အထက္ဘ၀ဂ္ ၊ေအာက္အ၀ီစီအထိ အလင္းနိမိတ္သုံးၿပီး ေဖာက္ထြင္းၾကည္.လိုရပါတယ္။ကႏၷီ၀ိပႆနာ ရိပ္သာ၂လ၀င္လိုက္ရင္ အကိုတို.ေဆြးေႏြးေနတာေတြ အေထာက္အကူၿဖစ္ပါလိမ္.
မယ္လိုယုံၾကည္ပါတယ္။အေသးစိတ္ဖတ္လိုပါက ေအာက္ပါလင္.တြင္ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္။

http://www.dhammaransi.net/ebooks/MyayZin_Dhamma.pdf
http://www.kannifoundation.org/

HarryLwin
09-18-2009, 10:32 AM
ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲဘ၀င္က်တာမက်တာထက္ ေတာ္ေတာ္ကိုျပည့္စံုတဲ ့ အေျဖနဲ ့ အလြန္ဆီေလ်ာ္ ေျပျပစ္ေသာ အေျဖျဖစ္ေၾကာင္း ၀န္ခံပါရေစ။
ခုကုဒ္ထားတဲ ့ စာေလးေတြကိုလည္း အင္မတန္ သေဘာက်မိေၾကာင္းနဲ ့ နည္းနည္းေတာ့ ျပန္လွန္ေဆြးေႏြးခြင့္ျပဳပါေနာ..။



ေလာကမွာ မ်က္စိ ၊ နား ၊ ႏွာေခါင္း ၊ လွ်ာ ၊ ကိုယ္ နဲ ့ မသိႏိုင္ေလာက္တဲ့ သေဘာေတြရွိပါတယ္။
ဒီသေဘာေတြကို ဥာဏ္ျဖင့္သာ သိခြင့္သိလမ္းရွိတာကို ဆိုလိုပါတယ္။
ကိုယ့္ရဲ ့အေတြ ့အႀကံဳ နဲ ့ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆင္ျခင္ဥာဏ္နဲ ့ပဲျဖစ္ျဖစ္ သိႏိုင္စြမ္းမရွိလို ့ ပယ္ရမယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အေနနဲ ့ လက္မခံပါဘူး ။
ဒီလိုမ်ိဳး လက္ေတြ ့ႀကံဳမွ မိမိအေနနဲ ့ စဥ္းစားဆင္ျခင္ႏိုင္မွ လက္ခံရမယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို ့ဟာ( အက်ိဳးရွိတဲ့အရာမွာမဟုတ္ဘဲ ၊ အက်ိဳးမဲ့သြားႏိုင္တဲ့ စမ္းသပ္ဆင္ျခင္မႈမ်ိဳးမွာ ) ဒီလို စမ္းသပ္ေန ၊ စဥ္းစားဆင္ျခင္ေနတာနဲ ့ပဲ ဘ၀ဟာ အလဟႆ ကုန္ဆံုးသြားႏိုင္ပါတယ္။
We cannot go around;we have to go through.ဆိုတဲ့ စကားေလး တစ္ခြန္းရွိပါတယ္။
ဗုဒၶဘာသာကို ထိေတြ ့ခြင့္ရလာတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ တစ္ခ်ိဳ ့ အယူအဆေတြကို ကြ်န္ေတာ္အေနနဲ ့
Metaphysical Thought အေနနဲ ့ လက္ခံႏိုင္လာပါတယ္။
ဘာလို ့လက္ခံႏိုင္လာသလဲဆိုေတာ့
အခု ငရဲ အယူအဆကိုပဲၾကည့္ပါ။
က်မ္းဂန္မွာ ဘုရားေဟာၾကားထားတဲ့ ( ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဘုရားေဟာၾကားထားတယ္ဆိုတာကို လက္ခံပါတယ္ )
ငရဲအယူအဆကို လက္ခံတဲ့အတြက္လက္ရွိ ဘ၀ လူ ့ေလာကမွာ ထိခိုက္နစ္နာစရာအေၾကာင္း လံုး၀ မရွိႏိုင္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။
ငရဲမရွိဘူးဆိုတဲ့ အယူအဆထက္ ငရဲရွိတယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆ ပိုၿပီး တန္ဖိုးရွိပါတယ္။
ငရဲ ကို ဘယ္သူမွ မႏွစ္တက္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ငရဲ ကို ေရာက္ေစႏိုင္တဲ့အက်င့္ေတြကိုတတ္ႏိုင္သေလာက္ ေရွာင္ၾကဥ္ၾကမွာပါ။
ေနာက္ၿပီး ဗုဒၶေဟာထားတဲ့ ငရဲ ေရာက္ေစႏိုင္တဲ့ တရားေတြကလည္း မ်က္ေမွာက္လူ ့ေလာက လူ ့ဘ၀ လူ ့ပတ္၀န္းက်င္ကို
ထိခိုက္ႏွစ္နာေစတတ္တဲ့ တရားေတြေၾကာင့္ပဲျဖစ္ပါတယ္။



ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုခ်င္တာက ေတာ့ ဒီလိုပါ။ ကိုယ္က ငရဲကိုေၾကာက္လို ့ အကုသိုလ္အမွဳေတြကို ေရွာင္ၾကဥ္တာထက္စာရင္ ကိုယ္ဒီလိုလုပ္လိုက္ရင္ သူဒီလိုနစ္နာသြားမွာပါလား ဆိုတာကို နားလည္သေဘာေပါက္ၿပီး သူတစ္ပါး မထိခိုက္ေစလိုတဲ ့ စိတ္ေစတနာနဲ ့ မေကာင္းမွဳ အကုသိုလ္ေတြကို ေရွာင္ၾကဥ္တာက ပိုၿပီး ျမင့္ျမတ္ေကာင္းမြန္မယ္လို ့ ယံုၾကည္ပါတယ္။ အဲဒီလိုပဲ ေကာင္းမွဳကုသိုလ္ေတြ ျပဳလုပ္ရာမွာလဲ နတ္ျပည္ေရာက္ခ်င္လို ့ ခ်မ္းသာခ်င္လို ့ ေနာင္ဘ၀မွာ ေကာင္းေကာင္းေန ရေအာင္လို ့ အစရွိတဲ ့ အယူအဆမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲနဲ ့ ဥပမာ - သံဃာေတြကို ေက်ာင္းေဆာက္လွဴတယ္ဆိုရင္ သံဃာေတြကိုယ္ေဆာက္လုပ္ လွဴဒါန္းတဲ ့ ေက်ာင္းကိုအမွီျပဳၿပီး သာသနာျပဳႏိုင္ေစရန္ ထိုေက်ာင္းကို အမွီျပဳၿပီး ေပၚထြန္းလာတဲ ့ ျမင့္ ျမတ္တဲ ့ သံဃာေတာ္ေတြက မွတစ္ဆင့္ သာသနာ့အက်ိဳး လူသားထုရဲ ့ေကာင္းက်ိဳးကို ဆက္လက္ သယ္ပိုးႏုိင္ရန္ အစရွိသည္ ရည္မွန္း လွဴဒါန္း ရမွာလို ့ ယူဆပါတယ္။ ငရဲ ရွိေတာ့ ဘာျဖစ္မလဲ.. ကၽြန္ေတာ့အယူအဆပါ .လူေတြနဲ ့ နည္းနည္း အလွမ္းေ၀းပါတယ္။ သာမာန္ လူသားေတြ (တရားေတာ္ေတြ က်ယ္က်ယ္ျပန္ ့ျပန္ ့မသိတဲ ့သူေတြ) စကားထံုသြားႏိုင္ပါတယ္။ ဆိုပါေတာ့ ခုကၽြန္ေတာ္တို ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ အေပါင္းအသင္းေတြၾကားမွာ ငရဲ တစ္ကယ္ကို ေၾကာက္သလား.. ငရဲက်မယ့္ အမွဳမွန္သမွ်တစ္ကယ္ ေရွာင္ႏိုင္ၾကသလား ဆန္းစစ္ၾကည့္ ရင္ ဘယ္လို အေျဖထြက္လာမယ္ထင္သလဲ။ အားလံုးကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာေတြ မို ့့ မိရိုးဖလာအရ မေကာင္းတာလုပ္ရင္ ငရဲၾကီးမယ္ဆိုတာ သိထားၾကၿပီးသားပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို ့လူငယ္ေတြၾကားမွာ ရွိေနတဲ ့ အျပဳအမူ အေနအထိုင္ေတြ ဆန္းစစ္ၾကည့္လိုက္ရင္ ခုပံုအတိုင္းဆို အကုန္ ငရဲသို ့ ဗီဇာရၿပီးပါပဲ.. (ကၽြန္ေတာ္အပါအ၀င္) ။ ကေလး တစ္ေယာက္ကို မင္း အဲလိုမလုပ္နဲ ့ ငရဲၾကီးမယ္ ဆိုတာထက္ အဲဒီကေလး ကို မင္း အဲလိုမလုပ္နဲ ့ လုပ္ရင္ ဘာျဖစ္တတ္တယ္.. မင္းလုပ္လိုက္လို ့ မင္းအတြက္ေရာ သူမ်ားအတြက္ေရာ ဘာျဖစ္သြားႏိုင္တယ္ ပါတ္၀န္းက်င္ကို ဘယ္လို ထိခိုက္သြား ႏိုင္တယ္ ဆိုတာ မ်ိဳး... ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတြထဲမွာလည္း အက်ိဳးနဲ ့ အျပစ္ေတြ ကို ငရဲေတြ နတ္ျပည္ေတြ ဒယ္အိုးေတြ ဘံုဗိမာန္ၾကီးေတြ မပါပဲ ညႊန္ၾကားျပသေတာ္ မူခဲ့တာ အပံုအပင္ ၾကီးပါ။ ဆိုေတာ့ မေကာင္းမွဳတစ္ခုခုက်ဴးလြန္မိေတာ့မယ္ၾကံတိုင္း ျမတ္စြာဘုရားေဟာတဲ ့ စိတ္ကိုျဖဴစင္ေအာင္ထား ဆိုတာကစလို ့ သူ ့အက်ိဳး အျပစ္ေတြကို က်ိဳးက်ိဳးေၾကာင္းေၾကာင္း နားလည္သေဘာေပါက္ေအာင္ က်င့္ၾကံၾကရင္ ငရဲေတြ နတ္ျပည္ေတြမပါလဲ သူေတာ္ေကာင္း သူျမတ္ေလာင္း ေတြျဖစ္ႏိုင္ၾကပါေသးတယ္။ ေနာင္ဘ၀ဆိုတာရွိခဲ့ ရင္ေတာင္ခုဘ၀မွာ အျဖဴစင္ဆံုး အရိုးသားဆံုး ေနာက္ဆံုး ေရွာင္သီလတင္ မဟုတ္ဘဲ ေဆာင္သီလေတြပါ ျဖည့္က်င့္ႏိုင္ၾကရင္ လူသားပါတ္၀န္းက်င္ ကို အက်ိဳးျပဳႏိုင္ဆံုး လူသားေတြျဖစ္ႏိုင္ၾကတာမို ့ အက်ိဳးယုတ္စရာ တစ္ကြက္တစ္ေလ မရွိပါဘူးေနာ္။ ငရဲဆိုတာနဲ ့ျပထားေတာ့ မေကာင္းတာမလုပ္နဲ ့ လုပ္ရင္ ငရဲက်မယ္ ဆုိတာနဲ ့တင္လမ္းကဆံုးေနေတာ့ ကိုယ့္လုပ္ရပ္ရဲ ့ ေကာင္းက်ိဳးဆိုးျပစ္ေတြကို ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ႏိုင္မွဳ အားနည္းလာတယ္လို ့ျမင္မိပါတယ္။ တစ္ကယ္လို ့သာ ငရဲကို ဖယ္ထားၿပီး ဗုဒၶေဟာခဲ ့တဲ ့ မေကာင္းတာ လုပ္ရင္ ဆက္ျဖစ္လာမယ့္ အက်ိဳးဆက္ေတြ ကိုသာ အျမဲႏွလံုးသြင္းမွန္ခဲ ့ရင္ အရာရာကို သင့္ျမတ္တဲ ့ အေတြးအေခၚမ်ိဳးနဲ ့ အလယ္အလတ္လမ္းကေန ေတြးျမင္တတ္လာမယ္လို ့ ယံုၾကည္မိေနပါတယ္။


ဒီလိုပါ ကိုငယ္ေရ ...
ငရဲကိုေၾကာက္လို ့ အကုသိုလ္အမွဳေတြကို ေရွာင္ၾကဥ္တာထက္စာရင္ ကိုယ္ဒီလိုလုပ္လိုက္ရင္ သူဒီလိုနစ္နာသြားမွာပါလား ဆိုတာကို နားလည္သေဘာေပါက္ၿပီး သူတစ္ပါး မထိခိုက္ေစလိုတဲ ့ စိတ္ေစတနာနဲ ့ မေကာင္းမွဳ အကုသိုလ္ေတြကို ေရွာင္ၾကဥ္တာက ပိုၿပီး ျမင့္ျမတ္ေကာင္းမြန္တယ္ ဆုိတာ အမွန္ပါပဲ ... ကုသုိလ္ျပဳမႈအပိုင္းမွာလည္း ထိုနည္းတူပဲေပါ့ ... အက်ိဳးေမွ်ာ္ၿပီး ကုသုိလ္ျပဳတာထက္ ေစတနာသန္႔သန္႔ နဲ႔ ကုသိုလ္ျပဳတာက ပိုၿပီး ျမင့္ျမတ္ ေကာင္းမြန္ပါတယ္။ လူတုိင္းသာ ဒီလိုစိတ္ထားႏုိင္ၾကမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေလာကႀကီးဟာ မတရားမႈေတြကင္းစင္ၿပီး သာယာဝေျပာေနမွာပါပဲ။
ဒါေပမဲ့ လူရဲ႕စိတ္ဟာ မေကာင္းမႈမွာသာ ပိုၿပီး ေမြ႔ေလ်ာ္ပါတယ္ ... ဥပုသ္ေစာင့္၊ တရားအားထုတ္ဖို႔ စည္းရံုးရတာခက္သေလာက္ အရက္သြားေသာက္ၾကရေအာင္ဆိုရင္ "အခုလား၊ လာ ... သြားမယ္" ဆိုတဲ့ လူေတြက ပိုမ်ားေနတာ ကိုငယ္လဲ သိမွာပါ။
မေကာင္းမႈမွာေမြ႔ေလ်ာ္တဲ့သူေတြရဲ႕ အျပစ္ေၾကာင့္ ငရဲဘံုဆိုတာက ေပၚေပါက္လာရတာပါ။ ဘယ္သူကမွ ဖန္ဆင္းထားတာမဟုတ္သလို၊ ဘုရားက တရားေတာ္ေတြထဲမွာ ၿခိမ္းေျခာက္ေနတာလဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလိုလုပ္ရင္ ဒီလုိျဖစ္တယ္ လို႔ က်ိဳးေၾကာင္းျပ ဖြင့္ဆို ေဟာေျပာျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဥပမာ - ျပစ္မႈ က်ဴးလြန္သူေတြဟာ ဥပေဒအရ ေထာင္ဒဏ္က်ခံၾကရပါတယ္။ ေထာင္က်မယ္ ဆုိတာ မသိဘဲ က်ဴးလြန္မိတဲ့သူ ေတြကိုလည္း ဥပေဒက ခြင့္မလႊတ္ပါဘူး။ သိသိ၊ မသိသိ ေထာင္က်မွာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဒီျပစ္မႈကို က်ဴးလြန္ရင္ မေကာင္းဘူး ဆုိၿပီး အသိတရားနဲ႔ ေရွာင္က်ဥ္ၾကသူေတြက အနည္းစုသာျဖစ္ၿပီး ေထာင္က်မယ္ဆုိတာကို သိၿပီး ေၾကာက္လုိ႔ ေရွာင္က်ဥ္ေနၾကတဲ့သူေတြက အမ်ားစုပါ။ ဒီေတာ့ ဘယ္လိုအေၾကာင္းေၾကာင့္ ေရွာင္က်ဥ္သည္ျဖစ္ေစ ... ျပစ္မႈ ေတြနည္းသြားပါတယ္။
ငရဲဘံုဟာလည္း ဒီသေဘာပါပဲ။ ေလာေလာဆယ္ သာမန္မ်က္စိနဲ႔ မျမင္ႏုိင္လို႔သာ အခုေခတ္ လူေတြက သိပ္ မေၾကာက္ၾကတာကိုး။ ဒါေပမဲ့ ေထာင္ဆုိတာလည္း က်ဖူးတဲ့သူေတြက ပိုအေၾကာင္းသိသလို ငရဲကိုလည္း က်ဖူးတဲ့သူေတြက သိၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔က လာမေျပာႏိုင္ပါဘူး။ ေထာင္ကေတာ့ က်ဖူးတဲ့သူေတြက ျပန္ေျပာျပႏုိင္ပါတယ္။ အဲဒါကြာျခားသြားလို႔ ေထာင္ကို ပိုေၾကာက္ၿပီး ငရဲကို သိပ္မေၾကာက္ဘဲ ျဖစ္ေနၾကတာပါ။ ငရဲဘံုဟာ တရားေတာ္အရ မွန္းဆၿပီးသာ သိႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီမွာကြ ဆိုၿပီးေတာ့ ျပဖို႔ကေတာ့ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။
ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ထပ္ၿပီး ေျပာရရင္ ပရဒါရကံ (ကာမပိုင္ရွိေသာ မိန္းမႏွင့္ မွားယြင္းေဖာက္ျပန္ေသာအကုသုိလ္ကံ) ကို က်ဴးလြန္မိတဲ့သူဟာ ငရဲက်တယ္ ဆိုတာကို ေၾကာက္လုိ႔ (က်ဴးလြန္ခ်င္ေပမဲ့) အဲဒီအကုသိုလ္ကံကို ေရွာင္ၾကဥ္ေနၾကသူေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ (ဒီကိစၥက ေထာင္မက်ေအာင္ ေရွာင္လို႔ ရႏုိင္ပါတယ္။ ေထာင္က်မွာ ေၾကာက္လုိ႔ မက်ဴးလြန္တာ မဟုတ္ပါဘူး)
ကိုငယ့္ကို ၾကည့္ရတာ ဘုရားက (သို႔မဟုတ္ သံဃာေတာ္ေတြက ဘုရား တကယ္မေဟာခဲ့ဘဲနဲ႔) ငရဲနဲ႔ေျခာက္၊ နတ္ျပည္နဲ႔ ေျမႇာက္ေနတယ္လို႔ ထင္ေနတယ္ ထင္တယ္။ ဒါဆုိရင္ေတာ့ မွားပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ့္အထင္ တခုတည္းနဲ႔ တနည္းအားျဖင့္ သံသယ တခုထဲနဲ႔ ဆံုးျဖတ္ရင္ မွားႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေတြကို ရွင္ဥကၠ႒တို႔ စေျပာခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ။ လူေသလူျဖစ္မွာ ေဟာခဲ့၊ ေျပာခဲ့ၾကတာေတြပါ။ က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္လည္း အသိဉာဏ္၊ ဗဟုသုတ ႏုနယ္စဥ္အခါက ဟုတ္ႏိုးႏုိးထင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေတြဟာ သူတို႔ေျပာသလို မဟုတ္ေၾကာင္း ျပည့္ျပည့္စံုစံု ရွင္းလင္းထားတာကို လူေသလူျဖစ္ ဝါဒါႏုဝါဒဝိနိစၦယ မွာ ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။

CrazyEyeStone
09-24-2009, 11:49 AM
ေမတၲာတံခြန္အသင္းမွ ျဖန့္ေစေသာ စာ
http://dhammaviharri.org/attachments/057_MettaTaKun.pdf

ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ရွင္းလင္းခ်က္( အျပည့္အစံု အက်ယ္တ၀င့္ )
http://dhammaviharri.org/attachments/057_ReplyToMt.pdf

CrazyEyeStone
09-24-2009, 06:19 PM
ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ အေပၚမွာ ပုတ္ခက္ထားတဲ့ စာမ်ားနဲ့ ပတ္သက္ျပီး ( ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ စာအုပ္မ်ားမွ ဟိုတစ္ကြက္ ဒီတစ္ကြက္ ေကာက္ႏုတ္ ပုတ္ခတ္ထားျခင္းမ်ား အေပၚ) ေျဖရွင္းထားတာျဖစ္ပါတယ္။ အထက္မွာ ကြၽန္ေတာ္ Link ညြႊန္းျပီးပါျပီ။ PDF ပါ။

kyaw81
09-24-2009, 08:31 PM
ကိုယ့္ကိုရစ္ပတ္ေနၿပီဆိုတဲ့စကားကလဲ ကမၼဒႆနေပါက္ေရာက္ေနသူမဟုတ္ရင္ နားလည္စရာမေကာင္းဘူး။
ရစ္ပတ္တဲ့အရာနဲ႔ အရစ္ပတ္ခံရတဲ့အရာကို တျခားစီလို႕မသိလို႕ပဲ။ ကမၼဒႆနကိုသိသူက ရစ္ပတ္တဲ့သံသရာက ကိုယ့္ရဲ႕အပ
တရားပဲ။ အပတစ္ခုခုက ကိုယ့္ကိုလာၿပီးရစ္ပတ္ထားတယ္ဆိုတာ အပ ဟာ လူမဟုတ္တာနဲ႕ အပ ဟာ ရပ္ေနတဲ့အရာလည္း
မဟုတ္တာပဲ။ ကံ၀ိပါက္ကိေလသာတို႕ တစ္ခုက တစ္ခု ေျပာင္းလဲေျပးလႊားေနတဲ့ ေရြ႕လ်ားတဲ့အရာလို႕ ျမင္တတ္ရမွာပါပဲ။
အဲဒီေရြ႕လ်ားတဲ့သံသရာက သူ႕ဟာသူေနတာလဲမဟုတ္၊ လူကိုရစ္ပတ္ေနတာျဖစ္လို႕ လူက လူ႕အသိေတြေပ်ာက္ၿပီး
နတ္သတၱ၀ါ၊ ျဗဟၼာသတၱ၀ါ၊ အပါယ္သတၱ၀ါ အသိေတြပဲျဖစ္လို႕ ဒီဟာႀကီးက လူကိုရစ္ပတ္ေနၿပီဆိုတဲ့စကား ေျပာခဲ့တာပဲ။
ဒီလူမလြတ္လပ္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့စကားက ဒီလိုလူက လူမဟုတ္ဘဲ အပျဖစ္တဲ့ သံသရာရဲ႕ အပတ္ခံေနရေတာ့ လူ႕အမူအရာ
လူ႕အသိ လူ႕ခံစားမွတ္သားတုန္႔ျပန္ေတြ အေပ်ာက္ခံၿပီး ကံရဲ႕အက်ိဳး၀ိပါက္ျဖစ္တဲ့ အပါယ္သတၱ၀ါ၊ နတ္သတၱ၀ါ၊ ျဗဟၼာသတၱ၀ါ
ေတြထဲက အက်ိဳး၀ိပါက္ျဖစ္တဲ့ သတၱ၀ါတစ္ဦးဦးရဲ႕ အမူအရာ သတၱ၀ါအသိ သတၱ၀ါခံစားခ်က္ သတၱ၀ါမွတ္သားခ်က္
သတၱ၀ါတုန္႕ျပန္ခ်က္ေတြပဲ ျဖစ္ရေတာ့တာပဲ။
လူျဖစ္ၿပီး လူမဟုတ္တဲ့ ဒီသံသရာ အပ က စီးထားခံရတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီလိုခံရသူဟာ မလြတ္လပ္သူပဲ။
လူလြတ္လပ္တယ္ဆိုတာ ဆရာ မိဘ ရန္သူ စား၀တ္ေနအခက္အခဲ အစစေတြက လြတ္လပ္တာမဟုတ္ဘဲ ကိုယ္ျပဳလုပ္ထားတဲ့
ကံသံသရာရဲ႕ရစ္ပတ္ခံရလို႕ လူစိတ္ေပ်ာက္ၿပီး သတၱ၀ါစိတ္ေပါက္ေနတာေတြက လြတ္လပ္တာရဲ႕နာမည္ပဲ။ ဒီလိုလြတ္လပ္တာမ်ိဳး
မဟုတ္ဘဲ ကံေတြအထပ္ထပ္လုပ္ေနသူျဖစ္ေတာ့ မလြတ္လပ္ေတာ့ဘူး ေျပာလိုက္တာပဲ။
ပညတ္ႏွင္ ပရမတ္္မကဲြၿပားလို နံပါတစ္ အယူၿဖစ္လာရၿခင္း

လူသတၱ၀ါ၊အပါယ္သတၱ၀ါ၊ နတ္သတၱ၀ါ၊ ျဗဟၼာသတၱ၀ါမ်ားအားလုံးက ပညတ္နာမည္ေတြပါ။ လူမွာလည္းရုပ္ႏွင့္နာမ္၊အပါယ္ေကာင္ကလည္းရုပ္ႏွင့္နာမ္၊နတ္ျဗဟၼာကလည္းရုပ္ႏွင့္နာမ္
ေတြပါ။ရုပ္နာမ္ဆိုတာ ပရမတ္အစစ္ေတြပါ။ကံဆိုသည္မွာ ကိုယ္စိတ္ႏွလုံးတိုၿဖင့္ၿပဳလုပ္ၿခင္းခဏတြင္ ပရမတ္သေဘာသာရွိၿပီး ရုပ္နာမ္ေၾကာင့္ ကံေတြၿဖစ္၊ ကံေၾကာင့္ ရုပ္နာမ္ၿဖစ္သည္အစဥ္
ၿဖစ္သည္။ပညတ္သတ္မွတ္ေသာအခါ လူက လူ႕အသိပဲၿဖစ္မွာပါ။နတ္ ျဗဟၼာကလည္း သူတို. နတ္ ျဗဟၼာအသိပဲၿဖစ္မွာပါ။အပါယ္ေကာင္ကလည္း အပါယ္အသိေတြပဲျဖစ္မွာပါ။လူကေတာ့
အၾကမ္းဖ်ဥ္းေၿပာမယ္ဆိုလ်င္ စားမယ္၊ေသာက္မယ္၊အိပ္မယ္၊ကာမအာရုံခံစားမယ္၊အလုပ္လုပ္မယ္၊အသိဥာဏ္ရွိပါမယ္။နတ္ေတြၾက ေတာ့စားမယ္၊ခုန္မယ္၊ကမယ္၊ကာမအာရုံတရမ္ ဆက္ခံစားတယ္။ ျဗဟၼာေတြၾကေတာ့ ရုပ၊အရုပ အာရုံေတြပီတီေတြနဲ. ညႊတ္ၿပီးေနပါတယ္။ အပါယ္ေကာင္ေတြက ဒုက္ခခံေနရလိုဆင္းရဲမႈသာရွိပါတယ္။အသိဥာဏ္လည္းမရွိပါဘူ။အဲဒါ
လူက စ်ာန္အားထုတ္လွ်င္ ျဗဟၼာအသိေတြၿဖစ္မယ္။လူက အကုသိုလ္အရမ္းၾကီးမားမားလုပ္လွ်င္ လူသားဘ၀နဲ.ပင္ အပါယ္ေကာင္ ဘ၀သုိ.အရွင္လတ္လတ္ၿဖစ္သြားတဲ့သာဓကရွိပါတယ္။
လူက ဘာပဲလုပ္လုပ္ ၊ ကာမ၊ရုပ၊အရုပ အာရုံေတြေပၞမွာ ကပ္ၿငိၿခင္း၊တြယ္တာၿခင္၊ သိမ္းပိုက္ ၿခင္းမရွိလွ်င္ ကံ၏ အက်ဳိး၀ိပါတ္မွ လြတ္ေၿမာက္မႈၿဖစ္ပါတယ္။ဘုရား၊ရဟန္တာေတြလည္း
စ်ာန္၀င္စားပါတယ္။ လိုအပ္လွ်င္ လိုအပ္သလို စ်ာန္၏တန္ခိုးေတြကိုသုံးၿပီး သတၱ၀ါ၊ေတြကိုကယ္တင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စ်ာန္၏ ရုပ၊အရုပ အာရုံေတြေပၞမွာ ကပ္ၿငိၿခင္း၊တြယ္တာၿခင္၊ သိမ္းပိုက္ ၿခင္းမွလြတ္ေၿမာက္ေနလို အက်ဳိးေပးမယ့္ကံေတြေသၿပီး ေနာက္ထပ္ရုပ္နာမ္အသစ္တဖန္ၿဖစ္ၿခင္းမရွိေတာ့ပါဘူး။

kyaw81
09-24-2009, 09:13 PM
နံပတ္၂ ႏွင့္၅ အေၾကာင္းၿဖစ္လာသည္မွာ သမာဓိမရွိလိုၿဖစ္လာရၿခင္း


ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶဘုရားဟာ သံုးဆယ့္တစ္ဘံုေလာကကို အမွန္းအရမ္းသူေတြလို ေျမေအာက္ ေျမေပၚနဲ႕ မိုးေပၚေတြမွာျဖန္႕မထားဘဲ လူမွာပဲလို႕ မိန္႕ၾကားသူပဲ

http://i307.photobucket.com/albums/nn296/sofital/31-place.jpg


ဒီအခ်က္က နတ္ျပည္ရဲ႕တည္ေနရာက ျမင့္မိုရ္ေတာင္ပဲ။ ဒီေတာင္ ကမၻာ့ပထ၀ီမွာ တကယ္မရွိတဲ့ေတာင္ပဲ။ ဒါေၾကာင့္ဒီေလာက္ယုတၱိမရွိတဲ့အရာလို႕ပဲ ေျပာပါရေစလို႔ပဲ။

သုံးဆယ္တစ္ဘုံ တို.ၿမင့္မိုရ္ေတာင္တို. အကုန္လုံးမၿမင္ဘူးဆိုတာ သမာဓိမရွိလိုပါ။
အၾကံဥာဏ္ေပခ်င္တင္က ခင္ဗ်ားဆရာကို ေမာင္းေထာင္ေၿမဇင္း ဆရာေတာ္နည္း သို. ဖားေအာက္ဆရာေတာ္ဆီသြားဖို. က်င့္ၾကဖို.အၾကံဥာဏ္ေပးပါတယ္
ေမာင္းေထာင္ေၿမဇင္းနည္း စ်ာန္နိမိတ္နည္းနဲ. သုံးဆယ့္တစ္ဘုံလုံးႏွင့္ ၿမင့္မိုရ္ေတာင္တုိ.ကို ေက်နပ္ေအာင္ၾကည့္လာခဲ့၊အခ်ိန္သုံးလပဲလုပ္ရတယ္
ဖားေအာက္လုပ္ဒီအတိုင္းပါပဲ။အတိတ္ ႏွစ္ဘ၀သုံးဘ၀ေတြကိုၿပန္ၿမင္ရလိမ့္မယ္။ မလုပ္ပဲနဲ.ေတာ့ လာၿပီး မၿငင္းခ်င္ပါနဲ.ကြာ။လုပ္လိုေအာင္ၿမင္သြားတဲ့သူ၏ သာဓကေတြ
အမ်ားၾကီးပါ။ဒါကလည္း အမ်ားၾကီးထုတ္ေဖာ္လိုေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး။အႏွစ္ပိုင္းမပါလို။
ိေနာက္တခုကသက္ေသက ခင္ဗ်ားကို discovery or history တီဗီလိုင္းကို ၾကည့္ဖို.တိုက္တြန္းပါတယ္။ အဲဒီတီဗီလိုင္ေတြမွာ သရဲလိုုက္ဖမ္းတာေတြ၊ သရဲဇာတ္လမ္းေတြ
ကို သိပ္ပံကေတြ.ရွိထားတာ ရွိပါတယ္။

နံပတ္ ၃အေၾကာင္းၿဖစ္လာသည့္မွာ ကံအေၾကာင္းနားမလည္ၿခင္းႏွင့္ သမာဓိမရွိလိုၿဖစ္လာရၿခင္း


ဒီေလာက္တန္ဖိုးမ်ားဒါနၾကီးအတြက္ တစ္ဂါထာထဲမွာ နတ္ျပည္လဲမပါဘူး၊ လူ႕ျပည္လဲမပါဘူး၊
ငရဲလဲမပါဘူး၊ ေနာင္ဘ၀လဲမပါဘူး၊ ဒါနအက်ိဳးကို ဘုရားက နတ္ျပည္လို႕မေဟာဘူးဆိုတာပါပဲ။
ေရွ.ေနာက္မညီၿခင္း
ေရွ့ပိုင္းက ကံကိုရွင္းတာက ကံ၏အက်ဳိးေတြကို ၀ိပါတ္ေတြကေၿပာလိုက္တာ။ေနာက္ပိုင္း
နံပါတ္၃မွာ ေတာ့ ကံ၏အက်ဳိးကိုပါယ္လိုက္တယ္။ ေရွ့ေနာက္မညီေၿပာၿခင္း၏ ဥာဏ္ခြၽတ္
ေခ်ာ္လိုေၿပာၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။သမာဓိအပိုင္းကိုေတာ့ အေပၚမွာရွင္းခဲ့ၿပီးပါၿပီ။

အေအာင္
09-25-2009, 01:57 AM
ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ အေပၚမွာ ပုတ္ခက္ထားတဲ့ စာမ်ားနဲ့ ပတ္သက္ျပီး ( ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ စာအုပ္မ်ားမွ ဟိုတစ္ကြက္ ဒီတစ္ကြက္ ေကာက္ႏုတ္ ပုတ္ခတ္ထားျခင္းမ်ား အေပၚ) ေျဖရွင္းထားတာျဖစ္ပါတယ္။ အထက္မွာ ကြၽန္ေတာ္ Link ညြႊန္းျပီးပါျပီ။ PDF ပါ။

အကိုcrazyistone အကုိဘယ္လုိတုိ႔ ဘယ္လို႔ေျဖရွင္းမွာလဲဗ်ာ..........အကိုတို႔ မွန္ကန္တယ္ေပါ့..........ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ က မွားတာေပါ့..........
အကုိေရ စာေတြ အကုန္ဖတ္ၿပီးလုိ႔ ၀င္ေျပာတာေတာ့ မဟုတ္ဘူးဗ်........၀င္မေျပာရတာႀကာလို႔ ၀င္ေျပာလုိက္တာ.............
ေအးေအးေဆးေဆးေလးေနလွ်က္.....................အေအာင္

kyaw81
09-25-2009, 08:03 AM
လူကိုသတ္မွပါဏာတိပါတာလို႕ေျပာတယ္။ တိရစၦာန္သတ္ရင္ကံမထိုက္ပါဘူး။ အစိုးရပစၥည္းက
လူ႕ပစၥည္းမဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒါခိုးလို႕ကံမထိုက္ဘူး။ ကာမဂုဏ္မွားယြင္းက်က္စားမႈဟာ ကိုယ့္ကာမပိုင္မဟုတ္သူကို ေမထုန္ျပဳမႈလို႕
ရမွာမဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ဘ၀မဟုတ္တဲ့အရာေတြကို မမွန္တာေျပာလဲ လိမ္ရာမက်ဘူး။ မုသာ၀ါဒမျဖစ္ဘူး။ လိမ္ေကာင္းတယ္။
မူးေအာင္မေသာက္ရင္ အရက္ေသာက္တာ မိတ္ေဆြေပါလို႕ စီးပြားျဖစ္ေတာ့ အက်ိဳးေတာင္ရွိပါေသးတယ္။ ဒီလိုေသာက္တာကို
ဘုရားက သုရာေမရယလို႕ ေဟာတာမဟုတ္ပါဘူးလို႕ပဲ

အထက္ပါ နံပါတ္၄ ယူူဆခ်က္သည္ ပညတ္ႏွင့္ ပရမတ္မရွင္းလိုၿဖစ္ရၿခင္းၿဖစ္ပါသည္္ ။ လူလို တိရစၦာန္လိုယူဆခ်က္သည္ ပညတ္နာမည္ၿဖစ္သည္။ လူ ႏွင့္ တိရစၦာန္မွာ ရုပ္၊စိတ္၊ေစတသိတ္
ေတြနဲ. ပါ၀င္ဖြဲ.စည္းထားသည္။ ရုပ္၊စိတ္၊ေစတသိတ္တို.ၿဖင့္ရွိေသာ ဘယ္သတၱ၀ါေတြကို သတ္သတ္ ပါဏာတိပါတာ၄ခ်က္ ႏွင့္ညီလ်င္ အကုသိုလ္ၿဖစ္ပါသည္။ သစ္ပင္၊အိမ္၊စာရြက္တို.
မီးရႈိ.လ်င္ စိတ္၊ေစတသိတ္တိုမပါ၀င္ေသာေၾကာင့္ အကုသိုလ္မၿဖစ္ပါ။မိဘကို သတ္ေသာပါဏာတိပါတာ နဲ. သူစိမ္းအၿပင္လူတေယာက္ကို သတ္ေသာပါဏာတိပါတာ အကုသိုလ္ကံမတူေၾကာင္း ခင္ဗ်ားမွာ အဲဒီဥာဏ္ေတာ့ရွိမယ္ထင္တယ္မိဘကလည္းလူပဲ။ သူစိမ္းလူကလူပဲ၊ဒါေၾကာင့္ အကုသိုလ္ကံက အတူတူပဲလို ပညတ္၊ပရမတ္စပ္မသိေသာ အခါ လူကိုပဲအေၿခခံေသာေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားတို. အယူသည္ ေလာကၾကီးကို ဖ်က္ဆီးေသာ ၀ါဒၿဖစ္ပါသည္။

ကိုယ့္ကာမပိုင္မဟုတ္သူကို ေမထုန္ျပဳမႈလို႕ရ မရဆိုတာ ဒီေခတ္မွာ အဲလိုအမႈေတြအၿဖစ္မ်ားေနလို ရွင္းၿပစရာ မလိုဘူးထင္တယ္။အေနာက္တိုင္းမွာ ဆိုသူ.လိုယဥ္ေက်းမႈလိုၿဖစ္ေနၿပီ။ဒါေတာင္ သတင္းဗဟုသုတေတာင္ မရွိဘူး။ ကိုယ့္ဘ၀မဟုတ္တဲ့အရာေတြကို မမွန္တာေျပာလဲ လိမ္ရာမက်ဘူးလို
ဒီ၀ါဒေပၞလာၿခင္းဟာ စီးပြားေရးသမားေတြအမ်ားစု၊ႏိုင္ငံေရးသမားအမ်ားစု ကို ကိုယ္၀ါဒထဲ၀င္လာေအာင္ သိမ္းသြင္းၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။ စီးပြားေရးလုပ္တဲ့သူတခ်ိဳ.ဟာ မုသာ၀ါဒကို ဘယ္လိုက်ဴးလြန္သလဲဆိုေတာ့ အရာတခုကိုေရာင္းထြက္ဖို. အဲဒီအရာကို မေကာင္းလည္း ေကာင္းတယ္လိုေၿပာၿပီးလိမ္ၿပီးေရာင္းၾကတာပဲ။၀ယ္တဲ့သူက ၀ယ္ၿပီးမွ မေကာင္းမွန္းသိတာ
မ်ိဳးရွိပါတယ္။ ေရာင္း၀ယ္စီးပြားမွာ မရုိးသားၾကပါဘုး။ ႏိုင္ငံေရး၊စီးပြားေရး၊လူမူေရး မွာ လည္း ေပထားတဲ့ကတိမသိတာလို၊ တေယာက္ကိုတေယာက္အမ်ဳိးးမ်ဳိးမဟုတ္မမွန္စြက္စြဲတာလို၊
တေယာက္ကိုတေယာက္လွည္႔ပတ္တာလို၊ တရားစီရင္ေရးမွာလည္း လာဘ္အတြက္လိမ္လွည့္ၿပီး ၿပစ္မႈစီရင္တာတုိ.၊ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟတိုအရင္းအၿမစ္ေၾကာင့္ၿဖစ္ရပါတယ္။
ထုိ.ေၾကာင့္ ေလာကမွာ အဲဒီလိုလူေတြကို မင္းတို.၀ါဒက အကာအကြယ္ေပးခ်င္လို ဒီလို.လူေတြကို အားေပးအားေၿမွာက္ၿပဳေသာ၀ါဒသည္ အပါယ္ကိုပို.ေသာ၀ါဒၿဖစ္ပါသည္။ ေရွ.ေနာက္
မညီေၾကာင္းကို ေၿပာအုံးမယ္။ေရွ.ပိုင္းမွာ နံပါတ္ ၁ အခ်က္မွာ ကာမအာရုံေတြကို စြဲအားေတြကေနရစ္ပတ္မႈကံက ေနလြတ္ထြက္ေအာင္လုပ္ရမယ့္လိုေၿပာသြားပါတယ္။ေနာက္ပိုင္း နံပါတ္၄
အေၾကာင္းမွာ ကာမအာရုံေၾကာင့္ၿဖစ္လာတဲ့ သီလလြန္က်ဴးမႈတခ်ဳိ.ကို အားေပးအားေၿမွာက္ၿပဳတဲ့အေနနဲ. အၿပစ္မၿဖစ္ဘူးလို ကာကြယ္ၿပီးေရးထားပါတယ္။ေရွ.ေနာက္မညီေတာ့ေၾကာင့္
ဥာဏ္ခၽြတ္ေခ်ာ္တာကို အထူးေၿပာစရာခ်ဲ.ၿပီးမေၿပာေတာ့ပါ။ ဒီေခတ္ၾကီးက လည္းဆုတ္ကပ္ဆိုေတာ့ အဲဒီမဟုတ္မမွန္ သက္ေတာင့္သက္မဲ့ၿဖစ္မဲ့ အယူအမွားဒိဌိ၀ါဒေတြကလည္း ဆုတ္ကပ္
နဲ.အတူူ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟထူေၿပာသူေတြကို မိီးေလာင္ရာေလပင့္သလိုပါပဲ။ နံပါတ္၄ အခ်က္သည္ ဘုရားမပြင့္ခင္ ၀ိဓုရအမတ္တို.၊ စ်ာန္သီလၿပည့္စုံၾကေသာ ရေသ့ေတာင္ အလြယ္
တကူေၿဖရွင္းႏိုင္ေသာအရာၿဖစ္ပါတယ္။သူတို.၏ေၿဖရွင္းခ်က္ကို ငါးရာငါးဆယ္၊ဇာတ္ၾကီး၁၀ ဖြဲ.လို.သြားေလ့လာလိုရာပါတယ္။

kyaw81
09-25-2009, 08:55 AM
ဘယ္တရားမွမရခ်င္ေန၊ ေရွးဘ၀ေနာက္ဘ၀ေတာ့ မေတြးရဘူး။ ေရွးဘ၀ေနာက္ဘ၀ေတြးတဲ့သူဆိုရင္
မိစၦာဒိ႒ိလို႕ဆိုၿပီးသကာလ က်ဳပ္တို႕နဲ႔ပဋိပကၡအရာမွာရွိတယ္ဆိုတာပဲ။

နံပါတ္၆ အယူမွားေၾကာင္း

ေရွ.ပိုင္းမွာ သုံးဆယ့္တစ္ပတ္နဲ.ေရးထားတာနဲ.ဆက္စပ္ပါတယ္။ဘုရားေဟာမွာ ေရွ.ဘ၀ေနာက္ဘ၀အေၾကာင္းေတြကို အခ်ဳိ.ထုတ္ၿပေသာ္

၁၊ရွစ္က်ိပ္ေသာ မဟာသာ၀ကတို.၏ေရွ.ေနာက္ဘ၀အေၾကာင္းသည္ရွိ၏

၂။ ရွင္သာရိပုတၱတရာႏွင့္ ရွင္ေမာဂၢလာန္တို.၏ေရွ.ေနာက္အေၾကာင္းသည္ရွိ၏

၃၊ၿမတ္စြာဘုရား၏ ငါးရာငါးဆယ္နိပါတ္ေတာ္၊ ဇာတ္ၾကီးဆယ့္ဘြဲ.အေၾကာင္းရွိ၏

၄။မထင္ရွားေသာ ရဟနၲမ်ား၏ ေရွ.ေနာက္အေၾကာင္းသည္ရွိ၏။

ယခု ေခတ္ေနာက္ပိုင္းမွာ ရဟနၲမ်ားၿဖစ္ၾကေသာ စြန္းလြန္း၊ သဲအင္းဂူဆရာေတာ္တို. ထားခဲ့ေသာ ေရွ့ေနာက္အေၾကာင္းသည္ရွိ၏

အတိတ္တစ္ဘ၀ကို ၿပန္ၿမင္ႏိုင္ေသာ လူ၀င္စားမ်ား၏အေၾကာင္းကို သိပၼံကမွတ္တမ္းတင္ထားသာရွိ၏

အိပ္ေမြ.ခ်ပညာၿဖင့္ အတိတ္ကိုၿပန္ေၿပာႏိုင္ေသာ နည္းလမ္းႏွင့္ စမ္းသပ္ထားေသာ သက္ေသအေထာက္အထားမ်ားစြာရွိ၏

အီလက္ထရႊန္တလုံးကို ဒီအရာ၀တၱဳကေန ေပ်ာက္ၿပီး တၿခားအရာ၀တၱဳဆီတြင္ေပၞလာေသာ စမ္းသက္ခ်က္အေထာက္အထားမ်ားရွိ၏

ေရွ.ဘ၀ေနာက္ဘ၀မရွိေသာ၀ါဒသည္ ဖန္ဆင္းရွင္ကို လက္ခံေသာ၀ါဒၿဖစ္ပါသည္။ ွွခင္ဗ်ား ေရွ.ဘ၀ေနာက္ဘ၀လက္မခံလ်င္ တၿခားဖန္ဆင္းရွင္ဘာသာထဲ၀င္ၿပီးကိုးကြယ္လိုရပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမွာ ခင္ဗ်ားအခ်ိန္ကုန္မခံပါနဲ.။

kyaw81
09-25-2009, 09:13 AM
ခဆ႒သဂၤါယနာတင္ပြဲဟာ ဦးႏုနဲ႕ ဖဆပလအဖြဲ႔တုိ႔ ဦး၀ိစိတၱတို႕ မဟာစည္တို႕ ေညာင္ရမ္းတို႔
ဂုဏ္သိကၡာေတြ ရတာကလြဲလို႕ တျခားအက်ိဳးကေတာ့ မေျပာပေလာက္ပဲျဖစ္တယ္ လို႕ ေဟာေျပာခ်က္ပဲ။

နံပါတ္၇ မွာ ဒါဟာခင္ဗ်ား ဆရာေတာ္က မေကာင္းၿမင္တာပါပဲ။ မနာလိုမရႈစိမ့္နဲ. လူေတြ၏နာမည္ႏွင့္ ဆရာေတာ္တို.၏နာမည္ကိုတတ္ၿပီး ပုတ္ခတ္ၿခင္းမွ်သာၿဖစ္ပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာသည္ ေထရ၀ါဒ၊ မဟာယာန ဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိးရွိရာ ယေန႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔ လက္ခံက်င့္သံုးေနေသာ ဗုဒၶဘာသာ သည္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ပါသည္။ မိမိတုိ႔ လက္ထက္မွ ဘုိးဘြားအစဥ္အဆက္ ယံၾကည္ လက္ခံ ကုိးကြယ္လာေသာ ဗုဒၶဘာသာကုိ ဆုိလုိျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ သဂၤါယနာ (၆)တန္အနက္ ေနာက္ဆံုး ဆ႒သဂၤါယနာ တင္ပဲြႀကီးကုိ ေကာဇာႏွစ္ ၁၃၁၆ ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လျပည့္ေက်ာ္ မွစ၍ ေကာဇာႏွစ္ ၁၃၁၈ ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လျပည့္ေန႔အထိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ သီရိမဂၤလာ ကမၻာေအး ကုန္းေျမတြင္ ျမန္မာ၊ ထုိင္း၊ ကေမၻာဒီးယား၊ လာအုိ၊ သီရိလကၤာ ဟူေသာ ေထရ၀ါဒ (၅)ႏုိင္ငံ ပူးေပါင္း ညီညြတ္မႈျဖင့္ ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾက ပါသည္။

ထုိဆ႒မသဂၤါယနာ ပဲြႀကီးက အညီအညြတ္ သေဘာတူ အတည္ျပဳခဲ့ေသာ ပိဋကတ္ က်မ္းစာမ်ားအရ လက္ခံက်င့္သံုးေသာ ဘာသာသည္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ထက္ က်ယ္ျပန္႔စြာ ဆုိရေသာ ပထမသဂၤါယနာ တြင္ အရွင္မဟာကႆပ အစရွိေသာ ေထရ္အရွင္မ်ားမွ ဆ႒သဂၤါယနာတြင္ အရွင္ ေရ၀တ (ေညာင္ရမ္းဆရာေတာ္) အစရွိေသာ ေထရ္ရွင္ အဆက္ဆက္ တုိ႔ မပ်က္ ထာ၀ရလက္ဆင့္ကမ္း လာၾက၍ လက္ခံ က်င့္သံုးလ်က္ရွိေသာ ဘာသာသည္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ပါသည္။ ယေန႔ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ပရိယတၱိ စာသင္တုိက္ႀကီးမ်ား၊ ပဋိပတၱိ ရိပ္သာႀကီးမ်ား ေရွ႕တန္းမွေန၍ တရားဓမၼမ်ား ပုိ႔ခ် သင္ယူျခင္း၊ ေဟာေျပာ ျပသျခင္း၊ က်င့္ႀကံအားထုတ္ျခင္း တုိ႔သည္ ထုိမေထရ္ အဆက္ဆက္တုိ႔ လက္ခံ က်င့္သံုးလာေသာ မူအတုိင္း ေဆာင္ရြက္ေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာ အမည္ခံ၍ ထုိမူႏွင့္ ကိုက္ညီမႈမရွိေသာ ထုိမူမွ ေသြဖီေသာ ေဆာင္ရြက္မႈ မွန္သမွ်ကုိ သံဃာ့အဖဲြ႕အစည္း အဆင့္ဆင့္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္က လက္မခံပါ။ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း ၁၉၈၀ ျပည့္ႏွစ္ သံဃာ့အဖဲြ႕အစည္း အဆင့္ဆင့္ စတင္ေပၚေပါက္ လာခဲ့သည့္ ကာလ၀န္းက်င္က ေက်ာက္သေဘၤာ၀ါဒ၊ ေက်ာက္ပံု၀ါဒ၊ သမၼာဒိ႒ိ သုေသန၀ါဒ၊ ရွင္ဥကၠ႒ ၏ လူေသလူျဖစ္ ၀ါဒ စေသာ ေထရ၀ါဒႏွင့္ ကိုက္ညီမႈ မရွိသည့္ ေထရ၀ါဒမွ ေသြဖီေသာ ၀ါဒမ်ားကုိ အဓမၼ၀ါဒမ်ား အျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီး သုတ္သင္ ရွင္းလင္း ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့ၾက ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

kyaw81
09-25-2009, 09:31 AM
အရဟံ ဆိုပါေတာ့။ ေအးသည္စာေတြက သိပ္ျမင့္တယ္။ ငါတို႕နဲ႔မတန္ဘူး။ မတန္မရာေတြကို
တို႔လူေတြ ရြတ္ဆိုေနမိၾကတာပဲ။ သည္စာေတြက စိတၱဇျဖစ္တယ္။ ဘုရားကို အထင္ေရာက္သြားေတာ့ စိတၱဇအျပစ္ျဖစ္ေစတယ္။အျပစ္ကၾကီးတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႕ျဖစ္တယ္လို႕ပဲ။

နံပါတ္ ၈အယူမွားေၾကာင္းရွင္းလင္းခ်က္

ခင္ဗ်ား ဆရာက အရဟံ ဗုဒၶႆႏုပတိ ပြားမ်ားၿပီး ရဟနၲ ၿဖစ္သြားၾကတဲ့. သာဓကဇာတ္လမ္းရွိတာ မသိဘူးထင္တယ္။ ဒီေခတ္လူေတြက အရဟံ ဗုဒၶႆႏုပတိ ပြားမ်ားၿပီး အရိယာလမး္ကို
ဘာၿဖစ္လို.မေရာက္လဲဆိုေတာ့ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ပြားမ်ားလိုရတဲ့ ပီတီ၊တည္ၿငိမ္မႈ၊ခ်မ္းသာမႈသမာဓိအဆင္ံ့မွာ ရပ္ေနလိုၿဖစ္ပါတယ္။ အရဟံ ဗုဒၶႆႏုပတိ ပြားမ်ားၿပီး အရိယာအဆင့္ကို ေရာက္သြားၾကတဲ့ နည္းလမ္းမွာ ပီတီ၊တည္ၿငိမ္မႈ၊ခ်မ္းသာမႈေတြရလာၿပီဆိုလွ်င္ အဲဒီပီတီ၊တည္ၿငိမ္မႈ၊ခ်မ္းသာမႈ စိတ္ေစတသိတ္ေတြကို ၿဖစ္ပ်က္ၿပန္ၿမင္ေအာင္ ရႈရပါတယ္၊ၿမတ္စြာဘုရားက
ဗုဒၶႆႏုပတိ ပြားမ်ားလိုေဟာခဲ့တာဟာ အေၾကာင္းရွိလုိပါ။ ေနာက္လူေတြအမ်ားစုက မသိလို ၿဖစ္ေနၾကတာကို ရွင္းၿပမယ့္မၾကိဳးစားဘူး ဘုရားေဟာကိုပါ စြက္စြဲပုတ္ ခတ္လိုက္တယ္။

ပရိတ္ၾကီး ဆယ့္တစ္သုတ္မွာ သူ႕ သုတ္နဲ႕ သူ၊ ဘယ္သုတ္ဟာ ဘယ္လို ေဘးမ်ိဳးအတြက္ အရံ အတားျဖစ္တယ္ ဆိုတာ အဓိပၸာယ္ ကိုယ္စီ ရွိပါတယ္။ ပရိတ္ရြတ္ရာမွာ ရြတ္သူ စည္းကမ္းနဲ႕ ၾကားနာသူ စည္းကမ္း ၂မ်ိဳး ရွိပါတယ္။ စည္းကမ္းကို လုိက္နာၿပီး ရြတ္မွ ထက္ျမက္စြာ အက်ိဳး ေပးတယ္လို႕ ဆုိပါတယ္။

ရြတ္သူ စည္းကမ္းမ်ားကေတာ့
(၁) ပုဒ္ျဖတ္ ပုဒ္ေန ပါဠိ သဒၵါ အသံမွန္ေအာင္ ရြတ္ရပါမယ္။
(၂) ကိုယ္ရြတ္တဲ့ ပါဠိကို အဓိပၸာယ္ကို အတိအက် အစအဆံုး မသိေတာင္ အၾကမ္းဖ်င္းေတာ့ သိရပါမယ္။ (၃) လာဘ္လာဘ အတြက္ ေငြအတြက္ မရြတ္ရပါဘူး။ ၾကည္လင္ သန္႕စင္တဲ့ ေစတနာ သဒၶါတရားနဲ႕သာ ရြတ္ရပါမယ္။

ၾကားနာသူ စည္းကမ္းမ်ားကေတာ့
(၁) ပဥၥာနႏၲရိယ ကံလို႕ ေခၚဆိုတဲ့ ဂုဏ္ေက်းဇူး အားျဖင့္ အတိုင္းအဆမရွိ အနႏၲ ၾကီးျမတ္သူ ငါးဦးကို ျပစ္မွား ဖူးတဲ့ ကံ မရွိရပါဘူး။ အဲဒီကံငါးပါးကေတာ့ မိသတ္၊ ဖသတ္၊ ဘုရားကို ေသြးစိမ္းတည္ေအာင္လုပ္၊ သံဃာကို သင္းခြဲ၊ မိစၧာအယူကို ယူျခင္း တို႕ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြကို ျပစ္မွား က်ဴးလြန္ထားရင္ ပရိတ္နာလဲ အက်ိဳးခံစားရျခင္း မရွိေတာ့ပါဘူး။ အဲဒါေတြလုပ္လို႕ျဖစ္တဲ့ အကုသိုလ္ကံရဲ႕ အက်ိဳးေပးကို ဘယ္အရာ ကမွ တားျမစ္ ႏိုင္ျခင္း မရွိလို႕ပါ။
(၂) နိယတ မိစၧာဒိဌိ မျဖစ္ရပါဘူး။ ဘုရားကို ဘုရားမဟုတ္၊ တရားကို တရားမဟုတ္၊ သံဃာကို သံဃာ မဟုတ္လို႕ ထင္ျမင္ ယူဆ စြပ္စြဲ ေျပာဆို လက္ခံ က်င့္သံုးသူကို ပရိတ္က အကာအကြယ္ မေပးပါဘူး။
(၃) ပရိတ္ေတာ္ရဲ႕ တန္ခိုးနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ အက်ိဳးအာနိသင္ကို ယံုၾကည္မႈ သဒၶါတရားနဲ႕ ျပည့္စံု ရပါမယ္။

kyaw81
09-25-2009, 10:46 AM
တရားဓမၼေဆြးေႏြးတဲ့အခါ ပရမတ္ေတြမေျပာေစခ်င္ဘူး။ ပရမတ္ေတြဟာ တရားမဟုတ္လို႕ပဲ လို႔ပါပဲ။
ပရမတ္ေတြဟာ တရားမဟုတ္ဘူးလို႕ၾကားရတာ ေက်နပ္ၾကမွာမဟုတ္တာဘဲ။ ပရမတ္ေတြလဲ တရားေတာ့တရားပါပဲ။ဒါေပမဲ့ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားတဲ့တရားမဟုတ္တဲ့အတြက္ ဗုဒၶဘာသာဘက္ကေျပာသူအေနနဲ႕ ေျပာတာျဖစ္လို႕ တရားမဟုတ္ဘူး
ေျပာတာပဲ။
နံပါတ္ ၉လြဲေၾကာင္းရွင္းခ်က္
http://i307.photobucket.com/albums/nn296/sofital/untitledge-1.jpg


ဆရာေတာ္တခ်ဳိ.က ေၿပာေလ့ရွိပါတယ္၊ပရမတ္ကို ပဲထိုင္ေၿပာခိုင္းလွ်င္ လက္ပိုက္ၾကည့္ေနရုံသာရွိပါတည္။ ပရမတ္ဆိုေတာ ကိုင္လိုမရၿမင္ေကာင္းအရာမဟုတ္သေဘာေလးသာရွိပါတယ္လို
ဆိုပါတယ္။ အဲဒီသေဘာေလး ရုပ္နာမ္လကၡဏာကို ပညတ္သတ္ၿပီး ေဟာမွသာ သေဘာေပါက္ၾကမွာၿဖစ္ပါတယ္။ ပရမတ္ဆိုေတာ တရားအစစ္အႏွစ္ပါ။ အခ်ိန္မေရြး ေနရာမေရြး လူပုဂၢဳိလ္
မေရြး မွန္လို ပရမတ္သစၥာမွာ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားခဲ့တဲ့တရားပါပဲ။


နာဖ်ား မက်န္းမာ ေသေၾကတာေတြေတာင္ ပရမတ္ပ်က္မဟုတ္ေသးတာဘဲ။ သမုတိသစၥာပ်က္ ပ်က္တာပဲ။
ဥပမာေမာင္ၾကီး ေသသြားတဲ့ဆိုပါစို.။ သမုတိသစၥာၿဖင့္သတ္မွတ္ထားေသာ ေမာင္ၾကီး နာမည္ေသၿခင္းမဟုတ္ပါ။ေမာင္ၾကီး၏ရုပ္နာမ္ခႏၶာက ပ်က္စီးသြားၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလိုပ်က္စီး
သြားတာဟာ သခၤါရသေဘာေတြၿဖစ္လို ဆင္းရဲလို အရိယာဒုကၡသစၥာပါ။ ရုပ္နာမ္၏ဓာတ္ၾကီးေလးပါးေဖာက္ၿပန္ၿခင္းတို.ဟာ သခၤါရသေဘာ ပရမတ္သေဘာၿဖစ္လို ပရမတၱသစၥာပါ။
ေမာင္ၾကီးေသသြားၿပီလို ေခၞေ၀ၞသုံးစြဲၿခင္းသည္ လူေတြနားလည္ေအာင္သုံးႏႈနး္ၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။


ဒီအရိယသစၥာစက္ကိုလည္ေစတဲ့ မဂၢအရိယသစၥာတရားဟာ အရိယသစၥာျပတရားပဲလို႔ ဘုရားပြင့္ေပၚမွ ဒီအရိယသစၥာကိုေဖၚႏိုင္တာျဖစ္လို႕ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ အရိယသစၥာပဲ ေဆြးေႏြးရမွာပဲ။

သမုတိ၊ပရမတ္၊အရိယသစၥာတို.သည္ ဘုရားပြင့္မွာ သိရေသာအရာၿဖစ္ပါသည္။ အဘိဓမၼာက်မ္းမွာ သမုတိ၊ပရမတ္၊အရိယသစၥာတို.ကို အက်ယ္ရွင္ၿပထားပါသည္။

စြန္းလြန္းဆရာေတာ္အေၿဖ
ေမး။ ။ပရမတ္သေဘာကို မသိေသာသူ ပါရမီဆယ္ပါး ျပည္႕စံုႏိုင္ပါသလား။
ေျဖ။ ။မျပည္႕စံုႏိုင္ပါဘုရား။

ေမး။ ။ပညတ္ပရမတ္ ႏွစ္ပါးရွိရာ ပညတ္ကိုသာ သိေသာသူ မဂ္ကိုရသလား။
ေျဖ။ ။မရႏိုင္ပါဘုရား။

ေမး။ ။ပညတ္ ပရမတ္ ႏွစ္ပါး ဘယ္ဟာ အမွန္ေခၚမတံုး။ေ
ေျဖ။ ။ပရမတ္ကိုသာ အမွန္ေခၚႏိုင္ပါတယ္ ဘုရား။

ဒါေၾကာင့္ စြန္လြန္းဆရာေတာ္ အေၿဖအတိုင္း ပညတ္-ပရမတ္နားမလည္တဲ့ ခင္ဗ်ားဆရာက ပါရမီဆယ္ပါးကိုလည္းပါယ္ပါတယ္။မဂ္ ရတယ္လိုအထင္ၾကီးခံခ်င္လို လိမ္လည္တာ အာပတ္သင့္ၿပီးသြားၿပီ။ပရမတ္ကို တရားမဟုတ္ဘူးလိုေၿပာတယ္။စြန္းလြႏ္ဆရာေတ္ အေၿဖနဲ.ကြက္သိပဲ။

kyaw81
09-25-2009, 11:29 AM
ဒီအခ်က္က သည္လိုဆိုရင္ သည္စာသင္တိုက္ၾကီးေတြဟာ တလြဲျဖစ္ထြန္းေနတာမို႕ ဗုဒၶဘာသာတရားဓမၼ အရလိုလားစရာမဟုတ္ဘူးလို႔ ေဟာထားခ်က္ ထုတ္ထားတယ္။

ဘာသူ.မဆို ကိုယ့္၀ါဒနဲ. မကိုက္ညီလွ်င္ တၿခားေသာသူကို အဓမၼလိုေၿပာမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ခင္ဗ်ာဆရာက ပိုလြန္းပါတယ္ကြာ။ ၿမန္မာၿပည္သာမက ေထရ၀ါဒအဖြဲအစည္းတခုလုံး စာသင္တိုက္ေတြ၊ အဌာကထာေတြ ရွိသမွ် သီလ၊သမာဓိ၊ပညာရွိတဲ့ဆရာေတာ္ၾကီးအားလုံးကို ပုတ္ခတ္ေၿပာဆိုေနတာေတာ့လြန္လိုပါတယ္ကြာ။

ေလာကၾကီးတခုလုံးတြင္ ခင္ဗ်ားဆရာသာ အေတာ္ဆုံးၿဖစ္သည္။အတတ္ဆုံးၿဖစ္သည္၊ဥာဏ္အရွိဆုံးၿဖစ္သည္၊ဂုိဏ္းဆရာၾကီးေထာင္လိုသည္။နာမည္ေက်ာ္ၾကားလိုသည္။
အဲဒီလုိၿဖစ္ခ်င္ေသာေၾကာင့္ မတရားနည္လမး္နဲ. ၿမန္မာၿပည္သာမက ေထရ၀ါဒအဖြဲအစည္းတခုလုံး စာသင္တိုက္ ေတြ၊ အဌာကထာေတြ ရွိသမွ် သီလ၊သမာဓိ၊ပညာရွိတဲ့ ဆရာေတာ္ၾကီးအားလုံးကိုသာမကၿမတ္စြာဘုရားေဟာထားတဲ့က်မ္းဂန္ေတြကို သုတ္တန္ေလးငါးခုေလာက္ထုတ္ၿပီး ဂိုဏ္းေထာင္၊ တၿခား ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ ဓမၼခႏၶေတြကို ဘုရားေဟာမဟုတ္ၿပီးလိုေၿပာ၊ ကိေလသာထူေၿပာေသာ အသိဥာဏ္နည္းပါးသူေတြကို ေအာက္လက္တပည့္အေနနဲ.သိမ္းသြင္းၿပီး ဦးေႏွာက္ေတြကို သူု.အယူ၀ါဒအတိုင္း မႈိင္းတိုက္၊ သူ.အယူ၀ါဒေတြကို ဘိန္းစြဲေနလို စြဲေနသူေတြက အင္တာနက္လိုေနရာ၊စာအုပ္၊ေဆာင္းပါးေတြနဲ. အလြယ္တကူလုပ္လိုရတဲ့ေနရာ ေတြမွာ အေပါင္းအသင္းေတြနဲ.၀ါဒၿဖန္.။ မသိနားမလည္သူေတြက သူတို.၏အရိယာ၀ါဒအသစ္ ၃ခ်က္ ကိုဖတ္ၿပီး ကိုယ့္ကိုအရိယာထင္ၿပိး သူတို.၀ါဒအသစ္အတိုင္း လိမ္လည္ရင္အကုသိုလ္မၿဖစ္ဘူး၊ တိရစၧာန္ကို သတ္လိုရတယ္၊ဆုိၿပီး စီးပြားေရး၊လူမူေရး၊နယ္ပယ္အသီးသီးမွာ ထင္ရာစိုင္းၾက။အဲဒါကို သူတို.၏အရိယာအစည္းက ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ ခ်ၿပီးေၿဖရွင္း ေထာင္ထဲသြားစရာမလိုဟု ဥပေဒသတ္မွတ္ ဒါေၾကာင့္ လူမိုက္ေမြးထား ၊ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ေတြကိုမဆိုခိုင္း ဂုဏ္ေတာ္ေတြကိုေသးသိမ္ေအာင္လုပ္၊ မၿမင္ႏိုင္တဲ့ ကံအေၾကာင္းေတြကို စိတ္အဆင့္္ေလးဆင့္မသိပဲ ထင္ရာေတြေလွ်ာက္
ေၿပာ၊ တင္လိုက္တဲ့ ၀ါဒေတြမွာလည္း အမွားတလဲလဲ၊မွားမွန္းသိလည္း မွားေၾကာင္း၀န္မခံ၊ ဆရာစြဲ၊ဂုဏ္းစြဲ ဒိဌိအေထြေထြ။ အဖိုးတန္လွေသာ ဘုရားေတာ္၏တရားေတာ္ေတြကို ပဋိကတ္
ေတာ္ေတြကို ေကာသလအိမ္မက္ ေရွ.ေၿပးနိမတ္ ေတာထြက္အက်င့္မလုပ္ ပညတ္အသိ ၾကက္တူေရြးအသိနဲ. စိတ္ထင္ရာအတိုင္း ၿပင္ကာ ေေအာ္ဟစ္ေနပါေတာ့သည္

CrazyEyeStone
09-25-2009, 11:35 AM
ပညတ္ႏွင္ ပရမတ္္မကဲြၿပားလို နံပါတစ္ အယူၿဖစ္လာရၿခင္း

ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ေရးထားတာေတြက ဘာေတြလဲဗ်ာ ဘာမွ မဆိုင္တာေတြ လာေရးထားသလိုပဲ။ ခင္ဗ်ားက ခင္ဗ်ား ၀ါဒက ဟာေတြ ကို လာေျပာေနတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာျပီးသြားျပီ ခင္ဗ်ားနဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို့ ကံ အရေကာက္ေတြ မတူဘူးဆိုတာကို။ ခင္ဗ်ားက ခင္ဗ်ားဟာေတြ အတင္ၾကီးကို လာေျပာေနသလိုပဲ။ အဲ့ဒီလိုေတြ ဖိုရမ္မွာ ျဖစ္မွာ စိုးလို့ ကၽြန္ေတာ္ ((( စြဲမွီျဖစ္ပြားျခင္း သေဘာတရား ))) ဆိုျပီး စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ညႊန္းျပီးသြားျပီ။ ခင္ဗ်ားက ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ နဲ ့ ပတ္သက္ျပီး ဘာမွလဲ မေလ့လာရေသးပဲနဲ့ လာေျပာေနမွန္းသိသာတယ္။

လြတ္လပ္ေရးေန့ ကေလးကစားပြဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ဘူးတာရွိတယ္။ ေျပးပြဲ ျပိဳင္ပြဲမွာ ကေလးေတြ ခရာ မမွုတ္ခင္ ထေျပးၾကတာ။ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။

၃၁ ဘံု ဇရားကြက္ၾကီး လာျပသြားတယ္။

ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ရဲ ့ သံုးဆယ့္တစ္ဘံု ျပဇယားကို ခင္ဗ်ားျမင္ဖူးမယ့္ပံု မေပၚေသးဘူး။ Scan ဖတ္ျပီးတင္ေပးထားပါ့မယ္။
ဆရာေတာ္ဟာ ဘာမွ က်င့္ၾကံေနစရာ မလိုေတာ့ဘူး။ သိစရာ ရွိတာကို အၾကြင္းမဲ့ သိျပီးသြားျပီ။ ပယ္စရာ ရွိတာေတြကို အၾကြင္းမဲ့ ပယ္သတ္ျပီးသြားျပီ။ ဆိုက္ေရာက္စရာ ရွိတာကို လည္းဆိုက္ေရာက္ျပီးသြားျပီ။ ဘာမွ မလိုေတာ့ဘူး။


သုံးဆယ္တစ္ဘုံ တို.ၿမင့္မိုရ္ေတာင္တို. အကုန္လုံးမၿမင္ဘူးဆိုတာ သမာဓိမရွိလိုပါ။
အၾကံဥာဏ္ေပခ်င္တင္က ခင္ဗ်ားဆရာကို ေမာင္းေထာင္ေၿမဇင္း ဆရာေတာ္နည္း သို. ဖားေအာက္ဆရာေတာ္ဆီသြားဖို. က်င့္ၾကဖို.အၾကံဥာဏ္ေပးပါတယ္ေမာင္းေထာင္ေၿမဇင္းနည္း စ်ာန္နိမိတ္နည္းနဲ. သုံးဆယ့္တစ္ဘုံလုံးႏွင့္ ၿမင့္မိုရ္ေတာင္တုိ.ကို ေက်နပ္ေအာင္ၾကည့္လာခဲ့၊အခ်ိန္သုံးလပဲလုပ္ရတယ္
ဖားေအာက္လုပ္ဒီအတိုင္းပါပဲ။ အတိတ္ ႏွစ္ဘ၀သုံးဘ၀ေတြကိုၿပန္ၿမင္ရလိမ့္မယ္။ မလုပ္ပဲနဲ.ေတာ့ လာၿပီး မၿငင္းခ်င္ပါနဲ.ကြာ။ လုပ္လိုေအာင္ၿမင္သြားတဲ့သူ၏ သာဓကေတြအမ်ားၾကီးပါ။ ဒါကလည္း အမ်ားၾကီးထုတ္ေဖာ္လိုေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး။အႏွစ္ပိုင္းမပါလို။
ဒါေတြ အခုမွ ၾကားဘူးတာပါ။ ကမၻာသိ မဟုတ္ဘူးနဲ့ တူတယ္။ Proven Fact လည္းျဖစ္ပံု မေပၚဘူး။ ျမင့္မုိရ္ေတာင္က ကၽြန္ေတာ္ အေစာၾကီး ကတည္းကျမင္ဘူးတယ္။ ငယ္ငယ္ က ကာတြန္းထဲမွာ။ မျဖစ္ႏိုင္တာပဲ ဗ်ာ ခင္ဗ်ားဟာ က ယုတၱိမွာ မရွိတာ။


ေနာက္တခုကသက္ေသက ခင္ဗ်ားကို discovery or history တီဗီလိုင္းကို ၾကည့္ဖို.တိုက္တြန္းပါတယ္။ အဲဒီတီဗီလိုင္ေတြမွာ သရဲလိုုက္ဖမ္းတာေတြ၊ သရဲဇာတ္လမ္းေတြကို သိပ္ပံကေတြ.ရွိထားတာ ရွိပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္ဘူးတာက ေတာ့ အဲ့ဒီလို မဟုတ္ဘူး ေနာက္ဆံုးပုိင္းမွာ ဘာေၾကာင့္ အဲ့ဒီလို ျဖစ္တာလဲ လိုက္ရွင္းထားတာေတြပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေခါက္ေျပာဘူးပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ Unexplained ေတြကို လက္ခံသင့္သေလာက္လက္ခံတယ္ဆိုတာ။ ကၽြန္ေတာ္တို့ ၀ါဒက အဲ့ဒါေတြကို လိုက္ျငင္းေနတာ မဟုတ္ဘူး။ ဥပမာ ဗ်ာ Urigella ရဲ ့ က်င့္စဥ္ကို လိုက္က်င့္ရင္ တစ္ခ်ိဳ ့ ေပါက္ေျမာက္ျပီး ေအာင္ျမင္သြားတာေတြ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒါဟာ လူ ့လြတ္ေျမာက္မွု လမ္းစဥ္မဟုတ္ဘူး။ တရား မဟုတ္ဘူးဆိုတာပဲ။


ဒီေလာက္တန္ဖိုးမ်ားဒါနၾကီးအတြက္ တစ္ဂါထာထဲမွာ နတ္ျပည္လဲမပါဘူး၊ လူ႕ျပည္လဲမပါဘူး၊
ငရဲလဲမပါဘူး၊ ေနာင္ဘ၀လဲမပါဘူး၊ ဒါနအက်ိဳးကို ဘုရားက နတ္ျပည္လို႕မေဟာဘူးဆိုတာပါပဲ။

ဆိုတာကို နားမလည္ႏိုင္ပါဘူး။ တစ္မ်ိဳးပဲ။ ဘာေၾကာင့္ တစ္မ်ိဳးျဖစ္လဲေျပာရဦးမယ္။ အဲ့ဒီ စာသားဟာ ေမတၱာတံခြန္ ကေျပာလို့ ကၽြန္ေတာ္တို့ က ျပန္ရွင္းထားတာ ခင္ဗ်ားက ေအာက္က ရွင္ထားတာကို မဖတ္ပဲနဲ ့ေမတၱာတံခြန္ က ေျပာတဲ့ စာသားကို ေနာက္တစ္ေခါက္လာေျပာေနတယ္။

(( ေရွ.ေနာက္မညီၿခင္း
ေရွ့ပိုင္းက ကံကိုရွင္းတာက ကံ၏အက်ဳိးေတြကို ၀ိပါတ္ေတြကေၿပာလိုက္တာ။ေနာက္ပိုင္း
နံပါတ္၃မွာ ေတာ့ ကံ၏အက်ဳိးကိုပါယ္လိုက္တယ္။ ေရွ့ေနာက္မညီေၿပာၿခင္း၏ ဥာဏ္ခြၽတ္
ေခ်ာ္လိုေၿပာၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။သမာဓိအပိုင္းကိုေတာ့ အေပၚမွာရွင္းခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ )) ကၽြန္ေတာ္ ထပ္ေျပာရဦးမယ္။ ခင္ဗ်ားက ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ရဲ ့ ဥပါဒါနကၡႏၶာ အရေကာက္နဲ့ အႏုပါဒါ အေကာက္ေတြ သိမယ့္ ပံုမေပၚေသးဘူး။ ကံမေျမာက္တဲ့ လြန္က်ဳးမွုဆိုတာရွိတယ္။


လူကိုသတ္မွပါဏာတိပါတာလို႕ေျပာတယ္။ တိရစၦာန္သတ္ရင္ကံမထိုက္ပါဘူး။ အစိုးရပစၥည္းက
လူ႕ပစၥည္းမဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒါခိုးလို႕ကံမထိုက္ဘူး။ ကာမဂုဏ္မွားယြင္းက်က္စားမႈဟာ ကိုယ့္ကာမပိုင္မဟုတ္သူကို ေမထုန္ျပဳမႈလို႕
ရမွာမဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ဘ၀မဟုတ္တဲ့အရာေတြကို မမွန္တာေျပာလဲ လိမ္ရာမက်ဘူး။ မုသာ၀ါဒမျဖစ္ဘူး။ လိမ္ေကာင္းတယ္။
မူးေအာင္မေသာက္ရင္ အရက္ေသာက္တာ မိတ္ေဆြေပါလို႕ စီးပြားျဖစ္ေတာ့ အက်ိဳးေတာင္ရွိပါေသးတယ္။ ဒီလိုေသာက္တာကို
ဘုရားက သုရာေမရယလို႕ ေဟာတာမဟုတ္ပါဘူးလို႕ပဲ

အဲ့ဒီ စာသားဟာ ေမတၱာတံခြန္ ကေျပာလို့ ကၽြန္ေတာ္တို့ က ျပန္ရွင္းထားတာ ခင္ဗ်ားက ေအာက္က ရွင္ထားတာကို မဖတ္ပဲနဲ ့ေမတၱာတံခြန္ က ေျပာတဲ့ စာသားကို ေနာက္တစ္ေခါက္လာေျပာေနတယ္။


အတိတ္တစ္ဘ၀ကို ၿပန္ၿမင္ႏိုင္ေသာ လူ၀င္စားမ်ား၏အေၾကာင္းကို သိပၼံကမွတ္တမ္းတင္ထားသာရွိ၏
အိပ္ေမြ.ခ်ပညာၿဖင့္ အတိတ္ကိုၿပန္ေၿပာႏိုင္ေသာ နည္းလမ္းႏွင့္ စမ္းသပ္ထားေသာ သက္ေသအေထာက္အထားမ်ားစြာရွိ၏

ဆိုတာဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာ တယ္လီပသီ တို့ ဘာတုိ့ လို ဦးေနွာက္လိွုင္းထပ္မွု၊ စိတ္လွိုင္းထပ္မွု မ်ိဳးနဲ ့ သိပၸံ နည္းက် ျပန္ရွင္းထားတာမ်ိဳးရွိတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ေတာင္ အဲ့ဒီလို တယ္လီပသီ အားေကာင္းတဲ့ လူရွိတယ္ဆိုပဲ။ ေလခၽြန္နတ္ လို့ အမ်ားေခၚၾကတယ္။ ျမင္ေတာ့ မျမင္ဘူးေသးဘူး။


အီလက္ထရႊန္တလုံးကို ဒီအရာ၀တၱဳကေန ေပ်ာက္ၿပီး တၿခားအရာ၀တၱဳဆီတြင္ေပၞလာေသာ စမ္းသက္ခ်က္အေထာက္အထားမ်ားရွိ၏

ဆိုတာနဲ ့ ခင္ဗ်ားေျပာခ်င္တာ ဘာမွ မဆိုင္သလိုပဲ ဘာကို ဆိုလိုျပီးေျပာခ်င္ေနတာလဲ။


ဆ႒သဂၤါယနာတင္ပြဲဟာ ဦးႏုနဲ႕ ဖဆပလအဖြဲ႔တုိ႔ ဦး၀ိစိတၱတို႕ မဟာစည္တို႕ ေညာင္ရမ္းတို႔
ဂုဏ္သိကၡာေတြ ရတာကလြဲလို႕ တျခားအက်ိဳးကေတာ့ မေျပာပေလာက္ပဲျဖစ္တယ္ လို႕ ေဟာေျပာခ်က္ပဲ။
ဆိုတာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို့ ေျပာခ်င္တာက အက်ိဳးမရွိေၾကာင္းပါ။ ခင္ဗ်ား ျပန္ေျပာသင့္တာက ဘယ္လို အက်ိဳးရွိတယ္ ဆိုတာပဲ။ အခုဟာ က ခင္ဗ်ားဘာေတြ လာေျပာထားမွန္း မသိဘူး။ ေၾသာ္ စကားစပ္လို ့ ေျပာရဦးမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ Post တစ္ခုေရးေနတယ္လို ့ ေျပာတယ္ေနာ္။ အဲ့ဒါကို
(( သဂၤါယနာ)) ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ ့တင္မွာပါ။ ပထမကေန ဆ႒သဂၤါယနာတင္ပြဲ အထိၾကားထဲမွာ ဘာေတြ ဘယ္လိုေတြ ျဖစ္ခဲ့လဲ ခင္ဗ်ားသိလား။
ေၾသာ္ ကၽြန္ေတာ္ (( ဗုဒၶဘုရားသာသနာ ႏွင့္ ျမန္မာျပည္ )) ဆိုျပီးတင္ထားေပးထားပါေသးတယ္။


အရဟံ ဆိုပါေတာ့။ ေအးသည္စာေတြက သိပ္ျမင့္တယ္။ ငါတို႕နဲ႔မတန္ဘူး။ မတန္မရာေတြကို
တို႔လူေတြ ရြတ္ဆိုေနမိၾကတာပဲ။ သည္စာေတြက စိတၱဇျဖစ္တယ္။ ဘုရားကို အထင္ေရာက္သြားေတာ့ စိတၱဇအျပစ္ျဖစ္ေစတယ္။အျပစ္ကၾကီးတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႕ျဖစ္တယ္လို႕ပဲ။

ဒီ စာသားဟာ ေမတၱာတံခြန္ ကေျပာလို့ ကၽြန္ေတာ္တို့ က ျပန္ရွင္းထားတာ ခင္ဗ်ားက ေအာက္က ရွင္ထားတာကို မဖတ္ပဲနဲ ့ေမတၱာတံခြန္ က ေျပာတဲ့ စာသားကို ေနာက္တစ္ေခါက္လာေျပာေနတယ္ လို့ ပဲ။

(( ပရမတ္ဆိုေတာ တရားအစစ္အႏွစ္ပါ)) တကယ့္ကို ပရမတၱသစၥာ သမားၾကီးပါလား။
ပရမတၱသစၥာ အေၾကာင္း အဘိဓမၼာ ထဲမွသာ ပါပါလိမ့္မယ္။ ဧ၀ံေမသုတ့ နဲ့ စတာေတြထဲမွာ ပရမတ္ဆိုတာေတြ ့ ဖို့ က ................

(( သြားတာဟာ သခၤါရသေဘာေတြၿဖစ္လို ဆင္းရဲလို အရိယာဒုကၡသစၥာပါ။ )) တဲ့ ကၽြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္.......

ကဲ ကို Kyaw81 ေရ ခင္ဗ်ားတစ္ေယာက္ထဲအတြက္ ရည္ရယ္ျပီး ဟာအုပ္တစ္အုပ္ကို Link ညႊန္းေပးလိုက္မယ္။ ဖတ္တာ ဖတ္တာေတာ့ ခင္ဗ်ား အပိုင္းေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ က ဘာမွ မေျပာလိုပါဘူး။

kyaw81
09-25-2009, 12:54 PM
ပညတ္ႏွင္ ပရမတ္္မကဲြၿပားလို နံပါတစ္ အယူၿဖစ္လာရၿခင္း

ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ေရးထားတာေတြက ဘာေတြလဲဗ်ာ ဘာမွ မဆိုင္တာေတြ လာေရးထားသလိုပဲ။ ခင္ဗ်ားက ခင္ဗ်ား ၀ါဒက ဟာေတြ ကို လာေျပာေနတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာျပီးသြားျပီ ခင္ဗ်ားနဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို့ ကံ အရေကာက္ေတြ မတူဘူးဆိုတာကို။ ခင္ဗ်ားက ခင္ဗ်ားဟာေတြ အတင္ၾကီးကို လာေျပာေနသလိုပဲ။ အဲ့ဒီလိုေတြ ဖိုရမ္မွာ ျဖစ္မွာ စိုးလို့ ကၽြန္ေတာ္ ((( စြဲမွီျဖစ္ပြားျခင္း သေဘာတရား ))) ဆိုျပီး စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ညႊန္းျပီးသြားျပီ။ ခင္ဗ်ားက ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ နဲ ့ ပတ္သက္ျပီး ဘာမွလဲ မေလ့လာရေသးပဲနဲ့ လာေျပာေနမွန္းသိသာတယ္။

လြတ္လပ္ေရးေန့ ကေလးကစားပြဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ဘူးတာရွိတယ္။ ေျပးပြဲ ျပိဳင္ပြဲမွာ ကေလးေတြ ခရာ မမွုတ္ခင္ ထေျပးၾကတာ။ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။



သုံးဆယ္တစ္ဘုံ တို.ၿမင့္မိုရ္ေတာင္တို. အကုန္လုံးမၿမင္ဘူးဆိုတာ သမာဓိမရွိလိုပါ။
အၾကံဥာဏ္ေပခ်င္တင္က ခင္ဗ်ားဆရာကို ေမာင္းေထာင္ေၿမဇင္း ဆရာေတာ္နည္း သို. ဖားေအာက္ဆရာေတာ္ဆီသြားဖို. က်င့္ၾကဖို.အၾကံဥာဏ္ေပးပါတယ္ေမာင္းေထာင္ေၿမဇင္းနည္း စ်ာန္နိမိတ္နည္းနဲ. သုံးဆယ့္တစ္ဘုံလုံးႏွင့္ ၿမင့္မိုရ္ေတာင္တုိ.ကို ေက်နပ္ေအာင္ၾကည့္လာခဲ့၊အခ်ိန္သုံးလပဲလုပ္ရတယ္
ဖားေအာက္လုပ္ဒီအတိုင္းပါပဲ။ အတိတ္ ႏွစ္ဘ၀သုံးဘ၀ေတြကိုၿပန္ၿမင္ရလိမ့္မယ္။ မလုပ္ပဲနဲ.ေတာ့ လာၿပီး မၿငင္းခ်င္ပါနဲ.ကြာ။ လုပ္လိုေအာင္ၿမင္သြားတဲ့သူ၏ သာဓကေတြအမ်ားၾကီးပါ။ ဒါကလည္း အမ်ားၾကီးထုတ္ေဖာ္လိုေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး။အႏွစ္ပိုင္းမပါလို။
ဒါေတြ အခုမွ ၾကားဘူးတာပါ။ ကမၻာသိ မဟုတ္ဘူးနဲ့ တူတယ္။ Proven Fact လည္းျဖစ္ပံု မေပၚဘူး။ ျမင့္မုိရ္ေတာင္က ကၽြန္ေတာ္ အေစာၾကီး ကတည္းကျမင္ဘူးတယ္။ ငယ္ငယ္ က ကာတြန္းထဲမွာ။ မျဖစ္ႏိုင္တာပဲ ဗ်ာ ခင္ဗ်ားဟာ က ယုတၱိမွာ မရွိတာ။


ေနာက္တခုကသက္ေသက ခင္ဗ်ားကို discovery or history တီဗီလိုင္းကို ၾကည့္ဖို.တိုက္တြန္းပါတယ္။ အဲဒီတီဗီလိုင္ေတြမွာ သရဲလိုုက္ဖမ္းတာေတြ၊ သရဲဇာတ္လမ္းေတြကို သိပ္ပံကေတြ.ရွိထားတာ ရွိပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္ဘူးတာက ေတာ့ အဲ့ဒီလို မဟုတ္ဘူး ေနာက္ဆံုးပုိင္းမွာ ဘာေၾကာင့္ အဲ့ဒီလို ျဖစ္တာလဲ လိုက္ရွင္းထားတာေတြပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေခါက္ေျပာဘူးပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ Unexplained ေတြကို လက္ခံသင့္သေလာက္လက္ခံတယ္ဆိုတာ။ ကၽြန္ေတာ္တို့ ၀ါဒက အဲ့ဒါေတြကို လိုက္ျငင္းေနတာ မဟုတ္ဘူး။ ဥပမာ ဗ်ာ Urigella ရဲ ့ က်င့္စဥ္ကို လိုက္က်င့္ရင္ တစ္ခ်ိဳ ့ ေပါက္ေျမာက္ျပီး ေအာင္ျမင္သြားတာေတြ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒါဟာ လူ ့လြတ္ေျမာက္မွု လမ္းစဥ္မဟုတ္ဘူး။ တရား မဟုတ္ဘူးဆိုတာပဲ။


ဒီေလာက္တန္ဖိုးမ်ားဒါနၾကီးအတြက္ တစ္ဂါထာထဲမွာ နတ္ျပည္လဲမပါဘူး၊ လူ႕ျပည္လဲမပါဘူး၊
ငရဲလဲမပါဘူး၊ ေနာင္ဘ၀လဲမပါဘူး၊ ဒါနအက်ိဳးကို ဘုရားက နတ္ျပည္လို႕မေဟာဘူးဆိုတာပါပဲ။

ဆိုတာကို နားမလည္ႏိုင္ပါဘူး။ တစ္မ်ိဳးပဲ။ ဘာေၾကာင့္ တစ္မ်ိဳးျဖစ္လဲေျပာရဦးမယ္။ အဲ့ဒီ စာသားဟာ ေမတၱာတံခြန္ ကေျပာလို့ ကၽြန္ေတာ္တို့ က ျပန္ရွင္းထားတာ ခင္ဗ်ားက ေအာက္က ရွင္ထားတာကို မဖတ္ပဲနဲ ့ေမတၱာတံခြန္ က ေျပာတဲ့ စာသားကို ေနာက္တစ္ေခါက္လာေျပာေနတယ္။

(( ေရွ.ေနာက္မညီၿခင္း
ေရွ့ပိုင္းက ကံကိုရွင္းတာက ကံ၏အက်ဳိးေတြကို ၀ိပါတ္ေတြကေၿပာလိုက္တာ။ေနာက္ပိုင္း
နံပါတ္၃မွာ ေတာ့ ကံ၏အက်ဳိးကိုပါယ္လိုက္တယ္။ ေရွ့ေနာက္မညီေၿပာၿခင္း၏ ဥာဏ္ခြၽတ္
ေခ်ာ္လိုေၿပာၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။သမာဓိအပိုင္းကိုေတာ့ အေပၚမွာရွင္းခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ )) ကၽြန္ေတာ္ ထပ္ေျပာရဦးမယ္။ ခင္ဗ်ားက ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ရဲ ့ ဥပါဒါနကၡႏၶာ အရေကာက္နဲ့ အႏုပါဒါ အေကာက္ေတြ သိမယ့္ ပံုမေပၚေသးဘူး။ ကံမေျမာက္တဲ့ လြန္က်ဳးမွုဆိုတာရွိတယ္။


လူကိုသတ္မွပါဏာတိပါတာလို႕ေျပာတယ္။ တိရစၦာန္သတ္ရင္ကံမထိုက္ပါဘူး။ အစိုးရပစၥည္းက
လူ႕ပစၥည္းမဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒါခိုးလို႕ကံမထိုက္ဘူး။ ကာမဂုဏ္မွားယြင္းက်က္စားမႈဟာ ကိုယ့္ကာမပိုင္မဟုတ္သူကို ေမထုန္ျပဳမႈလို႕
ရမွာမဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ဘ၀မဟုတ္တဲ့အရာေတြကို မမွန္တာေျပာလဲ လိမ္ရာမက်ဘူး။ မုသာ၀ါဒမျဖစ္ဘူး။ လိမ္ေကာင္းတယ္။
မူးေအာင္မေသာက္ရင္ အရက္ေသာက္တာ မိတ္ေဆြေပါလို႕ စီးပြားျဖစ္ေတာ့ အက်ိဳးေတာင္ရွိပါေသးတယ္။ ဒီလိုေသာက္တာကို
ဘုရားက သုရာေမရယလို႕ ေဟာတာမဟုတ္ပါဘူးလို႕ပဲ

အဲ့ဒီ စာသားဟာ ေမတၱာတံခြန္ ကေျပာလို့ ကၽြန္ေတာ္တို့ က ျပန္ရွင္းထားတာ ခင္ဗ်ားက ေအာက္က ရွင္ထားတာကို မဖတ္ပဲနဲ ့ေမတၱာတံခြန္ က ေျပာတဲ့ စာသားကို ေနာက္တစ္ေခါက္လာေျပာေနတယ္။


အတိတ္တစ္ဘ၀ကို ၿပန္ၿမင္ႏိုင္ေသာ လူ၀င္စားမ်ား၏အေၾကာင္းကို သိပၼံကမွတ္တမ္းတင္ထားသာရွိ၏
အိပ္ေမြ.ခ်ပညာၿဖင့္ အတိတ္ကိုၿပန္ေၿပာႏိုင္ေသာ နည္းလမ္းႏွင့္ စမ္းသပ္ထားေသာ သက္ေသအေထာက္အထားမ်ားစြာရွိ၏

ဆိုတာဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာ တယ္လီပသီ တို့ ဘာတုိ့ လို ဦးေနွာက္လိွုင္းထပ္မွု၊ စိတ္လွိုင္းထပ္မွု မ်ိဳးနဲ ့ သိပၸံ နည္းက် ျပန္ရွင္းထားတာမ်ိဳးရွိတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ေတာင္ အဲ့ဒီလို တယ္လီပသီ အားေကာင္းတဲ့ လူရွိတယ္ဆိုပဲ။ ေလခၽြန္နတ္ လို့ အမ်ားေခၚၾကတယ္။ ျမင္ေတာ့ မျမင္ဘူးေသးဘူး။


အီလက္ထရႊန္တလုံးကို ဒီအရာ၀တၱဳကေန ေပ်ာက္ၿပီး တၿခားအရာ၀တၱဳဆီတြင္ေပၞလာေသာ စမ္းသက္ခ်က္အေထာက္အထားမ်ားရွိ၏

ဆိုတာနဲ ့ ခင္ဗ်ားေျပာခ်င္တာ ဘာမွ မဆိုင္သလိုပဲ ဘာကို ဆိုလိုျပီးေျပာခ်င္ေနတာလဲ။


ဆ႒သဂၤါယနာတင္ပြဲဟာ ဦးႏုနဲ႕ ဖဆပလအဖြဲ႔တုိ႔ ဦး၀ိစိတၱတို႕ မဟာစည္တို႕ ေညာင္ရမ္းတို႔
ဂုဏ္သိကၡာေတြ ရတာကလြဲလို႕ တျခားအက်ိဳးကေတာ့ မေျပာပေလာက္ပဲျဖစ္တယ္ လို႕ ေဟာေျပာခ်က္ပဲ။
ဆိုတာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို့ ေျပာခ်င္တာက အက်ိဳးမရွိေၾကာင္းပါ။ ခင္ဗ်ား ျပန္ေျပာသင့္တာက ဘယ္လို အက်ိဳးရွိတယ္ ဆိုတာပဲ။ အခုဟာ က ခင္ဗ်ားဘာေတြ လာေျပာထားမွန္း မသိဘူး။ ေၾသာ္ စကားစပ္လို ့ ေျပာရဦးမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ Post တစ္ခုေရးေနတယ္လို ့ ေျပာတယ္ေနာ္။ အဲ့ဒါကို
(( သဂၤါယနာ)) ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ ့တင္မွာပါ။ ပထမကေန ဆ႒သဂၤါယနာတင္ပြဲ အထိၾကားထဲမွာ ဘာေတြ ဘယ္လိုေတြ ျဖစ္ခဲ့လဲ ခင္ဗ်ားသိလား။
ေၾသာ္ ကၽြန္ေတာ္ (( ဗုဒၶဘုရားသာသနာ ႏွင့္ ျမန္မာျပည္ )) ဆိုျပီးတင္ထားေပးထားပါေသးတယ္။


အရဟံ ဆိုပါေတာ့။ ေအးသည္စာေတြက သိပ္ျမင့္တယ္။ ငါတို႕နဲ႔မတန္ဘူး။ မတန္မရာေတြကို
တို႔လူေတြ ရြတ္ဆိုေနမိၾကတာပဲ။ သည္စာေတြက စိတၱဇျဖစ္တယ္။ ဘုရားကို အထင္ေရာက္သြားေတာ့ စိတၱဇအျပစ္ျဖစ္ေစတယ္။အျပစ္ကၾကီးတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႕ျဖစ္တယ္လို႕ပဲ။

ဒီ စာသားဟာ ေမတၱာတံခြန္ ကေျပာလို့ ကၽြန္ေတာ္တို့ က ျပန္ရွင္းထားတာ ခင္ဗ်ားက ေအာက္က ရွင္ထားတာကို မဖတ္ပဲနဲ ့ေမတၱာတံခြန္ က ေျပာတဲ့ စာသားကို ေနာက္တစ္ေခါက္လာေျပာေနတယ္ လို့ ပဲ။

(( ပရမတ္ဆိုေတာ တရားအစစ္အႏွစ္ပါ)) တကယ့္ကို ပရမတၱသစၥာ သမားၾကီးပါလား။
ပရမတၱသစၥာ အေၾကာင္း အဘိဓမၼာ ထဲမွသာ ပါပါလိမ့္မယ္။ ဧ၀ံေမသုတ့ နဲ့ စတာေတြထဲမွာ ပရမတ္ဆိုတာေတြ ့ ဖို့ က ................

(( သြားတာဟာ သခၤါရသေဘာေတြၿဖစ္လို ဆင္းရဲလို အရိယာဒုကၡသစၥာပါ။ )) တဲ့ ကၽြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္.......

ကဲ ကို Kyaw81 ေရ ခင္ဗ်ားတစ္ေယာက္ထဲအတြက္ ရည္ရယ္ျပီး ဟာအုပ္တစ္အုပ္ကို Link ညႊန္းေပးလိုက္မယ္။ ဖတ္တာ ဖတ္တာေတာ့ ခင္ဗ်ား အပိုင္းေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ က ဘာမွ မေျပာလိုပါဘူး။



ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ေရးထားတာေတြက ဘာေတြလဲဗ်ာ ဘာမွ မဆိုင္တာေတြ လာေရးထားသလိုပဲ။ ခင္ဗ်ားက ခင္ဗ်ား ၀ါဒက ဟာေတြ ကို လာေျပာေနတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာျပီးသြားျပီ ခင္ဗ်ားနဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို့ ကံ အရေကာက္ေတြ မတူဘူးဆိုတာကို။ ခင္ဗ်ားက ခင္ဗ်ားဟာေတြ အတင္ၾကီးကို လာေျပာေနသလိုပဲ။ အဲ့ဒီလိုေတြ ဖိုရမ္မွာ ျဖစ္မွာ စိုးလို့ ကၽြန္ေတာ္ ((( စြဲမွီျဖစ္ပြားျခင္း သေဘာတရား ))) ဆိုျပီး စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ညႊန္းျပီးသြားျပီ။ ခင္ဗ်ားက ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ နဲ ့ ပတ္သက္ျပီး ဘာမွလဲ မေလ့လာရေသးပဲနဲ့ လာေျပာေနမွန္းသိသာတယ္။

ိကြ်န္ေတာ္ရွင္ၿပခ်က္ကို ေၿဖရွင္းစရာအေၿဖမရွိလို အလြယ္တကူမဆိုင္ဘူးလိုေရးၿပီးၿပန္လိုက္တာ ကိုယ့္တင္ထားဟာကိုေၿဖရွင္းဖို.တာ၀န္မဲ့လုပ္ရပ္ၿဖစ္ပါတယ္။ဒီဖိုရမ္ဟာ ကြ်န္ေတာ္
မွားခဲ့လ်င္ ေၿပာမယ့္တၿခားေထရ၀ါဒညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြရွိပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္၀ါဒကိုစိတ္မပူပါနဲ.။ ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒကို ေလ့လာလိုၿပီး အခ်က္ ၁ကေန ၁၈အထိ တၿဖည္းၿဖည္း
ေထာက္ၿပေနရတာၿဖစ္ပါတယ္။



၃၁ ဘံု ဇရားကြက္ၾကီး လာျပသြားတယ္။
ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ရဲ ့ သံုးဆယ့္တစ္ဘံု ျပဇယားကို ခင္ဗ်ားျမင္ဖူးမယ့္ပံု မေပၚေသးဘူး။ Scan ဖတ္ျပီးတင္ေပးထားပါ့မယ္။
ဆရာေတာ္ဟာ ဘာမွ က်င့္ၾကံေနစရာ မလိုေတာ့ဘူး။ သိစရာ ရွိတာကို အၾကြင္းမဲ့ သိျပီးသြားျပီ။ ပယ္စရာ ရွိတာေတြကို အၾကြင္းမဲ့ ပယ္သတ္ျပီးသြားျပီ။ ဆိုက္ေရာက္စရာ ရွိတာကို လည္းဆိုက္ေရာက္ျပီးသြားျပီ။ ဘာမွ မလိုေတာ့ဘူး။
ခင္ဗ်ားက ေရးေလအမွားပါေလပါပဲ။ ခင္ဗ်ားစာက တင္ေလတင္ေလ ကြ်န္ေတာ္အမွားေတြ.ေလပါပဲ။
ိိခင္ဗ်ာ ဆရာက ရဟႏၱာလို လာေၿပာကတည္းက အာပတ္သင့္သြားတာပါၿပီ။၀ိနည္းကို အသက္တမွ်ရုိေသရမွာၿဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္တခ်က္ ခင္ဗ်ာ ဆရာက ရဟႏၱာမဟုတ္ေၾကာင္းရွင္းလင္ခ်က္
ရဟႏၱာ အရဟ္တဖိုလ္သည္ လူ၀တ္နဲ.မတန္ လူ၀တ္နဲ့.ဆိုလွ်င္ပရိနိဗၺာန္ၿပဳရပါသည္။ ခင္ဗ်ားဆရာကို သာသနာအဖြဲ.အစည္းက လူ၀တ္လဲသာ ပရိနိဗၺာန္မၿပဳသာ
ရဟႏၱာ မၿဖစ္လိုပါပဲခင္ဗ်ာ။ခင္ဗ်ားဟာ ခင္ဗ်ာ ဆရာပါးစပ္မွာ လမ္းဆုံးေနၿပီ။




သုံးဆယ္တစ္ဘုံ တို.ၿမင့္မိုရ္ေတာင္တို. အကုန္လုံးမၿမင္ဘူးဆိုတာ သမာဓိမရွိလိုပါ။
အၾကံဥာဏ္ေပခ်င္တင္က ခင္ဗ်ားဆရာကို ေမာင္းေထာင္ေၿမဇင္း ဆရာေတာ္နည္း သို. ဖားေအာက္ဆရာေတာ္ဆီသြားဖို. က်င့္ၾကဖို.အၾကံဥာဏ္ေပးပါတယ္ေမာင္းေထာင္ေၿမဇင္းနည္း စ်ာန္နိမိတ္နည္းနဲ. သုံးဆယ့္တစ္ဘုံလုံးႏွင့္ ၿမင့္မိုရ္ေတာင္တုိ.ကို ေက်နပ္ေအာင္ၾကည့္လာခဲ့၊အခ်ိန္သုံးလပဲလုပ္ရတယ္
ဖားေအာက္လုပ္ဒီအတိုင္းပါပဲ။ အတိတ္ ႏွစ္ဘ၀သုံးဘ၀ေတြကိုၿပန္ၿမင္ရလိမ့္မယ္။ မလုပ္ပဲနဲ.ေတာ့ လာၿပီး မၿငင္းခ်င္ပါနဲ.ကြာ။ လုပ္လိုေအာင္ၿမင္သြားတဲ့သူ၏ သာဓကေတြအမ်ားၾကီးပါ။ ဒါကလည္း အမ်ားၾကီးထုတ္ေဖာ္လိုေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး။အႏွစ္ပိုင္းမပါလို။
ဒါေတြ အခုမွ ၾကားဘူးတာပါ။ ကမၻာသိ မဟုတ္ဘူးနဲ့ တူတယ္။ Proven Fact လည္းျဖစ္ပံု မေပၚဘူး။ ျမင့္မုိရ္ေတာင္က ကၽြန္ေတာ္ အေစာၾကီး ကတည္းကျမင္ဘူးတယ္။ ငယ္ငယ္ က ကာတြန္းထဲမွာ။ မျဖစ္ႏိုင္တာပဲ ဗ်ာ ခင္ဗ်ားဟာ က ယုတၱိမွာ မရွိတာ။
ယုတၱိမွာ မရွိဘူဆိုတာ မင္းက သမာဓိမ်က္လုံးမွ မရွိတာ။ ဒါဆိုလ်င္ အီလက္ထရြန္မရွိတာ ခင္ဗ်ားဆရာကိုသြားၿငင္းပါလား။အီလက္ထရြန္မၿမင္ဘူးလို မရွိဘူးလိုေၿပာပါလား။
ေၿပာထားတဲ့ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးဆီမွာ မလုပ္ပဲနဲ. လာမၿငင္ပါနဲ.လိုေၿပာထားပါတယ္။




ေနာက္တခုကသက္ေသက ခင္ဗ်ားကို discovery or history တီဗီလိုင္းကို ၾကည့္ဖို.တိုက္တြန္းပါတယ္။ အဲဒီတီဗီလိုင္ေတြမွာ သရဲလိုုက္ဖမ္းတာေတြ၊ သရဲဇာတ္လမ္းေတြကို သိပ္ပံကေတြ.ရွိထားတာ ရွိပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္ဘူးတာက ေတာ့ အဲ့ဒီလို မဟုတ္ဘူး ေနာက္ဆံုးပုိင္းမွာ ဘာေၾကာင့္ အဲ့ဒီလို ျဖစ္တာလဲ လိုက္ရွင္းထားတာေတြပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေခါက္ေျပာဘူးပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ Unexplained ေတြကို လက္ခံသင့္သေလာက္လက္ခံတယ္ဆိုတာ။ ကၽြန္ေတာ္တို့ ၀ါဒက အဲ့ဒါေတြကို လိုက္ျငင္းေနတာ မဟုတ္ဘူး။ ဥပမာ ဗ်ာ Urigella ရဲ ့ က်င့္စဥ္ကို လိုက္က်င့္ရင္ တစ္ခ်ိဳ ့ ေပါက္ေျမာက္ျပီး ေအာင္ျမင္သြားတာေတြ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒါဟာ လူ ့လြတ္ေျမာက္မွု လမ္းစဥ္မဟုတ္ဘူး။ တရား မဟုတ္ဘူးဆိုတာပဲ။

ခင္ဗ်ား၀ါဒ တခါခါ လက္ခံလိုက္ တခါခါပယ္လိုက္နဲ. အရႈူးကိုေၿပာေနရတာနဲ. အတူတူပဲ။
ခင္ဗ်ာဆရာက ေရွ.ေနာက္မွမရွိဘူးလိုပယ္ထားပါတယ။္သုံးဆယ္တဘုံပါယ္ထားပါတယ္။ခင္ဗ်ားက သိပၸံကေတြထားတဲ့ သရဲဇာတ္လမ္းၾကေတာ့လက္ခံတယ္။
ခင္ဗ်ားဆရာဘာေၿပာေၿပာလက္ခံတယ္လို ေရးလာတာ အခုေတာ့လက္ခံသင့္သေလာက္လက္ခံတယ္ဆိုၿပီး စကားၿပင္ေၿပာတယ္။ သိပၸံ ကေတြ.ထား သရဲဇာတ္လမး္
မွာ အသံေတြေရာရုပ္ေတြပါမွတ္တမ္းတင္ထားပါတယ္။သူတို.၏အတိတ္ဘ၀ ကဒီေနရာမွာေနခဲ့တယ္ဆိုတာကို အသံမွတ္တမ္းအရသိရပါတယ္။ တဖက္ကသိပၸံနဲ.ပတ္သက္
ၿပီး သရဲ၏ေရွ.ဘ၀ေနာက္ဘ၀ကို လက္ခံတယ္။ေနာက္တဖက္ ဘုရားေဟာတဲ.ေရွ.ေနာက္သုံးဆယ္တဘုံၾကေတာ့ပယ္တယ္။ခင္ဗ်ားက ေရတဖက္၊မီးတဖက္ကိုင္ထားလူပဲ။




ဒီေလာက္တန္ဖိုးမ်ားဒါနၾကီးအတြက္ တစ္ဂါထာထဲမွာ နတ္ျပည္လဲမပါဘူး၊ လူ႕ျပည္လဲမပါဘူး၊
ငရဲလဲမပါဘူး၊ ေနာင္ဘ၀လဲမပါဘူး၊ ဒါနအက်ိဳးကို ဘုရားက နတ္ျပည္လို႕မေဟာဘူးဆိုတာပါပဲ။

ဆိုတာကို နားမလည္ႏိုင္ပါဘူး။ တစ္မ်ိဳးပဲ။ ဘာေၾကာင့္ တစ္မ်ိဳးျဖစ္လဲေျပာရဦးမယ္။ အဲ့ဒီ စာသားဟာ ေမတၱာတံခြန္ ကေျပာလို့ ကၽြန္ေတာ္တို့ က ျပန္ရွင္းထားတာ ခင္ဗ်ားက ေအာက္က ရွင္ထားတာကို မဖတ္ပဲနဲ ့ေမတၱာတံခြန္ က ေျပာတဲ့ စာသားကို ေနာက္တစ္ေခါက္လာေျပာေနတယ္။

ခင္ဗ်ာဆရာေရးထားတဲ့စာမ်က္နွာ ၈မွ ေကာ္ႏုတ္ထားပါတယ္။ ေမတၱာတံခြန္ က ေျပာတဲ့ စာသားအမွားကိုရွင္းလင္ထားၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္



(( ေရွ.ေနာက္မညီၿခင္း
ေရွ့ပိုင္းက ကံကိုရွင္းတာက ကံ၏အက်ဳိးေတြကို ၀ိပါတ္ေတြကေၿပာလိုက္တာ။ေနာက္ပိုင္း
နံပါတ္၃မွာ ေတာ့ ကံ၏အက်ဳိးကိုပါယ္လိုက္တယ္။ ေရွ့ေနာက္မညီေၿပာၿခင္း၏ ဥာဏ္ခြၽတ္
ေခ်ာ္လိုေၿပာၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။သမာဓိအပိုင္းကိုေတာ့ အေပၚမွာရွင္းခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ )) ကၽြန္ေတာ္ ထပ္ေျပာရဦးမယ္။ ခင္ဗ်ားက ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ရဲ ့ ဥပါဒါနကၡႏၶာ အရေကာက္နဲ့ အႏုပါဒါ အေကာက္ေတြ သိမယ့္ ပံုမေပၚေသးဘူး။ ကံမေျမာက္တဲ့ လြန္က်ဳးမွုဆိုတာရွိတယ္။
အမွားကို၀န္မခံတာကိုၿပေနပါတယ္။ ဥပမာ ထမင္းဘာဟင္းနဲ.စားတာလဲလိုေမးတာ ေရေသာက္ၿပီးပါၿပီလို လာေၿဖေနတာနဲ.တူပါတယ္။
ဥပါဒါနကၡႏၶာကို အေကာက္မတူဘူးဆိုတာသိပါတယ္။ေရွ.ပိုင္းမွာေၿပာခဲ့ပါတယ္။အခုၿပသာနာ ကံ၏အက်ဳိး၀ိပါတ္ကိုေမးေနတာ။ ဥပါဒါနကၡႏၶာနဲ. မပတ္သက္ပါဘူးး။




အရဟံ ဆိုပါေတာ့။ ေအးသည္စာေတြက သိပ္ျမင့္တယ္။ ငါတို႕နဲ႔မတန္ဘူး။ မတန္မရာေတြကို
တို႔လူေတြ ရြတ္ဆိုေနမိၾကတာပဲ။ သည္စာေတြက စိတၱဇျဖစ္တယ္။ ဘုရားကို အထင္ေရာက္သြားေတာ့ စိတၱဇအျပစ္ျဖစ္ေစတယ္။အျပစ္ကၾကီးတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႕ျဖစ္တယ္လို႕ပဲ။

ဒီ စာသားဟာ ေမတၱာတံခြန္ ကေျပာလို့ ကၽြန္ေတာ္တို့ က ျပန္ရွင္းထားတာ ခင္ဗ်ားက ေအာက္က ရွင္ထားတာကို မဖတ္ပဲနဲ ့ေမတၱာတံခြန္ က ေျပာတဲ့ စာသားကို ေနာက္တစ္ေခါက္လာေျပာေနတယ္ လို့ ပဲ။
ခင္ဗ်ာဆရာေရးထားတဲ့စာမ်က္နွာ ၁၂ မွ ေကာ္ႏုတ္ထားပါတယ္။ ေမတၱာတံခြန္ က ေျပာတဲ့ စာသားအမွားကိုရွင္းလင္ထားၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္




အတိတ္တစ္ဘ၀ကို ၿပန္ၿမင္ႏိုင္ေသာ လူ၀င္စားမ်ား၏အေၾကာင္းကို သိပၼံကမွတ္တမ္းတင္ထားသာရွိ၏
အိပ္ေမြ.ခ်ပညာၿဖင့္ အတိတ္ကိုၿပန္ေၿပာႏိုင္ေသာ နည္းလမ္းႏွင့္ စမ္းသပ္ထားေသာ သက္ေသအေထာက္အထားမ်ားစြာရွိ၏

ဆိုတာဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာ တယ္လီပသီ တို့ ဘာတုိ့ လို ဦးေနွာက္လိွုင္းထပ္မွု၊ စိတ္လွိုင္းထပ္မွု မ်ိဳးနဲ ့ သိပၸံ နည္းက် ျပန္ရွင္းထားတာမ်ိဳးရွိတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ေတာင္ အဲ့ဒီလို တယ္လီပသီ အားေကာင္းတဲ့ လူရွိတယ္ဆိုပဲ။ ေလခၽြန္နတ္ လို့ အမ်ားေခၚၾကတယ္။ ျမင္ေတာ့ မျမင္ဘူးေသးဘူး။


အီလက္ထရႊန္တလုံးကို ဒီအရာ၀တၱဳကေန ေပ်ာက္ၿပီး တၿခားအရာ၀တၱဳဆီတြင္ေပၞလာေသာ စမ္းသက္ခ်က္အေထာက္အထားမ်ားရွိ၏

ဆိုတာနဲ ့ ခင္ဗ်ားေျပာခ်င္တာ ဘာမွ မဆိုင္သလိုပဲ ဘာကို ဆိုလိုျပီးေျပာခ်င္ေနတာလဲ။

ိကြ်န္ေတာ္ရွင္ၿပခ်က္ကို ေၿဖရွင္းစရာအေၿဖမရွိလို အလြယ္တကူမဆိုင္ဘူးလိုေရးၿပီးၿပန္လိုက္တာ ကိုယ့္တင္ထားဟာကိုေၿဖရွင္းဖို.တာ၀န္မဲ့လုပ္ရပ္ၿဖစ္ပါတယ္။
ခင္ဗ်ားဆရာက ေရွ.ေနာက္ဘ၀မွမရွိဘူးလို ေရထားတာနဲ. ကြ်န္ေတာ္ၿပတဲ့သက္ေသေရွ.ေနာက္ ဘ၀နဲ.ႏိႈင္းယွဥ္ထားတာၿဖစ္လို သူခိုးက ပိုင္ရွင္ကို သူခိုးပါလို
ၿပန္ၿပီးေၿပာေနတာ နဲတူေနတယ္။

အေအာင္
09-25-2009, 01:29 PM
ကိုcrazyistone
အဒါေတြ အခုမွ ၾကားဘူးတာပါ။ ကမၻာသိ မဟုတ္ဘူးနဲ့ တူတယ္။ Proven Fact လည္းျဖစ္ပံု မေပၚဘူး။ ျမင့္မုိရ္ေတာင္က ကၽြန္ေတာ္ အေစာၾကီး ကတည္းကျမင္ဘူးတယ္။ ငယ္ငယ္ က ကာတြန္းထဲမွာ။ မျဖစ္ႏိုင္တာပဲ ဗ်ာ ခင္ဗ်ားဟာ က ယုတၱိမွာ မရွိတာ။

ယုတၱိရွိ မရွိဆုိတာ ဘာကိုေျပာတာလဲဗ်ာ...........ျမင့္မုိရ္ေတာင္ကို အကို္မျမင္ရတာနဲ႔ ယုတၱိမရွိေတာ့ဘူးလား.........ဒါကုိ ခင္ဗ်ာ ေမြးတာကို ခင္ဗ်ာ ျမင္ဖူးလား........ခင္ဗ်ာအေမ ေမြးတာကိုေကာ ခင္ဗ်ာျမင္ဖူးလား............
ကြ်န္ေတာ္က စကားကို အျပတ္ပဲေျပာတတ္တယ္ေနာ္.......................အခုလည္း ဦးဥာဏ တစ္ေယာက္ အလုပ္ေတြ ႐ႈပ္ေနမွာပဲဗ်ာ............သူကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေတြ႔ခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ..........ခင္ဗ်ာနဲ႔ ေျပာရတာ မမုိက္လွဘူးဗ်..........စကားကို ကပ္ေျပာတယ္.............ဦးဥာဏဆို စကားကပ္မေျပာေလာက္ပါဘူးဗ်ာ............
မိုးျပာျခံႀကီးူကို သြားလည္ပါေသးတယ္......အလာေကာင္းေပမယ့္လည္း တံခါးပိတ္ထားလုိ႔ ျပန္လာခဲ့ရတယ္ဗ်ာ.....................................
ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ပါဗ်ာ.............ခင္ဗ်ာတုိ႔ ေမတၱာတံခြန္ကေထာက္တာနဲ႔ ပံုစံေတြျပန္ျပန္ေျပာင္းေနရရင္ မကိုက္ဘူးေနာ္..................
အခုဆို သဒၶါဓိက ကပါ ပါလာၿပီးဆုိေတာ့ ခင္ဗ်ာတုိ႔ မလြယ္ေတာ့ဘူးေနာ္......................................
တစ္ဖြဲ႔ၿပီး တစ္ဖြဲ႔စိတ္၀င္စားလာတာနဲ႔ မုိးျပာလည္းမလြယ္ေတာ့ဘူးေနာ္............
ဦးဥာဏ ေရးတဲ့ စာအုပ္ေတြနဲ႔ပဲ မကို္င္ေပါက္ပါနဲ႔ ကိုယ္နည္းေလးနဲ႔ ကိုယ္ရွင္းပါအံုး..........အေအာင္ ဘယ္လိုရွင္းခဲ့လည္း ျပန္ႀကည့္လုိက္အံုးေနာ္...........အေအာင္

kyaw81
09-25-2009, 01:36 PM
ဒီေန. ဟာ ခင္ဗ်ား ဟာ ခင္ဗ်ာဆရာကို ရဟန္းကိစၥၿပီးသြားၿပီလို ေၿပာေသာေၾကာင့္ စမ္းသပ္ဖို. အတြက္ ၀မ္းေၿမာက္စရာၿဖစ္ပါတယ္။ေထရ၀ါဒတြင္ မိုးၿပာဂုဏ္းနဲ.ပတ္
သက္ၿပီး ၿဖစ္ေနတဲ့အမွားအၿမင္ေတြကို ရွင္းလင္ဖို. ခင္ဗ်ားဆရာကို စမ္သပ္ဖို.လိုလာပါၿပီ။ ဖိုလ္၀င္စားခိုင္းၿပီး စမ္းသပ္မယ္။နိေရာဓာတ္သမာပတ္၀င္စားခိုင္ၿပီး မီးရႈိ.ၾကည့္ရမယ္။
အဲဒီလို စမ္းသပ္ဖို. အတြက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖိုု. ေထရ၀ါဒသံဃာအဖြဲ.အစည္း၏ေအာက္မွာ အစီအစဥ္ေဆာင္ရြက္ပါ။ဒါမွ လူအမ်ားက အေၿဖကိုၾကည့္ၿပီး ဆုံးၿဖတ္မွာပါ။
ခင္ဗ်ား အယူ၀ါဒသာ မွန္တယ္ဆိုလ်င္ အစမ္းသပ္ခံရဲရမွာၿဖစ္ပါတယ္။

konge
09-25-2009, 03:06 PM
ရဟန္းကိစၥၿပီးမၿပီး အဲလိုစမ္းသပ္ရတာလား..။ :O ေရွ ့မွာစမ္းသပ္ခဲ ့ဘူးတဲ ့သာဓကမ်ား ရွိလား...?? :? မသိလို ့ေမးတာပါ။

kyaw81
09-25-2009, 06:01 PM
ရဟန္းကိစၥၿပီးမၿပီး အဲလိုစမ္းသပ္ရတာလား..။ ေရွ ့မွာစမ္းသပ္ခဲ ့ဘူးတဲ ့သာဓကမ်ား ရွိလား...?? မသိလို ့ေမးတာပါ။

ဖလသမာပတ္မ်ိဳး ၄-ပါး။ ။ ဖိုလ္၀င္စားမႈမ်ိဳး -၄ပါး။
(၁) မဂၢါနႏၲရ ဖလ သမာပတၱိ- မဂ္၏ အျခားမဲ့၌ ျဖစ္ေသာ ဖလသမာပတ္၊
(၂) ၀ဠဥၨန ဖလ သမာပတၱိ- စိတ္, ေစတသိက္, စိတၱဇ႐ုပ္တို႔ကို ေခတၱျငိမ္းေအးေစ၍ သုခေရး'သက္သက္' သံုးသပ္ခံစားေနေသာ ဖလသမာပတ္၊
(၃) အာယုသခၤါရ ဖလ သမာပတၱိ- 'အာယုပါလန'လည္းဟူ-သက္ထိန္းသက္ေစာင့္ ဖလသမာပတ္၊ ခိုးသား႐ိုက္စဥ္ ရွင္ေမာဂၢလာန္ ၀င္စားေသာ ဖလသမာပတ္မ်ိဳးကို ဆိုလိုသည္။
(၄)နိရာဓသမာပတ္

(၁)ကေတာ့ မဂ္က်ၿပီးေနာက္ လာတဲ့ဖို္လ္ၿဖစ္ၿပီး အဲဒီမဂ္ကတၾကိမ္ပဲလာလို စမ္းသပ္လိုမရပါဘူး

က်န္တာေတြက စမ္းသပ္လိုရပါတယ္။

္ဖိုလ္၀င္စားတာနဲ ့ တျပိဳင္နက္ထဲ မိမိခႏၶာမွာ ေျပာင္းလဲသြားတယ္
အဲဒါေတြက က်မ္းဂန္နဲ ့ သက္ဆိုင္ရာ ဆရာေတာ္ေတြ အကုန္သိျပီးသားကိုယ့္လူဆရာၾကီးကို အစစ္ခံဘို ့လုပ္ရေတာ့မယ္။
နိေရာဓသမာပတ္စစ္ရင္ ၇ရက္ မီးမေလာင္ဘူး၊ ၇ရက္ မလိုပါဘူး
ထင္းလွည္း ၁စီးတိုက္နဲ ့ ဓါတ္ဆီ ဂါလန္ ၁ ေလာင္းျပီး မီးရွိဳ ့ ခံျပရင္ဘဲ ထိုင္ၿပီးကန္ေတာ့လိုက္မယ္
ဗုဒၶဘာသာကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္တာ အဲလို လက္ေတြ ့ မို ့ ကိုးကြယ္တာညာ၀ါးေနတဲ ့ သူေတြအတြက္ ဗုဒၶဘာသာမွာ ေနစရာမရွိဘးူး ။

konge
09-25-2009, 08:45 PM
ဟုတ္ပါတယ္..ကၽြန္ေတာ္ေမးတာက ေရွ ့ကဆရာေတာ္ၾကီးေတြ အဲလို ထင္းလွည္းတစ္စီးတိုက္နဲ ့ အရွိဳ ့ခံျပသြားလားလို ့ေမးတာပါ..။ သမိုင္းေတြထဲမွာ အဲလိုအရွိဳ ့ခံျပီး ျပသြားတာ မေတြ ့မိဘူးလားလို ့ပါ..။

konge
09-25-2009, 08:53 PM
အဲဒါေတြက က်မ္းဂန္နဲ ့ သက္ဆိုင္ရာ ဆရာေတာ္ေတြ အကုန္သိျပီးသားကိုယ့္လူဆရာၾကီးကို အစစ္ခံဘို ့လုပ္ရေတာ့မယ္။
နိေရာဓသမာပတ္စစ္ရင္ ၇ရက္ မီးမေလာင္ဘူး၊ ၇ရက္ မလိုပါဘူး
ထင္းလွည္း ၁စီးတိုက္နဲ ့ ဓါတ္ဆီ ဂါလန္ ၁ ေလာင္းျပီး မီးရွိဳ ့ ခံျပရင္ဘဲ ထိုင္ၿပီးကန္ေတာ့လိုက္မယ္
ဗုဒၶဘာသာကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္တာ အဲလို လက္ေတြ ့ မို ့ ကိုးကြယ္တာညာ၀ါးေနတဲ ့ သူေတြအတြက္ ဗုဒၶဘာသာမွာ ေနစရာမရွိဘးူး ။



ေၾသာ္ ဂလိုကိုး..ထင္းလွည္းတစ္စီးတိုက္နဲ ့ ဓါတ္ဆီတစ္ဂါလံ ေလာင္း မီးရွိဳ ့ ခံျပတဲ ့သူကို ကန္ေတာ့.. အင္း..ဒါဆိုရင္ေတာ့..အကိုးကြယ္ခံႏိုင္တဲ ့သူအေတာ္ရွားသားေနမွာပဲ..ေနာ္။ အေတာ္ေတာ့ လက္ေတြ ့ဆန္သားပဲ..။

kyaw81
09-25-2009, 09:19 PM
ဟုတ္ပါတယ္..ကၽြန္ေတာ္ေမးတာက ေရွ ့ကဆရာေတာ္ၾကီးေတြ အဲလို ထင္းလွည္းတစ္စီးတိုက္နဲ ့ အရွိဳ ့ခံျပသြားလားလို ့ေမးတာပါ..။ သမိုင္းေတြထဲမွာ အဲလိုအရွိဳ ့ခံျပီး ျပသြားတာ မေတြ ့မိဘူးလားလို ့ပါ..။

ကိုငယ္မဂၤလာပါ။ သမုိင္းမွာရွိတာက လယ္သမား ထင္းခုတ္သမားေတြက မသိလို လယ္ေတြသစ္ပင္ေတြရွင္းရင္းနဲ.မီးတိုက္ၾကတာ သစ္ပင္ေတြၾကားထဲမွာ ေနၿပီး နိေရာဓသမာပတ္၀င္စားေနတဲ့ရဟႏၱာရွိေနတယ္။ အဲဒါနိေရာဓာတ္သမာပတ္၀င္စားေနေသာ နိဗၺာန္ကိုညြန္ေနေတာ့ မီးရိႈ.လည္းဘာမွမၿဖစ္ပါဘူး။ အမ်ားဆုံး၇ ရက္ အတြင္း ခႏၶာကိုယ္ဟာ မေလာင္ပါဘူး။ ၇ရက္ၾကာေသာအခါ သမာပတ္ကၿပန္ထပါတယ္။ တၿခားေသာ အဓိဌာန္မ်ားွရွိခဲ့ရင္လည္း သမာပတ္ကထပါတယ္။ဆရာေတာ္မ်ားဟာ ရဟႏၱာၿဖစ္ေနလ်င္ ၀ိနည္းႏွင့္
အညီမေၿပာေသာေၾကာင့္ သူတို.၏အေနအထိုင္အေၿပာအဆို သူတို.တရားေဟာတဲ.တရားေတာ္ေတြ အက်င့္လမ္းစဥ္ေတြ ကိုမွန္းဆၿပီးသာ သိႏိုင္ပါတယ္။

CrazyEyeStone
09-25-2009, 09:47 PM
ေၾသာ္ ဂလိုကိုး..ထင္းလွည္းတစ္စီးတိုက္နဲ ့ ဓါတ္ဆီတစ္ဂါလံ ေလာင္း မီးရွိဳ ့ ခံျပတဲ ့သူကို ကန္ေတာ့.. အင္း..ဒါဆိုရင္ေတာ့..အကိုးကြယ္ခံႏိုင္တဲ ့သူအေတာ္ရွားသားေနမွာပဲ..ေနာ္။ အေတာ္ေတာ့ လက္ေတြ ့ဆန္သားပဲ..။
ခင္ဗ်ားလူေတြ တုန္းကေတာင္ လက္ေတြ ့ မဆန္ခဲ့ ပဲနဲ့ အခု မွ လာျပီး လက္ေတြ ့ ဆန္ခ်င္တယ္ေပါ့။ ခင္ဗ်ားက တကယ့္ကို ေလသမားပါလားဗ်ာ။
ခင္ဗ်ား တကယ့္ တန္ခိုးရွိတာေတြ ကို အစြန္းေရာက္ ယံုၾကည္ေနပံု ရတယ္။ ခင္ဗ်ား ဆက္ကပ္ ကတဲ့ လူေတြကို သြား ကန္ေတာ့ သင့္ေနျပီဗ်ိုဳ ့ ဟားဟား.... :2: :2:


သမုိင္းမွာရွိတာက လယ္သမား ထင္းခုတ္သမားေတြက မသိလို လယ္ေတြသစ္ပင္ေတြရွင္းရင္းနဲ.မီးတိုက္ၾကတာ သစ္ပင္ေတြၾကားထဲမွာ ေနၿပီး နိေရာဓသမာပတ္၀င္စားေနတဲ့ရဟႏၱာရွိေနတယ္။ အဲဒါနိေရာဓာတ္သမာပတ္၀င္စားေနေသာ နိဗၺာန္ကိုညြန္ေနေတာ့ မီးရိႈ.လည္းဘာမွမၿဖစ္ပါဘူး။ အမ်ားဆုံး၇ ရက္ အတြင္း ခႏၶာကိုယ္ဟာ မေလာင္ပါဘူး။ ၇ရက္ၾကာေသာအခါ သမာပတ္ကၿပန္ထပါတယ္။ တၿခားေသာ အဓိဌာန္မ်ားွရွိခဲ့ရင္လည္း သမာပတ္ကထပါတယ္။ဆရာေတာ္မ်ားဟာ ရဟႏၱာၿဖစ္ေနလ်င္ ၀ိနည္းႏွင့္ အညီမေၿပာေသာေၾကာင့္ သူတို.၏အေနအထိုင္အေၿပာအဆို သူတို.တရားေဟာတဲ.တရားေတာ္ေတြ အက်င့္လမ္းစဥ္ေတြ ကိုမွန္းဆၿပီးသာ သိႏိုင္ပါတယ္။
အခုၾကေတာ့ သမိုင္း ျပန္လွန္ေနျပီေပါ့။ မျမင္ႏိုင္ေတာ့ တဲ့ ဆီကို။ သမိုင္းတုိင္း မွားတယ္ လို့ ဆိုလိုေနတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ အဖြဲ ့ အစည္းၾကီး တစ္ခု ထူေထာက္ရေတာ့ မယ့္ပံုပဲ ဓါတ္ဆီ ေတြ သိုေလွာင္ ထားျပီး ရဟႏၱာ ဆိုတဲ့ စကားၾကားတာနဲ့ မီးရွို ့ ဖို ့ ခံ နုိင္ျပီဆိုတာနဲ့ ဆာတီဖီကိတ္ ေပးလိုက္ရံုေပါ့ ဟုတ္လား။ ခင္ဗ်ား ရဲ ့ အၾကံ ဥာဏ္ၾကီးကို ကမၻာ ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းက လက္ခံမယ္ ထင္လား။ လူပဲ ဗ်ာ မီးရွို ့ မွေတာ့ ေသျပီေပါ့။

ေက်းဇူးပဲ ဗ်ာ ဒီေန့ ည အိပ္ေကာင္းေတာ့မွာ ပဲ။ ခင္ဗ်ားေရးထားတာေတြ ဖတ္ျပီး ေတာ္ေတာ္ ရယ္လိုက္ရတယ္။ အူကို ျမဳးေနတာပဲ....... :haha: :haha: :2: :2: :4: :4:

CrazyEyeStone
09-25-2009, 09:58 PM
အီလက္ထရြန္မရွိဘူးလို့ ကြၽန္ေတာ္ မျငင္းပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ ေျပာတာက ခင္ဗ်ား ရဲ ့ အီလက္ထရြန္ နဲ့ ပတ္သက္ျပီးေျပာတာက ဘာကို ေျပာလိုတာလဲ လို့ပါ။

အႏုပါဒါ ေတြဟာ ကံ မေျမာက္တာကို ေျပာတာပါ။

အေအာင္
09-25-2009, 10:23 PM
အဲဒါေတြက က်မ္းဂန္နဲ ့ သက္ဆိုင္ရာ ဆရာေတာ္ေတြ အကုန္သိျပီးသားကိုယ့္လူဆရာၾကီးကို အစစ္ခံဘို ့လုပ္ရေတာ့မယ္။
နိေရာဓသမာပတ္စစ္ရင္ ၇ရက္ မီးမေလာင္ဘူး၊ ၇ရက္ မလိုပါဘူး
ထင္းလွည္း ၁စီးတိုက္နဲ ့ ဓါတ္ဆီ ဂါလန္ ၁ ေလာင္းျပီး မီးရွိဳ ့ ခံျပရင္ဘဲ ထိုင္ၿပီးကန္ေတာ့လိုက္မယ္
ဗုဒၶဘာသာကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္တာ အဲလို လက္ေတြ ့ မို ့ ကိုးကြယ္တာညာ၀ါးေနတဲ ့ သူေတြအတြက္ ဗုဒၶဘာသာမွာ ေနစရာမရွိဘးူး ။



ေၾသာ္ ဂလိုကိုး..ထင္းလွည္းတစ္စီးတိုက္နဲ ့ ဓါတ္ဆီတစ္ဂါလံ ေလာင္း မီးရွိဳ ့ ခံျပတဲ ့သူကို ကန္ေတာ့.. အင္း..ဒါဆိုရင္ေတာ့..အကိုးကြယ္ခံႏိုင္တဲ ့သူအေတာ္ရွားသားေနမွာပဲ..ေနာ္။ အေတာ္ေတာ့ လက္ေတြ ့ဆန္သားပဲ..။



ကိုငယ္ ခင္ဗ်ာ.........ဒါ စကားကပ္ေျပာတာပဲဗ်ာ.........................အေအာင္

ဖုိရမ္၀င္မ်ားသုိ႔ ဦးဥာဏအေႀကာင္းသိေကာင္းစရာ အခ်ိဳ႕

ဦးဥာဏက ရဟႏၱာလုိ႔ ကိုယ္ဟာကို ေႀကြးေႀကာ္တာေလ.........ၿပီးေတာ့ မဟုတ္ဘူး.............ဟုတ္ေလာက္ေအာင္လဲ ဘာေတြ အရည္အခ်င္းရွိလို႔လဲဗ်ာ...........
ဥပမာ..........ရဟႏၱဆုိရင္လည္း ဘာလုိ႔ ေထရ၀ါဒ မေကာင္းေႀကာင္းေတြ ေျပာမိသလားလုိ႔.................
ထားပါ...........ရဟႏၱာဆိုရင္ေတာ့ အနည္းဆံုး ေဒါသကင္းရမွာေပါ့........ေလာဘကင္းရမွာေပါ့ဗ်ာ....................
ေဒါသကလညး္ႀကီး ေလာဘကလည္းႀကီး ဒါလား ရဟႏၱာလား............(ဦးဥာဏ အတြက္)
စြန္းလြန္းဂူဆရာေတာ္ႀကီး ႀကားဖူးလား...............သူ႔႐ုပ္ကလာပ္ရွိေသးတယ္................မျမင္ဖူးရင္သြားႀကည့္ေစခ်င္တယ္ဗ်ာ.......ေဆးရည္ေတြ ဘာေတြ မစိမ္ထားဘူးေနာ္.............တစ္မ်ိဳးစိတ္မွာ ေလွ်ာက္မေတြးနဲ႔အုန္း ငရဲ က်ေနအံုးမယ္..............
စြန္းလြန္းဆရာေတာ္ကိုလည္းစစ္ေဆးေမးျမန္းတာပဲ...........စြန္းလြန္းဆရာေတာ္ကေတာ့ ငါရဟႏၱာျဖစ္ၿပီးလို႔ မေႀကြးေႀကာ္ဘူးေနာ္.........
သိေကာင္းစရာထင္လုိ႔ ေျပာျပတာေနာ္.................................... အေအာင္

အေအာင္
09-25-2009, 10:26 PM
ဖိုရမ္၀င္မ်ားသို႔
ဦးဥာဏ ေဒါသႀကီးမႀကီးဆိုတာေတာ့ အေရွ႕ ပိုရ္ေတြမွာ အနည္းအက်ဥ္းေဖာ္ျပေပးၿပီးပါၿပီး........
ေထရ၀ါဒကို ဘယ္လုိ႔ ပုတ္ခတ္လဲဆိုတာကိုေပါ့ဗ်ာ.......................................
မင္းကြန္းဆရာေတာ္ေတြ၊ မဟာစည္ဆရာေတာ္ေတြကို ဘယ္လုိ ေျပာထားလဲ.......................
တစ္ခ်ိဳ႕ သူတို႔ မုိးျပာအေခြေတြရွိတယ္ဗ်................အခက္အခဲရွိေနေသးလုိ႔..............အိုင္းလိုင္းတင္ဖုိ႔...............................အေအာင္

အေအာင္
09-25-2009, 10:40 PM
ဖုိရမ္၀င္မ်ားသို႔
ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အဲဒီေလာက္ ဥာဏ္မမွီဘူးဗ်ာ............ကြ်န္ေတာ္အကိုႀကီးတင္ထားတဲ့ စာေတြ တင္ေပးလုိက္တာေနာ္....................................အေအာင္္

http://www.myanmarengineer.org/forum/index.php/topic,5174.new.html#new

kyaw81
09-25-2009, 10:46 PM
ေၾသာ္ ဂလိုကိုး..ထင္းလွည္းတစ္စီးတိုက္နဲ ့ ဓါတ္ဆီတစ္ဂါလံ ေလာင္း မီးရွိဳ ့ ခံျပတဲ ့သူကို ကန္ေတာ့.. အင္း..ဒါဆိုရင္ေတာ့..အကိုးကြယ္ခံႏိုင္တဲ ့သူအေတာ္ရွားသားေနမွာပဲ..ေနာ္။ အေတာ္ေတာ့ လက္ေတြ ့ဆန္သားပဲ..။
ခင္ဗ်ားလူေတြ တုန္းကေတာင္ လက္ေတြ ့ မဆန္ခဲ့ ပဲနဲ့ အခု မွ လာျပီး လက္ေတြ ့ ဆန္ခ်င္တယ္ေပါ့။ ခင္ဗ်ားက တကယ့္ကို ေလသမားပါလားဗ်ာ။
ခင္ဗ်ား တကယ့္ တန္ခိုးရွိတာေတြ ကို အစြန္းေရာက္ ယံုၾကည္ေနပံု ရတယ္။ ခင္ဗ်ား ဆက္ကပ္ ကတဲ့ လူေတြကို သြား ကန္ေတာ့ သင့္ေနျပီဗ်ိုဳ ့ ဟားဟား.... :2: :2:


သမုိင္းမွာရွိတာက လယ္သမား ထင္းခုတ္သမားေတြက မသိလို လယ္ေတြသစ္ပင္ေတြရွင္းရင္းနဲ.မီးတိုက္ၾကတာ သစ္ပင္ေတြၾကားထဲမွာ ေနၿပီး နိေရာဓသမာပတ္၀င္စားေနတဲ့ရဟႏၱာရွိေနတယ္။ အဲဒါနိေရာဓာတ္သမာပတ္၀င္စားေနေသာ နိဗၺာန္ကိုညြန္ေနေတာ့ မီးရိႈ.လည္းဘာမွမၿဖစ္ပါဘူး။ အမ်ားဆုံး၇ ရက္ အတြင္း ခႏၶာကိုယ္ဟာ မေလာင္ပါဘူး။ ၇ရက္ၾကာေသာအခါ သမာပတ္ကၿပန္ထပါတယ္။ တၿခားေသာ အဓိဌာန္မ်ားွရွိခဲ့ရင္လည္း သမာပတ္ကထပါတယ္။ဆရာေတာ္မ်ားဟာ ရဟႏၱာၿဖစ္ေနလ်င္ ၀ိနည္းႏွင့္ အညီမေၿပာေသာေၾကာင့္ သူတို.၏အေနအထိုင္အေၿပာအဆို သူတို.တရားေဟာတဲ.တရားေတာ္ေတြ အက်င့္လမ္းစဥ္ေတြ ကိုမွန္းဆၿပီးသာ သိႏိုင္ပါတယ္။
အခုၾကေတာ့ သမိုင္း ျပန္လွန္ေနျပီေပါ့။ မျမင္ႏိုင္ေတာ့ တဲ့ ဆီကို။ သမိုင္းတုိင္း မွားတယ္ လို့ ဆိုလိုေနတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ အဖြဲ ့ အစည္းၾကီး တစ္ခု ထူေထာက္ရေတာ့ မယ့္ပံုပဲ ဓါတ္ဆီ ေတြ သိုေလွာင္ ထားျပီး ရဟႏၱာ ဆိုတဲ့ စကားၾကားတာနဲ့ မီးရွို ့ ဖို ့ ခံ နုိင္ျပီဆိုတာနဲ့ ဆာတီဖီကိတ္ ေပးလိုက္ရံုေပါ့ ဟုတ္လား။ ခင္ဗ်ား ရဲ ့ အၾကံ ဥာဏ္ၾကီးကို ကမၻာ ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းက လက္ခံမယ္ ထင္လား။ လူပဲ ဗ်ာ မီးရွို ့ မွေတာ့ ေသျပီေပါ့။

ကြ်န္ေတာ္ေၿပာတဲ့ သမိုင္းဆိုတာ ပဋိကတ္သုံးပုံမွာပါတယ္။ ခင္ဗ်ားမသိလိုေၿပာရတာေပါ့။
ၿမတ္စြာဘုရား အာယုသခၤါရဖလသမာပတ္၀င္စားၿပီး ေသေလာက္ေအာင္ၿဖစ္ႏိုင္တဲ့ေရာဂါေ၀ဒနာေတြကိုပယ္ခြာထားပါတယ္။ ခြ်တ္ရမဲ့သူက်န္ေသးလိုပါ။

ရွင္သာရိပုတၱရာဖလသမာပတ္၀င္စားေနခ်ိန္မွာ ဘီးလူးတေကာင္က ေခါင္းကို တူနဲ.ထုတာဘာမွမၿဖစ္ပါဘူး။

ရွင္ေမာဂန္လန္ကိုယ္ေတာ္ၿမတ္ၾကီးကို ခိုးသားေတြ၀ိုင္းရိုက္တာ အရုိးေတြအသားေတြေၾကသြားပါတယ္။ဒါကို အာယုသခၤါရသမာပတ္၀င္စားၿပီး အသက္ဆက္ပါတယ္။

နိေရာဓသမာပတ္၀င္စားေနခ်ိန္မွာ အမွတ္မထင္ မီးရႈိ.ခံရတာတဲ့ဇာတ္လမ္းသာဓကေတြအမ်ားၾကီးပါ။နာမည္ကိုေတာ့ တိက်တိက်မမွတ္မီေတာ့ဘူး။

phoelapyae
09-25-2009, 10:58 PM
အကုိတို႕ခင္ဗ်ာ ... ဘာသာေရးနွင့္ပက္သက္ၿပီး အခုလုိ ေဆြးေႏြးခ်က္ေတြဖတ္ရႈရတဲ့အတြက္ အမ်ားႀကီးေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ..
အရင္က မသိရတာေတြပါသိလာရတဲ့အျပင္ ၊ အျပန္အလွန္ေဆြးေႏြးေပးသြားက်တာ အားရစရာပါပဲ ။
ဒါေပမဲ့ ေနာက္ပိုင္းေဆြးေႏြးခ်က္ေတြမွာ personal အပိုင္းေတြပါ ပုဂၢဳိလ္ေရးအရ တိုက္ရုိက္ပုတ္ခတ္ေရးသားေနတာေတြေတြ႕ရပါတယ္ ။
ဖိုရမ္စည္းကမ္းအေနနဲ႕ ေဆြးေႏြးခ်က္ေတြမွာ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ထိခိုက္ေစမဲ့စကားလံုးမ်ိဳးကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ေစရမယ္လုိ႕ အေစာကတည္းက သတ္မွတ္ေပးထားပါတယ္ ။
အဲ့အတြက္ အခု ဒီေခါင္းစဥ္ကို ကြ်န္ေတာ္ခတၱယာယီ ပိတ္ထားလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ .. အားလံုးပဲ ခြင့္လႊတ္နားလည္ေစခ်င္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ ..

CrazyEyeStone
09-30-2009, 01:38 PM
(၁) ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒ ဆုိတာက အဂၤုတၱရနိကာယ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ ေရာဟိတႆသုတ္တြင္ လာတဲ့ ေဒသနာေတာ္ နဲ႔ တရားေတာ္၏ ဂုဏ္ေတာ္တုိ႔ကုိ လက္ကုိင္ျပဳျပီး ပစၥဳပၸန္ျဖစ္တည္မႈကုိသာ ဦးစားေပးတယ္၊ ပစၥဳပၸန္ဘ၀မွာပဲ လူ၏ တစ္ဘ၀ကမွ အျခားတစ္ဘ၀သုိ႔ိ ကူးေျပာင္းက်င္လည္ေနႀကပုံ၊ ဒုကၡေတြ႔ႀကဳံရပုံ၊ ထုိဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ အားထုတ္ပုံနည္းလမ္း စသည္တုိ႔ကုိ တည္ေဆာက္ျပေသာ ဘာသာျဖစ္သတယ္ လို႔ ဆုိထားတဲ့အတြက္ ေထရဝါဒရဲ႕ က်မ္းဂန္ေတြကိုပဲ ကိုးကားသံုးစဲြေနတယ္ ဆုိတာထင္ရွားေနပါတယ္။ တခါ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုထားခ်က္ကလည္း တမ်ိဳးျပန္ဖြင့္ဆိုထားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အခုလို ေထရဝါဒရဲ႕ က်မ္းဂန္ေတြကိုပဲ တမ်ိဳးအဓိပၸာယ္ ျပန္ဖြင့္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ အလြန္ဆံုးအေနနဲ႔ ဒါဟာ ေထရဝါဒရဲ႕ ဂိုဏ္းကဲြ တခု အေနနဲ႔သာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ေထရဝါဒ မဟုတ္ဘူးလို႔ ဘယ္နည္းမွ မဆုိႏိုင္ပါ။ ဒါကို လက္ခံႏိုင္ပါသလား။ လက္မခံႏုိင္ရင္လည္း ဘာေၾကာင့္ဆိုတာကုိ အကိုးအကားနဲ႔ ခိုင္ခုိင္မာမာ ေျဖၾကားေပးေစလိုပါတယ္။
အဂၤုတၱရနိကာယ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ ေရာဟိတႆသုတ္တြင္ လာသည့္ “သညာနဲ႔ စိတ္ရွိေသာ ဤတစ္လံမွ်ေလာက္ေသာ ကုိယ္ေပၚမွာပင္ ဒုကၡ၊ ဒုကၡျဖစ္ေႀကာင္း၊ ဒုကၡျငိမ္းမႈနဲ႔ ဒုကၡျငိမ္းမႈသုိ႔ သြားရာလမ္းတု႔ိကုိ ငါ ဘုရား ပညတ္ေတာ္မူ၏” ဟူသည့္ ေဒသနာေတာ္ႏွင့္ “သႏၵိဌိေကာ = လက္ေတြ႔မ်က္ေတြ႔ က်ေသာတရားသာလွ်င္ ဗုဒၶ၏ တရား” ဟူသည့္ တရားေတာ္၏ ဂုဏ္ေတာ္တုိ႔ကုိ ဆိုတာဟာ...................

ဓမၼကို သုတၱ( သြာကၡာတ၊ သႏၵိ႒ိက၊ အကာလိက၊ ဧဟိပသိက၊ ၾသပေနယ်ိက၊ ပစၥတၱံ ေ၀ဒိတဗၺ ၀ိညဴဟိ ) ဆိုတာနဲ ့စစ္ေဆးယူျခင္းကို ဆိုလိုတာပါ။ အဲ့ဒီလို စစ္ေဆးၾကည့္ျပီးယူၾကဖို ့လည္း မဟာပရိနိဗၺာန သုတ္မွာ ဗုဒၶမိန္ ့ၾကားထားခ်က္ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီလို စစ္ေဆးတာကိုပဲ သုတၱနဲ ့စစ္ေဆးၾကည့္ျပီး ယူရပါမယ္လို ့ေျပာထားတာျဖစ္ပါတယ္။
ဘုရားက အမွန္တရားဆိုတာ ကိုယ္တိုင္သိနဲ ့ ေလာကအမွန္ ဤႏွစ္တန္ကို မလြန္ပဲ ရွိရမယ္ လို ့ သံယုတ္ ပါဠိေတာ္မွာ မိန္ ့ၾကားထားခ်က္ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီ ကိုယ္တိုင္သိနဲ ့ ေလာကအမွန္ ကို မလြႏ္တဲ့ တရားဟာ သမၼာ ( အမွန္ ) တရားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီ အမွန္တရားဟာ
- အေကာင္းလဲျဖစ္ရမယ္
- အျပစ္လည္းကင္းရမယ္
- ခ်ီးမြမ္းဖြယ္လည္းျဖစ္ရမယ္
- လက္ေတြ ့မိမိရဲ ့လုပ္ငန္းထဲမွာ ထည့္သံုးၾကည့္ရင္ အက်ိဳးစီးပြားလည္းျဖစ္ရမယ္လို ဆိုတာပါပဲ။
အဲ့ဒီ ေလးခ်က္နဲ ့ ျပည့္စံုုညီညြတ္မွ ဓမၼ ( လူေဆာင္ထိုက္တဲ့ တရား ) ျဖစ္ပါတယ္လို ့ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္မွာ ဗုဒၶမိန္ ့ၾကားခ်က္ရွိပါတယ္။

အဲ့ဒီ ကိုယ္တိုင္သိနဲ ့ ေလာကအမွန္ ကို မလြန္တဲ့ တရားဟာ သမၼာ ( အမွန္ ) တရားဟာ

- သြာကၡာတ = ေဟာသူ၊ နာသူ ဘယ္္သူမွမနစ္နာတဲ့ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ အစ၊ အလယ္၊ အဆံုးမွာ ျပစ္တင္ရွုတ္ခ်လို ့မရအာင္ေကာင္းတဲ့ တရားျဖစ္ရမယ္။
- သႏၵိ႒ိက = မိမိကိုယ္တိုင္ ေၾကာင္က်ိဳးဆက္စပ္ျပီးသိျမင္ႏိုင္ေသာ တရားျဖစ္ရမယ္။
- အကာလိက = ဘယ္အခ်ိန္၊ ဘယ္ေနရာ ဘယ္ ပုဂၢိလ္မွာ ျဖစ္ျဖစ္ က်င့္သံုးလို ့ ရေသာတရားျဖစ္ရမယ္။
- ဧဟိပသိက = သူတစ္ပါးကို ေျပာျပထုိက္ေသာတရားျဖစ္ရမယ္။
- ၾသပေနယ်ိက = ကိုယ္ႏွင့္ မကြာ တစ္ပါတည္း အခ်ိန္တိုင္းမွာ ေဆာင္ထားလို ့့ ရရမယ္။
- ပစၥတၱံ ေ၀ဒိတဗၺ ၀ိညဴဟိ = သာမန္အသိရွိသူတို ့ပင္ မ်က္ေမွာက္ လက္ငင္း အက်ိဳး ခံစားႏိုင္ေသာ တရားျဖစ္ရမယ္ ဆိုတာပါပဲ။

ကၽြန္ေတာ္တစ္ခုေျပာခ်င္ပါတယ္။ အဲ့ဒါက ကၽြန္ေတာ္တို ့ ဆရာေတာ္ဟာ ယခင္က ေထရ၀ါဒ ရဟန္းတစ္ပါးပါ။ သူဟာ အရိယသစၥာ ကိုသိျမင္ျပီး ဘုရားေဟာေတြထဲမွာ ဘုရားမေဟာေတြ ေရာယွက္ေနပံု၊ ပရမတၳသစၥာေတြ ေရာယွက္ေနပံု၊ အရေကာက္ေတြ မွားယြင္းေနပံုေတြကို ေထာက္ျပခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္မေကာင္းစရာပဲ။ ေထာင္ထဲ ဆြဲထည့္ လိုက္တယ္္ဗ်ာ။ ေထာင္ကထြက္လာေတာ့ ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ဆိုျပီး သီးျခားရပ္တည္တယ္။ ေထာင္ထဲထပ္ထည့္ တယ္။ ေထရ၀ါဒကေန ဂုိဏ္းခြဲထြက္မွု ဆိုျပီး။ ျပန္လြတ္လာတယ္……….

လက္ရွိအခ်ိန္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေထရ၀ါဒသာသနာ အတြင္း ဂိုဏ္းခြဲ ၉ ဂုဏ္းရွိတယ္
၁။ သုဓမၼာဂိုဏ္း
၂။ ေရႊက်င္ဂုဏ္း
၃။ ဓမၼာႏုဓမၼ မဟာဒြါရ နိကာယဂိုဏ္း
၄။ ဓမၼာ၀ိနယာႏုေလာမ မူလဒြါရ နိကာယဂိုဏ္း
၅။ ေနာက္ေခ်ာင္းဒါရဂိုဏ္း
၆။ ေ၀ဠဳ၀န္ နိကာယဂိုဏ္း
၇။ စတုဘုမၼိက မဟာသတိပဌာန္ဂိုဏ္း
၈။ ဂဏ၀ိမုတ္ ကူးတို ့ဂိုဏ္း
၉။ ဓမၼယုတၱိနိကာယ မဟာရင္ဂိုဏ္း တို ့ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီ ၉ ဂိုဏ္းဟာ ဂိုဏ္းသာကြဲတာ အားလံုးဟာ ေထရ၀ါဒေတြလို ့ေျပာရမယ္။ ထပ္ေျပာရရင္ ေထရ၀ါဒအတြင္း ဂိုဏ္းကြဲမ်ားလို ့သာေျပာရလိမ့္မယ္။ အားလံုးရဲ ့ပင္မေရစီးေၾကာင္းဟာ ပရမတၳသစၥာ ဆိုတာပဲ။
ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ၾကေတာ့ အဲ့ဒီလို မဟုတ္ဘူး။ အဲ့ဒီ ၉ ဂုိဏ္းလံုးနဲ ့လည္း မတူဘူး။ တျခားရွိတဲ ့ ဗုဒၶဘာသာေတြနဲ ့လည္းမတူဘူး။ အဲ့ဒါေၾကာင့္မို ့ေထရ၀ါဒဂိုဏ္းကြဲ တစ္ခုသာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို လက္မခံႏိုင္ပါဘူး။ ဘာသာကြဲသာ ျဖစ္တယ္။



(၂) ဒီလုိ အဓိပၸာယ္ တမ်ိဳး ျပန္ဖြင့္ထားတာကေရာ ဘယ္ေလာက္ ခိုင္မာတိက်သလဲ ဆုိတာကိုလည္း ထပ္ေမးခ်င္ပါတယ္။
ဒါကၽြန္ေတာ္မေျဖခ်င္တဲ့ အေမးပဲ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ခုိင္မာတယ္လို ့ေျပာရင္ ကိုယ့္ငါးခ်ဥ္ ကိုယ္ခ်ဥ္ ျဖစ္မွာေၾကာက္လို ့။ အေကာင္ဆံုးက ကိုယ္တို္င္ေလ့လာတာပဲ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ျပန္လည္ေခ်ပေပါ့။


(၃) ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာဟူေသာအမည္သည္ ယေန႔အခါတြင္မွ လူအမ်ား ႀကားသိခြင့္ရလာရျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုမွ စတင္တီထြင္ထားအပ္ေသာ အသစ္အဆန္းဘာသာတစ္ခုမဟုတ္ဘဲ သမုိင္းအစဥ္အဆက္ကုိ ေျခရာခံလုိက္ သုေတသနျပဳျပီး ဗုဒၶဘာသာထဲသုိ႔ ျဗဟၼဏ၀ါဒ၊ ဂ်ိန္း၀ါဒ၊ သုည၀ါဒ၊ ပရမတၳ၀ါဒစသည့္ အျပင္ပ၀ါဒမ်ား၏ စိမ့္၀င္ လႊမ္းမုိးမႈ မခံရမီ နဂုိမူလ ဗုဒၶလက္ထက္ေတာ္ကတည္းက အမွန္တည္ရွိခဲ့သည့္ အဆုံးအမအတုိင္း ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ထားေသာ မူလဗုဒၶဘာသာျဖစ္သည္ လို႔ ဆုိပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဒီဝါဒကို ေဖာ္ထုတ္တဲ့ ဆရာေတာ္ ရွင္ဉာဏက ဘာေတြကို ဘယ္လိုမ်ားေလ့လာ သုေတသနလုပ္ခဲ့လို႔ ဒီဝါဒဟာ နဂုိမူလ ဗုဒၶလက္ထက္ေတာ္ ကတည္းက အမွန္တည္ရွိခဲ့သည့္ အဆုံးအမအတုိင္း ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ထားေသာ မူလဗုဒၶဘာသာျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာႏိုင္ရတာပါလဲ။ အေထာက္အထားအကိုးအကားနဲ႔တကြ ေျဖၾကားေပးေစခ်င္ပါတယ္။
ဆရာေတာ္ ေျပာတာေတာ့ ဘာမွအပန္းးမၾကီးခဲ့ဘူးတဲ့။ အမွန္အတိုင္း ၀န္ခံရရင္ေတာ့ ဒီဟာကို ကၽြန္ေတာ္ မေျဖရေသးတာဟာ။ စာရိုက္ရမွာ ပ်င္းလို ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ Microsoft Office ပဲသံုးတတ္တယ္။ Adobe ေတြသိပ္မသံုးတတ္ေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ဟိုေန ့ Adobe Reader ေလွ်ာက္ ကလိရင္း ျဖတ္ညွပ္လုပ္ျပီး JPEG ေျပာင္းလို ့ရမယ့္ နည္းေလးေတြ ့တယ္။ မဟုတ္ရင္လည္း စဥ္းစားၾကည့္ဗ်ာ။ အကုန္လံုး Scan ဖတ္ျပီး တင္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ မဲြသြားလိမ့္မယ္ဗ်။ '


(၄) ေနာက္ပုိင္းမွ ေပၚထြန္းလာေသာ အဘိဓမၼာ၀ါဒ၊ သုည၀ါဒတုိ႔မွ ေျပာင္းလဲဖြင့္ဆုိထားသည့္ အနက္မ်ားသာ ျဖစ္သည္ဟု ျမင္တယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။ အဘိဓမၼာဝါဒဟာ ဘုရားေဟာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေနာက္ပိုင္းမွ ေပၚထြန္းလာတာ မဟုတ္ေၾကာင္း က်ေနာ္ တင္ျပခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ေအာက္က လင့္ခ္မွာ ဖတ္ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။
http://www.myanmarengineer.org/forum/index.php/topic,4497.30.html
ဒါကို မဟုတ္ေၾကာင္းေျပာႏိုင္မယ္ ဆိုရင္ အေထာက္အထား ခုိင္ခိုင္လံုလံုနဲ႔ ေျပာျပေပးေစလုိပါတယ္။
အဘိဓမၼာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့လက္မခံပါဘူး။ အဲ့ဒါနဲ ့ပတ္သက္ျပီး အေကာင္းဆံုး ျပယုဂ္ကေတာ့ မိလိႏၵပဉွာ နဲ ့ ၀ိသုဒၶိမဂ္ ဘယ္လဲ ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေတြပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း Post တစ္ခုေရးေနပါတယ္။ က်မ္းဂန္ေတြနဲ ့ပတ္သက္ျပီး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့...........

ဒီပဝင္ အခန္း(၄) ပါဠိေတာ္မွာ - ‎
‎(၇) ဓုတဝါဒီနမေဂၢါ ေသာ၊ ကႆေပါ ဇိနသာသေန၊
ဗဟုႆုတာနမာနေႏၵာ၊ ဝိနေယ ဥပါလိ ပ႑ေတာ၊
‎(၈) ဒိဗၺစကၡဳမွိ အႏု႐ုေဒၶါ၊ ဝဂႌေသာ ပဋိဘာနဝါ၊
ပုေဏၰာ စ ဓမၼကထိကာနံ၊ ဝိစိၾတကထကုမာရကႆေပါ။
‎(၉) ဝိဘဇၨမွိ ကစၥာယေနာ၊ ေကာ႒ိေကာ ပဋိသမၻိဒါ။
အေညပတၱိ မဟာေထရာ၊ အဂၢနိကၡိတၱိကာ ဗဟူ။
‎(၁၀) ေတဟိ စေညဟိ ေထေရဟိ၊ ဓမၼဝိနယသဂၤေဟာ။
ေထေရဟိ ကတသဂၤေဟာ၊ ေထရဝါေဒါတိ ဝုစၥတိ။
ဒီ ပါဠိေတာ္ရဲ႕ အနက္က ...‎
‎(၇) ျမတ္စြာဘုရားသာသနာေတာ္၌ ဓုတဝါဒီတုိ႔တြင္ အေတာ္ဆံုးျဖစ္သူ အရွင္မဟာကႆပသည္လည္းေကာင္း၊ ‎ဗဟုသုတ ပုဂၢိဳလ္တို႔တြင္ အေတာ္ဆံုးျဖစ္သူ အရွင္အာနႏၵာ၊ ဝိနယအရာ၌ ပညာရွိေသာ အရွင္ဥပါလိသည္လည္းေကာင္း၊
‎(၈) ဒိဗၺစကၡဳအဘိညာဥ္အရာ၌ အေတာ္ဆံုးျဖစ္ေသာ အရွင္အႏု႐ုဒၶါ၊ ပဋိဘာန္ဉာဏ္ထူးလွေသာ အရွင္ ဝဂႌသ၊ ဓမၼကထိက ‎ပုဂၢိဳလ္တုိ႔တြင္ အေတာ္ဆံုးျဖစ္သူ အရွင္ ပုဏၰ၊ ဆန္းၾကယ္ေသာတရားစကားကိုေျပာေဟာတတ္သူ အရွင္ကုမာရကႆပ ‎သည္ လည္းေကာင္း၊
‎(၉) အက်ယ္ခဲြေဝေျဖဆိုရာ၌ အေတာ္ဆံုးျဖစ္သူ အရွင္မဟာကစၥည္း၊ ပဋိသမၻိဒါအရာ၌ အေတာ္ဆံုးျဖစ္သူ အရွင္ေကာဠိက ‎သည္ လည္းေကာင္း၊ အျခားမ်ားစြာေသာ ဧတဒဂ္အရာ၌ထားျခင္းခံရသူ မေထရ္ႀကီးတို႔သည္လည္းေကာင္း ပါရွိၾကကုန္၏။
‎(၁၀) အဆိုပါ ေထရ္ႀကီးမ်ားသည္လည္းေကာင္း၊ သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္ၾကေသာ ရဟန္းကိစၥ ၿပီးၿပီးသူ အျခားေထရ္ႀကီးတို႔ ‎သည္ လည္းေကာင္း ငါးရာေသာ ထုိေထရ္တို႔သည္ စုေပါင္းရြတ္ဆိုျခင္းျပဳအပ္ေသာ ဓမၼဝိနယသံဂါယနာကို ေထရဝါဒ ဟူ၍ ‎ဆုိအပ္၏ ...
လို႔ ဆုိထားပါတယ္။ ဒါဟာ ေထရဝါဒ သာသနာကို အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆုိခ်က္ ပါပဲ။ ဒီေတာ့ ေထရဝါဒ မဟုတ္ဘူး ဆုိရင္ အထက္ပါ မေထရ္ႀကီးတုိ႔ရဲ႕ ဓမၼဝိနယသံဂါယနာကို လက္မခံမွသာ ေထရဝါဒ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ဆုိႏိုင္ပါတယ္။ ဒီ ပထမသံဂါယနာ ကေန ဆင့္ပြားလာတဲ့ ေနာက္ထပ္ သံဂါယနာမ်ားကိုလည္း လက္မခံဘူး ဆိုတဲ့ သေဘာျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါဆုိရင္ေတာ့ ဒီက်မ္းဂန္ေတြကို မကိုးကားဘဲ ေနဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။
ဆိုတာဟာ အစေလးစျပီးေတာ့ အဆံုးကို တန္းေျပာလိုက္တာပဲ လို ကၽြန္ေတာ ယူဆမိလို ့ပါ။ ၾကားထဲက အျဖစ္အပ်က္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မပါ၀င္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ စာအုပ္ေကာင္းတစ္အုပ္ လက္တေလာဖတ္မိရင္း ေတြ ့ရွိတာေလးကို တင္ျပခ်င္လို ့ပါ။ ၾကာေနတာေတာ့ ခြင့္လႊတ္ေပးေစလိုပါတယ္။ မေစာင့္ခ်င္လို့ ကိုယ္တိုင္ ရွာဖတ္ခ်င္ရင္ စာအုပ္ညႊန္းေပးလိုက္ပါမယ္။ စာအုပ္နာမည္က နိကာယ္ ၏ နိကာယ္ ပါ။ ကၽြန္ေတာအေနနဲ ့ကလည္း
ဗုဒၶဘုရား သာသနာႏွင့္ ျမန္မာျပည္ ဆိုျပီး ညႊန္းခဲ့ျပီးပါျပီ။


(၅) လူတစ္ေယာက္ကုိ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ႔သာ ထားကာ ထုိလူမွ ထုတ္လုပ္အပ္ေသာ ထုိသူ၏ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ ဥပါဒါနကၡႏၶာမ်ား၏ ဆုိးျခင္းေကာင္းျခင္း၊ ယုတ္ျခင္းျမတ္ျခင္းစသည္ကုိ ပုိင္းျခားေ၀ဖန္ျခင္းသည္သာ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္တုိင္၏ တရားျဖစ္သည္ဟု နားလည္သည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဗုဒၶ၏ ကမၼ၀ါဒဆုိသည္မွာ “ကမၼံ သေတၱ ၀ိဘဇတိ= ကံသည္ သတၱ၀ါတုိ႔ကုိ ခြဲျခား၏”ဟူသည့္ ေဒသနာအတုိင္း “လူသည္ လူအျဖစ္ ကိန္းေသျဖစ္ျပီး ထုိလူ႔မွာ ျဖစ္ပ်က္ေနေသာ ကံသုံးပါးက ထုိသူ႕ကုိ သတၱ၀ါတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးဘ၀သုိ႔ ၀င္ပူေစျခင္း၊ (အရိယာသူေတာ္စင္အျဖစ္ စင္ႀကယ္ေစျခင္း) တုိ႔ကုိ ျဖစ္ေစသည္ လုိ႔ ေျပာထားပါတယ္။ ဒီေျပာၾကားခ်က္ဟာ အဓမၼဝါဒ အျဖစ္ ဆံုးျဖတ္ထားၿပီးျဖစ္တဲ့ ဆရာေတာ္ သွ်င္ဥကၠ႒ ရဲ႕ လူေသလူျဖစ္ဝါဒ နဲ႔ အလြန္တူေနပါတယ္။ အဲဒီဝါဒကို နာမည္တမ်ိဳးနဲ႔ ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ေနတာလုိ႔ ယူဆပါတယ္။ လူေသလူျဖစ္ဝါဒအတိုင္းပဲဆုိရင္ေတာ့ ဒါဟာ အဓမၼဝါဒအျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီးသားမို႔ ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒဟာလည္း အဓမၼဝါဒသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားေနပါၿပီ။ ဟုတ္မဟုတ္ ေျဖၾကားေပးေစလုိပါတယ္။
ရွင္ဥကၠ႒ နဲ့ပတ္သက္ျပီးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ရွင္းျပီးသြားပါျပီ။
Link က http://www.myanmarengineer.org/forum/index.php/topic,4497.msg34025.html#msg34025 ပါ။



(၆) အရွင္ဉာဏကို ေနာက္မွ တရားႏိုင္ျပန္ေပးျပီး မွားယြင္းမႈလို့ေျပာတယ္ လုိ႔ ဆုိထားပါတယ္။ တရားႏုိင္ျပန္ေပးေၾကာင္း အေထာက္အထားမ်ားရွိရင္ ေဖာ္ျပေပးေစလိုပါတယ္။ တိတိက်က်သိခ်င္လုိ႔ပါ။
ေနာက္ျပီးေတာ့ တရားႏုိင္ေပးတယ္ဆိုတဲ့ ကိစၥ။ ဟုတ္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို ့ဆရာေတာ္ကို တရားႏိုင္ေပးထားတဲ့ သက္ေသ စာရြက္စာတမ္းေတြရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဆီမွာ မရွိေတာ့ မတင္ေပးႏိုင္ဘူး။ ေမတၱတံခြန္ အသင္းက လက္ယာ ဆိုသူထံ ပို ့ေပးထားေၾကာင္းသိရပါတယ္။


ဒါဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ ရွင္းရမွာ တစ္ခုပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္။ ဆရာေတာ္ တရားေတြ ဘယ္လို သိျမင္ခဲ့သလည္းဆိုတာ။ ခဏေလးေစာင့္ေပးပါ။ လာမွာပါ။
ျပီေတာ့ တစ္ျခား ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ အေပၚမွာ ပုတ္ခတ္မွုေတြကို ေတာ့ကၽြန္ေတာ္ရွင္းစရာလိုမယ္ မထင္ပါဘူး။ အဲ့ဒါေတြ ဟာ ေမတၱာတံခြန္ အသင္းနဲ့ ဆက္စပ္ျပီးလာတာေတြပဲ။ အဲ့ဒါနဲ ့ပတ္သက္ျပီးဆရာေတာ္ ကိုယ္တိုင္ ေျဖရွင္းခ်က္ထုတ္ျပီးပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ညႊန္းျပီးသြားပါျပီ။ ထပ္ညႊန္းလိုက္ပါဦးမယ္။

ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ရွင္းလင္းခ်က္( အျပည့္အစံု အက်ယ္တ၀င့္ )
http://dhammaviharri.org/attachments/057_ReplyToMt.pdf

konge
09-30-2009, 10:16 PM
၀င္းျမန္မာစာနဲ ့ ရိုက္ထားတဲ ့စာေတြကို ေဇာ္ဂ်ီေဖာင့္ ေျပာင္းလို ့ရတဲ ့ အသင့္သံုး ၀က္ဆိုဒ္ေလးရွိတယ္..။ သိၿပီးသားျဖစ္မလားေတာ့မသိဘူး။

http://cybersandbox.googlepages.com/win2zawgyi

ေလလႊင့္သူ
10-04-2009, 04:23 PM
ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒဂုိဏ္း အယူအဆအရ သူတစ္ပါး ပစၥည္း အနည္းအက်င္းကို ခုိးယူရင္ အျပစ္မျဖစ္ဖူးဆုိရင္ ခင္ဗ်ားတုိ႕ပစၥည္းအနည္းအက်င္းကုိ ခုိးယူရင္ ခင္ဗ်ားတုိ႕ ၾကဳိက္သလား...။
ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ကာေမသုမိစၧာ သိကၡာပုဒ္ယူဆခ်က္အရ ကာမပုိင္ ရွိျပီးသာအမ်ဳိးသမီးကုိ လြန္က်ဴးရင္ အျပစ္မေျမာက္တဲ့ အျပင္ ဆႏၵကုိ ျဖည့္ဆည္းေပးတဲ့အတြက္ ကုသုိလ္ေတာင္ရေသးတယ္ဆုိေတာ့ ခုလက္ရွိ ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ဂုိဏ္း၀င္ေတြရဲ႕ ႏွမ၊ အစ္မ ၊ ေနာက္ျပီး အမ်ဳိးသမီးရွိရင္ ခင္ဗ်ားတုိ႕ အမ်ဳိးသမီးကို လာက်ဴးလြန္ရင္ ခင္ဗ်ားတုိ႕ ၾကဳိက္သလား.....။

သီလဆုိတာကုိ ခေရေစ့တြင္းက် မသိေသးရင္ေတာင္ မိမိမၾကဳိက္သာကို သူတစ္ပါး လာေရာက္ျပဳမူရင္ လက္မခံခ်င္သလုိ မိမိကလဲ သူတစ္ပါးကို မျပဳမူဖုိ႕ပါပဲ။ မိမိကုိယ္ လာလိမ္ရင္ မၾကိဳက္ဖူးဆုိရင္ မိမိကလည္း သူတစ္ပါးကို မလိမ္နဲ႕ေပါ့။ ကိုယ့္အသားထိရင္ေတာင္ နာတတ္ေသးတာပဲ သူ႕အသက္ကို သတ္ခ်င္ေသးသလားဗ်ာ။ သီလဆိုတာ ကိုယ္ကုိယ္တုိင္ ေစာင့္ထိန္းျခင္းအားျဖင့္ သူတစ္ပါးကုိလည္း ေစာင့္ေရွာက္ျပီးသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ျပီး ျမတ္စြာဘုရားရွင္ လက္ထပ္မွာေတာင္ ဖန္ရည္ဆုိးသကၤန္ကိုသာ ၀တ္ဆင္တယ္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ သုတ္သန္က ပုတ္ပြေနတဲ့ မီးေနသည္အ၀တ္စအျပင္ ပံ့သကူအ၀တ္စေတြကို ခ်ဳပ္ျပီး သကၤန္းအျဖစ္ ဆင္ျမန္းပါတယ္....။
ေနာက္ျပီး ဒီ သကၤန္ေတြဟာ ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္မယ့္ ရဟႏၱာေတြ မျဖစ္မေန ၀တ္ဆင္ရမယ့္ ေအာင္လံေတာ္ ၀တ္ရုံလဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အနာဂမ္အဆင့္ထိ မ၀တ္နဲ႕အံုး ရေသးတယ္။ ရဟႏၱာျဖစ္ရင္ေတာ့ သကၤန္၀တ္ရင္၀တ္ မ၀တ္ရင္ ႏွစ္ဆယ့္ေလးနာရီအတြင္း ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ရပါတယ္ ဘာျဖစ္လုိလဲဆုိေတာ့ ရဟႏၱာေတြဟာ အက်င့္ သိကၡာဟာ ျဖဴစင္ျပီး အင္မတန္ျမင့္ျမတ္လုိ႕ ပုထုဇဥ္ေတြရဲ႕ ေနထုိင္ပံုနဲ႕ လားလားမွ် မထုိက္တန္လုိ႕ပါပဲ ။ ဒီလုိ ပညတ္ခ်က္ေတြ ရွိခဲ့တဲ့ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ဖို႕ ေအာင္လံေတာ္ သကၤန္းဟာ ဘယ္လုိလုပ္ပီး မုိးျပာေရာင္ ျဖစ္သြားရတာလဲခင္ဗ်ား..........။
ဆဒၵန္ဆင္မင္းနဲ႕ ေသာႏုတၱရ မုဆုိးဆုိတာ ဘာသာေရးကို မလုိက္စားေတာင္ အတန္းပညာ သင္ဖူးသူတုိင္း သိတဲ့ ဇာတ္ေတာ္ တစ္ခုပါ ဒီထဲမွာ ဆဒၵန္ဆင္မင္းဟာ ေသာႏုတၱရ မုဆုိးကုိ ေျခေထာက္နဲ႕ နင္းျပီးသတ္ေတာ့မဲ့ ဆဲဆဲမွာ သကၤန္းကို ျမင္လုိက္မိတာေၾကာင့္ မသတ္ပဲ အစြယ္ကိုေတာင္ ကုိယ္တုိင္ ခၽြတ္ေပးလုိက္တာ အားလံုး အသိပါ ဒါဟာ သကၤန္းရဲ႕ အရွိန္၀ါပါ။ က်ေနာတုိ႕ သံဃာေတာ္ေတြကို ရုိေသျမတ္ႏုိး ရွိခိုးရာမွာလဲ သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ အသာထားအံုး ျမတ္စြာဘုရားနဲ႕ အသြင့္သ႑န္တူတဲ့ ဦးေရေျပာင္ သကၤန္း၀တ္ရုံကို ရွိခုိးတာပါ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာနဲ႕ ျပည့္စံုတဲ့ ရဟန္းဆုိရင္ေတာ့ အက်ဳိးက ေျပာဖြယ္ရာ မရွိေတာ့ပါဘူး။ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ မျပည္စံုတဲ့ သံဃာေတာ္ဟာ သူ႕ကံနဲ႕သူသြားပါလိမ့္မယ္ က်ေနာတုိ႕ အလုပ္က ဦးေရေျပာင္နဲ႕ သကၤန္၀တ္ထားရင္ လက္အုပ္ခ်ီ ကန္ေတာ့ရပါမယ္။ လူပုဂၢဳိလ္က အတုေယာင္လုပ္ျပီး သကၤန္၀တ္ဆင္ခဲ့ရင္ေတာင္ သကၤန္ကို လက္အုပ္ခ်ီရပါေသးတယ္။ ဆုိလုိတာက သကၤန္အေရာင္မဟုတ္ရင္ (ဘာအေရာင္ ဘာ၀တ္ရုံ ၀တ္၀တ္) မိဘဆရာ အနေႏၱာ အနႏၱ ဂုိဏ္း၀င္ မဟုတ္ရင္ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာနဲ႕ ျပည့္စံုတဲ့ ပုဂၢဳိလ္မဟုတ္ရင္ လက္အုပ္ခ်ီ ကန္ေတာ့စရာ မလုိပါဘူး....။

က်ေနာ္ အျပင္မွာ မုိးျပာဂုိဏ္း၀င္ အသိတစ္ေယာက္နဲ႕ ဓမၼမိတ္ေဆြ စကား၀ုိင္း အျဖစ္ ေဆြးေႏြးေျပာဆုိခဲ့တဲ့ အထဲက အနည္းအက်င္းကုိ ေဖာ္ျပတာပါ။ ဒီမိတ္ေဆြဟာ က်ေနာတုိ႕ ျမဳိ႕နယ္ကပါပဲ တစ္ခ်ိန္က ရိပ္သာတူ တတ္ေရာက္ခဲ့တဲ့ ဓမၼမိိတ္ေဆြပါပဲ ခုေတာ့ မုိးျပာဂုိဏ္းကုိေရာက္ရွိသြားျပီး က်ေနတုိ႕ျမဳိ႕နယ္ကို မုိးျပာဂုိဏ္းအယူအဆ စာတန္းေတြ (၁၁) မ်က္ႏွာေလာက္ရွိတယ္ လာေရာက္ျဖန္႕ေ၀ေနတာပါ။ အရင္ ရိပ္သာတစ္ခုမွာ ေယာဂီတူ ျဖစ္တုန္းကေတာ့ အရက္ေတြ ပ်က္သြားပါေသးတယ္ ခုေတာ့ အရင္တုိင္း အရက္သမား ျပန္ျဖစ္ေနပါတယ္။ မုိးျပားဂုိဏ္း အယူအဆ ေမးၾကည့္ေတာ့ ......

သူ႕အေျပာ။ ။ နိဗၺာန္ေရာက္ဖုိ႕ က်င့္စရာမလုိပါဘူးတဲ့ ခုမွ က်ေနာနဲ႕ ကိုက္ညီတဲ့ တရားကိုေတြ႕ျပီး အဆင္ေျပပါတယ္။

အဆင္ေျပာမွာေပါ့ဗ်ာ လုပ္ခ်င္တာလုပ္လုိ႕ရေနတာကုိး ကာကသုခလႅိကာႏုေယာဂ က်င့္စဥ္ကိုဗ် စိတ္ကို နည္းနည္းမွ မထိန္းခ်ဳပ္ပဲ လြတ္လပ္စြာ က်င့္လုိ႕ရတဲ့က်င့္စဥ္ျဖစ္ေနတာကုိးဗ် စိတ္ကုိမွ မထိန္းခ်ဳပ္ႏဳိင္ပဲ နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳႏုိင္မလားဆုိတာ ဓမၼမိတ္ေဆြတုိ႕ ညဏ္နဲ႕သာ ယွဥ္ျပီး စဥ္းစားၾကည့္ပါေတာ့...။
က်ေနာျပဳံးမိပါတယ္ သူ႕စာတန္းေတြကို နီးစပ္ရာ ဆရာေတာ္နားေမးေလွ်ာက္ျပီး အရွင္ဘုရား ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲဆုိေတာ့။ ေအ ဒကာ လူမုိက္တုိ႕ ေပ်ာ္တဲ့ဂုိဏ္းပဲကြ ဦးဇင္းေတာင္ ၀င္ခ်င္ခ်င္ပဲလုိ႕ ရီရီေမာေမာ ေျပာပါတယ္။
တင္ပါ့ဘုရား ဒါနဲ႕ နိဗၺာန္ေရာက္ဖုိ႕ က်င့္စရာ မလုိဘူးဆုိတာေရာ အရွင္ဘုရား။
ေဟ့ ဒကာ လူမႈေရးအရ ေျပာရင္ပဲ ဘာမွ မလုပ္ရင္ ဘာမွ မရဘူးဆုိတာ အေသခ်ာပဲ မဟုတ္လား နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း အားမထုတ္ရင္ နိဗၺာန္ရပါ့မလား ဒကာ.။



( ဘာရယ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး အျပင္မွာ မုိးျပာဂုိဏ္းသားနဲ႕ အနည္းငယ္ေျပာျဖစ္တဲ့ စကား၀ုိင္းကို ဖုိရမ္က ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားသိေအာင္ ေဖာ္ျပတာပါ ဒီခု တင္ျပတဲ့ပုိစ့္နဲ႕အတူ ဓမၼမိတ္ေဆြတုိ႕ အမွားအမွန္ကို ေ၀ဖန္ပုိင္းျခား ႏဳိင္ေလာက္ပါရဲ႕ဗ်ာ။ က်ေနာကေတာ့ တင္ျပခဲ့သလုိ အေမးနဲ႕ ျပန္ေျပာျပီး ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္ သူကေတာ့ ဘာပဲေျပာေျပာ က်ေနာကေတာ့ ဒီအယူအဆနဲ႕ ကုိက္ညီပါတယ္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...။ ေျပာျပီး သြားခဲ့တာပဲဗ်ာ....။
က်ေနာ ျပဳံးမိပါတယ္ ျပဳံးမိပါတယ္ ဦးဇင္းေျပာတဲ့ လူမုိက္တုိ႕ ေပ်ာ္တဲ့ ဂုိဏ္းကို ေအာ္.... လူမုိက္တုိ႕ ေပ်ာ္တဲ့ဂုိဏ္း လူမုိက္တုိ႕ ေပ်ာ္တဲ့ဂဳိဏ္း......)

ေမတၱာခံယူလွ်က္ ေမတၱာျဖင့္
ေလလႊင့္သူ

loyasay
11-19-2009, 02:32 PM
ေမးခ်က္ကေကာင္းလွခ်ည္လားကို ေလလြွင့္သူရယ္...........ေလးစားပါတယ္။ ေၿဖၾကပါအံုး ကို crazystone။ သူမ်ားသားမယား ေစာ္ကားလို႔အၿပစ္မၿဖစ္ဘူး ဆိုရင္ ကိုေလလြွင့္သူေမးတာေလးေၿဖလိုက္ပါအံုးဗ်ာ။ ကိုcrazystone ကိုလည္းေလးစားပါတယ္.............ကိုယ့္ခံယူခ်က္အတိုင္း တိုက္ပြဲ၀င္ရဲတာကိုး။

konge
11-25-2009, 10:18 AM
ကာမပိုင္မယားျဖစ္ေပမယ့္ မယားျဖစ္သူက ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ အလိုတူ ရင္ အဲဒီကံေျမာက္သလားမေျမာက္သလား ဆိုတာ ကာေမသူမိစာၦ ကံကို အဓိပၸါယ္ေကာက္ယူပံုေလး အေသးစိတ္ရွင္းျပၾကည့္ပါလား..။ ၿပီးရင္ အဘိဓမၼာနည္းနဲ ့ တစ္ဆင့္ျခင္း ခြဲျပပါလား။ ဘာေၾကာင့္ အကုသိုလ္ျဖစ္ရသလဲဆိုတာ။

nyinyi27
11-25-2009, 05:34 PM
ကာမပိုင္မယားျဖစ္ေပမယ့္ မယားျဖစ္သူက ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ အလိုတူ ရင္ အဲဒီကံေျမာက္သလားမေျမာက္သလား ဆိုတာ ကာေမသူမိစာၦ ကံကို အဓိပၸါယ္ေကာက္ယူပံုေလး အေသးစိတ္ရွင္းျပၾကည့္ပါလား..။ ၿပီးရင္ အဘိဓမၼာနည္းနဲ ့ တစ္ဆင့္ျခင္း ခြဲျပပါလား။ ဘာေၾကာင့္ အကုသိုလ္ျဖစ္ရသလဲဆိုတာ။


အဲဒီအတြက္ လုံေလာက္တဲ႔အေျဖမဟုတ္ရင္ေတာင္ သက္ဆိုင္မယ္လို႔ထင္တဲ႔အေျဖေလး ဒီေနရာေလးမွာ (http://www.myanmarengineer.org/forum/index.php/topic,5860.msg38824.html#msg38824) ကၽြန္ေတာ္တင္ထားပါေသးတယ္..ကိုငယ္အဲဒီက သြားဖတ္ၾကည့္ပါလား...



အားလုံးကိုေလးစားခင္မင္လ်က္....

konge
12-05-2009, 09:49 AM
တစ္ျခားဖိုရမ္တစ္ခုကေဆြးေႏြးခ်က္ေလးတစ္ခု သေဘာက်မိလို ့ပါ.. ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး ဖတ္ရတာေပါ့ :4:



Generally ေျပာမယ္ဆို အၿပိဳင္အဆိုင္ရွိျခင္းဟာ အရည္အေသြးကိုျမင့္ေစပါတယ္..၊

အခုဆိုရင္ပဲ.. အနဲဆံုး ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ ေပၚလာေတာ့ အရင္က ဘာသာေရးကို စိတ္မ၀င္စားတဲ့သူေတြ ၀င္စားလာၾကၿပီး.. နဲနဲသိတဲ့သူေတြ ထဲထဲ၀င္၀င္သိလာၾကပါတယ္..၊ ေၾသာ္.. ေထရ၀ါဒက ဒီလို.. ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒက ဒီလိုပါလားဆိုၿပီး..၊ အရင္က ဖာသိဖာသာေနၾကရာကေန ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြေတာင္ ပိုတိုးလာေသးတယ္..၊
အဲဒီ အက်ဳိးအျမတ္ကမနဲပါဘူး..၊

တကယ္ဆို ေထရ၀ါဒနဲ႔ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ တို႔ရဲ႕ concept ကြာျခားခ်က္..၊ ေ၀ါဟာရကြာျခားခ်က္ေတြကို ဇယားေလးနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ graphical စာအုပ္ေလးနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ စုစည္းၿပီးေတာ့ေတာင္ ထုတ္သင့္ေသးတယ္..၊

( ျဗာဟၼဏတို႔ ၊ အာရိယန္တို႔၊ ဂ်ိန္းစ္တို႔ ပါဇယားထဲထည့္ႏိုင္ရင္ ပိုေတာင္ေကာင္းေသး.. )

စိတ္၀င္စားသူေတြ ေလ့လာလို႔ရေအာင္..
[shinyehtut , Native Myanmar Community Forum (http://forums.nativemyanmar.net/)]

min aung
12-22-2009, 04:50 PM
............ကို CrazyEyeStone ေရ....ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဆရာၾကီးကို ....ဟုတ္မဟုတ္ေသၿခာေအာင္စမ္းခ်င္ရင္............ :?

အရက္တိုက္ၾကည္႕ဗ်ာ.............. M;

အရက္ကို ....ေရေရာၿပီး.....အရက္မွန္းမသိေအာင္တိုက္ၾကည္႕.... :2:

ေသာက္တဲ႔အခါ....ဂြက္ခနဲ အားလံုး၀င္သြားရင္...မူးလာရင္...ေတာ႔ ေသၿခာၿပီ....အညာၾကီးပဲ......... :O

ေသာက္တဲ႔အခါ...ေရပဲ ပါးစပ္ထဲ၀င္ၿပီး ....အရက္ခြဲထဲမွာက်န္ရင္..ေသၿခာတယ္အရိယာပဲ.....(အဲဒါ အရိယာရဲ႕ အစြမ္းပဲ)(၀င္သြားရင္လည္း ေရလိုပဲၿဖစ္ၿပီး လံုး၀မူူးမွာ

မဟုတ္ဘူး...အရက္ရဲ႕ အက်ိဳးသက္ေရာက္မွဳ႕ကို သူလံုး၀ခံရမွာမဟုတ္ဘူး)

ေသာတပန္..ကအစ...ရဟနၱာအဆံုး ....အရိယာအားလံုးရဲ႕ ခႏၱာကိုယ္ဟာ....ငါးပါးသီလလံုး၀ လံုသြားၿပီ ၿဖစ္တယ္

အထူးတလည္ ေစာင္႔စရာမလိုေတာ႔ဘူး........................................

အားလံုးေအးၿမေပ်ာ္ရႊင္နိဳင္ၾကပါေစဗ်ာ........................... :7:

(ကၽြန္ေတာ္အသိကၽြန္ေတာ္႔အၿမင္နွင္႔ အၾကံေပးတာၿဖစ္ပါတယ္ဗ်ာ..မွားယြင္းပါက ၿပင္ဆင္ေပးနိဳင္ပါတယ္ဗ်ာ)

jjonathan
03-13-2010, 06:22 PM
ကို nobleman ရဲ ့post ေအာက္မွာ ေရးမလို ့ပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူ ့ရဲ ့topic ကို ေခ်ာ္ေအာင္လုပ္မိသလုိ ျဖစ္မွာစိုးလို ့မိုးျပာ post ေအာက္မွာ တင္ေပးလိုက္တယ္။
ပါ႒ိေတြ ရိုက္ရတာ ေတာ္ေတာ္ ခက္ခဲတယ္ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္ ျပီးသေလာက္ပဲ တင္ေပးလိုက္ေသးတယ္။ ေနာက္မွ ဆက္တင္ေပးမယ္။ ေထာက္ျပေရးသာခ်က္ေတြက ေတာ္ေတာ္ေလး အခ်ိတ္အဆက္မိမိနဲ ့စိတ္၀င္စားဖို ့အရမ္းေကာင္းလွပါတယ္။ စာအုပ္တစ္ခုက အမွာစာလားေတာ့မသိဘူး။



`အရိယေ၀ါဟာရတၳကထာနိဒါန္း´ - အျဖစ္ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ယံုၾကည္ခ်က္ကို တင္ျပရမည္။

ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ဆရာေတာ္သည္ ကၽြႏု္ပ္တို ့အား အရိယသစၥာတရားကို လမ္းညႊန္ျပသခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္၏ လမ္းညႊန္မွုျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ `ေလာကကို သိျမင္ႏိုင္သည့္ သစၥာမ်က္စိ´ ပြင့္လာခဲ့သည္။ အ၀ိဇၨာတိမ္တိုက္မ်ား လြင့္စင္သြားသည့္အတြက္ ေလာကသံုးပါးအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းသိျမင္လာသည္။ သို႔ အတြက္ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ဆရာေတာ္အေပၚ၌ အားကိုးယံုၾကည္မွုမ်ား၊ အံ့ၾသခ်ီးမြမ္းဖြယ္မ်ား တိုးပြားလာခ့ဲသည္။

ကၽြႏု္ပ္တို႔ဆရာေတာ္သည္ သိစရာရွိသမွ်ကို လံုး၀ကုန္စင္ သိျမင္ခဲ့ျပီး၊ ပယ္စရာရွိသမွ်ကို အၾကြင္းမရွိပယ္သတ္ၿပီးၿပီ၊ ပြားစရာ ရွိသမွ် ပြားမ်ားၿပီး၍ ဆိုက္စရာကို ဆိုက္ေရာက္ၿပီးခဲ့ၿပီဟု ကၽြႏု္ပ္တို ့မမွိတ္မသုန္ ယံုၾကည္ခဲ့ရၿပီ။

ဆရာေတာ္သည္ ကိုယ္တိုင္ေလွ်ာက္ဖူးေသာလမ္း၊ ကိုယ္တိုင္ဆိုက္ေရာက္ခဲ့ေသာ ပန္းတိုင္ကုိ တပည့္သာ၀ကတို ့အားလည္း ထိုလမ္းအတိုင္းေလွ်ာက္လွမ္းေစ၍ ပန္းတိုင္အထိ ေအာင္ျမင္စြာ ဆိုက္ေရာက္ေစခဲ့ၿပီ။ တပည့္သာ၀ကတို ့သည္လည္း ထိုလမ္းအတိုင္း ေလွ်ာက္လွမ္းကာ ပန္းတိုင္အသီးသီးသို ့ဆိုက္ေရာက္ခဲ့ၾကၿပီ။

ထိုလမ္းကားအျခားမဟုတ္၊ လမ္းရိုးေဟာင္းႀကီးသာျဖစ္သည္။ ေရွးေရွးေသာ ဘုရား-ပေစၥကဗုဒၶါ-အရိယာသာ၀ကတို ့ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ၾကသည့္ `မဇၥ်ိမပဋိပဒါ´ ေခၚ `အလယ္လမ္းအက်င့္´ - သာျဖစ္သည္။ အလယ္လမ္းအက်င့္ကား အရိယာျဖစ္ေစသည့္လမ္း ျဖစ္၏။ လူသာမည မႏုႆတို ့ထက္ သာလြန္ျမင့္ျမတ္ေသာ ကိုယ္၊ ႏွုတ္၊ ႏွလံုး ျဖဴစင္ေျဖာင့္မတ္သည့္ `ဥတၱရိမႏုႆ ေလာကုတၱရာလူသားလမ္း´ ျဖစ္၏။ ဘုရားရွင္ ေလွ်ာက္ေစလုိသည့္ `အျမတ္ဆံုးလူသားလမ္း´ ျဖစ္၏။

အျမတ္ဆံုးလူသားျဖစ္ေစရန္အတြက္ ဘုရားရွင္သည္ ဥတၱရိမႏုႆဓမၼေခၚ အရိယသစၥာတရားကို ေလးဆယ့္ငါး၀ါ ကာလပတ္လံုး မနားမေနေဟာၾကားခဲ့၏။ ထုိအရိယသစၥာတရားကား ေလာကတရားမ်ားထက္ ထူးျခားလြန္ကဲေသာ ေလာကုတၱရာ တရားျဖစ္၏။

ေလာကတရားမ်ားကား ကာမ-႐ူပ-အ႐ူပ ဟူေသာ ဘံုသံုးပါးတရား၊ ဥပါဒါနကၡႏၶာတရားတို႔ ့ျဖစ္၏။ အ၀ိဇၹာ-တဏွာ-ဥပါဒါန္ ကိေလသမာရ္ ေႏွာင္ဖြဲ႕ခံရေသာ ေလာကီတရားတို ့ျဖစ္၏။ ကိေလသ၀ဋ္-ကမၼ၀ဋ္-၀ိပါက၀ဋ္ စက္လည္၍ျဖစ္သည့္ သံသရာ၀ဋ္ဒုကၡတရားတို႔ ့ျဖစ္၏။ အေၾကာင္းတရားတို႔့ကိုဆြဲ၍ အက်ိဳးတရားတို႔ အဆက္ဆက္ျဖစ္ၾကသည့္ သမုဒယတရားတို႔ ့ျဖစ္၏။ ဒုကၡတရားတို ့ျဖစ္ပြားပံုျပ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ အႏုလံုတရားတုိ ့ျဖစ္၏။ ဒုကၡခ်ဳပ္ပံု ပ်က္ပံုျပသည္ကား ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ပဋိလံုတရားတို ့ျဖစ္၏။

ထို ့ေၾကာင့္ `ျဖစ္-ပ်က္´ ဟူသည္ ႐ုပ္ နာမ္တရားတို႔၏ ဥပါဒ္-ဌီ-ဘင္ ျဖစ္ပ်က္ျဖစ္၍ ထိုျဖစ္ပ်က္ကို ရွုမွတ္ရမည္မဟုတ္ပဲ အရိယာတို႔ ့အျမင္အရ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ သံသရာ၀ဋ္ဒုကၡတို႔၏ ျဖစ္-ခ်ဳပ္ကို ရွုမွတ္ရမည္ျဖစ္၏။ ျဖစ္-ပ်က္ျမင္ ဟူသည္လည္း `ယံကိဉၥ သမုဒယ ဓမၼံ သဗၺံတံ နိေရာဓဓမၼံ´ - `သံသရာ၀ဋ္ဒုကၡတို႔့၏ ျဖစ္မွုမွန္သမွ် ခ်ဳပ္ေအာင္ ျပဳ၍ရ၏´ -ဟု သိျမင္မွုျဖစ္၏။ ေက၀လႆ ဒုကၡကၡႏၶႆ သမုဒေယာႏွင့္ နိေရာေဓာတို႔ ျဖစ္၏။

ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ က်ိဳးေၾကာင္းဆက္ကို သိေသာဉာဏ္သည္ ဓမၼ႒ိတိဉာဏ္ ျဖစ္၏။ တရား၌တည္ေသာဉာဏ္၊ တရားကိုသိေသာဉာဏ္ ျဖစ္၏။ အရိယာတုိ ့သိျမင္သည့္ဉာဏ္ ျဖစ္၏။ ေရွးေရွးေသာ ဘုရားစေသာ အရိယာသူေတာ္ေကာင္းတုိ ့သည္လည္း ဤဉာဏ္ျဖင့္ နိဗၺာန္သို႔ ့ဆုိက္ေရာက္ၾက၏။

ထို ့ေၾကာင့္ `တရားကိုသိလွ်င္ ဘုရားကိုသိ၏။ တရားကိုျမင္လွ်င္ ဘုရားကိုျမင္၏´။ တံခါးတစ္ေပါက္သာ ၀င္ထြက္သြားလာရန္ရွိသည့္ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ ့၀င္ထြက္သြားလာေနသူမ်ားသည္ ဤတံခါးေပါက္မွသာ ၀င္ထြင္သြားလာေနၾကသည္။ ၀င္ထြက္သြားလာႏိုင္ရန္ အျခားလမ္းမရွိဟု သိဘိသသကဲ့သို႔ နိဗၺာန္သို ့ဆိုက္ေရာက္သူမ်ားသည္ ဤမဂၢင္လမ္းမွတစ္ပါး၊ အျခားလမ္းမရွိဟု သိျမင္သည့္ဉာဏ္သည္ ဓမၼာႏြယဉာဏ္ မည္၏။

ဤသို ့ ဓမၼ႒ိတိဉာဏ္ႏွင့္ ဓမၼႏြယဉာဏ္ကို ရရွိသိျမင္ျပီးေသာသူသည္ ဗုဒၶဘာသိတဓမၼႏွင့္ အညဘာသိတဓမၼတို ့ကို ကြဲျပားစြာ သိျမင္ႏိုင္၏။ `ဘုရားေဟာတရားႏွင့္ ဘုရားမေဟာတရားတို႔့ကို ခြဲျခားႏုိင္၏´ -ဟု ဆိုလိုသည္။ မမွီ၀ဲမပြားမ်ားအပ္ေသာ တရားႏွင့္ မွီ၀ဲပြားမ်ားအပ္ေသာတရားတို႔ကို ပိုင္းျခားႏိုင္၏။ မမွီ၀ဲမပြားမ်ားအပ္ေသာတရားတို႔ကား အႏၲအစြန္းတရားမ်ား ျဖစ္၍၊ မွီ၀ဲပြားမ်ားအပ္ေသာတရားကား မဇၥ်ိမပဋိပဒါေခၚ အလယ္လမ္းတရားသာ ျဖစ္၏။ အစြန္းတရားတို႔က ဒုကၡျဖစ္၍ အလယ္လမ္းတရားကား ဒုကၡနိေရာဓတရား ျဖစ္၏။

ဓမၼစၾကာေဒသနာေတာ္အရ အစြန္းတရားႏွစ္ပါးကား ကာမကံမ်ားႏွင့္ မဟဂၢဳတ္ကံတို႔ ျဖစ္၏။ သစၥာအားျဖင့္ သမုတိသစၥာႏွင့္ ပရမတၳသစၥာတို႔ ျဖစ္၏။ အရိယမျဖစ္ေစႏိုင္သည့္ အနရိယတရား၊ မဂ္ ဖိုလ္ နိဗၺာန္ အက်ိဳးကို မျပီးေျမာက္ေစႏိုင္သည့္ အနတၱသံဟိတတရားတို႔ ျဖစ္၏။ သံုးဆယ့္တစ္ဘံု ၀ဋ္ဒုကၡကိုသာ ျဖစ္ေစႏိုင္သည့္ ဥပါဒါနကၡႏၶာတရားတို ့သာျဖစ္၏။ ေလာကုုတၱရာမဂၢ၏ အ႐ွုခံအာ႐ံု ဒုကၡတရားတို႔ ျဖစ္၏။

အကၽြႏ္ုပ္တို ့၏ဆရာေတာ္သည္ ဓမၼ႒ိတိဉာဏ္ႏွင့္ ဓမၼႏြယဉာဏ္တို႔ကို အဆံုးတိုင္ ေပါက္ေရာက္သိျမင္ၿပီးျဖစ္၍ ဘုရားရွင္ေဟာေတာ္မူသည့္ တရားေတာ္ႏွင့္ ဘုရားရွင္မေဟာသည့္ တရားတို ့ကို ခြဲျခားနားလည္သည္။ ဘုရားမေဟာခဲ့သည့္ တရားတို႔ ကား အစြန္းတရားမ်ားႏွင့္ အဗ်ာကထနတရားတို႔ ့ျဖစ္၏။

အဗ်ာကထနတရားဆယ္ပါးဟူသည္ ေလကႀကီးၿမဲ-မၿမဲ၊ သတၱ၀ါေသၿပီေနာက္ ျဖစ္-မျဖစ္ စသည့္အယူ၀ါဒမ်ား ျဖစ္၏။ အကုသိုလ္တရား၊ မိစၧာအျမင္မွား ျဖစ္၏။ မဂၢျဗဟၼစရိယ၏ အစစြာေသာသမၼာဒိ႒ိမွ်ပင္ မျဖစ္သည့္ တရားတို ့ျဖစ္၏။ ဤတရားတို႔ကို ဘုရားရွင္ မေဟာၾကားေပ။

ဘုရားေဟာသည့္တရားကား သစၥာေလးပါးတရားျဖစ္၏။ မဂ္ ဖိုလ္ နိဗၺာန္ အက်ိဳးရွိေသာတရား ျဖစ္၏။ အ၀ိဇၨာအေမွာင္ကို ခြင္းႏိုင္သည့္ ဉာဏ္ေရာင္ အလင္းတရားသာျဖစ္၏။ မေမြးဖြားမီ ေရွးဘ၀အယူ ပုဗၺႏၲာႏုဒိ႒ိႏွင့္ ေသၿပီးေနာက္ဘ၀အယူ အပရႏၲာႏုဒိ႒ိ မဖက္ ပစၥဳပၸန္သက္သက္ ႐ွုကြက္ထားကာ ပြားမ်ားရသည့္တရား ျဖစ္၏။ ဤကဲ့သို ့ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ့ဆရာေတာ္သည္ ဗုဒၶဘာသိတဓမၼႏွင့္ အညဘာသိတဓမၼတို႔ကို ခြဲျခားကာ တပည့္တို႔အား ျပသခဲ့၏။

ထို႔ျပင္ စကားတန္ဆာဆင္မွု သဒၵါလကၤာရႏွင့္ စကားနက္တန္ဆာဆင္မွု အတၳာလကၤာရတို႔၌ ကၽြမ္းက်င္ႏုိင္နင္းသည္။ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို အေသးစိတ္ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ၍ နားလည္သည္။ သာ၀ကတို႔ နားလည္ေအာင္လည္း ထုတ္ေဆာင္ေဟာေျပာႏုိင္သည္။ ပဋိသမၻိဒါဉာဏ္ သေဘာကို ေနာေၾကေအာင္ သိျမင္သည့္ `အံ့ဖြယ္ဥတၱရိမႏုႆတစ္ပါး´ - ဟု ကၽြႏု္ပ္တို ့အံ့ဩၾကရသည္။

ကၽြႏ္ုပ္တို႔သည္ ပါဠိပိဋကတ္ မတတ္၍ု စိတ္ပ်က္အားငယ္ဖြယ္ မလိုေပ။ ကၽြႏု္ပ္တို ့ ဆရာသည္ ဘုရားေဟာခဲ့သည့္ ဓမၼကြက္ေပါင္း ငါးေထာင္မွ်ကို အျပည့္အ၀ သိရွိနားလည္ၿပီးၿပီ။ ထိုတရားကြက္မ်ားကို တပည့္တို႔နားႏွင့္တန္႐ံု ျမန္မာျပန္၍ `မဟာေပါ႒က´ - အမည္ျဖင့္ တပည့္တို႔အား ျဖန္ ့ေ၀ခဲ့ၿပီ၊ တရားေတာ္၏ အဓိပၸါယ္မွန္ကို နားလည္ႏုိင္ေစရန္ ပူး၀င္ကပ္ယွဉ္ေနသည့္ အေမွာင့္ပေယာဂ မိစၧာ၀ါဒမ်ားကို ဖယ္ရွားကာ ဗုဒၶဘာသိတစစ္စစ္ အရိယစကားမ်ားကိုသာ ဖြင့္ေဖာ္ေပးခဲ့သည္။

ဤ `အရိယေ၀ါဟာရတၳကထာ´က်မ္းစာ၌လည္း ကၽြႏု္ပ္တို ့သည္ အရိယစကားသန္္ ့ သန္ ့၊ ဘုရားစကားသန္႔သန္႔ကိုသာ ၾကားနာရမည္ျဖစ္ေပသည္။ ဘုရားရွင္တို႔သည္ အရိယာမ်ားျဖစ္ေအာင္ အရိယသစၥာကိုသာ ေဟာၾကားေတာ္မူၾကသည္။

သစၥာသည္-
`သမုတိသစၥာ၊ ပရမတၳသစၥာ၊ အရိယသစၥာ´ ဟူ၍ သံုးမ်ိဳးရွိပါသည္။ `သမုတိသစၥာႏွင့္ ပရမတၳသစၥာ´ - တို႔သည္ိ ေရွာင္ၾကဉ္ရမည့္ အစြန္းတရားမ်ားျဖစ္၍ `အရိယသစၥာ´ -သာလ်င္ က်င့္ပြားရမည့္သစၥာ ျဖစ္ပါသည္။

ယခုအခါ ပရမတၳသစၥာသာ အရွိတရားျဖစ္၍ ပရမတၳသစၥာကို သိက အရိယသစၥာကို သိၿပီးျဖစ္ေတာ့သည္ဟု `ဒုေ၀သစၥာနိ အကၡာသိ` - ဂါထာကို ယံု၍ သစၥာႏွစ္ပါးသာရိွေၾကာင္း သိေနၾကပါသည္။

သို႔ရာတြင္ ပရမတၳသစၥာဟူေသာ ေ၀ါဟာရကို အဘိဓမၼာက်မ္းစာမွတပါး အျခားနိကာယ္ငါးရပ္ သုတၱန္ပိဋကတို႔တြင္ ေလ့လာေသာ္ ရွာေတြ ့ဖို႔ရန္ မလြယ္ေပ။

ပရမတၳသစၥာမသိက တရားမရႏိုင္´ - ဟူေသာ အဘိဓမၼာ အ႒ကထာဆရာတို႔၏ စကားသည္လည္း ဘုရားရွင္၏ မိန္႔ခြန္းေတာ္ႏွင့္ မညီေပ။

ဘုရားရွင္က-
`စတုႏၷံဘိကၡေ၀ အရိယသစၥာနံ အနႏုေဗာဓာ အပၸဋိေ၀ဓာ´ - `ခ်စ္သားတို ့
သစၥာေလးပါးတို႔ကို အေလ်ာ္အားျဖင့္ မသိျခင္း၊ ထိုးထြင္း၍ မသိျခင္းေၾကာင့္ ငါဘုရားသည္လည္းေကာင္း၊ သင္ခ်စ္သားတို ့သည္လည္းေကာင္း၊ ဤရွည္လ်ားလွစြာေသာ ကာလပတ္လံုး သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲ၌ တေျပာင္းျပန္ျပန္ က်င္လည္ခဲ့ရ၏´ -
ဟု ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ပရမတၳသစၥာကို မသိျခင္းေၾကာင့္ဟု ေဟာေတာ္မမူေပ။

`ငါ-သူတပါး-ေယာက္်ား-မိန္မ မရွိ၊ ႐ုပ္ နာမ္သာရွိသည္´ -ဟူေသာ အျမင္သည္ `ပရမတၳသစၥာအျမင္´ -ျဖစ္ပါသည္။ ဤအျမင္ကို အဘိဓမၼာက်မ္းမ်ားအနက္ ကထာ၀တၳဳက်မ္းတြင္ စတင္ေတြ ့့ရွိရပါသည္။ ဤက်မ္းကို တတိယသဂၤါယနာ အႀကီးအမွဴးျဖစ္ေသာ အရွင္ေမာဂၢလိပုတၱတိႆမေထရ္ ေဟာၾကားခဲ့ေသာ္လည္း ဘုရားရွင္ေပးေသာနည္းကို မွီး၍ ေဟာၾကားေသာေၾကာင့္ ဘုရားေဟာက်မ္းဟုပင္ သိရွိေနၾကပါသည္။

ထိုက်မ္း၌ `သစၥက႒ ပရမေတၳန ပုဂၢလ ႏုပလဗၻတိ´
`ပရမတၳသစၥာအားျဖင့္ ပုဂၢိဳလ္ကို မရအပ္´ - ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။
ပုဂၢိဳလ္မရေသာ္ `ငါ-သူ´ လည္းအရအပ္၊ `ေယာက်္ား-မိန္မ´ စသည္ကိုလည္း မရအပ္ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။

`ငါ-သူ´ - ေပ်ာက္ေသာ္ ငါႏွင့္သူ - တို ့၏ ဆက္ဆံေရး ကာယ-၀စီ-မေနာ သုစ႐ိုက္မ်ားလည္း ေပ်က္၍ လူ႔အေျခခံသီလ ယြင္းပ်က္ေတာ့သည္။ သီလမရွိသူအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားပါသည္။ မဟဂၢဳတ္တရားမ်ား၌ သီလေစတသိက္ေခၚ ၀ီရေစတသိက္တုိ႔ မယွဉ္ႏိုင္ပံုကိုလည္း အဘိဓမၼတၳသဂၤဟ၌ -
`န ၀ိဇၨေႏၲတၳ ၀ိရတီ ႀကိေယသုစ မဟဂၢေတ´ - ဟုဆုိပါသည္။
မဟဂၢဳတ္ပြားက သီလမဲ့ေၾကာင္း ဤသို႔သိရွိရပါသည္။

ဘုရားရွင္က အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာ အရယမဂ္ဟု ေဟာၾကားခဲ့ေသာ္လည္း `သမၼာ၀ါစာ၊ သမၼာကမၼႏၲ၊ သမၼာအာဇီ၀´ - သီလမဂၢင္သံုးပါး မပါေသာ ပဉၥ ၤဂိကမဂ္ျဖင့္ မဟဂၢဳတ္တရားတို႔ကို ပြားမ်ားၾကေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။

`အရိယမဂၢင္ရွစ္ပါး´ - တြင္လူ႔အသည္းႏွလံုးႏွင့္ တူသည့္ သီလမဂၢင္သံုးပါးကို ႏုတ္၍ ပဉၥ ၤဂိကမဂ္ျဖင့္ ပြားမ်ားၾကေသာေၾကာင့္ ေလာက၌ သီလပ်က္သူဦးေရ တိုးလာေနပါသည္။ အေျခခံ လူ႔က်င့္၀တ္သီလမ်ား ပ်က္ပ်ား၍ သစ္ငုတ္-ေက်ာက္႐ုပ္ ႏွင့္တူေသာ သက္၀င္ရွင္သန္မွုမရွိသည့္ လူ႔ဘ၀မ်ားကို ဤပုဂၢိဳလ္တို႔ ရရွိေနၾကပါသည္။

ဓမၼပဒ၌ -
`မဂၢြါနံအ႒ ၤဂေကာ မေဂၢါ´ = မဂ္ေပါင္းတြင္ အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာ အရိယမဂ္၊ `သစၥာနံ စတုေရာပဒါ´ = သစၥာတို႔တြင္ အပိုဒ္ေလးပိုဒ္ရွိသည့္ အရိယသစၥာ´ - တို႔ အျမတ္ဆံုး - ဟု ဘုရားရွင္ ေဟာထားပါသည္။
ပရမတၳသစၥာႏွင့္ ပဉၥ ၤဂိကမဂ္တို႔ကို အျမတ္ဆံုးဟု မေဟာၾကားေပ။ အျမတ္ဆံုးတရားကိုသာ ကၽြႏု္ပ္တို႔ က်င့္ၾကံပြားမ်ားရမည္ ျဖစ္ေပသည္။

အဂၢိဒတၱျဗာဟၼဏ၀တၳဳ၌လည္း -
`လူတို႔ကိုးကြယ္မွု အမ်ိဳးမ်ိဳးျပဳရာ၌ ေဘးမကင္းသည့္ ကိုးကြယ္မွုမ်ားသာျဖစ္၍ အရိယသစၥာေလးပါး အားထားပြားမ်ားမွုကသာ ေဘးကင္းသည့္ ကိုးကြယ္ရာအစစ္ ျဖစ္ေၾကာင္း´ ေဟာထားပါသည္။
ဤသို႔ အရိယသစၥာ၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးမ်ားကို သုတၱပိဋကတ္အႏွံ႔ ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါသည္။

လူသားတို႔ ကိုယ္၊ ႏွုတ္၊ ႏွလုံး ေျဖာင့္မတ္၍ ႐ိုးသားျဖဴစင္သည့္ အရိယာျဖစ္ေစရန္ ေဟာၾကားခဲ့သည့္ အရိယသစၥာတရားေတာ္ကို ယခုအခါ ပရမတၳသစၥာျဖင့္ လဲလွယ္ကာ ႐ွုၾကည့္ေစခဲ့သည့္အတြက္ အရိယသစၥာအျမင္ေပ်ာက္ကာ ပရမတၳသစၥာအျမင္ ေပါက္ေနၾကပါသည္။ `ငါ-သူတပါး-ေယာက္်ား-မိန္းမ´ အထင္အရွားရွိေနပါလ်က္ `ငါ-သူတပါး-ေယာက္်ား-မိန္းမ မရွိ၊ ရုပ္ နာမ္သာ ရွိ၏´ - ဟု အထင္ေရာက္ေစခဲ့ပါသည္။

႐ွုမွတ္စဉ္အတြင္း လူေပ်ာက္ဖို႔သာ အေရးႀကီး၍ လူေပ်ာက္ေအာင္ ႐ွုမွတ္ၾကရပါသည္။ သို႔ရာတြင္ အစဉ္အၿမဲ လူေပ်ာက္ေအာင္ မ႐ွုမွတ္ႏိုင္ရကား ႐ွုမွတ္ခိုက္သာ လူေပ်ာက္၍ မ႐ွုႏိုင္ေသာအခါ ငါ-သူ-ေယာက္်ား-မိန္းမ-ပုဂၢိဳလ္-သတၱ၀ါကား ရွိၿမဲ ရွိွေနၾကပါသည္။ သမာဓိႏုေသး၍ အစဥ္မေပ်ာက္ဟု ယူဆကာ ႀကိဳးစာ႐ွုမွတ္ၾကရာသျဖင့္ ပင္ပန္းလွပါသည္။

`ငါ-သူ-ေယာက္်ား-မိန္းမ-ပုဂၢိဳလ္-သတၱ၀ါ´ ဟူသည္ သမုတိသစၥာအမွန္တရားျဖစ္၍ ရုပ္ နာမ္ ခႏၶာဓာတ္ပရမတ္ျဖင့္ အတင္းေခ်ဖ်က္ေသာ္လည္း `တထ´ လကၡဏာရွင္ သမုတိသစၥာကို အၿပီးတိုင္ မေခ်မွုန္းႏိုင္ေပ။ သမုတိေပ်ာက္လိုက္ ပရမတၳေရာက္လိုက္ျဖစ္ကာ လင္းႏို႔ျဖစ္လိုက္ ၾကြက္ျဖစ္လိုက္ ပံုျပင္ထဲကလို ျဖစ္ေနၾကပါသည္။ ျခေသၤ့စိတ္ရွိသူ၊ ရဲရင့္သူလူကို သ႐ုပ္ေဖၚရာ၌ မႏုႆသီဟ (မႏုႆီဟ) ဖင္ႏွစ္ခြပံုမ်ားျဖင့္ သ႐ုပ္ေဖၚသကဲ့သို႔ အၿမီးအေမာက္မတည့္ ျဖစ္ေနပါသည္။

အရိယသစၥာအုတ္ျမစ္တြင္ အေျခခ်၍ တည္ေဆာက္ထားသည့္ ဘုရားတရားေတာ္မွန္သမွ်ကို ပရမတၳအျမင္ျဖင့္ သ႐ုပ္ေဖၚေသာအခါ ဓမၼ၏သေဘာမွန္ကို ဧကန္မသိေသာေၾကာင့္ ဟုတ္သေလာ၊ မဟုတ္သေလာဟု ေ၀ခြဲမရသည့္ သံသယသိစိကိစၧာ ႏွလံုးႏွစ္ခြ ျဖစ္ၾကရပါသည္။ အျမင္ရွင္းေအာင္ မသိၾကရသည့္အတြက္ ဒိ႒ိ၊ ၀ိစိကိစၧာ မျပဳတ္ဘဲ ရွိၾကပါသည္။

ေလာကုတၱရာမဂၢဓမၼက သြာကၡာတ စသည့္ ဂုဏ္ေတာ္ေျခာက္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုသည့္ ဓမၼျဖစ္သည္။ ဤတစ္လံမွ်ေသာ သက္ရွိကိုယ္ေကာင္၌သာ ႐ွုျမင္အပ္ေသာ တရားျဖစ္သည္။
`ပစၥဳပၸႏၷဉၥ ေယာ ဓမၼံ တကၳတကၳ ၀ိပႆတိ´
၀ိပႆနာ ႐ွုမွတ္ရာ၌ ပစၥဳပၸန္႐ွကြက္သာဆို၍ ပစၥဳပၸန္႐ွုမွတ္ၾကေသာ္လည္း မ႐ွုမွတ္ေသာအခါ ေရွးအတိတ္ဘ၀စြဲ၊ ေနာင္ဘ၀အစြဲမ်ား ေပၚေပါက္လာၾကသည္။

ဗုဒၶ၀င္ႏွင့္ ဇာတ္ေတာ္မ်ားကား သႆတ၊ ဣႆရနိမၼာန၊ ဗုေဗၺကတေဟတု စသည့္ မိစၧာအျမင္မ်ားခ်က္ကို ညႊန္ျပသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနပါသည္။ ဤအျမင္မ်ားသည္ အဘိဓမၼာတရားမွ စတင္ခဲ့သည္။ ဘုရားရွင္ ေရ မီးအစံ တန္ခိုးျပပံု၊ ႏွစ္လွမ္း သုံးဖ၀ါးျဖင့္ နတ္ျပည္တက္ပံု၊ မယ္ေတာ္ေဟာင္း သႏၲဳသိတ နတ္သားအား အဘိဓမၼာတရားေဟာၾကားပံုမ်ားကို အဘိဓမၼာနိဒါန္း၊ ဇာတကနိဒါန္းမ်ား၌ အံ့ခ်ီးဖြယ္ရာ ေဖာ္ျပၾကသည္။

ဤသို႔ အဘိဓမၼာကို အေရာင္တင္၍ ပရမတၳသစၥာကို အရာ၀င္ေစခဲ့ပါသည္။ ေလာကုတၱရာအရိယသစၥာကိုပင္ ေလာကီသစၥာႏွင့္ ေလာကုတၱရာသစၥာဟု ႏွစ္ပိုင္းခြဲခဲ့ပါသည္။ ဒုကၡသစၥာႏွင့္ သမုဒယသစၥာကို ေလာကီသစၥာ၊ မဂၢသစၥာႏွင့္ နိေရာဓသစၥာကို ေလာကုတၱရာသစၥာဟု အဘိဓမၼာ၌ ခြဲျခားျပပါသည္။
အရိယာတို႔၏ ဉာဏ္အျမင္၌မူ ေလာကီ ေလာကုတၱရာ ႏွစ္မ်ိဳးမျပ၊ ေလာကုတၱရာအရိယသစၥာတစ္မ်ိဳးတည္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သစၥာစက္လည္ေသာအခါ မဂၢပြား၍ ဒုကၡသိ၊ ဒုကၡသိ၍ သမုဒယ ပယ္၊ သမုဒယ ပယ္၍ နိေရာဓဆိုက္။ `ပြား၊ သိ၊ ပယ္၊ ဆိုက္´ ဓမၼစက္ တၿပိဳင္တည္းလည္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။

ဇာတကႏွင့္ ဗုဒၶ၀ံသတို႔ကား ဇာတ္ႏွင့္၀တၳဳမ်ားသာျဖစ္၍ ဇာတ္၀တၳဳတို႔၏ဓမၼတာ ရသကိုးပါး ခံစားႏိုင္ေအာင္ အလကၤာနည္းတို႔ျဖင့္ အႏုပညာေျမာက္ ပံုေဖာ္ေရးသားခဲ့ၾကပါသည္။ ဘုရားရွင္တို႔၏ `တာဒိဂုဏ္´ ေပၚလြင္ေစရန္ အပူ-အေအး ဆန္႔က်င္ဘက္ ေရ-မီးအစံု တန္ခိုးျပဋိဟာတို႔ျဖင့္ သ႐ုပ္ေဖၚပါသည္။

ဘုရားရွင္တို႔သည္ အရိယာမ်ားျဖစ္၍ အရိယဣဒၶိ ၿပီးျပည့္စံုၾကပါသည္။ အရိယဣဒၶိဟူသည္ အရိယာတို႔၏ တန္ခိုးအဘိဉာဏ္ျဖစ္ပါသည္။ ဣဒၶိ၀ိဓ စသည့္ ေလာကီအဘိဉာဏ္မ်ား မဟုတ္ၾကပါ။ ဆန္႔က်င္ဘက္အာ႐ံုမ်ားကို တသားတည္းထား ႐ွုပြားႏိုင္မွု ျဖစ္ပါသည္။ ဣ႒-အနိ႒၊ လာဘ-အလာဘ စသည့္ အာ႐ံုမ်ားေၾကာင့္ တုန္လွုပ္မွုမရွိသည့္ စိတ္ဓာတ္ၾကံ႕ခိုင္မွုျဖစ္ပါသည္။

အဘိဓမၼာတရားတို႔သည္ ရုပ္ နာမ္ ပရမတၳတရားမ်ားျဖစ္၍ ႐ူပါ႐ူပ စ်ာန္တရားမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ စ်ာန္ရသူမ်ားသည္ ဣဒၶိ၀ိဓ စေသာ ေလာကီအဘိဉာဏ္ အသိထူးမ်ားကိုလည္း ရရွိၾက၍ တန္ခိုးအမ်ိဳးမ်ိဳးကို ဖန္ဆင္းႏိုင္ျခင္း၊ ေရွ႕ေနာက္ဘ၀မ်ားကို ျမင္ႏိုင္ျခင္း၊ မည္သည့္ကံကိုျပဳ၍ မည္သို႔ေသာဘ၀ကို ရရွိၾကသည္ကို သိျမင္ႏိုင္ျခင္းရွိသည္ဟု ယံုၾကညၾကသည္။ ဤယံုၾကည္္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ဣႆရနိမၼာန၀ါဒ ပုေဗၺကတ ေဟတု၀ါဒ၊ ေရွ႕ေနာက္ဘ၀အျမင္မ်ား၊ သံုးဆယ့္တစ္ဘံု၀ါဒမ်ား ေပၚေပါက္လာၾကသည္

ျဗဟၼဇာလသုတ္တြင္ ေျခာက္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာ မိစၧာအယူ၀ါဒမ်ားကို ဘုရားရွင္ေဟာထားသည္ကို ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါသည္။ ေရွးဘ၀အျမင္ ပုဗၺႏၲာႏုဒိ႒ိ တစ္ဆယ့္ရွစ္ပါးႏွင့္ ေနာက္ဘ၀အျမင္ အပရႏၲာႏုဒိ႒ိ ေလးဆယ့္ေလးပါး၊ သႆတ၊ ဥေစၧဒစသည့္ မိစၧာအျမင္မွားမ်ား ျဖစ္ပါသည္။
ကမၻာေလးဆယ္တိုင္ ျပန္ျမင္ႏိုင္သည့္ ပုေဗၺနိ၀ါသာႏုႆတိ အသိဉာဏ္ပိုင္ရွင္မ်ားသည္ပင္ မိစၧာဒိ႒ိ စာရင္း၀င္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္ကို သိရွိရပါသည္။ ဒိ႒ိစင္လိုသူမ်ားသည္ ျဗဟၼဇာလသုတ္ကို နားလည္သေဘာေပါက္ေအာင္ ေလ့လာသင့္ပါသည္။ ဤသို႔ဒိ႒ိအျမင္မွားမ်ား ျဖစ္ပြားရသည္မွာ သစၥာေလးပါးမသိမွုေၾကာင့္ဟု ေဟာၾကားထားပါသည္။

ဤသို႔ ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ အရိယသစၥာကို ေမွးမွိန္ေပ်ာက္ကြယ္ေစသည့္ အျခားအယူ၀ါဒမ်ား ဗုဒၶဓမၼႏွင့္ ေရာေထြးယွက္တင္ ျဖစ္ေနသည္ကို သိျမင္ေသာ ဆရာေတာ္သည္ `အရိယေ၀ါဟာရတၳကထာ ဓမၼေဒသနာ´ - ကို တပည့္သာ၀ကတို႔ အက်ိဳးမ်ားေစရန္ ရည္သန္ျပဳစုခဲ့ပါသည္။




ဆက္ရန္...

HarryLwin
03-13-2010, 09:08 PM
မိုးျပာရဲ႕ ေရးသားခ်က္ေတြက အေတာ္ေလး အခ်ိတ္အဆက္မိမိနဲ႔ စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းလွပါတယ္ ဆုိေတာ့ ကို jjonathan ကို ေမးပါရေစ ... အဲဒီ ေရးသားခ်က္ေတြထဲမွာ
(၁) ဘယ္အခ်က္ေတြက ဘယ္လုိ အခ်ိတ္အဆက္ မိေနတာပါလဲ ...
(၂) ဘယ္ေနရာေတြက ဘယ္လုိ စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းတာပါလဲ ....
(၃) ဒီေရးသားခ်က္ေတြကို လက္ခံပါသလား ... ဒါမွမဟုတ္ လက္မခံဘူးလား
အရင္ဆံုး တိတိက်က် ေျဖၾကားေပးပါ ...

လက္ခံတယ္လဲ မဟုတ္ဘူး ... လက္မခံဘူးလည္း မဟုတ္ဘူး ... ေလ့လာသူအဆင့္ပါ ... ဘယ္ဘက္ကမွ မဟုတ္ပါဘူး ... ပဲြၾကည့္ပရိႆတ္ပါ ... ၾကားေနပါတယ္ ဆိုၿပီး မိုးျပာဝါဒေတြခ်ည္းပဲ လာလာတင္ေပးေနမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ မုိးျပာကို တဖက္တလမ္းကေန ဝါဒျဖန္႔ေပးေနသလို ျဖစ္ေနပါတယ္ ...

အဲဒါကို အရင္ဆံုး ရွင္းလင္းေျဖၾကားေပးပါ ...

ဒီ ဖိုရမ္မွာက မိမိရဲ႕ အျမင္၊ အယူအဆကို ေဆြးေႏြးဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္ ... အယူဝါဒ တခုခုက ေျပာသမွ်ကို တင္ၿပီး ဘာမွ် ျပန္မေဆြးေႏြးဘဲ တဖက္လွည့္နဲ႕ ဝါဒျဖန္႔ခ်ီဖို႔ မဟုတ္ပါ ... ဝါဒတခု၊ အယူအဆတခုကို တင္ခ်င္ရင္တင္ႏုိင္ပါတယ္ ... အဲဒီအေပၚမွာ ကိုယ့္ရဲ႕ အျမင္၊ ယူဆခ်က္၊ လက္ခံ၊ မခံ ဆုိတာေတြကို အရင္ဆံုး ေျပာၾကားဖို႔လုိအပ္ပါတယ္ ... အဲဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ေတာ့ တဖက္သတ္ ဝါဒျဖန္႔တယ္လို႔ သတ္မွတ္ၿပီး ဒီပို႔စ္ကို ဖ်က္ပစ္ရပါလိမ့္မယ္ ....
မိုးျပာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေဆြးေႏြးခ်က္ေတြ ဒီဖိုရမ္ထဲမွာတင္ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္ ... ႀကိဳက္ရာကို ေထာက္ခံၿပီးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကန္႔ကြက္ၿပီးပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ထင္ျမင္ယူဆသလို ေဆြးေႏြးႏုိင္ပါတယ္။ ၾကားေနၿပီး ေလ့လာေနတယ္၊ ဘာမွ မေဆြးေႏြးႏိုင္ပါဘူး ဆုိရင္ မိုးျပာဝါဒေတြကိုပဲ ဘာျဖစ္လို႔ ေရြးတင္ေပးေနရသလဲ ဆုိတာ သံသယျဖစ္ဖြယ္ ရွိေနပါတယ္။ အျခားသူေတြရဲ႕ ဒီဝါဒ အေပၚ အျမင္ကို သိလိုလို႔ တင္ေပးထားတာ ဆိုရင္လဲ အဲဒီလို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာပါ။ ဝုိင္းဝန္း ေဆြးေႏြးေပးၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကုိတာေတ
03-14-2010, 07:45 AM
`အရိယေ၀ါဟာရတၳကထာနိဒါန္း´ - အျဖစ္ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ယံုၾကည္ခ်က္ကို တင္ျပရမည္။

ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ဆရာေတာ္သည္ ကၽြႏု္ပ္တို ့အား အရိယသစၥာတရားကို လမ္းညႊန္ျပသခဲ့သည္။

(ပ)


ိုလိုသည္။ မမွီ၀ဲမပြားမ်ားအပ္ေသာ တရားႏွင့္ မွီ၀ဲပြားမ်ားအပ္ေသာတရားတို႔ကို ပိုင္းျခားႏိုင္၏။ မမွီ၀ဲမပြားမ်ားအပ္ေသာတရားတို႔ကား အႏၲအစြန္းတရားမ်ား ျဖစ္၍၊ မွီ၀ဲပြားမ်ားအပ္ေသာတရားကား မဇၥ်ိမပဋိပဒါေခၚ အလယ္လမ္းတရားသာ ျဖစ္၏။ အစြန္းတရားတို႔က ဒုကၡျဖစ္၍ အလယ္လမ္းတရားကား ဒုကၡနိေရာဓတရား ျဖစ္၏။


လာမရႊီးနဲ႔ :Dပဋိစၥသမုပၸါဒ္ တုိ႔ ဘာတုိ႔ လာေျပာေနတယ္.. အဝိဇၨာတစ္လံုးေလာက္ကုိ မသိဘဲနဲ႔...
ဦးဉာဏၾကီးကုိ ေမးၾကည့္ပါ... မင္းရဲ႕ အဝိဇၨာမွာ နာမ္တရား ဘယ္ႏွစ္လံုးျဖစ္သလဲလုိ႔.... ဘာကုသုိလ္သခၤါရေတြ ကုိ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ထားလုိ႔ ဒီလို မိစၧာဒိ႒ိလူသား လာျဖစ္ေနရသလဲလို႔... :P



ဓမၼစၾကာေဒသနာေတာ္အရ အစြန္းတရားႏွစ္ပါးကား ကာမကံမ်ားႏွင့္ မဟဂၢဳတ္ကံတို႔ ျဖစ္၏။ သစၥာအားျဖင့္ သမုတိသစၥာႏွင့္ ပရမတၳသစၥာတို႔ ျဖစ္၏။ အရိယမျဖစ္ေစႏိုင္သည့္ အနရိယတရား၊ မဂ္ ဖိုလ္ နိဗၺာန္ အက်ိဳးကို မျပီးေျမာက္ေစႏိုင္သည့္ အနတၱသံဟိတတရားတို႔ ျဖစ္၏။ သံုးဆယ့္တစ္ဘံု ၀ဋ္ဒုကၡကိုသာ ျဖစ္ေစႏိုင္သည့္ ဥပါဒါနကၡႏၶာတရားတို ့သာျဖစ္၏။ ေလာကုုတၱရာမဂၢ၏ အ႐ွုခံအာ႐ံု ဒုကၡတရားတို႔ ျဖစ္၏။

(ပ)

ဤ `အရိယေ၀ါဟာရတၳကထာ´က်မ္းစာ၌လည္း ကၽြႏု္ပ္တို ့သည္ အရိယစကားသန္္ ့ သန္ ့၊ ဘုရားစကားသန္႔သန္႔ကိုသာ ၾကားနာရမည္ျဖစ္ေပသည္။ ဘုရားရွင္တို႔သည္ အရိယာမ်ားျဖစ္ေအာင္ အရိယသစၥာကိုသာ ေဟာၾကားေတာ္မူၾကသည္။


ေတာ္ေတာ္ ရမ္းတာပဲ ဟီ ဟီ တမ်ဳိး မထင္နဲ႔ ေနာ္... :2:..... အရိယသစၥာလို႔ သာ ထပ္တလဲ လဲ ေျပာေနတယ္... ဘာလဲ သမုဒယသစၥာ ဘယ္လို ရႈမလဲ ေရာ သိရဲ႕လား......



သစၥာသည္-
`သမုတိသစၥာ၊ ပရမတၳသစၥာ၊ အရိယသစၥာ´ ဟူ၍ သံုးမ်ိဳးရွိပါသည္။ `သမုတိသစၥာႏွင့္ ပရမတၳသစၥာ´ - တို႔သည္ိ ေရွာင္ၾကဉ္ရမည့္ အစြန္းတရားမ်ားျဖစ္၍ `အရိယသစၥာ´ -သာလ်င္ က်င့္ပြားရမည့္သစၥာ ျဖစ္ပါသည္။

ယခုအခါ ပရမတၳသစၥာသာ အရွိတရားျဖစ္၍ ပရမတၳသစၥာကို သိက အရိယသစၥာကို သိၿပီးျဖစ္ေတာ့သည္ဟု `ဒုေ၀သစၥာနိ အကၡာသိ` - ဂါထာကို ယံု၍ သစၥာႏွစ္ပါးသာရိွေၾကာင္း သိေနၾကပါသည္။

သို႔ရာတြင္ ပရမတၳသစၥာဟူေသာ ေ၀ါဟာရကို အဘိဓမၼာက်မ္းစာမွတပါး အျခားနိကာယ္ငါးရပ္ သုတၱန္ပိဋကတို႔တြင္ ေလ့လာေသာ္ ရွာေတြ ့ဖို႔ရန္ မလြယ္ေပ။


က်မ္းညႊန္းေတာင္းတာလား ရမယ္.. ဘယ္ေလာက္လိုခ်င္သလဲ ေျပာ.. [color=#0000ff]ပရမတၳ သစၥာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ က်မ္းညြန္းေတြပါ... လုိခ်င္ရင္ေျပာ... အပံုလုိက္ပုိ႔ထပ္ပုိ႔ေပးလိုကမယ္... ေနာက္ထပ္ ဆယ္ဆေလာက္ ရွိေသးတယ္...

[မူလဋီ၊၂၊ ၅၄။ ]
[အဘိ၊႒၊၃၊ ၁၂၂။ ၁၈၇။ ]
[မူလဋီ၊၃၊ ၅၇။ ]
[အႏုဋီ၊၃၊ ၇၀။ ၇၆။ ]
[ဝိသုဒၶိ၊ဋီ၊၂၊ ၁၉၄။ ]
[ဒီ၊ဋီ၊၁၊ ၃၈၃။ ]
[ဒီ၊႒၊၃၊ ၂၀၅။ ]
[သီ၊ဋီ၊သစ္၊၂၊ ၄၀၁။ ]
[မ၊႒၊၄၊ ၂၁၄။ ]
[မ၊ဋီ၊၃၊ ၁၉၄။ ၄၀၂။ ]
[သံ၊႒၊၁၊ ၂၁၈။ ၃၀၀။ ၃၀၃။ ]
[သံ၊ဋီ၊၁၊ ၂၆၃။ ]
[အံ၊႒၊၂၊ ၃၅၉။ ]
[အံ၊ဋီ၊၂၊ ၆၃။ ]
[ခုဒၵက၊႒၊ ၁၁၃။ ]
[ေနတၱိ၊ဝိဘာ၊ ၂၅။ ]
[ဓမၼ၊႒၊၂၊ ၂၅၄။ ]
[သုတၱနိ၊႒၊၁၊ ၂၂၅။ ၂၂၈။ ]
[သုတၱနိ၊႒၊၂၊ ၁၈။ ]
[အပ၊႒၊၁၊ ၂၁၆။ ]
[စူဠနိ၊႒၊ ၁၃၄။ ]
[ပဋိသံ၊႒၊၁၊ ၁၀။ ]
[ေနတၱိ၊႒၊ ၂၆၆။ ]
[ေနတၱိ၊ဋီ၊ ၁၄၅။ ]




ဘုရားရွင္က-
`စတုႏၷံဘိကၡေ၀ အရိယသစၥာနံ အနႏုေဗာဓာ အပၸဋိေ၀ဓာ´ - `ခ်စ္သားတို ့
သစၥာေလးပါးတို႔ကို အေလ်ာ္အားျဖင့္ မသိျခင္း၊ ထိုးထြင္း၍ မသိျခင္းေၾကာင့္ ငါဘုရားသည္လည္းေကာင္း၊ သင္ခ်စ္သားတို ့သည္လည္းေကာင္း၊ ဤရွည္လ်ားလွစြာေသာ ကာလပတ္လံုး သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲ၌ တေျပာင္းျပန္ျပန္ က်င္လည္ခဲ့ရ၏´ -
ဟု ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါသည္။


ဒီစကားက ဉာဏတစ္ေယာက္ထဲ ေဟာတာ မဟုတ္ပါဘူးကြာ.. လူျပိန္းေတြကုိ မင္းဘုရားလို႔ ေျပာခ်င္တုိင္း ဒီမွာ လာမေျပာနဲ႔.... လူျပိန္းေတြပဲ ယံုလိမ့္မယ္.....



`ငါ-သူတပါး-ေယာက္်ား-မိန္မ မရွိ၊ ႐ုပ္ နာမ္သာရွိသည္´ -ဟူေသာ အျမင္သည္ `ပရမတၳသစၥာအျမင္´ -ျဖစ္ပါသည္။ ဤအျမင္ကို အဘိဓမၼာက်မ္းမ်ားအနက္ ကထာ၀တၳဳက်မ္းတြင္ စတင္ေတြ ့့ရွိရပါသည္။ ဤက်မ္းကို တတိယသဂၤါယနာ အႀကီးအမွဴးျဖစ္ေသာ

(ပ)

သည္ `အရိယေ၀ါဟာရတၳကထာ ဓမၼေဒသနာ´ - ကို တပည့္သာ၀ကတို႔ အက်ိဳးမ်ားေစရန္ ရည္သန္ျပဳစုခဲ့ပါသည္။


ကဲ တစ္ခုခ်င္းလိုက္ေျပာရတာေတာ့ ေမာတယ္.. ေဆြးေနြးခ်င္ရင္ လာခ့ဲပါကြာ...

jjonathan
03-14-2010, 03:36 PM
မိုးျပာရဲ႕ ေရးသားခ်က္ေတြက အေတာ္ေလး အခ်ိတ္အဆက္မိမိနဲ႔ စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းလွပါတယ္ ဆုိေတာ့ ကို jjonathan ကို ေမးပါရေစ ... အဲဒီ ေရးသားခ်က္ေတြထဲမွာ
(၁) ဘယ္အခ်က္ေတြက ဘယ္လုိ အခ်ိတ္အဆက္ မိေနတာပါလဲ ...
(၂) ဘယ္ေနရာေတြက ဘယ္လုိ စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းတာပါလဲ ....
(၃) ဒီေရးသားခ်က္ေတြကို လက္ခံပါသလား ... ဒါမွမဟုတ္ လက္မခံဘူးလား
အရင္ဆံုး တိတိက်က် ေျဖၾကားေပးပါ ...

လက္ခံတယ္လဲ မဟုတ္ဘူး ... လက္မခံဘူးလည္း မဟုတ္ဘူး ... ေလ့လာသူအဆင့္ပါ ... ဘယ္ဘက္ကမွ မဟုတ္ပါဘူး ... ပဲြၾကည့္ပရိႆတ္ပါ ... ၾကားေနပါတယ္ ဆိုၿပီး မိုးျပာဝါဒေတြခ်ည္းပဲ လာလာတင္ေပးေနမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ မုိးျပာကို တဖက္တလမ္းကေန ဝါဒျဖန္႔ေပးေနသလို ျဖစ္ေနပါတယ္ ...

အဲဒါကို အရင္ဆံုး ရွင္းလင္းေျဖၾကားေပးပါ ...

ဒီ ဖိုရမ္မွာက မိမိရဲ႕ အျမင္၊ အယူအဆကို ေဆြးေႏြးဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္ ... အယူဝါဒ တခုခုက ေျပာသမွ်ကို တင္ၿပီး ဘာမွ် ျပန္မေဆြးေႏြးဘဲ တဖက္လွည့္နဲ႕ ဝါဒျဖန္႔ခ်ီဖို႔ မဟုတ္ပါ ... ဝါဒတခု၊ အယူအဆတခုကို တင္ခ်င္ရင္တင္ႏုိင္ပါတယ္ ... အဲဒီအေပၚမွာ ကိုယ့္ရဲ႕ အျမင္၊ ယူဆခ်က္၊ လက္ခံ၊ မခံ ဆုိတာေတြကို အရင္ဆံုး ေျပာၾကားဖို႔လုိအပ္ပါတယ္ ... အဲဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ေတာ့ တဖက္သတ္ ဝါဒျဖန္႔တယ္လို႔ သတ္မွတ္ၿပီး ဒီပို႔စ္ကို ဖ်က္ပစ္ရပါလိမ့္မယ္ ....
မိုးျပာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေဆြးေႏြးခ်က္ေတြ ဒီဖိုရမ္ထဲမွာတင္ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္ ... ႀကိဳက္ရာကို ေထာက္ခံၿပီးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကန္႔ကြက္ၿပီးပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ထင္ျမင္ယူဆသလို ေဆြးေႏြးႏုိင္ပါတယ္။ ၾကားေနၿပီး ေလ့လာေနတယ္၊ ဘာမွ မေဆြးေႏြးႏိုင္ပါဘူး ဆုိရင္ မိုးျပာဝါဒေတြကိုပဲ ဘာျဖစ္လို႔ ေရြးတင္ေပးေနရသလဲ ဆုိတာ သံသယျဖစ္ဖြယ္ ရွိေနပါတယ္။ အျခားသူေတြရဲ႕ ဒီဝါဒ အေပၚ အျမင္ကို သိလိုလို႔ တင္ေပးထားတာ ဆိုရင္လဲ အဲဒီလို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာပါ။ ဝုိင္းဝန္း ေဆြးေႏြးေပးၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။



အခ်ိတ္အဆက္မမိဘူးလား၊ စိတ္၀င္စားဖို ့မေကာင္းဘူးလား၊ ဆိုေတာ့ ပထမဆံုး ေျပာခ်င္တာက အဆံုးထိ မေရးရေသးဘူး။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အဘိဓမၼာ ေထာက္ျပခ်က္ေတြပါေသးတယ္။ အဘိဓမၼာ တတ္ကြၽမ္းသူေတြရွိရင္ ဘယ္လို ျပန္ေျပာမလဲသိခ်င္တယ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္မို ့တင္ေပးတာ။ ေစာင့္ၾကည့္ျပီး ပညာယူရမွာေပါ့။ အခ်ိတ္အဆက္မိတယ္လို ့ကြၽန္ေတာ္ထင္တယ္။ အခ်ိတ္အဆက္မိတယ္ထင္တာကို (မိတယ္ထင္တဲ့ေနရာေတြကို) မိတယ္ေျပာေတာ့ ကို harry ေရ ခင္ဗ်ားရဲ ့အျမင္က ဘယ္လိုရွိမွန္းမွ ကြၽန္ေတာ္မွမသိတာ။ မတူညီတဲ့ အယူအဆ အေတြးကို ကို ဘယ္လိုညွိမွာလဲ။ ကိုယ္သိတဲ့ အသိနဲ ့သိမ်ားလက္ခံထားတဲ့ အသိကို လိုက္တိုက္ေနရင္ေတာ့ အျငင္းပြားစရာေတြပဲ ျဖစ္လာမွာပါ။

၀ါဒျဖန္ ့တယ္လို ့ထင္ရင္ေတာ့ ဖ်က္ပစ္လိုက္ရံုပဲေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္က ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ ကို harry က ဖိုရမ္ အၾကီးအကဲပဲ။ ဆံုးျဖတ္ပိုင္ခြင့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ ရွိတာပဲ။ ဒါမွ မဟုတ္ Vote လုပ္ၾကည့္လိုက္ေပါ့။
ကို harry က အခ်ိတ္အဆက္ မမိဘူးထင္ရင္ မမိတဲ့ ေနရာေတြ ေထာက္ျပေပးေစခ်င္ပါတယ္။
စိတ္၀င္စားဖို ့မေကာင္းဘူး ထင္ရင္လည္း မေကာင္းတဲ့ အေၾကာင္းေတြ ေျပာေပးေစခ်င္ပါတယ္။

ဥပမာေျပာမယ္ဗ်ာ ကြၽန္ေတာ္ဒါကို တင္တင္လိုက္ျခင္း ကိုတာေတဆီက စာျပန္တတ္လာတယ္။ အဲ့ဒါေတြဖတ္ရတာ ကြၽန္ေတာ္အဖို ့အျမတ္ပဲ။
ကြၽန္ေတာ္ စာေတြဖတ္ေနတုန္းပဲ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ရွင္ဥာဏနဲ ့ေတာင္သြားေတြ ့ခ်င္ပါေသးတယ္။ ေမးစရာေတြရွိလို ့ပါ။

ေသေသခ်ာခ် ဂ ဃ န ဏ မသိ မေလ့လာရေသး မျပည့္၀ေသးဘဲ ကိုယ့္သိထားတာသာ အမွန္ျဖစ္တယ္ ဆိုတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးနဲ ့ ကိုယ့္အသိ ကိုယ္နားလည္လက္ခံထားတဲ့အရာတစ္ခုကို သူမ်ားပံုစံတစ္မ်ိဳးနဲ ့လက္ခံထားတဲ့ အရာတစ္ခုအေပၚမွာ သြားေရာက္တိုက္ခိုက္ ျငင္းေနရတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳးကို ကြၽန္ေတာ္မလိုလားဘူး။

အဲ့ဒါေၾကာင့္ စာဖတ္တယ္ ဒါေလး ဖိုရမ္ေပၚတင္လိုက္ရင္ ဘယ္သူေတြ ဘာျပန္ေျပာၾကမလဲ မသိဘူးဆိုတဲ့ သေဘာမ်ိဳးနဲ ့လာတင္ေပးတာပါ။ ေသခ်ာတာတစ္ခု ကေတာ့ ဖိုရမ္မွာ လွုပ္လွုပ္ရွားရွားနဲ ့သိုက္သိုက္၀န္း၀န္း ျဖစ္လာမွာပါ။

အဲ့ဒါေၾကာင့္ ကို harry ေျပာတဲ့ အျခားသူေတြရဲ႕ ဒီဝါဒ အေပၚ အျမင္ကို သိလိုလို႔ တင္ေပးထားတာ ဆိုရင္လဲ အဲဒီလို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာပါ။ ဝုိင္းဝန္း ေဆြးေႏြးေပးၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုတဲ့ စကားကို အျပည့္၀ ကို ေထာက္ခံပါတယ္လို ့ေျပာခ်င္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။

ေဆြးေႏြးေပးဖို ့ေျပာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တစ္ခုေျပာၾကည့္မယ္။
ကို harry က မိုးျပာက စာေတြ တင္ေပးတာကို ၀ါဒျဖန္ ့တယ္ထင္လို ့ပါ။ ကြၽန္ေတာ္က အဲ့ဒီလို မထင္ရဲေသးဘူး။ ရွင္ဥာဏကို ေထာင္သာခ်ထားတာ ပုဒ္မကို ျပန္ၾကည့္ဦး သာသနာေရး ညွိဳးႏြမ္းမွု သာျဖစ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ လို ့ေမးစရာေပၚလာတယ္။ ဦးေကာသလ ေရာ ရွင္ဥာဏေရာ အဓမၼ ၀ါဒျဖစ္ေၾကာင္းက online ေပၚမွာနဲ ့ တရား၀င္ထုတ္ျပန္ထားျခင္းမရွိတဲ့ ညႊန္ၾကားလႊာ ၉၄ မွာသာ ျပန့္ကားေနတာပါ။ လက္ခံတဲ့ သူကေတာ့ လက္ခံမွာေပ့ါ။

ျပီးေတာ့ လက္ခံတယ္ လက္မခံဘူးဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္ လက္ခံတယ္ ဘာကို လက္ခံတာလဲဆိုေတာ့ ေပၚေပါက္လာမွုကို လက္ခံတယ္။ အျမင္သစ္တစ္မ်ိဳးလို ့ေျပာရမလားပဲ။ သူတို ့ကေတာ့ ဒါဟာ အျမင္သစ္မဟုတ္ပါဘူး။ နဂို ဘုရားေဟာ အစစ္သာျဖစ္ပါတယ္လို ့ေျပာထားေပမယ့္။ ဒါမွမဟုတ္ ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ မိရိုးဖလာ ဘာသာ၀င္ေတြၾကားမွာ ညပ္ျပီး ၾကီးျပင္းခဲ့ရလို ့လားေတာ့မသိဘူး။
ကို harry ကေတာ့ လက္ခံမယ္ မထင္ပါဘူး။ လက္ခံလာမယ့္ သူလည္း မရွိေလာက္ပါဘူး။ ၀ါဒျဖန္ ့တယ္ဆိုတာ လက္ခံလာမယ့္ သူေတြရွိမွပါ။ လက္ခံလာမယ့္ သူမရွိမွာေတာ့ တင္ျပေပးတယ္လို ့သံုးႏွုန္းရမလားပဲေနာ္။ Missing Knowledge သုိ ့ Knowledge Requirement ကို ျဖည့္ ေပးတယ္လို ့ပဲ သေဘာထားေစခ်င္ပါတယ္။
ဒါေတြက ဒီလိုရွိေနပါလား။ ငါတို ့က ဒီလိုယူေပမယ့္ သူတို ့က ဒီလႈို ယူပါလား။ ဘာေၾကာင့္လဲ။ ဘယ္ေၾကာင့္အဲ့ဒီလို ယူရတာလဲ။ ငါတို ့ကေရာ။ သူတို ့ယူတာအမွားၾကီးလား။ ငါတို ့ကေရာ မမွားေနႏိုင္ဘူးလား..... စသည္ျဖင့္ ေတြးစရာေလးေတြ ရလာမွာပါ။

၁ ပ င ဂ

jjonathan
03-14-2010, 03:49 PM
ကိုတာေတေရ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ပရမတၳ သစၥာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ က်မ္းညြန္းေတြအတြက္ပါ။ ျပီးေတာ့ ေမးစရာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ေျပာထားတဲ့ ပရမတၳ သစၥာ ေတြဟာ ဘာအေၾကာင္းအရာနဲ ့ပတ္သက္ျပီးေတာ့လဲ လို ့ပါ။

ေလလႊင့္သူ
03-14-2010, 05:01 PM
ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ဆရာေတာ္သည္ ကၽြႏု္ပ္တို ့အား အရိယသစၥာတရားကို လမ္းညႊန္ျပသခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္၏ လမ္းညႊန္မွုျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ `ေလာကကို သိျမင္ႏိုင္သည့္ သစၥာမ်က္စိ´ ပြင့္လာခဲ့သည္။ အ၀ိဇၨာတိမ္တိုက္မ်ား လြင့္စင္သြားသည့္အတြက္ ေလာကသံုးပါးအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းသိျမင္လာသည္။ သို႔ အတြက္ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ဆရာေတာ္အေပၚ၌ အားကိုးယံုၾကည္မွုမ်ား၊ အံ့ၾသခ်ီးမြမ္းဖြယ္မ်ား တိုးပြားလာခ့ဲသည္။
ကုိယ့္ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႕ ကိုယ္ဖန္တီးတဲ့ ေလာကကိုသိတာဆုိေတာ့ ေလာကသံုးပါးဆုိ နည္းေနမလားပဲ အနႏၱေလာက လုပ္လုိက္ရင္ ပုိၾကီးက်ယ္တာေပါ့ဗ်ာ ။ အေျမွာက္ၾကဳိက္သူနဲ႕ ေဖာ္လန္ဖား ပဏာစားတာ ထူးျပီးမဆန္းေပမယ့္ ဟာသတစ္ပုဒ္ေလာက္ေတာ့ တန္ဖုိးရွိပါတယ္..။ လူတစ္ဦးကုိ ၾကည္ညဳိရာမွာ ဒီလူရဲ႕ အေၾကာင္းဘယ္ေလာက္ေကာင္းခဲ့သလည္း အေၾကာင္းေကာင္းခဲ့မေကာင္းခဲ့ကို ခုလက္ရွိအက်ဳိးကုိၾကည့္ရမယ္ အက်ဳိးေကာင္းေနရင္ ေကာင္းတဲ့အေပၚသာယာမေနပဲ လူအမ်ားအတြက္ ဘယ္ေလာက္ကူညီခဲ့သလည္း လူအမ်ား ျငိမ္ေအးေအာင္ ဘယ္ေလာက္စြမ္းဆာင္ေနသလဲဆုိတာ ၾကည့္ရမယ္ ဒီလုိျပည့္စံုမွ လူတစ္ဦးဟာ ၾကည္ညဳိေလးစားဖုိ႕ေကာင္းပါတယ္။


ကၽြႏု္ပ္တို႔ဆရာေတာ္သည္ သိစရာရွိသမွ်ကို လံုး၀ကုန္စင္ သိျမင္ခဲ့ျပီး၊ ပယ္စရာရွိသမွ်ကို အၾကြင္းမရွိပယ္သတ္ၿပီးၿပီ၊ ပြားစရာ ရွိသမွ် ပြားမ်ားၿပီး၍ ဆိုက္စရာကို ဆိုက္ေရာက္ၿပီးခဲ့ၿပီဟု ကၽြႏု္ပ္တို ့မမွိတ္မသုန္ ယံုၾကည္ခဲ့ရၿပီ။
သိစရာတရားမွန္သမွ် အကုန္သိတာ သဗၺညဳတညဏ္ေတာ္အရာပါ ဒါေၾကာင့္ သိစရာတရားမွန္သမွ်ကို လံုး၀ကုန္စင္သိတာ သဗၺညဳတညဏ္ေတာ္ရွငျ္ဖစ္တဲ့ ျမတ္စြာဘုရားတစ္ပါးပဲ ရွိတယ္လုိ႕ ယံုၾကည္လက္ခံထားပါတယ္ အရွင္ညာဏ ဘယ္ညဏ္နဲ႕မ်ား သိစရာမွန္သမွ်ကို သိလုိက္တာလည္း ဆုိတာ ေမးခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။


ဆရာေတာ္သည္ ကိုယ္တိုင္ေလွ်ာက္ဖူးေသာလမ္း၊ ကိုယ္တိုင္ဆိုက္ေရာက္ခဲ့ေသာ ပန္းတိုင္ကုိ တပည့္သာ၀ကတို ့အားလည္း ထိုလမ္းအတိုင္းေလွ်ာက္လွမ္းေစ၍ ပန္းတိုင္အထိ ေအာင္ျမင္စြာ ဆိုက္ေရာက္ေစခဲ့ၿပီ။ တပည့္သာ၀ကတို ့သည္လည္း ထိုလမ္းအတိုင္း ေလွ်ာက္လွမ္းကာ ပန္းတိုင္အသီးသီးသို ့ဆိုက္ေရာက္ခဲ့ၾကၿပီ။
ခ်စ္သူလမ္းၾကားေလးပဲ ျဖစ္ရမယ္ :) :) :)


ထိုလမ္းကားအျခားမဟုတ္၊ လမ္းရိုးေဟာင္းႀကီးသာျဖစ္သည္။ ေရွးေရွးေသာ ဘုရား-ပေစၥကဗုဒၶါ-အရိယာသာ၀ကတို ့ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ၾကသည့္ `မဇၥ်ိမပဋိပဒါ´ ေခၚ `အလယ္လမ္းအက်င့္´ - သာျဖစ္သည္။ အလယ္လမ္းအက်င့္ကား အရိယာျဖစ္ေစသည့္လမ္း ျဖစ္၏။ လူသာမည မႏုႆတို ့ထက္ သာလြန္ျမင့္ျမတ္ေသာ ကိုယ္၊ ႏွုတ္၊ ႏွလံုး ျဖဴစင္ေျဖာင့္မတ္သည့္ `ဥတၱရိမႏုႆ ေလာကုတၱရာလူသားလမ္း´ ျဖစ္၏။ ဘုရားရွင္ ေလွ်ာက္ေစလုိသည့္ `အျမတ္ဆံုးလူသားလမ္း´ ျဖစ္၏။
အျမတ္ဆံုးလူသားျဖစ္ေစရန္အတြက္ ဘုရားရွင္သည္ ဥတၱရိမႏုႆဓမၼေခၚ အရိယသစၥာတရားကို ေလးဆယ့္ငါး၀ါ ကာလပတ္လံုး မနားမေနေဟာၾကားခဲ့၏။ ထုိအရိယသစၥာတရားကား ေလာကတရားမ်ားထက္ ထူးျခားလြန္ကဲေသာ ေလာကုတၱရာ တရားျဖစ္၏။
ဓမၼစၾကာေဒသနာေတာ္အရ အစြန္းတရားႏွစ္ပါးကား ကာမကံမ်ားႏွင့္ မဟဂၢဳတ္ကံတို႔ ျဖစ္၏။ သစၥာအားျဖင့္ သမုတိသစၥာႏွင့္ ပရမတၳသစၥာတို႔ ျဖစ္၏။ အရိယမျဖစ္ေစႏိုင္သည့္ အနရိယတရား၊ မဂ္ ဖိုလ္ နိဗၺာန္ အက်ိဳးကို မျပီးေျမာက္ေစႏိုင္သည့္ အနတၱသံဟိတတရားတို႔ ျဖစ္၏။ သံုးဆယ့္တစ္ဘံု ၀ဋ္ဒုကၡကိုသာ ျဖစ္ေစႏိုင္သည့္ ဥပါဒါနကၡႏၶာတရားတို ့သာျဖစ္၏။ ေလာကုုတၱရာမဂၢ၏ အ႐ွုခံအာ႐ံု ဒုကၡတရားတို႔ ျဖစ္၏။

အကၽြႏ္ုပ္တို ့၏ဆရာေတာ္သည္ ဓမၼ႒ိတိဉာဏ္ႏွင့္ ဓမၼႏြယဉာဏ္တို႔ကို အဆံုးတိုင္ ေပါက္ေရာက္သိျမင္ၿပီးျဖစ္၍ ဘုရားရွင္ေဟာေတာ္မူသည့္ တရားေတာ္ႏွင့္ ဘုရားရွင္မေဟာသည့္ တရားတို ့ကို ခြဲျခားနားလည္သည္။ ဘုရားမေဟာခဲ့သည့္ တရားတို႔ ကား အစြန္းတရားမ်ားႏွင့္ အဗ်ာကထနတရားတို႔ ့ျဖစ္၏။

ဓမၼစၾကာတရားေတာ္မွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က
(ကတမာ စ သာ ဘိကၡေ၀ မဇၥ်ိမပဋိပဒါ တထာဂေတန အဘိသမၺဳဒၶါ စကၡဳကရဏီ ဥပသမာယ အဘိညာယ သေမၺာဓာယ နိဗၺာနယ သံ၀တၱတိ။ အယေမ၀ အရိေယာ အ႒ ၤဂိေကာ မေဂၢါ ) “ ျမတ္စြာဘုရား ထုိးထြင္း၍ သိျမင္ေသာ အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္သည္ ညဏ္စကၡဳကိုျဖစ္ေစျခင္းအက်ဳိးငွား သစၥာေလးပါတရားကို ထူးေသာညဏ္ျဖင့္ သိျမင္ႏုိင္ျခင္း အက်ဳိးငွား၊ သစၥာေလးပါးတရားကို အမွားအယြင္းမရွိ သိျမင္ျခင္းအက်ဳိးငွား၊ ဒုကၡခပ္သိမ္းျငိမ္းေအးရာ နိဗၺာန္အက်ဳိးငွား စင္စစ္ဧကန္ အမွန္ပင္ ျဖစ္ေစႏို္င္ေပသတည္း။ ယင္း အလယ္အလတ္အက်င့္သည္ အဂၤ ါရွစ္ပါးရွိတဲ့ မဂၢင္တရားပင္ျဖစ္သည္။” လုိ႕ေဟာပါတယ္။ မဂၢင္ရွစ္ျဖာ မဇၥ်ိမပဋိပဒါ အဂၤ ါရွစ္ပါးရွိတဲ့ မဂၢင္တရားဟာ အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္ပါပဲ။
အယုတ္တရားႏွစ္ပါးျဖစ္တဲ့ အစြန္းႏွစ္ပါးက ဘယ္တရားလည္းဆုိေတာ့
(ကတေမ ေဒြ၊ ေယာ စာယံ ကာေမသု ကာမသုခလႅိကာႏုေယာေဂါ ဟီေနာ္ ဂေမၼာ ေပါထုဇၨနိေကာ အနရိေယာ အနတၳသံဟိေတာ၊)
“ ေလာကီအာရုံကာမဂုဏ္တုိ႕၌ ကိေလသာ ကာမခ်မ္းသာကို အဖန္ဖန္ခံစား အားထုတ္ျခင္းသည္ ယုတ္ညံ့လွေခ်၏ ရြာသူရြာသားလူအမ်ား ပုထုဇဥ္တုိ႕ရဲ႕ အေလ့အက်င့္ျဖစ္၏ အရိယာပုဂၢဳိလ္မ်ားရဲ႕ အေလ့အက်င့္မဟုတ္၊ ေကာင္းေသာ အစီးအပြားႏွင့္စပ္လွ်င္ေသာတရားမဟုတ္ေခ် ” ဒီလုိ ကာမဂုဏ္ခံစားတဲ့အက်င့္ကို ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂအက်င့္ ျဖစ္ျပီး အစြန္းတရားတစ္ပါးျဖစ္တယ္။
(ေယာ စာယံ အတၱကိလမထာႏုေယာေဂါ ဒုေကၡာ အနရိေယာ အနတၳသံဟိေတာ။ )
“ခႏၶာကိုယ္ညွင္းစဲႏွိပ္စက္ျပီး တပင္တပန္းျဖစ္ေအာင္ အားထုတ္တဲ့အက်င့္မ်ဳိးသည္လည္း ဆင္းရဲေၾကာင္းျဖစ္၏ အရိယာပုဂၢဳိလ္တုိ႕ရဲ အက်င့္မဟုတ္ အက်ဳိးစီးပြားႏွင့္ မစပ္ယွဥ္ေသာ အက်င့္ပင္ျဖစ္သည္ ” ဒီလုိ ခႏၶာကုိ ႏွိပ္စက္ညွင္းစဲတဲ့အက်င့္ကို အတၱကိလမထႏုေယာဂအက်င့္ ျဖစ္ျပီး အစြန္းတရား တစ္ပါးျဖစ္တယ္။
ဒီလုိဆုိေတာ့ စီးပြားျဖစ္ေလာက္ အရက္ေသာက္ရင္ သုရာေမရိယ သိကၡာမပ်က္ဘူး၊ အမ်ားပုိင္ပစၥည္း ခုိးရင္ အျပစ္မျဖစ္ ခုိးမႈမေျမာက္ သူတစ္ပါးမယားကိုျပစ္မွားရင္ေတာင္ ဆႏၵျဖည့္စည္းေပးတာမုိ႕ ကုသိုလ္ရတယ္ဆုိတဲ့ မုိးျပာဂုိဏ္းရဲ႕ အယူအဆဟာ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားတဲ့ အယုတ္တရားႏွစ္ပါးထဲက ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂအက်င့္ ျဖစ္မေနဘူးလားဗ်ာ။ အရိယာေတြေစာင့္စည္းတဲ့ အဓိသီလကုိ အသာထားအံုး သာမန္လူေတြ ေစာင့္စည္းတဲ့ အေျခခံသီလေတာင္ မစင္ၾကယ္မွေတာ့ စိတၱ၀ိသုဒိၶေတာင္မျဖစ္ဘူး။ ဒီလုိ ဒုတိယ၀ိသုဒိၶျဖစ္တဲ့ စိတ္မစင္ၾကယ္ရင္ သမၼာသမာဓိ လုံုး၀မျဖစ္ဘူး သမၼာသမာဓိမျဖစ္ပဲ ပညာစခန္းကုိဘယ္လုိမွ မေရာက္ႏဳိင္ဘူး ပညာစခန္းမေရာက္ရင္ ဘယ္ညဏ္စဥ္မွမျဖစ္ဘူး ညဏ္စဥ္မျဖစ္ပဲ အရိယာသစၥာတရားကို မသိႏုိင္ဘူးဗ်ာ။


ေလာကတရားမ်ားကား ကာမ-႐ူပ-အ႐ူပ ဟူေသာ ဘံုသံုးပါးတရား၊ ဥပါဒါနကၡႏၶာတရားတို႔ ့ျဖစ္၏။ အ၀ိဇၹာ-တဏွာ-ဥပါဒါန္ ကိေလသမာရ္ ေႏွာင္ဖြဲ႕ခံရေသာ ေလာကီတရားတို ့ျဖစ္၏။ ကိေလသ၀ဋ္-ကမၼ၀ဋ္-၀ိပါက၀ဋ္ စက္လည္၍ျဖစ္သည့္ သံသရာ၀ဋ္ဒုကၡတရားတို႔ ့ျဖစ္၏။ အေၾကာင္းတရားတို႔့ကိုဆြဲ၍ အက်ိဳးတရားတို႔ အဆက္ဆက္ျဖစ္ၾကသည့္ သမုဒယတရားတို႔ ့ျဖစ္၏။ ဒုကၡတရားတို ့ျဖစ္ပြားပံုျပ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ အႏုလံုတရားတုိ ့ျဖစ္၏။ ဒုကၡခ်ဳပ္ပံု ပ်က္ပံုျပသည္ကား ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ပဋိလံုတရားတို ့ျဖစ္၏။
ေလာကသံုးပါးဆိုတာ ၾသကာသေလာက၊ သတၱေလာက၊ သခၤ ါရေလာက လုိ႕ပဲ နာၾကားဖူးပါတယ္ ညဏ္မ်က္စိနဲ႕ၾကည့္ပါက သခၤ ါရေလာကသာလွ်င္ ျဖစ္ပါသည္။ (၃၁) ဘုံရွိသည္ဟု ျမတ္စြာဘုရား အတိအလင္းေဟာၾကားထားပါတယ္။ ကာမ-ရူပ-အရူပ ဘံုသံုးပါးတရားဆုိလွ်င္ ဒုကၡခ်ည္းသာရွိေသာ ငရဲ၊ အသုရကာယ္၊ ျပိတၱာ၊ တိရစာၧန္ ဘံုမ်ားကို ဘံုသံုးပါးတရားတြင္ မည္သည့္ဘံု၌ သတ္မွတ္မလည္းဗ်ာ။
အ၀ိဇၹာ-တဏွာ-ဥပါဒါန္ ကိေလသမာရ္ ေႏွာင္ဖြဲ႕ခံရ စသျဖင့္ က်န္တာေတြေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ တရားေတာ္ကို လက္တစ္လံုးျခားမလွည့္စားပဲ မူရင္းတုိင္ ေဖာ္ျပထားသာမုိ႕ လက္ခံပါတယ္ဗ်ာ။


ထို ့ေၾကာင့္ `ျဖစ္-ပ်က္´ ဟူသည္ ႐ုပ္ နာမ္တရားတို႔၏ ဥပါဒ္-ဌီ-ဘင္ ျဖစ္ပ်က္ျဖစ္၍ ထိုျဖစ္ပ်က္ကို ရွုမွတ္ရမည္မဟုတ္ပဲ အရိယာတို႔ ့အျမင္အရ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ သံသရာ၀ဋ္ဒုကၡတို႔၏ ျဖစ္-ခ်ဳပ္ကို ရွုမွတ္ရမည္ျဖစ္၏။ ျဖစ္-ပ်က္ျမင္ ဟူသည္လည္း `ယံကိဉၥ သမုဒယ ဓမၼံ သဗၺံတံ နိေရာဓဓမၼံ´ - `သံသရာ၀ဋ္ဒုကၡတို႔့၏ ျဖစ္မွုမွန္သမွ် ခ်ဳပ္ေအာင္ ျပဳ၍ရ၏´ -ဟု သိျမင္မွုျဖစ္၏။ ေက၀လႆ ဒုကၡကၡႏၶႆ သမုဒေယာႏွင့္ နိေရာေဓာတို႔ ျဖစ္၏။
(ယံကိဉၥ သမုဒယ ဓမၼံ သဗၺံတံ နိေရာဓဓမၼံ) ဒီပါ႒ိရဲ႕ အဓိပၸါယ္က ယံကိဥၥိ- ၾကြင္းမဲ့ဥႆုံ အလံုးစံုေသာ ေတဘူမကတရား ဟူသမွ်သည္၊ သမုဒယဓမၼံ- ျဖစ္ျခင္းသေဘာရွိ၏၊ တံ သဗၺံ- ထုိျဖစ္ျခင္းရွိေသာ ေတဘူမကတရား ဟူသမွ်သည္၊ နိေရာဓဓမၼံ- ခ်ဴပ္ျခင္းသေဘာရွိ၏ ။ ဆုိလုိရင္းကေတာ့ ျဖစ္ျခင္းရွိတဲ့တရားဟာ ပ်က္ျခင္းရွိတာပါပဲ လက္ရွိျဖစ္ေနတဲ့ ဒုကၡကုိ ခ်ဳပ္ေအာင္ျပဳလုိ႕မရပါဘူး ပယ္လုိ႕မရပါဘူး ဒုကၡကုိ ဒုကၡမွန္းသိဖုိ႕ အေရးၾကီးပါတယ္၊ ဒုကၡကုိျဖစ္ေစတဲ့ အေၾကာင္းရင္း တဏွာကုိ ပယ္ရမွာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ မုိးျပာဂုိဏ္းရဲ႕အယူအဆျဖစ္တဲ့ သံသရာ၀ဋ္ဒုကၡတို႔့၏ ျဖစ္မွုမွန္သမွ် ခ်ဳပ္ေအာင္ ျပဳ၍ရ၏ ဆုိတာ ဘုရားေဟာတရာနဲ႕ လံုးလံုးဆန္႕က်င္ေနပါတယ္။
ျဖစ္ပ်က္ကို ရွႈမွတ္မွတ္ ျဖစ္ခ်ဳပ္ကို ရႈမွတ္မွတ္ စကားလံုးသာ ကြဲျပားပါသည္ သေဗၺသခၤ ါရ အနိစၥ ဆိုတဲ့အတုိင္း ျဖစ္ပ်က္သမွ် သခၤ ါရတရားတုိ႕၏ မျမဲျခင္း အနိစၥ လကၡဏာအား မိမိညဏ္တြင္ ထင္ရွားသိျမင္ေစရန္သာ လုိအပ္သည္။ မုိးျပာဂုိဏ္း အဆုိအရ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ သံသရာ၀ဋ္ဒုကၡတုိ႕၏ ျဖစ္ခ်ဳပ္ကုိ ရႈမွတ္ရမည္ဆုိထားပါသည္ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ သံသရာ၀ဋ္ဒုကၡ ဆုိတာ မိမိတုိ႕ရဲ႕ ခႏၶာျဖစ္စဥ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္ ခႏၶာျဖစ္စဥ္ ျဖစ္သာေၾကာင့္ ခႏၶာငါးပါး ရုပ္နာမ္တရားမ်ားမွ ကင္းလြတ္ ရႈမွတ္၍မျဖစ္ႏုိင္ပါ ဒါေၾကာင့္ ရုပ္နာမ္ျဖစ္စဥ္မွာ ရုပ္နာမ္ရဲ႕ ျဖစ္ပ်က္မႈကုိ ရႈမွတ္ေနျခင္းသည္သာလွ်င္ လမ္းမွန္ျဖစ္ပါသည္။


ဤသို ့ ဓမၼ႒ိတိဉာဏ္ႏွင့္ ဓမၼႏြယဉာဏ္ကို ရရွိသိျမင္ျပီးေသာသူသည္ ဗုဒၶဘာသိတဓမၼႏွင့္ အညဘာသိတဓမၼတို ့ကို ကြဲျပားစြာ သိျမင္ႏိုင္၏။ `ဘုရားေဟာတရားႏွင့္ ဘုရားမေဟာတရားတို႔့ကို ခြဲျခားႏုိင္၏´ -ဟု ဆိုလိုသည္။ မမွီ၀ဲမပြားမ်ားအပ္ေသာ တရားႏွင့္ မွီ၀ဲပြားမ်ားအပ္ေသာတရားတို႔ကို ပိုင္းျခားႏိုင္၏။ မမွီ၀ဲမပြားမ်ားအပ္ေသာတရားတို႔ကား အႏၲအစြန္းတရားမ်ား ျဖစ္၍၊ မွီ၀ဲပြားမ်ားအပ္ေသာတရားကား မဇၥ်ိမပဋိပဒါေခၚ အလယ္လမ္းတရားသာ ျဖစ္၏။ အစြန္းတရားတို႔က ဒုကၡျဖစ္၍ အလယ္လမ္းတရားကား ဒုကၡနိေရာဓတရား ျဖစ္၏။

အဗ်ာကထနတရားဆယ္ပါးဟူသည္ ေလကႀကီးၿမဲ-မၿမဲ၊ သတၱ၀ါေသၿပီေနာက္ ျဖစ္-မျဖစ္ စသည့္အယူ၀ါဒမ်ား ျဖစ္၏။ အကုသိုလ္တရား၊ မိစၧာအျမင္မွား ျဖစ္၏။ မဂၢျဗဟၼစရိယ၏ အစစြာေသာသမၼာဒိ႒ိမွ်ပင္ မျဖစ္သည့္ တရားတို ့ျဖစ္၏။ ဤတရားတို႔ကို ဘုရားရွင္ မေဟာၾကားေပ။

ေဖာ္ျပပါ ေမးခြန္းမ်ားကို ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေျဖၾကားေတာ္မမူပဲ ဆိတ္ဆိတ္ေနရျခင္းမွာ ေမးေလွ်ာက္သူ အဂၢီ၀စၧပုဏၰား အၾကံကုိ ျမတ္စြာဘုရား သိေတာ္မူျပီး အစြန္းမလြတ္ေသာတရားမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ မဂ္ဖုိလ္နိဗၺာန္ ႏွင့္ ဆက္စပ္ျပီး အက်ဳိးမရွိေသာတရားကို ေဟာၾကားေတာ္မမူေပ။ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ေဒသနာေတာ္အရ ေၾကာင္းက်ဳိးစပ္ဆက္မႈတရားမ်ားအား နားလည္သေဘာေပါက္ပါက အထက္ပါအေမးမ်ားမွာ ရွင္းသြားပါလိမ့္မည္။
စာေပက်မ္းဂန္မ်ားႏွင့္ တုိက္ၾကည့္ျပီး ျမတ္စြာဘုရား မေျဖေတာ္မူရျခင္း အေၾကာင္းမွာ
ေလာကၾကီးနဲ႕ပက္သက္ျပီး ေလာကၾကီးဟာ မျမဲဖူးလားဆုိေတာ့ မျမဲပါဘူး ျမဲလားဆုိေတာ့လဲ မျမဲပါဘူး ဒါေပမယ့္ တစ္တန္းတည္း ျဖစ္ေနတာလဲ မဟုတ္ေတာ့ ပ်က္ပ်က္ျပီးေ၇ာလား ဆုိလဲ မဟုတ္ပါဘူး ျဖစ္လဲ ျဖစ္တယ္ ပ်က္လဲပ်က္တယ္ အစားလဲ ထုိးတယ္ ဒါေၾကာင့္ျမဲတယ္ မျမဲဘူး ေျပာလုိ႕မရပါဘူး။
သတၱ၀ါေသျပီးရင္ သတၱ၀ါ ျဖစ္ေသးတယ္ဆုိတဲ့ အယူကုိ လက္ခံလုိက္ရင္ အရင္ကလဲ ဒီသတၱ၀ါ ခုလဲဒီသတၱ၀ါ ေနာက္လဲ ဒီသတၱ၀ါ ခုိင္တယ္ျမဲတယ္ဆုိတဲ့ သႆတဒိ႒ိ ျဖစ္ပါတယ္။
သတၱ၀ါေသျပီးရင္ မျဖစ္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ အယူကုိ ယူလုိက္ရင္ ေသျပီးရင္ျပီးေရာ ေနာက္ဘာမွ မျဖစ္ေတာ့ဘူးဆုိတဲ့ ပ်က္တယ္ဆုိတဲ့ ဥေစၧဒဒိ႒ိ ျဖစ္ပါတယ္။



မေမြးဖြားမီ ေရွးဘ၀အယူ ပုဗၺႏၲာႏုဒိ႒ိႏွင့္ ေသၿပီးေနာက္ဘ၀အယူ အပရႏၲာႏုဒိ႒ိ မဖက္ ပစၥဳပၸန္သက္သက္ ႐ွုကြက္ထားကာ ပြားမ်ားရသည့္တရား ျဖစ္၏။ ဤကဲ့သို ့ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ့ဆရာေတာ္သည္ ဗုဒၶဘာသိတဓမၼႏွင့္ အညဘာသိတဓမၼတို႔ကို ခြဲျခားကာ တပည့္တို႔အား ျပသခဲ့၏။
တရားရႈမွတ္ပြားမ်ားေနစဥ္ ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္တြင္ ျဖစ္ပ်က္ေနေသာ ရုပ္နာမ္မ်ားကို ရႈမွတ္ရမည္ျဖစ္ပါတယ္။ ေရွးဘ၀ ေနာက္ဘ၀မ်ားကို လက္မခံ မယံုၾကည္ပါက ဗုဒၶသာသနာေတာ္၏ အေျခခံအၾကဆံုးျဖစ္ေသာ ကံကံ၏အက်ဳိးကုိနားလည္သိျမင္ေသာ ကမၼသကၠတသမၼာဒိ႒ိကို ပစ္ပယ္ရာေရာက္ျပီး ျပီးပ်က္ေရာဘာမွ မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့ ဥေစၧဒဒိ႒ိ အယူျဖစ္ပါတယ္ ။


သစၥာသည္-
`သမုတိသစၥာ၊ ပရမတၳသစၥာ၊ အရိယသစၥာ´ ဟူ၍ သံုးမ်ိဳးရွိပါသည္။ `သမုတိသစၥာႏွင့္ ပရမတၳသစၥာ´ - တို႔သည္ိ ေရွာင္ၾကဉ္ရမည့္ အစြန္းတရားမ်ားျဖစ္၍ `အရိယသစၥာ´ -သာလ်င္ က်င့္ပြားရမည့္သစၥာ ျဖစ္ပါသည္။
ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ေတာင္ ပုထုဇဥ္ေတြကုိ နားလည္ေအာင္တရားေဟာရာမွာ သမုတိသစၥာကို ပယ္ေတာ္မမူပါဘူး ငါ၊ သူတစ္ပါး စသျဖင့္ ေခၚေ၀ၚသံုးစြဲျပီးေဟာၾကားပါတယ္ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ သမုတိၱသစၥာကုိ ပယ္ျပီး ရုပ္၊ စိတ္၊ ေစသသိတ္၊ နိဗၺာန္ စတဲ့ ပရမတၳတရားေတြကိုသာ ေဟာၾကားလုိက္ပါက ပုထုဇဥ္ေတြဟာ ေလးနက္တဲ့တရားေတာ္ကုိ နားလည္ႏုိင္စြမ္းမရွိပါဘူး ဒါေၾကာင့္ သမုတိၱသစၥာနဲ႕မွ ေခၚေ၀ၚေသာအမည္နာမမ်ားႏွင့္ ယင္းတုိ႕
ျဖစ္ပ်က္မႈဒုကၡတရား ဒုကၡသစၥာကို အရင္ျမင္ေအာင္ေဟာၾကားျပီး ပုထုဇဥ္တုိ႕ ဒုကၡကုိျမင္ျပီဆုိမွ ယင္းဒုကၡသည္ သမုဒယသစၥာေၾကာင့္ျဖစ္သည္ဟု ေဟာၾကာေတာ္မူပါသည္ ထုိဒုကၡမ်ားမွ ကင္းေ၀းလုိရင္ သမုသယသစၥာကုိ ပယ္ရမည္ စသျဖင့္ သမုသယသစၥာအား ပယ္စြန္႕ျခင္းနည္းလမ္း မဂၢသစၥာႏွင့္တကြ ျဖစ္ပ်က္ခ်ဳပ္ဆံုး၍ ျငိမ္းေအးမႈဆုိက္ေရာက္ရ နိေရာဓသစၥာမ်ားကို အစဥ္သျဖင့္ သစၥာေလးပါးအား ေၾကာင္းက်ဳိးျပ၍ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကလည္း သမုတိၱကိုလည္း မပယ္နဲ႕ ပရမတၳကုိလည္း မကြယ္ေစနဲ႕လုိ႕ ဆံုးမခဲ့ပါတယ္။ သမုတိသစၥာႏွင့္ ပရမတၳသစၥာ အား ေကာင္းစြာနားလည္ျပီးမွသာလွ်င္ အရိယသစၥာကို က်င့္ၾကံႏုိင္မည္ျဖစ္ပါတယ္ ဒုကၡအားမျမင္မသိလွ်င္ ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္းအား ပယ္ဖုိ႕ရန္ စိတ္ကူးမွ်ပင္ ျဖစ္ေပၚမည္မဟုတ္ပါ။ ပရမတၳသစၥာနယ္မွ ရုပ္နာမ္တုိ႕၏ မေျပာင္းမလဲေဖာက္ျပန္ေနေသာ အနိစၥကိုမျမင္လွ်င္ ဒုကၡအား မသိျမင္ႏုိင္ပါ အနိစၥ ဒုကၡအား မသိျမင္လွ်င္ အနတၱကို သိနားလည္ရန္ဖုိ႕ရန္ လြန္စြာေ၀းပါသည္ ဤသုိ႕ ရုပ္နာမ္မ်ား၏ အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱအား မသိျမင္ပါက ရုပ္နာမ္ခ်ဳပ္ျငိမ္ရာ နိဗၺာန္ကို မည္သုိ႕မွ် မ်က္ေမွာက္ျပဳႏုိင္မည္ မဟုတ္ပါ။


ယခုအခါ ပရမတၳသစၥာသာ အရွိတရားျဖစ္၍ ပရမတၳသစၥာကို သိက အရိယသစၥာကို သိၿပီးျဖစ္ေတာ့သည္ဟု `ဒုေ၀သစၥာနိ အကၡာသိ` - ဂါထာကို ယံု၍ သစၥာႏွစ္ပါးသာရိွေၾကာင္း သိေနၾကပါသည္။

သို႔ရာတြင္ ပရမတၳသစၥာဟူေသာ ေ၀ါဟာရကို အဘိဓမၼာက်မ္းစာမွတပါး အျခားနိကာယ္ငါးရပ္ သုတၱန္ပိဋကတို႔တြင္ ေလ့လာေသာ္ ရွာေတြ ့ဖို႔ရန္ မလြယ္ေပ။

ပရမတၳသစၥာမသိက တရားမရႏိုင္´ - ဟူေသာ အဘိဓမၼာ အ႒ကထာဆရာတို႔၏ စကားသည္လည္း ဘုရားရွင္၏ မိန္႔ခြန္းေတာ္ႏွင့္ မညီေပ။
ပရမတၳသစၥာသည္ ယခုအခါမွသာ ရွိေသာ တရားမဟုတ္ပါ ျမတ္စြာဘုရားမပြင့္ခင္ကပင္ ရွိေနပါသည္ ေနာက္လည္း ရွိေနအံုးမည္ျဖစ္ပါသည္ ဤပရမတၳသစၥာတရားကို ျမတ္စြာဘုရားပြင့္ေတာ္မူမွ သိရွိရေသာ တရားျဖစ္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားကုိယ္ေတာ္တုိင္ ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့ေသာတရားျဖစ္ပါသည္။ အေရးၾကီးေသာ ပရမတၳသစၥာတရား ရုပ္၊ စိတ္၊ ေစသသိတ္၊ နိဗၺာန္ တရားမ်ားကို အဘိဓမၼာက်မ္းတြင္သာ ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ထိပ္တန္းတရားမ်ားမုိ႕ အဘိဓမၼာဟုပင္ ေခၚဆုိပါတယ္။
နိဗၺာန္သည္ပင္ ပရမတၳတြင္ပါ၀င္ေသာေၾကာင့္ ပရမတၳသစၥာ မသိက မည္သုိ႕မွ နိဗၺာန္အား မ်က္ေမွာက္ျပဳႏဳိင္မည္မဟုတ္ပါ။


ဘုရားရွင္က-
`စတုႏၷံဘိကၡေ၀ အရိယသစၥာနံ အနႏုေဗာဓာ အပၸဋိေ၀ဓာ´ - `ခ်စ္သားတို ့
သစၥာေလးပါးတို႔ကို အေလ်ာ္အားျဖင့္ မသိျခင္း၊ ထိုးထြင္း၍ မသိျခင္းေၾကာင့္ ငါဘုရားသည္လည္းေကာင္း၊ သင္ခ်စ္သားတို ့သည္လည္းေကာင္း၊ ဤရွည္လ်ားလွစြာေသာ ကာလပတ္လံုး သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲ၌ တေျပာင္းျပန္ျပန္ က်င္လည္ခဲ့ရ၏´ -
ဟု ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ပရမတၳသစၥာကို မသိျခင္းေၾကာင့္ဟု ေဟာေတာ္မမူေပ။
ယင္းမွာ စကားကပ္သပ္၍ လွည့္စားထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ပရမတၳသစၥာအေရးမၾကီးပါက အဘိဓမၼက်မ္းတြင္ ပရမတၳသစၥာအား အက်ယ္တ၀န္႕ ေဟာၾကားမည္ မဟုတ္ပါ။ ပရမတၳသစၥာအား သိျမင္မွ အရိယသစၥာေလးပါးကို သိျမင္မည္ျဖစ္သည္ကို တရားဓမၼေလ့လာသူတုိင္း နားလည္ပါသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ မုိးျပာဂုိဏ္းသားတုိ႕သည္ ပရမတၳသစၥာသည္ မည္သို႕သေဘာရွိသည္ကုိ ေသခ်ာစြာေလ့လာသင့္ပါသည္။


ထိုက်မ္း၌ `သစၥက႒ ပရမေတၳန ပုဂၢလ ႏုပလဗၻတိ´
`ပရမတၳသစၥာအားျဖင့္ ပုဂၢိဳလ္ကို မရအပ္´ - ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။
ပုဂၢိဳလ္မရေသာ္ `ငါ-သူ´ လည္းအရအပ္၊ `ေယာက်္ား-မိန္မ´ စသည္ကိုလည္း မရအပ္ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။
ပရမတၳသစၥာအားျဖင့္ ငါသူ၊ ေယာက်္ား မိန္းမ မရွိပါ။ ရုပ္နာမ္သာလွ်င္ရွိျပီး ယင္းရုပ္နာမ္မ်ားသည္လည္း အျမဲပင္ ေျပာင္းလဲ ေဖာက္ျပန္ေနပါသည္။ ဆုိၾကပါစုိ႕ လူဟုေခၚဆုိေသာ သတၱ၀ါတြင္ မည္သည့္အပိုင္းကို လူဟုေခၚမည္လည္း ဦးေခါင္း၊ ေျခ၊ လက္၊ တစ္ပုိင္းစီေထာက္ျပျပီး ဦးေခါင္းအား လူဟုေခၚမည္လား ေျခလက္မ်ားအား လူဟုေခၚမည္လား။ ဒီထက္ေလးနက္မႈတြင္ လက္ေျခဦးေခါင္း စသျဖင့္ ခႏၶာအစိတ္အပိုင္းမ်ားကိ တရားရူ႕မွတ္ၾကည့္ပါက လက္ေျခဦးေခါင္းမ်ားေပ်ာက္ကာ ကလာပ္စီးရုပ္ကလာပ္ေလးမ်ား၏ လႈပ္ရွားေျပာင္းလည္းေနမႈကုိသာ ေတြ႕ျမင္ရပါမည္။ ယင္းသည္ပင္ ပရမတၳသစၥာသေဘာတရားပင္ျဖစ္ပါသည္။


`ငါ-သူ´ - ေပ်ာက္ေသာ္ ငါႏွင့္သူ - တို ့၏ ဆက္ဆံေရး ကာယ-၀စီ-မေနာ သုစ႐ိုက္မ်ားလည္း ေပ်က္၍ လူ႔အေျခခံသီလ ယြင္းပ်က္ေတာ့သည္။ သီလမရွိသူအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားပါသည္။ မဟဂၢဳတ္တရားမ်ား၌ သီလေစတသိက္ေခၚ ၀ီရေစတသိက္တုိ႔ မယွဉ္ႏိုင္ပံုကိုလည္း အဘိဓမၼတၳသဂၤဟ၌ -
`န ၀ိဇၨေႏၲတၳ ၀ိရတီ ႀကိေယသုစ မဟဂၢေတ´ - ဟုဆုိပါသည္။
မဟဂၢဳတ္ပြားက သီလမဲ့ေၾကာင္း ဤသို႔သိရွိရပါသည္။ လူသားတို႔ ကိုယ္၊ ႏွုတ္၊ ႏွလုံး ေျဖာင့္မတ္၍ ႐ိုးသားျဖဴစင္သည့္ အရိယာျဖစ္ေစရန္ ေဟာၾကားခဲ့သည့္ အရိယသစၥာတရားေတာ္ကို ယခုအခါ ပရမတၳသစၥာျဖင့္ လဲလွယ္ကာ ႐ွုၾကည့္ေစခဲ့သည့္အတြက္ အရိယသစၥာအျမင္ေပ်ာက္ကာ ပရမတၳသစၥာအျမင္ ေပါက္ေနၾကပါသည္။ `ငါ-သူတပါး-ေယာက္်ား-မိန္းမ´ အထင္အရွားရွိေနပါလ်က္ `ငါ-သူတပါး-ေယာက္်ား-မိန္းမ မရွိ၊ ရုပ္ နာမ္သာ ရွိ၏´ - ဟု အထင္ေရာက္ေစခဲ့ပါသည္။
႐ွုမွတ္စဉ္အတြင္း လူေပ်ာက္ဖို႔သာ အေရးႀကီး၍ လူေပ်ာက္ေအာင္ ႐ွုမွတ္ၾကရပါသည္။ သို႔ရာတြင္ အစဉ္အၿမဲ လူေပ်ာက္ေအာင္ မ႐ွုမွတ္ႏိုင္ရကား ႐ွုမွတ္ခိုက္သာ လူေပ်ာက္၍ မ႐ွုႏိုင္ေသာအခါ ငါ-သူ-ေယာက္်ား-မိန္းမ-ပုဂၢိဳလ္-သတၱ၀ါကား ရွိၿမဲ ရွိွေနၾကပါသည္။ သမာဓိႏုေသး၍ အစဥ္မေပ်ာက္ဟု ယူဆကာ ႀကိဳးစာ႐ွုမွတ္ၾကရာသျဖင့္ ပင္ပန္းလွပါသည္။

မုိးျပာဂုိဏ္းစကားမ်ားသည္ ေရွ႕ေနာက္မညီပါ အထက္တြင္ သမုတိသစၥာ၊ ပရမတၳသစၥာ၊ အရိယသစၥာ´ ဟူ၍ သံုးမ်ိဳးရွိပါသည္။ `သမုတိသစၥာႏွင့္ ပရမတၳသစၥာ´ - တို႔သည္ိ ေရွာင္ၾကဉ္ရမည့္ အစြန္းတရားမ်ားျဖစ္သည္ဟု ဆုိခဲ့ပါသည္။
သမုတိသစၥာနယ္တြင္ ငါသူ မိန္းမ ေယာက္်ား ဟု ေခၚေ၀ၚသံုးစြဲေသာ ပညတ္ေ၀ါဟာရမ်ားကို ပယ္၍မရပါ။ ျမတ္စြာဘုရားကုိယ္ေတာ္တုိင္ မပယ္ခဲ့ျခင္းကို အထက္တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ျပီးျဖစ္ပါသည္။ လူေပ်ာက္ေအာင္ ရႈမွတ္ျခင္းမဟုတ္ပါ ပရမတၳသစၥာအား သိျမင္ေအာင္ ရႈမွတ္ျခင္းျဖစ္ပါသည္ ပရမတၳသစၥာေရာက္ေအာင္ ရွႈမွတ္ႏုိင္ပါက လူ ငါ သူ မိန္းမ ေယာက်္ား အလုိလုိေပ်ာက္သြာပါမည္ျဖစ္ပါသည္ ရုပ္နာမ္မ်ား၏ ျဖစ္ပ်က္ေျပာင္းလဲေနေသာ သခၤ ါရတရားမ်ားကိုသာ ေတြ႕ျမင္ေနမည္ျဖစ္ပါသည္။


ဘုရားရွင္က အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာ အရယမဂ္ဟု ေဟာၾကားခဲ့ေသာ္လည္း `သမၼာ၀ါစာ၊ သမၼာကမၼႏၲ၊ သမၼာအာဇီ၀´ - သီလမဂၢင္သံုးပါး မပါေသာ ပဉၥ ၤဂိကမဂ္ျဖင့္ မဟဂၢဳတ္တရားတို႔ကို ပြားမ်ားၾကေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။
`အရိယမဂၢင္ရွစ္ပါး´ - တြင္လူ႔အသည္းႏွလံုးႏွင့္ တူသည့္ သီလမဂၢင္သံုးပါးကို ႏုတ္၍ ပဉၥ ၤဂိကမဂ္ျဖင့္ ပြားမ်ားၾကေသာေၾကာင့္ ေလာက၌ သီလပ်က္သူဦးေရ တိုးလာေနပါသည္။ အေျခခံ လူ႔က်င့္၀တ္သီလမ်ား ပ်က္ပ်ား၍ သစ္ငုတ္-ေက်ာက္႐ုပ္ ႏွင့္တူေသာ သက္၀င္ရွင္သန္မွုမရွိသည့္ လူ႔ဘ၀မ်ားကို ဤပုဂၢိဳလ္တို႔ ရရွိေနၾကပါသည္။
ဓမၼပဒ၌ -
`မဂၢြါနံအ႒ ၤဂေကာ မေဂၢါ´ = မဂ္ေပါင္းတြင္ အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာ အရိယမဂ္၊ `သစၥာနံ စတုေရာပဒါ´ = သစၥာတို႔တြင္ အပိုဒ္ေလးပိုဒ္ရွိသည့္ အရိယသစၥာ´ - တို႔ အျမတ္ဆံုး - ဟု ဘုရားရွင္ ေဟာထားပါသည္။
ပရမတၳသစၥာႏွင့္ ပဉၥ ၤဂိကမဂ္တို႔ကို အျမတ္ဆံုးဟု မေဟာၾကားေပ။ အျမတ္ဆံုးတရားကိုသာ ကၽြႏု္ပ္တို႔ က်င့္ၾကံပြားမ်ားရမည္ ျဖစ္ေပသည္။
တရားအားထုတ္သူမ်ားသည္ အနည္းဆံုး ငါးပါးသီလအား ေစာင့္စည္းရမည္ကို နားလည္ထားျပီးသာျဖစ္ပါသည္။
တရားရႈမွတ္စဥ္ တရားထုိင္စဥ္တြင္ မဂၢင္ ငါးပါးသာ ဦးစြာပထမ အက်ဳံး၀င္ပါသည္ သမၼာသတိ၊ သမၼာသမာဓိ၊ သမၼာ၀ါယာမ၊ သမၼာဒိ႒ိ၊ သမၼသကၤပၸ မဂၢင္မ်ားသာ တစ္ျပဳိင္နက္တည္း အလုပ္လုပ္ေနၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။ နားလည္ေအာင္ အရပ္စကားျဖင့္ ရွင္းျပလွ်င္ တရားထုိင္စဥ္တြင္ စကားပင္မေျပာပါ စီးပြားရွာမေနပါ၊ အလုပ္မလုပ္ေနပါ သျဖင့္ ေဖာ္ျပပါ သီလမဂၢင္မ်ား မပါ၀င္ေသးပါ သို႕ေသာ္ ညဏ္အရာအဆင့္ျမင္ျပီး မဂ္က်ေသာအခ်ိန္တြင္ မဂၢင္ရွစ္ပါးလံုးသည္ တစ္ေပါင္းတည္း စုေပါင္းပါ၀င္သြားပါသည္။

ကုိတာေတ
03-14-2010, 07:25 PM
ကိုတာေတေရ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ပရမတၳ သစၥာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ က်မ္းညြန္းေတြအတြက္ပါ။ ျပီးေတာ့ ေမးစရာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ေျပာထားတဲ့ ပရမတၳ သစၥာ ေတြဟာ ဘာအေၾကာင္းအရာနဲ ့ပတ္သက္ျပီးေတာ့လဲ လို ့ပါ။


ဟား ဟား လူပ်င္း တာေတေတာ့လုပ္ခ်လိုက္ပီ...
ပါဠိနဲ႔ ဖိတယ္လို႔ မထင္ပါန႔ဲ စာဖတ္တယ္ဆိုတာ အဲဒီလုိ ဖတ္ရတာပဲ လို႔ ထင္တာပဲ။ တက်မ္းသိရံု က်မ္းမစံု အာဂံု တယ္၍ မတင့္လင့္။ က်မ္းၾကည့္မခက္၊ က်မ္းညိခက္၏။ ကုိတာေတလည္း အားလံုးကုိ ျပည့္ျပည့္စံုစံုနားလည္လုိ႔ေတာ့ မဟုတ္ဘူး.. နားလည္ေအာင္ဖတ္မယ္ဆုိရင္ေတာ့လည္း နိႆယေတြ ရွိေတာ့ ရပါတယ္. အခုေတာ့ နည္းနည္းပ်င္းေနေသးတယ္.. ဖတ္ႏုိ္င္တဲ့သူ ဖတ္ၾကေပေတာ့.. ပရမတၳသစၥာေရ...

သစၥ-သဒၵႆ သမ႓ဝႏၲာနံ အတၳာနံ ဥဒၶရဏံ, သမ႓ဝေႏၲ ဝါ အေတၳ ဝတြာ အဓိေပၸတတၳႆ ဥဒၶရဏံ အတၳဳဒၶါေရာ။ ဝိရတိသေစၥတိ မုသာဝါဒဝိရတိယံ။ န ဟိ အညဝိရတီသု သစၥ-သေဒၵါ နိ႐ုေဠႇာတိ။ ‘‘ဣဒေမဝ သစၥံ, ေမာဃမည’’ႏၲိ ဂဟိတာ ဒိ႒ိ ဒိ႒ိသစၥံ။ ‘‘အေမာသဓမၼံ နိဗၺာနံ, တဒရိယာ သစၥေတာ ဝိဒူ’’တိ အေမာသဓမၼတၱာ နိဗၺာနံ ပရမတၳသစၥံ ဝုတၱံ။ တႆ ပန တံသမၸာပကႆ စ မဂၢႆ ပဇာနနာ ပဋိေဝေဓာ အဝိဝါဒကာရဏႏၲိ ဒြယမၸိ ‘‘ဧကၪႇိ သစၥံ န ဒုတိယမတၳိ, ယသၼႎ ပဇာ ေနာ ဝိဝေဒ ပဇာန’’ႏၲိ မိႆာ ဂါထာယ သစၥႏၲိ ဝုတၱံ။။ << (မူလဋီ၊၂၊၅၄။) >>

ဣဒါနိ ယံ သစၥိက႒ပရမေတၳန ဥပလဗ႓တိ, ေတန ယသၼာ ႐ူပါဒီသု သတၱပညာသာယ သစၥိက႒ပရမေတၳသု အညတေရန ဘဝိတဗၺံ; ႐ူပါဒိနိႆိေတန ဝါ, အညၾတ ဝါ ႐ူပါဒီဟိ, ႐ူပါဒီနံ ဝါ နိႆေယန, တသၼာ ဣမိနာ စတုကၠနေယန သစၥိက႒သံသႏၵနံ အာရဒၶံ။ တတၳ ႐ူပံ ပုဂၢေလာတိ အႏုေယာေဂါ သကဝါဒိႆ, ဥေစၧဒဒိ႒ိဘေယန န ေဟဝါတိ ပဋိေကၡေပါ ပရဝါဒိႆ, နိဂၢဟာေရာပနံ သကဝါဒိႆ။ ကႎ ပေနတံ ယုတၱံ, နႏု ႐ူပံ ေဝဒနာတိ ဝုတၱမၸိ ပဋိကၡိပိတဗၺေမဝါတိ? အာမ ပဋိကၡိပိတဗၺံ။ တံ ပန ႐ူပေတာ ေဝဒနာယ အညသဘာဝသဗ႓ာဝေတာ, န အညတၱာဘာဝေတာ။ အယၪၥ ႐ူပါဒီသု ဧကဓမၼေတာပိ ပုဂၢလႆ အညတၱံ န ဣစၧတိ, တသၼာ ယုတၱံ။ အယၪၥ အႏုေယာေဂါ ႐ူပံ ပုဂၢေလာ…ေပ… အညာတာဝိႁႏၵိယံ ပုဂၢေလာတိ သကလံ ပရမတၳသစၥံ သႏၶာယ အာရေဒၶါ။ သကလံ ပန ပစၥတၱလကၡဏဝေသန ဧကေတာ ဝတၱဳံ န သကၠာတိ တႏၲိဝေသန အႏုေယာဂလကၡဏမတၱေမတံ ဌပိတံ။ ေတန ဝိညဴ အတၳံ ဝိဘာေဝႏၲိ။ ဝါဒကာေမန ပန ဣမံ လကၡဏံ ဂေဟတြာ ယထာ ယထာ ပရဝါဒိႆ ဩကာေသာ န ေဟာတိ, တထာ တထာ ဝတၱဗၺံ။ ဣတိ တႏၲိဝေသန အႏုေယာဂလကၡဏႆ ဌပိတတၱာပိ ယုတၱေမဝ။ ဣမိနာ နေယန သဗၺာႏုေယာေဂသု အေတၳာ ေဝဒိတေဗၺာ။။ << (အဘိ၊႒၊၃၊၁၂၂။) >>

ဣဒါနိ သမၼဳတိဉာဏကထာ နာမ ေဟာတိ။ တတၳ သမၼဳတိသစၥံ ပရမတၳသစၥႏၲိ ေဒြ သစၥာနိ။ ေယ ပန ဧဝံ ဝိဘာဂံ အကတြာ သစၥႏၲိ ဝစနသာမေညန သမၼဳတိဉာဏမၸိ ‘‘သစၥာရမၼဏေမဝါ’’တိ ဝဒႏၲိ, ေသယ်ထာပိ အႏၶကာ; ေတ အယုတၱဝါဒိေနာတိ ေတသံ ဝါဒဝိေသာဓနတၳံ အယံ ကထာ အာရဒၶါ။ တတၳ န ဝတၱဗၺႏၲိ ပုစၧာ ပရဝါဒိႆ, ပရမတၳသစၥံ သႏၶာယ ပဋိညာ သကဝါဒိႆ။ သမၼဳတိသစၥမွီတိ သမၼဳတႎ အႏုပဝိေ႒ သစၥမွိ။ ပစၥေတၱ ဝါ ဘုမၼဝစနံ, သမၼဳတိသစၥႏၲိ အေတၳာ။ သမၼဳတိဉာဏံ သစၥာရမၼဏေညဝါတိ ပုစၧာ သကဝါဒိႆ, ပဋိညာ ဣတရႆ။ တေတာ နံ ‘‘ယဒိ တံ အဝိေသေသန သစၥာရမၼဏေညဝ, ေတန ဉာေဏန ဒုကၡပရိညာဒီနိ ကေရယ်ာ’’တိ ေစာေဒတုံ ေတန ဉာေဏနာတိအာဒိမာဟ။။ << (အဘိ၊႒၊၃၊၁၈၇။) >>

၄၆-၅၂။ ဧကဓမၼေတာပိ အညတၱံ အနိစၧေႏၲာ ႐ူပါဒိဧေကကဓမၼဝေသန နာႏုယုၪၨိတေဗၺာ။ သမုဒါယေတာ ဟိ အယံ အညတၱံ အနိစၧေႏၲာ ဧကေဒသေတာ အနညတၱံ ပဋိကၡိပေႏၲာ န နိဂၢဟာရေဟာ သိယာတိ ဧတံ ဝစေနာကာသံ နိဝေတၱတုံ ‘‘အယၪၥ အႏုေယာေဂါ’’တိအာဒိမာဟ။ သကလႏၲိ သတၱပညာသဝိေဓာ ဓမၼပၸေဘေဒါ ပုဂၢေလာတိ ဝါ ပရမတၳသစၥံ ပုဂၢေလာတိ ဝါ ဧဝံ သကလံ သႏၶာယာတိ အေတၳာ။ ဧဝံ သကလံ ပရမတၳံ စိေႏၲတြာ တႏၲိဝေသန အႏုေယာဂလကၡဏႆ ဌပိတတၱာ သကလပရမတၳေတာ စ အညႆ သစၥိက႒ႆ အဘာဝါ သစၥိကေ႒န ပုဂၢေလန တေတာ အေညန န ဘဝိတဗၺႏၲိ ‘‘႐ူပံ ပုဂၢေလာ’’တိ ဣမံ ပၪႇံ ပဋိကၡိပႏၲႆ နိဂၢဟာေရာပနံ ယုတၱႏၲိ အေတၳာ။။ << (မူလဋီ၊၃၊၅၇။) >>

ပရမတၳေတာ ပုဂၢလံ နာႏုဇာနာတိ, ေဝါဟာရေတာ ပန အႏုဇာနာတီတိ သကဝါဒိမတံ ဇာနေႏၲနပိ ပရဝါဒိနာ ဆလဝေသန ဝိဘာဂံ အကတြာ ‘‘ပုဂၢေလာ ႏုပလဗ႓တိ သစၥိက႒ပရမေတၳနာ’’တိ ပုစၧာယ ကတာယ သကဝါဒီ တတၳ အယံ ပုဂၢလဝါဒီ, ဣမႆ လဒၶိ ပဋိကၡိပိတဗၺာတိ ပရမတၳသစၥံ သႏၶာယာဟ ‘‘အာမႏၲာ’’တိ။ ‘‘န ဥပလဗ႓တီ’’တိ ဟိ ဝုတၱံ ေဟာတိ။ ပုန ဣတေရာ သမၼဳတိသစၥံ သႏၶာယ ‘‘ေယာ သစၥိကေ႒ာ’’တိအာဒိမာဟ။ တႆေတၳာ – ေယာ ေလာကေဝါဟာရသိေဒၶါ သစၥိကေ႒ာ, တေတာ ဧဝ ေကနစိ အပဋိကၡိပိတဗၺေတာ ပရမတၳေတာ တေတာ ေသာ ပုဂၢေလာ ႏုပလဗ႓တီတိ။ ပုန သကဝါဒီ ပုေဗၺ ပရမတၳသစၥဝေသန ပုဂၢေလ ပဋိကၡိေတၱ ဣဒါနိ သမၼဳတိသစၥဝေသနာယံ ပုစၧာတိ မႏ႖ာ တံ အပၸဋိကၡိပေႏၲာ ‘‘န ေဟဝံ ဝတၱေဗၺ’’တိ အာဟ။ ေတနာဟ ‘‘အတၱနာ အဓိေပၸတံ သစၥိက႒ေမဝါတိ သမၼဳတိသစၥံ သႏၶာယာတိ အဓိပၸါေယာ’’တိ။ ဧဝမဝ႒ိေတ ‘‘ယဒိ ပရဝါဒိနာ…ေပ…။ << (အႏုဋီ၊၃၊၇၀။) >>

သစၥသဒၵႆ သမ႓ဝႏၲာနံ အတၳာနံ ဥဒၶရဏံ, သမ႓ဝေႏၲ ဝါ အေတၳ ဝတြာ အဓိေပၸတႆ အတၳႆ ဥဒၶရဏံ နိဒၶါရဏံ အတၳဳဒြါေရာ။ ဝိရတိသေစၥတိ မုသာဝါဒဝိရတိယံ။ န ဟိ အညဝိရတီသု သစၥသေဒၵါ နိ႐ုေဠႇာ။ ေယ ပန ‘‘ဝိရတိသစၥံ သမာဒါနဝိရတီ’’တိ ဝဒႏၲိ, ေတသမၸိ န သမာဒါနမတၱံ ဝိရတိသစၥံ, အထ ေခါ သမာဒါနာဝိသံဝါဒနံ။ တံ ပန ပဋိညာသစၥံ မုသာဝါဒဝိရတိေယဝ ေဟာတိ။ ‘‘ဣဒေမဝ သစၥံ, ေမာဃမည’’ႏၲိ ပဝတၱာ ဒိ႒ိ ‘‘သစၥ’’ႏၲိ အဘိနိဝိသနဝုတၱိယာ ဒိ႒ိသစၥံ။ အေမာသဓမၼတၱာ နိဗၺာနံ ပရမတၳသစၥံ။ ‘‘အေမာသဓမၼံ နိဗၺာနံ, တဒရိယာ သစၥေတာ ဝိဒူ’’တိ ဟိ ဝုတၱံ, တႆ ပန။ << (ဝိသုဒၶိ၊ဋီ၊၂၊၁၉၄။) >>

ဣဒါနိ ေနသံ သစၥသဘာဝံ ကာရေဏန ဒေႆေႏၲာ ‘‘သေကၤတဝစနံ သစၥႏၲိ ဂါထမာဟ။ တတၳ သေကၤတဝစနံ သစၥံ ဝိသံဝါဒနာဘာဝေတာ။ တတၳ ေဟတုမာဟ ‘‘ေလာကသမၼဳတိကာရဏ’’ႏၲိ။ ေလာကသိဒၶါ ဟိ သမၼဳတိ သေကၤတဝစနႆ အဝိသံဝါဒနတာယ ကာရဏံ။ ပရေမာ ဥတၱေမာ အေတၳာ ပရမေတၳာ, ဓမၼာနံ ယထာဘူတသဘာေဝါ။ တႆ ဝစနံ သစၥံ ယာထာဝေတာ အဝိသံဝါဒနဝေသန စ ပဝတၱနေတာ။ တတၳ ကာရဏမာဟ ‘‘ဓမၼာနံ ဘူတလကၡဏ’’ႏၲိ, သဘာဝဓမၼာနံ ေယာ ဘူေတာ အဝိပရီေတာ သဘာေဝါ, တႆ လကၡဏံ အဂၤနံ ဉာပနႏၲိ ကတြာ။။
ယဒိ တထာဂေတာ ပရမတၳသစၥံ သမၼေဒဝ အဘိသမၺဳဇၩိတြာ ဌိေတာပိ ေလာကသမညံ ဂေဟတြာဝ ဝဒတိ, ေကာ ဧတၳ ေလာကိယမဟာဇေနဟိ ဝိေသေသာတိ အာဟ။ ‘‘ယာဟိ တထာဂေတာ ေဝါဟရတိ အပရာမာသ’’ႏၲိအာဒိ။ ေလာကိယမဟာဇေနာ အပၸဟီနပရာမာသတၱာ ‘‘ဧတံ မမာ’’တိအာဒိနာ ပရာမသေႏၲာ ေဝါဟရတိ, တထာဂေတာ ပန သဗၺေသာ ပဟီနပရာမာသတၱာ အပရာမသေႏၲာ ယသၼာ ေလာကသမညာဟိ ဝိနာ ေလာကိေယာ အေတၳာ ေလာေက ေကနစိ ဒုဝိေညေယ်ာ, တသၼာ တာဟိ တံ ေဝါဟရတိ။ တထာ ေဝါဟရေႏၲာ ဧဝ စ အတၱေနာ ေဒသနာဝိလာေသန ေဝေနယ်သေတၱ ပရမတၳသေစၥ ပတိ႒ေပတိ။ ေဒသနံ ဝိနိဝေ႗တြာတိ ေဟ႒ာ ပဝတၱိတကထာယ ဝိနိဝေ႗တြာ ဝိေဝေစတြာ ေဒသနံ ‘‘အပရာမာသ’’ႏၲိ တဏွာမာနပရာမာသပၸဟာနကိတၱေနန အရဟတၱနိကူေဋန နိ႒ာေပသိ။ ယံ ယံ ပေနတၳ အတၳေတာ န ဝိဘတၱံ, တံ သုဝိေညယ်ေမဝ။။ << (ဒီ၊ဋီ၊၁၊၃၈၃။) >>

အဓိ႒ာနာနီတိ ဧတၳ အဓီတိ ဥပသဂၢမတၱံ။ အတၳေတာ ပန ေတန ဝါ တိ႒ႏၲိ, တတၳ ဝါ တိ႒ႏၲိ, ဌာနေမဝ ဝါ တံတံဂုဏာဓိကာနံ ပုရိသာနံ အဓိ႒ာနံ, ပညာဝ အဓိ႒ာနံ ပညာဓိ႒ာနံ။ ဧတၳ စ ပဌေမန အဂၢဖလပညာ။ ဒုတိေယန ဝစီသစၥံ။ တတိေယန အာမိသပရိစၥာေဂါ။ စတုေတၳန ကိေလသူပသေမာ ကထိေတာတိ ေဝဒိတေဗၺာ။ ပဌေမန စ ကမၼႆကတပညံ ဝိပႆနာပညံ ဝါ အာဒႎ ကတြာ ဖလပညာ ကထိတာ။ ဒုတိေယန ဝစီသစၥံ အာဒႎ ကတြာ ပရမတၳသစၥံ နိဗၺာနံ။ တတိေယန အာမိသပရိစၥာဂံ အာဒႎ ကတြာ အဂၢမေဂၢန ကိေလသပရိစၥာေဂါ။ စတုေတၳန သမာပတၱိဝိကၡမ႓ိေတ ကိေလေသ အာဒႎ ကတြာ အဂၢမေဂၢန ကိေလသဝူပသေမာ။ ပညာဓိ႒ာေနန ဝါ ဧေကန အရဟတၱဖလပညာ ကထိတာ။ ေသေသဟိ ပရမတၳသစၥံ။ သစၥာဓိ႒ာေနန ဝါ ဧေကန ပရမတၳသစၥံ ကထိတံ။ ေသေသဟိ အရဟတၱပညာတိ မူသိကာဘယေတၳေရာ အာဟ။။ << (ဒီ၊႒၊၃၊၂၀၅။) >>

ယဒိ တထာဂေတာ ပရမတၳသစၥံ သမၼေဒဝ အဘိသမၺဳဇၩိတြာ ဌိေတာပိ ေလာကသမညာဘူတံ သမၼဳတိသစၥံ ဂေဟတြာဝ ဝဒတိ, ဧဝေၪၥတၳ ေကာ ေလာကိယမဟာဇေနဟိ ဝိေသေသာတိ ဝုတၱံ ‘‘ယာဟီ’’တိအာဒိ, အယံ ပါဠိယံ သမၺေႏၶာ။ ဣဒံ ဝုတၱံ ေဟာတိ – ေလာကိယမဟာဇေနာ အပၸဟီနပရာမာသတၱာ ‘‘ဧတံ မမာ’’တိအာဒိနာ ပရာမသေႏၲာ ေဝါဟရတိ။ တထာဂေတာ ပန သဗၺေသာ ပဟီနပရာမာသတၱာ အပရာမသေႏၲာဝ ယသၼာ ေလာကသမညာဟိ ဝိနာ ေလာကိေယာ အေတၳာ ေလာေကန ဒုဗၺိေညေယ်ာ, တသၼာ တာဟိ တံ ေဝါဟရတိ။ တထာ ေဝါဟရေႏၲာ စ အတၱေနာ ေဒသနာဝိလာေသန ေဝေနယ်သေတၱ ပရမတၳသေစၥ ပတိ႒ာေပတီတိ။ ေဒသနံ ဝိနိဝေ႗တြာတိ ေဟ႒ာ ဝုတၱာယ ဒိ႒ာဘိနိေဝသပဋိသညဳတၱာယ ဝ႗ကထာယ ဝိနိဝေတၱတြာ ဝိေဝေစတြာ။ အရဟတၱနိကူေဋန နိ႒ာေပသီတိ ‘‘အပရာမသ’’ႏၲိ ဣမိနာ ပေဒန တဏွာမာနပရာမာသပၸဟာနကိတၱေနန တပၸဟာယကအရဟတၱသခၤါတနိကူေဋန ေဒသနံ ပရိေယာသာေပသိ။ ယံ ပေနတၳ အတၳေတာ န ဝိဘတၱံ, တံ သုဝိေညယ်ေမဝ။။ << (သီ၊ဋီ၊သစ္၊၂၊၄၀၁။) >>

တသၼာတိ ယသၼာ အာဒိမွိ သမာဓိဝိပႆနာပညာဟိ အရဟတၱဖလပညာ ဥတၱရိတရာ, တသၼာ။ ဧဝံ သမႏၷာဂေတာတိ ဣမိနာ ဥတၱေမန အရဟတၱဖလပညာဓိ႒ာေနန သမႏၷာဂေတာ။ သဗၺဒုကၡကၡေယ ဉာဏံ နာမ အရဟတၱမေဂၢ ဉာဏံ, ဣမသၼႎ ပန သုေတၱ အရဟတၱဖေလ ဉာဏံ အဓိေပၸတံ။ ေတေနဝါဟ တႆ သာ ဝိမုတၱိ သေစၥ ဌိတာ အကုပၸါ ေဟာတီတိ။။
၃၆၆။ ဧတၳ ဟိ ဝိမုတၱီတိ အရဟတၱဖလဝိမုတၱိ, သစၥႏၲိ ပရမတၳသစၥံ နိဗၺာနံ။ ဣတိ အကုပၸါရမၼဏကရေဏန အကုပၸါတိ ဝုတၱာ။ မုသာတိ ဝိတထံ။ ေမာသဓမၼႏၲိ နႆနသဘာဝံ။ တံ သစၥႏၲိ တံ အဝိတထံ သဘာေဝါ။ အေမာသဓမၼႏၲိ အနႆနသဘာဝံ။။
တသၼာတိ ယသၼာ အာဒိေတာ သမထဝိပႆနာဝေသန ဝစီသစၥေတာ ဒုကၡသစၥသမုဒယသေစၥဟိ စ ပရမတၳသစၥံ နိဗၺာနေမဝ ဥတၱရိတရံ, တသၼာ။ ဧဝံ သမႏၷာဂေတာတိ ဣမိနာ ဥတၱေမန ပရမတၳသစၥာဓိ႒ာေနန သမႏၷာဂေတာ။။ << (မ၊႒၊၄၊၂၁၄။) >>

၄၃၂။ နိေဝေသတီတိ ဌေပတိ ပ႒ေပတိ။ ပယိ႐ုပါသတီတိ ဥပ႒ာနဝေသန ဥပဂႏ႖ာ နိသီဒတိ။ သုယ်တိ ဧေတနာတိ ေသာတႏၲိ အာဟ ‘‘ပသာဒေသာတ’’ႏၲိ။ တၪႇိ သဝနာယ ဩဒဟိတဗၺႏၲိ။ ဓာေရတိ သႏၶာေရတိ တေတၳဝ မနံ ဌေပတိ။ အတၳေတာတိ ယထာဝုတၱႆ ဓမၼႆ အတၳေတာ။ ကာရဏေတာတိ ယုတၱိေတာ ေဟတုဒါဟရေဏဟိ ဥပပတၱိေတာ။ ဩေလာကနႏၲိ ဧဝေမတႏၲိ ယထာသဘာဝေတာ ပညာစကၡဳနာ ဒ႒ဗၺတံ ခမႏၲိ, တၪၥ မဟႏၲႆ မဏိေနာ ပဇၨလႏၲႆ ဝိယ အာဝိကတြာ အတၳႆ စိေတၱ ဥပ႒ာနႏၲိ အာဟ ‘‘ဣဓာ’’တိအာဒိ။ ကတၱဳကမ်တာဆေႏၵာတိ ကတၱဳကာမတာသခၤါေတာ ကုသလစၧေႏၵာ။ ဝါယမတီတိအာဒိေတာ စတုႏၷမၸိ ဝီရိယာနံ ဝေသန ဝါယာမံ ပရကၠမံ ကေရာတိ။ မဂၢပဓာနံ ပဒဟတီတိ မဂၢါဝဟံ မဂၢပရိယာပႏၷၪၥ သမၼပၸဓာနံ ပဒဟတိ, ပဒဟနဝေသန တံ ပရိပူေရတိ။ ပရမသစၥႏၲိ အေမာဃဓမၼတၱာ ပရမတၳသစၥံ။ သဟဇာတနာမကာေယနာတိ မဂၢပညာသဟဇာတနာမကာေယန။ တေဒဝါတိ တေဒဝ ပရမသစၥံ နိဗၺာနံ။ ေတေနဝါဟ – ‘‘သစၧိကိရိယာဘိသမေယန ဝိဘူတံ ပါကဋံ ကေရာေႏၲာ ပႆတီ’’တိ။။ << (မ၊ဋီ၊၃၊၁၉၄။) >>

၃၆၆။ ဟီတိ ယသၼာ။ ဝိမုတၱီတိ အရဟတၱဖလဝိမုတၱိ, တသၼာ သဗၺဒုကၡကၡေယ ဉာဏႏၲိ အရဟတၱဖလဉာဏံ အဓိေပၸတံ။ သစၥႏၲိ ပရမတၳသစၥံ နိဗၺာနံ, န မဂၢသစၥံ။ ကာမံ အရဟတၱဖလဝိမုတၱိ ပဋိပေကၡဟိ အေကာပနီယတာယ အကုပၸါ, ‘‘သေစၥ ဌိတာ’’တိ ပန ဝစနေတာ, ‘‘အကုပၸါရမၼဏကရေဏန အကုပၸါတိ ဝုတၱာ’’တိ အာဟ။ ဝိတထႏၲိ န႒ံ, ဇရာယ မရေဏန စ ဝိပရိဏာေမတဗၺတာယ ယာဒိသံ ဥပၸါဒါဝတၳာယ ဇာတံ, တေတာ အညာဒိသႏၲိ အေတၳာ။ တထာ ဟိ တံ ဇရာမရေဏဟိ ပရိမုသိတဗၺ႐ူပတာယ ‘‘မုသာ’’တိ ဝုတၱံ။ ေတနာဟ – ‘‘ေမာသဓမၼႏၲိ နႆနသဘာဝ’’ႏၲိ။ တံ အဝိတထႏၲိ တံ ဝုတၱနေယန အဝိတထံ နာမ, တံ သဘာေဝါ သဗၺကာလံ ေတေနဝ လဗ႓နေတာ။ သမထဝိပႆနာဝေသန ဝစီသစၥေတာတိ သမထဝိပႆနာဝေသန ယံ ဝိသုဒၶိမတၱံ ဝစီသစၥံ, တေတာ။ ဒုကၡသစၥသမုဒယသေစၥဟိ တစၧဝိပလႅာသဘူတသဘာေဝဟိ။ ဣတိ ေနသံ ယထာသကံ သဘာေဝန အဝိတထဘာေဝ အေမာသဓမၼတာယ ေတဟိပိ အဝိတထဘာဝါ ပရမတၳသစၥံ နိဗၺာနေမဝ ဥတၱရိတရံ။ တသၼာတိ နိဗၺာနေႆဝ ဥတၱရိတရဘာဝေတာ။။ << (မ၊ဋီ၊၃၊၄၀၂။) >>

ဣဒါနိ အရိယမဂၢရဟဒႆ အဂၤါနိ ဥဒၶရိတြာ ဒေႆေႏၲာ သစၥံ ဓေမၼာတိအာဒိမာဟ။ တတၳ သစၥႏၲိ ဝစီသစၥံ။ ဓေမၼာတိ ဣမိနာ ဒိ႒ိသကၤပၸဝါယာမသတိသမာဓေယာ ဒေႆတိ။ သံယေမာတိ ဣမိနာ ကမၼႏၲာဇီဝါ ဂဟိတာ။ သစၥႏၲိ ဝါ ဣမိနာ မဂၢသစၥံ ဂဟိတံ။ သာ အတၳေတာ သမၼာဒိ႒ိ။ ဝုတၱေၪႇတံ – ‘‘သမၼာဒိ႒ိ မေဂၢါ ေစဝ ေဟတု စာ’’တိ ။ သမၼာဒိ႒ိယာ ပန ဂဟိတာယ တဂၢတိကတၱာ သမၼာသကၤေပၸါ ဂဟိေတာဝ ေဟာတိ။ ဓေမၼာတိ ဣမိနာ ဝါယာမသတိသမာဓေယာ။ သံယေမာတိ ဣမိနာ ဝါစာကမၼႏၲာဇီဝါ။ ဧဝမၸိ အ႒ဂႋေကာ မေဂၢါ ဒႆိေတာ ေဟာတိ။ အထ ဝါ သစၥႏၲိ ပရမတၳသစၥံ, တံ အတၳေတာ နိဗၺာနံ။ ဓေမၼာတိပေဒန ဒိ႒ိ သကၤေပၸါ ဝါယာေမာ သတိ သမာဓီတိ ပၪၥဂၤါနိ ဂဟိတာနိ။ သံယေမာတိ ဝါစာ ကမၼေႏၲာ အာဇီေဝါတိ တီဏိ။ ဧဝမၸိ အ႒ဂႋေကာ မေဂၢါ ဒႆိေတာ ေဟာတိ။ ျဗဟၼစရိယႏၲိ ဧတံ ျဗဟၼစရိယံ နာမ။ မေဇၩ သိတာတိ သႆတုေစၧေဒ ဝေဇၨတြာ မေဇၩ နိႆိတာ။ ျဗဟၼပတၱီတိ ေသ႒ပတၱိ။ သ တုဇၨဳဘူေတသု နေမာ ကေရာဟီတိ ဧတၳ တ-ကာေရာ ပဒသႏၶိကေရာ, သ တြံ ဥဇုဘူေတသု ခီဏာသေဝသု နေမာ ကေရာဟီတိ အေတၳာ။ တမဟံ နရံ ဓမၼသာရီတိ ျဗဴမီတိ ေယာ ဧဝံ ပဋိပဇၨတိ, တမဟံ ပုဂၢလံ ‘‘ဓမၼသာရီ ဧေသာ ဓမၼသာရိယာ ပဋိစၧေႏၷာ’’တိ စ ‘‘ကုသလဓေမၼဟိ အကုသလဓေမၼ သာေရတြာ ဌိေတာ’’တိ ဝါတိ ဝဒါမီတိ။ နဝမံ။။ << (သံ၊႒၊၁၊၂၁၈။) >>

သစၥႏၲိ အယံ သစၥသေဒၵါ အေနေကသု အေတၳသု ဒိႆတိ။ ေသယ်ထိဒံ – ‘‘သစၥံ ဘေဏ န ကုေဇၩယ်ာ ’’ တိအာဒီသု ဝါစာသေစၥ။ ‘‘သေစၥ ဌိတာ သမဏျဗာဟၼဏာ စာ’’တိအာဒီသု ဝိရတိသေစၥ။ ‘‘ကသၼာ ႏု သစၥာနိ ဝဒႏၲိ နာနာ, ပဝါဒိယာေသ ကုသလာ ဝဒါနာ’’တိအာဒီသု ဒိ႒ိသေစၥ။ ‘‘စတၱာရိမာနိ, ဘိကၡေဝ, ျဗာဟၼဏသစၥာနီ’’တိအာဒီသု ျဗာဟၼဏသေစၥ။ ‘‘ဧကံ ဟိ သစၥံ န ဒုတိယမတၳီ’’တိအာဒီသု ပရမတၳသေစၥ။ ‘‘စတုႏၷံ သစၥာနံ ကတိ ကုသလာ’’တိအာဒီသု အရိယသေစၥ။ ဣဓ ပန ပရမတၳသစၥံ နိဗၺာနံ ဝိရတိသစၥၪၥ အဗ႓ႏၲရံ။ << (သံ၊႒၊၁၊၃၀၀။) >>

ဧဝံ ယသၼာ သဒၶါယ ပညလာဘသံဝတၱနိကံ ပဋိပဒံ ပဋိပဇၨတိ, သုႆူသာယ သကၠစၥံ ပညာဓိဂမူပါယံ သုဏာတိ, အပၸမာေဒန ဂဟိတံ န ပမုႆတိ။ ဝိစကၡဏတာယ အႏူနာဓိကံ အဝိပရီတၪၥ ဂေဟတြာ ဝိတၳာရိကံ ကေရာတိ။ သုႆူသာယ ဝါ ဩဟိတေသာေတာ ပညာပဋိလာဘေဟတုံ ဓမၼံ သုဏာတိ, အပၸမာေဒန သုတဓမၼံ ဓာေရတိ, ဝိစကၡဏတာယ ဓတာနံ ဓမၼာနံ အတၳမုပပရိကၡတိ, အထာႏုပုေဗၺန ပရမတၳသစၥံ သစၧိကေရာတိ, တသၼာႆ ဘဂဝါ ‘‘ကထံသု လဘေတ ပည’’ႏၲိ ပုေ႒ာ ဣမာနိ စတၱာရိ ကာရဏာနိ ဒေႆေႏၲာ ဣမံ ဂါထမာဟ။။ << (သံ၊႒၊၁၊၃၀၃။) >>

ဝစီသစၥႏၲိ ဣမိနာ ‘‘စတုရဂၤသမႏၷာဂတာ ဝါစာ သုပရိသုဒၶါ ေဟာတီ’’တိ သမၼာဝါစံ ဒေႆတိ။ သစၥသံယမပေဒဟိ ဒႆိတာ မဂၢဓမၼာ ဣဓ ‘‘ဓေမၼာ’’တိ အဓိေပၸတာတိ အာဟ – ‘‘ဓေမၼာတိ ဣမိနာ…ေပ… ဒေႆတီ’’တိ။ မဂၢသစၥံ ဂဟိတံ အနႏၲရဂါထာယ အေနေကဟိ ဝိေသေသတြာ ဝုတၱတၱာ။ အတၳေတာတိ ပုဗၺဂၤမတၱာဒိအတၳေတာ။ တာယ ဟိ သကိစၥံ ကေရာႏၲိယာ ဣတေရ သေဗၺပိ တဒႏုဝတၱိကာ ေဟာႏၲိ။ တဂၢတိကတၱာတိ သမၼာဒိ႒ိယာ ဥပကာရကဘာေဝန တာယ သမာနဂတိကတၱာ။ အာရမၼဏၪႇိ ဝိတေကၠနာဟဋံ ပညာ ဝိစိနိတုံ သေကၠာတိ။ တထာ ဟိ ေသာ ပညာကၡေႏၶန သဂၤဟံ ဂေတာ။ ဓေမၼာတိ သဘာဝေတာ သမာဓိ ဂဟိေတာ, ဣတေရ ေဒြ တဒုပကာရတၱာ။ တထာ ဟိ ‘‘ဧဝံဓမၼာ ေတ ဘဂဝေႏၲာ’’တိအာဒီသု သမာဓိ ‘‘ဓေမၼာ’’တိ ဝုေတၱာ။ ပရမတၳသစၥံ ဂဟိတံ သေဗၺသံ ေသ႒ဘာဝေတာ။ ယထာဟ – ‘‘ယာဝတာ, ဘိကၡေဝ, ဓမၼာ သခၤတာ ဝါ အသခၤတာ ဝါ, ဝိရာေဂါ ေတသံ အဂၢမကၡာယတီ’’တိ ။ အတၳေတာတိ တေတာ ဧဝ ပရမတၳေတာ, အနႏၲရံ ဝုစၥမာနာနံ ဝါ မဂၢဓမၼာနံ အာရမၼဏဘာဝေတာ။ ပၪၥဂၤါနိ ဂဟိတာနိ တာသံ မဂၢဘာဝေတာ။ တီဏိ အဂၤါနိ။ ျဗဟၼစရိယံ နာမာတိ ဧတံ နိဗၺာနဂါမိ ဥတၱမေ႒န မဂၢျဗဟၼစရိယံ နာမ။ မေဇၩ သိတာတိ လီႏုဒၶစၥာဒိအႏၲဒြယဝိဝဇၨေနန မေဇၩ မဇၩိမပဋိပဒါဘာဝနံ နိႆိတာ။ သႆတုေစၧဒဂၢဟဏံ ေဟတၳ ပဓာနတာယ နိဒႆနမတၱံ။ ေသ႒ပၸတၱီတိ ေသ႒ဘာဝပၸတၱိ။ တ-ကာေရာ ပဒသႏၶိကေရာတိ ‘‘သ ဥဇုဘူေတသူ’’တိ ဝတၱေဗၺ မေဇၩ တ-ကာေရာ ပဒသႏၶိကေရာ, ‘‘သ ဒုဇၨဳဘူေတသူတိ ေကစိ ပဌႏၲိ, ေတသံ ဒ-ကာေရာ ပဒသႏၶိကေရာ။ သ-ဣတိ သုႏၵရိေကာ ျဗာဟၼေဏာ ဝုေတၱာတိ ကတြာ အာဟ ‘‘သ တြ’’ႏၲိ, ေသာ တြႏၲိ အေတၳာ။ ဓေမၼာ သာရိေယာ ပရိဓာနဘူတာ အလကၤာရာ ဧတႆာတိ ဓမၼသာရီ။ အထ ဝါ ဓေမၼဟိ သာရိတဝါတိ ဓမၼသာရီ, ေတဟိ သာေရတြာ ဌိတဝါတိ အေတၳာ။ ေတနာဟ ‘‘ကုသလဓေမၼဟီ’’တိအာဒိ။။< (သံ၊ဋီ၊၁၊၂၆၃။) >>

ပၪၥေမ ျဗာဟၼဏသစၥာနီတိ ျဗာဟၼဏာနံ သစၥာနိ တထာနိ။ ေသာ ေတန န သမေဏာတိ မညတီတိ ေသာ ခီဏာသေဝါ ေတန သေစၥန ‘‘အဟံ သမေဏာ’’တိ တဏွာမာနဒိ႒ီဟိ န မညတိ။ ေသသပေဒသုပိ ဧေသဝ နေယာ။ ယေဒဝ တတၳ သစၥံ, တဒဘိညာယာတိ ယံ တတၳ ‘‘သေဗၺ ပါဏာ အဝဇၩာ’’တိ ပဋိပတၱိယာ သစၥံ တထံ အဝိပရီတံ။ ဣမိနာ ဝစီသစၥံ အဗ႓ႏၲရံ ကတြာ ပရမတၳသစၥံ နိဗၺာနံ ဒေႆတိ။ တဒဘိညာယာတိ တံ ဥဘယမၸိ အဘိဝိသိ႒ာယ ပညာယ ဇာနိတြာ။ အႏုဒၵယာယ အႏုကမၸာယ ပဋိပေႏၷာ ေဟာတီတိ အႏုဒၵယတၳာယ စ အႏုကမၸတၳာယ စ ယာ ပဋိပဒါ, တံ ပဋိပေႏၷာ ေဟာတိ, ပူေရတြာ ဌိေတာတိ အေတၳာ။ ေသသပဋိပဒါသုပိ ဧေသဝ နေယာ။။ << (အံ၊႒၊၂၊၃၅၉။) >>

ဧတၳ စ ဣဒံ အကုသလကမၼံ ေနာ သကံ, ဣဒံ ပန ကမၼံ သကႏၲိ ဧဝံ ဗ်တိေရကေတာ အႏြယေတာ စ ကမၼႆကတဇာနနဉာဏံ ကမၼႆကတဉာဏံ။ တိဝိဓဒုစၥရိတၪႇိ အတၱနာ ကတမၸိ ပေရန ကတမၸိ ေနာ သကကမၼံ နာမ ေဟာတိ အတၳဘၪၨနေတာ, သုစရိတံ သကကမၼံ နာမ အတၳဇနနေတာ။ ဝိပႆနာဉာဏံ ပန ဝစီသစၥၪၥ အႏုေလာေမတိ, ပရမတၳသစၥၪၥ န ဝိေလာေမတီတိ သစၥာႏုေလာမိကဉာဏႏၲိ ဝုတၱံ။ ဝိပႆနာဉာဏၪႇိ လကၡဏာနိ ပဋိဝိဇၩနတၳံ အာရမ႓ကာေလ ‘‘အနိစၥံ ဒုကၡံ အနတၱာ’’တိ ပဝတၱံ ဝစီသစၥၪၥ အႏုေလာေမတိ, တေထဝ ပဋိဝိဇၩနေတာ ပရမတၳသစၥံ နိဗၺာနၪၥ န ဝိေလာေမတိ န ဝိရာေဓတိ ဧကေႏၲေနဝ သမၸာပနေတာ။။ << (အံ၊ဋီ၊၂၊၆၃။) >>

‘‘ဓတာနံ ဓမၼာနံ အတၳမုပပရိကၡတိ, အတၳံ ဥပပရိကၡေတာ ဓမၼာ နိဇၩာနံ ခမႏၲိ, ဓမၼနိဇၩာနကၡႏၲိယာ သတိ ဆေႏၵာ ဇာယတိ, ဆႏၵဇာေတာ ဥႆဟတိ, ဥႆဟေႏၲာ တုလယတိ, တုလယေႏၲာ ပဒဟတိ ပဒဟေႏၲာ ကာေယန ေစဝ ပရမတၳသစၥံ သစၧိကေရာတိ, ပညာယ စ အတိဝိဇၩ ပႆတီ’’တိ ။။ << (ခုဒၵက၊႒၊၁၁၃။) >>

သမၼဳတိသစၥသဘာေဝါ တုေမွဟိ ဝုေတၱာ, အေမွဟိ စ ဉာေတာ, ‘‘ကတေမာ ပရမတၳသစၥသဘာေဝါ’’တိ ဝတၱဗၺဘာဝေတာ ‘‘တဗၺိပရိယာေယန ပရမတၳသစၥ’’ႏၲိ ဝုတၱံ။ ပထဝီအာဒီနံ ကကၡဠာဒိလကၡဏေတာ ဣတရႆ ဖုသနာဒိလကၡဏႆ အသမ႓ဝေတာ, ဖႆာဒီနၪၥ ဖုသနာဒိလကၡဏေတာ ဣတရႆ ကကၡဠာဒိလကၡဏႆ အသမ႓ဝေတာ ပထဝီဖႆာဒီနံ လကၡဠဖုသနာဒိလကၡဏံ ပရမတၳသစၥံ ေဟာေတြဝါတိ ဣမသၼႎ သေခၤပေတၳ ဂဟိေတ ေကာစိ ဝိေရာေဓာ နတၳီတိ အဓိပၸါေယာတိ။။ << (ေနတၱိ၊ဝိဘာ၊၂၅။) >>

သစၥာနံ စတုေရာ ပဒါတိ ‘‘သစၥံ ဘေဏ န ကုေဇၩယ်ာ’’တိ အာဂတံ ဝစီသစၥံ ဝါ ေဟာတု, ‘‘သေစၥာ ျဗာဟၼေဏာ သေစၥာ ခတၱိေယာ’’တိအာဒိေဘဒံ သမၼဳတိသစၥံ ဝါ ‘‘ဣဒေမဝ သစၥံ ေမာဃမည’’ႏၲိ ဒိ႒ိသစၥံ ဝါ ‘‘ဒုကၡံ အရိယသစၥ’’ႏၲိအာဒိေဘဒံ ပရမတၳသစၥံ ဝါ ေဟာတု, သေဗၺသမၸိ ဣေမသံ သစၥာနံ ပရိဇာနိတဗၺေ႒န သစၧိကာတဗၺေ႒န ပဟာတဗၺေ႒န ဘာေဝတဗၺေ႒န ဧကပဋိေဝဓေ႒န စ တထပဋိေဝဓေ႒န စ ဒုကၡံ အရိယသစၥႏၲိအာဒေယာ စတုေရာ ပဒါ ေသ႒ာ နာမ။ ဝိရာေဂါ ေသေ႒ာ ဓမၼာနႏၲိ ‘‘ယာဝတာ, ဘိကၡေဝ, ဓမၼာ သခၤတာ ဝါ အသခၤတာ ဝါ, ဝိရာေဂါ ေတသံ အဂၢမကၡာယတီ’’တိ ဝစနေတာ သဗၺဓမၼာနံ နိဗၺာနသခၤါေတာ ဝိရာေဂါ ေသေ႒ာ။ ဒြိပဒါနၪၥ စကၡဳမာတိ သေဗၺသံ ေဒဝမႏုႆာဒိေဘဒါနံ ဒြိပဒါနံ ပၪၥဟိ စကၡဴဟိ စကၡဳမာ တထာဂေတာဝ ေသေ႒ာ။ စ-သေဒၵါ သမၸိ႑နေတၳာ, အ႐ူပဓေမၼ သမၸိေ႑တိ။ တသၼာ အ႐ူပဓမၼာနမၸိ တထာဂေတာ ေသေ႒ာ ဥတၱေမာ။။ << (ဓမၼ၊႒၊၂၊၂၅၄။) >>

သစၥႏၲိ အယံ သစၥသေဒၵါ အေနေကသု အေတၳသု ဒိႆတိ။ ေသယ်ထိဒံ – ‘‘သစၥံ ဘေဏ န ကုေဇၩယ်ာ’’တိအာဒီသု ဝါစာသေစၥ။ ‘‘သေစၥ ဌိတာ သမဏျဗာဟၼဏာ စာ’’တိအာဒီသု ဝိရတိသေစၥ။ ‘‘ကသၼာ ႏု သစၥာနိ ဝဒႏၲိ နာနာ, ပဝါဒိယာေသ ကုသလာဝဒါနာ’’တိအာဒီသု ဒိ႒ိသေစၥ။ ‘‘စတၱာရိမာနိ, ဘိကၡေဝ, ျဗာဟၼဏသစၥာနီ’’တိအာဒီသု ျဗာဟၼဏသေစၥ။ ‘‘ဧကၪႇိ သစၥံ န ဒုတီယမတၳီ’’တိအာဒီသု ပရမတၳသေစၥ။ ‘‘စတုႏၷံ သစၥာနံ ကတိ ကုသလာ’’တိအာဒီသု အရိယသေစၥ။ ဣဓ ပန ပရမတၳသစၥံ နိဗၺာနံ, ဝိရတိသစၥံ ဝါ အဗ႓ႏၲရံ ကတြာ ဝါစာသစၥံ အဓိေပၸတံ, ယႆာႏုဘာေဝန ဥဒကာဒီနိ ဝေသ ဝေတၱႏၲိ ဇာတိဇရာမရဏပါရံ တရႏၲိ။ ယထာဟ –။ << (သုတၱနိ၊႒၊၁၊၂၂၅။) >>

‘‘သုတဝါ စ ေခါ, ဘိကၡေဝ, အရိယသာဝေကာ အကုသလံ ပဇဟတိ, ကုသလံ ဘာေဝတိ, သာဝဇၨံ ပဇဟတိ, အနဝဇၨံ ဘာေဝတိ, သုဒၶမတၱာနံ ပရိဟရတီ’’တိ ။။
အပရမၸိ ဝုတၱံ –။
‘‘ဓတာနံ ဓမၼာနံ အတၳမုပပရိကၡတိ, အတၳံ ဥပပရိကၡေတာ ဓမၼာ နိဇၩာနံ ခမႏၲိ, ဓမၼနိဇၩာနကၡႏၲိယာ သတိ ဆေႏၵာ ဇာယတိ, ဆႏၵဇာေတာ ဥႆဟတိ, ဥႆဟေႏၲာ တုလယတိ, တုလယေႏၲာ ပဒဟတိ, ပဒဟေႏၲာ ကာေယန ေစဝ ပရမတၳသစၥံ သစၧိကေရာတိ, ပညာယ စ အတိဝိဇၩ ပႆတီ’’တိ ။။
အပိစ အဂါရိကဗာဟုသစၥမၸိ ယံ အနဝဇၨံ, တံ ဥဘယေလာကဟိတသုခါဝဟနေတာ ‘‘မဂၤလ’’ႏၲိ ေဝဒိတဗၺံ။။ << (သုတၱနိ၊႒၊၂၊၁၈။) >>

တတၳ အာရဒၶံ ဝီရိယံ အႆာတိ အာရဒၶဝီရိေယာ။ ဧေတန အတၱေနာ မဟာဝီရိယတံ ဒေႆတိ။ ပရမေတၳာ ဝုစၥတိ နိဗၺာနံ, ပရမတၳႆ ပတၱိ ပရမတၳပတၱိ, တႆာ ပရမတၳပတၱိယာ။ ဧေတန ဝီရိယာရေမ႓န ပတၱဗၺံ ဖလံ ဒေႆတိ။ အလီနစိေတၱာတိ ဧေတန ဝီရိယူပတၳမ႓ာနံ စိတၱေစတသိကာနံ အလီနတံ ဒေႆတိ။ အကုသီတဝုတၱီတိ ဧေတန ဌာနစကၤမာဒီသု ကာယႆ အနဝသီဒနံ ဒေႆတိ။ ဒဠႇနိကၠေမာတိ ဧေတန ‘‘ကာမံ တေစာ စ ႏွာ႐ု စာ’’တိ ဧဝံ ပဝတၱံ ပဒဟနဝီရိယံ ဒေႆတိ, ယံ တံ အႏုပုဗၺသိကၡာဒီသု ပဒဟေႏၲာ ‘‘ကာေယန ေစဝ ပရမတၳသစၥံ သစၧိကေရာတီ’’တိ ဝုစၥတိ။ အထ ဝါ ဧေတန မဂၢသမၸယုတၱံ ဝီရိယံ ဒေႆတိ။ တမၸိ ဒဠႇၪၥ ဘာဝနာပါရိပူရိဂတတၱာ, နိကၠေမာ စ သဗၺေသာ ပဋိပကၡာ နိကၡႏၲတၱာ, တသၼာ တံသမဂႌပုဂၢေလာပိ ဒေဠႇာ နိကၠေမာ အႆာတိ ‘‘ဒဠႇနိကၠေမာ’’တိ ဝုစၥတိ။ ထာမဗလူပပေႏၷာတိ မဂၢကၡေဏ ကာယထာေမန စ ဉာဏဗေလန စ ဥပပေႏၷာ။ အထ ဝါ ထာမဘူေတန။ << (အပ၊႒၊၁၊၂၁၆။) >>

ယံ တံ အႏုပုဗၺသိကၡာဒီသု ပဒဟေႏၲာ ‘‘ကာေယန ေစဝ ပရမတၳသစၥံ သစၧိကေရာတိ, ပညာယ စ နံ အတိဝိဇၩ ပႆတီ’’တိ << (စူဠနိ၊႒၊၁၃၄။) >>

‘‘စတၱာရိမာနိ, ဘိကၡေဝ, ေသာတာပတၱိယဂၤါနိ သပၸဳရိသသံေသေဝါ, သဒၶမၼႆဝနံ, ေယာနိေသာ မနသိကာေရာ, ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပတၱီ’’တိ စ –။
‘‘သဒၶါဇာေတာ ဥပသကၤမတိ, ဥပသကၤမေႏၲာ ပယိ႐ုပါသတိ, ပယိ႐ုပါသေႏၲာ ေသာတံ ဩဒဟတိ, ဩဟိတေသာေတာ ဓမၼံ သုဏာတိ, သုတြာ ဓမၼံ ဓာေရတိ, ဓာတာနံ ဓမၼာနံ ပညာယ အတၳံ ဥပပရိကၡတိ, အတၳံ ဥပပရိကၡေတာ ဓမၼာ နိဇၩာနံ ခမႏၲိ, ဓမၼနိဇၩာနကၡႏၲိယာ ဆေႏၵာ ဇာယတိ, ဆႏၵဇာေတာ ဥႆဟတိ, ဥႆဟိတြာ တုေလတိ, တုလယိတြာ ပဒဟတိ, ပဟိတေတၱာ ကာေယန ေစဝ ပရမတၳသစၥံ သစၧိကေရာတိ, ပညာယ စ နံ ပဋိဝိဇၩ ပႆတီ’’တိ စ –။
‘‘ဣဓ တထာဂေတာ ေလာေက ဥပၸဇၨတိ…ေပ… ေသာ ဓမၼံ ေဒေသတိ အာဒိကလ်ာဏ’’ႏၲိ အာဒီနိ စ –။
အေနကာနိ သုတၱႏၲပဒါနိ အႏုေလာေမေႏၲန သုတမေယ ဉာဏံ အာဒႎ ကတြာ ယထာကၠေမန ဉာဏကထာ အာဒိေတာ ကထိတာ။။ << (ပဋိသံ၊႒၊၁၊၁၀။) >>

၁၇၀။ မဂၢါန႒ဂႋေကာတိ ဇဃၤမဂၢါဒေယာ ဝါ ေဟာႏၲဳ ဒြါသ႒ိဒိ႒ိဂတမဂၢါ ဝါ, သေဗၺသမၸိ မဂၢါနံ သမၼာဒိ႒ိအာဒီဟိ အ႒ဟိ အေဂၤဟိ မိစၧာဒိ႒ိအာဒီနံ အ႒ႏၷံ ပါပဓမၼာနံ ပဟာနကေရာ နိေရာဓံ အာရမၼဏံ ကတြာ စတူသုပိ သေစၥသု ဒုကၡပရိဇာနနာဒိကိစၥံ သာဓယမာေနာ အ႒ဂႋေကာ မေဂၢါ ေသေ႒ာ ဥတၱေမာ။ သစၥာနံ စတုေရာ ပဒါတိ ‘‘သစၥံ ဘေဏ န ကုေဇၩယ်ာ’’တိ အာဂတံ ဝစီသစၥံ ဝါ ေဟာတု, ‘‘သေစၥာ ျဗာဟၼေဏာ, သေစၥာ ခတၱိေယာ’’တိအာဒိေဘဒံ သမၼဳတိသစၥံ ဝါ, ‘‘ဣဒေမဝ သစၥံ ေမာဃမည’’ႏၲိ ဒိ႒ိသစၥံ ဝါ, ‘‘ဧကၪႇိ သစၥံ န ဒုတိယမတၳီ’’တိ ဝုတၱံ ပရမတၳသစၥံ ဝါ ေဟာတု။ သေဗၺသမၸိ ဣေမသံ သစၥာနံ ပရိဇာနိတဗၺေ႒န ပဟာတဗၺေ႒န သစၧိကာတဗၺေ႒န ဘာေဝတဗၺေ႒န ဧကပဋိေဝဓေ႒န တထပဋိေဝဓေ႒န စ ‘‘ဒုကၡံ အရိယသစၥ’’ႏၲိအာဒေယာ စတုေရာ ပဒါ ေသ႒ာ နာမ။ ဝိရာေဂါ ေသေ႒ာ ဓမၼာနႏၲိ ‘‘ယာဝတာ, ဘိကၡေဝ, ဓမၼာ သခၤတာ ဝါ အသခၤတာ ဝါ, ဝိရာေဂါ ေတသံ ဓမၼာနံ အဂၢမကၡာယတီ’’တိ ဝစနေတာ နိဗၺာနသခၤါေတာ ဝိရာေဂါ သဗၺဓမၼာနံ ေသေ႒ာ။ ဒြိပဒါနၪၥ စကၡဳမာတိ သေဗၺသမၸိ ေဒဝမႏုႆာဒိေဘဒါနံ ဒြိပဒါနံ ပၪၥဟိ စကၡဴဟိ စကၡဳမာ ဘဂဝါဝ ေသေ႒ာတိ။။ << (ေနတၱိ၊႒၊၂၆၆။) >>

၁၂၅။ သေစၥကေဒသေတာ သစၥသမုဒါေယာ အနဝေသသပရိယာဒါနေတာ ဝိသိေ႒ာတိ ဒေႆေႏၲာ ‘‘ပရမတၳသစၥံ ဝါ ေဟာတူ’’တိ အာဟ။ စတုေရာ ပဒါတိ စတၱာရိ ပဒါနိ, လိဂၤဝိပလႅာေသန ဝုတၱံ, စတၱာေရာ ဓမၼေကာ႒ာသာတိ အေတၳာ။ ေကဝလံ သတၱဝိဘာဂဒႆနတၳေမဝ စတုပဒဂၢဟဏံ, န အဓိဂတဓမၼာႏု႐ူပတာယ။။ << (ေနတၱိ၊ဋီ၊၁၄၅။) >>

jjonathan
03-15-2010, 10:31 AM
ပရမတၳသစၥာအားျဖင့္ ငါသူ၊ ေယာက်္ား မိန္းမ မရွိပါ။ ရုပ္နာမ္သာလွ်င္ရွိျပီး ယင္းရုပ္နာမ္မ်ားသည္လည္း အျမဲပင္ ေျပာင္းလဲ ေဖာက္ျပန္ေနပါသည္။ ဆုိၾကပါစုိ႕ လူဟုေခၚဆုိေသာ သတၱ၀ါတြင္ မည္သည့္အပိုင္းကို လူဟုေခၚမည္လည္း ဦးေခါင္း၊ ေျခ၊ လက္၊ တစ္ပုိင္းစီေထာက္ျပျပီး ဦးေခါင္းအား လူဟုေခၚမည္လား ေျခလက္မ်ားအား လူဟုေခၚမည္လား။ ဒီထက္ေလးနက္မႈတြင္ လက္ေျခဦးေခါင္း စသျဖင့္ ခႏၶာအစိတ္အပိုင္းမ်ားကိ တရားရူ႕မွတ္ၾကည့္ပါက လက္ေျခဦးေခါင္းမ်ားေပ်ာက္ကာ ကလာပ္စီးရုပ္ကလာပ္ေလးမ်ား၏ လႈပ္ရွားေျပာင္းလည္းေနမႈကုိသာ ေတြ႕ျမင္ရပါမည္။ ယင္းသည္ပင္ ပရမတၳသစၥာသေဘာတရားပင္ျဖစ္ပါသည္။


ဤျပႆနာသည္ ႐ွင္နာဂေသနအား "အ႐ွင္႔အမည္ မည္သို႔လ?"ဟု မိလိႏၵေမးသည္ကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေျဖေပသည္။
"ငါ႔အမည္သည္ နာဂေသနျဖစ္သည္။ နာဂေသနဟု အေပါင္းအေဖာ္မ်ားကေခၚၾကသည္။သို႔ေသာ္ နာဂေသနဟူေသာအမည္သည္ သူရေသန၊ ၀ီရေသန၊ သီဟေသန စသည္ျဖင္႔ မိဘမ်ား မွည့္ေခၚၾကသည့္ အမည္မ်ားကဲ႔သို႔ ေခၚေ၀ၚရကာမွ် အမည္သာ ျဖစ္ေပသည္။ ဤအမည္၌ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍မ႐ွိႏိုင္ေပ"ဟု ျဖစ္ေပသည္။
ဤအဆိုကို မေက်နပ္၍ အထြန္႔တက္ျပသည္။ "အမည္သည္ အမည္မွ်သာ႐ွိသည္၊ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍မ႐ွိႏိုင္ဟူေသာ အ႐ွင္႔အဆို မွန္လွ်င္ ပုဂၢိဳလ္မ႐ွိ။ငါçသူတပါးလည္း မ႐ွိ။ ငါ၊ သူတပါးမ႐ွိလွ်င္ ေပးသူ။ ယူသူ၊ သတ္သူ၊ အသတ္ခံရသူလည္းမ႐ွိ ျဖစ္ရမည္။ ထိုသို႔ျဖစ္လွ်င္ ေကာင္းမႈ၊ မေကာင္းမႈႏွင္႔ ထိုအမႈတို႔၏ အက်ိဳးမ်ားသည္မ႐ွိ ျဖစ္ရမည္။ ဤသို႔အျဖစ္သည္ မဟုတ္ပါသေလာ?"ဟူ၍ျဖစ္သည္။
ထို႔ေၾကာင္႔ ႐ွင္နာဂေသနသည္ ဤျပႆနာကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေျဖေပသည္။ "နာဂေသန၌ ဆံပင္၊ အေမႊးစသည္၌ ႐ုပ္၊ ေ၀ဒနာစသည္မ်ား ႐ွိၾကသည္။ယင္း၌ ဆံပင္သည္ နာဂေသနေလာ? အေမႊးစသည္ နာဂေသနေလာ? ႐ုပ္စသည္ နာဂေသနေလာ?
ဆံပင္သည္ ဆံပင္သာျဖစ္၍ နာဂေသနမဟုတ္။အေမႊးစသည္လည္း ထို႔အတူ မဟုတ္။ ဤသို႔ဆိုလ်င္ နာဂေသနဟူ၍ အဘယ္အရာကို ရအပ္သနည္း?"
"နာဂေသနဟူေသာအမည္သည္ ဘီး၊ ၀င္႐ိုး၊ ထမ္းပိုးစေသာ အစိတ္အပိုင္းမ်ားကို စြဲမွတ္လွ်က္ ရထားလွည္းဟုေခၚရသကဲ႔သို႔ ဆံပင္၊ အေမႊးစသည္ႏွင္႔၊ ႐ုပ္၊ ေ၀ဒနာ စသည္ႏွင္႔ စြဲ၍ျဖစ္ေသာ သီတင္းသုံးေဖာ္တို႔ ေခၚေ၀ၚရကာမတၱအမည္မွ် ျဖစ္သည္။ ယင္း၌ ပရမတၳအားျဖင္႔ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ မရႏိုင္။ ဤအရာသည္ ထင္႐ွားသည္မဟုတ္ပါေလာ?" ဟူ၍ ျဖစ္သည္။
"ထိုသို႔ျဖစ္ေသာ္လည္း ရထားလွည္းသည္ သြားလာသယ္ေဆာင္ျခင္း၌ အသုံးျဖစ္သကဲ႔သို႔ ပရမတၳအားျဖင္႔ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ထင္႐ွားမရေသာ အမည္နာမေ၀ါဟာရသည္လည္း ေကာင္းမႈ၊ မေကာင္းမႈႏွင္႔ ယင္းအက်ိဳးမ်ားကို ေဆာင္ႏိုင္သည္ပင္ ျဖစ္သည္။" ဤသို႔ ေခ်ပေျဖ႐ွင္းေပသည္။ ႐ွင္နာဂေသနသည္ ဤျပႆနာကို ဤစကားတို႔ျဖင္႔ အတြန္႔မတက္ႏိုင္ေအာင္ ဖိႏွိပ္၍ ေအာင္ပြဲခံၿပီး အဆုံးသတ္ထားသည္။
႐ွင္နာဂေသန၏ အထက္ပါအဆိုမ်ား မွန္ကန္ပါသေလာ?
႐ွင္နာဂေသန၏ အထက္ပါအဆိုမ်ားသည္ ေစ႔စပ္မွန္ကန္သည္ဟု မဆိုဘဲ မေနႏိုင္ခ်င္ေအာင္ ႐ွိေပသည္။သို႔ေသာ္ ဒႆနမ်က္ေစ႔ျဖင္႔ၾကည့္လွ်င္ တကယ္ ေစ႔စပ္မွန္ကန္သည္ဟု ျမင္ခြင္႔ရမည္ေလာ?
အနည္းငယ္ ဆန္းစစ္ၾကည့္ၾကပါစို႔။
႐ွင္နာဂေသနအဆိုမ်ား၌ ႐ွင္နာဂေသနဟူေသာအမည္မွာ ပရမတၳအားျဖင္႔ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ ထင္႐ွားမရႏိုင္။ "ပရမတၳေတာ န ေဟတၳပုဂၢေလာ ဥပလဗၻတ" ဟူေသာ
စကား ႐ွိေပသည္။ ဤစကားမ်ား၌ ပရမတ္အားျဖင္႔ ထင္႐ွားမရႏိုင္ "ပရမတၳေတာ ႏူပလဗၻတိ" ဟူေသာစကား ႐ွိေပသည္။ ဤစကားမ်ား၌ ပရမတ္အားျဖင္႔ ထင္႐ွားမရႏိုင္ "ပရမတၳေတာ ႏူပလဗၻတ" ဤစကားကို အနက္ဖြင္႔ၾကည့္ပါမည္။ ပရမတ္လိုေရတြက္လွ်င္ ထင္႐ွားမရႏိုင္ ထင္ပါသည္။ သို႔မဟုတ္ ပရမတ္အျဖစ္ ထင္႐ွားမရႏိုင္၊ဤသို႔လည္း အနက္ထင္ပါသည္။ အဘယ္အျဖစ္ ထင္႐ွားမရႏိုင္သနည္းဆိုေသာ္ ႐ွင္နာဂေသနဟူေသာအရာ၌ ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ ထင္႐ွားမရႏိုင္ဟု ဆိုသည္။ အဘယ္နည္းျဖင္႔ေရတြက္လ်င္ ႐ွင္နာဂေသန၌ ပုဂၢဳိလ္အျဖစ္ ထင္႐ွားမရႏိုင္သနည္း
ဆိုေသာ္ ပရမတ္နည္းအားျဖင္႔ေရတြက္လ်င္ ႐ွင္နာဂေသနဟူေသာအမည္၌ ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ ထင္႐ွားမရႏိုင္ ဟူသတည္း။
႐ွင္နာဂေသနဟူေသာအမည္သည္ သမၼဳတိမွ်ျဖစ္သည္။ ပရမတၳမဟုတ္။ သမၼဳတိတရားကို ပရမတ္နည္းအားျဖင္႔ ေရတြက္လို႔မရဟု ႐ိုး႐ိုးသာေျပာလ်င္ ဘာမွ် ေျပာဘြယ္မ႐ွိ။ သမၼဳတိတရားကို ပရမတ္နည္းျဖင္႔ ပုဂၢိဳလ္ဟု ေရတြက္၍မရကာမွ်ျဖင့္ သမၼဳတိတရားအရ ေခၚစရာမ႐ွိေလဟန္ ေရာႀကိတ္လွိမ္႔လွည့္၍ တြန္းယူသြားျခင္းသည္ ေျပာဆိုဘြယ္မလြတ္ ျဖစ္ေနသည္။
"႐ွင္နာဂေသနဟူေသာအမည္သည္ အေပါင္းအေဖာ္တို႔ ေခၚေ၀ၚရကာမွ် အမည္ျဖစ္သည္၊ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ ထင္႐ွားမရႏိုင္။ ဤစကားအရ အမည္ပညတ္သည္ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာအၾကား၌ျဖစ္၍ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာအၾကားမွာပင္ ပ်က္ေသာအရာျဖစ္သည္။ အေကာင္အထည္ဟူ၍ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ ထင္႐ွားမရႏိုင္" ဟု ဆိုလိုသည္။
႐ွင္နာဂေသနဟူေသာအမည္သည္ ဤဆိုခဲ႔သည့္အတိုင္း အကယ္ပင္ အေကာင္အထည္မဲ႔အရာ ျဖစ္သေလာ? ဆံပင္၊ ေမႊးညင္း၊ ေျခသည္း-လက္သည္း၊ စသည္ သို႔မဟုတ္ ႐ုပ္၊ ေ၀ဒနာ ၊ သညာ စသည္တို႔ စုေ၀းေနေသာ အထည္၀တၳဳျဒပ္ေကာင္ကို အရေကာက္ မရၿပီေလာ? ဤသို႔ေကာက္၍ရေသာျဒပ္ေကာင္သည္ ပရမတ္အားျဖင္႔ မ႐ွိပါဟု ဆိုေကာင္းဆိုႏိုင္ပါမည္။ ပရမတ္အားျဖင္႔ မ႐ွိ႐ုံမွ်ျဖင္႔ ဤျဒပ္ေကာင္ကိုမ႐ွိဟု ဆိုႏိုင္ပါမည္ေလာ? ပရမတ္အားျဖင္႔ ႐ုပ္၊ေ၀ဒနာစသည္႐ွိလ်င္ ယင္းတို႔ စုေ၀းေနေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္လည္း ႐ွိေနမည္မွာ မလြဲမေသြ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ယင္းပုဂၢိဳလ္သည္ ပရမတ္မူကားဟုတ္ေကာင္းမွဟုတ္မည္။ ယင္းအ႐ွိသည္ ပရမတ္မဟုတ္ကာမွ်ျဖင္႔ အ႐ွိမဟုတ္ဟုဆိုခြင္႔မ႐ွိေပ။ထို႔ေၾကာင္႔ "႐ွင္နာဂေသနဟူေသာအမည္သည္ ပုဂၢိဳလ္အားျဖင္႔ ထင္႐ွားမရႏိုင္၊ ေခၚဆိုရကာမတၱ အမည္မွ်ျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာအၾကားမွာ ျဖစ္။ ပ်က္ သြားေသာအရာမွ်သာ ျဖစ္သည္၊" ဤသို႔ မဆိုသင္႔ေပ။
ပညတ္ကို ပရမတ္နည္းျဖင္႔ တြက္ျပ၍ အ႐ွိျဖစ္ေအာင္လုပ္သည္။ ဤ အ႐ွိအျဖစ္ကိုျပၿပီး ပညတ္လိုပင္ မ႐ွိေလဟန္ တြန္းထိုးေရာႀကိတ္လိုက္သည္။ ဤအရာသည္ တကၠသမားတို႔၏ အမူအရာစစ္စစ္ ျဖစ္သည္။
ပညတ္အ႐ွိကိုတြက္ရာ၌ ပရမတ္လိုတြက္ျခင္းသည္ သင္႔ျမတ္ပါမည္ေလာ? အသံကို မ်က္ေစ႔ျဖင္႔ နားေထာင္ျခင္း၊ အဆင္းကို နားျဖင္႔ၾကည့္႐ႈျခင္း၊ဤအရာမ်ားႏွင္႔
ထပ္တူမွ်ေနမည္ မဟုတ္ပါေလာ? အသံကို မ်က္ေစ႔ျဖင႔္ နားေထာင္၍ မၾကားရကာမွ်ျဖင္႔ ထိုအသံမ႐ွိဟုဆိုလ်င္ သင္႔ျမတ္ပါမည္ေလာ?
႐ွင္နာဂေသနသည္ အစပဌမ "န ေဟတၳပုဂၢေလာ ဥပလဗၻတိ"ဟု အမည္၌ ပုဂၢိဳလ္ကို မရႏိုင္ဟု ေျပာဆိုၿပီး၊ မိလိႏၵက အိအိအဲအဲ ေစာဒနာေသာအခါ ဆန္းစစ္ျပီး "ပရမတၳေတာ န ေဟတၳပုဂၢေလာ ဥပလဗၻတိ"ဟု ပရမတ္အားျဖင္႔ အမည္မွာ ပုဂၢိဳလ္ကို မရႏိုင္ဟူ၍ ျဖည့္စြက္ဆိုေလသည္။ "ပရမတၳေတာ" ဟူေသာ "ပရမတ္အားျဖင္႔ဆိုေသာ" စကားလုံးကို ကစားရာ၌ ျမႇဳပ္ကြက္လုပ္လွ်က္ ၀ွက္ၿပီးပေဟဠိလုပ္လုပ္ေလသည္။ ေဂၚလီလုံးျဖင္႔ကစားေနေသာ ကေလးထံသို႔ ႐ႊင္ျမဴးလိုေသာလူႀကီးသည္ အကစားခံေနရေသာ ေဂၚလီလုံးကို ညာလက္ျဖင္႔ ေကာက္ယူလိုက္သည္။ ကေလးကျပန္ေတာင္းေသာအခါ ဘယ္ဘက္လက္ကို ျဖန္႔ျပသည္။ ဘယ္ဘက္လက္၌ ေဂၚလီလုံးကားမ႐ွိ။ ထိုသို႔ မ႐ွိကာမွ်ျဖင္႔ ေဂၚလီလုံး မ႐ွိဟု ကေလးကထင္သည္။ ကေလးသည္ ငယ္လြန္းေသာေၾကာင္႔ ဤသို႔ျဖစ္ျခင္း ျဖစ္သည္။ဘယ္လက္ႏွင္႔ညာလက္ကို ကြဲျပားစြာခြဲျခားတတ္ေသာ္ ထိုသို႔ျပဳ၍ ရပါမည္ေလာ? ညာလက္ျဖင္႔ယူငင္ၿပီး ဘယ္လက္၌မ႐ွိေၾကာင္း အ႐ွာေဖြခံျခင္းသည္ သင္႔ျမတ္ပါမည္ေလာ? ထို႔ျပင္ ညာလက္ျဖင္႔ယူငင္ၿပီး ဘယ္လက္၌မ႐ွိေသာေၾကာင္႔ ေဂၚလီလုံးကိုမယူဟု စိတ္ခ်လက္ခ် ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ျခင္းသည္လည္း သင္႔ေလွ်ာ္ပါမည္ေလာ?
႐ွင္နာဂေသနသည္ အမည္၌ ပုဂၢိဳလ္ကိုမရဟုေျပာၿပီး ပရမတၳအားျဖင္႔ ဘယ္မွာရႏိုင္သလဲဟု စစ္ေၾကာ႐ွာေဖြျပသည္။မရေသာအခါ၌ အမည္၌ပုဂၢိဳလ္ကိုမရႏိုင္ဟူေသာ သူ႔အဆိုကို တြန္းထိုးၿပီး အတည္ျပဳျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္သြားေလသည္။ ဤအမူအရာသည္ တကၠသမားတို႔၏ အမူအရာျဖစ္ေလသည္။


ဆိုျပီး ကိုေလလြင့္သူေျပာတဲ့ အခ်င္းအရာမ်ိဳးကို မိုးျပာဂိုဏ္းရဲ ့မိလိႏၵပဥႇာ၀တၳဳ ထဲမွာ အထက္ပါလို ေရးထားတာမ်ိဳးေတြေတြ ့ရတယ္။ ဘယ္ဟာကို ကြၽန္ေတာ္ အမွန္ယူရမွန္းမသိျဖစ္ေနပါတယ္။ ကူညီေပးေစလိုပါတယ္။

tintoo
03-15-2010, 02:40 PM
ကိုေဂ် ျပႆနာျဖစ္ေနတာက
မိလိႏၵမွာက အရွင္ နာဂေသနက မိလိႏၵကို သကၠာယဒိ႒ိခြါေပးေနတယျဖစ္ျပီး
ဦးဥာဏကေတာ့ သကၠာဒိ႒ိအျမင္ကို ျပန္လည္ထူေထာင္ေနတာဆိုတဲ ့ အေျခခံအခ်က္ကို မ်က္ေျချပတ္သြားလို ့ပါ ။
ပညတ္အားျဖင့္ နာဂေသန အမည္ရွိ ရဟန္း ကို အရွိ (သမုတိသစၥာ ) ယူရပါတယ္
ပရမတ္သစၥာ ကိုေရာက္တဲ ့အခ်ိန္မွာ အရွိသေဘာဟာ ခႏၵာ ၅ပါး ရုပ္နာမ္တရားသာလ်င္အရေကာက္ရပါတယ္
ဒါေၾကာင့္ သမုတိသစၥာအေျခအေနမွာ နာမည္။ ေယာက္်ားမိန္းမ ရွိတယ္လို ့ယူရျပီး ( သီလေစာင့္ဘို ့အတြက္ )
ပရမတ္ ေနရာေရာက္ေတာ့ ရုပ္နာမ္ တရားသာအရေကာက္ရပါတယ္ ( ဒိ႒ိခြါျပီး ၀ိပႆနရွဳရန္ )
ဥပမာေပးပရေစ
ဆရာ၀န္တေယာက္နဲ ့ လူနာတေယာက္ကုျပီဆိုပါေတာ့

tintoo
03-15-2010, 03:27 PM
ဥပမာဗ်ာ
ဘိန္းျဖဴျဖတ္တယ္ဆိုပါေတာ့
စထဲက ဘာမွမထိုးနဲ ့ ဘာမွမေသာက္နဲ ့ကြ သြားလုပ္လို ့ မရပါ ။
Methadone ေလးဖပး။ Subutex ေလးေပး
အဲကေန တျဖည္းျဖည္း ထိန္းကြပ္ျပီး ျပတ္ေအာင္လုပ္ေပးရပါတယ္
ဒီသေဘာဟာ သာသနာမွာလဲ တူတူပါဘဲ
စစခ်င္းမွာ
သမုတိသစၥာနယ္ထဲမွာဘဲ ေကာင္းစြာေနတတ္ို ့ အရင္လုပ္ရပါတယ္ ။ ( သီလ )
သီလအသားက်မွ
ပရမတၱသစၥာ ရုပ္နာမ္တရားတို ့ ရဲ ့ သေဘာကို နားလည္ေအာင္သင္ရပါတယ္ ။
ရုပ္နာမ္သဘာ၀ Paddicca Thamuppad ကိုနားရည္အေတာ္၀မွ ရုပ္နာမ္နဲ ့ ပါတ္သက္ေသာ ဒိ႒ိတို ့ကို ခြါရပါတယ္ ။
ဒိ႒ိခြါျပီးမွ နိဗာန အရွိသေဘာကို ထိုးထြင္းသိျမင္ဘို ့ ဘာ၀နာပြားရပါတယ္
ဒီမိလိႏၵလာအပိုက္ေလးဟာ ဒိ႒ိခြါေနတဲ ့အဆင့္ကိုေရာက္ေနပါျပီ ။
ဒိ႒ိခြါေနတဲ ့အဆင့္ကို သမုတိသစၥာ သီလအဆင့္ကိုေတာင္ ေၾကညက္ေအာင္မခ်ျပဘဲ ေက်ာ္ေ၀ဘန္ျပတဲ ့ အခါက်ေတာ့ ရုတ္တရက္ၾကည့္ရင္ မွန္သလိုျဖစ္ေနတာပါ ။
တကယ္လက္လွည့္ျပေနသူက မိလိႏ၏မဟုတ္ဘဲ ဦးဥာဏသာျဖစ္ပါတယ္

tintoo
03-15-2010, 03:46 PM
ကိုေဂ်နဲ ့ တျခားမိတ္ေဆြမ်ားအတြက္
ဒီသုတၱန္ေလးကို ေ၀မွ်ေပးလိုပါတယ္
တခါေတာ့ ျမတ္ဘုရားဆီ ပုဏ္ဏားတေယာက္လာပါတယ္
လာျပီးေတာ့ ဘာေမးလဲဆိုေတာ ့ သူတို ့ ေတြစာသင္ရင္
ဂဏန္ေတြေရတတ္ေအာင္ အရင္သင္
ျပီးမွ သခ်ၤာ အတတ္
ျပီးမွ ေဗဒင္အတတ္ အဲလိုသင္ရပါတယ္တဲ ့
ျမတ္စြာဘုရားေရာ အဲလိုဘဲလားတဲ ့
ျမတ္ဘုရားကေျဖပါတယ္
ဟုတ္တယ္ ။ ငါဘုရားလဲ လူတေယာက္လာရင္
ဒါနသီလသိေအာင္အရင္သင္ရတယ္
ျပီးမွ ဒါန သီလအက်ိဳး နတ္ရြာ ခ်မ္းသာ ၊ ဒါန သီလမဲ ့မွဳ အျပစ္ ၊ ငရဲ ဆင္းရဲ သင္ရတယ္
အဲကေနမွ နတ္လူခ်မ္းသာဆိုတဲ ့ ရုပ္နာမ္တို ့ ရဲ ့ဆင္းရဲ သံသရာတို ့ ရဲ ့ ဆင္းရဲကို သင္ရတယ္
အဲကေနမွ ရုပ္နာမ္တို ့ရဲ ့ မျမဲတဲ ့သေဘာနဲ ့ နိဗာန အရွိသေဘာကို သင္ျပီး
နိဗာနေရာက္ေၾကာင္း ပညာသေဘာတို ့ကို သင္ရပါတယ္တဲ ့
အဲတင္ ပုဏ္ဏားၾကီးက ဆက္ေလွ်ာက္တယ္
အရွင္ဘုရားတဲ ့ ဒီလိုၾကားရတာ ၀မ္းသာလွပါတယ္ ။ သဘာ၀က်လွတဲ ့ အေျဖဘဲေပါ့ဗ်ာ )
ဒါေပမဲ ့ဆက္ေမးပရေစတဲ ့
အဲလိုသင္လိုက္ရင္ လာတဲ ့သူတိုင္း နိဗာနကို ျမင္ေရာလားတဲ ့
အဲေတာ့ ျမတ္ဘုရားက ဥပမာေလးနဲ ့ျပန္ေျဖပါတယ္ ။
ဒီကေန သာ၀တၳိကို အသင္သြားတတ္ပါသလားတဲ ့
သြားတတ္တယ္ေျဖေတာ့
ဆက္ရွင္းပါတယ္
သြားတတ္တဲ ့အတိုင္း တျခားလူတေယာက္ကို ဒီလိုသြားလို ့ ညႊန္လိုက္ရင္ အဲလူက သာ၀တၳိေရာက္ေရာလားဆိုေတာ့
ပုဏ္ဏားက မဟုတ္ဘူးေပါ့ ။ သူသြားမွ ေရာက္မွာေပါ့
ဒီေတာ့ျမတ္ဘုရားကလဲ အဲအတိုင္းပါဘဲတဲ ့
ငါဘုရားသင္ေသာ္လဲ လာတဲ ့သူက လိုက္နာမွသာ သူနိဗာနအ၇ွိကို ျမင္ပါ့မယ္တဲ ့
တထာဂတသတို ့ကား လမ္းျပသူသာတည္းတဲ ့
(မူရင္းရွာျပီး လင့္ေပးပါ့မယ္ ၊ အလြယ္သိသူမ်ားရွိရင္လဲ လင့္ေလးေပးပါဗ် )

ကုိတာေတ
03-15-2010, 05:19 PM
ကိုေဂ်နဲ ့ တျခားမိတ္ေဆြမ်ားအတြက္
ဒီသုတၱန္ေလးကို ေ၀မွ်ေပးလိုပါတယ္
တခါေတာ့ ျမတ္ဘုရားဆီ ပုဏ္ဏားတေယာက္လာပါတယ္
လာျပီးေတာ့ ဘာေမးလဲဆိုေတာ ့ သူတို ့ ေတြစာသင္ရင္
ဂဏန္ေတြေရတတ္ေအာင္ အရင္သင္
ျပီးမွ သခ်ၤာ အတတ္
ျပီးမွ ေဗဒင္အတတ္ အဲလိုသင္ရပါတယ္တဲ ့
ျမတ္စြာဘုရားေရာ အဲလိုဘဲလားတဲ ့
ျမတ္ဘုရားကေျဖပါတယ္
ဟုတ္တယ္ ။ ငါဘုရားလဲ လူတေယာက္လာရင္
ဒါနသီလသိေအာင္အရင္သင္ရတယ္
ျပီးမွ ဒါန သီလအက်ိဳး နတ္ရြာ ခ်မ္းသာ ၊ ဒါန သီလမဲ ့မွဳ အျပစ္ ၊ ငရဲ ဆင္းရဲ သင္ရတယ္
အဲကေနမွ နတ္လူခ်မ္းသာဆိုတဲ ့ ရုပ္နာမ္တို ့ ရဲ ့ဆင္းရဲ သံသရာတို ့ ရဲ ့ ဆင္းရဲကို သင္ရတယ္
အဲကေနမွ ရုပ္နာမ္တို ့ရဲ ့ မျမဲတဲ ့သေဘာနဲ ့ နိဗာန အရွိသေဘာကို သင္ျပီး
နိဗာနေရာက္ေၾကာင္း ပညာသေဘာတို ့ကို သင္ရပါတယ္တဲ ့
အဲတင္ ပုဏ္ဏားၾကီးက ဆက္ေလွ်ာက္တယ္
အရွင္ဘုရားတဲ ့ ဒီလိုၾကားရတာ ၀မ္းသာလွပါတယ္ ။ သဘာ၀က်လွတဲ ့ အေျဖဘဲေပါ့ဗ်ာ )
ဒါေပမဲ ့ဆက္ေမးပရေစတဲ ့
အဲလိုသင္လိုက္ရင္ လာတဲ ့သူတိုင္း နိဗာနကို ျမင္ေရာလားတဲ ့
အဲေတာ့ ျမတ္ဘုရားက ဥပမာေလးနဲ ့ျပန္ေျဖပါတယ္ ။
ဒီကေန သာ၀တၳိကို အသင္သြားတတ္ပါသလားတဲ ့
သြားတတ္တယ္ေျဖေတာ့
ဆက္ရွင္းပါတယ္
သြားတတ္တဲ ့အတိုင္း တျခားလူတေယာက္ကို ဒီလိုသြားလို ့ ညႊန္လိုက္ရင္ အဲလူက သာ၀တၳိေရာက္ေရာလားဆိုေတာ့
ပုဏ္ဏားက မဟုတ္ဘူးေပါ့ ။ သူသြားမွ ေရာက္မွာေပါ့
ဒီေတာ့ျမတ္ဘုရားကလဲ အဲအတိုင္းပါဘဲတဲ ့
ငါဘုရားသင္ေသာ္လဲ လာတဲ ့သူက လိုက္နာမွသာ သူနိဗာနအ၇ွိကို ျမင္ပါ့မယ္တဲ ့
တထာဂတသတို ့ကား လမ္းျပသူသာတည္းတဲ ့
(မူရင္းရွာျပီး လင့္ေပးပါ့မယ္ ၊ အလြယ္သိသူမ်ားရွိရင္လဲ လင့္ေလးေပးပါဗ် )


ဒီဝတၳဳကုိ ေျပာခ်င္တာလားဗ်ာ...

ဂဏကေမာဂၢလာန ျဗာဟၼဏဝတၳဳ

ဤဝတၳဳ၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတိၴျပည္ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသုံးေနေတာ္မူစဥ္ ဂဏကေမာဂၢလာန္ပုဏၰား ေရာက္ရွိလာၿပီး မိမိတို႔ ပုဏၰားမ်ား ေဗဒင္သင္ယူသည့္အခါ အစဥ္အတိုင္း တစ္ခုၿပီးမွတစ္ခု သင္ယူရေၾကာင္း၊ ဂဏန္းသခ်ၤာ သင္ယူသည့္အခါ၌လည္း တစ္အလီၿပီးမွ ႏွစ္အလီ စသည္ျဖင့္ အစဥ္အတိုင္း သင္ယူရေၾကာင္း'' ဘုရားရွင္အား ေလွ်ာက္ထား၍ ''သာသနာေတာ္၌လည္း အစဥ္အတိုင္း က်င့္ရသည့္ အက်င့္သိကၡာမ်ား
ရွိပါသလား''ဟု ေမးျမန္းခဲ့ပံု၊ ဘုရားရွင္က သာသနာေတာ္၌ ေရွးဦးစြာ သီလအက်င့္၊ ထို႔ေနာက္ သမာဓိအက်င့္၊ ထို႔ေနာက္ ဝိပႆနာ ပညာအက်င့္တို႔ကို တစ္ခုၿပီးမွတစ္ခု အစဥ္အတိုင္း ျဖည့္က်င့္ရေၾကာင္း အက်ယ္ ေဟာၾကားေတာ္မူသျဖင့္ ဂဏကေမာဂၢလာန္ပုဏၰား ဥပါသကာအျဖစ္
ခံယူၿပီး သရဏဂံုတည္သြားခဲ့ပုံ စေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ား ပါဝင္သည္။ (မ၊၃၊၅၂) (မ၊ဌ၊၄၊၄၆)

ေလလႊင့္သူ
03-15-2010, 07:53 PM
ကုိဂ်ဳိနတ္သန္ေရ အရင္ဆံုးေျပာခ်င္တာက ဘာသာတရားကို စေလ့လာေနတယ္ဆုိရင္ မုိးျပာဂုိဏ္းထုတ္စာအုပ္ေတြကို အရင္မဖတ္ပဲ ပိဋိကတ္သံုးပံုေတြကို ဘာသာျပန္ထားတဲ့ ဆရာေတာ္ေတြ၊ ဓမၼကေလာင္ရွင္ေတြရဲ႕ စာအုပ္ေတြကို အရင္ဖတ္ပါလုိ႕ အၾကံျပဳပါရေစခင္ဗ်ား။ ဘာျဖစ္လုိ႕လည္းဆုိေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေဟာထားတဲ့တရားေတြကို ေသခ်ာေစ့ငွစြာ ေလ့လာမထားပဲ မုိးျပာဂုိဏ္းစာအုပ္ကို ဖတ္လုိက္ရင္ သုိ႕ေလာ သို႕ေလာနဲ႕ အထင္မွားျပီး ေယာင္သြားႏဳိင္ပါတယ္ခင္ဗ်ား မုိးျပာဂိုဏ္းက ကေလာင္ရွင္ေတြကလည္း အရင္တစ္ခ်ိန္က ေထရ၀ါဒမွာ စာတတ္ေပတတ္ပုဂၢဳိလ္ေတြပါ ဒီေတာ့ လကၤာသဒၵါေတြ ကၽြမ္းက်င္ျပီး စကားလံုးတစ္ခ်ဳိ႕ကို ကြယ္၀ွက္ျမဳပ္ႏွံျပီး ကိုယ္လိုသလုိ တန္ဆာဆင္ကာ လက္တစ္လံုးျခား လွည့္ျဖားျပီး တစ္ဖက္သားကုိ ေသြးေဆာင္ႏဳိင္ပါတယ္


အနည္းငယ္ ဆန္းစစ္ၾကည့္ၾကပါစို႔။
႐ွင္နာဂေသနအဆိုမ်ား၌ ႐ွင္နာဂေသနဟူေသာအမည္မွာ ပရမတၳအားျဖင္႔ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ ထင္႐ွားမရႏိုင္။ "ပရမတၳေတာ န ေဟတၳပုဂၢေလာ ဥပလဗၻတ" ဟူေသာ
စကား ႐ွိေပသည္။ ဤစကားမ်ား၌ ပရမတ္အားျဖင္႔ ထင္႐ွားမရႏိုင္ "ပရမတၳေတာ ႏူပလဗၻတိ" ဟူေသာစကား ႐ွိေပသည္။ ဤစကားမ်ား၌ ပရမတ္အားျဖင္႔ ထင္႐ွားမရႏိုင္ "ပရမတၳေတာ ႏူပလဗၻတ" ဤစကားကို အနက္ဖြင္႔ၾကည့္ပါမည္။ ပရမတ္လိုေရတြက္လွ်င္ ထင္႐ွားမရႏိုင္ ထင္ပါသည္။ သို႔မဟုတ္ ပရမတ္အျဖစ္ ထင္႐ွားမရႏိုင္၊ဤသို႔လည္း အနက္ထင္ပါသည္။ အဘယ္အျဖစ္ ထင္႐ွားမရႏိုင္သနည္းဆိုေသာ္ ႐ွင္နာဂေသနဟူေသာအရာ၌ ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ ထင္႐ွားမရႏိုင္ဟု ဆိုသည္။ အဘယ္နည္းျဖင္႔ေရတြက္လ်င္ ႐ွင္နာဂေသန၌ ပုဂၢဳိလ္အျဖစ္ ထင္႐ွားမရႏိုင္သနည္း
ဆိုေသာ္ ပရမတ္နည္းအားျဖင္႔ေရတြက္လ်င္ ႐ွင္နာဂေသနဟူေသာအမည္၌ ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ ထင္႐ွားမရႏိုင္ ဟူသတည္း။
႐ွင္နာဂေသနဟူေသာအမည္သည္ သမၼဳတိမွ်ျဖစ္သည္။ ပရမတၳမဟုတ္။ သမၼဳတိတရားကို ပရမတ္နည္းအားျဖင္႔ ေရတြက္လို႔မရဟု ႐ိုး႐ိုးသာေျပာလ်င္ ဘာမွ် ေျပာဘြယ္မ႐ွိ။ သမၼဳတိတရားကို ပရမတ္နည္းျဖင္႔ ပုဂၢိဳလ္ဟု ေရတြက္၍မရကာမွ်ျဖင့္ သမၼဳတိတရားအရ ေခၚစရာမ႐ွိေလဟန္ ေရာႀကိတ္လွိမ္႔လွည့္၍ တြန္းယူသြားျခင္းသည္ ေျပာဆိုဘြယ္မလြတ္ ျဖစ္ေနသည္။
"႐ွင္နာဂေသနဟူေသာအမည္သည္ အေပါင္းအေဖာ္တို႔ ေခၚေ၀ၚရကာမွ် အမည္ျဖစ္သည္၊ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ ထင္႐ွားမရႏိုင္။ ဤစကားအရ အမည္ပညတ္သည္ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာအၾကား၌ျဖစ္၍ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာအၾကားမွာပင္ ပ်က္ေသာအရာျဖစ္သည္။ အေကာင္အထည္ဟူ၍ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ ထင္႐ွားမရႏိုင္" ဟု ဆိုလိုသည္။

သမၼဳတိအရ ေခၚစရာမရွိေလဟန္ ေရာၾကိတ္တာ မဟုတ္ပါဘူး ပရမတ္အရဆုိရင္ အမည္ပညတ္ျဖစ္တဲ့ ႐ွင္နာဂေသန မဆုိထားႏွင့္ ပုဂၢဳိလ္ေတာင္မရွိဘူးလုိ႕ ဆုိတာပါ ။သမၼဳတိအရ ေလာကီနယ္က အမ်ားေျပာေနတာ လူ ၊ သူ၊ ငါ၊ ေယာက်္ား၊ မိန္းမ ဆုိတာ မမွားပါဘူး ဒီအမည္နာမ ပညတ္ေတြကို အမ်ားသမုတ္ထားတဲ့သစၥာ ျဖစ္လုိ႕ ေခၚေ၀ၚေကာင္းပါတယ္ သံုးစြဲလုိ႕ရပါတယ္ မုသားမျဖစ္ပါဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တုိင္ တရားေဟာရာမွာ “အဟံ- ငါဘုရားသည္၊ ၀ါဒမိ- ေဟာေတာ္မူသည္။ တြံ-သင္သည္၊ ဘိကၡေ၀-ခ်စ္သားရဟန္းတုိ႕” သင္၊ ငါ၊ သူ သံုးေတာ္မူထားပါတယ္ ဒီလုိေဟာတာ ပရမတၳသေဘာနဲ႕ အတၱရွိလုိ႕ေဟာတာမဟုတ္ပါဘူး ေလာကီလူေတြနားလည္ေအာင္ ေဟာေနတာပါ။ ျမတ္စြာဘုရားတရားေဟာတဲ့အထဲမွာ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာ ေတြလုိ႕ဆုိပါတယ္ ပရမတၳသစၥာအရ ဘယ္ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာမွမရွိပါဘူး ရုပ္နာမ္ပဲရွိတာပါ။ လူ၊ ေယာက်္ား၊ မိန္းမ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာ ဒါဟာ ေလာကအေျပာတုိင္းမွန္လုိ႕မုိ႕ ေလာကသမၼဳတိသစၥာကေနျပီ ေျပာရုိးေျပာစဥ္အရ ေဟာတာပါ။ ဖႆ ရွိေနတယ္ ေ၀ဒနာရွိေနတယ္ ဖႆက ႏုိင္ငံျခားသြားေနတယ္ ေျပာလုိ႕မရဘူး ဘယ္သူက ဘယ္ႏုိင္ငံသြားေနတယ္ ေျပာမွအဆင္ေျပမယ္။ ဟုိ ရုပ္နာမ္ခႏၶာက ဘယ္မွာျဖစ္တဲ့ ရုပ္တရားၾကီးကို အစုအေ၀းကို ျပဳလုပ္တယ္ဆို ေဟာ ဘယ္သူမွနားမလည္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ (ဒုေ၀ သစၥာနိ အကၡာသိ သမၺဳေဒၶါ ၀ဒတံ ၀ေရာ) ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ႏွစ္မ်ဳိးႏွစ္စားကုန္ေသာ သမၼဳတိသစၥာ၊ မရမတၳသစၥာတုိ႕ကုိ ေဟာျပေတာ္မူခဲ့ေလသည္။


႐ွင္နာဂေသနဟူေသာအမည္သည္ ဤဆိုခဲ႔သည့္အတိုင္း အကယ္ပင္ အေကာင္အထည္မဲ႔အရာ ျဖစ္သေလာ? ဆံပင္၊ ေမႊးညင္း၊ ေျခသည္း-လက္သည္း၊ စသည္ သို႔မဟုတ္ ႐ုပ္၊ ေ၀ဒနာ ၊ သညာ စသည္တို႔ စုေ၀းေနေသာ အထည္၀တၳဳျဒပ္ေကာင္ကို အရေကာက္ မရၿပီေလာ? ဤသို႔ေကာက္၍ရေသာျဒပ္ေကာင္သည္ ပရမတ္အားျဖင္႔ မ႐ွိပါဟု ဆိုေကာင္းဆိုႏိုင္ပါမည္။ ပရမတ္အားျဖင္႔ မ႐ွိ႐ုံမွ်ျဖင္႔ ဤျဒပ္ေကာင္ကိုမ႐ွိဟု ဆိုႏိုင္ပါမည္ေလာ? ပရမတ္အားျဖင္႔ ႐ုပ္၊ေ၀ဒနာစသည္႐ွိလ်င္ ယင္းတို႔ စုေ၀းေနေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္လည္း ႐ွိေနမည္မွာ မလြဲမေသြ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ယင္းပုဂၢိဳလ္သည္ ပရမတ္မူကားဟုတ္ေကာင္းမွဟုတ္မည္။ ယင္းအ႐ွိသည္ ပရမတ္မဟုတ္ကာမွ်ျဖင္႔ အ႐ွိမဟုတ္ဟုဆိုခြင္႔မ႐ွိေပ။ထို႔ေၾကာင္႔ "႐ွင္နာဂေသနဟူေသာအမည္သည္ ပုဂၢိဳလ္အားျဖင္႔ ထင္႐ွားမရႏိုင္၊ ေခၚဆိုရကာမတၱ အမည္မွ်ျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာအၾကားမွာ ျဖစ္။ ပ်က္ သြားေသာအရာမွ်သာ ျဖစ္သည္၊" ဤသို႔ မဆိုသင္႔ေပ။
ပညတ္ကို ပရမတ္နည္းျဖင္႔ တြက္ျပ၍ အ႐ွိျဖစ္ေအာင္လုပ္သည္။ ဤ အ႐ွိအျဖစ္ကိုျပၿပီး ပညတ္လိုပင္ မ႐ွိေလဟန္ တြန္းထိုးေရာႀကိတ္လိုက္သည္။ ဤအရာသည္ တကၠသမားတို႔၏ အမူအရာစစ္စစ္ ျဖစ္သည္။
ပညတ္အ႐ွိကိုတြက္ရာ၌ ပရမတ္လိုတြက္ျခင္းသည္ သင္႔ျမတ္ပါမည္ေလာ? အသံကို မ်က္ေစ႔ျဖင္႔ နားေထာင္ျခင္း၊ အဆင္းကို နားျဖင္႔ၾကည့္႐ႈျခင္း၊ဤအရာမ်ားႏွင္႔
ထပ္တူမွ်ေနမည္ မဟုတ္ပါေလာ? အသံကို မ်က္ေစ႔ျဖင႔္ နားေထာင္၍ မၾကားရကာမွ်ျဖင္႔ ထိုအသံမ႐ွိဟုဆိုလ်င္ သင္႔ျမတ္ပါမည္ေလာ?

ရုပ္ခႏၶာဆုိတဲ့ ရူပကၡႏၶာ ႏွင့္ ေ၀ဒနကၡႏၶာ၊ သညာကၡႏၶာ၊ သခၤ ါရကၡႏၶာ၊ ၀ိညာကၡႏၶာ ဆုိတဲ့ ရုပ္တရားႏွင့္ နာမ္တရားေလးပါး ရွိတယ္ ယင္းခႏၶာငါးပါး စုေ၀းေပါင္းမိျပီး ပုဂၢဳိလ္၊ သတၱ၀ါ (ရွင္နာဂေသန) နာမည္ေခၚထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ပုဂၢဳိလ္၊ သတၱ၀ါ (ရွင္နာဂေသန) လုိ႕ တုိက္ရုိက္ မရွိဘူးလုိ႕ ဆုိလုိရင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဥပမာ- ကားတစ္စီးတြင္ အဂၤ ်င္၊ ဘီး၊ ေဘာ္ဒီ၊ ဂီယာေဘာက္စ္၊ တံခါးေပါက္၊ တစ္စစီျဖဳတ္လုိက္ပါက မည္သည့္အရာကို ကားဟုေခၚေတာ့မည္နည္း အားလံုးေပါင္းစံုမိေတာ့အခါမွ ကားဟူေသာ နာမည္ေပၚလာျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ယင္း အဂၤ ်င္၊ ဘီး၊ ေဘာ္ဒီ၊ ဂီယာေဘာက္စ္၊ တံခါးေပါက္ ကုိပင္ ထပ္ျပီးတစ္စစီျဖဳတ္လုိက္ပါက ၄င္းတုိ႕ အမည္မ်ားပင္ ထပ္ျပီးေပ်ာက္ကြယ္သြားပါလိမ့္မည္။

“ရဇၨဳေယာဂါ ဒါရုယႏၱံ၊ သဗ်ာပါရံ၀ ခါယတိ၊ ဧ၀ံ သုညံ နာမရူပံ အညမညသမာယုတံ” အရုပ္ႏွင့္ ၾကဳိး အသင့္တြဲကပ္ ေပါင္းစပ္မိျခင္းေၾကာင့္ သစ္သားကိုျပဳလုပ္ထားေသာ မင္းသား မင္းသမီးရုပ္သည္ သြားရပ္ကခုန္ ဗ်ာပါရရွိပံုကဲ့သုိ႕ ရႈသူစိတ္တြင္ မွတ္ထင္ရေလ၏ ဤအတူ အႏွစ္သာရမဖက္ အတၱမဖက္ ရုပ္နာမ္ႏွစ္ျဖာ ခႏၶာငါးပါးသည္ အခ်င္းခ်င္းကပ္ေပါင္းစပ္မိသည္ျဖစ္၍ သြား ရပ္ ထုိင္ ေလ်ာင္း လုိရာေျပာင္း၍ အေၾကာင္းအာေလွ်ာ္စြာ ဗ်ာပါရရွိေနသကဲ့သုိ႕ ရုပ္နာမ္ႏွစ္ပါး မကြဲျပားက အမ်ားစိတ္တြင္ ထင္ျမင္စြဲလမ္းရသည္တကား။
(ပရမတၳ သရူပေဘဒနီ၊ ဒုတြဲ ႏွာ ၅၀၆ လာ ဂါထာျဖစ္သည္)

သမၼဳတိသစၥာအရ သူ ငါ ေယာက်္ား မိန္းမ ရွိပါတယ္ ခႏၶာငါးပါးေပါင္းထားတဲ့ ျဒပ္လည္းရွိပါတယ္ ခႏၶာငါးပါးစုေ၀းထားတဲ့ ရုပ္ကိုယ္ၾကီးကိုေတြ႕ေနရတာပဲ မရွိဘူးေျပာရင္ ဘယ္ျဖစ္မလည္းဗ်ာ ေနာက္ျပီး ရုပ္နာမ္ပဲ ရွိတာပဲဆုိျပီး လမ္းမွာေတြ႕တဲ့ မိန္းမလက္သြားစြဲပါလား ပါးရုိက္ခံရမွာေပါ့။ ဆုိလုိတာက ခႏၶာငါးပါး အစုအေပါင္းကို ငါ သူ ေယာက်္ား မိန္းမလုိ႕ မစြဲလန္ဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္ စြဲလန္းလုိက္ရင္ သကၠယဒိ႒ိျဖစ္သြားပါတယ္ ဒါေၾကာင့္ သမၼဳတိသစၥာအရ ပညတ္ထားတဲ့ နာမည္ေတြကို နာမည္အတုိင္း သိထားျပီး ပညတ္ထားတဲ့တရားစည္းမ်ဥ္းအတုိင္း ခြဲျခားတတ္ဖုိ႕ပါ။ အဓိကေျပာခ်င္သည္မွာ သူငါ ပုဂၢဳိလ္သတၱ၀ါ လုိ႕မစြဲလန္းဖုိ႕ပင္ျဖစ္ပါသည္။
သံသရာလြတ္ေၾကာင္း တရားရႈမွတ္ေနတဲ့ ပရမတၳသစၥာနယ္မွာေတာ့ သူ ငါ ပုဂၢဳိလ္သတၱ၀ါ လံုး၀မရွိပါဘူး ညဏ္နဲ႕စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္ ရုပ္၊ ေ၀ဒနာ၊ သညာ၊ သခၤ ါရ၊ ၀ိညာဏ္၊ ရူၾကည့္လုိက္ပါ ရုပ္တရားရဲ႕ ေျပာင္းလည္းေနမႈ ေ၀ဒနာရဲ႕ ေကာင္းဆုိးျဖစ္ေပၚေနမႈ သညာရဲ႕ မွတ္သားေနမႈ သခၤ ါရရဲ႕ ေစ့ေစာ္ေနမႈ၊ ၀ိညဏ္ရဲ႕ သိေနမႈေတြမွာ သူ ငါ ပုဂၢဳိလ္ ရွာၾကည့္ပါ မရွိပါဘူး အေၾကာင္းအရာေတြ တုိက္ဆုိင္မႈေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚလာျပီး ခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားတဲ့ ျဖစ္ပ်က္သာလွ်င္ ရွိပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ တရားအားထုတ္ရင္ သူငါစြဲတဲ့ သကၠယဒိ႒ိကို အသိနဲ႕အရင္ ပယ္ခြာထားျပီး တကယ္မရွိေၾကာင္းသိဖုိ႕ ညဏ္ေပါက္ေအာင္ အားထုတ္ရပါတယ္။

လူဆုိတာ အသိညဏ္နည္းရင္နည္းသလုိ ဒီ ရုပ္နာမ္ေတြကို ငါနဲ႕ သူနဲ႕ ေယာက်္ားနဲ႕မိန္းမ ပုဂၢဳိလ္ သတၱ၀ါလုိ႕ စြဲထင္ၾကတယ္
ဥပမာ -အရုပ္ေတြကုိ ၾကဳိးနဲ႕ဆြဲျပီး ကခုန္ခုိင္း၊ လူမုိက္အရုပ္က ႏွိပ္စက္ေတာ့ မင္းသမီးရုပ္က ငို၊ ဒီတင္ ေအာက္ကၾကည့္ေနတဲ့သူက ေဒါသျဖစ္ျပီး တုတ္နဲ႕ခဲနဲ႕ ပစ္ေပါက္ေရာ ဘာျဖစ္လုိ႕လည္းဆုိေတာ့ သူ႕အထင္က အရုပ္ကိုအရုပ္လုိ႕မထင္ပဲ တကယ့္သက္ရွိလုိ႕ ထင္သြားတာျဖစ္တယ္။ ဒီလုိပဲ ရုပ္နာမ္ေတြကိုလည္း ဗ်ာပါရရွိတယ္လုိ႕ ထင္ရတာ အမွန္က မဟုတ္ပါဘူး ကိုယ့္အေၾကာင္းနဲ႕ကိုယ္လုပ္တာပါ။ ဆုိၾကပါစုိ႕ အခုစကားေျပာလုိက္လုိ႕ အသံထြက္လာတယ္ အသံဟာ သဒၵရုပ္တရားပဲ စိတ္ကေျပာခ်င္လုိ႕ စိတ္အစြမ္းေၾကာင့္ အသံထြက္လာတယ္ စိတၱဇသဒၵရုပ္လုိ႕ေခၚပါတယ္၊ ဒီမွာ ငါလုိ႕ေျပာစရာ သူလုိ႕ေျပာစရာ တုိက္ရုိက္မရွိဘူး စိတၱဇသဒၵရုပ္ ဒါပဲရွိတယ္။

ေမတၱာခံယူလွ်က္ ေမတၱာျဖင့္
ေလလႊင့္သူ

tintoo
03-15-2010, 10:22 PM
ဒီဝတၳဳကုိ ေျပာခ်င္တာလားဗ်ာ...

ဂဏကေမာဂၢလာန ျဗာဟၼဏဝတၳဳ

ဤဝတၳဳ၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတိၴျပည္ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသုံးေနေတာ္မူစဥ္ ဂဏကေမာဂၢလာန္ပုဏၰား ေရာက္ရွိလာၿပီး မိမိတို႔ ပုဏၰားမ်ား ေဗဒင္သင္ယူသည့္အခါ အစဥ္အတိုင္း တစ္ခုၿပီးမွတစ္ခု သင္ယူရေၾကာင္း၊ ဂဏန္းသခ်ၤာ သင္ယူသည့္အခါ၌လည္း တစ္အလီၿပီးမွ ႏွစ္အလီ စသည္ျဖင့္ အစဥ္အတိုင္း သင္ယူရေၾကာင္း'' ဘုရားရွင္အား ေလွ်ာက္ထား၍ ''သာသနာေတာ္၌လည္း အစဥ္အတိုင္း က်င့္ရသည့္ အက်င့္သိကၡာမ်ား
ရွိပါသလား''ဟု ေမးျမန္းခဲ့ပံု၊ ဘုရားရွင္က သာသနာေတာ္၌ ေရွးဦးစြာ သီလအက်င့္၊ ထို႔ေနာက္ သမာဓိအက်င့္၊ ထို႔ေနာက္ ဝိပႆနာ ပညာအက်င့္တို႔ကို တစ္ခုၿပီးမွတစ္ခု အစဥ္အတိုင္း ျဖည့္က်င့္ရေၾကာင္း အက်ယ္ ေဟာၾကားေတာ္မူသျဖင့္ ဂဏကေမာဂၢလာန္ပုဏၰား ဥပါသကာအျဖစ္
ခံယူၿပီး သရဏဂံုတည္သြားခဲ့ပုံ စေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ား ပါဝင္သည္။ (မ၊၃၊၅၂) (မ၊ဌ၊၄၊၄၆)


ကိုတာေတေရ
တူေတာ့တူတယ္ထင္တာဘဲဗ်။
အျပည့္အစံုရွိရင္တင္ေပးပါအံုး
အားလံုးမိတ္ေဆြမ်ားေလ့လာရတာေပါ့

ကုိတာေတ
03-16-2010, 08:34 AM
ဗုဒၶျမတ္စြာ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္ အခါက ဂဏကေမာဂၢလာန ဟူေသာ ပုဏၰားႀကီးတဦး ရွိေလသည္။ တေန႔တြင္ ထိုပုဏၰားႀကီးသည္ ဘုရားရွင္ထံေမွာက္ လာေရာက္ျပီး တင္ျပေလွ်ာက္ထားေလသည္။

အရွင္ဘုရား ဝိသာခါ ျပႆာဒ္ ေလွခါးထစ္မ်ားလို ပုဏၰားမ်ား ေဗဒင္သင္ယူသည့္အခါ အစဥ္အတိုင္း တစ္ခုၿပီးမွတစ္ခု သင္ယူရေၾကာင္း၊ ဂဏန္းသခ်ၤာ သင္ယူသည့္အခါ၌လည္း တစ္အလီၿပီးမွ ႏွစ္အလီ စသည္ျဖင့္ အစဥ္အတိုင္း သင္ယူရေၾကာင္း'' ဘုရားရွင္အား ေလွ်ာက္ထား၍ ''သာသနာေတာ္၌လည္း အစဥ္အတိုင္း က်င့္ရသည့္ အက်င့္သိကၡာမ်ား ရွိပါသလား ဟုေလွ်ာက္သည္။

ပုဏၰား ဤသာသနာေတာ္၌ သိကၡာစဥ္ လုပ္ငန္းစဥ္ က်င့္စဥ္ကို သိေစျခင္းငွါ တတ္ႏိုင္၏။ ပုဏၰား ဥပမာအားျဖင့္ လိမၼာ ကြၽမ္းက်င္ေသာ ျမင္းဆရာသည္ ေကာင္းေသာ အာဇာနည္ျမင္းကို ရေသာ္ ေရွးဦးစြာ ပါးစပ္၌ ပါးခ်ပ္ခြံ႕မႈကို ျပဳေစ၏၊ ထို႔ေနာက္ တစ္ဆင့္တက္၍ ျပဳဖြယ္ကို ျပဳေစ၏၊

ပုဏၰား ဤအတူသာလွ်င္ ငါဘုရားသည္ ဆံုးမသင့္ေသာ ေယာက္်ားကို ရေသာ္ ေရွးဦးစြာ ဤသို႔ဆံုးမ၏ ''ရဟန္း လာေလာ့၊ သင္သည္ သီလရွိေလာ့၊ ပါတိေမာကၡ သံဝရသီလကို လံုျခံဳေအာင္ ေစာင့္စည္း၍ ေနေလာ့၊ ေကာင္းေသာ အက်င့္, က်က္စားရာႏွင့္ ျပည့္စံုသည္ ျဖစ္၍ ေနေလာ့၊ အႏုျမဴ
မွ် အတိုင္းအရွည္ ရွိကုန္ေသာ အျပစ္တို႔၌ ေဘးဟု ႐ႈေလ့ရွိသည္ ျဖစ္၍ ေနေလာ့၊ သိကၡာပုဒ္တို႔၌ေကာင္းစြာ ေဆာက္တည္၍ က်င့္ေလာ့'' ဟု (ဆံုးမ၏)။

ထုိအခါ ရဟန္းသည္ ျမတ္စြာ ဘုရားဆံုးမေတာ္မူသည့္အတုိင္း က်င့္၏

ထိုရဟန္းကို ျမတ္စြာဘုရားသည္ တစ္ဆင့္တက္၍ ဆံုးမ၏ ''ရဟန္း လာေလာ့၊ သင္သည္ စကၡဳစေသာ ဣေႁႏၵတို႔၌ ပိတ္ထားေသာ တံခါး ရွိေလာ့၊ မ်က္စိျဖင့္ အဆင္း '႐ူပါ႐ံု' ကို ျမင္ေသာ္ (မိန္းမ ေယာက္်ား စေသာ) သဏၭာန္ နိမိတ္ကို စြဲယူေလ့ မရွိလင့္၊ (လက္ေျခစေသာ အဂၤါ ျပံဳးဟန္ ရယ္ဟန္စေသာ အမူအရာ) အမွတ္ လကၡဏာကို စြဲယူေလ့ မရွိလင့္၊ အကယ္၍ စကၡဳေႁႏၵကို မေစာင့္စည္းဘဲ ေနလွ်င္ ယင္း (စကၡဳေႁႏၵ ဟူေသာ) အေၾကာင္းေၾကာင့္ မက္ေမာျခင္း 'အဘိဇၩာ' ႏွလံုးမသာျခင္း 'ေဒါမနႆ' ဟူေသာ ယုတ္မာေသာ အကုသိုလ္ တရားတို႔သည္ ထိုမေစာင့္စည္းသူကို လိုက္၍ ႏ်ိပ္စက္ ကုန္ရာ၏၊

နားျဖင့္ အသံ 'သဒၵါ႐ံု'ကို ၾကားေသာ္။ပ။ ႏွာေခါင္းျဖင့္ အနံ႕ 'ဂႏၶာ႐ံု' ကို နမ္းေသာ္။ပ။ လွ်ာျဖင့္ အရသာ 'ရသာ႐ံု' ကို လ်က္ေသာ္။ပ။ ကိုယ္ျဖင့္ အေတြ႕
'ေဖာ႒ဗၺာ႐ံု' ကို ေတြ႕ထိေသာ္။ပ။ စိတ္ျဖင့္ သေဘာ 'ဓမၼာ႐ံု'ကို
။ ပ။
(ထို႔ေၾကာင့္ ရဟန္းသည္) ထိုမနိေႁႏၵကို ေစာင့္စည္းျခင္းငွါ က်င့္ေလာ့၊ မနိေႁႏၵကို ေစာင့္စည္းေလာ့၊ မနိေႁႏၵ၌ ေစာင့္စည္းျခင္းသို႔ ေရာက္ေလာ့'' ဟု (တစ္ဆင့္တက္၍ ဆံုးမ၏)။

ပုဏၰား အၾကင္ အခါ၌ ရဟန္းသည္ စကၡဳစေသာ ဣေႁႏၵတို႔၌ ပိတ္ထားေသာ တံခါးရွိ၏၊

ထိုရဟန္းကို ျမတ္စြာဘုရားသည္ တစ္ဆင့္တက္၍ ဆံုးမ၏ ''ရဟန္း လာေလာ့၊ သင္သည္ ေဘာဇဥ္၌ အတိုင္းအရွည္ကို သိေလာ့၊ သင့္ေလ်ာ္ေသာ အေၾကာင္းအားျဖင့္ ဆင္ျခင္၍ အာဟာရကို သံုးေဆာင္ရာ၏၊ ျမဴးထူးရန္ မသံုးေဆာင္ မာန္ယစ္ရန္ မသံုးေဆာင္ (အသား) ျပည့္ၿဖိဳးရန္ မသံုးေဆာင္ (အေရအဆင္း) ၾကည္လင္ရန္ မသံုးေဆာင္လင့္၊ ဤကိုယ္ တည္တံ့႐ံုမွ်သာ မွ်တ႐ံုမွ်သာ ဆာေလာင္ မြတ္သိပ္ျခင္းကို ပယ္ေဖ်ာက္႐ံုမွ်သာ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို အားထုတ္ ႏုိင္႐ံုမွ်သာ အာဟာရကိုသံုးေဆာင္ရာ၏၊ ဤသို႔ သံုးေဆာင္ မွီဝဲသျဖင့္ ေဝဒနာေဟာင္းကိုလည္း ပယ္ေဖ်ာက္အံ့၊ ေဝဒနာသစ္ ကိုလည္း မျဖစ္ေစအံ့၊ ငါ့အား မွ်တျခင္း အျပစ္မရွိျခင္း ခ်မ္းသာစြာ ေနရျခင္းသည္ ျဖစ္အံ့'' ဟု(ဆင္ျခင္၍ သံုးေဆာင္ရာ၏) ဟု (တစ္ဆင့္တက္၍ ဆံုးမ၏)။

ပုဏၰား အၾကင္အခါ၌ ရဟန္းသည္ ေဘာဇဥ္၌ အတိုင္းအရွည္ကို သိ၏၊ ထိုရဟန္းကို ငါဘုရားသည္ တစ္ဆင့္တက္၍ ဆံုးမ၏ ''ရဟန္း လာေလာ့၊ သင္သည္ ႏိုးၾကားျခင္းကို အားထုတ္၍ ေနေလာ့၊ ေန႔အခါ၌ စႀကႍသြားျခင္း ထိုင္ျခင္းျဖင့္ ကုသိုလ္ တရားတို႔ကို ပိတ္ပင္ တတ္ေသာ 'နီဝရဏ' တရားတို႔မွ
စိတ္ကို သုတ္သင္ေလာ့။ ညဥ့္ဦးယံ၌ စႀကႍသြားျခင္း ထိုင္ျခင္းျဖင့္ ကုသိုလ္ တရားတို႔ကို ပိတ္ပင္တတ္ေသာ 'နီဝရဏ' တရားတို႔မွ စိတ္ကို သုတ္သင္ေလာ့၊ သန္းေခါင္ယံ၌ လက္ယာ နံေတာင္းျဖင့္ (လက္ယာ) ေျခေပၚ၌ (လက္ဝဲ) ေျခကို စဥ္းငယ္ လြန္ကာ တင္ထား၍ ေအာက္ေမ့ျခင္း 'သတိ'
ဆင္ျခင္ျခင္း 'သမၸဇဥ္'ႏွင့္ ျပည့္စံုသည္ ျဖစ္၍ ထအံ့ ဟု အမွတ္ သညာကို ႏွလံုး သြင္းလ်က္ ျမတ္ေသာ အိပ္ျခင္းကို ျပဳေလာ့၊ မိုးေသာက္ယံ၌ ေစာေစာထ၍ စႀကႍသြားျခင္း ထိုင္ျခင္းျဖင့္ ကုသိုလ္တရားတို႔ကို ပိတ္ပင္ တတ္ေသာ 'နီဝရဏ' တရားတို႔မွ စိတ္ကို သုတ္သင္ေလာ့'' ဟု (တစ္ဆင့္တက္၍ဆံုးမ၏)။

ပုဏၰား အၾကင္ အခါ၌ ရဟန္းသည္ ႏိုးၾကားျခင္းကို အားထုတ္၏၊ ထိုရဟန္းကို ငါဘုရားသည္ တစ္ဆင့္တက္၍ ဆံုးမ၏ ''ရဟန္း လာေလာ့၊ သင္သည္ ေအာက္ေမ့ျခင္း 'သတိ' ဆင္ျခင္ျခင္း 'သမၸဇဥ္'ႏွင့္ ျပည့္စံုေလာ့၊ ေရွ႕သို႔ တက္ရာ ေနာက္သို႔ ဆုတ္ရာ၌ ဆင္ျခင္၍ ျပဳေလာ့၊ တူ႐ူ ၾကည့္ရာ
တေစာင္းၾကည့္ရာ၌ ဆင္ျခင္၍ ျပဳေလာ့၊ ေကြးရာ ဆန္႔ရာ၌ ဆင္ျခင္၍ ျပဳေလာ့၊ ဒုကုဋ္ သပိတ္ သကၤန္းကို ေဆာင္ရာ၌ ဆင္ျခင္၍ ျပဳေလာ့၊ စားရာ ေသာက္ရာ ခဲရာ လ်က္ရာ၌ ဆင္ျခင္၍ ျပဳေလာ့၊ က်င္ႀကီး က်င္ငယ္ စြန္႔ရာ၌ ဆင္ျခင္၍ ျပဳေလာ့၊ သြားရာ ရပ္ရာ ထိုင္ရာ အိပ္ရာ ႏိုးရာ ေျပာရာ
ဆိတ္ဆိတ္ ေနရာ၌ ဆင္ျခင္၍ ျပဳေလာ့'' ဟု (တစ္ဆင့္တက္၍ ဆံုးမ၏)။

ပုဏၰား အၾကင္ အခါ၌ ရဟန္းသည္ ေအာက္ေမ့ျခင္း 'သတိ' ဆင္ျခင္ျခင္း 'သမၸဇဥ္' ႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ ထိုရဟန္းကို ငါဘုရားသည္ တစ္ဆင့္တက္၍ ဆံုးမ၏ ''ရဟန္း လာေလာ့၊ သင္သည္ ဆိတ္ၿငိမ္ေသာ ေက်ာင္း အိပ္ရာ ေနရာကို မွီဝဲေလာ့၊ ေတာကို သစ္ပင္ရင္းကို ေတာင္ကို ေခ်ာက္ကို ေတာင္
ေခါင္းကို သခၤ်ဳိင္းကို ေတာအုပ္ကို လြင္ျပင္ကို ေကာက္႐ိုးပုံကို မွီဝဲေလာ့'' ဟု (တစ္ဆင့္တက္၍ ဆံုးမ၏)။

ထိုရဟန္းသည္ ဆိတ္ၿငိမ္ေသာ ေက်ာင္း အိပ္ရာ ေနရာကို မွီဝဲ၏၊ ေတာကို သစ္ပင္ရင္းကို ေတာင္ကို ေခ်ာက္ကို ေတာင္ေခါင္းကို သခၤ်ဳိင္းကို ေတာအုပ္ကို လြင္ျပင္ကို ေကာက္႐ိုးပုံကို မွီဝဲ၏။

ထိုရဟန္းသည္ ဆြမ္းခံရာမွ ျပန္ခဲ့၍ ဆြမ္းစားၿပီးေနာက္ ထက္ဝယ္ ဖြဲ႕ေခြၿပီးလွ်င္ ကိုယ္ကို ေျဖာင့္မတ္စြာ ထား၍ ကမၼ႒ာန္းသို႔ ေရွး႐ႈ သတိကို ျဖစ္ေစလ်က္ ထိုင္၏၊ ထိုရဟန္းသည္ ( ဥပါဒါနကၡႏၶာငါးပါး ဟူေသာ ) ေလာက၌ မက္ေမာျခင္း 'အဘိဇၩာ' ကို ပယ္၍ မက္ေမာျခင္း 'အဘိဇၩာ' ကင္းေသာစိတ္ျဖင့္ ေန၏၊ မက္ေမာျခင္း 'အဘိဇၩာ' မွ စိတ္ကို စင္ၾကယ္ေစ၏။ ပ်က္စီးေစလိုေသာ ေဒါသကိုပယ္၍ မပ်က္စီးေစလိုေသာ စိတ္ရွိသည္ ျဖစ္၍ ခပ္သိမ္းေသာ သတၱဝါတို႔၏ အစီးအပြါးကို လိုလားလ်က္ေန၏၊ ပ်က္စီးေစလိုေသာ ေဒါသမွ စိတ္ကို စင္ၾကယ္ေစ၏။ ေလးလံ ထိုင္းမႈိင္းျခင္း 'ထိနမိဒၶ' ကိုပယ္၍ ေလးလံ ထိုင္းမႈိင္းျခင္း 'ထိနမိဒၶ'မွ ကင္းသည္ ျဖစ္၍ ေအာက္ေမ့ ဆင္ျခင္လ်က္ အလင္းေရာင္ကို မွတ္ျခင္းရွိသည္ ျဖစ္၍ ေန၏၊ သတိႏွင့္ ျပည့္စံုလ်က္ ေလးလံထိုင္း မႈိင္းျခင္း 'ထိနမိဒၶ' မွ စိတ္ကိုစင္ၾကယ္ေစ၏။ ပ်ံ႕လြင့္ျခင္း 'ဥဒၶစၥ' ေနာင္တ တစ္ဖန္ ပူပန္ျခင္း 'ကုကၠဳစၥ' ကို ပယ္၍ မိမိ သႏၲာန္၌ ၿငိမ္းေအးေသာ စိတ္ရွိသည္ ျဖစ္၍ မပ်ံ႕လြင့္သည္ ျဖစ္၍ ေန၏၊ ပ်ံ႕လြင့္ျခင္း 'ဥဒၶစၥ' ေနာင္တ တစ္ဖန္ ပူပန္ျခင္း 'ကုကၠဳစၥ' မွ စိတ္ကို စင္ၾကယ္ေစ၏။ ယံုမွားျခင္း 'ဝိစိကိစၧာ' ကို ပယ္၍ ယံုမွားျခင္း 'ဝိစိကိစၧာ' ကို လြန္ေျမာက္သည္ ျဖစ္၍ ကုသိုလ္တရားတို႔၌ သို႔ေလာ သို႔ေလာ မရွိသည္ ျဖစ္၍ ေန၏၊ယံုမွားျခင္း 'ဝိစိကိစၧာ' မွ စိတ္ကို စင္ၾကယ္ေစ၏။

ထိုရဟန္းသည္ စိတ္ညစ္ႏြမ္းေၾကာင္း ျဖစ္ကုန္ေသာ ပညာကို အားနည္းေအာင္ ျပဳတတ္ကုန္ေသာ ဤငါးပါးေသာ နီဝရဏ တရားတို႔ကို ပယ္၍ ကာမဂုဏ္တို႔မွ ကင္းဆိတ္၍ သာလွ်င္ အကုသိုလ္တရားတို႔မွ ကင္းဆိတ္၍ သာလွ်င္ ၾကံစည္ျခင္း 'ဝိတက္' ႏွင့္တကြ ျဖစ္ေသာ သံုးသပ္ ဆင္ျခင္ျခင္း
'ဝိစာရ'ႏွင့္တကြ ျဖစ္ေသာ နီဝရဏတို႔မွ ကင္းဆိတ္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ႏွစ္သိမ့္ျခင္း 'ပီတိ' ခ်မ္းသာျခင္း 'သုခ' ရွိေသာ ပဌမစ်ာန္သို႔ ေရာက္၍ ေန၏။ ဝိတက္ ဝိစာရတို႔၏ ၿငိမ္းျခင္းေၾကာင့္ မိမိ သႏၲာန္၌ စိတ္ကို ၾကည္လင္ေစတတ္ေသာ။ပ။ ဒုတိယစ်ာန္သို႔ ေရာက္၍ ေန၏။ ႏွစ္သိမ့္ျခင္း 'ပီတိ' ကိုလည္းမတပ္မက္ျခင္းေၾကာင့္။ပ။ တတိယစ်ာန္သို႔ ေရာက္၍ ေန၏။ ခ်မ္းသာကို ပယ္ျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္း ။ပ။ စတုတၴစ်ာန္သို႔ ေရာက ၍ေန၏။

ပုဏၰား အၾကင္ ရဟန္းတို႔သည္ က်င့္ဆဲ ျဖစ္ကုန္၏၊ အရဟတၱဖိုလ္သို႔ မေရာက္ၾက ကုန္ေသး၊အတုမရွိ ျမတ္ေသာ ေယာဂ၏ ကုန္ခန္းရာ နိဗၺာန္ကို ေတာင့္တလ်က္ ေနၾကကုန္၏၊ ရဟန္းတို႔၌ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ ဤငါ၏ အဆံုးအမသည္ ျဖစ္၏၊ အၾကင္ ရဟန္းတို႔သည္ကား ပူေဇာ္ အထူးကို
ခံထိုက္ေသာ ရဟႏၲာ ျဖစ္၏၊ ကုန္ခန္းၿပီးေသာ အာသေဝါ ရွိကုန္၏၊ က်င့္သံုးၿပီးေသာ အက်င့္ ရွိကုန္၏၊ ျပဳဖြယ္ ကိစၥကို ျပဳၿပီး ျဖစ္ကုန္၏၊ ဝန္ကို ခ်ထားၿပီး ျဖစ္ကုန္၏၊ ေရာက္ၿပီးေသာ အရဟတၱဖိုလ္ဟူေသာ မိမိအက်ဳိး ရွိကုန္၏၊ ကုန္ခန္းၿပီးေသာ ဘဝ သံေယာဇဥ္ ရွိကုန္၏၊ ေကာင္းစြာ သိ၍
ကိေလသာမွ လြတ္ကုန္၏၊ ထိုရဟန္းတို႔အား ဤတရားတို႔သည္ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ခ်မ္းသာစြာေနရျခင္းငွါ လည္းေကာင္း၊ ေအာက္ေမ့ျခင္း 'သတိ' ဆင္ျခင္ျခင္း 'သမၸဇဥ္'ႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္းငွါ လည္းေကာင္း ျဖစ္ကုန္၏ ဟု (ေဟာေတာ္မူ၏)။

အရွင္ေဂါတမ-အရွင္ေဂါတမ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားေတာ္သည္ သတၱဝါတို႔ကို အပါယ္ဆင္းရဲသို႔ မက်ေရာက္ေအာင္ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာသုိ႔ ေရာက္ေအာင္ ေဆာင္ထားေပးႏိုင္သည္ဟု ၾကားဖူးပါသည္။ ထိုသို႔ျဖစ္လွ်င္ အရွင္ေဂါတမ၏ အဆံုးအမၾသဝါဒကို ခံယူရသူ တပည့္သာဝကအားလံုးပင္ အပါယ္ဆင္းရဲက လြတ္ျပီး နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို ရၾကပါသေလာ၊ အခ်ိဳ႔ မရဘဲ ရွိၾကပါသေလာ။

ပုဏၰားႀကီး-အားလံုးပင္ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို ရၾကသည္မဟုတ္၊ အခ်ိဳ႔ ရၾက၍ အခ်ိဳ႔ မရၾကပါ။

အရွင္ေဂါတမ-နိဗၺာန္ခ်မ္းသာလည္း ထင္ရွားရွိပါ၏။ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း နည္းလမ္းေကာင္းလည္း ထင္ရွားရွိေနပါ၏။ နည္းေပးလမ္းျပတတ္သူ အရွင္ေဂါတမလည္း ထင္ရွားရွိေနသည္သာျဖစ္ပါ၏။ ထိုသို႔ အေၾကာင္းစံု ရွိေနပါလ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ အခ်ိဳ႔ ရၾက၍ အခ်ိဳ႔ မရၾကပါသနည္း။

ပုဏၰားႀကီး-ဤသို႔ဆိုလွ်င္ သင့္ကိုပဲ ျပန္၍ေမးရဦးမယ္။ သင္ သေဘာက် ႏွစ္သက္သလိုေျဖပါ။

ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႔သို႔ သြားေသာလမ္းကို သင္-သိပါသေလာ။
သိပါသည္ အရွင္ေဂါတမ။
ပုဏၰားႀကီး လူႏွစ္ေယာက္က သင့္အား ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႔သို႔ သြားေသာလမ္းကို ညႊန္ျပေပးဖို႔ရန္ ေမးလာခဲ့ေသာ္ သင္က-ဘယ္ကေန ဘယ္ကိုသြား၊ ဘယ္ကိုေရာက္လိမ့္မယ္-စသည္ျဖင့္ လမ္းညႊန္ျပလိုက္ရာ တေယာက္သည္ သင္လမ္းညႊန္လိုက္သည့္အတိုင္း မသြားဘဲ လမ္းလႊဲသို႔လိုက္သြားကာ ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႔သို႔ မေရာက္ရွိခဲ့ေပ။ အျခားတေယာက္မွာမူ သင္ညႊန္ၾကားလိုက္သည့္အတိုင္း သြား၍ ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႔သို႔ ေရာက္ေလ၏။

ပုဏၰားႀကီး ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႔လည္း အထင္အရွား ရွိပါ၏။ ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႔သို႔ သြားေသာလမ္းလည္း ထင္ရွားရွိေနသည္သာ ျဖစ္ပါ၏။ လမ္းညႊန္ေပးတတ္သူ သင္ပုဏၰားႀကီးလည္း ထင္ရွားရွိေနသည္ပင္ ျဖစ္ပါ၏။ ထိုသို႔ အေၾကာင္းစံု ရွိေနပါလ်က္ တေယာက္က ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႔သို႔ေရာက္၍ တေယာက္ကား အဘယ္ေၾကာင့္ ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႔သို႔ မေရာက္ဘဲ ရွိေနပါသနည္း။

အရွင္ေဂါတမ၊ ဤေနရာ၌ တပည့္ေတာ္ ဘာတတ္ႏိုင္ပါမည္နည္း၊ တပည့္ေတာ္က လမ္းညႊန္ေပးတတ္သူသာ ျဖစ္ပါသည္။

ပုဏၰားႀကီး၊ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာလည္း ထင္ရွားရွိေနပါ၏။ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း နည္းလမ္းေကာင္းလည္း ထင္ရွားရွိေနပါ၏။ နည္းေပးလမ္းညႊန္တတ္သူ ငါဘုရားလည္း ထင္ရွားရွိေနသည္ကား မွန္ပါ၏။ သို႔ေသာ္ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို အခ်ိဳ႔ရၾက၏၊ အခ်ိဳ႔ကား မရၾက။ ဤေနရာ၌ ငါဘုရားလည္း ဘာတတ္ႏိုင္ပါမည္နည္း။ ငါဘုရားကား နည္းေပးလမ္းညႊန္တတ္သူသာ ျဖစ္ေပသည္။

ပုဏၰားႀကီးသည္ ဘုရားရွင္၏ အေျဖစကား တရားေတာ္ကို ၾကားနာရ၍ လြန္စြာႏွစ္သက္ ဝမ္းေျမာက္သြားသည္။

tintoo
03-16-2010, 08:58 AM
ေက်းဇူးတင္ရုံနဲ ့ အားမရလို ့ ပို ့စ္ပါတင္လိုက္တာဘဲ ကိုတာေတေရ
ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ
တကယ့္ကို အႏွစ္သာရနဲ ့ ျပည့္လွတဲ ့ သုတ္ေတာ္ပါဘဲဗ်ာ

jjonathan
03-16-2010, 03:45 PM
ေက်းဇူးပါကို ေလလြင့္သူေရ... ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
စာအုပ္ေတြက ေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလၾကရင္ ယွဥ္ယွဥ္ျပီးေတာ့ ဖတ္ျဖစ္တယ္ဗ်။ တစ္ခါတစ္ေလၾကေတာ့လည္း ၾကံဳသလိုပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ေတြ ့ရတာေလးေတြက တစ္ဖက္နဲ ့တစ္ဖက္ ေကာက္တာေတြ ေတာ္ေတာ္ေလးကို မတူၾကဘူးဗ်။ ႏွစ္ဖက္ ျငိလည္းျငိခ်င္စရာပဲ။ ကိုေလလြင့္သူ အခု ပရမတ္နဲ ့ပညတ္ေတြအေၾကာင္းေျပာျပသြားတာ ဖတ္ရသူအဖို ့ဗဟုသုတျဖစ္ေစပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ ဟာကို ကြၽန္ေတာ္တင္ေပးလိုက္တုန္းက မဟာ၀ဂၢ ပညတၱိပဥႇာ ရဲ ့တစ္၀က္ေလာက္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ အကုန္မတင္ေပးျဖစ္လိုက္ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ေမးလိုတာရဲ ့အေျဖကို မရပဲ ေခ်ာ္ကုန္မွာစိုးလို ့ပါ။ ခု ပညတ္ ပရမတ္ေတြမွာပါ မတူတာေတြ အမ်ားၾကီးကို ေတြ ့ရပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အတၱကိလမထလမ္း နဲ ့ပတ္သက္တာေတြမွာပါ ယူဆပံုမတူတာေတြကို ေတြ ့ေနရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ အဲ့ဒီလိုေတြျဖစ္ေနမွန္ကြၽန္ေတာ္တစ္ခါတစ္ေလက်ရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေခါင္းစားပါတယ္။ ႏွစ္ခု ျခားနားမွုရွာျပီး အေျဖထုတ္ဖို ့အတြက္ကိုပါ။ ထြက္ေတာ့ထြက္ေသးဘူးဗ်။ ကြၽန္ေတာ္ထင္ပါတယ္ ကြၽန္ေတာ္မွာ လိုအပ္ခ်က္ေတြ မ်ားေနလို ့ပဲ ျဖစ္ရပါမယ္။ တရားမ်က္စိလည္ေနတယ္လို ့ပဲ ေခၚရေကာငး္မလားဗ်ာ။




တကၠသမားမ်ားသည္စကား၏ မင္çေမာင္းအ႐ွိန္အ၀ါ-ဤအရာမ်ားကုိ အလြန္ အမွီသဟဲ တံကဲျပဳတတ္ၾကေပသည္။ တန္ျပန္ေမးခြန္းမ်ားျဖင္႔ တစ္ဖက္သူ၏ မွန္ကန္ေနေသာေမးခြန္းမ်ားကို ေပ်ာက္ဆုံးသြားရန္ႀကိဳးစားၿပီး လမ္းမွားျဖင္႔ေတြးေခၚေစသည္။ ထိုအခါ မိမိ၏ေ႐ွ႕အဆိုကို ေအာင္ျမင္ေစသည္။ ထိုေအာင္ျမင္ျခင္းသည္ အစစ္အမွန္ေအာင္ျခင္းေလာ။ ဤသို႔စစ္လွ်င္ကား မဟုတ္ဟုပင္ ထြက္မည္။ ဤျပႆနာတြင္ပင္ ေတသည္။ ႐ွင္နာဂေသနသည္ အမည္၌ပုဂၢိဳလ္ကိုမရဟု ဆိုေသာ္လည္း အမည္၌ ႐ုပ္၊ ေ၀ဒနာစသည္တို႔ စုေ၀းေနသည့္ အသြင္သဏၭာန္ျဒပ္ေကာင္ကို ေကာက္ယူ၍ရေနသည္ မဟုတ္ေလာ? ထို႔ေၾကာင္႔ "အမည္သည္ အမည္မွ်ျဖစ္သည္။ အေပါင္းအေဖာ္တို႔ ေခၚေ၀ၚရကာမွ်ျဖစ္သည္"ဟူေသာ ႐ွင္နာဂေသန၏စကားသည္ ခြၽတ္ေခ်ာ္လြဲမွားေနသည္
မဟုတ္ပါေလာ? အမည္သည္ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာၾကားမွာ ျဖစ္çပ်က္ေနေသာအရာသာလ်င္ ျဖစ္လ်င္ ႐ုပ္çေ၀ဒနာစသည္၏ အစုအေ၀းျဖစ္ေသာ ျဒပ္ေကာင္ကို မရဘဲ႐ွိရမည္
မဟုတ္ပါေလာ? ႐ွင္နာဂေသနသည္ ဤသို႔အဘယ္႔ေၾကာင္႔ ခြၽတ္လႊဲေနရသနည္း? ဤျပႆနာကိုေျဖလ်င္ ကေလးဆန္ေနေသာေၾကာင္႔ဟု ေျဖရမည္။ အဘယ္သို႔နည္းဆိုလ်င္ ကေလးသည္ ဘယ္လက္ ညာလက္မခြဲတတ္ဘဲ လက္ဟူ၍သာသိတတ္သကဲ႔သို႔၊ ပညတ္ ပရမတ္ကိုမသိဘဲ ပရမတ္ကိုသာ သိထားေသာေၾကာင္႔ ျဖစ္သည္။ ေလာက၌ ႐ွင္နာဂေသနကဲ႔သို႔ပုဂၢိဳလ္မ်ား ယေန႔လည္း အထင္အ႐ွား႐ွိသည္။ သူတို႔သည္ ပရမတ္ကိုသာသိၾကသည္၊ပညတ္ကိုကား မသိၾက။ သူတို႔သည္ ပရမတၳအ႐ွိ၀ါဒၤီမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ဤ၀ါဒသည္ ဘယ္ပုဂၢိဳလ္က အမြန္အစျဖစ္သည္ဟု မသိရေသးေသာ္လည္း ယေန႔၌ကား ထြန္းကားလွ်က္႐ွိသည္။ ပရမတၳအ႐ွိ၀ါဒီတို႔သည္ "ပရမတ္သာလွ်င္ အ႐ွိ"ျဖစ္သည္။ ပညတ္မူကား အ႐ွိမဟုတ္။ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာၾကားမွာသာျဖစ္ေသာ တရားသာျဖစ္သည္။ ဤသို႔ ခံယူသူမ်ား ျဖစ္ၾကေပသည္။ သူတို႔သည္ မ်က္ကန္းကဲ႔သို႔ ကိုယ္တိုင္ ေ၀ဖန္စစ္ေၾကာျခင္းကို မ်က္ႏွာလႊဲလွ်က္သူမ်ားဆိုစကားမ်ားေနာက္သို႔ တေကာက္ေကာက္ လိုက္ေနၾကသူမ်ား ျဖစ္ေပသည္။ သူတို႔သည္ ပရမတ္ကို အ႐ွိတရားဟု ဇြတ္မွိတ္၍ လက္ခံေနေပသည္။မည္မွ်အထိအစြဲသန္ေနၾကသနည္းဟူမူကား ပရမတ္ကို အ႐ွိဟုသန္လြန္းသျဖင္႔ ပရမတ္သည္သာလွ်င္ အ႐ွိျဖစ္သည္ဟုဆိုၿပီး ပညတ္ကိုမူ အ႐ွိမဟုတ္ဟုအထိပင္ အစြန္းကပ္၍ အစြဲသန္သြားၾကေပသည္။
ထိုပရမတၳအ႐ွိ၀ါဒီတို႔သည္ "စကၡဳံစ ပဋိစၥ ႐ူေပစ ဥပၸဇၨတိ စကၡဳ၀ိညာဏံ" စသည္ႏွင္႔ "ဧကံ မဟာဘူတံ ပဋိစၥ တေယာ မဟာေတ" စသည့္ တရားေတာ္မ်ားကိုပင္ သတိမထားအားႏိုင္ေအာင္ ႐ွိၾကေပသည္။ ဘုရားသွ်င္သည္ ပရမတၳ၏ ဘယ္တစ္ခုေသာတရားကိုကိုမဆို အေၾကာင္းကေလးကုိ စြဲၿပီးမွ သို႔မဟုတ္ အေၾကာင္းအစိတ္အပိုင္းကေလးမ်ား စုေပါင္းၿပီးမွျဖစ္ေပၚသည္ဟူ၍ ေဟာခဲ႔ေပသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ပရမတ္တရားတစ္ခုခုသည္ အေၾကာင္းအစိတ္အပိုင္းကေလးမ်ားအသစ္ျဖစ္ေနေသာ အသြင္တစ္ခုအျဖစ္သာ ျဖစ္ေနသည္။ အေၾကာင္းအစိတ္အပိုင္းကေလးမ်ား၏ စုေ၀းေနေသာအသြင္ျဖစ္သည္ဟု ဆိုလိုသည္။ စင္စစ္ ပရမတ္တရားကေလး တစ္ခုခုတိုင္းသည္ ခိုင္မာစြာ႐ွိေနေသာတရားလည္း မဟုတ္ေပ။ အေၾကာင္းအစိတ္အပိုင္းကေလးမ်ား၏ အစုအေ၀းေလးမ်ား ျပန္႔က်ဲလြင္႔ေပ်ာက္ေသာအခါ အ႐ွိအျဖစ္မွ ရပ္စဲရေလသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ပရမတ္၏ အ႐ွိဘ၀သည္ အလြန္မခိုင္မာေသာ အ႐ွိျဖစ္သည္။ အ႐ွိအျဖစ္ ေရေရရာရာ ဆိုေလာက္ေအာင္ပင္ မ႐ွိေသာ အ႐ွိမွ်သာ ျဖစ္ေပသည္ ။ ပရမတၳအ႐ွိ၀ါဒီတို႔သည္ ဤကဲ႔သို႔ေသာ ပရမတၳ၏ စစ္မွန္ေသာသေဘာကို မသိၾကေပ။မသိေသာေၾကာင္႔ ပရမတ္အေပၚ အထင္ထားၾက၊အစြဲသန္ၾကျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ အကယ္၍ ပရမတ္အေပၚ လြဲမွားေသာအယူ သန္႔႐ွင္းကင္းစင္ၾကလ်င္ကား အ႐ွိအျဖစ္ ေျပာျခင္းေျပာလွ်င္ ပညတ္ကိုေျပာဘို႔ သင္႔ၾကေပသည္။
ပညတ္သည္ ပရမတ္ကဲ႔သို႔ပင္ အေၾကာင္းအစိတ္အပိုင္းတို႔၏ စုေ၀းေနေသာ တရားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ပစၥယသမ၀ါယတရားဟုပင္ ဆိုလိုသည္။ ရထားဆိုသည္မွာ ဘီး၊၀င္႐ိုး၊ထမ္းပိုးစသည္တို႔၏ အခ်ိဳးက်စြာ စုေ၀းေနသည့္တရား ျဖစ္ပါသည္။ ဘီး၊၀င္႐ိုး၊ထမ္းပိုးစသည္သည္ ဘီး၊၀င္႐ိုး၊ထမ္းပိုးသာ ျဖစ္သည္။ ရထား မဟုတ္။ ဤသို႔ အျငင္းမပြားသင္႔။ ပရမတ္ကိုသာ အ႐ွိ၊ပညတ္ကို မ႐ွိလုပ္ခ်င္၍ဤသို႔ အျငင္းပြားဘို႔ႀကိဳးစားလွ်င္ ပရမတ္မ်ားကိုလည္း အလားတူ အျငင္းခံႏိုင္ပါမည္ေလာ¿ဟု ျပန္လွန္ငုံ႔ၾကည့္ရမည္။ ဥပမာ ျမင္စိတ္ပရမတ္။ ဤပရမတ္သည္ မ်က္ေစ႔အၾကည္ႏွင္႔ အဆင္းကိုစြဲ၍ ျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္ မ်က္ေစ႔ႏွင္႔အဆင္းတို႔ စုေ၀းေနသည့္ အသြင္သစ္သာျဖစ္သည္။ ဤ၌ မ်က္ေစ႔ႏွင္႔အဆင္းတို႔ ေပါင္းဆုံစုေ၀းေသာ္လည္း မ်က္ေစ႔çအဆင္းသည္ မ်က္ေစ႔ç
အဆင္းသာျဖစ္သည္။ျမင္စိတ္မဟုတ္-ဤသို႔ အျငင္းခံႏိုင္သင္႔သည္။ ဤသို႔ခံရလွ်င္ ပရမတ္ကိုပင္ အ႐ွိထားမရသည့္အျဖစ္ကို ခံရဖို႕႐ွိသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ပရမတ္ကို အ႐ွိထားခ်င္လွ်င္ ပညတ္ကိုလည္း အ႐ွိ ထားရမည္။ ဤသို႔ျဖစ္လွ်င္ ပညတ္အ႐ွိသည္ ပရမတ္အ႐ွိထက္ တည္တံ့မႈအခ်ိန္ၾကာျမင္႔ေသာေၾကာင္႔ ပညတ္ကိုသာလွ်င္ အ႐ွိအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳရာ၌ ပရမတ္၏ေ႐ွ႕မွ
ထားသင္႔ေပသည္။ ဘုရားသွ်င္သည္လည္း ဤသို႔ပင္ ထားခဲ႔ေပသည္။ ဘုရားသွ်င္သည္ ေဆာင္အပ္ေသာတရားမ်ားကိုလည္း အျပည့္အစုံ ေဟာခဲ႔ေပ သည္။ေ႐ွာင္အပ္ေသာတရားမ်ားကိုလည္း ထို႔အတူပင္။
ထိုေဟာခဲ႔သည့္ ေဆာင္စရာႏွင္႔ ေ႐ွာင္စရာမ်ားသည္ ပညတ္အ႐ွိမ်ားခ်ည္း ျဖစ္ၾကသည္။အျပစ္ျဖစ္သည္လည္း ပညတ္ေၾကာင္႔။ အက်ိဳးျဖစ္သည္လည္း ပညတ္ေၾကာင္႔ခ်ည္းဟု ဆိုလိုသည္။
ပရမတ္ကို စကားခ်ဲ႕၍ အ႐ွိအျဖစ္ျဖင္႔ ဘယ္ ေဆာင္စရာႏွင္႔ ေ႐ွာင္စရာအသိေပးခ်က္မွာမွ မေျပာ၊ မေဟာ၊ မညႊန္ျပခဲ႔ေပ။ ပရမတ္ကို ဘုရားသွ်င္ညႊန္ျပခဲ႔သည္ကား ပရမတ္သာလွ်င္႐ွိသည္ဟုသိရန္
ညႊန္ျပခဲ႔ျခင္းမဟုတ္။ ပညတ္အ႐ွိတရားမ်ား၏ျဖစ္စဥ္ကို ေရတြက္ေသာအခါ ဆိုက္ေရာက္မည့္ အေျခခံတရားမ်ားျဖစ္ေသာ ေၾကာင္႔ ေဟာညႊန္ခဲ႔ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ ပညတ္ႏွင္႔ပရမတ္သည္ အုတ္တိုက္ႏွင္႔အုတ္ခဲတို႔ကဲ႔သို႔ ျဖစ္သည္။ အုတ္တိုက္၏ျဖစ္စဥ္ကိုေရတြက္လ်င္ အုတ္ခဲဟူေသာ အေျခခံပစၥည္းဟု တိုင္ေအာင္ ေရာက္ေပသည္။ထိုသို႔တိုင္ေရာက္ေသာေၾကာင္႔ အုတ္ခဲ႐ွိသည္၊အုတ္တိုက္မ႐ွိဟု ဆို၍မျဖစ္ႏိုင္။ အုတ္ခဲလည္း႐ွိသည္။အုတ္တိုက္ကား အုတ္ခဲထက္ပင္ ေပၚလြင္ထင္႐ွားစြာ႐ွိသည္။ ဤသည္မွာ တကယ္စစ္မွန္ေသာ အျဖစ္မွန္ ျဖစ္ေလသည္။
႐ွင္နာဂေသနသည္ ဤအထက္မွတင္ျပခဲ႔သည့္အတိုင္း ဒႆနသမားမ်ား၏အျမင္ ႐ွိသူျဖစ္ခဲ႔လွ်င္ ပညတ္ကို ပရမတ္ျဖင္႔ေခ်ဖ်က္ျခင္းကို က်ဴးလြန္မည္မဟုတ္ေခ်။ ဘယ္လက္ႏွင္႔ညာလက္ကိုမသိဘဲ လက္ဟူ၍သာသိေသာကေလးကဲ႔သို႔ ပရမတ္ကိုသာသိၿပီး ပညတ္ကိုမသိေလေသာေၾကာင္႔သာ "ပရမတၳေတာ န ေဟတၳပုဂၢေလာ ဥပလဗၻတိ" အမွန္မွာ ပရမတ္အားျဖင္႔ ပုဂၢိဳလ္ကိုမရႏိုင္ပါ ဟူ၍ ေခ်ာ္ခြၽတ္ဆို႐ွာျခင္း ျဖစ္သည္။
သမုတိသစၥာ၊ ပရမတၳသစၥာ၊ အရိယသစၥာဟူေသာ သစၥာတို႔သည္ အခ်င္းခ်င္းဆန္႔က်င္ၾကေသာ ၀ိေရာဓိတရားမ်ား မဟုတ္ၾက။ ေရာေႏွာၾကေသာ "သမာဂမတရား" မ်ားသာ ျဖစ္ၾကေပသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ သစၥာတစ္ခုက သစၥာတစ္ခုကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ေခ်မြပစ္ေကာင္းသည္ဟု အျမင္မ်ား မပြားမ်ား၊မ႐ွိအပ္ေပ။
ဤအျမင္၌ ယေန႔ ဗုဒၶ၀ါဒီမ်ား မ်ားစြာတို႔ ေ၀သီမႈန္၀ါးလွ်က္ ႐ွိၾကေပသည္။ အလြန္ထင္႐ွားေသာ ဗုဒၶ၀ါဒီေခါင္းေဆာင္မ်ားပင္ ေအာက္,ေအာက္သစၥာမ်ားသည္ အထက္,အထက္သစၥာသို႔ ေရာက္ေသာအခါ အလိုအေလ်ာက္ ေက်ေပ်ာက္ပ်က္ဆုံးသြားေၾကာင္း က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ဆူဆူညံညံ မိန္႔ဆိုၾကေပသည္။ ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ အနည္းငယ္ကေလးမွ် ေအာက္ေမ႔ဆင္ျခင္မႈကို ျပဳေစခ်င္သည္။ လူ႔ကိုယ္က်င္႔တရားမွန္သမွ်သည္ သမုတိသစၥာဟူေသာ ေအာက္ဆုံးသစၥာေပၚမွာ တည္ေဆာက္ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ပရမတၳသစၥာ၊ အရိယသစၥာမ်ားေရာက္ၿပီဆိုၿပီး
သမုတိသစၥာသဘာ၀ကို ပ်က္ျပားေစ၍ သို႔မဟုတ္ ဖ်က္ပစ္၍ သင္႔ေလ်ာ္ပါမည္ေလာ? ဥပမာ႕႕႕႕႕႕အရိယာျဖစ္သူ၌ အရိယသစၥာေရာက္ၿပီျဖစ္၍ သမုတိသစၥာ၏အမွန္မ်ား မမွန္ေတာ႔ဟုဆိုကာ သူတပါးအသက္ကိုသတ္လွ်င္ အျပစ္မ႐ွိဘဲေနပါမည္ေလာ? အထက္သစၥာေရာက္ေသာအခါ ေအာက္ ,ေအာက္သစၥာမ်ား မမွန္ေတာ႔ဟုဆိုလွ်င္ အရိယာအတြက္ သတ္ျခင္းသည္ အျပစ္မဲ႔ျဖစ္ေပရာသည္။ အဘယ္႔ေၾကာင္႔ဆိုေသာ္ သတ္လွ်င္အျပစ္႐ွိသည္ဆိုေသာ အရာမွာ သမုတိသစၥာမွ်သာ ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ပင္။ သစၥာတရားမ်ားသည္ တစ္ခုႏွင္႔တစ္ခု ဆန္႔က်င္ၾကေသာ ၀ိေရာဓိတရားမ်ားမဟုတ္ပါ။ ထို႔ေၾကာင္႔ သစၥာတစ္ခုသို႔ ေရာက္ေသာအခါ သစၥာတစ္ခုေက်ပ်က္သြားသည္ဆိုေသာ အယူအျမင္မွာ မမွန္ကန္ေသာ အယူအျမင္သာျဖစ္သည္။
သစၥာတရားမ်ားသည္ တစ္ခုႏွင္႔တစ္ခု ေရာေႏွာေသာ တရားတို႔သာ ျဖစ္ၾကသည္။ သမာဂမျဖစ္ေသာ တရားမ်ားသာျဖစ္ၾကသည္။ ဥပမာအားျဖင္႔ အုတ္တိုက္၊အုတ္ခဲ၊အုတ္ေျမတို႔ကဲ႔သို႔ ျဖစ္သည္။ အုတ္ေျမသည္ အုတ္ျဖစ္ေသာအခါ အုတ္ေျမလည္း ဟုတ္သည္၊ အုတ္ခဲလည္း ျဖစ္သည္။ ဤသို႔ေရာေႏွာပါသည္။ တဖန္ အုတ္ခဲသည္ အုတ္တိုက္ျဖစ္ေသာအခါ အုတ္တိုက္လည္း
ျဖစ္သည္၊ အုတ္ခဲလည္းျဖစ္သည္၊ အုတ္ေျမလည္းျဖစ္သည္။ ဤသို႔ ေရာေႏွာသြားရသည္ဟုသာ ဆိုလိုပါသည္။ အုတ္တိုက္၊ အုတ္ေျမ ၊အုတ္ခဲတို႔ကဲ႔သို႔ သမုတိသစၥာ၊ ပရမတၳသစၥာ၊ အရိယ
သစၥာတို႔ကို အစဥ္အတိုင္း အတူျပဳအပ္သည္။ ဥပမာ႕႕႕႕႕႕အုတ္တိုက္သည္ ၀ါအႀကီးဆုံးျဖစ္သည္။အုတ္တိုက္သည္ အုတ္ခဲမ်ား၏ အစုအေ၀းသာျဖစ္သည္ဟု မေခ်ဖ်က္အပ္ပါ။ အုတ္တိုက္ကို အုတ္ခဲစုႀကီးပဲ၊ သုံးေဆာင္မျဖစ္ဟု ႏွလုံးသြင္း ေျပာဆိုက်င္႔သုံးေနလွ်င္ ထိုလူသည္ စိတၱဇေဆး႐ုံသို႔ အပို႔ခံရမည္မွာ မလြဲမေသြဆုိက္ေရာက္ဖို႕ကိန္း ႐ွိသည္။ အုတ္ခဲကို အုတ္ေျမေတြဘဲဟု ခံယူၿပီး
အုတ္တိုက္မေဆာက္ဘဲေနလွ်င္လည္း ထို႔အတူျဖစ္ပါမည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ အုတ္ခဲအျဖစ္ဖ်က္၍ မေခ်သင္႔ပါ။ အုတ္ခဲကိုလည္း အုတ္ေျမဟု ထို႔အတူ မေခ်ဖ်က္သင္႔ပါ။ အုတ္ေျမကိုသာ အုတ္ခဲအျဖစ္မွာ ေရာေႏွာ၍ၾကည့္လိုက ၾကည့္သင္႔ပါသည္။ အုတ္ခဲကိုလည္းအုတ္တိုက္၌ ေရာေႏွာ၍ ၾကည့္လိုက ၾကည့္သင္႔ပါသည္။ ဤဥပမာ၌ အုတ္ေျမ၊ အုတ္ခဲ၊ အုတ္တိုက္တို႔၌ အုတ္တိုက္သည္ ၀ါအႀကီးဆုံး
ျဖစ္သည္။ အုတ္ေျမသည္ ၀ါအငယ္ဆုံးျဖစ္သည္။ အုတ္တိုက္သည္ အုတ္ေျမလည္းျဖစ္သည္၊ အုတ္ခဲလည္း ျဖစ္သည္၊ အုတ္တိုက္လည္း ျဖစ္သည္။ အုတ္တိုက္၌ အုတ္ေျမ၊ အုတ္ခဲမ်ား လာေရာက္ေရာေႏွာေနပါသည္။သမာဂမျဖစ္ေနသည္ဟု ဆိုလိုသည္။ သစၥာ၌လည္း ပရမတၳသစၥာသည္၀ါအငယ္ဆုံးျဖစ္သည္။ ပုဂၢိဳလ္သည္ သမုတိသစၥာျဖစ္သည္။ ပုဂၢလဟူေသာ ဤသမုတိသစၥာ၌ ပရမတၳသစၥာမ်ားျဖစ္ေသာ ႐ုပ္၊ေ၀ဒနာ၊သညာစသည္မ်ား ပါ၀င္ေရာေႏွာေနသည္။ အရိယသစၥာျဖစ္ေသာ ဒုကၡ၊သမုဒယမ်ား၌လည္း ပုဂၢိဳလ္မ်ား လာေရာက္ေရာေႏွာေနသည္။အရိယသစၥာသည္ ၀ါအႀကီးဆုံးျဖစ္သည္။ ၀ါႀကီးေသာသစၥာကို၀ါငယ္ေသာသစၥာတိုျ့ဖင္႔ မေခ်ဖ်က္စေကာင္းေပ။ ဥပမာ႕လူႏွင္႔ဘုန္းႀကီး ျဖစ္သည္။ ဘုန္းႀကီးသည္ ဘုန္းႀကီးလည္းျဖစ္၊ လူလည္း
ျဖစ္ ေရာေႏွာေနေသာေၾကာင္႔ လူသက္သက္သာျဖစ္ေသာ လူထက္ ၀ါႀကီးသည္။ ထိုသို႔၀ါႀကီးေသာဘုန္းႀကီးကို လူလည္းျဖစ္သည္ဟုပင္ ေအာက္ေမ႔၍ ဘုန္းႀကီးအျဖစ္ကို ေခ်ဖ်က္ၿပီး လူလိုအသိအမွတ္ျပဳလွ်င္ သင္႔ေလ်ာ္မည္မဟုတ္ေပ။ ဘုန္းႀကီးသည္ လူအစစ္အမွန္ျဖစ္ေသာ္လည္း ထိုထက္၀ါႀကီးေသာ ဘုန္းႀကီးအျဖစ္ ေရာက္ေနၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ၀ါငယ္ေသာ လူအျဖစ္သာလ်င္ ၀ါႀကီးေသာ ဘုန္းႀကီးအျဖစ္ေအာက္၌ ေရာက္႐ွိေရာေႏွာ ျမဳပ္၀င္ေနရေပသည္။ ဤအတူပင္ သမုတိသစၥာသည္ ပရမတၳသစၥာသို႔ ေရာက္ေသာအခါ မည္သို႔
ေက်ပ်က္သြားသည္ဟု အသိအမွတ္ျပဳစေကာင္းသည္ မဟုတ္ေပ။ ပရမတၳသစၥာသည္ သမုတိသစၥာဟူေသာ ၀ါႀကီးေသာသစၥာသို႔ေရာက္ေသာအခါ မည္သို႔သက္၀င္ေရာေႏွာနစ္ျမဳတ္သြားသည္ဟူ၍ ႐ႈၾကည့္သင္႔ေပသည္။ ဤ႐ႈၾကည့္နည္းသည္ အလယ္လမ္းသေဘာတရားေတာ္ကို ကိုယ္တိုင္ ေဖာ္ထုတ္ေတာ္မူခဲ႔ေသာ ဘုရားသွ်င္တို႔၏ ႐ႈၾကည့္နည္းပင္ ျဖစ္သည္။
ျဖစ္ပြားေနသည္ကို ျဖစ္ပြားေနသည့္အတိုင္း ဟုတ္မွန္စြာ႐ႈၾကည့္ျခင္းသည္ အလယ္လမ္း႐ႈၾကည့္နည္း ျဖစ္ေပသည္ ။ ျဖစ္ပြားေနသည္ကို ဆန္႔က်င္ဘက္ျပဳ ဖ်က္ဆီးေခ်မြၿပီး ႐ႈၾကည့္ျခင္းသည္
ဟုတ္သည္ကို ဟုတ္သည့္အတိုင္း၊ ႐ွိသည္ကို ႐ွိသည့္အတိုင္း ႐ႈျမင္ျခင္းမဟုတ္။ အကယ္အ႐ွိအျဖစ္ကို မ်က္ႏွာလႊဲ၍ ကိုယ္႐ႈၾကည့္ခ်င္သလို ႐ႈၾကည့္ျခင္းသာျဖစ္သည္။
ပုဂၢလစေသာ သမုတိသည္ ႐ုပ္၊ေ၀ဒနာစေသာ ပရမတၳတို႔၏ အထြဋ္အထိပ္ျဖစ္ပြားမႈ ျဖစ္သည္ ။ ယင္းျဖစ္ပြားမႈကို လက္မခံဘဲ ပုဂၢိဳလ္မ႐ွိရ၊ ႐ုပ္çေ၀ဒနာစသည္သာ႐ွိရမည္ဟုျပဳလုပ္ျခင္းသည္ အ႐ွိကို အ႐ွိအတိုင္း ႐ႈၾကည့္ျခင္း မဟုတ္။ အ႐ွိကိုဖ်က္၍ ကိုယ္႐ႈၾကည့္ခ်င္သလို ဇြတ္လုပ္ျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ထိုအ႐ွိကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ေသာလမ္းသည္
အထက္လမ္းျဖစ္သည္။ အတၱကိလမထလမ္းဟု ဆိုလိုပါသည္။ အ႐ွိကိုေဖ်ာက္ဖ်က္ေသာ္လည္း အကယ္ေပ်ာက္ေသာအရာ မဟုတ္ေသာေၾကာင္႔ ေဖ်ာက္သူသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈအေပ်ာက္ခံရေပသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ အတၱကိလမထလမ္း ျဖစ္သည္။ မိန္းမကို မိန္းမမဟုတ္၊ ႐ုပ္ ေ၀ဒနာစသည္မ်ားသာဟု ႐ႈၾကည့္ပါေလာ႔။ ထိုမိန္းမ၌ တပ္စြန္းေသာစိတ္မ်ား အၾကြင္းမဲ႔ကုန္ေအာင္ အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ား ျဖစ္ထြန္းပါမည္ေလာ? ဘယ္ေတာ႔မွ် မျဖစ္ထြန္းႏိုင္ေပ။ ျဖစ္ထြန္းသလိုလို ျဖစ္လိုက္၊ ျပန္ေပၚလိုက္ႏွင္႔ လုံးခ်ာလည္ေနရေပသည္။
ထို႔ေၾကာင္႔ ဤလမ္းသည္ "အတၱကိလမထလမ္း" သို႔မဟုတ္ "အထက္လမ္း" ျဖစ္သည္။ ႐ွင္နာဂေသနသည္ ႐ုပ္çေ၀ဒနာစသည္ျဖင္႔ ပုဂၢိဳလ္ကို ဇြတ္ပယ္ေဖ်ာက္ေနသည့္
အထက္လမ္းသမား ျဖစ္သည္။ မိလိႏၵအေပၚမွ ဤျပႆနာအတြက္ ခံယူရ႐ွိေသာေအာင္ပြဲသည္ "တရားမေသေသာေအာင္ပ" ျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္ "မတရားေသာ
ေအာင္ပြဲ " ျဖစ္သည္။ အထက္လမ္းသမားတို႔၏ လက္သုံးျဖစ္ေသာတကၠပညာျဖင္႔ လိမ္လည္တြန္းဆြဲ၍ ယူထားေသာ ေအာင္ပြဲသာျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ျဖစ္သည္။
႐ွင္နာဂေသနေထာက္ကိုးေသာ ၀ဇီရာေထရီအား ေဟာေျပာေသာ ဘုရားသွ်င္စကားေတာ္သည္လည္း သူဆိုလိုေသာအနက္အဓိပၸါယ္သို႔ သက္၀င္သည္မဟုတ္။
သက္၀င္သလိုလို ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ မ်က္ေစ႔လည္ဖြယ္မွ်သာ ျဖစ္သည္။ သူသည္နာမည္၌ ပုဂၢိဳလ္ကို မရႏုိင္၊ ခႏၶာသာ႐ွိၿပီး ပုဂၢိဳလ္မ႐ွိေသာေၾကာင္႔ဟု ဆိုလိုေသာ္လည္း၊
ဤစကားေတာ္အား ခႏၶာထင္႐ွား႐ွိလွ်င္ သတၱ၀ါျဖစ္သည္ဟု ဆိုလုိရင္းျဖစ္သည္။

ေလလႊင့္သူ
03-16-2010, 05:29 PM
ကုိဂ်ဳိနတ္သန္ခင္ဗ်ား ေထရ၀ါဒနဲ႕ မုိးျပာဂုိဏ္းရဲ႕ ကြဲျပားေနတဲ့ အျမင္မရွင္းသာေလးေတြကိုပဲ Note ထုုတ္ျပီး တင္ျပေပးရင္ ပိုေဆြးေႏြးလုိ႕ေကာင္းမယ္လုိ႕ထင္ပါတယ္ အကုန္တင္ျပထားေတာ့ ဘယ္ေနရာမရွင္းတာလည္းဆုိတာ မသိေတာ့ ေဆြးေႏြးရခက္ပါတယ္။

ပရမတၳတရားဆုိတာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တုိင္ ေဟာၾကားခဲတာပါ ေနာက္ဆရာသမားေတြရဲ႕ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး ပရမတၳတရားကို နားလည္ဖုိ႕ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေဟာၾကားထားတဲ့ အနတၱလကၡဏာသုတ္ကုိ ေလ့လာၾကည့္ပါ ျပီးရင္ ကိုယ့္ရုပ္နဲ႕စိတ္ကို သတိထားၾကည့္ျပိး ရႈၾကည့္ပါ အမွန္တရားကို ကိုယ္တုိင္ေတြ႕ရွိပါလိမ့္မယ္ ။ အနတၱတရားသည္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ပြင့္ေတာ္မူျပီးမွ သိရတဲ့ တရားျဖစ္ပါတယ္ အနတၱကုိ သိဖုိ႕ အနိစၥ ဒုကၡကို ျခံရံျပီး ေဟာၾကားပါတယ္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ပုထုဇဥ္ေတြကို သိေစခ်င္ေသာ လုိရင္းတရားမွာ အနတၱပင္ျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ တင္ျပေပးခ်င္ေသာလည္း အနတၱလကၡဏာသုတ္သည္ က်ယ္ျပန္႕နက္နဲလြန္းေသာေၾကာင့္ စာရုိက္ရမယ့္အခ်ိန္အခက္ခဲရွိေနပါတယ္ အနတၱလကၡသုတ္ကလည္း စကားလံုးအနည္းငယ္ႏွင့္ ထိေရာက္ပီျပင္ေအာင္ ေဖာ္ျပဖုိ႕ မျဖစ္ႏုိင္တာေၾကာင့္ တင္မျပႏဳိင္တာကို နားလည္းေပးပါ။ အနတၱလကၡဏာအားေလ့လာျပီး ကိုယ္တုိင္က်င့္ၾကံကာ မိမိစရဏေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ညာဏ္နဲတုိက္ဆုိင္ ဆင္ျခင္ၾကည့္ပါက ပုိမုိထင္ရွားစြာ သေဘာေပါက္နားလည္ျပီး တရားဓမၼအေပၚ အျမင္ရွင္းသြားပါလိမ့္မယ္ခင္ဗ်ား။ တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ ပ႒ာန္းေဒသာနာေတာ္ကိုပါ ေလ့လာၾကည့္ပါဗ်ာ ရုပ္နာမ္ျဖစ္စဥ္ေတြ အျမင္ရွင္းသြားပါလိမ့္မယ္ခင္ဗ်ား.....။

မိစၧာဒိ႒ိသည္ မရွိကို အရွိဟုထင္သည္ မဟုတ္ကို အဟုတ္ ဟုထင္ေနတတ္ၾကပါတယ္။ သမၼာဒိ႒ိသည္ မရွိကို မရွိတုိင္သိသည္ မဟုတ္ကို မဟုတ္တုိင္းသိပါသည္။
မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကိးလည္း ေဟာၾကားဆံုးမခဲ့ပါတယ္ ပညတ္ကိုလည္းမပယ္နဲ ပရမတ္ကိုလည္းမကြယ္ေစနဲ႕ ခင္ဗ်ားတုိ႕က ရွိတာကိုလည္း မသိဘူး မရွိတာကိုလည္းမသိဘူး။

မုိးျပာဂုိဏ္းေပၚ က်ေနာ့ အျမင္သီးသန္႕ေျပာရမယ္ဆုိရင္ စာတတ္ေတာ့ ညာဏ္ေတြကစားေတြ တရားေတာ္ေတြကုိ ဟုိလွည့္ ဒိီလွည့္ လုပ္ေနတာပါ။ ေနာက္ျပီး မုိးျပာဂုိဏ္းဟာ အက်င့္စရဏ ပိုင္းကုိ အားမေပးထားဘူး ၀ိပႆာနာမရႈရဘူးဆုိထားတယ္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ၀ိပႆနာရႈဖုိ႕ အျမဲတမ္းေဟာၾကားတယ္။ က်င့္ၾကံမႈအပိုင္း မရွိဘူးဆုိတာ ေရးထားတဲ့ စာေတြထဲမွာ အရမ္းသိသာထင္ရွားပါတယ္ သိီလပိုင္းကို မာယာေတြနဲ႕ ဟန္ေဆာင္လုိ႕ရေပမယ့္ ပညာပုိင္းမွာေတာ့ လိမ္လုိ႕မရပါဘူး ပညာလမ္းကိုေလွ်ာက္သူတုိင္း သိပါတယ္။ ဘုရားေဟာတ၇ားေတြကုိ မည္သူတစ္ေယာက္မွ ေျပာင္းျပန္လုပ္လုိ႕မရပါဘူး ဘာျဖစ္လုိ႕လည္းဆုိေတာ့ သဘာ၀ဓမၼျဖစ္ေနလုိ႕ပါ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္တုိင္ သဘာ၀တရားကုိ တားဆီးလုိ႕မရပါဘူး။

က်ေနာထက္ ညာဏ္သာျပီး က်ေနာ့ထပ္ ေလ့လာအားေကာင္းတဲ့ သူေတြက ပုိမုိေကာင္းမြန္တဲ့ အေျဖကို ေပးႏဳိင္လိမ့္မယ္လုိ႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

ေမတၱာခံယူလွ်က္ ေမတၱာျဖင့္
ေလလႊင့္သူ

jjonathan
03-16-2010, 08:40 PM
ဟုတ္တယ္ ကိုေလလြင့္သူေရ ကြၽန္ေတာ္အဲ့လို လုပ္ဖို ့အစီအဥ္ရွိပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ကိုယ္တုိင္ တစ္ခါမွေတာ့ ပိုစ္ စမတင္ဘူးေသးပါဘူး။ စတင္ျဖင္ရင္ အဲ့ဒီ့ မွတ္စုေတြနဲ ့ပတ္သက္ျပီး တင္မွာပါ။ ၀င္ေရာက္ေဆြးေႏြးေပးပါလို ့ေလးစားစြာ ပန္ၾကားလိုပါတယ္ ခင္ဗ်ား။

kyaw81
03-17-2010, 07:26 AM
ပရမတ္နယ္မွာ ရုပ္ နာမ္သေဘာမွ်သာ ရွိၿပီး ပညတ္သတ္ၿပီးသုံးလွ်င္ ပညတ္နယ္ပယ္သုိ.ေရာက္သြားပါသည္။ပရမတ္နယ္မွာ ပရမတ္သေဘာသည္ အမွန္ဧကန္ရွိၿပီး ပညတ္နယ္မွာ အမည္သတ္မွတ္ၿခင္း၊ ပုံသ႑ာန္
သတ္မွတ္ၿခင္း၊အစုအေပါင္းသတ္မွတ္ၿခင္း၊အစရွိသည္တို.သည္ လူအခ်င္းခ်င္းနားလည္ေစရန္ ေခၚေ၀ၚသုံးစြဲၿခင္းတို.သည္ အမွန္ရွိၿပီး ပရမတ္သေဘာႏွင့္ ပညတ္အသုံးအႏႈန္းတို.ကို သူ.နယ္ပယ္မွာ သူ.အမွန္ရွိေနပါသည္။
နယ္ပယ္ႏွစ္ခုကို ေရာၿပီး သုံးစြဲလွ်င္ တခုခုမွာ ဒိဌိကပ္ေနတတ္ပါသည္။
ရွင္နာဂေသန၏ အေၿဖသည္ ပရမတ္နယ္မွ ေၿဖၾကားၿခင္းၿဖစ္၍ အရွင္၏အေၿဖသည္ ဧကန္မွန္ေပသည္။

ဤအဆိုကို မေက်နပ္၍ အထြန္႔တက္ျပသည္။ "အမည္သည္ အမည္မွ်သာ႐ွိသည္၊ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍မ႐ွိႏိုင္ဟူေသာ အ႐ွင္႔အဆို မွန္လွ်င္ ပုဂၢိဳလ္မ႐ွိ။ငါသူတပါးလည္း မ႐ွိ။ ငါ၊ သူတပါးမ႐ွိလွ်င္ ေပးသူ။ ယူသူ၊ သတ္သူ၊ အသတ္ခံရသူလည္းမ႐ွိ ျဖစ္ရမည္။ ထိုသို႔ျဖစ္လွ်င္ ေကာင္းမႈ၊ မေကာင္းမႈႏွင္႔ ထိုအမႈတို႔၏ အက်ိဳးမ်ားသည္မ႐ွိ ျဖစ္ရမည္။ ဤသို႔အျဖစ္သည္ မဟုတ္ပါသေလာ?"ဟူ၍ျဖစ္သည္။
ပုဂၢိဳလ္မရွိဆိုၿခင္းသည္ ပရမတ္နယ္မွ ၾကည့္လွ်င္ မွန္ေပသည္။ ပညတ္နယ္မွၾကည့္လွ်င္ မွားေပသည္။ ပညတ္ႏွင့္ပရမတ္ကို ပညာၿဖင့္စပ္၍သိရမည္ၿဖစ္သည္။ ပရမတ္မွာ ရုပ္သေဘာ၊နာမ္သေဘာ၊ ဓာတ္ေတြ၏သေဘာသက္
သက္မွ်သာၿဖစ္ၿပီး သူတို.၏သေဘာသည္ေဖာက္ၿပန္ၿခင္း၊ၿဖစ္ၿပီးအစားထိုးလ်က္ပ်က္ပ်က္ေနၿခင္း၊တလႈပ္လႈပ္တရြရြၿဖစ္ေနၿခင္း၊ တက္လိုက္ဆင္းလိုက္ၿဖစ္ေနၿခင္း၊ ရုပ္ႏွင့္ရုပ္ထိတိုက္ၿခင္း၊နာမ္ႏွင့္နာမ္ထိတိုက္ၿခင္း ေၾကာင့္
နာမ္တရားေတြၿဖစ္ၿခင္းသေဘာ၊ဓာတ္ေၿခာက္ပါး၊၁၂ပါး၊ ေလးပါး၊၁၈ပါးတို.၏သေဘာတို.သည္ အမွန္ရွိၿပီး သူ.သေဘာသူေဆာင္ေနၿခင္းေၾကာင့္ ပုဂၢိဳလ္၊သူ၊ငါ ၊ သတၠ၀ါမရွိပါ။ ရွိတယ္ယူလွ်င္ ဒိဌိၿဖစ္ပါသည္။ ပညတ္နယ္မွာ
ၾကေတာ့ ရွင္နာဂေသန ပုဂၢိဳလ္သည္ရွိပါသည္။ စကားေၿပာဆိုရာတြင္ သူငါသတ္ၿပီး သုံးစြဲၾကပါသည္။ ပုဂၢိဳလ္၊သူ၊ငါသည္ သူ.သေဘာအားၿဖင့္မရွိ နားလည္ေစရန္၊ ကြဲၿပားေစရန္၊ ပညတ္နယ္မွာသုံးစြဲရန္လိုအပ္ၿပီး ဥာဏ္က
ေတာ့ ပရတ္မတ္ကို ထိထြင္းသိဖို.လိုအပ္သည္။ပညတ္နယ္မွာ လူႏွစ္ေယာက္ ရန္ၿဖစ္ရာတြင္ ဓာတ္ေကာင္ နွစ္ေကာင္ခ်ေနၿပီး အာေပါေတြယိုစီးေနၾကတယ္လို သုံးစြဲလွ်င္ အဆင္မေၿပႏိုင္ပါ။ ဘယ္
ပုဂၢိဳလ္ေတြရန္ၿဖစ္တာလည္း နာမည္သတ္ဖို.လိုလာပါသည္။ အေသးစိတ္ေၿပာရန္ ေသြးေတြယိုစီးတာလည္း၊ ေခြ်းေတြယိုစီးထြက္တာလည္းသိဖို. ေၿပာဖို.လာပါသည္။ ပရမတ္သုံးလ်င္ အဆင္မေၿပႏိုင္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ပညတ္သတ္ၿပီးသုံးစြဲရပါသည္။ ရုပ္နာမ္တို.၏ ဂုဏ္ေက်းဇူး ႏွင့္ဆက္သြယ္ခ်က္ ကို သိဖို.အတြက္ အေဖ၊အေမ၊ဦးေလး၊အေဒၚ၊သားသမီး တို.ေခၚဖို.လိုအပ္ပါသည္။ ပုဂၢိဳလ္တဦးခ်င္း ကံအက်ဳိးေပးေပၚမူတည္ၿပီး အရည္အခ်င္းေတြ။အေၿခအေန၊ ရုပ္နာမ္သတိၱေတြ မတူၾကပါဘူး။ပညတ္သတ္ၿပီး ေခၚေ၀ၚသုံးစြဲဖို. လိုအပ္ပါသည္။ အေခၚအေ၀ၚနာမည္သတ္မွတ္မူသည္ လူမ်ုုဳိးၿခားၿခင္း၊ဘာသာၿခားၿခင္း သတ္မွတ္မူကြဲလြဲေနၿပီး ပညတ္သေဘာသည္ သူ.ေဘာသူမေဆာင္ကိုသိၿပီး သူ.နယ္နွင့္ သူ.အလုပ္လုပ္ေနတာကို သိၿပီး မေရာေထြးမိေစရန္ လိုအပ္ေပသည္။

kyaw81
03-17-2010, 08:02 AM
ထိုပရမတၳအ႐ွိ၀ါဒီတို႔သည္ "စကၡဳံစ ပဋိစၥ ႐ူေပစ ဥပၸဇၨတိ စကၡဳ၀ိညာဏံ" စသည္ႏွင္႔ "ဧကံ မဟာဘူတံ ပဋိစၥ တေယာ မဟာေတ" စသည့္ တရားေတာ္မ်ားကိုပင္ သတိမထားအားႏိုင္ေအာင္ ႐ွိၾကေပသည္။ ဘုရားသွ်င္သည္ ပရမတၳ၏ ဘယ္တစ္ခုေသာတရားကိုကိုမဆို အေၾကာင္းကေလးကုိ စြဲၿပီးမွ သို႔မဟုတ္ အေၾကာင္းအစိတ္အပိုင္းကေလးမ်ား စုေပါင္းၿပီးမွျဖစ္ေပၚသည္ဟူ၍ ေဟာခဲ႔ေပသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ပရမတ္တရားတစ္ခုခုသည္ အေၾကာင္းအစိတ္အပိုင္းကေလးမ်ားအသစ္ျဖစ္ေနေသာ အသြင္တစ္ခုအျဖစ္သာ ျဖစ္ေနသည္။ အေၾကာင္းအစိတ္အပိုင္းကေလးမ်ား၏ စုေ၀းေနေသာအသြင္ျဖစ္သည္ဟု ဆိုလိုသည္။ စင္စစ္ ပရမတ္တရားကေလး တစ္ခုခုတိုင္းသည္ ခိုင္မာစြာ႐ွိေနေသာတရားလည္း မဟုတ္ေပ။ အေၾကာင္းအစိတ္အပိုင္းကေလးမ်ား၏ အစုအေ၀းေလးမ်ား ျပန္႔က်ဲလြင္႔ေပ်ာက္ေသာအခါ အ႐ွိအျဖစ္မွ ရပ္စဲရေလသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ပရမတ္၏ အ႐ွိဘ၀သည္ အလြန္မခိုင္မာေသာ အ႐ွိျဖစ္သည္။ အ႐ွိအျဖစ္ ေရေရရာရာ ဆိုေလာက္ေအာင္ပင္ မ႐ွိေသာ အ႐ွိမွ်သာ ျဖစ္ေပသည္ ။ ပရမတၳအ႐ွိ၀ါဒီတို႔သည္ ဤကဲ႔သို႔ေသာ ပရမတၳ၏ စစ္မွန္ေသာသေဘာကို မသိၾကေပ။မသိေသာေၾကာင္႔ ပရမတ္အေပၚ အထင္ထားၾက၊အစြဲသန္ၾကျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ အကယ္၍ ပရမတ္အေပၚ လြဲမွားေသာအယူ သန္႔႐ွင္းကင္းစင္ၾကလ်င္ကား အ႐ွိအျဖစ္ ေျပာျခင္းေျပာလွ်င္ ပညတ္ကိုေျပာဘို႔ သင္႔ၾကေပသည္။
ပရမတ္တို.၏သေဘာသည္ သူ.သေဘာသူေဆာင္ၿပီး အၿမဲမွန္ကန္ၿခင္းရွိၿပီး သူ.သေဘာေလးကို ကိုင္ၿပလိုမရေသာေၾကာင့္ နားလည္ေစရန္ပညတ္သတ္ၿပီး ေခၚရပါသည္။ ရုပ္နာမ္တို.၏ အေၾကာင္းအက်ဳိးလိုက္သည္
သေဘာေလးကို ကိုင္ၿပ၍မရ၊ ရုပ္နာမ္ပရမတ္သည္ သူ.သေဘာသူ.ေဆာင္ သူ.လကၡဏာ ႏွင့္သူရွိၿပီး နိဗၺာန္ ပရမတ္သည္ မၿဖစ္မပ်က္ေသာသေဘာရွိသည္။ သံသရာတေလွ်ာက္လုံး ပညတ္ေတြနဲ. ဖုံးပိၿပီး ေနခဲ့ၿပီး
က်က္စားေနေသာေၾကာင့္ ပရမတ္သေဘာကို ထိုးထြင္းမသိခဲ့ရပါ။ ပရမတ္သေဘာကို မသိေသာေၾကာင့္ နိဗၺာန္၏သေဘာကိုလည္းထိုးထြင္းမသိႏိုင္ပါး။
ဥပမာ-သံပုရာသီးကို စားလွ်င္ ခ်ဥ္တဲ့သေဘာသည္ ဘယ္လူမ်ဳိးပဲပဲစားစား ခ်ဥ္တဲ့သေဘာအသြင္ကို ေဆာင္မည္ၿဖစ္သည္။ခ်ဥ္တဲ့သေဘာသည္ လွ်ာတြင္ စိမ့္၀င္ၿပီးေပ်ာက္ကြယ္ကာ မၿမဲၿခင္းအသြင္ကိုေဆာင္မည္ၿဖစ္သည္။
ကုလားပဲစားစား၊အဂၤလိပ္ပဲစားစား၊တရုပ္ပဲစားစား၊ၿမန္မာပဲစာစား သူ.သေဘာသူ.လကၡဏာတိုင္းၿပတာအမွန္ ၿဖစ္ၿပီး ခ်ဥ္တာကိုပဲ အဂၤလိပ္က sour လိုပညတ္သတ္ၿပီးသုံးတယ္။ၿမန္မာက ခ်ဥ္တယ္လိုသတ္မွတ္ၿပီးသုံးတယ္။ဒါေၾကာင့္ sour လိုသတ္မွတ္တာလည္း ပရမတ္မွာ မရွွိ ခ်ဥ္တယ္လိုသတ္မွတ္တာလည္း ပရမတ္မွာ မရွိ၊ ခ်ဥ္တဲ့ လကၡဏာသေဘာ၊ ၿဖစ္ပ်က္ၿခင္းသေဘာမွ်သာ ရွိပါသည္။
ပရမတ္ သေဘာသည္ နိဗၺာန္သြားရန္ေက်းဇူးၿပဳေသာေၾကာင့္ ပရမတ္သေဘာကိုေၿဖၾကားလွ်င္ ပညတ္ႏွင့္စပ္ၿပီးသိေသာေၾကာင့္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းသိရန္လိုအပ္ေပသည္။

kyaw81
03-17-2010, 08:40 AM
ပညတ္သည္ ပရမတ္ကဲ႔သို႔ပင္ အေၾကာင္းအစိတ္အပိုင္းတို႔၏ စုေ၀းေနေသာ တရားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ပစၥယသမ၀ါယတရားဟုပင္ ဆိုလိုသည္။ ရထားဆိုသည္မွာ ဘီး၊၀င္႐ိုး၊ထမ္းပိုးစသည္တို႔၏ အခ်ိဳးက်စြာ စုေ၀းေနသည့္တရား ျဖစ္ပါသည္။ ဘီး၊၀င္႐ိုး၊ထမ္းပိုးစသည္သည္ ဘီး၊၀င္႐ိုး၊ထမ္းပိုးသာ ျဖစ္သည္။ ရထား မဟုတ္။ ဤသို႔ အျငင္းမပြားသင္႔။ ပရမတ္ကိုသာ အ႐ွိ၊ပညတ္ကို မ႐ွိလုပ္ခ်င္၍ဤသို႔ အျငင္းပြားဘို႔ႀကိဳးစားလွ်င္ ပရမတ္မ်ားကိုလည္း အလားတူ အျငင္းခံႏိုင္ပါမည္ေလာ¿ဟု ျပန္လွန္ငုံ႔ၾကည့္ရမည္။ ဥပမာ ျမင္စိတ္ပရမတ္။ ဤပရမတ္သည္ မ်က္ေစ႔အၾကည္ႏွင္႔ အဆင္းကိုစြဲ၍ ျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္ မ်က္ေစ႔ႏွင္႔အဆင္းတို႔ စုေ၀းေနသည့္ အသြင္သစ္သာျဖစ္သည္။ ဤ၌ မ်က္ေစ႔ႏွင္႔အဆင္းတို႔ ေပါင္းဆုံစုေ၀းေသာ္လည္း မ်က္ေစ႔çအဆင္းသည္ မ်က္ေစ႔ç
အဆင္းသာျဖစ္သည္။ျမင္စိတ္မဟုတ္-ဤသို႔ အျငင္းခံႏိုင္သင္႔သည္။ ဤသို႔ခံရလွ်င္ ပရမတ္ကိုပင္ အ႐ွိထားမရသည့္အျဖစ္ကို ခံရဖို႕႐ွိသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ပရမတ္ကို အ႐ွိထားခ်င္လွ်င္ ပညတ္ကိုလည္း အ႐ွိ ထားရမည္။ ဤသို႔ျဖစ္လွ်င္ ပညတ္အ႐ွိသည္ ပရမတ္အ႐ွိထက္ တည္တံ့မႈအခ်ိန္ၾကာျမင္႔ေသာေၾကာင္႔ ပညတ္ကိုသာလွ်င္ အ႐ွိအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳရာ၌ ပရမတ္၏ေ႐ွ႕မွ
ထားသင္႔ေပသည္။ ဘုရားသွ်င္သည္လည္း ဤသို႔ပင္ ထားခဲ႔ေပသည္။ ဘုရားသွ်င္သည္ ေဆာင္အပ္ေသာတရားမ်ားကိုလည္း အျပည့္အစုံ ေဟာခဲ႔ေပ သည္။ေ႐ွာင္အပ္ေသာတရားမ်ားကိုလည္း ထို႔အတူပင္။
ထိုေဟာခဲ႔သည့္ ေဆာင္စရာႏွင္႔ ေ႐ွာင္စရာမ်ားသည္ ပညတ္အ႐ွိမ်ားခ်ည္း ျဖစ္ၾကသည္။အျပစ္ျဖစ္သည္လည္း ပညတ္ေၾကာင္႔။ အက်ိဳးျဖစ္သည္လည္း ပညတ္ေၾကာင္႔ခ်ည္းဟု ဆိုလိုသည္။
ပရမတ္ကို စကားခ်ဲ႕၍ အ႐ွိအျဖစ္ျဖင္႔ ဘယ္ ေဆာင္စရာႏွင္႔ ေ႐ွာင္စရာအသိေပးခ်က္မွာမွ မေျပာ၊ မေဟာ၊ မညႊန္ျပခဲ႔ေပ။ ပရမတ္ကို ဘုရားသွ်င္ညႊန္ျပခဲ႔သည္ကား ပရမတ္သာလွ်င္႐ွိသည္ဟုသိရန္
ညႊန္ျပခဲ႔ျခင္းမဟုတ္။ ပညတ္အ႐ွိတရားမ်ား၏ျဖစ္စဥ္ကို ေရတြက္ေသာအခါ ဆိုက္ေရာက္မည့္ အေျခခံတရားမ်ားျဖစ္ေသာ ေၾကာင္႔ ေဟာညႊန္ခဲ႔ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ ပညတ္ႏွင္႔ပရမတ္သည္ အုတ္တိုက္ႏွင္႔အုတ္ခဲတို႔ကဲ႔သို႔ ျဖစ္သည္။ အုတ္တိုက္၏ျဖစ္စဥ္ကိုေရတြက္လ်င္ အုတ္ခဲဟူေသာ အေျခခံပစၥည္းဟု တိုင္ေအာင္ ေရာက္ေပသည္။ထိုသို႔တိုင္ေရာက္ေသာေၾကာင္႔ အုတ္ခဲ႐ွိသည္၊အုတ္တိုက္မ႐ွိဟု ဆို၍မျဖစ္ႏိုင္။ အုတ္ခဲလည္း႐ွိသည္။အုတ္တိုက္ကား အုတ္ခဲထက္ပင္ ေပၚလြင္ထင္႐ွားစြာ႐ွိသည္။ ဤသည္မွာ တကယ္စစ္မွန္ေသာ အျဖစ္မွန္ ျဖစ္ေလသည္။
႐ွင္နာဂေသနသည္ ဤအထက္မွတင္ျပခဲ႔သည့္အတိုင္း ဒႆနသမားမ်ား၏အျမင္ ႐ွိသူျဖစ္ခဲ႔လွ်င္ ပညတ္ကို ပရမတ္ျဖင္႔ေခ်ဖ်က္ျခင္းကို က်ဴးလြန္မည္မဟုတ္ေခ်။ ဘယ္လက္ႏွင္႔ညာလက္ကိုမသိဘဲ လက္ဟူ၍သာသိေသာကေလးကဲ႔သို႔ ပရမတ္ကိုသာသိၿပီး ပညတ္ကိုမသိေလေသာေၾကာင္႔သာ "ပရမတၳေတာ န ေဟတၳပုဂၢေလာ ဥပလဗၻတိ" အမွန္မွာ ပရမတ္အားျဖင္႔ ပုဂၢိဳလ္ကိုမရႏိုင္ပါ ဟူ၍ ေခ်ာ္ခြၽတ္ဆို႐ွာျခင္း ျဖစ္သည္။
ရထား၊ဘီး၊၀င္ရုိး၊ထမ္းပိုး တို.သည္ ပထ၀ီ၊အာေပါ၊၀ါေယာႏွင့္ ေတေဇာတို.၏သေဘာၿဖင့္ေပါင္းစပ္ဖြဲ.စည္းထားၿပီး ရထား၊ဘီး၊၀င္ရုိး၊ထမ္းပိုး တို.သည္ ၿမန္မာနာမည္ အေခၚအေ၀ၚမွ်သာၿဖစ္ပါသည္။ အဂၤလိပ္ကလည္း
အဂၤလိပ္အခ်င္းခ်င္းနာလည္ေစရန္ အဂၤလိ္ပ္လိုနာမည္သတ္မွတ္မည္ ၿဖစ္သည္။ မ်က္ေစ့နွင့္ အဆင္းကို ဥပမာယူၿပီး ပရမတ္ႏွင့္ ပညတ္တို. ၏အလုပ္လုပ္ ပုံကိုရွင္းပါအံ.။ ပရမတ္မွာ မ်က္ေစ့ ႏွင့္ အဆင္းတို.သည္ ဓာတ္ၾကီး ေလးပါးေပါင္းစပ္ထားေသာအရာၿဖစ္သည္။မ်က္ေစ့ ႏွင့္ အဆင္းသေဘာသည္ ၿမင္စိတ္ၿဖစ္ရန္ေက်းဇူးၿပဳသည္။ မ်က္ေစ့ႏွင့္ အဆင္းတိုက္ၿပီး ႏွလုံးသြင္းလွ်င္ ၿမင္စိတ္ၿဖစ္ေစသည္။ ဤ အေၾကာင္းအက်ဳိးနွင့္ သေဘာလကၡဏာတို.သည္ ရုပ္နာမ္ရၾကကုန္ေသာ သမုတ္အပ္ေသာပညတ္ဆိုအပ္ေသာလူ၊နတ္၊ၿဗဟၼာမွာတို.၏ ခႏၶာထဲတြင္ အတူတူပင္ၿဖစ္ပါသည္။ ပညတ္မွာ နတ္ကလည္း မ်က္ေစ့ကိုနတ္အခ်င္းခ်င္းနားလည္ေအာင္ သမုတ္ၾကမည္။ၿဗဟၼာကလည္း ၿဗဟၼာနာမည္သမုတ္မည္။အဂၤလိပ္က eye လိုသမုတ္မည္။ ၿမန္မာကမ်က္ေစ့လိုသမွတ္မည္။ ပညတ္ႏွင္႔ပရမတ္သည္ အုတ္တိုက္ႏွင့္ အုတ္ခဲကဲ့သို. မဟုတ္၊ ပရမတ္သည္ သူ.သေဘာသူေဆာင္ သူ.လကၡဏာရွိၿပီး ကိုင္လိုမရ၊ သေဘာအားၿဖင့္သိႏိုင္ၿပီး ပညတ္သည္ သူ.သေဘာသူေဆာင္ သူ.လကၡဏာကို နားလည္ေစရန္ ေခၚေ၀ၚသုံးစြဲကာ ပညတ္ေပၚတြင္ ပညတ္တြင္အထပ္ထပ္ဆင့္ဆင့္ကာ သုံးစြဲထားေသာ အသုံးအႏႈန္းပင္ၿဖစ္ပါသည္။ ပညတ္ေပၚတြင္ ပညတ္အထပ္ထပ္ဆင့္ေပၚကို ရွင္းအံ။ ဥပမာ-အိမ္ၾကီး မီးေလာင္ေနသည္ေၿပာၾကစို.။ အမွန္မွာ အိမ္ၾကီးမီးေလာင္တာ မဟုတ္ အုတ္ေတြ၊သစ္သားေတြမီးေလာင္ေနၿခင္းသာၿဖစ္ပါသည္။ အုတ္ေတြသစ္သစ္ေတြမီးေလာင္ၿခင္းမဟုတ္၊ဓာတ္ၾကီးေလးပါး ေလာင္ၿခင္းၿဖစ္သည္။ ဓာတ္ၾကီးေလးပါးေလာင္ၿခင္းမဟုတ္ ေတေဇာဓာတ္ကသူူ.သေဘာသူေဆာင္ၿခင္းၿဖစ္သည္။ ေတေဇာဓာတ္၏လကၡဏာ အၿပဳအမူသာၿဖစ္ေပသည္။ ေတေဇာဓာတ္၏လကၡဏာ အၿပဳအမူသည္ ပညတ္အားၿဖင့္ကြဲေနေသာ လူမ်ဳိးၿခားမွာလည္း အတူတူပါပဲ။ ဘာသာၿခားမွာလည္းအတူတူပါပဲ။ ဘယ္ေနရာပဲ ေလာင္ေလာင္ အတူတူပါပဲ။ ဘယ္အခ်ိန္ခ်ိန္ ေလာင္ေလာင္အတူတူပါပဲ။ အဲဒီလို လူမ်ဳိး၊ဘာသာ၊အခ်ိန္၊ေနရာသမုတ္ၿခင္းမွ လြတ္ေနေသာေၾကာင့္ ပရမတ္သေဘာပင္
အမွန္စင္စစ္ၿဖစ္ ပါေတာ့သည္။

kyaw81
03-17-2010, 09:08 AM
ပညတ္ႏွင့္ ပရမတ္ကြဲပုံကို ဥပမာၿဖင့္ထပ္ရွင္းမည္။ ဥပမာ-မွတ္သားထားေသာ အရာမ်ားကုိသိမ္းဆည္းထားေသာ ဦးေႏွာက္၏ေနရာပ်က္စီးသြားေသာ အဘြားအိုသည္ သားသမီးမ်ားကို သားသမီးမ်ားဟု မသိႏိုင္ေတာ့ပါ။
သားသမီးမ်ား၏နာမည္၊ ကိုယ့္ေနအိမ္၊ ကိုယ့္အေၿခအေနအစရွိသည္တို.ကုိ မမွတ္မိေတာ့ပါ။ သမုတ္ထားေသာ ပညတ္အလုပ္ ႏွင့္ ပညတ္တို.ကိုသိမ္းဆည္းထားၿခင္းသည္ ခႏၶာ၏ တစိတ္တပိုင္းေသာ အလုပ္ပင္ၿဖစ္သည္။ ဦးေႏွာက္ရုပ္ တရားပ်က္စီးၿခင္းေၾကာင့္ ပညတ္အား မွတ္မိမႈတို.သည္ ပ်က္စီးရေလသည္။ ခႏၶာ၏ပ်က္စီး မႈသည္ ပရမတ္သေဘာသူသေဘာသူေဆာင္ေသာ အလုပ္ၿဖစ္ၿပီး မိန္းမ၊ေယာက်္ားသမုတ္အပ္ေသာ ခႏၶာတြင္
အတူတူပင္ၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိန္းမ၊ေယာက်္ားမရွိဟု ပရမတ္နယ္တြင္ဆိုအပ္သည္။ ဆိုအပ္အတိုင္း မွန္ေနေပသည္။ ပညတ္နယ္တြင္ ေယာက်ာ္းအိမ္သာ၊ မိန္းမ အိမ္သာဟုခြဲၿခားအပ္သည္။ ခြဲၿခားမွသာ ၿပသာနာေၿပလည္
ေသာေၾကာင့္ မွန္ေပသည္။ ပညတ္တုိ.ကို နားလည္သိရွိၿပီး ရႈပြားၿခင္းသည္ သမာဓိသာၿဖစ္ေစသည္။စ်ာန္တရားသာၿဖစ္ေစသည္။နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း တရားမဟုတ္။ မရွိတရားကို အရွိတရားလုပ္ၿပီး ရႈမွတ္ေသာေၾကာင့္
ပညတ္နယ္သာ ၿဖစ္ၿပီး ၿဗဟၼာၿပည္ အိုနာေသသာလမ္းဆုံးသည္။
ပရမတ္ လကၡဏာ ႏွင့္ ပရမတ္အလုပ္သေဘာတို.ကို ရႈမွတ္ေနၿခင္းသည္ ဥာဏ္၏အလုပ္ပင္ၿဖစ္သည္။ အဘြားအို၏ ခႏၶာထဲတြင္ အခ်ိန္တိုင္းၿဖစ္ပ်က္ေၿပာင္းလဲေနေသာ ပရမတ္တရားတို.သည္ အရွိတရားၿဖစ္ၿပီး
အရွိႏွင့္ အသိကိုက္ၿပီး မဂ္ဥာဏ္သည္ မအိုမနာမေသရာနိဗၹာန္ကိုေက်းဇူးၿပဳ၏

kyaw81
03-17-2010, 03:59 PM
ေလာကတြင္ သူသူငါငါ ေခၚသူ ေၿပာသူတို႔ဧ။္ ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ေခၚေ၀ၚေၿပာဆိုၾကေသာ အမည္နာမဟူသမွ်ကို ပညတ္တရားဟုေခၚသည္။ပညတ္တရား

ဧ။္အနက္သေဘာမွာ.....တစ္စံုတစ္ရာမွ်မရွိ။သိမွတ္ဖြယ္ရန္သမုတ္ေခၚေ၀ၚၾကေသာ အမည္နာမ သက္သက္မွ်သာၿဖစ္ဧ။္။ ပညတ္(၇)မ်ိဳးရွိၿပီး ၄င္းတို႔မွာ

၁။ နာမပညတ္.................အမည္ဟူသမွ်
၂။ ဃနပညတ္.................အတံုးအခဲ
၃။ သဏာနပညတ္...........ပုံစံသဏာန္
၄။ သေကၤတပညတ္.........အမွတ္အသား
၅။ သမူဟပညတ္............အစုအေပါင္း
၆။ ကာလပညတ္............ေန႕ရက္လနွစ္
၇။ ဒိသာပညတ္.............အရပ္ေဒသ တို႔ၿဖစ္ၾကပါသည္။

ပရမတၳသေဘာ သခါၤရတရားမွန္သမွ် ၿဖစ္ၿပိးခ်ဳပ္တာပဲ ၿဖစ္ၿပိးပ်က္တာပဲ.ေၿပာပေလာက္ေအာင္ တည္တ့ံေနတာမပာုတ္ မိမိပာုေခၚဆုိအပ္ေသာ တကုိယ္လုံးတြင္ ရွီေသာခႏၱာငါးပါးသည္ ၿဖစ္ၿပိးခ်ဳပ္ ၿဖစ္ၿပိးခ်ဳပ္ တပာုတ္ပာုတ္ ၿဖစ္ေနသည္ မ်က္ၿမင္အားၿဖင့္ တိရစၦာန္ လူ နတ္ အေကာင္ထည္ ၿဒပ္ကုိ ၿမင္ၾကရာ အကာင္ထည္ ပာု လူတုိင္း ထင္မွတ္ၾကည္သည္ ထုိသုိ႔ထင္တာမပာုတ္ပါ ပရမတ္လုိဆုိေတာ့ အားလုံးအမွန္မၿမင္ အမွားကုိပင္ အမွန္ထင္၍ လာခ႔ဲၾကၿခင္းၿဖစ္သည္ အမွန္မွာ ရုပ္ နာမ္ တရားတုိ႔ ၿဖစ္ခ်ဳပ္ ၿဖစ္ခ်ဳပ္ အစဥ္ေတြပါပဲ ပရမတ္က္ုိသိတ႔ဲဥာဏ္ န႔ဲ ၾကည္႔လ်င္ လႈပ္လႈပ္ ရြရြ တခုမွမပာုတ္ ၿဖစ္ခ်ဳပ္ ၿဖစ္ခ်ဳပ္အစဥ္ေတြပါပဲ....

ရုပ္ နာမ္ တရားတုိ႔ အထပ္ထပ္ၿဖစ္ေသာအစဥ္ကုိ သႏၱတိ ပညတ္ ဆုိသည္။ ထုိရုပ္နာမ္ မရွီပါလ်င္ သႏၱတိပညတ္ မရွီေတာ့ေပ..သႏၱတိ ပညတ္ မရွီပါလ်င္ သဏၻနပညတ္ မရွီုနုိင္ေပ ...ရုပ္ နာမ္ တုိ႔ဧ။္ အစဥ္ အစုိင္ အခဲ အေပါင္းကုိ သဏၻနပညတ္ ဃနပညတ္ စသည္ၿဖင့္ ေခၚေ၀ၚအပ္ ေသာ နာမပညတ္ အမည္အမ်ဳီးမ်ဳီး ၿဖစ္ေပၚလာသည္ ရုပ္ နာမ္ ပရမတ္ အရင္းခံ မရွီလ်င္ ပညတ္အမ်ဳိးမ်ဳီး လုံး၀မရွီပါ........

ရုပ္......တြင္....မဂ္ဥာဏ္ရေစရန္ ရွဳ႕အပ္ေသာ ရုပ္ဓါတ္ရွစ္ပါးရွိပါသည္။

(၁) တစ္ကိုယ္လံုးကိုင္တြယ္သံုးသပ္ၾကည္႕တဲ႔ အခါ....ေပ်ာ႕တဲ႔သေဘာ...မာတဲ႔သေဘာ...ၾကမ္းတဲ႔သေဘာ..ေခ်ာတဲ႔သေဘာ....နဴးညံ႕တဲ႔သေဘာ

စတဲ႔ ပထ၀ီဓါတ္သေဘာေတြ အၿပည္႕ရွိတာ

(၂) ယိုစည္းဖြဲ႕စည္းသေဘာၿဖစ္တ႔ဲ...နွပ္...တံေတြး..ေခၽြး..ေသြး....စတဲ႔...အာေပါဓါတ္သေဘာေတြ အၿပည္႕ရွိတာ

(၃) ပူတဲ႔သေဘာ..ေအးတဲ႔သေဘာ....ရင္႔က်က္တဲ႔သေဘာ(တေၿဖးေၿဖးအိုအိုလာမွဳ႕သေဘာ)..ဆိုတ႔ဲ ေတေဇာဓါတ္သေဘာေတြ အၿပည္႕ရွိတာ

(၄) ေထာက္ကန္တဲ႔သေဘာ...လွဳပ္ရွားတဲ႔သေဘာ..ၿဖစ္တဲ႔ ၀ါေယာဓါတ္သေဘာေတြအၿပည္႕ရွိလို႔....ထိုင္နိုင္...လမ္းေလွ်ာက္နိုင္..ေၿပာနိုင္..ဆိုနိဳင္

လုပ္နိဳင္...ကိုင္နိဳင္....စားနိုင္....ေသာက္နိုင္ၿဖစ္ေနတာ

(၅) ၀ဏရုပ္သေဘာၿဖစ္တဲ႕..အမ်ားမ်က္စိနဲ႔ ၿမင္ေတြ႕ေကာင္းေသာသေဘာ အၿပည္႕ရွိလို႔ အားလံုးက ကိုယ္႔ကို ၿမင္နိဳင္တာ

(၆) နွာေခါင္းနဲ႔ နမ္းၾကည္႕ရင္ ကိုယ္မွာ နံေကာင္းေသာ..နံရေသာ..နံေသာ သေဘာေတြ ေနရာမလပ္ အၿပည္႕ရွိေနတာ

(ရ) ဘယ္ေနရာကို လွ်ာနဲ႔တို႔တုိ႕ လွ်ာမွာေတြ႕ေကာင္းေသာ..ေတြ႕နိုင္ေသာ...ေတြ႕ရေသာ...ေတြ႕ေသာ သေဘာ အၿပည္႕ရွိေနတာ

(၈) ဒီခႏၼာၾကီးကို ဓါးနဲ႔ အတံုးကေလးေတြ ခုတ္ၿပီး ခ်က္ရင္...အဲဒီဟင္းကို စားသူေတြအတြက္ တစ္ရက္တစ္မနက္ အစာငတ္ၿခင္းမွကင္းေ၀းၿပီး

ၾသဇာဓါတ္အၿပည္႕ရွိေနတာ

ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ၿမတ္ၾကီးဟာ....သားေတာ္ရာဟုလာအေမြ ေတာင္းတဲ႔အခါ...တရားအေမြေပးခဲ႔ပါတယ္

အဲဒီတရားအေမြထဲမွာ

.....ပထ၀ီဓာတံု ၊ အနတၱေတာ ၊ ပႆေတာ ၊ ဇာနေတာ ၊ သကၠာယဒိဌိ ၊ ပါဟိယတိ.......... ဆိုတာပါပါတယ္။

အဓိပါယ္က

အနတၱေတာ......ငါမဟုတ္ ၊ သူမဟုတ္၊ ေယာက်္ားမဟုတ္၊ မိန္းမမဟုတ္ဘဲ၊ ပထ၀ီဓာတံု......မာသေဘာ၊ေပ်ာ႔သေဘာ တည္းဟူေသာ ပထ၀ီဓာတ္ကို၊

ပႆေတာ......ၿမင္ၿခင္းေၾကာင္႔ ၊ ဇာနေတာ......ဥာဏ္မွာ သိၿခင္းေၾကာင္႔ ၊ သကၠာယဒိဌိ....... ငါ၊သူတပါး၊ေယာက်္ား၊မိန္းမ ထင္ေနတဲ႔ သကၠာယဒိဌိစြဲ

ၾကီးကို ၊ ပါဟိယတိ.....ပယ္ေဖ်ာက္ေလေတာ႔ဧ။္

ပရမတ္ေတြကို ဥာဏ္နဲ.မသိပဲ ပညတ္ေတြကို အာရုံၿပဳက်က္စားေနရင္ ကံနယ္က လြတ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဥာဏ္နယ္ကေန ပရမတ္သေဘာေတြကို ထိုးထြင္းသိၿမင္ၿပီး ပညတ္ေတြကို သုံးႏႈန္းမယ္ဆိုရင္ ကံနယ္ကေန
လြတ္မွာၿဖစ္ပါတယ္။

jjonathan
03-17-2010, 09:45 PM
ကို kyaw81 ေရ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။
ျပီေတာ္ ဆက္စပ္မိတာေလး တစ္ခုေတြ ့လို ့ေမးခြင့္ ျပဳပါ။

ပရမတ္ကိုသာ အ႐ွိ၊ပညတ္ကို မ႐ွိလုပ္ခ်င္၍ဤသို႔ အျငင္းပြားဘို႔ႀကိဳးစားလွ်င္ ပရမတ္မ်ားကိုလည္း အလားတူ အျငင္းခံႏိုင္ပါမည္ေလာ? ဟု ျပန္လွန္ငုံ႔ၾကည့္ရမည္။ ဥပမာ ျမင္စိတ္ ပရမတ္။ ဤပရမတ္သည္ မ်က္ေစ႔အၾကည္ႏွင္႔ အဆင္းကိုစြဲ၍ ျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္ မ်က္ေစ႔ႏွင္႔အဆင္းတို႔ စုေ၀းေနသည့္ အသြင္သစ္သာျဖစ္သည္။ ဤ၌ မ်က္ေစ႔ႏွင္႔အဆင္းတို႔ ေပါင္းဆုံစုေ၀းေသာ္လည္း မ်က္ေစ႔çအဆင္းသည္ မ်က္ေစ႔၊ အဆင္းသာျဖစ္သည္။ ျမင္စိတ္မဟုတ္-ဤသို႔ အျငင္းခံႏိုင္သင္႔သည္။ ဤသို႔ခံရလွ်င္ ပရမတ္ကိုပင္ အ႐ွိထားမရသည့္အျဖစ္ကို ခံရဖို႕႐ွိသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ပရမတ္ကို အ႐ွိထားခ်င္လွ်င္ ပညတ္ကိုလည္း အ႐ွိ ထားရမည္။ ဤသို႔ျဖစ္လွ်င္ ပညတ္အ႐ွိသည္ ပရမတ္အ႐ွိထက္ တည္တံ့မႈအခ်ိန္ၾကာျမင္႔ေသာေၾကာင္႔ ပညတ္ကိုသာလွ်င္ အ႐ွိအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳရာ၌ ပရမတ္၏ေ႐ွ႕မွ ထားသင္႔ေပသည္။

ပုဂၢိဳလ္မရွိဆိုၿခင္းသည္ ပရမတ္နယ္မွ ၾကည့္လွ်င္ မွန္ေပသည္။ ပညတ္နယ္မွၾကည့္လွ်င္ မွားေပသည္။ ပညတ္ႏွင့္ပရမတ္ကို ပညာၿဖင့္စပ္၍သိရမည္ၿဖစ္သည္။ ပရမတ္မွာ ရုပ္သေဘာ၊နာမ္သေဘာ၊ ဓာတ္ေတြ၏သေဘာသက္
သက္မွ်သာၿဖစ္ၿပီး သူတို.၏သေဘာသည္ေဖာက္ၿပန္ၿခင္း၊ၿဖစ္ၿပီးအစားထိုးလ်က္ပ်က္ပ်က္ေနၿခင္း၊တလႈပ္လႈပ္တရြရြၿဖစ္ေနၿခင္း၊ တက္လိုက္ဆင္းလိုက္ၿဖစ္ေနၿခင္း၊ ရုပ္ႏွင့္ရုပ္ထိတိုက္ၿခင္း၊နာမ္ႏွင့္နာမ္ထိတိုက္ၿခင္း ေၾကာင့္
နာမ္တရားေတြၿဖစ္ၿခင္းသေဘာ၊ဓာတ္ေၿခာက္ပါး၊၁၂ပါး၊ ေလးပါး၊၁၈ပါးတို.၏သေဘာတို.သည္ အမွန္ရွိၿပီး သူ.သေဘာသူေဆာင္ေနၿခင္းေၾကာင့္ ပုဂၢိဳလ္၊သူ၊ငါ ၊ သတၠ၀ါမရွိပါ။ ရွိတယ္ယူလွ်င္ ဒိဌိၿဖစ္ပါသည္။ ပညတ္နယ္မွာ
ၾကေတာ့ ရွင္နာဂေသန ပုဂၢိဳလ္သည္ရွိပါသည္။ စကားေၿပာဆိုရာတြင္ သူငါသတ္ၿပီး သုံးစြဲၾကပါသည္။ ပုဂၢိဳလ္၊သူ၊ငါသည္ သူ.သေဘာအားၿဖင့္မရွိ နားလည္ေစရန္၊ ကြဲၿပားေစရန္၊ ပညတ္နယ္မွာသုံးစြဲရန္လိုအပ္ၿပီး ဥာဏ္က
ေတာ့ ပရတ္မတ္ကို ထိထြင္းသိဖို.လိုအပ္သည္။

ႊအဲ့ဒါဆိုရင္ ပရမတ္ကို ထိုးထြင္းသိတဲ့ ဥာဏ္ သိစိတ္ကို က်ေတာ့ ပညတ္လို ့ေခၚရမလား ပရမတ္ပဲလား?

kyaw81
03-17-2010, 10:29 PM
အဲ့ဒါဆိုရင္ ပရမတ္ကို ထိုးထြင္းသိတဲ့ ဥာဏ္ သိစိတ္ကို က်ေတာ့ ပညတ္လို ့ေခၚရမလား ပရမတ္ပဲလား?
ၿမင္စိတ္ကေလး ၿဖစ္ဖို.အတြက္အေၿခအေန ၄ ခ်က္ရွိပါတယ္။ မ်က္ေစ့ႏွင့္ အဆင္း တိုက္ၿပီး အလင္းလည္းရွိရမယ္။ႏွလုံးသြင္းမူလည္းရွိရမယ္။ ဒီ ၄ ခ်က္ႏွင့္ ညီလွ်င္ ၿမင္စိတ္ၿဖစ္ပါတယ္။
ဤေလးခ်က္မွ တခ်က္ခ်က္လြဲေသာ္ ၿမင္စိတ္ၿဖစ္လိုမရပါဘူူး။ လက္ဖ၀ါးႏွစ္ဖက္ ရိုက္လွ်င္ အသံထြက္လာပါတယ္။ ရုပ္ ႏွစ္ခုထိတိုက္ၿပီး နာမ္တရားေလးၿဖစ္လာေတာ့ ပရမတ္သေဘာသာရွိပါသည္။
အဲဒီၿမင္စိတ္ကို ဘယ္ဖန္ဆင္းရွင္က ဖန္တီးသာမဟုတ္ပဲ အေၾကာင္းဟူေသာ မ်က္ေစ့ႏွင့္ အဆင္း ႏွင့္ အက်ဳိးဟူေသာ ၿမင္သိစိတ္တို.ၿဖစ္တာေလးကို ဥာဏ္ကသိၿပီး ဒိဌိၿပဳတ္ပါေတာ့သည္။
အရွိပရမတ္သေဘာကို ၿမင္ေသာေၾကာင့္ မရွိလုပ္၍မရပါ။ ၿမင္တာကိုသိလုိက္တဲ့ သေဘာေလး၊ ၿမင္စိတ္ေပၞလာတဲ့သေဘာေလးကို လူေတြနားလည္ေအာင္ ေၿပာေတာ့ ၿမင္သိစိတ္လိုသုံးစြဲပါတယ္။
ၿမင္သိစိတ္ေလးကို ကိုင္ၿပ၍မရ ထုတ္ၿပ၍မရ ဒါေၾကာင့္ ဆရာေတာ္မ်ားက ပရမတ္သေဘာကို ေၿပာလွ်င္ ဘာမွေၿပာစရာမရွိ လက္ပိုက္ၾကည့္ေနရုံသာရွိပါသည္။ ပညတ္သြားရာ ဓာတ္တတ္ပါ ဆိုေသာေၾကာင့္
ပညတ္ဟုေရွ.ကသတ္မွတ္ ဆိုလွ်င္ ပရမတ္က ေနာက္ကလိုက္ပါသည္။

ေလလႊင့္သူ
03-19-2010, 04:38 PM
ကို kyaw81 ေရ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။
ျပီေတာ္ ဆက္စပ္မိတာေလး တစ္ခုေတြ ့လို ့ေမးခြင့္ ျပဳပါ။


ႊအဲ့ဒါဆိုရင္ ပရမတ္ကို ထိုးထြင္းသိတဲ့ ဥာဏ္ သိစိတ္ကို က်ေတာ့ ပညတ္လို ့ေခၚရမလား ပရမတ္ပဲလား?

ပရမတ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္ အရႈခံကလည္းစိတ္ျဖစ္ျပီး ရွူညဏ္ကလည္းစိတ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အရႈခံကေတာ့ ရုပ္ဓာတ္နဲ႕ နာမ္ဓာတ္ ႏွစ္မ်ဳိးကြဲပါေသးတယ္ ဘယ္လုိကြဲကြဲ ပရမတ္ကုိပဲ ရႈရမွာ ျဖစ္ပါတယ္ ရႈညဏ္ကေတာ့ နာမ္ဓာတ္ပဲျဖစ္တာမုိ႕ ပရမတ္ဆုိတာ ရွင္းပါတယ္ မဂ္ဖုိလ္ရေၾကာင္း အားထုတ္မႈမွာ ပညတ္ကုိ ရႈလုိ႕ မရပါဘူး။
ဒီရုပ္နာမ္ေတြရဲ႕ ေျပာင္းလဲမႈ အနိစၥလကၡဏာကိုေတာ့ ပရမတ္မွာ သစၥာတစ္လံုး ထည့္သံုးပါတယ္ အနိစၥလကၡဏာ= ပရမတၳသစၥာ ။

ပရမတ္ ၄ ပါးရွိပါတယ္
သခၤတပရမတ္ ၃ ပါး ။ ။ ရုပ္၊ စိတ္၊ ေစသသိက္၊ ဒီသံုးမ်ဳိးဟာ အျမဲမပ်က္ ေဖာက္ျပန္ေျပာင္းလဲေနေသာ အမွန္တရားျဖစ္တာမုိ႕ ပရမတ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အသခၤတပရမတ္ ၁ ပါး။ ။ နိဗၺာန္၊ သႏၱိသုခေခၚ ျငိမ္းေအးမႈဟာ မေဖာက္မျပန္ ရွိတာမုိ႕ အရွိ ပရမတ္ ျဖစ္ပါတယ္။

ပညတ္သိက ေလာကီသိ၊ ပရမတ္သိက ေလာကကုတၱရာသိ။
ပညတ္ကို သိေနတာ အႏၶပုထုဇဥ္၊ ပရမတ္ကိုသိတာ ကလ်ာဏ ပုထုုဇဥ္။
ပညတ္သိရဲ႕ လမ္းဆံုးက သမုဒယသစၥာနဲ႕ ဒုကၡသစၥာ၊ ပရမတ္သိရဲ႕ လမ္းဆံုးက မဂၢသစၥာနဲ႕ နိေရာဓသစၥာ။


ေမတၱာခံယူလွ်က္ ေမတၱာျဖင့္
ေလလႊင့္သူ

အရံခ
08-31-2010, 03:25 PM
ကိုအရံခ ခင္ဗ်ား..

မည္သည့္ အေၾကာင္းေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ စာအုပ္မ်ား ဂ႑မွာ စာအုပ္မ်ားသာ တင္ဖို ့ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္..
စာအုပ္မရွိဘူးဆိုရင္ ebook လုပ္ျပီး တင္ႏိုင္ပါတယ္.. စိတ္၀င္စားသူမ်ား လာေရာက္ ေဒါင္းလုပ္ယူပါလိမ့္မယ္..
မရွင္းလင္းတာရွိရင္ ေမးျမန္လိုသူေတြရွိရင္ ေမးျမန္ေနၾကျဖစ္တဲ့ ေဆြးေႏြးမႈ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ စိတ္၀င္စားရင္ လာေရာက္ရွင္းလင္းပါလိမ့္မယ္...

ိကိုphyo ခင္ဗ်ား.... ဒီ စာအုပ္မ်ားက႑မွာ စာအုပ္ေတြကို download ခ်ႏိုင္မယ့္ Link ညႊန္းထားၿပီး စုေပးထားသလို လုပ္ထားတာပါ။ ဒါဟာ ဒီဖိုရမ္ရဲ ့ထူးျခားခ်က္လုိ ့ဆိုရပါမယ္။ တျခားဖိုရမ္ေတြမွာ အဲ့ဒီလို က႑ခဲြျခားထားတာမ်ိဳး မေတြ႔ရပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တစ္ခု ေျပာလိုပါတယ္... ဒီစာေတြဟာ ကြန္ျပဴတာေတြထဲမွာေရာ e-book အေနနဲ ့ေရာ လံုး၀ ကိုမရွိေသးပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အင္တာနက္နဲ ့မိတ္ေဆြေတြဆီမွာပါ e-book အျဖစ္နဲ ့ရွာတာ ႏွံ႕ေနပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္ဒါေတြကို ရိုက္တင္ေပးျပီး အဆံုးသတ္သြားရင္ ကိုphyo ေျပာသလို e-book အျဖစ္ေရာက္သြားမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ ့အဲ့ဒီလို ရိုက္ျပီး စာအုပ္မ်ား က႑မွာ တင္ျပခြင့္ရွိမယ္လို ့ထင္ပါတယ္။ ဖုိရမ္ကလည္း e-book ေတြ အျဖစ္သာတင္ရမယ္လို ့ကန္ ့သတ္ထားတာမ်ိဳး မေတြ ့မိလို ့ပါ။ ကန္ ့သတ္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ေတာင္ ေဆြးေႏြးခ်က္ က႑မွာ ေျပာင္းေပးလိုက္ရံုပါပဲ။ မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနစရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။
ကၽြန္ေတာ္တင္ျပမယ့္ အေၾကာင္းအရာေတြမွာ နဂိုကတည္းကိုက အျပန္ျပန္အလွန္လွန္ ေျပာဆိုခ်က္ေတြျဖစ္လို ေအာက္က comment ေတြတက္လာရင္ တက္တဲ့ အဲ့ဒီ comment အေပၚမွာ တျခားလူေတြ ၀င္ေျပာၾကရင္း ကၽြန္ေတာ္တင္ျပတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြအေပၚမွာ စိတ္၀င္တစား ဖတ္ရွုမွု ေလ်ာ့နည္းသြားမယ္ ထင္လို ့comment မေပးဖို ့သာ ေမတၱာရပ္ခံၾကည့္တာပါ။ ၀င္ေပးရင္ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ ဒီတုိင္းေလး အနည္းငယ္ သတိထားမိသြားေအာင္ ေမတၱာရပ္ခံရုံပါပဲ။

ေလးစားစြာျဖင့္
အရံခ

CrazyEyeStone
09-13-2010, 02:36 PM
ဒီစာဟာ ဆရာေတာ့္အမႈကိစၥေတြ မျဖစ္ခင္ ေနာက္ဆံုးေပးစာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာေရးၿပီး တစ္ပတ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ မႏၲေလးကိုၾကြပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ သိၿပီးျဖစ္ၾကတဲ့အတုိင္း ကိစၥဇာတ္လမ္းေတြ စပါတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္လို ့ကၽြန္ေတာ္တင္ျပလုိက္ပါတယ္။

ၿပီးခဲ့တဲ့ လထဲက အဓမၼ၀ါဒကို တြန္းလွန္ၾကစို႔ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ ့ဓမၼ၀ိဟာရီတို႔ကို ဆဲဆိုတဲ့ စကားေတြ ေျပာထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒကာ၊ ဒကာမေတြလဲ ေတြ႔ေကာင္း ေတြ႔ၾကမွာပဲ။ ေလာက္ေကာင္၊ ျခေကာင္၊ ေခြး တိရစာၧန္ေကာင္ဆိုတဲ့ စကားေတြနဲ႔ေပါ့။ အဲဒီလို လုပ္သူက အရိယာသူေတာ္ျမတ္တို႔ တရားအလင္းအလံကို ကိုယ္စားျပဳထားသူ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီစကားမ်ိဳးကို ဒီလိုသူရဲ ့ပါးစပ္ဖ်ားက ထြက္လာရသတဲ့လားလို႔ အ့ံအားတသင့္ ျဖစ္ရတယ္။ ဆဲတယ္ဆိုတာ ယဥ္ေက်းၿပီးၾကတဲ့ အရိယာေတြ အေနနဲ႔ ဇာတ္၊ အမည္၊ အႏြယ္၊ အလုပ္၊ အတတ္၊ အနာ အစစေတြနဲ႔ ေျပာဆိုတာေတြရဲ႕အမည္ပဲ။

အဆဲခံရသူဟာ ဆဲတဲ့အတိုင္းဟုတ္ေနရင္ နာရမွာပါပဲ။ ဆဲတဲ့အခါ အသံုးခ်ခံရတဲ့ စကားေလဟာ တျခားစကားသံ ေလနဲ႔ မတူတဲ့ အခ်င္းအရာရွိတဲ့ ေလျဖစ္လို႔ပါပဲ။ အဲဒီစကားသံေလဟာ အဆဲခံရသူကို ေ၀ဒနာဆိုးေတြ ျဖစ္ေစလို႔ပါပဲ။ အခုေတာ့ အဆဲခံရသူဟာ ဆဲတ့ဲအတိုင္း မဟုတ္တဲ့သူျဖစ္ေတာ့ အဲဒီဆဲသံျပဳသူကပဲ အဲဒီေ၀ဒနာဆိုးေတြ ျပန္ယူရမွာ မလြဲျဖစ္လို႔ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရပါတယ္။

ဓမၼ၀ိဟာရီတို႔ဟာ ေထရ၀ါဒဂိုဏ္းဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ေနသူမဟုတ္ၾကတာေတြပဲ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၅ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ကတည္းက ေထရ၀ါဒဂိုဏ္း ဗုဒၶဘာသာ အျဖစ္ကို စြန္႔လႊတ္ေၾကာင္း ေထရ၀ါဒဂိုဏ္းဗုဒၶဘာသာ သံဃာ့မဟာနာယကအဖြဲ႔နဲ႔ အစိုးရအဖြဲ႔၊ သာသနာေရးဌာန၀န္ႀကီး၊ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္၊ သမၼတ၊ ပါတီဥကၠ႒ႀကီးတို႔ဆီ အထိ အတိအလင္း မိတၱဴစာလႊာေတြ ေပးပို႔ ေၾကျငာခဲ့တာပဲ။ ေထရ၀ါဒဂိုဏ္းက ပိုင္ဆုိင္ခ့ဲတဲ့ လဟုဘ႑ာ၊ ဂ႐ုဘ႑ာေတြလဲ ဘာတစ္ခုမွ မသံုးစြဲခဲ့သူပဲ။ တရားေဟာတာလဲ ပစၥဳပၸနကမၼ၀ါဒ ဓမၼသစၥာကို ယံုၾကည္ၾကသူ၊ ဆည္းကပ္ၾကတဲ့သူနဲ ့အဲဒီအတိုင္း က်င့္သံုးေနၾကသူေတြကိုပဲ ေဟာေျပာတာပဲ။ စာေတြလဲ သူတုိ႔ဖတ္ဖို႔ ေရးခဲ့တာပဲ။

ဘယ္ေထရ၀ါဒဂိုဏ္း အသားထဲထြက္လို႔လဲ။ ဘယ္ေထရ၀ါဒဂိုဏ္း အသားေတြကို စားေနလို႔လဲ။ ဘယ္ေထရ၀ါဒဂိုဏ္း သားေရနားေတြကို စားေနလို႔လဲ။ ဘယ္ေထရ၀ါဒဂိုဏ္း စားတဲ့ခြက္ထဲမွာစားၿပီး က်င္ငယ္စြန္႔ေနလို႔လဲ။ မဟုတ္တာေတြနဲ႔ မဟုတ္သူကို ဆဲေရးတာဟာ ဆဲေရးခ်က္ေတြက ဆဲေရးသူပဲ ျပန္ယူရဖို႔ေတြ ျဖစ္ေနလို႔ စိ္တ္မေကာင္းရတာပါပဲ။

ဓမၼ၀ိ္ဟာရီဟာ တစ္ခ်ိန္က ေထရ၀ါဒဂိုဏ္း ဗုဒၶဘာသာအတြင္းမွာ ပညာသင္၊ ရွင္ျပဳ၊ ပဥၨင္းခံ ေထရ၀ါဒကို ၾကည္ညိဳတဲ့ ဒကာဒကာမေတြဆီက ပစၥည္းေလးပါးကို မွီခိုခဲ့သူပါပဲ။ သာမေဏအသက္နဲ ့ေပါင္းစပ္ရင္ ႏွစ္ ၃၀ေက်ာ္ပါမယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ေတြအတြင္းက ေထရ၀ါဒလဲမသိ၊ ေထရ၀ါဒမဟုတ္တာလဲမသိ၊ ဗုဒၶဘာသာပဲ သိပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာဟာ ဘုန္းႀကီးရဟန္းပဲ၊ ဘုန္းႀကီးရဟန္းဟာ ဗုဒၶဘာသာလို႔ပဲေပါ့။

တရားရွာလို႔ အရိယသစၥာသိလာေတာ့ အဲ့ဒီအရိယသစၥာကို ဘုန္းႀကီးရဟန္ဒေတြက လက္မခံၾကဘူး။ လက္မခံတဲ့ ဘုန္းႀကီးရဟန္းေတြက အရိယသစၥာသိၾကသလားဆိုေတာ့လဲ သိၾကတာမဟုတ္ဘူး။ မသိပဲနဲ႔ ဘာေၾကာင့္ လက္မခံရသလဲဆိုေတာ့ သူတို႔အသိနဲ႔ မညီလို႔ပဲ။ ဒီအသိကို သူတို႔ ဘယ္ကရလဲ စစ္ၾကည့္ေတာ့ စာေပထဲကရတာ ေတြ႔ရတယ္။ ဘုရားေဟာပါဠိနဲ႔ အ႒ကထာ၊ ဋီကာေတြက အသိေတြေပါ့။

အဲ့ဒီ စာေပေတြထဲက အသိေတြဟာ လူကိုယ္တိုင္ရဲ႕ အသိအျဖစ္ ေျပာင္းလဲမၾကည့္ႏုိင္ရင္ ဘာသ႐ုပ္မွ မေပၚႏိုင္တာပဲ။ အေကာင္းသ႐ုပ္၊ အဆိုးသ႐ုပ္ ဘာမွမေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ဘူးေပါ့။ အဲ့ဒီစာေတြထဲက အသိေတြဟာ လူ႔ကိုယ္သိျဖစ္ေအာင္ လုပ္လို႔လဲ မလြယ္ဘူး။ မရတာ ရေအာင္လုပ္လို႔ ရေတာ့လဲ လူလံုးမလွ ျဖစ္တယ္။ လူနဲ႔မတူသူေပါ့။ ဒီေတာ့ လုပ္လဲ မလုပ္၀ံ့ၾကဘူး။ ဒီအလုပ္ကို ေနာင္ဘ၀ ေရႊ႕ထားၾကရတယ္။

ဒီလိုျဖစ္ေတာ့ ဘ၀က အားေနတယ္။ စာေတြလဲ ေပၚထြန္းေခတ္စားစျပဳလာေတာ့ စာေတြ ေရးၾက၊ ကူးၾက၊ စာျပဳတာေတြ လုပ္ၾက၊ သက္ယူၾက၊ ပို႔ခ်ၾက၊ ဒီလိုေတြလုပ္တာ မ်ားလာေတာ့ ဘုရားေဟာ ပိဋကတ္ကို မသိပဲ စာေပၚစာဆင့္တာေတြေၾကာင့္ စာေကာက္ေၾကာင္းဟာ ဘုရားေဟာတာနဲ႔ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ဆန္႔က်င္ရာဆီ ေရာက္တဲ့အထိ ျဖစ္ရၿပီေပါ့။

စကားတစ္ခုပဲျဖစ္ျဖစ္၊ စာတစ္ခုပဲျဖစ္ျဖစ္ အနက္အသိမပါပဲ ေဆာင္လာရင္ အဆက္မ်ားတဲ့အခါ ပင္မဆိုလိုတာနဲ႔ လြဲခ်င္တိုင္းလြဲႏုိင္တာကို အလြယ္တကူ သိႏုိင္ၾကတာပဲ။ အနက္ဆိုလို႔ စကားထဲက စကားနက္၊ စာထဲကစာနက္ကို ဆိုလိုတာမဟုတ္ မဟုတ္ပါဘူး။ စကားအျဖစ္ စာအျဖစ္ ကိုယ္စားျပဳမႈကို ျဖစ္ေစရတဲ့ အရာမွ အနက္ျဖစ္ပါတယ္။

ဘုရားေဟာ ပါဠိေတာ္ျဖစ္တဲ့ စကားေတြရဲ႕ အနက္ဟာ အရိယသစၥာအျဖစ္ေတြပါ။ လူေတြ အဲ့ဒီ အရိယသစၥာသိၾကၿပီး အရိယာျဖစ္ၾကတဲ့ အျဖစ္ေတြဟာ ဘုရာေဟာစကား အရိယသစၥာရဲ႕အနက္ေတြပဲ။ ေႏွာင္းေခတ္ သာသနာ့၀န္ထမ္းေတြ ဒီအနက္ေတြ မျဖစ္ၾကဘူး။ ျဖစ္တယ္လို႔ ဘယ္သူမွ မေျပာၾကဘူး။ ေျပာသူကလဲ အေၾကာင္းအက်ိဳးညီေအာင္ မေျပာႏိုင္ၾကဘူး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဒီအေၾကာင္းက မေျပာေကာင္းတဲ့အေၾကာင္းလို႔ မွတ္ယူအထားခံရတဲ့ အရာျဖစ္လာတယ္။ ဘုရားလက္ထက္က ဘုန္းႀကီးအခ်င္းခ်င္း ႏႈတ္ဆက္စကားအျဖစ္ ေျပာလာခဲ့တဲ့ စကားပဲ။

ဒီလိုျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ဓမၼ၀ိဟာရီက ဘုရားေဟာ ပါဠိေတာ္ထဲက စကားအျဖစ္ အရိယသစၥာအျဖစ္ေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ဒါကို သံဃာ့ဂိုဏ္း အဆင့္ဆင့္ ေပၚလာေတာ့ ၀မ္းသာအားရနဲ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္တင္ျပတယ္။ ဘာမွမလုပ္ေတာ့ အရိယသစၥာနက္ကလြဲၿပီး ဘုရားစကားကုိ တျခားအျဖစ္ ေျပာေနၾကတာေတြ ဖယ္ရွားဖို႔ ဓမၼ၀ိဟာရီက တရားစြဲလိုက္တယ္။ ဒါကို မေျဖရွင္းပဲ ဓမၼ၀ိဟာရီကို သာသနာက လြင့္ပါးေအာင္ သူတို႔ လုပ္ၾကတယ္။ လုပ္ၾကသူေတြဟာ ေထရ၀ါဒီေတြပဲ။

အဲ့ဒီအခါမွ ေထရ၀ါဒဂိုဏ္း ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ဘာလဲလို႔ ဆင္ျခင္မႈမ်က္စိ တအားဖြင့္ၾကည့္ရတယ္။ ေထရ၀ါဒဂိုဏ္း ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ဘုရားေဟာပါဠိကို အ႒ကထာ၊ ဋီကာေတြက ဖြင့္တဲ့အနက္ေတြနဲ႔ ဘုရားေဟာစကားေတြကို နားလည္ေပးၾကသူေတြပဲ။ ဘုရားစကားအနက္ေဖာ္ဖို႔ဆိုတာ ဘုရားရဲ႕ အရိယသစၥာသိၿပီးသူသာ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့အရာပဲ။ အ႒ကထာဆရာဟာ အရိယာအျဖစ္နဲ႔ အလြန္ေ၀းကြာတဲ့ မိစၧာဒိ႒ိအျမင္ရွိသူ ပုထုဇဥ္ပဲ။ ဒါကို ေထရ၀ါဒီတုိင္းလည္း သိၾကၿပီးျဖစ္တယ္။

ေထရ၀ါဒဂိုဏ္းဗုဒၶဘာသာဟာ ဘုရားေဟာပါဠိကို အ႒ကထာေျပာတဲ့အနက္နဲ႔ ညီတာကိုပဲ လက္ခံတဲ့ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္တာကို အထင္အလင္းအျပတ္အသား သိလာရတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမွန္သမွ်ဟာ ေထရ၀ါဒျဖစ္ေစ၊ ေထရ၀ါဒမဟုတ္သူျဖစ္ေစ ဘုရားေဟာပါဠိေတာ္နဲ႔ သက္ဆိုင္သူျဖစ္တယ္။ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလဲ ဘုရားေဟာပါဠိနဲ႔ သက္ဆိုင္သလို၊ ေထရ၀ါဒမဟုတ္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာလဲ ဘုရားေဟာပါဠိနဲ႔ သက္ဆိုင္တယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာက ပါဠိေတာ္ကို အ႒ကထာက အနက္ျပတဲ့အတုိင္း လက္ခံတဲ့ ဗုဒၶဘာသာပဲ။ ေထရ၀ါဒမဟုတ္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာက ပါဠိေတာ္ကို အ႒ကထာျပတဲ့အနက္ကို အသိအမွတ္မျပဳပဲ ပါဠိေတာ္တစ္ေနရာနဲ႔ ပါဠိေတာ္တျခားတစ္ေနရာ ညႇိႏႈိင္းၿပီး သိရတဲ့အနက္ကို လက္ခံတဲ့ ဗုဒၶဘာသာပဲ။

ဓမၼ၀ိဟာရိဟာ ေထရ၀ါဒက လက္ခံတဲ့စနစ္နဲ႔ ဘုရားေဟာပါဠိေတာ္ကို လက္မခံပဲ ပါဠိေတာ္တစ္ေနရာရဲ႕ေဟာခ်က္ကို တျခားတစ္ေနရာ ပါဠိေတာ္ရဲ႕ေဟာခ်က္နဲ႔ ညႇိႏႈိင္းလက္ခံသူျဖစ္ေတာ့ ေထရ၀ါဒဂိုဏ္းသံဃာထဲမွာ ျပဴးေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္ၿပီး ေထရ၀ါဒဂိုဏ္းသံဃာက ေထရ၀ါဒဂိုဏ္း သာသနာ့အ႐ႈံးစာရင္းထဲ အသြင္းခံရတာပဲ။

သူတို႔နဲ႔မတူသူမို႔ မၾကည္ျဖဴတာဟာ ဓမၼတာပဲ။ မသိပဲနဲ႔ေျပာသူတို႔ရဲ႕ဓမၼနဲ႔ သိၿပီးေျပာသူတို႔ရဲ႕ဓမၼ ဒီႏွစ္၀မွာ ဘယ္ဟာဓမၼ၊ ဘယ္ဟာအဓမၼဆိုတာ ခြဲျခားရင္ မသိပါဘူးလို႔ အတိအလင္း၀န္ခံထားသူက ေျပာတဲ့ ဓမၼဟာ အဓမၼျဖစ္ေၾကာင္း အသိအမွတ္ ျပဳၾကရမွာပါ။ သိၿပီးေျပာသူရဲ႕ဓမၼဟာ ဓမၼလို႔ မထင္ႏိုင္ေသာ္မွ အရမ္းမပယ္ခ်ပဲ စူးစမ္းေလ့လာရမွာပါ။ ဒါကို ဒီလိုလုပ္ဖို႔ ၀န္ေလးသူဆိုရင္ေတာ့ ၀န္ေလးသူရဲ႕တာ၀န္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဓမၼသိသူဆိုသူရဲ႕ဓမၼကို ကိုယ္တုိင္အနီးကပ္ မေလ့လာဘူးေသာ္မွ အနီးကပ္ေလ့လာထားသူတို႔ရဲ႕ ေလ့လာခ်က္အရ ဓမၼမဟုတ္ပဲ အဓမၼျဖစ္တာ သိၿပီးသားလို႔ ထင္ေကာင္းထင္မလားပဲ။ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာကို ၾကည္ညိဳေသာအသင္းအဖြဲ႔တစ္ခုက တာ၀န္သိစြာ ေလ့လာထား႐ွိၿပီးသမွ် အျပည့္အစံု အစီအရင္ခံထားေသာ စာတမ္းအရ သိရတယ္လို႔ ေျပာထားလို႔ပဲ။ ကိုယ္ဆည္းကပ္တဲ့ ဘာသာအတြင္းမွာေတာင္ ကၽြမ္းက်င္တဲ့အသိ မရွိေသးသူက ကိုယ္ဆည္းကပ္တာမဟုတ္တဲ့ ဘာသာအျခားတစ္ခုကို ေလ့လာသိျမင္ျပထားတာကို အားကိုးေလာက္တယ္ထင္ၿပီး အဲ့ဒီ အဓမၼ၀ါဒတြန္းလွန္ၾကဖို႔ ေဆာ္ၾသတာ အံ့စရာပဲ။

အဓမၼ၀ါဒဆိုတာ ဘယ္လိုျဖစ္လို႔လဲေမးရင္ ႐ုိး႐ိုးေျဖရင္ ကိုယ္နဲ႔မတူလို႔ လို႔ ေျဖမလားပါပဲ။ ကိုယ္နဲ႔မတူတာေတြ အဓမၼလုပ္ရင္ ကိုယ္သိတာ ဓမၼေပါ့။ ဓမၼျဖစ္တယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကို ဘာေတြေဆာင္ႏိုင္ၿပီလဲ။ ဘယ္၀ိဇၨာဉာဏ္ေတြကို ေပါက္ေအာင္ ေဆာင္ႏိုင္ၿပီလဲ။ ဘယ္က်င့္စဥ္ မဂၢေတြက်င့္ၿပီး ေဆာင္ႏိုင္တာလဲ။

ဘုရားေဟာထားတဲ့ သတိပ႒ာန္ေတြ၊ သမၼပၸဓါန္ေတြ၊ ဣဒၶိပါတ္ေတြ လက္ညႇိဳးထုိးျပေနလို႔ေတာ့ ဘာမွျဖစ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေနာင္ဘ၀ေတြ လက္ညႇိဳးထိုးျပေနလို႔လဲ အလုပ္မဟုတ္ပါဘူး။ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ေျဖေလ ကိုယ္သိတာ ဘာမွမရွိေလျဖစ္တာ သိရမွာပါ။

ကိုယ္ကဓမၼျဖစ္ေနရင္ ကိုယ္ကအဓမၼလို႔ အစြပ္စြဲခံရတဲ့အရာဟာ အဓမၼမျဖစ္ပဲ ဓမၼျဖစ္ေနႏိုင္တာကို သတိထားမိဖို႔လိုပါတယ္။ ကိုယ့္မွာ ကိုယ္တိုင္ရထားတဲ့ ဓမၼမရွိပဲ စာထဲကဓမၼပဲရွိမယ္ဆိုရင္ ဓမၼမသိသူစာရင္းထဲ ထည့္သြင္းထားသင့္ပါတယ္။ အဲ့ဒီလိုထားႏုိင္ရင္ အဓမၼ၀ါဒကို တြန္းလွန္ၾကလို႔ ေဆာ္ၾသမဲ့အစား ငါတို႔အသိအရ အဓမၼလို႔ အေျပာခံရသူေတြက ဘာေတြကို ဘယ္လိုေျပာေနတာလဲ ေလ့လာၾကည့္ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။

ကိုယ္နဲ႔မတူသူကို ျပစ္တင္စကားေျပာတာဟာ ကိုယ္ကမွားေနရင္ အျပစ္တင္တာေတြလည္း မွားေနႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုမွားရင္ ကိုယ့္ဆီမွာရွိတဲ့ ျဖဴစင္တဲ့ စိတ္ထားကေလးဟာ ညစ္ေထးအသြားခံရစရာ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္နဲ႔မတူသူရဲ႕အျမင္ဟာ ဘာလဲလို႔ အနီးကပ္ေလ့လာ စူးစမ္းသင့္ပါတယ္။ ကိုယ္ေလ့လာသူဆီက အမွားေတြကူးလာမွာ စိုးပါတယ္ဆိုတာမ်ိဳး မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ ကိုယ့္ဆီမွာ အလင္းေရာင္ရွိၿပီးသားဆိုရင္ အေမွာင္ဟာ ကိုယ့္အလင္းေရာင္ကို အားနည္းသြားေအာင္ လုပ္ႏိုင္႐ိုး မရွိလို႔ပါပဲ။

တရားကို အားနဲ႔ အမ်ားနဲ႔ အႏိုင္ယူဖို႔ႀကိဳးစားတာဟာ မတရားပါဘူး။ ရွက္ဖြယ္လဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ပဲ ကိုယ္သိတာကမွ တရားလို႔ထင္ရင္ မတရားလို႔ထင္ေနတဲ့ အရာကို လာေရာက္ၿပီး ေဆြးေႏြးဆံုးမ ေခ်ဖ်က္ျပႏိုင္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘုရားလက္ထက္က သူေတာ္ေကာင္းရဟန္းေတြဟာ အရွင္သာတိ၊ အရွင္ယမက အစစတို႔ရဲ႕ အမွားကို အမွန္ထင္ေနသူေတြကို ကုိယ္တုိင္ေတြ႔ဆံု ေျပာဆိုဆံုးမၾကတာ အထင္အရွားရွိခဲ့တာပဲ။ ေကာလာဟလေတြကို အခုိင္အမာထားၿပီး တစ္ဖက္သားကို နိမ့္ပါးေအာင္ အားထုတ္တာဟာ အားထုတ္သူကို ပ်က္စီးေစဖို႔ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

ေကာလာဟလဆိုတာ အဓိပၸါယ္မွန္ကို သိႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းမရွိသူေတြရဲ႕ေျပာဆိုတင္ျပခ်က္မ်ား ျဖစ္ပါတယ္။

ဒကာဒကာမတို႔ေရ စာကရွည္သြားၿပီ။ စာရြက္ကုန္ေတာ့မယ့္။ ဒီလမွာ ဒီမွ်နဲ႔ အဆံုးသတ္ေပးရလိမ့္မယ္။

ဓမၼ၀ိဟာရီ
၁၃၇၁ ခုႏွစ္၊ ျပာသိုလဆုတ္ ၂ ရက္၊
၁.၁.၂၀၁၀ ေသာၾကာေန႔။

kyaw81
09-14-2010, 08:00 PM
ဒီစာဟာ ဆရာေတာ့္အမႈကိစၥေတြ မျဖစ္ခင္ ေနာက္ဆံုးေပးစာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာေရးၿပီး တစ္ပတ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ မႏၲေလးကိုၾကြပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ သိၿပီးျဖစ္ၾကတဲ့အတုိင္း ကိစၥဇာတ္လမ္းေတြ စပါတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္လို ့ကၽြန္ေတာ္တင္ျပလုိက္ပါတယ္။

ၿပီးခဲ့တဲ့ လထဲက အဓမၼ၀ါဒကို တြန္းလွန္ၾကစို႔ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ ့ဓမၼ၀ိဟာရီတို႔ကို ဆဲဆိုတဲ့ စကားေတြ ေျပာထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒကာ၊ ဒကာမေတြလဲ ေတြ႔ေကာင္း ေတြ႔ၾကမွာပဲ။ ေလာက္ေကာင္၊ ျခေကာင္၊ ေခြး တိရစာၧန္ေကာင္ဆိုတဲ့ စကားေတြနဲ႔ေပါ့။ အဲဒီလို လုပ္သူက အရိယာသူေတာ္ျမတ္တို႔ တရားအလင္းအလံကို ကိုယ္စားျပဳထားသူ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီစကားမ်ိဳးကို ဒီလိုသူရဲ ့ပါးစပ္ဖ်ားက ထြက္လာရသတဲ့လားလို႔ အ့ံအားတသင့္ ျဖစ္ရတယ္။ ဆဲတယ္ဆိုတာ ယဥ္ေက်းၿပီးၾကတဲ့ အရိယာေတြ အေနနဲ႔ ဇာတ္၊ အမည္၊ အႏြယ္၊ အလုပ္၊ အတတ္၊ အနာ အစစေတြနဲ႔ ေျပာဆိုတာေတြရဲ႕အမည္ပဲ။

အဆဲခံရသူဟာ ဆဲတဲ့အတိုင္းဟုတ္ေနရင္ နာရမွာပါပဲ။ ဆဲတဲ့အခါ အသံုးခ်ခံရတဲ့ စကားေလဟာ တျခားစကားသံ ေလနဲ႔ မတူတဲ့ အခ်င္းအရာရွိတဲ့ ေလျဖစ္လို႔ပါပဲ။ အဲဒီစကားသံေလဟာ အဆဲခံရသူကို ေ၀ဒနာဆိုးေတြ ျဖစ္ေစလို႔ပါပဲ။ အခုေတာ့ အဆဲခံရသူဟာ ဆဲတ့ဲအတိုင္း မဟုတ္တဲ့သူျဖစ္ေတာ့ အဲဒီဆဲသံျပဳသူကပဲ အဲဒီေ၀ဒနာဆိုးေတြ ျပန္ယူရမွာ မလြဲျဖစ္လို႔ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရပါတယ္။

ဓမၼ၀ိဟာရီတို႔ဟာ ေထရ၀ါဒဂိုဏ္းဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ေနသူမဟုတ္ၾကတာေတြပဲ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၅ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ကတည္းက ေထရ၀ါဒဂိုဏ္း ဗုဒၶဘာသာ အျဖစ္ကို စြန္႔လႊတ္ေၾကာင္း ေထရ၀ါဒဂိုဏ္းဗုဒၶဘာသာ သံဃာ့မဟာနာယကအဖြဲ႔နဲ႔ အစိုးရအဖြဲ႔၊ သာသနာေရးဌာန၀န္ႀကီး၊ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္၊ သမၼတ၊ ပါတီဥကၠ႒ႀကီးတို႔ဆီ အထိ အတိအလင္း မိတၱဴစာလႊာေတြ ေပးပို႔ ေၾကျငာခဲ့တာပဲ။ ေထရ၀ါဒဂိုဏ္းက ပိုင္ဆုိင္ခ့ဲတဲ့ လဟုဘ႑ာ၊ ဂ႐ုဘ႑ာေတြလဲ ဘာတစ္ခုမွ မသံုးစြဲခဲ့သူပဲ။ တရားေဟာတာလဲ ပစၥဳပၸနကမၼ၀ါဒ ဓမၼသစၥာကို ယံုၾကည္ၾကသူ၊ ဆည္းကပ္ၾကတဲ့သူနဲ ့အဲဒီအတိုင္း က်င့္သံုးေနၾကသူေတြကိုပဲ ေဟာေျပာတာပဲ။ စာေတြလဲ သူတုိ႔ဖတ္ဖို႔ ေရးခဲ့တာပဲ။

ဘယ္ေထရ၀ါဒဂိုဏ္း အသားထဲထြက္လို႔လဲ။ ဘယ္ေထရ၀ါဒဂိုဏ္း အသားေတြကို စားေနလို႔လဲ။ ဘယ္ေထရ၀ါဒဂိုဏ္း သားေရနားေတြကို စားေနလို႔လဲ။ ဘယ္ေထရ၀ါဒဂိုဏ္း စားတဲ့ခြက္ထဲမွာစားၿပီး က်င္ငယ္စြန္႔ေနလို႔လဲ။ မဟုတ္တာေတြနဲ႔ မဟုတ္သူကို ဆဲေရးတာဟာ ဆဲေရးခ်က္ေတြက ဆဲေရးသူပဲ ျပန္ယူရဖို႔ေတြ ျဖစ္ေနလို႔ စိ္တ္မေကာင္းရတာပါပဲ။

ဓမၼ၀ိ္ဟာရီဟာ တစ္ခ်ိန္က ေထရ၀ါဒဂိုဏ္း ဗုဒၶဘာသာအတြင္းမွာ ပညာသင္၊ ရွင္ျပဳ၊ ပဥၨင္းခံ ေထရ၀ါဒကို ၾကည္ညိဳတဲ့ ဒကာဒကာမေတြဆီက ပစၥည္းေလးပါးကို မွီခိုခဲ့သူပါပဲ။ သာမေဏအသက္နဲ ့ေပါင္းစပ္ရင္ ႏွစ္ ၃၀ေက်ာ္ပါမယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ေတြအတြင္းက ေထရ၀ါဒလဲမသိ၊ ေထရ၀ါဒမဟုတ္တာလဲမသိ၊ ဗုဒၶဘာသာပဲ သိပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာဟာ ဘုန္းႀကီးရဟန္းပဲ၊ ဘုန္းႀကီးရဟန္းဟာ ဗုဒၶဘာသာလို႔ပဲေပါ့။

တရားရွာလို႔ အရိယသစၥာသိလာေတာ့ အဲ့ဒီအရိယသစၥာကို ဘုန္းႀကီးရဟန္ဒေတြက လက္မခံၾကဘူး။ လက္မခံတဲ့ ဘုန္းႀကီးရဟန္းေတြက အရိယသစၥာသိၾကသလားဆိုေတာ့လဲ သိၾကတာမဟုတ္ဘူး။ မသိပဲနဲ႔ ဘာေၾကာင့္ လက္မခံရသလဲဆိုေတာ့ သူတို႔အသိနဲ႔ မညီလို႔ပဲ။ ဒီအသိကို သူတို႔ ဘယ္ကရလဲ စစ္ၾကည့္ေတာ့ စာေပထဲကရတာ ေတြ႔ရတယ္။ ဘုရားေဟာပါဠိနဲ႔ အ႒ကထာ၊ ဋီကာေတြက အသိေတြေပါ့။

အဲ့ဒီ စာေပေတြထဲက အသိေတြဟာ လူကိုယ္တိုင္ရဲ႕ အသိအျဖစ္ ေျပာင္းလဲမၾကည့္ႏုိင္ရင္ ဘာသ႐ုပ္မွ မေပၚႏိုင္တာပဲ။ အေကာင္းသ႐ုပ္၊ အဆိုးသ႐ုပ္ ဘာမွမေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ဘူးေပါ့။ အဲ့ဒီစာေတြထဲက အသိေတြဟာ လူ႔ကိုယ္သိျဖစ္ေအာင္ လုပ္လို႔လဲ မလြယ္ဘူး။ မရတာ ရေအာင္လုပ္လို႔ ရေတာ့လဲ လူလံုးမလွ ျဖစ္တယ္။ လူနဲ႔မတူသူေပါ့။ ဒီေတာ့ လုပ္လဲ မလုပ္၀ံ့ၾကဘူး။ ဒီအလုပ္ကို ေနာင္ဘ၀ ေရႊ႕ထားၾကရတယ္။

ဒီလိုျဖစ္ေတာ့ ဘ၀က အားေနတယ္။ စာေတြလဲ ေပၚထြန္းေခတ္စားစျပဳလာေတာ့ စာေတြ ေရးၾက၊ ကူးၾက၊ စာျပဳတာေတြ လုပ္ၾက၊ သက္ယူၾက၊ ပို႔ခ်ၾက၊ ဒီလိုေတြလုပ္တာ မ်ားလာေတာ့ ဘုရားေဟာ ပိဋကတ္ကို မသိပဲ စာေပၚစာဆင့္တာေတြေၾကာင့္ စာေကာက္ေၾကာင္းဟာ ဘုရားေဟာတာနဲ႔ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ဆန္႔က်င္ရာဆီ ေရာက္တဲ့အထိ ျဖစ္ရၿပီေပါ့။

စကားတစ္ခုပဲျဖစ္ျဖစ္၊ စာတစ္ခုပဲျဖစ္ျဖစ္ အနက္အသိမပါပဲ ေဆာင္လာရင္ အဆက္မ်ားတဲ့အခါ ပင္မဆိုလိုတာနဲ႔ လြဲခ်င္တိုင္းလြဲႏုိင္တာကို အလြယ္တကူ သိႏုိင္ၾကတာပဲ။ အနက္ဆိုလို႔ စကားထဲက စကားနက္၊ စာထဲကစာနက္ကို ဆိုလိုတာမဟုတ္ မဟုတ္ပါဘူး။ စကားအျဖစ္ စာအျဖစ္ ကိုယ္စားျပဳမႈကို ျဖစ္ေစရတဲ့ အရာမွ အနက္ျဖစ္ပါတယ္။

ဘုရားေဟာ ပါဠိေတာ္ျဖစ္တဲ့ စကားေတြရဲ႕ အနက္ဟာ အရိယသစၥာအျဖစ္ေတြပါ။ လူေတြ အဲ့ဒီ အရိယသစၥာသိၾကၿပီး အရိယာျဖစ္ၾကတဲ့ အျဖစ္ေတြဟာ ဘုရာေဟာစကား အရိယသစၥာရဲ႕အနက္ေတြပဲ။ ေႏွာင္းေခတ္ သာသနာ့၀န္ထမ္းေတြ ဒီအနက္ေတြ မျဖစ္ၾကဘူး။ ျဖစ္တယ္လို႔ ဘယ္သူမွ မေျပာၾကဘူး။ ေျပာသူကလဲ အေၾကာင္းအက်ိဳးညီေအာင္ မေျပာႏိုင္ၾကဘူး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဒီအေၾကာင္းက မေျပာေကာင္းတဲ့အေၾကာင္းလို႔ မွတ္ယူအထားခံရတဲ့ အရာျဖစ္လာတယ္။ ဘုရားလက္ထက္က ဘုန္းႀကီးအခ်င္းခ်င္း ႏႈတ္ဆက္စကားအျဖစ္ ေျပာလာခဲ့တဲ့ စကားပဲ။

ဒီလိုျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ဓမၼ၀ိဟာရီက ဘုရားေဟာ ပါဠိေတာ္ထဲက စကားအျဖစ္ အရိယသစၥာအျဖစ္ေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ဒါကို သံဃာ့ဂိုဏ္း အဆင့္ဆင့္ ေပၚလာေတာ့ ၀မ္းသာအားရနဲ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္တင္ျပတယ္။ ဘာမွမလုပ္ေတာ့ အရိယသစၥာနက္ကလြဲၿပီး ဘုရားစကားကုိ တျခားအျဖစ္ ေျပာေနၾကတာေတြ ဖယ္ရွားဖို႔ ဓမၼ၀ိဟာရီက တရားစြဲလိုက္တယ္။ ဒါကို မေျဖရွင္းပဲ ဓမၼ၀ိဟာရီကို သာသနာက လြင့္ပါးေအာင္ သူတို႔ လုပ္ၾကတယ္။ လုပ္ၾကသူေတြဟာ ေထရ၀ါဒီေတြပဲ။

အဲ့ဒီအခါမွ ေထရ၀ါဒဂိုဏ္း ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ဘာလဲလို႔ ဆင္ျခင္မႈမ်က္စိ တအားဖြင့္ၾကည့္ရတယ္။ ေထရ၀ါဒဂိုဏ္း ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ဘုရားေဟာပါဠိကို အ႒ကထာ၊ ဋီကာေတြက ဖြင့္တဲ့အနက္ေတြနဲ႔ ဘုရားေဟာစကားေတြကို နားလည္ေပးၾကသူေတြပဲ။ ဘုရားစကားအနက္ေဖာ္ဖို႔ဆိုတာ ဘုရားရဲ႕ အရိယသစၥာသိၿပီးသူသာ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့အရာပဲ။ အ႒ကထာဆရာဟာ အရိယာအျဖစ္နဲ႔ အလြန္ေ၀းကြာတဲ့ မိစၧာဒိ႒ိအျမင္ရွိသူ ပုထုဇဥ္ပဲ။ ဒါကို ေထရ၀ါဒီတုိင္းလည္း သိၾကၿပီးျဖစ္တယ္။

ေထရ၀ါဒဂိုဏ္းဗုဒၶဘာသာဟာ ဘုရားေဟာပါဠိကို အ႒ကထာေျပာတဲ့အနက္နဲ႔ ညီတာကိုပဲ လက္ခံတဲ့ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္တာကို အထင္အလင္းအျပတ္အသား သိလာရတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမွန္သမွ်ဟာ ေထရ၀ါဒျဖစ္ေစ၊ ေထရ၀ါဒမဟုတ္သူျဖစ္ေစ ဘုရားေဟာပါဠိေတာ္နဲ႔ သက္ဆိုင္သူျဖစ္တယ္။ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလဲ ဘုရားေဟာပါဠိနဲ႔ သက္ဆိုင္သလို၊ ေထရ၀ါဒမဟုတ္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာလဲ ဘုရားေဟာပါဠိနဲ႔ သက္ဆိုင္တယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာက ပါဠိေတာ္ကို အ႒ကထာက အနက္ျပတဲ့အတုိင္း လက္ခံတဲ့ ဗုဒၶဘာသာပဲ။ ေထရ၀ါဒမဟုတ္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာက ပါဠိေတာ္ကို အ႒ကထာျပတဲ့အနက္ကို အသိအမွတ္မျပဳပဲ ပါဠိေတာ္တစ္ေနရာနဲ႔ ပါဠိေတာ္တျခားတစ္ေနရာ ညႇိႏႈိင္းၿပီး သိရတဲ့အနက္ကို လက္ခံတဲ့ ဗုဒၶဘာသာပဲ။

ဓမၼ၀ိဟာရိဟာ ေထရ၀ါဒက လက္ခံတဲ့စနစ္နဲ႔ ဘုရားေဟာပါဠိေတာ္ကို လက္မခံပဲ ပါဠိေတာ္တစ္ေနရာရဲ႕ေဟာခ်က္ကို တျခားတစ္ေနရာ ပါဠိေတာ္ရဲ႕ေဟာခ်က္နဲ႔ ညႇိႏႈိင္းလက္ခံသူျဖစ္ေတာ့ ေထရ၀ါဒဂိုဏ္းသံဃာထဲမွာ ျပဴးေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္ၿပီး ေထရ၀ါဒဂိုဏ္းသံဃာက ေထရ၀ါဒဂိုဏ္း သာသနာ့အ႐ႈံးစာရင္းထဲ အသြင္းခံရတာပဲ။

သူတို႔နဲ႔မတူသူမို႔ မၾကည္ျဖဴတာဟာ ဓမၼတာပဲ။ မသိပဲနဲ႔ေျပာသူတို႔ရဲ႕ဓမၼနဲ႔ သိၿပီးေျပာသူတို႔ရဲ႕ဓမၼ ဒီႏွစ္၀မွာ ဘယ္ဟာဓမၼ၊ ဘယ္ဟာအဓမၼဆိုတာ ခြဲျခားရင္ မသိပါဘူးလို႔ အတိအလင္း၀န္ခံထားသူက ေျပာတဲ့ ဓမၼဟာ အဓမၼျဖစ္ေၾကာင္း အသိအမွတ္ ျပဳၾကရမွာပါ။ သိၿပီးေျပာသူရဲ႕ဓမၼဟာ ဓမၼလို႔ မထင္ႏိုင္ေသာ္မွ အရမ္းမပယ္ခ်ပဲ စူးစမ္းေလ့လာရမွာပါ။ ဒါကို ဒီလိုလုပ္ဖို႔ ၀န္ေလးသူဆိုရင္ေတာ့ ၀န္ေလးသူရဲ႕တာ၀န္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဓမၼသိသူဆိုသူရဲ႕ဓမၼကို ကိုယ္တုိင္အနီးကပ္ မေလ့လာဘူးေသာ္မွ အနီးကပ္ေလ့လာထားသူတို႔ရဲ႕ ေလ့လာခ်က္အရ ဓမၼမဟုတ္ပဲ အဓမၼျဖစ္တာ သိၿပီးသားလို႔ ထင္ေကာင္းထင္မလားပဲ။ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာကို ၾကည္ညိဳေသာအသင္းအဖြဲ႔တစ္ခုက တာ၀န္သိစြာ ေလ့လာထား႐ွိၿပီးသမွ် အျပည့္အစံု အစီအရင္ခံထားေသာ စာတမ္းအရ သိရတယ္လို႔ ေျပာထားလို႔ပဲ။ ကိုယ္ဆည္းကပ္တဲ့ ဘာသာအတြင္းမွာေတာင္ ကၽြမ္းက်င္တဲ့အသိ မရွိေသးသူက ကိုယ္ဆည္းကပ္တာမဟုတ္တဲ့ ဘာသာအျခားတစ္ခုကို ေလ့လာသိျမင္ျပထားတာကို အားကိုးေလာက္တယ္ထင္ၿပီး အဲ့ဒီ အဓမၼ၀ါဒတြန္းလွန္ၾကဖို႔ ေဆာ္ၾသတာ အံ့စရာပဲ။

အဓမၼ၀ါဒဆိုတာ ဘယ္လိုျဖစ္လို႔လဲေမးရင္ ႐ုိး႐ိုးေျဖရင္ ကိုယ္နဲ႔မတူလို႔ လို႔ ေျဖမလားပါပဲ။ ကိုယ္နဲ႔မတူတာေတြ အဓမၼလုပ္ရင္ ကိုယ္သိတာ ဓမၼေပါ့။ ဓမၼျဖစ္တယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကို ဘာေတြေဆာင္ႏိုင္ၿပီလဲ။ ဘယ္၀ိဇၨာဉာဏ္ေတြကို ေပါက္ေအာင္ ေဆာင္ႏိုင္ၿပီလဲ။ ဘယ္က်င့္စဥ္ မဂၢေတြက်င့္ၿပီး ေဆာင္ႏိုင္တာလဲ။

ဘုရားေဟာထားတဲ့ သတိပ႒ာန္ေတြ၊ သမၼပၸဓါန္ေတြ၊ ဣဒၶိပါတ္ေတြ လက္ညႇိဳးထုိးျပေနလို႔ေတာ့ ဘာမွျဖစ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေနာင္ဘ၀ေတြ လက္ညႇိဳးထိုးျပေနလို႔လဲ အလုပ္မဟုတ္ပါဘူး။ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ေျဖေလ ကိုယ္သိတာ ဘာမွမရွိေလျဖစ္တာ သိရမွာပါ။

ကိုယ္ကဓမၼျဖစ္ေနရင္ ကိုယ္ကအဓမၼလို႔ အစြပ္စြဲခံရတဲ့အရာဟာ အဓမၼမျဖစ္ပဲ ဓမၼျဖစ္ေနႏိုင္တာကို သတိထားမိဖို႔လိုပါတယ္။ ကိုယ့္မွာ ကိုယ္တိုင္ရထားတဲ့ ဓမၼမရွိပဲ စာထဲကဓမၼပဲရွိမယ္ဆိုရင္ ဓမၼမသိသူစာရင္းထဲ ထည့္သြင္းထားသင့္ပါတယ္။ အဲ့ဒီလိုထားႏုိင္ရင္ အဓမၼ၀ါဒကို တြန္းလွန္ၾကလို႔ ေဆာ္ၾသမဲ့အစား ငါတို႔အသိအရ အဓမၼလို႔ အေျပာခံရသူေတြက ဘာေတြကို ဘယ္လိုေျပာေနတာလဲ ေလ့လာၾကည့္ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။

ကိုယ္နဲ႔မတူသူကို ျပစ္တင္စကားေျပာတာဟာ ကိုယ္ကမွားေနရင္ အျပစ္တင္တာေတြလည္း မွားေနႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုမွားရင္ ကိုယ့္ဆီမွာရွိတဲ့ ျဖဴစင္တဲ့ စိတ္ထားကေလးဟာ ညစ္ေထးအသြားခံရစရာ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္နဲ႔မတူသူရဲ႕အျမင္ဟာ ဘာလဲလို႔ အနီးကပ္ေလ့လာ စူးစမ္းသင့္ပါတယ္။ ကိုယ္ေလ့လာသူဆီက အမွားေတြကူးလာမွာ စိုးပါတယ္ဆိုတာမ်ိဳး မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ ကိုယ့္ဆီမွာ အလင္းေရာင္ရွိၿပီးသားဆိုရင္ အေမွာင္ဟာ ကိုယ့္အလင္းေရာင္ကို အားနည္းသြားေအာင္ လုပ္ႏိုင္႐ိုး မရွိလို႔ပါပဲ။

တရားကို အားနဲ႔ အမ်ားနဲ႔ အႏိုင္ယူဖို႔ႀကိဳးစားတာဟာ မတရားပါဘူး။ ရွက္ဖြယ္လဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ပဲ ကိုယ္သိတာကမွ တရားလို႔ထင္ရင္ မတရားလို႔ထင္ေနတဲ့ အရာကို လာေရာက္ၿပီး ေဆြးေႏြးဆံုးမ ေခ်ဖ်က္ျပႏိုင္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘုရားလက္ထက္က သူေတာ္ေကာင္းရဟန္းေတြဟာ အရွင္သာတိ၊ အရွင္ယမက အစစတို႔ရဲ႕ အမွားကို အမွန္ထင္ေနသူေတြကို ကုိယ္တုိင္ေတြ႔ဆံု ေျပာဆိုဆံုးမၾကတာ အထင္အရွားရွိခဲ့တာပဲ။ ေကာလာဟလေတြကို အခုိင္အမာထားၿပီး တစ္ဖက္သားကို နိမ့္ပါးေအာင္ အားထုတ္တာဟာ အားထုတ္သူကို ပ်က္စီးေစဖို႔ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

ေကာလာဟလဆိုတာ အဓိပၸါယ္မွန္ကို သိႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းမရွိသူေတြရဲ႕ေျပာဆိုတင္ျပခ်က္မ်ား ျဖစ္ပါတယ္။

ဒကာဒကာမတို႔ေရ စာကရွည္သြားၿပီ။ စာရြက္ကုန္ေတာ့မယ့္။ ဒီလမွာ ဒီမွ်နဲ႔ အဆံုးသတ္ေပးရလိမ့္မယ္။

ဓမၼ၀ိဟာရီ
၁၃၇၁ ခုႏွစ္၊ ျပာသိုလဆုတ္ ၂ ရက္၊
၁.၁.၂၀၁၀ ေသာၾကာေန႔။


ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ မွာ အက်င့္သုံးရပ္မွန္ကန္လို ေအာက္ပါ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ရဟႏၲာမေထရ္ျမတ္ႀကီး မ်ား ေပၚေပါက္ေတာ္
မူခဲ့ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို.မသိေသးေသာ ရဟႏၲာမေထရ္ျမတ္ႀကီးလည္းရွိပါေသးသည္။
တၿခားေသာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံမွ ရဟႏၲာမေထရ္ျမတ္ႀကီး စာရင္းမပါ၀င္ေသးပါ။

၁။ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

၂။ ကႏၷီ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

၂။ ေဝဘူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

၃။ အင္ေခ်ာင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

၃။ စြန္းလြန္း ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

၄။ ေတာင္တန္း သာသနာျပဳဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဦးဥတၱမသာရ

၅။ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဦဝိစိတၱသာရဘိဝံသ (ေနာက္ဆုံးခႏၶာဝန္ခ်ခါနီး ကပ္၍ ရဟႏ ၱာျဖစ္သြားသည္)

၆။ မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

၇။ မဟာေဗာဓိၿမိဳင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

၈။ သဲအင္းဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

၉။ ေမာင္းေထာင္ေျမဇင္းေတာရ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

၁၀။ ပထမ ေတာ္ကူးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

၁၁။ ဒုတိယ ေတာ္ကူးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

၁၂။ ဆားေတာင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

၁၃။ ပခုကၠဴ အနိစၥ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

၁၆။ သဒၶမၼရံသီဆရာေတာ္ ဥဳးကု႑လာဘိ၀ံသ

၁၇။ အနာဂါမ္ ဆရာသက္ႀကီး (ေနာက္ဆုံးခႏၶာဝန္ခ်ခါနီး ကပ္၍ ရဟႏ ၱာျဖစ္သြားသည္)


မိုးကုတ္ နိႆယျဖင့္ ပဋိပတၱိ သာသနာျပဳ ရဟႏၲာမေထရ္ျမတ္ႀကီး မ်ား အခ်ဳိ ႔

၁။ ေက်းဇူးေတာ္ရႈင္ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဘဒၵႏၲအသွ်င္ဝိမလ ရဟႏၲာမဟာေထရ္ျမတ္ႀကီး (၁၂၆၁ - ၁၃၂၄၊ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္၊ ၄၊ ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ေန႔လယ္ ၁:၂၀)

၂။ ဇီးေတာ ေတာရ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဘဒၵႏၲအသွ်င္သာဂရ ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္ႀကီး (၁၂၇၄ ~ ၁၃၄၄၊ ကဆုန္လကြယ္ေန႔၊ ေသာၾကာေန႔၊ ေသာၾကာေန႔၊ ည ၁၂ မထုိးခင္)

(မေကြးတုိင္း၊ ပခုကၠဴခ႐ိုင္၊ ၿမိဳင္ၿမိဳ႔နယ္၊ ဇီးေတာရြာ၊ ျမသီတာေက်ာင္းတုိက္ႀကီး၏ ပဓာန နာယက ဆရာေတာ္)

၃။ ေျမငူေတာရဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဘဒၵႏၲကုသလ ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္ႀကီး ( ၁၂၇၆ - ၁၃၄၅၊ သီတင္းကၽြတ္လဆန္း၊ ၁၄)
(မႏၲေလးတိုင္း၊ တံတားဦးၿမိဳ႔နယ္၊ ေျမငူရြာ၊ သရက္ေတာ ေတာရေက်ာင္း)

၄။ နႏၵာဝန္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဘဒၵႏၲသာသနာ့ ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္ႀကီး (၁၂၆၆ - ၁၃၅၄၊ ျပာသုိလဆန္း၊ ၅၊ နံနက္ ၆:၃၀)
( ဧရာဝတီတိုင္း၊ ျမန္ေအာင္ၿမိဳ႔၊ ဘဒလင္ရပ္၊ နႏၵဝန္ေက်ာင္းတုိက္ႀကီး)

၅။ မိုးယူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဘဒၵႏၲဣႏၵာဝံသ ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္ႀကီး (၁၃၀၄ - ၁၃၆၆၊ တပို႔တြဲလျပည့္ေက်ာ္၊ ၁၃၊ အဂၤါေန႔၊ မနက္၊ ၉:၀၀)

( စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ ကသာခ႐ိုင္၊ အင္းေတာ္ၿမိဳ႔နယ္၊ ဆည္ႀကီးေတာင္၊ မုိးယူရြာ)

၇။ ဆင္ျဖဴကၽြန္း၊ မိုးကုတ္ဓမၼရိပ္သာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အသွ်င္ဓမၼသာရ ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္ႀကီး

၈။ အသုတ္ၿမိဳ႔၊ နန္းဦးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဘဒၵႏၲသုႏၵရ ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္ႀကီး
(ဧရာဝတီတိုင္း၊ ေရၾကည္ၿမိဳ႔နယ္၊ အသုတ္ၿမိဳ႔၊ နန္းဦးဓမၼရိပ္သာေက်ာင္းတုိက္)
၉။ ေအာင္ခဲ့စဥ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဘဒၵႏၲေကာဝိဒ ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္ႀကီး
( စစ္ကိုင္းတုိင္း၊ ေရဦးၿမိဳ႔နယ္၊ ေရြမုေ႒ာသာသနာ့ရိပ္သာ)

၁၀။ တစ္ဘဝသာသနာက်မ္းျပဳအေက်ာ္ ဘဒၵႏၲေယာသိတ ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္ႀကီး (၁၂၉၁ - ၁၃၆၈၊ တပို႔တြဲလျပည့္ေက်ာ္၊ ၆၊ ဗုဒၶဟူးေန႔၊ နံနက္ ၇:၂၀)
( ရန္ကုန္တုိင္း၊ မရမ္းကုန္းၿမိဳ႔နယ္၊ အမွတ္(၈)ရပ္ကြက္၊ ေရကူးဘူတာ႐ံုလမ္း၊ သံဃတကၠသိုလ္ေက်ာင္းတုိက္)

၁၁။ ပတၱျမားရိပ္သာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဘဒၵႏၲေသာဘိတ ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္ႀကီး ( ၁၂၉၁ - ၁၃၆၈၊ တေပါင္းလျပည့္ေက်ာ္၊ ၇၊ ေသာၾကာေန႔၊ နံနက္ ၇:၃၀)
( မႏၲေလးတုိင္း၊ အမရပူရျမိဳ႔နယ္၊ နန္းေတာ္ရာရပ္၊ ပတၱျမားရိပ္သာ)

၁၂။ အေနာက္ဂန္႕ေဂါ မုံလယ္ဆရာေတာ္ ဦးသံ၀ရ

kyaw81
09-14-2010, 09:30 PM
ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ႏွင့္ တၿခားေသာ ဗုဒၶဘာသာ အယူအဆအမွားမ်ားကို ပါခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာဘဒၵႏၲ နႏၵမာလာဘိ၀ံသ က
ေအာက္ပါလင့္တြင္ အေသးစိတ္ရွင္းလင္းထားပါသည္။ ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒသည္ ဘုရား၏အယူမဟုတ္ ရွင္ဥာဏ၏ မွားေသာ အယူသာၿဖစ္ေၾကာင္း
သာသနာကိုဖ်က္ဆီးသူမ်ားၿဖစ္ၾကေပသည္။

ပါခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာဘဒၵႏၲ နႏၵမာလာဘိ၀ံသ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ သတၱဝါတို႕၏ (၃၁) ဘံုအေၾကာင္း ၂၈-၃-၂၀၀၉


http://dhammadownload.com/MP3Library/Dr-Nandamalabhivamsa/MP3Disc07/007-Dr-Nandamalabhivamsa-mp3-7-ThaDawarToeAi31BonAhKyaung.mp3

အရံခ
09-15-2010, 04:09 PM
ကိုkyaw81 ခင္ဗ်ား.... ကိုkyaw81 ေျပာလိုတာနဲ ့ပတ္သက္တဲ့ မူရင္းစာသားပါလိုရင္း အခ်က္အလက္ကိုသာ ကိုးကားၿပီး( Quote လုပ္ၿပီး ) ေျပာေပးေစလိုပါတယ္။

CrazyEyeStone
09-17-2010, 07:32 PM
ဆရာေတာ္ရွင္ဉာဏေရးထားတဲ့ စာအုပ္တစ္ခုထဲကပါ။


မိစၦာဒိ႒ိႏွင္႔ သမၼာဒိ႒ိ

ဆင္းရဲဒုကၡကထြက္ရပ္ကို လူတိုင္း လိုလားသည္။ ဤလိုလားမႈျပည့္ရန္ ကိုယ္႔နည္းကိုယ္႔ဟန္ျဖင္႔ လူတိုင္း ႀကိဳးစား႐ုန္းကန္ေနၾကသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ထြက္ရပ္ေပါက္သူက မ႐ွိသေလာက္ ႐ွားသည္။

ဤသို႔ျဖစ္ရျခင္း၏ အေၾကာင္းရင္းမွာ ထြက္ရပ္အမွန္ကို မသိဘဲ ထြက္ရပ္အမွားကို အမွန္ဟုသိမႈပင္ ျဖစ္သည္။ ဤသို႔မျဖစ္ရန္ မိစၦာဒိ႒ိႏွင္႔ သမၼာဒိ႒ိတို႔၏ အနက္မ်ား မွန္ကန္ဖို႔ ေလ႔လာၾကရမည္။

မိစၦာဒိ႒ိႏွင္႔သမၼာဒိ႒ိ၊ ဤစကားလုံးမ်ားသည္ ပါဠိစကားလုံးမ်ား ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ယေန႔အခါ၌ ျမန္မာတို႔ကလည္း ဤစကားလုံးမ်ားကိုဤအတိုင္းပင္ သုံးႏႈန္းေနၾက၍ ျမန္မာစကားလုံးအျဖစ္ ေမြးယူၿပီး၊ ျမန္မာစကားလုပ္ပစ္ၾကသည္။

မိစၦာဒိ႒ိႏွင္႔သမၼာဒိ႒ိသည္ ျမန္မာလိုျပန္၍ မရေသာ စကားလုံးမ်ားမဟုတ္။ "မွားေသာအျမင္ႏွင္႔ မွန္ေသာအျမင္"-ဟူ၍ ျမန္မာျပန္၍ အတိအက်ရေသာ စကားလုံးမ်ား ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ျမန္မာတို႔က ဤစကားလုံးမ်ား၏အနက္ကို ျမန္မာျပန္စကားလုံးထက္ မူရင္းစကားလုံးကသာ အေလးအနက္ေဖာ္ျပႏိုင္သည္ဟု မွတ္ယူၾကၿပီး၊ ျမန္မာလိုမျပန္ဘဲ မူရင္းအတိုင္းပင္ သုံးစြဲၾကဟန္ ႐ွိသည္

ဤစကားလုံးမ်ားသည္ ဘာသာတရားသုံး ေ၀ါဟာရအျဖစ္ ထင္႐ွားေသာ္လည္း ဘာသာတရားမဟုတ္ေသာ အရာအမ်ား၌လည္း ဆြဲယူသုံးစြဲၾကသည္။ ႏိုင္ငံေရး မိစၦာဒိ႒ိ,သမၼာဒိ႒ိ၊ အဘိဓမၼ မိစၦာ,သမၼာ၊ သိပၸံပညာ မိစၦာဒိ႒ိ,သမၼာဒိ႒ိ၊ စာေပ ကဗ်ာ အႏုပညာ မိစၦာဒိ႒ိ,သမၼာဒိ႒ိ အစ႐ွိသည္တို႔ ျဖစ္သည္။

မိစၦာဒိ႒ိ,သမၼာဒိ႒ိ-ဟူသည္ အဘယ္နည္း? အျမင္မွား၊ အျမင္မွန္ဟူသည္ အဘယ္နည္း-ဟူလိုပါသည္။ ဤေမးခြန္း၏အေျဖသည္ ဘယ္အခါကမွ်ညီညြတ္ေအာင္ ညႇိမရေသာအေျဖ ျဖစ္သည္။ မိမိယူစြဲသည္ကို သမၼာဒိ႒ိ၊ ထိုမွတျခားကို မိစၦာဒိ႒ိဟု ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာၾကသည္။ ဘာသာတရား၌ျဖစ္ေစ၊ အျခားအရာမ်ား၌ျဖစ္ေစ အားလုံးပင္ ဤအတိုင္း ျဖစ္သည္။

ဤသို႔ မိစၦာဒိ႒ိ,သမၼာဒိ႒ိကို အနက္ေဖာ္ၾကရာ၌ ဘာသာတရားမဟုတ္ေသာ အရာတို႔၌ အနက္ေဖာ္ခ်က္သည္ မေျပာပေလာက္ေအာင္ အခ်ိန္အခါအေလ်ာက္ ကြဲလြဲေသာ္လည္း၊ တစ္ခ်ိန္တစ္ခါ၌ တူညီသြားၾကမည္ ျဖစ္သည္။ မိစၦာဒိ႒ိႏွင္႔ သမၼာဒိ႒ိတို႔၏ မိစၦာဒိ႒ိႏွင္႔သမၼာဒိ႒ိတို႔ အမွန္ျဖစ္ေၾကာင္း သို႔မဟုတ္ မွားယြင္းခဲ႔ၾကေၾကာင္းကို သက္ေသေတြ႕ၾကမည္ေၾကာင္႔ ျဖစ္သည္။

လူသားတစ္ရပ္လုံး အမွန္ျမင္-ဟု လက္ခံခဲ႔ၾကေသာ အရာမ်ားကို အမွားျမင္-ဟု ျပန္လည္လက္ခံၾကထုံးမ်ား အမ်ားအျပား႐ွိေနသည္။ ဥပမာအျဖစ္ ေနက ကမၻာကိုပတ္သည္မွ ကမၻာက ေနကိုပတ္သည္၊ အႏုျမဴ ခြဲမရမွ အႏုျမဴခြဲ၍ရသည္၊ အာဏာ႐ွင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွ ဒီမိုကေရစီအုပ္ခ်ဳပ္ေရး အစ႐ွိသည္တို႔ကို မေရတြက္ႏိုင္ေအာင္ ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္သည္။

ထို႔ေၾကာင္႔ မိစၦာဒိ႒ိ,သမၼာဒိ႒ိ အနက္ေကာက္ရာ၌ အခက္ဆုံးသည္ ဘာသာတရား ျဖစ္ရန္႐ွိသည္။ ဘာသာတရားတို႔က ေကာက္ယူၾကေသာ အျမင္မွား,အျမင္မွန္ အနက္သည္ လူတို႔ သက္ေသထူႏိုင္ေသာအခြင္႔ကို လြန္ေသာေၾကာင္႔ မည္သို႔မွ်၊ မည္သည့္အခါမွ် သက္ေသမေတြ႕ရေသာေၾကာင္႔ ျဖစ္သည္။

ဥပမာ ခရစ္ယွန္ဘာသာတရား၏ မိစၦာဒိ႒ိႏွင္႔ သမၼာဒိ႒ိသည္ ထာ၀ရဘုရား ေယေယာ၀ါကို အမွန္မ႐ိွႏွင္႔ အမွန္႐ွိဟု လက္ခံျခင္း၊ လူကိုဖန္ဆင္းသည္မွာ အမွန္၊ အျခားကိုအမွား စသည္မ်ား ျဖစ္သည္။ မူဆလင္ဘာသာတရားဓမၼ၏ မိစၦာဒိ႒ိႏွင္႔သမၼာဒိ႒ိသည္ ဤနည္းႏွင္ႏွင္ ျဖစ္သည္။ အလႅာဟုအ႐ွင္ျမတ္ အမွန္မ႐ွိႏွင္႔ အမွန္႐ွိ လက္ခံျခင္း စသည္ကို မိစၦာဒိ႒ိႏွင္႔သမၼာဒိ႒ိဟု အနက္ ေကာက္သည္။

ဟိႏၵဴဘာသာႏွင္႔ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ ဓမၼမ်ားကမူ သတၱ၀ါတစ္ခု (ဥပမာ-လူ)ျဖစ္လာေအာင္ အတိတ္ကံက ပစ္ခ်သည္-ဟု ခံယူခ်က္သည္ သမၼာဒိ႒ိ၊ ဤသို႔မဟုတ္ေသာ ခံယူခ်က္သည္ မိစၦာဒိ႒ိ၊ ဤသို႔ အနက္ေကာက္သည္။

ကမၻာေပၚ ထင္႐ွားေသာ ဤဘာသာႀကီးေလးခု၏ တရားဓမၼမ်ားက မိစၦာဒိ႒ိႏွင္႔သမၼာဒိ႒ိ အရေကာက္သည္ လူတို႔ သက္ေသျပ၍မရႏိုင္ရာ၌ တည္ေသာေၾကာင္႔ ဤအနက္မွန္,မမွန္ ေျပာႏိုင္ျခင္း မ႐ွိေတာ႔ေသာ အနက္ေကာက္ျဖစ္သည္။

ဤဘာသာႀကီးေလးခု၏ တရားဓမၼမ်ားသည္ ေလာကကိုျမင္ျပသြားၾကေသာ တရားဓမၼမ်ား ျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္ လူႏွင္႔ပတ္၀န္းက်င္ကို ျမင္ျပသြားေသာ တရားဓမၼမ်ား ျဖစ္သည္။ ထို႔ထက္ လိုရင္းက်က်ေျပာရလ်င္ လူကိုျမင္ျပသြားေသာ တရားဓမၼျဖစ္သည္ ဟူသတည္း။

ဘာသာတရားမ်ားက ေကာက္ျပေသာ မိစၦာဒိ႒ိႏွင္႔ သမၼာဒိ႒ိ အရေကာက္မွာ လူတို႔မျမင္ႏိုင္ေသာ အျမင္မ်ားျဖစ္သည္မွာ အေသအခ်ာ ျဖစ္သည္။လူမျမင္ႏိုင္ေသာ အရာမ်ားကို ဤကား"မိစၦာ"၊ ဤကား"သမၼာ"-ဟု လူအမ်ားအား အျမင္ခိုင္းျခင္းသည္ အဘယ္နည္းႏွင္႔မွ် လူမ်ား အကယ္ျမင္ၾကမည္ မဟုတ္။

ထို႔ေၾကာင္႔ မျမင္ႏိုင္သည္ကို အျမင္ခိုင္းျခင္းျဖစ္၍ ဤအျမင္မ်ား အျမင္ခိုင္းရျခင္း၏ ရည္႐ြယ္ခ်က္လုပ္ငန္းမ်ား သည္ အကယ္ ၿပီးေျမာက္ ျပည့္စုံလိမ္႔မည္မဟုတ္ ျဖစ္သည္။

တရားဓမၼမ်ားသည္ မိစၦာဒိ႒ိႏွင္႔သမၼာဒိ႒ိကို လူတို႔အား ညႊန္ျပရာ၌ အေၾကာင္းမဲ႔ မဟုတ္။ ဤမိစၦာဒိ႒ိ,သမၼာဒိ႒ိ ခံယူခ်က္မ်ားျဖင္႔ လူ႔ ကိုယ္,ႏႈတ္,ႏွလုံး ေကာင္းမႈကို အရအမိ တည္ေဆာက္ရန္ ျဖစ္သည္။ မိစၦာဒိ႒ိႏွင္႔သမၼာဒိ႒ိသည္"အသ"}၊ ကိုယ္,ႏႈတ္,ႏွလုံး ေကာင္းျခင္းသည္ "အက်င္႔" ျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္ မိစၦာဒိ႒ိႏွင္႔သမၼာဒိ႒ိသည္ "ဒႆန"၊ ကိုယ္,ႏႈတ္,ႏွလုံးေကာင္းမႈသည္ "ဘာ၀နာ"
ျဖစ္သည္။

တရားဓမၼမ်ားသည္ ဘာ၀နာအတြက္ ဒႆနကို ျပၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ဘာ၀နာသည္ လူ႔ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ၏အေၾကာင္း ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ တရားဓမၼမ်ားသည္ လူမ်ား ၿငိမ္းခ်မ္းၾကရန္ ဒႆနကို ျပၾကျခင္းလည္း ျဖစ္သည္။ ကမၻာေလာကႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းရန္မွာ အသိဒႆနမွန္ျဖင္႔ အက်င္႔ဘာ၀နာကို ျပဳက်င္႔ရန္မွာ မ႐ွိမျဖစ္ လိုအပ္သည္။

ဤသို႔ျဖစ္ေသာ္လည္း တရားဓမၼမ်ားက ရည္႐ြယ္ေသာ လူမ်ား သို႔မဟုတ္ ကမၻာေလာကႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကရန္မွာ အကယ္ ျဖစ္ၾကလိမ္႔မည္မဟုတ္ ျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမွာ တရားဓမၼမ်ားကျပသေသာ ဒႆနကို လူတို႔ အကယ္မသိၾကျခင္းေၾကာင္႔ ျဖစ္သည္။

ထို႔ေၾကာင္႔ လူသားၿငိမ္းခ်မ္းမႈ သို႔မဟုတ္ကမၻာသူကမၻာသားတို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ အတြက္ သို႔မဟုတ္ လူ႔ က်င္႔ႀကံပြားမ်ားစရာ ဘာ၀နာအတြက္ ဒႆနျဖစ္ေသာ "မိစၦာဒိ႒ိ,သမၼာဒိ႒ိ" အနက္ဖြင္႔မ်ားသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းကို လိုလားရေကာင္းမွန္း သိသူမ်ားအတြက္ ႏွစ္သိမ္႔မႈကို မေပးႏိုင္ေသာ မိစၦာဒိ႒ိçသမၼာဒိ႒ိ အရမ်ားသာ ျဖစ္သည္။

အဆုံးစြန္ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းကို လိုလားရေကာင္းမွန္း သိသူမ်ားသည္ မိစၦာဒိ႒ိႏွင္႔သမၼာဒိ႒ိကို ေအာက္ပါ အခ်က္ေျခာက္ခ်က္ျဖင္႔ အေျခခံ၍ အနက္ေကာက္လိမ္႔မည္-
(၁) ၿငိမ္းခ်မ္းေစဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္-ဟု မည္သူကမွ် အကဲ႔ရဲ႕ခံရခြင္႔ မ႐ွိျခင္း၊
(၂) မိစၦာျဖစ္ပုံႏွင္႔ သမၼာျဖစ္ပုံကိုကို ကိုယ္တုိင္ သိျမင္ႏိုင္ခြင္႔ ႐ွိျခင္း၊
(၃) မိစၦာကလည္း မိစၦာအျဖစ္၊ သမၼာကလည္း သမၼာအျဖစ္ ကာလအတိုက္အစား ခံရခြင္႔ ႐ွိျခင္း၊
(၄) မိစၦာႏွင္႔သမၼာျဖစ္ေၾကာင္း သူတပါး ျပသ၍ ရ႐ွိျခင္း၊
(၅) မိစၦာႏွင္႔သမၼာဒႆနမ်ားက ေပးေသာ ဘာ၀နာကို လူမ်ား က်င္႔ေဆာင္ႏိုင္ျခင္း။
(၆) မိစၦာ,သမၼာ အျမင္ဒႆနေၾကာင္႔ လက္ေတြ႕ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ခံစားရျခင္း။

လူ႔အဆုံးစြန္ ၿငိမ္းခ်မ္းလြတ္ေျမာက္မႈသည္ လူ႔-အက်င္႔ေကာင္းအက်င္႔ျမတ္ျဖင္႔သာ ရယူႏိုင္ေသာအရာ ျဖစ္သည္။ ဤ အက်င္႔ေကာင္းအက်င္႔ျမတ္သည္ အဘယ္နည္းဟူေသာ အေမးကို သူတို႔ ဤသို႔ ေျဖၾကမည္လူ၌ အစိတ္၊ အစု၊ အမႈ-ဟူ၍ ဤသုံးခု႐ွိသည္။ ႐ုပ္ဓာတ္နာမ္ဓာတ္မ်ားသည္ အစိတ္။ အ႐ိုးအသား,အေက်ာႏွင္႔ ေျခ၊ လက္၊ေခါင္း၊ကိုယ္၊ လူအျဖစ္သည္ အစု။ ကိုယ္,ႏႈတ္,ႏွလုံး လႈပ္႐ွားမႈမ်ားသည္အမႈ၊ ဤသုံးခု ျဖစ္သည္။

ထို႔ေၾကာင္႔ ထိုသူတို႔သည္ ကိုယ္,ႏႈတ္,ႏွလုံးေကာင္းမြန္ေရးႏွင္႔ မစပ္ေသာ သမၼာအျမင္,မိစၦာအျမင္မ်ား သည္ လူ႔ၿငိမ္းခ်မ္းလြတ္လပ္ေရးအတြက္ အက်ိဳးမ႐ွိ၊ အက်ိဳးမဲ႔ေသာ အျမင္ဒႆနမ်ားအျဖစ္ ျမင္ၾကသည္။

ထို႔ေၾကာင္႔ သူတို႔သည္ "မိစၦာဒိ႒ိႏွင္႔သမၼာဒိ႒ိ"၏ အနက္မ်ားကို ဤသို႔ ေဖာ္ျပၾကသည္-
'ဤလူ႔အျဖစ္ကိုလြန္၍ ျဖစ္မႈ,မျဖစ္မႈ အျမင္ႏွင္႔ ဤလူ႔အျဖစ္မ်ား အဟုတ္မဟုတ္ဟူေသာအျမင္မ်ားသည္ မိစၦာဒိ႒ိ(အျမင္မွား)ျဖစ္သည္။
ဤ-လူ႔အျဖစ္ကိုလြန္၍ ျဖစ္မႈအျမင္ကို သႆတမိစၦာဒိ႒ိ(ဆက္ျဖစ္အျမင္မွား )၊မျဖစ္မႈအျမင္ကို ဥေစၦဒမိစၦာဒိ႒ိ(ျပတ္ျဖစ္အျမင္မွား)-ဟူ၍ ပညတ္ၾကသည္။
ဤအျဖစ္မ်ားပင္ အဟုတ္မဟုတ္-ဟူေသာအျမင္ကို ဤအျဖစ္အဟုတ္မ႐ွိလ်င္ ဤအျဖစ္ကျပဳေသာ အမႈ(ကံ) မ႐ွိ၊အမႈ(ကံ)၏အက်ိဳး မ႐ွိ၊ အမႈ(ကံ)၏ အေၾကာင္းလည္း မ႐ွိ ျဖစ္ၿပီး အႀကိယ၀ါဒ၊ နတၳိက၀ါဒ၊ အေဟတုက၀ါဒ-ဟူေသာ၊ နိယတမိစၦာဒိ႒ိ(ၿမဲခိုင္ေသာအျမင္မွား)-ဟူ၍ပညတ္ၾကသည္။'

ဤ သႆတ,ဥေစၦဒမိစၦာဒိ႒ိမ်ားသည္ အဘယ္႔ေၾကာင္႔ မိစၦာဒိ႒ိ(အျမင္မွား)အမည္ ရၾကသနည္း-ဟု သူတို႔အားေမးလ်င္ကိုယ္,ႏႈတ္,ႏွလုံးအမႈ(ကံ)မ်ား ေကာင္းမြန္ေစမႈအတြက္ ခြၽတ္ယြင္းေစ
ေသာေၾကာင္႔-ဟု ေျဖၾကလိမ္႔မည္ ျဖစ္ သည္။ ဤ-ေ႐ွ႕ဘ၀,ေနာက္ဘ၀ အျမင္မ်ားသည္ ေမွးမွိန္မႈန္၀ါးၿပီး အကယ္ မျမင္ရေသာအျမင္ ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ကိုယ္,ႏႈတ္,ႏွလုံးေကာင္းမႈကို တြန္းအားေပးမႈ အကယ္မ႐ွိ ျဖစ္သည္။

ဤ-နိယတမိစၦာဒိ႒ိမ်ားသည္ အဘယ္႔ေၾကာင္႔ နိယတမိစၦာဒိ႒ိမ်ား ျဖစ္ရ
သနည္း-ဟု ေမးလ်င္ျပဳသူ(ကတၱား)ကို ျငင္းေသာေၾကာင္႔၊ ျပဳလုပ္မႈႏွင္႔ ျပဳလုပ္ျခင္း၏ အက်ိဳး၊ ျပဳလုပ္ျခင္း၏အေၾကာင္းမ်ား မရႏိုင္ျဖစ္ၿပီး၊ လူတို႔က်င္႔သုံးရမည့္ ကိုယ္,ႏႈတ္,ႏွလုံး(ကံသုံးပါး) ေကာင္းမႈဘာ၀နာကို အဓိပၸါယ္မ႐ွိ ျဖစ္ေစသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ၿမဲခိုင္ေသာအျမင္မွား(နိယတမိစၦာဒိ႒ိ) မ်ား ျဖစ္သည္-ဟု ေျဖၾကလိမ္႔မည္ ျဖစ္သည္။

ခ်ဳပ္၍ေျဖလ်င္ ဤ သႆတ,ဥေစၦဒႏွင္႔ နိယတမိစၦာဒိ႒ိမ်ားသည္ လူ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရး (၀ါ) ကမၻာသူကမၻာသားတို႔၏ ၿငိမ္းခ်မ္းလြတ္ေျမာက္မႈကို ကဖ်က္ယဖ်က္ လုပ္ၿပီး၊ လူကို မၿငိမ္းခ်မ္း,မလြတ္ေျမာက္ေစေသာ အသိအျမင္မ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ အျမင္မွားအယူမွား(မိစၦာဒိ႒ိ)မ်ား ျဖစ္သည္-ဟု ေျဖၾကျခင္းျဖစ္၏။

"လူ႔ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ"ကို လိုလားရေကာင္းမွန္း သိသူတို႔သည္ သမၼာဒိ႒ိ(အယူမွန္)ကိုလည္း လူတို႔ ကိုယ္,ႏႈတ္,ႏွလုံး ေကာင္းမြန္ေရးႏွင္႔ တစ္စပ္တည္း ဆိုေသာေၾကာင္႔ ထိုသူတို႔၏ သမၼာဒိ႒ိ အနက္သည္ ႐ိုးစင္း ႐ွင္းလင္းသည္။
မေကာင္းေသာ သို႔မဟုတ္ ဆင္းရဲေသာ ကိုယ္,ႏႈတ္,ႏွလုံးအမႈ(ကံ)ကို "ဆင္းရဲတရား"-ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
မေကာင္းမႈ သို႔မဟုတ္ ဆင္းရဲမႈ၌ အေကာင္း ထိစြဲၿငိေသာအာသာကို မေကာင္းျဖစ္ေၾကာင္း "ဆင္းရဲျဖစ္ေၾကာင္းတရား" ဟူ၍လည္းေကာင္း၊
ဤအာသာမ်ား ၿငိမ္းျခင္းကို "ဆင္းရဲၿငိမ္းျခင္းတရား" သို႔မဟုတ္ မေကာင္းမႈၿငိမ္းျခင္း ဟူ၍လည္းေကာင္း၊
ေကာင္းမြန္ေသာ သို႔မဟုတ္ ခ်မ္းသာေသာ ကိုယ္,ႏႈတ္,ႏွလုံးမ်ားသည္"ဆင္းရဲၿငိမ္းရန္ ပြားမ်ားရမည့္တရား" ဟူ၍လည္းေကာင္း။
ဤသုိ႔ အမွန္ျမင္မ်ားသည္ "သမၼာဒိ႒ိအျမင္"မ်ား ျဖစ္သည္ ။

ထို႔ေၾကာင္႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို လိုလားရေကာင္းေသာ သူတို႔၏ "မိစၦာဒိ႒ိႏွင္႔သမၼာဒိ႒ိ" အျမင္သည္-
(၁) မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ် မွားသည္-ဟု အကဲ႔ရဲ႕ ျပဳခြင္႔မ႐ွိေသာ အျမင္ ျဖစ္သည္။
(၂) လူတို႔ကိုယ္တိုင္ သိခြင္႔,ျမင္ခြင္႔႐ွိေသာ အျမင္လည္း ျဖစ္သည္။
(၃) ကာလအတိုက္အစားကိုလြန္ေသာ အျမင္လည္း ျဖစ္သည္။
(၄) သူတပါးအား ျပ၍ရေသာ အျမင္လည္း ျဖစ္သည္။
(၅) လူ႔ ကိုယ္,ႏႈတ္,ႏွလုံးေကာင္းမႈကို ေဆာင္ႏိုင္ေစေသာ အျမင္လည္းျဖစ္သည္။
(၆) လက္ေတြ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈçလြတ္ေျမာက္မႈကို ရ႐ွိႏိုင္ေသာ အျမင္လည္းျဖစ္သည္။

ထို႔ေၾကာင္႔ မိစၦာဒိ႒ိ,သမၼာဒိ႒ိ" အရေကာက္အနက္ တင္ျပၾကမႈ သမုဒၵရာအၾကား၌ ဤ- လူသားၿငိမ္းခ်မ္းမႈ (၀ါ) ကမၻာသူကမၻာသားမ်ား ၿငိမ္ခ်မ္းမႈကို လိုလားရေကာင္းမွန္းသိသူတို႔၏ အရေကာက္သည္ အတိုင္းအဆမ႐ွိ လွပေသာ အရေကာက္ ျဖစ္သည္။

အလုပ္လုပ္ၾကရာ၌ အခ်ိဳ႕အလုပ္သည္ ဘ၀ႏွင္႔ခ်ီ၍ ေလးနက္မႈ ႐ွိေလသည္။ ဘ၀ေပး၍ ျပဳၾကရသည္ ဟူလိုပါသည္။ အလုပ္သည္ ဘယ္မွ်ႀကိဳးစားရသည္ျဖစ္ေစ၊ မႀကိဳးစားရသည္ျဖစ္ေစ "အျမင္မွန္"မွ အဘိုးတန္ေပမည္။ထို႔ေၾကာင္႔ အျမင္မွန္,အျမင္မွား အေလးထား၍ ခြဲျခားႏိုင္ၾကရန္ ႀကိဳးစားအပ္လွပါသတည္း။ ။

ဓမၼ၀ိဟာရီ

phyo
09-18-2010, 09:30 AM
ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ႏွင့္ တၿခားေသာ ဗုဒၶဘာသာ အယူအဆအမွားမ်ားကို ပါခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာဘဒၵႏၲ နႏၵမာလာဘိ၀ံသ က
ေအာက္ပါလင့္တြင္ အေသးစိတ္ရွင္းလင္းထားပါသည္။ ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒသည္ ဘုရား၏အယူမဟုတ္ ရွင္ဥာဏ၏ မွားေသာ အယူသာၿဖစ္ေၾကာင္း
သာသနာကိုဖ်က္ဆီးသူမ်ားၿဖစ္ၾကေပသည္။

ပါခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာဘဒၵႏၲ နႏၵမာလာဘိ၀ံသ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ သတၱဝါတို႕၏ (၃၁) ဘံုအေၾကာင္း ၂၈-၃-၂၀၀၉


http://dhammadownload.com/MP3Library/Dr-Nandamalabhivamsa/MP3Disc07/007-Dr-Nandamalabhivamsa-mp3-7-ThaDawarToeAi31BonAhKyaung.mp3


ေက်းဇူး ခလုတ္ႏွိပ္တာ အားမရလို ့ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာလိုပါတယ္ခင္ဗ်ာ...

ေလးစားစြာျဖင့္

phyo

CrazyEyeStone
09-19-2010, 10:13 AM
ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ႏွင့္ တၿခားေသာ ဗုဒၶဘာသာ အယူအဆအမွားမ်ားကို ပါခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာဘဒၵႏၲ နႏၵမာလာဘိ၀ံသ က
ေအာက္ပါလင့္တြင္ အေသးစိတ္ရွင္းလင္းထားပါသည္။ ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒသည္ ဘုရား၏အယူမဟုတ္ ရွင္ဥာဏ၏ မွားေသာ အယူသာၿဖစ္ေၾကာင္း
သာသနာကိုဖ်က္ဆီးသူမ်ားၿဖစ္ၾကေပသည္။

ပါခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာဘဒၵႏၲ နႏၵမာလာဘိ၀ံသ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ သတၱဝါတို႕၏ (၃၁) ဘံုအေၾကာင္း ၂၈-၃-၂၀၀၉


http://dhammadownload.com/MP3Library/Dr-Nandamalabhivamsa/MP3Disc07/007-Dr-Nandamalabhivamsa-mp3-7-ThaDawarToeAi31BonAhKyaung.mp3


နားေထာင္ၾကည့္ၿပီးသြားၿပီ။ ဦးဘဒၵႏၲ ေျပာေနတာက ရွင္ဥကၠ႒နဲ႔ ဦးေအးေမာင္ကိုသာ ျဖစ္ပါတယ္။

kyaw81
09-19-2010, 07:57 PM
သုံးဆယ့္တစ္ဘုံမရွိဘူးလို ကိုင္စြဲထားတဲ့ ခင္ဗ်ာတို.၀ါဒကို ဆရာေတာ္ကရွင္းထားတာ အထင္အရွားၿဖစ္ေနတာကို ခင္ဗ်ာက ဒီမွာ လာၿပီးေတာင္လိမ္ေနတယ္။ ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ရဲ. အမွားမ်ားစြာကို ေထာက္ၿပပါတယ္။




ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ ႏွင့္ တၿခားေသာ ဗုဒၶဘာသာ အယူအဆအမွားမ်ားကို ပါခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာဘဒၵႏၲ နႏၵမာလာဘိ၀ံသ က
ေအာက္ပါလင့္တြင္ အေသးစိတ္ရွင္းလင္းထားပါသည္။ ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒသည္ ဘုရား၏အယူမဟုတ္ ရွင္ဥာဏ၏ မွားေသာ အယူသာၿဖစ္ေၾကာင္း
သာသနာကိုဖ်က္ဆီးသူမ်ားၿဖစ္ၾကေပသည္။

ပါခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာဘဒၵႏၲ နႏၵမာလာဘိ၀ံသ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ သတၱဝါတို႕၏ (၃၁) ဘံုအေၾကာင္း ၂၈-၃-၂၀၀၉


http://dhammadownload.com/MP3Library/Dr-Nandamalabhivamsa/MP3Disc07/007-Dr-Nandamalabhivamsa-mp3-7-ThaDawarToeAi31BonAhKyaung.mp3


နားေထာင္ၾကည့္ၿပီးသြားၿပီ။ ဦးဘဒၵႏၲ ေျပာေနတာက ရွင္ဥကၠ႒နဲ႔ ဦးေအးေမာင္ကိုသာ ျဖစ္ပါတယ္။


kyaw81
09-19-2010, 08:00 PM
ဒီတခါ ဖတ္မိသမွ်စာထဲမွာ (ဓမၼရံသီမဂၢဇင္းမွာ) အေရးႀကီးတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ပါလာပါတယ္။ စာေရးဆရာ သတၱိေဇာ္ ေရးတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ပါ။ ေခါင္းစဥ္က “ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ” ဆိုလို႔ စိတ္၀င္စားသြားတယ္၊ ယခုတေလာ ဒီအေၾကာင္းေတာ္ေတာ္မ်ား ၾကားရတယ္၊ သူမ်ားေရာေယာင္ ကိုယ္ေရာေယာင္ဆိုတာလို မျဖစ္ရေလေအာင္ စာဖတ္သူမ်ားအားလံုး အတြက္ အမွားအမွန္ ခြဲျခားေ၀ဖန္တတ္ရန္ တဆင့္ ျပန္လည္တင္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။
ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ
စာေရးသူေနထုိင္ရာ ျပည္ၿမိဳ႔ အိမ္သို႔ ဦးပဥၥင္းႏွစ္ပါး ၾကြလာသည္။ တစ္ပါးက ၿမိဳ႕ခံျဖစ္သည္၊ တစ္ပါးမွာ ေရနီမွ ၾကြလာသည္ဟု သိရပါသည္။ ေရနီတြင္ေနေသာ စာေရးသူ၏ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ၾကြေရာက္လာၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ေရနီဦးပဥၥင္းႏွင့္ စကားေျပာရင္း တရားဘက္သို႔ ေရာက္သြားပါသည္။ ထိုဦးပဥၥင္းထံမွ ထူဆန္းေထြလာ တရားစကားမ်ားကို ၾကားသိ ရပါသည္။ စာေရးသူမွာ စိတ္ႏွလံုး မသက္မသာျဖင့္ ေအာင့္ကာ နားေထာင္လိုက္ရပါသည္။

ထိုဦးပဥၥင္းမွာ ျပည္ၿမိဳ႕၌ ႏွစ္လခန္႔ သီတင္းသံုးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း တရားေဆြးေႏြးလုိပါက ေက်ာင္းသို႔ လာနိုင္ေၾကာင္း ၿမိဳ႕ခံ ဦးပဥၥင္းက ဖိတ္ေခၚၿပီး ျပန္ၾကြ သြားၾကပါသည္။ ေရနီမွာ သူငယ္ခ်င္းက စာတစ္ေစာင္ပါေပးလုိက္သျဖင့္ ဦးပဥၥင္းမ်ား ျပန္ၾကြသြားမွ ဖြင့္ဖတ္ ျဖစ္ပါသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ၂၃ ႏွစ္က ကြဲကြာသြားေသာ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သည္။ စာေရးသူသည္ မသိရေသးေသာ သူ၏မိသားစု အေၾကာင္း စီးပြား ေရးအေၾကာင္း၊ မ်ားအျပင္ ဘာသာေရးအေၾကာင္းကိုလည္း ထည့္သြင္း ေရးထားသည္။
သူသည္ အခုမွဘာသာေရးကို ထဲထဲ၀င္၀င္သိေၾကာင္း၊ မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ ညေနတုိင္းညတုိင္း တရားေဆြးေႏြးၾကေၾကာင္း ေရးထား၍ စာေရးသူ ၀မ္းသာမိပါသည္။ ေရနီကို လာလည္ဖို႔လည္း လိပ္စာ ေပးထားပါသည္။ စာေရးသူသည္ မေတြ႕ရတာၾကာၿပီျဖစ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ ေတြ႕ရန္ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ျပည္မွ ရန္ကုန္၊ ရန္ကုန္မွ ေရနီသုိ႔ ရထားျဖင့္ အေရာက္သြားခဲ့ပါသည္။
စာေရးသူသည္ သူငယ္ခ်င္းအိမ္သုိ႔ ေရာက္၍ အေမာအပန္းေျဖၿပီးသည္ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းက အာ၀ဇၨန္း ရႊင္ရႊင္ျဖင့္ တရားစတင္ေဟာ ၾကားပါေတာ့သည္။ ပါဠိပါဌ္သား အကိုးအကားျဖင့္ ေဟာပါသည္။ စာေရးသူသည္ သူငယ္ခ်င္းကို ၾကည့္၍ အထင္ႀကီးမိသည္။
“ အဘိဓမၼာတရားေတာ္ဟာ ဘုရားေဟာမဟုတ္၊ အ႒ကထာဆရာတို႔၏လက္ရာ၊ ပထမသဂၤါယနာတင္စဥ္က အဘိဓမၼာမပါ” စသည္ျဖင့္ ေဟာေျပာလိုက္ပါသည့္အခါတြင္ကား စာေရးသူ ေက်ာစိမ့္ရပါၿပီ။ အဘိဓမၼာပိဋကကို အဘယ့္ေၾကာင့္ ပစ္ပယ္လိုၾကသနည္း။ နတ္ ျပည္တြင္ေဟာေသာ တရားျဖစ္၍လား…… ပဋိသေႏၶစိတ္၊စုတိစိတ္တို႔ ပါေသာ တရားျဖစ္၍လား…။
အတန္ၾကာ ေဟာေျပာ၍ စကားလိပ္ပတ္လည္မွ သူတို႔ကိုးကြယ္ေသာ ဘာသာမွာ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ေၾကာင္း၊ သူတို႔ ဆရေတာ္မွာ အသက္ (၈၀)ေက်ာ္ၿပီျဖစ္၍ သကၤန္းအျပာေရာင္၀တ္ေၾကာင္း၊ စာေရးူအိမ္သို႔ ၾကြလာေသာ ေရနီဦးပဥၥင္းမွာလည္း သကၤန္းအျပာ ေရာင္ ၀တ္လုိသူျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဆရာေတာ္က ခြင့္မျပဳ၍ မ၀တ္ရေၾကာင္း၊ ျပည္ၿမိဳ႕သုိ႔ သာသနာျပဳရန္ ၾကြလာေၾကာင္းစသည့္ သူတုိ႔၀ါဒ၏ အတြင္းသရုပ္ကို အလံုးစံု သိရပါေတာ့သည္။ အဘိဓမၼာပိဋကကို အဘယ့္ေၾကာင့္ ပစ္ပယ္ရသည္ကို စာေရးသူ ရိပ္စားမိပါၿပီ။
သူတို႔၀ါဒက ပစၥဳပၸန္တစ္ဘ၀ကုိသာ ၾကည့္၏။ အတိတ္ဘ၀၊ အနာဂတ္ဘ၀ရွိသည္ဟု မယံုၾကည္။ အတိတ္ဘ၀၊ အနာဂတ္ဘ၀ ရွိသည္ဟု ဆိုသူမ်ားကို ပါဠိပါဌ္သား အေထာက္အထားမ်ား လိုရာဆြဲယူ ရြတ္ဆိုျပ၍ ဒိ႒ိဟု စြပ္စြဲသည္။ လူ၀င္းစားဆိုသည္မ်ား မဟုတ္နိုင္ဟု အခ်က္က်က် ဇြတ္အတင္း ေျပာသည္။ ပစၥဳပၸန္တစ္ဘ၀တည္းတြင္ အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္၊အနာဂတ္ဟု ကာလသံုးပါးခြဲ၍ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို လွည့္ျပ သည္။
အနိစၥဆိုတုိင္း မေကာင္းသည္ မဟုတ္။ အနိစၥေၾကာင့္ ေလာကႀကီး တိုးတက္သည္။ အနိစၥသာမရွိလွ်င္ မင္းလည္း ကေလးဘ၀က တက္မည္မဟုတ္။ သရက္ေစ့လည္း စားေကာင္းေသာ သရက္သီး ျဖစ္လာမည္မဟုတ္ဟု ယုတၱိေဗဒနည္းျဖင့္ မ်က္စိလည္သြားေအာင္ကို အနိစၥ ခ်ီးမြန္းခန္းဖြင့္သည္။
လက္ရွိ ခႏၶာကိုယ္ကို ဒုကၡဟုထင္ေနလွ်င္ နိုက္ထရစ္အက္ဆစ္ တစ္ရာရာခုိင္ႏႈန္း အျပည့္ထည့္ထားေသာ ကန္ႀကီးထဲသုိ႔ ခုန္သာခ် ေပေရာ့ဟု ေငါ့ေတာ့ေတာ့ ေျပာသည္။ အရွိခႏၶာကို ဒုကၡဟု ေဟာတာမဟုတ္၊ အစြဲခႏၶာကို ဒုကၡဟု ေဟာတာ။ “ပဥၥဳပါ ဒါနကၡႏၶာပိ ဒုကၡာ” ပါဠိ မ်ား ရြတ္လိုက္ေသးသည္။
ကာေမသုမိစၦာစာရကို အနက္ဖြင့္ရာ၌မူ လက္ဖ်ားခါယူရသည္။ “ ကာေမသုမိစၦာစာရ” ဆိုတာသူတစ္ပါး သားမယားကို ျပစ္မွားတာ ခ်ညး္မဟုတ္ဘူး။ ကာေမသုဆိုတာ ကာမဂုဏ္အာရံုတုိ႔၌၊ မိစၦာစာရ - လြဲမွားစြာက်င့္တာပဲ။ တို႔ကေတာ့ သူတစ္ပါးသားမယား ျပစ္မွားဖို႔ ေနေနသာသာ မီးရထားေပၚမွာ ကိုယ့္ေဘးကခံု ေနရာလြတ္သြားရင္ေတာင္ ေျခဆင္းမထိုင္ဘူး။ ေျခဆင္းထိုင္လိုက္ရင္ ကာေမသုမိစၦာစာရ ပဲ ဟူေလသည္။
၃၁ ဘံုရွိသည္ ဆိုသည္ကို မယံုၾကည္။ တိရစၦာန္ဘံုကို ျမင္ေနရသားပဲ ဟု ဆင္ေျခတက္သူကို ၃၁ ဘံုမွာ ၂ဘံုပဲျမင္ရတာကို ေရးႀကီး ခြင္က်ယ္ေျပာေန၊ ၂၉ဘံုက ေပ်ာက္ေနပါေပါ့လားဟု ပညာရွင္ေလသံမ်ဳိးျဖင့္ ေျပာသည္။ ဇာတ္ႀကီး ဆယ္ဘြဲ႕တို႔ ၊ငါးရာငါးဆယ္နိပါတ္ေတာ္တို႔ ကို လူအမ်ား စိတ္၀င္စားေအာင္ ေျပာျပသည့္ ပံုျပင္ေတြ ဟု ဆိုသည္။
လူအတြက္ အက်ဳိးရွိမည္ဆိုပါက တိရစၦာန္ေတြကို သတ္သင့္က သတ္ရမည္။အျပစ္မရွိ။ အက်ဳိးမရွိဘဲနွင့္ေတာ့ မသတ္ႏွင့္ လူသတ္လွ်င္ေတာ့ အျပစ္ရွိသည္ဟု ဆိုသည္။
ရဟန္းေတာ္မ်ားပင္ လူသတ္မွ ပါရာဇိက အျပစ္ႀကီးႀကီးသင့္သည္။ တိရစၦာန္ကို သတ္လွ်င္ ပါစိတ္ ဆိုသည့္ အာပတ္ ေသးေသး ကေလးသာ သင့္သည္။ လူေတြ တိရစၦာန္ကို သတ္မႈက်မွ အျပစ္ႀကီး မျဖစ္နိုင္။ အျပစ္ျဖစ္သည္ဟုဆိုလွ်င္ ဆရာ၀န္ေပးသည့္ ပဋိဇီ၀ေဆး (antibiotic)ကိုပင္ မေသာက္ႏွင့္၊ အသက္ရွိသည့္ ဗက္တီးရီးယားေတြ ေသကုန္မည္ဟု ဆိုသည္။
သူငယ္ခ်င္းအိမ္သုိ႔ လာလည္ေသာ သူ႔မိတ္ေဆြ အမ်ားစုမွာ အသားတိုးၾကက္ ေမြးျမဴသူမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ သူငယ္ခ်င္းက စာေရးသူ အေၾကာင္း ေျပာသည့္အခါ “ ဒီေကာင္က ၾကက္ေမြးတာကို အကုသိုလ္လုိ႔ ထင္ေနတာ” ဟု မွတ္ခ်က္ေပး ေျပာပါေသးသည္။ စာေရးသူမွာ ၀ိုင္း အရိုက္မခံရသည္ကိုပင္ ေက်းဇူးတင္ရပါေသးသည္။ လူကိုရိုက္လွ်င္ အျပစ္ရွိသည္ဟု ယူဆ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
တန္ခိုးမႀကီးသည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားမွာ သြားေလရာသုိ႔ ကပၸိယကို စရိတ္အကုန္ခံ၍ မေခၚနုိင္။ ထို႔ေၾကာင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ေငြကိုင္ခြင့္ျပဳသင့္သည္။ အမ်ားဆံုးကိုင္ရမည့္ ေငြပမာဏကို သတ္မွတ္ေပးသင့္သည္။ (ဥပမာ။ ။ေငြတစ္ေသာင္းက်ပ္ထက္ မမ်ားေစရ) ဟု ဆိုပါသည္။
အႏွစ္ခ်ဴပ္ၾကည့္ေသာ္ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာသည္ မ်က္ျမင္ဒိ႒ကို အားျပဳ၍ လူၿပိန္းမ်ား လက္ခံသေဘာက်ေအာင္ ေခတ္ႏွင့္ အညီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲထားေသာ (modified) ၀ါဒမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားပါသည္။
သူငယ္ခ်င္းမွာ စီးပြားေရး ေျပလည္သူ ျဖစ္ပါသည္။ သူေဆာက္ထားေသာ တုိက္တြင္ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ လံုး၀မထည့္။ နံရံကပ္ရုပ္ပံုေတာ္မ်ား၊ ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားလည္း လံုး၀မထား။
“ဘုရားက လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း (၂၅၀၀)ေက်ာ္ကတဲက ဘ၀ဆံုးသြားၿပီကြ။ မင္းဆြမ္းေတာ္ကပ္လဲ မသိေတာ့ဘူး။ ဘာမွ အက်ဳိးမရွိ ေတာ့ပါဘူး” ဟု ဆိုပါသည္။
သကၤန္းအျပာေရာင္၀တ္ေသာ သူတို႔ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဧရာမဓါတ္ပံုႀကီးကိုကား သက္ရွိ ထင္ရွားမို႔လို႕လားမသိ ၊ ေခါင္းရင္းဖက္တြင္ တေလးတစား ခ်ိတ္ဆြဲထားသည္။ ဓါတ္ပံု၏ ေအာက္ေျခတြင္ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ဆရာေတာ္ႀကီးပံု ဟု ကမၸည္း ေရးထိုးထားပါသည္။ “ဒါကေတာ့ respect ေပးတာေပါ့ကြ”ဟု ျမန္မာစကားထဲတြင္ အဂၤလိပ္စကားညွပ္၍ ေျပာပါသည္။
သူငယ္ခ်င္း၏ အိမ္အေပၚထပ္တြင္ အနတၱလကၡဏာသုတ္ စေသာ တရားကက္ဆက္ေခြမ်ားကုိလည္း ေတြ႕ရပါသည္။ ထိုဆရာေတာ္ႀကီး၏ ေဟာတရားမ်ားဟု သိရပါသည္။ မည္ကဲ့သုိ႔ ေဟာထားသည္ကို မနာခဲ့ရပါ။ ထို႔ျပင္ ထိုပစၥဳပၸန္အဖြဲ႕မွ ထုတ္ေ၀ထားေသာ စာေပစိစစ္ေရးမဲ့ တရားစာအုပ္မ်ားကိုလည္း အေျမာက္အျမား ေတြ႕ခဲ့ရပါသည္။
သူတို႔သည္ အိမ္မွာ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ မထားေသာ္လည္း ဘုရား ဟူေသာ စကားအေခၚအေ၀ၚကိုေတာ့ မပစ္ပယ္ၾကပါ။ သူတို႔ ၀ါဒသည္ ဘုရားေဟာပါဠိႏွင့္အညီ အစစ္အမွန္ျဖစ္သည္ဟု ဆုိပါသည္။ သူတို႔၀ါဒႏွင့္ မကိုက္ညီသည္မ်ားကို အ႒ကထာဆရာတို႔၏ တီထြင္ခ်က္ဟူ၍ စြဲခ်က္တင္ ပါသည္။
ထုိ၀ါဒကို သက္၀င္ယံုၾကည္ၾကသူမ်ားမွာ စာေရးသူ၏ သူငယ္ခ်င္းမွ်သာ မဟုတ္ပါ။ သူ႔ဇနီးႏွင့္တကြ သူ႔မိတ္ေဆြ လင္စံု မယားဖက္ အားလံုး သက္၀င္ယံုၾကည္ေနၾကသည္ကို အံ့ၾသစြာ ေတြ႕ရပါသည္။ ထိုအထဲတြင္ ပညာတတ္ဘြဲ႕ရ ေက်ာင္းဆရာမမ်ား၊ ရံုးအရာရွိမ်ား ပါ၀င္ပါ သည္။
ေက်ာင္းဆရာမတစ္ေယာက္က စာေရးသူကို ရုးိရာဗုဒၶဘာသာကို ယံုၾကည္သူျဖစ္သျဖင့္ ကမၻာျပားသမား ဟု တစ္ဖက္သတ္ စြပ္စြဲ ပါသည္။ “ေက်ာင္းတြင္ ကမၻာသည္ လံုး၍ အိမ္တြင္ ကမၻာသည္ ျပားသည္ေပါ့ဟုတ္လား”ဟု ေလွာင္လြတ္လိုက္ပါေသးသည္။
သူတို႔ကအမ်ား စာေရးသူက တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္၍ သူတို႔ ၀ို္င္း၀န္းတရာခ်သည္ကို နားပူေအာင္ ခံခဲ့ရပါသည္။
သူတို႔ဘာသာ၀င္ ျဖစ္လိုလွ်င္ အနည္းဆံုး ေငြ (၂၀၀၀)က်ပ္ထည့္၀င္ လွဴဒါန္း၍ ၀င္နုိင္သည္ဟု ဆိုပါသည္။ သူတို႔၀ါဒေရးရာ စာေပး စာယူသင္တန္း ရွိသည္ဟုလည္း သိရပါသည္။ ရန္ကုန္ႏွင့္မႏၱေလးတြင္ တစ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ သူတို႔၀ါဒဆိုင္ရာ ကြန္ဖရင့္ႀကီး ရွိသည္ဟုပင္ ဆိုပါ သည္။
သူတို႔၀ါဒကို အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္၍ နိုင္ငံျခားသို႔ပို႔ရာ လက္ခံေၾကာင္း(စာကိုလက္ခံတာလား၊ ၀ါဒကို လက္ခံတာလား မကြဲျပားပါ၊ ပို႔သည့္ဌာနကို ေျပာျပရာ မမွတ္မိေတာ့ပါ)။ ၿမိဳ႕နယ္သံဃာမဟာနာယက အဖြဲ၀င္ဆရာေတာ္တစ္ပါးကပင္ လက္ခံေၾကာင္း၊ သူတို႔ကို တာ၀န္ခံ ေၾကာင္း ေျပာျပၾကပါသည္။
နုိင္ငံေက်ာ္ စာေရးဆရာႀကီးတစ္ဦး၏ ဟိိႏၵီဘာသာျပန္တြင္ မာရ္နတ္ဆိုတာ မရွိ။ မေကာင္းေသာစိတ္ကိုပင္ မာရ္နတ္ဟု တင္စား ေျပာသည္ စသည္ျဖင့္ပါရာ ထုိစာေရးဆရာႀကီးကို မဆိုးဟု သေဘာက်ေနၾကသည္။
သူငယ္ခ်င္းက ျပည္သို႔ သာသနာျပဳေရာက္ေနသည္ဆိုေသာ ေရနီဦးပဥၥင္းထံ သြားေရာက္ဆည္းကပ္ရန္လည္း မွာၾကားလိုက္ပါေသး သည္။ စာေရးသူမွာ အဘိဓမၼာ မေတာက္တေခါက္ တတ္သူျဖစ္၍ ေရနီဦးပဥၥင္းက အဘိဓမၼာႏွင့္ယွဥ္ၿပီး ေဟာေျပာေခ်ခၽြတ္ေပးလိမ့္မည္ ဟူသ တတ္။
ဤသို႔ စာေရးသူ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရပံုမ်ားကို တင္ျပရသည္မွာ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာမွာ အႏၱရာယ္ မေသးလွေၾကာင္း စာရႈသူတို႔ ဆင္ျခင္မိေစရန္ ျဖစ္ပါသည္။ ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားစစ္တရားမွန္ ျပန္႔ပြားေရးကို ေရွးရႈေသာ ဗုဒၶ၀ါဒအစစ္အမွန္ ကိုးကြယ္ေသာနုိင္ငံတြင္ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာဟူ၍ အကာတူ အႏွစ္ကြဲ၀ါဒတစ္ခုသည္ ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ ပညာတတ္ဘြဲ႕ရမ်ားအထိ စနစ္တက် ျပန္႔ပြား လာၿပီ ျဖစ္ပါသျဖင့္ အခ်ိန္မီ ကာကြယ္တားဆီးနုိင္ၾကပါေစ…………..
သတၱိေဇာ္

kyaw81
09-19-2010, 08:03 PM
ဦးဥာဏဆိုသည္မွာ
မင္းကြန္းေတာင္႐ိုးတြင္ တရားက်င့္ၾကံရာမွ မိမိကိုယ္ကို ရဟႏၲာျဖစ္သည္ဟု ေၾကညာခဲ့သည္။ သံဃာ့၀ိနည္းဓိုရ္အဖြဲ႕က ၁၉၈၃ ခုႏွစ္တြင္ စံုစမ္းစစ္ေဆးခဲ့သည္။
ၿမိဳ႕နယ္၀ိနည္းဓိုရ္၊ တိုင္း၀ိနည္းဓိုရ္၊ ႏိုင္ငံေတာ္၀ိနည္းဓိုရ္ အဆင့္သံုးဆင့္စလံုးတြင္ ႐ံႈးနိမ့္သည့္အတြက္ ဦးဥာဏကို လူ၀တ္လဲေစခဲ့သည္။
ထို႔ျပင္ ၀ိနည္းဓမၼကံ (၉-၁၁) တို႔ျဖင့္ တရားစြဲခံရၿပီး ၁၉၈၃ မွ ၁၉၈၆ ခုႏွစ္တိုင္ေအာင္ ေထာင္သံုးႏွစ္ က်ခံခဲ့ရသည္။
၀ိနည္းဓမၼကံ (၉-၁၁) အရ တရားစြဲခံရေသာ္လည္း မင္းကြန္းတိပိဋကဆရာေတာ္ဘုရား၏ ေမတၱာရပ္ခံမႈေၾကာင့္ ေထာင္သံုးႏွစ္သာ အျပစ္ေပးခံခဲ့ရေၾကာင္း သိရသည္။

ေထာင္မွလြတ္ေသာအခါ မႏၲေလးတိုင္း၊ ပုသိမ္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကင္းေတာင္ေျခကို အေျချပဳလ်က္ မိုးျပာျခံကိုတည္ေထာင္ၿပီး ပစၥဳပၸန္ကမၼ ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာအမည္ျဖင့္ သာသနာပ၀ါဒမ်ားကို ျဖန္႔ခ်ိေဟာၾကားခဲ့သည္။
ဓမၼပါေမာကၡ၀တ္စံုဟု အမည္ေပးကာ မိုးျပာေရာင္ရွပ္အက်ႌႏွင့္ ေဘာင္းဘီအပြတို႔ကို ၀တ္ဆင္ခဲ့သည္။ အႏုပါဒါယဥ္ေက်းမႈဌာနဟူ၍ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒအယူအဆမ်ားကို စာေပး၊ စာယူပံုစံျဖင့္ သင္ၾကား ပို႔ခ်ခဲ့သည္။

၁၉၉၁ခုႏွစ္တြင္ေထရ၀ါဒသာသနာေတာ္အတြင္းမွသံဃာဂိုဏ္းသီးသန္႔ေထာင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းမႈျဖင့္တရားစြဲဆိုခံရသည္။
ေထာင္ဒဏ္ ၁၀ ႏွစ္ က်ခံခဲ့ရေၾကာင္း သိရသည္။ သို႔ေသာ္ ေလွ်ာ့ရက္မ်ားျဖင့္ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္တြင္ ေထာင္မွလြတ္ေျမာက္ခဲ့ၿပီး ၎အယူ၀ါဒမ်ားကို ဆက္ လက္ေဟာေျပာခဲ့သည္။

ထို႔ေနာက္ ရန္ကုန္တိုင္း၊ ေျမာက္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္၊ သစၥာပန္းလမ္း၊ (ဌ) ရပ္ကြက္၊ ျခံအမွတ္ ၂၀ ကို ဌာနခ်ဳပ္ျပဳလုပ္လ်က္ ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ (အဓမၼ၀ါဒ) အယူမ်ားကို ပို႔ခ်ခဲ့သည္။ လိုအပ္လွ်င္ အိမ္တိုင္ရာေရာက္ပံုစံျဖင့္လည္းေကာင္း၊တစ္ဦးခ်င္းေဆြးေႏြးမႈပံုစံျဖင့္လည္းေကာင္း၊ အဖြဲ႕လိုက္ေဆြးေႏြးမႈပံုစံျဖင့္လည္းေကာင္း လိုက္လံစည္း႐ံုးေဟာေျပာေလ့ရွိေၾကာင္း သိရသည္။

အင္တာနက္အသံုးျပဳသူမ်ားကိုလည္း ...
(၁) www.forums.myanmarcommunity.com
(၂) http://sayamvasi.goolgepages.com (ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ)
(၃) http://www.yatanar.co.cc (ရတနာ)
(၄) http://human-buddha.blogspot.com (လူသားဗုဒၶ)
(၅) http://buddhismabc.blogspot.com (ဗုဒၶဘာသာကႀကီးခေခြး)
(၆) http://buddhismabc.blogspot.com (ဘာသာေရးေဆြးေႏြးခန္း)
(၇) http://forums.myanmarcommunity.com (ေဆြးေႏြးခန္း)
(၈) http://www.mandalaygazette.net (မႏၲေလးေဂဇက္မဂၢဇင္း)
(၉) http://azai.mmgenius.com (အပါယ္ရတနာ)
(၁၀) http://dhammaviharri.org (ဓမၼ၀ိဟာရီ)
တို႔ျဖင့္ စည္း႐ံုးေနေၾကာင္း သိရသည္။


ပညာရွင္အင္အား၊ ဘာသာ၀င္အင္အား၊ ေငြေၾကးအင္အား၊ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀ ျဖန္႔ခ်ိေရးအင္
အား
အႀကီးမားဆံုး၊ အခိုင္မာဆံုး အဓမၼ၀ါဒီဂိုဏ္းႀကီးျဖစ္
ေငြရတုပူေဇာ္ပြဲစာအုပ္ကို ေသခ်ာေလ့လာၾကည့္လွ်င္ အလြန္ပင္ထင္ရွားမည္ ျဖစ္ပါသည္။
ပညာတတ္အမည္ခံ ဦးဥာဏိႏၵာလကၤာရ၊
ဦး၀ိစိတၱသာရာဘိ၀ံသ၊
ဦးစိုးေအာင္ (သ-စ-အ ဓမၼာစရိယ၊ သုေတသနက်မ္းျပဳဌာနမႉးေဟာင္း) စသည္မ်ားအျပင္
စာေရးတတ္သူ၊ေဟာေျပာတတ္သူအမ်ားအျပားရွိေနၾကသည္။အေျခခံသင္တန္းမ်ားေရာ၊ ဓမၼ၀ိဟာရီသင္တန္းမ်ားပါ ရွိေၾကာင္းသိရပါသည္။
ဓမၼ၀ိဟာရီသင္တန္းတို႔တြင္ အာသ၀ကၡယ ၀ိဟာရီစာတမ္း ျပဳစုၾကရေၾကာင္းလည္း သိရပါသည္။ ဓမၼဆရာ ဦးရန္ေအာင္၏ ေဟာေျပာ ခ်က္မ်ားအရ ၾသဠာရိက+သုခမ တိုင္းရင္းေဆးပညာရွင္မ်ား အုပ္စုလိုက္ႀကီးပင္ ထိုဂိုဏ္းသားမ်ား ျဖစ္ၾကေၾကာင္းလည္း သိရပါသည္။ အင္း၀ဘဏ္မွ ဦးရင္စိန္ကဲ့သို႔ေသာ သူမ်ားေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ဦးျမင့္၀င္းေမာင္ (ေအဇက္စာေပအိမ္) ကဲ့သို႔ ပံုႏွိပ္တိုက္ပိုင္ရွင္ ကြၽမ္းက်င္သူ မ်ားေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ စာအုပ္အမ်ားအျပား ထုတ္ေ၀ႏိုင္ေၾကာင္းလည္း သိရပါသည္။
ဦး၀ိစိတၱသာရာဘိ၀ံသသည္ စာအုပ္မ်ားစြာတို႔ကို ကိုယ္တိုင္ေရးၿပီး ကိုယ္တိုင္ထုတ္ေ၀လ်က္ ေနရာမ်ားစြာသို႔ သြားေရာက္ေပးေ၀ စည္း႐ံုးေနေၾကာင္းလည္း သိရသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ပညာသင္ေက်ာင္းသားအျဖစ္ ေနထိုင္လ်က္ ၀ါဒျဖန္႔ေနသူ ဦးကုမာရာလကၤာရလို ႏိုင္ငံတကာ ဆက္သြယ္ေရးကြန္ရက္မ်ားကို ဖန္တီးႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ဦးÓဏကိုယ္တိုင္ကပင္ ၀ိဟာရီအမည္ခံလ်က္ အင္တာနက္ အသံုးျပဳေဟာေျပာခ်က္၊ ေဆြးေႏြးခ်က္တို႔ကို ျပဳလုပ္ေနျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္လည္း တစ္ဘ၀သာရွိသည့္ ပဋိစၥသမုပၸာဒ္၀ါဒီ ရွင္ဗုဒၶဒတၱလို ထိုင္းဘုန္းႀကီးမ်ားရွိေနျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ အင္တာနက္အားျဖင့္လည္း ကမၻာသို႔တိုင္ေအာင္ ေပါက္ေရာက္က်ယ္ျပန္႔ လ်က္ရွိေနေၾကာင္း သိရပါသည္။
စကၤာပူဗုဒၶဘာသာလူငယ္မ်ားၾကားတြင္ အလြန္ေရပန္းစားေသာဂိုဏ္းျဖစ္၍ စကၤာပူေန ျမန္မာဗုဒၶဘာသာမ်ားက မွာယူသျဖင့္ ေပးပို႔ ေရာင္းခ်သည့္စာအုပ္မ်ားမွာ မ်ားျပားလွေၾကာင္း သိရပါသည္။
အရိယဘ႑ာရန္ပံုေငြကဲ့သို႔ေသာ ရန္ပံုေငြမ်ားလည္း အလွဴခံေလ့ရွိျခင္းေၾကာင့္ အလြန္တိုးတက္ႀကီးထြားေနေၾကာင္း သိရပါသည္။ ထို႔ျပင္ လစဥ္ထုတ္ေပးစာမ်ားကို ေရာင္းခ်သည့္၀င္ေငြမ်ားႏွင့္ အခြန္လြတ္ထုတ္ေ၀ထားသည့္ စာအုပ္ႀကီးတို႔ကို တစ္အုပ္လွ်င္ က်ပ္ ၃၀၀၀ ႏႈန္းျဖင့္ ေရာင္းခ်သည့္အတြက္ ဂိုဏ္း၀င္မ်ားထံမွ ေရာင္းရေငြမ်ားေၾကာင့္ အလြန္စည္ကားေနေၾကာင္း သိရသည္။ လြတ္လပ္တဲ့လူတစ္အုပ္လွ်င္ က်ပ္ ၃၀၀၀၊ ေငြရတုပူဇာတစ္အုပ္လွ်င္ က်ပ္ ၃၀၀၀၊ သင္တန္းေခြတစ္စံုလွ်င္ က်ပ္ ၅၀၀၀ စသည္)။
ဤသို႔ျဖစ္ေနသည့္ အင္အားမ်ားေၾကာင့္ ၎အဓမၼ၀ါဒီဂိုဏ္းႀကီးသည္ အခိုင္မာဆံုး၊ အင္အားအႀကီးဆံုး အဓမၼ၀ါဒီဂိုဏ္းႀကီး ျဖစ္ေနရေပသည္။

သတိထား၍ ေရွာင္ရွားၾကပါကုန္
ဗုဒၶသာသနံ စိရံ တိ႒တု အနာဂေတ သာသနံ လဇၨီ ရကၡိႆတိ

ေမတၱာတံခြန္ မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

kyaw81
09-19-2010, 08:09 PM
လြန္ခဲ့ေသာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ခန္႔က ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ၀င္ေရာက္ခဲ့ေသာ နာဂစ္မုန္တိုင္းႀကီးသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားစြာတို႔၏ အသက္အိုးအိမ္၊ စည္းစိမ္တို႔ကို ေျခြယူတိုက္စားသြားခဲ့ေၾကာင္း အားလံုးအသိပင္ျဖစ္ပါသည္။ အကယ္၍ ၎အႏၲရာယ္ဆိုးႀကီးကို အခ်ိန္မီႀကိဳတင္သိရွိကာ ေဘးလြတ္ရာသို႔ ေရွာင္တိမ္းေနႏုိင္မည္ဆိုပါက လူေပါင္းမ်ားစြာတို႔ အသက္ေဘးမွ ကင္းေ၀းႏိုင္ၾကမည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။
ယခုအခါတြင္လည္း ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာေတာ္ျမတ္ႀကီးအတြ
င္းသို႕ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာဟု နာမည္ေပးထားသည့္ မိုးျပာေရာင္ သာသနာဖ်က္မုန္တိုင္းႀကီးသည္ မင္းကြန္း၊ မႏၲေလးႏွင့္ စစ္ကိုင္းတို႔၌ အေျခတည္ကာ ေလဖိအားနည္းရပ္၀န္းျဖစ္ေပၚ၍ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကို ဖ်က္ဆီးပစ္မည့္ မုန္တိုင္းအသြင္ေျပာင္းကာ တျဖည္းျဖည္းအင္အားႀကီးထြားလာၿပီးလွ်င္ ျမန္မာႏိုင္ငံတစ္၀န္းလံုး သာမက ကမၻာ့ဗုဒၶသာသနာရပ္၀န္းႀကီး တစ္ခုလံုးဆီသို႔ တိုက္ခတ္ရန္ ဦးတည္လွ်က္ရွိေနပါသည္။

သဘာ၀မုန္တိုင္း ေဘးအႏၲရာယ္သည္ မိမိ၏ အသက္တစ္ခု၊ ဘ၀တစ္ခုမွ်ကိုသာ ဒုကၡေပးႏုိင္ေသာ္ၿငားလည္း ထို မိစၦာဒိ႒ိ မုန္တိုင္းႀကီးကမူ သံသရာတစ္ေလွ်ာက္လံုး ဒုကၡေပး၍ အပါယ္ေဘးသို႔တိုင္ေအာင္နစ္ေစႏိုင္ပါသည္။ သို႔ပါ၍ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္သူေတာ္စင္၊သူေတာ္ေကာင္းေလာင္းလ်ာတို႔အတြက္
ဤသာသနာဖ်က္မုန္တိုင္းႀကီး၏ေဘးမွ ေ၀းစြာေရွာင္ရွား၍ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ႏိုင္ေစေသာငွာ ထိုဂိုဏ္းႀကီး၏ေဟာေျပာခ်က္၊ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိခ်က္မ်ားကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္၍ တင္ျပလိုက္ရပါသည္။

ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာဂိုဏ္းခ်ဳပ္
ဓမၼ၀ိဟာရီ ဦးဥာဏ၏ ကိုယ္ေရးအက်ဥ္း

အမည္ - ဓမၼ၀ိဟာရီ ဦးဥာဏ
အသက္ - ၇၂ ႏွစ္
ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးလက္မွတ္အမွတ္ - ၁၂/ဥကမ (ႏိုင္) ၁၈၂၀၀၀
ကိုးကြယ္သည့္ဘာသာ - ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ
အလုပ္အကိုင္ - ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ ဆည္းကပ္ေလ့လာၾကသူမ်ားအား ဆံုးမၾသ၀ါဒေပးျခင္း။
ေနရပ္လိပ္စာ - (၁) အမွတ္ ၂၀၊ မိုးျပာျခံ၊ သစၥာပန္းလမ္း၊ ျမဥယ်ာဥ္၊ (ဌ} ရပ္ကြက္၊ ေျမာက္ဥကၠလာပ၊ ရန္ကုန္တိုင္းႏွင့္
(၂) အႏုပါဒါယဥ္ေက်းမႈတရားဌာန၊ မိုးျပာျခံ၊ ရန္ကင္းေတာင္ေျခ၊ က်ီကုန္းစု၊ ပုသိမ္ႀကီးၿမိဳ႕၊ မႏၲေလးတိုင္း။
မိဘအမည္ - ဦးျမဒင္ + ေဒၚလွထြန္း
ေမြးသကၠရာဇ္ - ၁၃၀၀ ျပည့္ႏွစ္၊ နယုန္လဆန္း ၃ ရက္၊ အဂၤါေန႔။
ေမြးရာဇာတိ - ေဂါင္းကြဲေက်းရြာ၊ ၿမိဳင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ပခုကၠဴခ႐ိုင္၊ မေကြးတိုင္း။
လူမ်ဳိး - ျမန္မာ
အရပ္ - ၅ ေပ၊ ၅ လက္မ
ထင္ရွားသည့္အမွတ္အသား - ညာဘက္ႏႈတ္ခမ္းအထက္မွဲ႔ရွိ။
ပညာသင္ရာဌာန - ေဂါင္းကြဲရြာေတာင္ေက်ာင္း။
ကိုရင္၀တ္သည့္ႏွစ္ - ၁၃၁၄ ခုႏွစ္
ကိုရင္၀တ္ရာဌာန - ေဂါင္းကြဲရြာေတာင္ေက်ာင္း၊ ၿမိဳင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ပခုကၠဴခ႐ိုင္။
ကိုရင္ဥပဇၩာယ္ဆရာေတာ္ - ဆရာေတာ္ ဦးပညာ
ရဟန္းခံသည့္ႏွစ္ - ၁၃၁၉ ခုႏွစ္
ရဟန္းဥပဇၩာယ္ဆရာေတာ္ - ဆရာေတာ္ ဦးပညာ
ပိဋကတ္စာေပသင္ယူရာဌာန - မစိုးရိမ္တုိက္၊ ဂႏၴဓူရေက်ာင္း။
ငယ္၊ လတ္၊ ႀကီးေအာင္ဌာန - မစိုးရိမ္ေက်ာင္းတုိက္
စာခ်တန္းစာ၀ါလုိက္ဌာန - မိုးေကာင္းေက်ာင္းတုိက္၊ ေဒး၀န္းေက်ာင္း (စာခ်တန္းမၿပီးပါ)
သင္ၾကားေပးသည့္ ဆရာေတာ္မ်ား - မစိုးရိမ္တိုက္ႏွင့္ မိုးေကာင္းတုိက္ ဆရာေတာ္မ်ား၊ ေတာင္သမန္တိုက္ဆရာေတာ္မ်ား။
စာသင္ႏွစ္ - အသက္ ၂၅ ႏွစ္၊ ၅ ၀ါထိ။
ေတာေက်ာင္းထြက္ေနသည့္ႏွစ္ - အသက္ ၂၅ ႏွစ္မွအထက္။
ေတာေက်ာင္းေနရာဌာန - ရွင္မေတာင္ရြာေတာေက်ာင္းႏွင့္မင္းကြန္းစံေတာ္မူေတာင္ႏွင့္ ေရႊျမင္တင္ေတာင္၊ (အေရွ႕႐ိုးမ အေျခ)၊ ေငြေတာင္ႏွင့္ မိုးေပါက္က်ေခ်ာင္။
လက္ရွိေနရာ၌စတင္ေနသည့္ႏွစ္ - ၁၉၉၈ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလမွ ယေန႔အထိ။
ဘာသာေျပာင္းသည့္ႏွစ္ - ၁၉၈၃ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၀ ရက္၊ ည ၁၀ နာရီ၊ မိနစ္ ၃၀။
ဘာသာေျပာင္းရသည့္အေၾကာင္း - ေထရ၀ါဒ၌ေနစဥ္ ေထရ၀ါဒ လက္ခံက်င့္သံုးေနေသာ ေရွးဘ၀၊ ခုဘ၀၊ ေနာင္ဘ၀ အယူမ်ားသည္ ဘုရားေဟာႏွင့္မညီ၊ ဘုရားရွင္မယူေသာ မိစၦာဒိ႒ိအယူမ်ားျဖစ္ေနေၾကာင္း၊ ႏိုင္ငံေတာ္ သံဃ မဟာနာယကထံသို႔တင္ျပ၍ တရားစြဲသည့္ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ စစ္ကိုင္းတိုင္း သာသနာေရး ဦးစီးမႉးက စတုတၳပါရာဇိကျဖင့္ ျပန္လည္တရားစြဲခဲ့ၿပီး ဗဟို၀ိနိစၦယထိ တရား႐ံႈးေသာေၾကာင့္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ရဟန္းအျဖစ္ကို စြန္႔လႊတ္ရသည္။ မိုးျပာဂိုဏ္းေထာင္၍ ဆည္းကပ္ သူမ်ားအား ဆံုးမလမ္းညႊန္ေနျခင္းျဖစ္သည္။


ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒဗုဒၶဘာသာအမည္ခံ ဘာသာေရးဂိုဏ္းႀကီး၏ ေထရ၀ါဒႏွင့္လံုး၀ဆန္႔က်င္ေသာ အယူ၀ါဒအခ်ဳိ႕ကို ထုတ္ႏုတ္ျပရမည္ဆိုလွ်င္.....
(၁) အဘိဓမၼာပိဋကတ္ကို ဘုရားေဟာမဟုတ္ဟု ယူၾကသည္။
(၂) ပိဋကတ္သံုးပံုတို႔သည္လည္း ဘုရားေဟာအစစ္ မဟုတ္ၾကဟု ယူၾကသည္။
(၃) ေရွ႕ဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀မရွိဟု ယူၾကသည္။
(၄) ကံႏွင့္ ကံ၏အက်ဳိးမရွိဟု ယူၾကသည္။
(၅) သံုးဆယ့္တစ္ဘံုမရွိဟု ယူၾကသည္။
(၆) ျဗဟၼာ၊ နတ္၊ ငရဲသားစသူတို႔သည္ လူေကာင္ျဖစ္ခိုက္ လူေကာင္၏ပံုႀကီးမွ်သာျဖစ္သည္ဟု ယူၾကသည္။
(၇) ဘုရားရွိခိုးျခင္း၊ ဆင္းတုေတာ္ပူေဇာ္ျခင္း၊ ဥပုသ္ေစာင့္ျခင္းစသည္တို႔ကို မျပဳသင့္ဟု ယူၾကသည္။
(၈) နိဗၺာန္ႏွင့္ သံသရာကို အယံုအၾကည္မရွိဟု ယူၾကသည္။
(၉) လူအစစ္သည္ လူသာျဖစ္သည္။ မူလခႏၶာျဖစ္သည္။ ၎င္းကို တရားမ႐ႈရ၊ ႐ႈလွ်င္တရားမဟုတ္ဟု ယူၾကသည္။
(၁၀) သမထ၊၀ိပႆနာ ဘာ၀နာတို႔ကို ဘာ၀နာမဟုတ္ဟု ယူၾကသည္။
(၁၁) ပရမတၳတရားတို႔ကို အယံုအၾကည္မရွိဟု ယူၾကသည္။
(၁၂) ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတို႔ကို မျပဳေကာင္းဟု ယူၾကသည္။
(၁၃) လူအစစ္ျဖစ္ေသာ မူလခႏၶာေပၚတြင္ စြဲထင္တြယ္ကပ္လာသည့္ ဥပါဒါန္ႏွင့္ ခႏၶာအရိပ္တုတို႔ကို ပယ္ခြာႏိုင္လွ်င္တရားျဖစ္သည္။ အရိယာျဖစ္သည္ဟု ယူၾကသည္။
(၁၄) ပိဋကတ္ေဒသနာတို႔ျဖင့္ လူတို႔ကိုလွည့္စား၍ မိမိတို႔ဂိုဏ္းအတြင္း သိမ္းသြင္းၾကရမည္ဟု ယူၾကသည္။ ကာမရာဂကို အားေပး ၾကရမည္ဟု ယူၾကသည္။
(၁၅) မာရ္နတ္ဆိုသည္မွာ သီးျခားနတ္ဘံုမွ နတ္မဟုတ္ဟု ယူၾကသည္။
(၁၆) ျဗဟၼာဆိုသည္မွာ သီးျခားျဗဟၼာဘံုမွ ျဗဟၼာမဟုတ္ လူသာျဖစ္သည္ဟု ယူၾကသည္။
(၁၇) ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာတို႔သည္ အာကာသ ေခၚ နတၳိဘာ၀ကို နိဗၺာန္ဟု ထင္မွတ္မွားသူမ်ားျဖစ္ၾကသည္ဟု ေက်ာက္သေဘၤာ ၀ါဒျဖင့္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာတို႔ကို စြပ္စြဲၾကသည္။
(၁၈) မိမိကိုယ္တိုင္ သိျမင္ျခင္းျဖင့္သာ အသိအျမင္ျပည့္စံုသည္ဟု ယူၾကသည္။
(၁၉) သိဒၶတၳဘ၀မွ ဗုဒၶဘ၀သို႔ တိုးတက္လာျခင္း၊ ဘုရားအသိÓဏ္ရရွိလာျခင္းသည္ ဘာမွမလုပ္ဘဲ သာမန္လူလိုေနျခင္းေၾကာင့္ ရသည္ဟု ယူၾကသည္။
(၂၀) ေလးသေခၤ်ကမၻာတစ္သိန္း ပါရမီျဖည့္က်င့္လာရေသာ ဗုဒၶကို မိစၦာဗုဒၶဟု ယူၾကသည္။


မိုးျပာဦးဥာဏ၏ ေဟာေျပာခ်က္၊ ေရးသားခ်က္တခ်ဳိ႕ကို မူရင္းအတိုင္း ေကာက္ႏုတ္တင္ျပပါမည္။

ေရွးဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀ လက္မခံ
က်ဳပ္တို႔က သူတို႔ကို အဓိကဆိုဆံုးမတာမွာ ... ဘယ္တရားမွ မရခ်င္ေန၊ ရခ်င္ရ၊ ေရွ႕ဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀ေတာ့ မေတြးရဘူးလို႔ ဆိုတာ ေလာက္ကေတာ့ က်ဳပ္တို႔ကိုခ်ဥ္းကပ္ေနတဲ့ ခ်ာတိတ္ကေလးေတာင္ သိတန္ရာတယ္လို႔ ထင္တယ္။
အဲဒီေတာ့ သူဆိုတာက က်ဳပ္တို႔အနားမွာ အခ်ဥ္းကပ္ရဆံုးသူလည္း ျဖစ္တယ္။ က်ဳပ္တို႕ကို ေငြနဲ႕ေၾကးနဲ႕ အမ်ားဆံုး အကုန္က်ခံရဆံုး ျပဳစုတဲ့သူလည္း ျဖစ္တယ္။ အဲဒါေတာင္မွ က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ အစဆံုးျဖစ္တဲ့ (ေရွးဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀ မေတြးရဘူးဆိုတဲ့) ဟာကို (လာေလွ်ာက္တယ္)၊ ေရွးဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀ကို တကယ္ျမတ္စြာဘုရား မေဟာပါဘူး။ က်ဳပ္တို႔ကလည္းပဲ ေရွးဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀ကို လံုး၀မေဟာၾကားဘူး။ ေရွး ဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀ကို ယူဆတဲ့သူဆိုရင္ျဖင့္ မိစၦာဒိ႒ိဆိုၿပီးသကာလ ... က်ဳပ္တို႔နဲ႔ ပဋိပကၡအေနအထားမွာ ရွိတယ္။
(ရွင္မိုးျပာ၏ ဘာသာတရားကေပးေသာ ဆုလာဘ္၊ စာ ၂၊ ၁၉၉၆)

လက္ခံလွ်င္ အက်ဳိးမရွိ
တို႔ ေနာက္ဘ၀သိလား။ (မသိဘူး)၊ ေအး ... မသိဘူးစာရင္းထဲ အေသကို ထည့္သြင္းရမယ္။ နည္းနည္းကေလးမွ ေခါင္းျပဴမလာေစနဲ႔။ မသိတာကို မသိတဲ့အတိုင္း မသိစာရင္းထဲ ထည့္မထားမိဘူးဆိုရင္ျဖစ္ျဖစ္ သို႔မဟုတ္ မသိတာကို မသိစာရင္းထဲထည့္ေပမဲ့ ေခါင္းေထာင္ လာၿပီး လူရည္လည္လုပ္တာကို ခံရတယ္ဆိုရင္ျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္ေလာက္ထိ ဘာသာတရားရဲ႕အမႈေတာ္ေတြကို ထမ္းထမ္း၊ ဘယ္ေလာက္ထိ ဘာသာတရားကို က်ဳိးက်ဳိးႏြံႏြံ ကိုင္းကိုင္း႐ိႈင္း႐ိႈင္း ဆည္းကပ္ဆည္းကပ္၊ ဘယ္ေတာ့မွ အဲဒီဘာသာတရားရဲ႕ အက်ဳိးေက်းဇူးကို မခံစားရဘူး။
(ရွင္မိုးျပာ၏ ဘာသာတရားကေပးေသာ ဆုလာဘ္၊ စာ ၁၁-၁၃၊)

၃၁ ဘံု လက္မခံ
ဗုဒၶဘုရားရဲ႕တရားဟာ ၾကံဆခ်က္သက္သက္ေတြ မပါတဲ့ (အတကၠာ၀စရ) တရားဓမၼျဖစ္လို႔ (အဲဒီ ဗုဒၶတရားထဲမွာ) မေမြးမီနဲ႔ ေသၿပီးတို႔၊ အထက္ဘ၀ဂ္၊ ေအာက္အ၀ီစိတို႔ ... မပါဘူး။
(ဓမၼ၀ီဟာရီ၏ ဗုဒၶသာသနာႏွင့္ ျမန္မာျပည္၊ စာ ၁၀၊ ၂၀၀၆)

လူကိုေတာ့ မသတ္ႏွင့္
လူသိမ်ားတာက ဘုရားဟာ သတ္မႈက ေရွာင္ရမဲ့အသက္ကို အားလံုးရဲ႕အသက္အျဖစ္ ေဟာတာလို႔သိေနၾကတယ္။ ဒီလို သိမွား တာကေတာ့ ဟိႏၵဴနဲ႔ႏႊယ္ၿပီး သိမိလို႔ပါပဲ။ ဟိႏၵဴက မသတ္ရတဲ့ဟာ အားလံုးရဲ႕အသက္ပါပဲ။ သစ္ပင္ေလာက္ပဲ က်န္ပါတယ္။
(ဘုရား၊ စာ ၁၃၁)
ဒါေတြေၾကာင့္ဘုရားရဲ႕မသတ္ရမဲ့အခ်က္ရဲ႕အနက္ဟာလူ႔အသက္ပဲျဖစ္တယ္။ အျခားအေကာင္ပေလာင္ေတြရဲ႕ အသက္မဟုတ္ဘူး။
(ဘုရား၊ စာ ၁၃၅)

အမ်ားပိုင္ပစၥည္း ခိုးႏိုင္သည္
ႏိုင္ငံပိုင္ပစၥည္းခိုးတာဟာ ဂ႐ုဓမၼသီလ (မခိုးရသိကၡာပုဒ္) မပ်က္ဘူး။ ၿမိဳ႕ပိုင္၊ ရြာပိုင္၊ ဌာနဆိုင္ရာပိုင္၊ အဖြဲ႕အစည္းပိုင္၊ သမ၀ါယမ ပိုင္ပစၥည္းေတြကို ခိုးတာဟာလည္း ဂ႐ုဓမၼသီလ (မခိုးရသိကၡာပုဒ္) အရ အခိုးမေျမာက္ဘူး။ (ခိုးေကာင္းတယ္ဟူလို။)

မမူးေအာင္ေသာက္
ေသရည္ေသရက္ မူးယစ္ေသစာကို ေမ့ေလ်ာ့တဲ့ေနရာအထိ မူးယစ္ျခင္းမွေရွာင္မယ္ဆိုတာမ်ဳိး အဓိပၸာယ္ရွိတယ္။ ဒီေတာ့ ဒီသိကၡာပုဒ္ အဓိပၸာယ္ဟာ ေသရည္ေသရက္ (မူးယစ္ေဆး၀ါး) မေသာက္သံုးရဘူးလို႔သာ အဓိပၸာယ္မရဘူး။ ေမ့ေလ်ာ့တဲ့အထိ ဒါေတြ မေသာက္သံုး ရဘူးလို႔ အဓိပၸာယ္ရတယ္။ အတိုင္းအထြာရွိရွိ ယစ္မူး၊ ေသာက္စားရင္ ပမာဒဌာန မေရာက္ဘူး။ သူတို႔ဟာ ဘာမွမမွားဘူး။ အျပဳအမူလည္း မမွားဘူး၊ အေျပာအဆိုလည္း မမွားဘူး။ အေနအထိုင္လည္း မမွားဘူး နဂိုအတိုင္းပဲ။
(ဘုရား၊ စာ ၁၅၁၊ ၁၆၉-၁၇၀)

ဘာသာတရား မလိုအပ္
ေလာကႀကီးမွာ ဘာသာတရားေတြကေတာင္ အပိုျဖစ္ေနတယ္။ ဘာသာတရားမဟုတ္ေတာ့ဘဲ ပကတိ မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာ၊ လွ်ာ၊ ကိုယ္ဆိုတဲ့ အရာေတြနဲ႔သာ ေနထိုင္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ၿပီးသြားမွာ။ ျမတ္စြာဘုရားဆိုရင္ အဲဒီ မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာ၊ လွ်ာ၊ ကိုယ္ဆိုတဲ့အရာေတြ ကိုပဲ ေျပာခဲ့တာပါ။ ဟိုလိုလုပ္၊ ဒီလိုလုပ္ဆိုတာေတြ ကို တားျမစ္ခဲ့တာပါ။
(ဓမၼ၀ိဟာရီ၏ နိဗၺာန္ကိုသြား ေနာက္ဆံုးရထား၊ စာ ၃၊ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္)

စိဥၥမာနလက္သစ္
“တပည္႔ေတာ္တုိ႔ သိခဲ႔ၾကတာ မွားလွပါတယ္ ဘုရား”
“ဘယ္လုိလဲ”
“ဖုိမ ကိစၥဆုိရင္ လြန္က်ဴးတာ၊ စိတ္ကူးရင္ေတာင္ ယုတ္မာတယ္ ထင္တာဘုရာ”
“ဒီကိစၥ ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ဆုိရင္ စိတ္လည္းကူးရမွာေပါ႔”
“အဲဒီစိတ္ကူးမ်ဳိးဆုိရင္ စိတ္ယုတ္ေတြျဖစ္ေနတာလုိ႔ ေျပာၾကတာပဲ ဘုရား”
“မသိလုိ႔ ေျပာၾကတာပဲ”
“ဘာမသိတာလဲ ဘုရား”
ဒီလုိ စိတ္ကူးမ်ဳိး ဘုရားေတာင္ ကူးခဲ႔ေလာက္တယ္ဆုိတာ မသိၾကဘူး”
“ဟုတ္ပမလားဘုရား”
တြက္ၾကည္႔ရမွာေပါ႔”
“ဘာတြက္မွာလဲ ဘုရား”
“မာနတ္က မႈိင္ေနလုိ႔ သမီးသုံးေယာက္က ေမးေတာ႔ ဘုရားကုိ ရွဳံးခဲ႔လုိ႔ ေျပာတဲ႔အခါ
ဒါ သူတုိ႔ လုပ္ေပးမယ္ဆုိျပီး သမီးေတြက ဘုရားရွင္ဆီ ခ်ဥ္းကပ္တယ္ဆုိတာၾကားဖူးမွာပဲ”
“ဒါ တစ္ကမၻာလုံး အသိပဲ ဘုရား”
“မာနတ္ေရာ သမီးေတြပါ တကယ္နတ္သား နတ္သမီးေတြ မဟုတ္ဘဲ ဘုရားစိတ္ေတာ္
ျဖစ္ေတြဆုိတာ သိေလာက္ျပီေပါ႔ေနာ္”
“သိပါျပီဘုရား”
“အဲဒါပဲေပါ႔”
ဘယ္လုိလဲ ဘုရား”
“မာနတ္ရဲ႕ သမီးလတ္ဆုိသူ အပ်ဳိရြရြဖားဖားနဲ႔ ဖုိမ ဆက္ဆံမလားေပါ႔ ဥတၱရိမႏုႆဓမၼ
ကုိ လူေတြဆီ ျဖန္႔ဖုိ႔က ပုိျပီး အေရးၾကီးတယ္လုိ႔ပဲ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်တယ္။
ဒီထက္သာမယ္႔ ကုိယ္၀န္ရွိစ မာရ္နတ္သမီးၾကီးနဲ႔ ဖုိမဆက္ဆံမလားေပါ႔၊ ဒါ ခံစားယစ္မူးျပီး
ဥတၱရိမႏုႆဓမၼ ျဖန္႔ေ၀မူ႔ အပ်က္ခံလုိ႔ ဘယ္ျဖစ္မလဲ လုိ႔ျဖစ္တယ္။
“အပ်ဳိေဖာ္၀င္စ မာရ္နတ္သမီးငယ္ အပ်ဳိေပါက္နဲ႔ ဖုိမဆက္ဆံမလားေပါ႔၊
ဒါေတြနဲ႔ ဥတၱရိမႏုႆဓမၼ ကုိ လူေတြရတာ မျဖစ္ထုိက္ဘူးလုိ႔ စိတ္ေတာ္မွာျဖစ္ခဲ႔တယ္”
“မာရ္နတ္ သမီးသုံးေယာက္ကုိ ဘုရားေအာင္ခံႏုိင္တယ္ ဆုိတာလား ဘုရား”
“ဟုတ္တယ္”
“ဟုတ္ပါ႔မလား ဘုရား”
“ဟုတ္တာေပါ႔”
“ဒါေတြ ဘယ္လုိသိလဲ ဘုရား”
“တရားအေလွ်ာက္ သိတဲ႔ဥာဏ္နဲ႔ ေလွ်ာက္ျပီးသိတာေပါ႔”
“ဘယ္လုိ တရားအေလွ်ာက္ လဲဘုရား”
“ကာမရူပ၊ အရူပ ကံ ၀ိပါက္ေတြဟာ ဒုကၡတရားေတြ မဟုတ္ဘူးလား”
“ဟုတ္တာေပါ႔ဘုရား”
“ဒုကၡျဖစ္တာေတြကုိပဲ မမက္ၾကဘူလား”
“မက္ၾကပါတယ္ဘုရား”

(အရွင္ဥာဏ၏ ဓမၼကထာ၊ စာ-၂၂၇-၂၂၉၊ ၂၀၀၅-ခုႏွစ္၊ၾသဂုတ္လထုတ္)

သတိထား၍ ေရွာင္ရွားၾကပါကုန္
ဗုဒၶသာသနံ စိရံ တိ႒တု အနာဂေတ သာသနံ လဇၨီ ရကၡိႆတိ

Learn to Share
09-20-2010, 12:12 PM
အဲဒီအေတြးအေခၚသစ္မွာ လက္ေတြ႔ (သိႏိုင္ ျမင္ႏိုင္) လုပ္ၾကည္႔လို႔ ရတာ(က်င့္စဥ္) ရိွရင္ မွ်ပါဦး

ကုိတာေတ
09-21-2010, 09:20 AM
ပိဋကတ္သံုးပံုး အ႒ကထာ ဋီကာထဲမွ က်င့္စဥ္မ်ားက္ို အလ်ဥ္းသင့္သလို ေဖာ္ျပသြားပါမယ္....

ရုပ္ပရမတ္နယ္ေျမကုိ ၀င္ေရာက္လုိသူမ်ားအတြက္ ဓာတ္ကမၼ႒ာန္း

သုဒၶ၀ိပႆနာယာနိေကာ ပန အယေမ၀ ၀ါ သမထယာနိေကာ စတုဓာတု၀၀တၳာေန ၀ုတၱာနံ ေတသံ ေတသံ ဓာတုပရိဂၢဟမုခါနံ အညတရမုခ၀ေသန သေခၤပေတာ ၀ါ ၀ိတၳာရေတာ ၀ါ စတေႆာ ဓာတုေယာ ပရိဂၢဏွာတိ။ (၀ိသုဒိၶ-၂-၂၂၂။)

သုဒၶ၀ိပႆနာယာနိကျဖစ္ေစ သမထယာနိကျဖစ္ေစ ရုပ္ပရမတ္တရားမ်ားကုိ သိမ္းဆည္းလုိပါက ဓာတ္ကမၼ႒ာန္း အက်ဥ္းနည္း အက်ယ္နည္း တစ္နည္းနည္းကုိ ေရွးဦးစြာ သိမ္းဆည္းရမည္ျဖစ္ေပသည္။

ဓာတ္ကမၼ႒ာန္းအက်ဥ္းနည္း

ဓာတ္ကမၼ႒ာန္းမွာ အက်ဥ္းနည္း အက်ယ္နည္းဆုိၿပီး ႏွစ္နည္း ရွိပါတယ္။ ဓာတ္ကမၼ႒ာန္း အက်ယ္႐ႈပြားနည္းကေတာ့ မဟာရာဟုေလာ၀ါဒသုတၱန္ (မ-၂-၈၃-၈၉။) ဓာတု၀ိဘဂၤသုတၱန္ (မ-၃-၂၈၁-၂၉၀။) မဟာဟတၳိပေဒါပမသုတၱန္ (မ-၁-၂၄၂-၂၄၉။ ) အဘိဓမၼာဓာတု၀ိဘဂၤပါဠိေတာ္ (အဘိ-၂-၈၄-၈၇။) တုိ႔မွာ လာရွိပါတယ္။ (၃၂)ေကာ႒ာသတို႔ႏွင့္တကြ ေတေဇာေကာ႒ာသ (၄)မ်ဳိး၊ ၀ါေယာ ေကာ႒ာသ (၆)မ်ဳိးတို႔ အ၀င္အပါ အားလုံး (၄၂)ေကာ႒ာသတို႔မွာ တည္ရွိတဲ့ ဓာတ္ႀကီးေလးပါးတို႔ကို သိမ္းဆည္း႐ႈပြားတဲ့နည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဓာတ္ကမၼ႒ာန္း အက်ဥ္း႐ႈပြားနည္းကေတာ့ မဟာသတိပ႒ာန သုတၱန္မွာ လာရွိပါတယ္။ ဓာတ္ကမၼ႒ာန္း အက်ဥ္းနည္း႐ႈကြက္ကုိ မဟာသတိပ႒ာနသုတၱန္မွာ ဘုရားရွင္သည္ ဘယ္လို ေဟာၾကားထားေတာ္မူသလဲ၊

ပုန စပရံ ဘိကၡေ၀ ဘိကၡဳ ဣမေမ၀ ကာယံ ယထာဌိတံ ယထာပဏိဟိတံ ဓာတုေသာ ပစၥေ၀ကၡတိ အတၳိ ဣမသၼႎ ကာေယ ပထ၀ီဓာတု အာေပါဓာတု ေတေဇာဓာတု ၀ါေယာဓာတူတိ။ (မ-၁-၇၃။)

ဘိိကၡေ၀ = ရဟန္းတုိ႔...။ ပုန စပရံ = ေနာက္တစ္မ်ဳိးေသာ္ကား။ ဘိိကၡဳ = ေယာဂါ၀စရရဟန္းသည္။ ယထာဌိတံ = တည္ျမဲတုိင္းေသာ။ ယထာပဏိဟိိတံ = ထားျမဲတိုင္းေသာ။ ဣမေမ၀ ကာယံ = ဤ႐ူပကာယ ႀကီးကိုပင္လွ်င္။ ဣမသၼႎ ကာေယ = ဤ႐ူပကာယ၌။ ပထ၀ီဓာတု = ပထ၀ီဓာတ္သည္။ အာေပါဓာတု = အာေပါဓာတ္သည္။ ေတေဇာဓာတု = ေတေဇာဓာတ္သည္။ ၀ါေယာဓာတု = ၀ါေယာဓာတ္သည္။ အတိၳ = ရွိ၏။ ဣတိ = ဤသို႔လွ်င္။ ဓာတုေသာ = ဓာတ္သေဘာအစုအပံုအားျဖင့္။ ပစၥေ၀ကၡတိ = အသီးအသီး တစ္လံုးစီ တစ္လံုးစီ ဉာဏ္စကၡဳျဖင့္ ခြဲျခားစိတ္ ျဖာလ်က္ ဆင္ျခင္ သံုးသပ္ ႐ႈပြား၍ ေနေလ၏။

ပစၥေ၀ကၡတီတိ ပတိ ပတိ အေ၀ကၡတိ၊ ဉာဏစကၡဳနာ ၀ိနိဗၻဳဇိတြာ ၀ိသံု ၀ိသံု ပႆတိ။ (မ-ဋီ-၁-၃၆၅။)

ဒီလို ဋီကာဆရာေတာ္က ရွင္းလင္းတင္ျပထားတဲ့အတြက္ ဓာတ္တစ္လံုးစီ ဓာတ္တစ္လံုးစီကို ဉာဏ္ႏွင့္ ခဲြျခားစိတ္ျဖာၿပီး အသီးအသီး ႐ႈပြားရမည့္ လုပ္ငန္းခြင္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သေဘာသဘာ၀ကို အလ်င္ေရွးဦးစြာ ရွင္းၾကရေအာင္ ...။

ကုိတာေတ
09-21-2010, 09:21 AM
ဘုရားရွင္သည္ ဓမၼသဂၤဏီပါဠိေတာ္ (အဘိ-၁-၁၇၀။) မွာ
ပထ၀ီဓာတ္ကို ကကၡဠံ မုဒုကံ သဏွံ ဖ႐ုသံ ဂ႐ုကံ လဟုကံ ဆိုၿပီး (၆)မ်ဳိး ေဟာၾကားေတာ္ မူခဲ့ပါတယ္။ အ႒ကထာ (အဘိ-႒-၁-၃၆၈။) ကလည္း --

ပထ၀ီဓာတ္ (၆) မ်ဳိး
၁။ ကကၡဠႏၲိ ထဒၶံ = မာမႈသေဘာ၊
၂။ မုဒုကႏၲိ အထဒၶံ = ေပ်ာ့မႈသေဘာ၊
၃။ ဖ႐ုသႏၲိ ခရံ = ၾကမ္းမႈသေဘာ၊
၄။ သဏွႏၲိ မ႒ံ = ေခ်ာမႈသေဘာ၊
၅။ ဂ႐ုကႏၲိ ဘာရိယံ = ေလးမႈသေဘာ၊
၆။ လဟုကႏၲိ အဘာရိယံ၊ သလ’ဟုကႏၲိ အေတၳာ = ေပါ့မႈသေဘာ -- ဒီလို ဖြင့္ဆိုထားပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ပထ၀ီဓာတ္မွာ မာ-ေပ်ာ့၊ ၾကမ္း- ေခ်ာ၊ ေလး-ေပါ့ ဆိုၿပီး အစံုအားျဖင့္ (၃)စံု
မာ- ၾကမ္း-ေလး၊ ေပ်ာ့-ေခ်ာ- ေပါ့ ဆိုၿပီး သေဘာတရား (၆)မ်ဳိး ရွိပါတယ္။
အာေပါဓာတ္ (၂) မ်ဳိး အာေပါဓာတ္မွာေတာ့ --
၁။ ျဒ၀ဘာ၀ = ပဂၣရဏလကၡဏာ = ယိုစီးမႈသေဘာ၊
၂။ အာဗႏၶနဘာ၀ = အာဗႏၶနလကၡဏာ = ဖြဲ႕စည္းမႈသေဘာ -- ဆိုၿပီး သေဘာတရား (၂)မ်ဳိး ရွိပါတယ္။ ေတေဇာဓာတ္ (၂) မ်ဳိး ေတေဇာဓာတ္မွာေတာ့ --
၁။ ဥဏွဘာ၀ = ဥဏွေတေဇာ = ပူမႈသေဘာ၊
၂။ သီတဘာ၀ = သီတေတေဇာ = ေအးမႈသေဘာ -- ဆိုၿပီး သေဘာတရား (၂)မ်ဳိး ရွိပါတယ္။ ၀ါေယာဓာတ္ (၂) မ်ဳိး ၀ါေယာဓာတ္မွာေတာ့ --
၁။ ၀ိတၳမၻနဘာ၀ = ေထာက္ကန္မႈသေဘာ၊
၂။ သမုဒီရဏဘာ၀ = တြန္းကန္မႈသေဘာ -- ဆိုၿပီး သေဘာတရား (၂)မ်ဳိး ရွိပါတယ္။ သမုဒီရဏဘာ၀ကေတာ့ သမုဒီရဏရသ (= ၀ါေယာဓာတ္ရဲ႕ တြန္းျခင္းဆိုတဲ့ လုပ္ငန္းကိစၥရပ္) ျဖစ္ပါတယ္။ အားလံုးေပါင္းလိုက္လွ်င္ေတာ့ မာ-ၾကမ္း-ေလး-ေပ်ာ့-ေခ်ာ-ေပါ့၊ ယိုစီး-ဖဲြ႕စည္း၊ ပူ-ေအး၊ ေထာက္-တြန္း ဆိုၿပီး သေဘာတရား (၁၂)မ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသေဘာတရား (၁၂)မ်ဳိးကို ေယာဂီပုဂၢိဳလ္က ေရွးဦးစြာသိေအာင္ ႐ႈပြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

မိမိရဲ႕ခႏၶာအိမ္ထဲမွာ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္က --
၁။ မာမႈထင္ရွားရာ တစ္ေနရာက စ၍ မာမႈသေဘာကို တစ္ကိုယ္လံုး၌ ျမင္ေအာင္႐ႈပါ။
၂။ ၾကမ္းမႈထင္ရွားရာ တစ္ေနရာကစ၍ ၾကမ္းမႈသေဘာကို တစ္ကိုယ္လံုး၌ ျမင္ေအာင္႐ႈပါ။
၃။ ေလးမႈထင္ရွားရာ တစ္ေနရာကစ၍ ေလးမႈသေဘာကို တစ္ကိုယ္လံုး၌ ျမင္ေအာင္႐ႈပါ။
၄။ ေပ်ာ့မႈထင္ရွားရာ တစ္ေနရာကစ၍ ေပ်ာ့မႈသေဘာကို တစ္ကိုယ္လံုး၌ ျမင္ေအာင္႐ႈပါ။
၅။ ေခ်ာမႈထင္ရွားရာ တစ္ေနရာကစ၍ ေခ်ာမႈသေဘာကို တစ္ကိုယ္လံုး၌ ျမင္ေအာင္႐ႈပါ။
၆။ ေပါ့မႈထင္ရွားရာ တစ္ေနရာကစ၍ ေပါ့မႈသေဘာကို တစ္ကိုယ္လံုး၌ ျမင္ေအာင္႐ႈပါ။
၇။ ယိုစီးမႈထင္ရွားရာ တစ္ေနရာကစ၍ ယိုစီးမႈသေဘာကို တစ္ကိုယ္လံုး၌ ျမင္ေအာင္႐ႈပါ။
၈။ ဖဲြ႕စည္းမႈထင္ရွားရာ တစ္ေနရာကစ၍ ဖဲြ႕စည္းမႈသေဘာကို တစ္ကိုယ္ လံုး၌ ျမင္ေအာင္႐ႈပါ။
၉။ ပူမႈထင္ရွားရာ တစ္ေနရာကစ၍ ပူမႈသေဘာကို တစ္ကိုယ္လံုး၌ ျမင္ ေအာင္႐ႈပါ။
၁၀။ ေအးမႈထင္ရွားရာ တစ္ေနရာကစ၍ ေအးမႈသေဘာကို တစ္ကိုယ္လံုး၌ ျမင္ေအာင္႐ႈပါ။
၁၁။ ေထာက္ကန္မႈထင္ရွားရာ တစ္ေနရာကစ၍ ေထာက္ကန္မႈသေဘာကို တစ္ကိုယ္လံုး၌ ျမင္ေအာင္႐ႈပါ။
၁၂။ တြန္းကန္မႈ ထင္ရွားရာ တစ္ေနရာက စ၍ တြန္းကန္မႈသေဘာကို တစ္ကိုယ္လံုး၌ ျမင္ေအာင္႐ႈပါ။ ဒီလို႐ႈတဲ့အခါမွာ ဦးေခါင္းကေန ေျခဖ်ားအထိ ေျခဖ်ားကေန ဦးေခါင္း အထိ အ႐ုိးၾကား အေၾကာၾကား အသားၾကား အေရၾကားသို႔ ဉာဏ္တည္း ဟူေသာ လက္ကိုသြင္းကာ သေဘာတရား (၁၂)မ်ဳိးလံုးကို တစ္ခုၿပီးတစ္ခု သြက္သြက္လက္လက္ ျမင္ေအာင္႐ႈပါ။

ကုိတာေတ
09-21-2010, 09:22 AM
တြန္းကန္မႈသေဘာ

ဒီနည္းစနစ္ႏွင့္ ႐ႈလို႔မွ မေအာင္ျမင္လွ်င္ေတာ့ ေနာက္တစ္နည္းထပ္ေျပာမယ္။ ထင္လြယ္ ျမင္လြယ္တဲ့ ဓာတ္ကစၿပီး ႐ႈတဲ့စနစ္ ျဖစ္တယ္။ အသက္ ႐ွဴသြင္း ႐ွဴထုတ္ေနတဲ့ အသက္႐ွဴလမ္းေၾကာင္းက စၿပီး တြန္းကန္တဲ့သေဘာ (= ၀ါေယာဓာတ္) ကို စၿပီး ႐ႈၾကည့္ပါ။ အသက္႐ွဴလမ္းေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ေလကို အတြင္းဘက္သို႔ ႐ွဴ သြင္းလိုက္တဲ့အခါ တြန္းကန္ေနတဲ့သေဘာ၊ ေလကိုအျပင္ဘက္သို႔ ႐ွဴထုတ္ လိုက္တဲ့အခါ တြန္းကန္ေနတဲ့ သေဘာကို ျမင္ေအာင္ ႐ႈပါ။ အထူးသျဖင့္ ဦးေခါင္းရဲ႕ ဗဟိုအလယ္ေလာက္မွာ စိတ္ကိုစိုက္ၿပီးေတာ့ အသက္႐ွဴသြင္းလုိက္ ႐ွဴထုတ္လိုက္တဲ့အခါမွာ တြန္းကန္ေနတဲ့သေဘာကို ႐ႈလွ်င္ေတာ့ ထင္လြယ္ ျမင္လြယ္တဲ့သေဘာ ရိွတတ္ပါတယ္။ အကယ္၍ တြန္းကန္တဲ့သေဘာကို ေတြ႕လွ်င္ အဲဒီ တြန္းကန္တဲ့သေဘာအေပၚမွာ ဘာ၀နာစိတ္ကို ၿငိမ္၀ပ္စြာ ကပ္ၿပီးတည္ေနေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ တြန္းကန္မႈသေဘာက ထင္ရွားလာတဲ့ အခါ နည္းနည္း နည္းနည္း ခ်ဲ႕ထြင္ၿပီး တြန္းကန္ေနတဲ့သေဘာကို တစ္ေခါင္း လံုးမွာ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ပါ။ ေအာင္ျမင္လွ်င္ေတာ့ တစ္ကိုယ္လံုးမွာ ပံုစံတူ လိုက္႐ႈပါ။ အသားၾကား အ႐ုိးၾကား အေရၾကား အေၾကာၾကားသို႔ ဉာဏ္တည္း ဟူေသာ လက္ကိုသြင္းၿပီး တြန္းကန္တဲ့သေဘာကို ျမင္ေအာင္႐ႈပါ။ ဦးေခါင္း ကေန ေျခဖ်ားအထိ ေျခဖ်ားကေန ဦးေခါင္းအထိ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ထပ္ကာ ထပ္ကာ ႐ႈပါ။ သြား-ရပ္-ထိုင္-ေလ်ာင္း ဆိုတဲ့ ဣရိယာပုထ္ ေလးပါးလံုးႏွင့္ ကိုယ္အမူအရာတိုင္း လႈပ္ရွားမႈတိုင္းမွာ ပံုစံတူ႐ႈပါ။

မာမႈသေဘာ

အကယ္၍ တြန္းကန္မႈသေဘာကို ေျခဆံုးေခါင္းဆံုး ႐ႈလို႔ ေအာင္ျမင္ၿပီ ဆိုလွ်င္ ပထ၀ီဓာတ္ထဲက မာ-မႈသေဘာကို စတင္ ႐ႈၾကည့္ပါ။ ဥပမာ - ၾကမ္းႏွင့္တင္ပါး ထိတဲ့ေနရာကစၿပီး မာမႈထင္ရွားလွ်င္ အဲဒီမာမႈကို ႐ႈၾကည့္ပါ။ ဒါမွမဟုတ္ အထက္သြားႏွင့္ေအာက္သြား ထိထားတဲ့ေနရာက ထင္ရွားလွ်င္ အဲဒီ သြားေနရာက စၿပီး ႐ႈၾကည့္ပါ။ မထင္ရွားလွ်င္ တြန္းကန္တဲ့သေဘာႏွင့္ တဲြၿပီးေတာ့ တြန္းကန္တဲ့သေဘာႏွင့္ မာတဲ့သေဘာကို တစ္လွည့္စီ ႐ႈၾကည့္ပါ။ ေအာင္ျမင္မႈရရွိပါက ေျခဆံုးေခါင္းဆံုး ျမင္ေအာင္ တစ္လွည့္စီ ႐ႈပါ။ တြန္းကန္တဲ့သေဘာတရားကို တစ္လွည့္ ေျခဆံုးေခါင္းဆံုး ႐ႈပါ။ မာတဲ့ သေဘာကို တစ္လွည့္ ေျခဆံုးေခါင္းဆံုး ႐ႈပါ။ တြန္းကန္တဲ့သေဘာႏွင့္ မာတဲ့ သေဘာ ႏွစ္မ်ဳိးလံုးကို ၿပိဳင္တူလိုလို ျမင္ေနလွ်င္ ပိုေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီအပိုင္းမွာေတာ့ တစ္လံုးစီကိုပဲ ထင္ထင္ရွားရွား သြက္သြက္လက္လက္ ျမင္ေအာင္႐ႈေနပါ။ ဣရိယာပုထ္ ေလးပါးလံုးမွာေရာ ေကြးတိုင္းဆန္႔တိုင္း မွာေရာ တြန္းကန္တဲ့သေဘာႏွင့္ မာတဲ့သေဘာကို ပံုစံတူပဲ ႐ႈေနပါ။

ၾကမ္းမႈသေဘာ

တြန္းကန္တဲ့သေဘာႏွင့္ မာတဲ့သေဘာ ႏွစ္မ်ဳိးလံုး ထင္ရွားလာတဲ့အခါမွာ ၾကမ္းတဲ့သေဘာကိုပါ ပူးတြဲၿပီးေတာ့ ေတြ႕ျမင္လာတတ္ပါတယ္။ အကယ္၍ မေတြ႕ျမင္ပါက လက္ခံုႏွင့္အ၀တ္ကို သို႔မဟုတ္ သကၤန္းကို အသာပြတ္ၾကည့္ ပါ။ ၾကမ္းတဲ့သေဘာကုိ ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ အကယ္၍ မထင္ရွားက အေပၚ အံသြားထိပ္ကို လွ်ာႏွင့္ပြတ္ၾကည့္ပါ။ ၾကမ္းတဲ့သေဘာကို ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ၾကမ္းတဲ့သေဘာကို လြယ္လြယ္ႏွင့္ ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႔အျပား မေတြ႕ႏိုင္ပါက တြန္းကန္တဲ့သေဘာ မာတဲ့သေဘာ ၾကမ္းတဲ့သေဘာဆိုတဲ့ ဒီသေဘာတရား သံုးမ်ဳိးကို ပူးတဲြၿပီး တစ္လွည့္စီ ႐ႈၾကည့္ပါ။ တြန္းကန္တဲ့သေဘာႏွင့္ မာတဲ့သေဘာတို႔ကို ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႔အျပား ျမင္ေအာင္႐ႈထားၿပီးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္အတြက္ တြန္းကန္တဲ့သေဘာႏွင့္ မာတဲ့သေဘာတို႔ ခႏၶာကိုယ္သို႔ ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားတာကုိ ေတြ႕ျမင္တဲ့အခါ ၾကမ္းတဲ့သေဘာကိုပါ ပူးတဲြၿပီး ေတြ႕ျမင္တတ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ၊ ဓာတ္ႀကီးေလးပါး (= သေဘာတရား ၁၂-မ်ဳိး) တို႔ဟာ ခႏၶာကိုယ္ အႏွ႔ံအျပားမွာ ျဖစ္ပ်က္အေနအထားျဖင့္ ကံအရွိန္အ၀ါ မကုန္ေသးသမွ် အျမဲတမ္း ရိွေနၾကပါတယ္။ အျမဲတမ္းရိွေနတဲ့ သဘာ၀ေတြကို ဉာဏ္ႏွင့္ ျမင္ေအာင္ ၾကည့္ေနျခင္းသာ ျဖစ္တယ္။ ေအာင္ျမင္မႈရရွိပါက တြန္းကန္တဲ့သေဘာ မာတဲ့သေဘာ ၾကမ္းတဲ့ သေဘာ ဆိုတဲ့ ဒီသေဘာတရားသံုးခုကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ထပ္ကာထပ္ကာ ေျခဆံုးေခါင္းဆံုး ႐ႈေနပါ။ သံုးခုလံုးကို ၿပိဳင္တူလိုလို ေတြ႕ရိွပါက ပိုေကာင္း သည္သာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဣရိယာပုထ္ ေလးပါးလံုးႏွင့္ ေကြးျခင္းဆန္႔ျခင္းစတဲ့ ကိုယ္အမူအရာတိုင္းမွာ ပံုစံတူပဲ ႐ႈပါ။ ဥပမာ - စႀကႍေလွ်ာက္တဲ့အခါ ေျခေထာက္ႏွင့္ၾကမ္းျပင္ ေတြ႕ထိေနတဲ့ ေနရာကစၿပီး ႐ႈၾကည့္ပါ။ ေျခကို ေနာက္တစ္လွမ္း လွမ္းဖို႔ရန္ တြန္းကန္ေနတဲ့သေဘာ၊ ေျခေထာက္ႏွင့္ၾကမ္းျပင္ ထိတဲ့ေနရာမွာ မာေနတဲ့သေဘာ ၾကမ္းေနတဲ့သေဘာေတြကို ေတြ႕ႏိုင္ပါ တယ္။ အဲဒီ ထိမႈထင္ရွားတဲ့ ေနရာက စၿပီး တစ္ကိုယ္လံုးမွာ သေဘာတရား (၃)မ်ဳိးလံုးကို တစ္ကိုယ္လံုးမွာ ျမင္ေအာင္ တစ္လွည့္စီ ထပ္ကာထပ္ကာ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ႐ႈေနပါ။

ေလးမႈသေဘာ

ေအာင္ျမင္မႈကို ရရွိပါက ေလးမႈသေဘာတရားတစ္ခုကို တိုးၿပီး႐ႈၾကည့္ပါ။ ဥပမာ - ထိုင္ေနတဲ့အခါ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ ေအာက္ပိုင္းကို အေပၚပိုင္းက ဖိထိုင္တဲ့ အတြက္ ေလးလံေနတဲ့သေဘာကုိ ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္လွ်င္ လက္ တစ္ဖက္ျဖင့္ ေပါင္ေပၚကို အနည္းငယ္ ဖိၾကည့္ပါ။ ေလးတဲ့သေဘာကို ထင္ထင္ရွားရွား ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။ တစ္ကုိယ္လုံးမွာ ျမင္ေအာင္ ဆက္႐ႈပါ။ အားလုံးေပါင္းေသာ္ သေဘာတရား (၄)မ်ဳိး ရွိသြားပါၿပီ။ တြန္းကန္တဲ့သေဘာ မာတဲ့သေဘာ ၾကမ္းတဲ့သေဘာ ေလးတဲ့သေဘာ - ေပါင္း (၄)မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ ကုိယ္အမူအရာတုိင္းမွာ (၄)မ်ဳိးလုံးကုိ တစ္လွည့္စီ ႐ႈေနပါ။

ေထာက္ကန္မႈသေဘာ

ခုေျပာခဲ့တဲ့ သေဘာတရား (၄)မ်ဳိးလုံး အသိဉာဏ္မွာ ထင္ရွားလာတဲ့အခါ ေထာက္ကန္မႈ သေဘာတစ္ခုကုိ တုိးၿပီး ႐ႈၾကည့္ပါ။ ခႏၶာကုိယ္ကုိ ထုိင္လွ်င္ ထုိင္တဲ့အတိုင္း၊ ရပ္လွ်င္ ရပ္တဲ့အတုိင္း တည္ေနေအာင္ မလဲေအာင္ ထိန္းထားတဲ့ စြမ္းအင္တစ္မ်ဳိး ျဖစ္တယ္။ အိမ္တစ္အိမ္ ၿပိဳေတာ့မယ္ဆိုလွ်င္ မၿပိဳေအာင္ က်ားေခၚတဲ့ သစ္သားတစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ ေထာက္ထားတဲ့ ၿငိမ္ေအာင္ ထိန္းထားတဲ့ သေဘာမ်ဳိး ျဖစ္တယ္။ တြန္းကန္တဲ့သေဘာ မာတဲ့သေဘာ ႏွစ္မ်ဳိးႏွင့္ တြဲၿပီး ႐ႈၾကည့္ပါ။ မထင္ရွားက ခႏၶာကုိယ္ကုိ အနည္းငယ္ လႈပ္ၾကည့္ပါ၊ ယိမ္းၾကည့္ပါ၊ လဲေတာ့မည့္ ပုံစံ အနည္းငယ္ ျပဳၾကည့္ပါ။ မလဲေအာင္ ျပန္ထိန္းထားတဲ့ စြမ္းအင္ကုိ ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။ ထင္ရွားလာပါက တစ္ကုိယ္လုံးမွာ ျမင္ေအာင္ ဆက္႐ႈပါ။ ဣရိယာပုထ္တိုင္း ကုိယ္အမူအရာ တုိင္းမွာ ပုံစံတူ ႐ႈပါ။ အားလုံးေပါင္းလုိက္လွ်င္ တြန္း-မာ-ၾကမ္း-ေလး-ေထာက္ ဆုိတဲ့ သေဘာတရား (၅)မ်ဳိး ျဖစ္သြားၿပီ။ တစ္လွည့္စီ ေျခဆုံးေခါင္းဆုံး ျမင္ေအာင္ ထပ္ကာထပ္ကာ ႐ႈပါ။ မာတဲ့သေဘာႏွင့္ တြဲၿပီး ႐ႈပါက ပိုၿပီး ထက္ရွားတတ္ပါတယ္။

ေပ်ာ့မႈသေဘာ

ေအာင္ျမင္မႈရရွိပါက ေပ်ာ့မႈသေဘာတရားကုိ ဆက္႐ႈၾကည့္ပါ။ ေအာက္ အတြင္းႏႈတ္ခမ္းသားကုိ လွ်ာျဖင့္ အနည္းငယ္ ထိထားၾကည့္ပါ။ ကုိယ္ကုိ ေလွ်ာ့ထားပါ။ ေပ်ာ့မႈသေဘာတရားဟာ ထင္ရွားလာပါလိမ့္မယ္။ ထင္ရွား လာပါက တစ္ကုိယ္လုံး၌ ျမင္ေအာင္ဆက္႐ႈပါ။ ဣရိယာပုထ္တုိင္း ကုိယ္အမူ အရာတုိင္းမွာ ပုံစံတူပဲ ႐ႈပါ။ ခုေျပာခဲ့တဲ့ သေဘာတရား (၆)မ်ဳိးကုိ တစ္လွည့္စီ ေျခဆုံးေခါင္းဆုံး ထပ္ကာထပ္ကာ ႐ႈပါ။

ေခ်ာမႈသေဘာ

ေပ်ာ့ေနတဲ့ ေအာက္အတြင္းႏႈတ္ခမ္းသားကုိ လွ်ာျဖင့္ တံေတြးဆြတ္ၿပီး ျဖည္းျဖည္းပြတ္ၾကည့္ပါ။ ေခ်ာေနတဲ့သေဘာကုိ ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။ တစ္ကုိယ္ လုံးမွာ ျမင္ေအာင္႐ႈပါ။ မထင္ရွားပါက ေပ်ာ့မႈသေဘာကုိ ထပ္ကာထပ္ကာ ႐ႈပါ။ ေပ်ာ့မႈထင္ရွားလာတဲ့အခါမွာ ေခ်ာမႈသေဘာကုိ ဆက္႐ႈပါ။ ဣရိယာ ပုထ္တုိင္း ကုိယ္အမူအရာတုိင္းမွာ ပုံစံတူ ႐ႈပါ။ အားလုံး ေပါင္းလုိက္က သေဘာတရား (၇)မ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။ ေျခဆုံးေခါင္းဆုံး ထပ္ကာထပ္ကာ အျမဲတမ္း ႐ႈႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။

ေပါ့မႈသေဘာ

ေပ်ာ့မႈႏွင့္ေခ်ာမႈ ထင္ရွားလာလွ်င္ ေပါ့မႈသေဘာတရားပါ ထင္ရွားလာ တတ္ပါတယ္။ အကယ္၍ မထင္ရွားပါက ေလးမႈသေဘာကုိ ျပန္႐ႈပါ။ တစ္ကိုယ္လုံး ေလးလာတဲ့အခါ ဒူးေပၚမွာတင္ထားတဲ့လက္မွ လက္ညႇိဳး တစ္ေခ်ာင္းကုိ အသာကေလး မ-ၾကည့္ပါ။ ေပါ့မႈသေဘာဟာ ထင္လာတတ္ ပါတယ္။ ထင္ရွားလာပါက တစ္ကုိယ္လုံးမွာ ျမင္ေအာင္ဆက္႐ႈပါ။ ေပ်ာ့-ေခ်ာ-ေပါ့သေဘာတရား (၃)ခုကုိ တြဲၿပီး ထပ္ကာထပ္ကာ ႐ႈပါ။ ဣရိယာ ပုထ္တုိင္း ကုိယ္အမူအရာတုိင္းမွာ ပုံစံတူပဲ ဆက္႐ႈပါ။ အားလုံးေပါင္းလုိက္လွ်င္ သေဘာတရား (၈)မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ တစ္လွည့္စီ ေျခဆုံးေခါင္းဆုံး ထပ္ကာ ထပ္ကာ ႐ႈပါ။

ပူမႈသေဘာ၊ ေအးမႈသေဘာ

ပူမႈထင္ရွားတဲ့ တစ္ေနရာကစၿပီး ပူတဲ့သေဘာကုိ တစ္ကုိယ္လုံး ျမင္ေအာင္ ႐ႈပါ။ ဥပမာ - လက္လက္ခ်င္း ထပ္ထားရာ၌ ပူမႈ ထင္ရွားေနတတ္ ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ထင္ရွားတဲ့ တစ္ေနရာကစၿပီး တစ္ကုိယ္လုံးမွာ ျမင္ေအာင္ ႐ႈပါ။ ၀င္သက္ေလက ႏွာသီးဖ်ားကုိ ထိၿပီး ၀င္သြားတဲ့အခါ ႏွာသီးဖ်ားမွာ စိတ္ကုိ စုိက္႐ႈလုိက္လွ်င္ ေအးမႈသေဘာ ထင္ရွားေနတတ္ပါတယ္။ အလား တူပဲ အျပင္က ေလတုိးတုိက္ေနတဲ့အခါ အဲဒီေလက ပါးျပင္ကုိ လာထိလွ်င္လည္း ေအးမႈသေဘာ ထင္ရွားေနတတ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ေအးမႈထင္ရွားတဲ့ တစ္ေနရာကစၿပီးေတာ့ ေအးမႈသေဘာကုိ တစ္ကုိယ္လုံးမွာ ျမင္ေအာင္ ဆက္ ႐ႈပါ။ ဣရိယာပုထ္တုိင္း ကုိယ္အမူအရာတုိင္းမွာ ပူမႈသေဘာ ေအးမႈသေဘာ ေတြကုိ တစ္ကုိယ္လုံးမွာ ျမင္ေအာင္ ထပ္ကာထပ္ကာ ႐ႈပါ။ အားလုံးေပါင္း လုိက္ပါက သေဘာတရား (၁၀)မ်ဳိး ျဖစ္တယ္။ တြန္း-မာ-ၾကမ္း-ေလး-ေထာက္ေပ်ာ့- ေခ်ာ-ေပါ့-ပူ-ေအး အားလုံး (၁၀)မ်ဳိး ျဖစ္တယ္။ ထပ္ကာ ထပ္ကာ ႐ႈပါ။

ဖြဲ႕စည္းမႈသေဘာ

ခုေျပာခဲ့တဲ့ သေဘာတရား (၁၀)မ်ဳိးကုိ ထပ္ကာထပ္ကာ ေျခဆုံးေခါင္းဆုံး ႐ႈေနလွ်င္ ဖြဲ႕စည္းမႈသေဘာတရားဟာလည္း ေယာဂီပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ အသိဉာဏ္မွာ ထင္ရွားလာတတ္ပါတယ္။ အကယ္၍ မထင္ရွားပါက တြန္းကန္တဲ့သေဘာ ႏွင့္ မာတဲ့သေဘာ ႏွစ္ခုကုိ ထပ္ကာထပ္ကာ ႐ႈလွ်င္လည္း ထင္ရွားလာပါ တယ္။ တစ္ကုိယ္လုံးကုိ ႀကိဳးႏွင့္စည္းတုပ္ထားတဲ့ ပုံစံမ်ဳိးကုိ ေတြ႕တတ္ပါ တယ္။ ဣရိယာပုထ္တုိင္း ကုိယ္အမူအရာတုိင္းမွာ ပုံစံတူ႐ႈပါ။ အားလုံးေပါင္း ေသာ္ သေဘာတရား (၁၁)မ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။ ေျခဆုံးေခါင္းဆုံး ျမင္ေအာင္ ထပ္ကာထပ္ကာ ႐ႈပါ။

ယုိစီးမႈသေဘာ

ဖြဲ႕စည္းမႈသေဘာတရားကုိ ေျခဆုံးေခါင္းဆုံး တစ္ကုိယ္လုံး အႏံွ႔အျပား ေတြ႕ရွိပါက ယုိစီးတဲ့သေဘာကုိ ဆက္႐ႈပါ။ သြားအရင္း တစ္ေနရာမွာ သုိ႔မဟုတ္ လွ်ာမွာ သြားရည္မ်ား တံေတြးမ်ား ယုိစီးေနတာကုိ ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီလုိ ယုိစီးမႈထင္ရွားတဲ့ တစ္ေနရာကစၿပီးေတာ့ ယုိစီးမႈသေဘာကုိ တစ္ကုိယ္ လုံးမွာ ျမင္ေအာင္႐ႈပါ။ အထူးသျဖင့္ (၃၂)ေကာ႒ာသတုိ႔တြင္ ပါ၀င္တဲ့ ေသြး ေကာ႒ာသေတြဟာ တစ္ကုိယ္လုံး အႏွံ႔အျပား အထက္ေအာက္ စီးဆင္း ေနၾကပါတယ္။ မထင္ရွားပါက ရရွိၿပီးတဲ့ သေဘာတရား (၁၁)မ်ဳိးကုိ ထပ္ကာထပ္ကာ ႐ႈေနပါ။ တစ္ဖန္ ေအးမႈသေဘာႏွင့္ ယုိစီးမႈသေဘာ သို႔မဟုတ္ ပူမႈသေဘာႏွင့္ ယုိစီးမႈသေဘာကုိ တြဲၿပီး ႐ႈၾကည့္ပါ။ ယုိစီးမႈကုိ ေတြ႕တတ္ပါတယ္။ မေတြ႕လွ်င္ တြန္းကန္မႈသေဘာႏွင့္ ယုိစီးမႈသေဘာကုိ တြဲ႐ႈၾကည့္ပါ၊ ေတြ႕တတ္ပါတယ္။ မေတြ႕ပါက ထင္ရွားတဲ့ လြယ္ကူတဲ့ ဓာတ္တစ္ခုခုႏွင့္ တြဲသာ႐ႈၾကည့္ပါ။ ယုိစီးမႈ သေဘာကုိ ေတြ႕တတ္ပါတယ္။ ေအာင္ျမင္မႈရရွိပါက ေျခဆုံးေခါင္းဆုံး တစ္ကုိယ္လုံး၌ ယုိစီးမႈသေဘာကုိ ျမင္ေအာင္႐ႈပါ။ ဣရိယာပုထ္တုိင္း ကုိယ္အမူအရာတုိင္းမွာ ပုံစံတူ႐ႈပါ။

အားလံုးေပါင္းေသာ္ တြန္း-မာ-ၾကမ္း-ေလး-ေထာက္-ေပ်ာ့-ေခ်ာ-ေပါ့-ပူ-ေအး-ဖြဲ႕စည္း-ယိုစီး ဆိုတဲ့ သေဘာတရား (၁၂)မ်ဳိး စံုသြားၿပီျဖစ္တယ္။ ဒီသေဘာတရား (၁၂)မ်ဳိးကို ေျခဆံုးေခါင္းဆံုး တစ္ကိုယ္လံုး၌ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ထပ္ကာထပ္ကာ ႐ႈပါ။ သေဘာတရား (၁၂)မ်ဳိးကို သြက္သြက္လက္လက္ တစ္ခုၿပီး တစ္ခု ေျခဆံုးေခါင္းဆံုး ႐ႈႏိုင္လွ်င္ သေဘာတရား (၁၂)မ်ဳိးလံုး ျပည့္သြားပါက တစ္ေခါက္ရၿပီဟု သတ္မွတ္ပါ။ တစ္မိနစ္အတြင္းမွာ သေဘာ တရား (၁၂)ခုလံုးကို သုံးေခါက္ေလာက္ ရရွိေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ ေအာင္ျမင္မႈလည္း ရရိွၿပီး ဣရိယာပုထ္ (၄)ပါးလံုးမွာေရာ ေကြးျခင္း ဆန္႔ျခင္း စတဲ့ ကိုယ္အမူအရာတိုင္းမွာေရာ ဒီသေဘာတရား (၁၂)မ်ဳိးလံုးကို သြက္သြက္လက္လက္ ေျခဆံုးေခါင္းဆံုး ျမင္ေအာင္ ႐ႈႏိုင္ၿပီဆိုလွ်င္ ဘုရား ရွင္ ေဟာၾကားထားေတာ္မူတဲ့ ပထ၀ီဓာတ္ အာေပါဓာတ္ ေတေဇာဓာတ္ ၀ါေယာဓာတ္ဆိုတဲ့ ေဒသနာစဥ္အတိုင္း ေျပာင္း႐ႈပါ။

ကုိတာေတ
09-21-2010, 09:23 AM
ေဒသနာေတာ္စဥ္အတိုင္း႐ႈပါ

၁။ မာ-ၾကမ္း-ေလး-ေပ်ာ့-ေခ်ာ-ေပါ့ (ပထ၀ီဓာတ္)
၂။ ယိုစီး-ဖဲြ႕စည္း (အာေပါဓာတ္)
၃။ ပူ-ေအး (ေတေဇာဓာတ္)
၄။ ေထာက္ကန္-တြန္းကန္ (၀ါေယာဓာတ္) -- ဤေဒသနာေတာ္စဥ္အတိုင္း ေျပာင္း႐ႈပါ။ အဲဒီလို ႐ႈတဲ့အပိုင္းမွာ ဓာတ္ သေဘာတရားတိုင္းကို ေျခဆံုးေခါင္းဆံုး ျမင္ေအာင္ ႐ႈဖို႔လိုပါတယ္။ ဘာ ေၾကာင့္လဲ၊ --

တံ တံ အႏၲရာႏုသာရိနာ ဉာဏဟေတၳန ၀ိနိဗၻဳဇိတြာ ၀ိနိဗၻဳဇိတြာ။ ပ ။ (၀ိသုဒၶိ-၁-၃၄၇။)

စသည္ျဖင့္ ၀ိသုဒၶိမဂၢအ႒ကထာက ၫႊန္ၾကားထားတဲ့အတြက္ ထိုထို အသားၾကား အေရၾကား အ႐ိုးၾကား အေၾကာၾကားသို႔ ဉာဏ္တည္းဟူေသာ လက္ကို သြင္း၍ ပထ၀ီ-အာေပါ-ေတေဇာ-၀ါေယာဆိုတဲ့ ဓာတ္ႀကီးေလးပါး ကို ဉာဏ္ျဖင့္ တစ္လံုးစီ တစ္လံုးစီ ခဲြျခားစိတ္ျဖာ၍ ႐ႈရမွာျဖစ္တယ္။ အသား-အေၾကာ-အ႐ုိး-အေရ ဆိုတာကလည္း တစ္ကိုယ္လံုးမွာ ရိွေလေတာ့ တစ္ကိုယ္လံုးမွာ ျမင္ေအာင္ ႐ႈရမွာျဖစ္တယ္။

ယသၼာ အယံ ဓာတုမနသိကာေရာ ယာ၀ေဒ၀ သတၱသညာသမုဂၣါဋနေတၳာ။ (မဟာဋီ-၁-၄၄၆။)

ဒီလို မဟာဋီကာဆရာေတာ္က ဖြင့္ဆိုထားတဲ့အတြက္ ဓာတုမနသိကာရ (= ဓာတ္ကမၼ႒ာန္း)ရဲ႕ ဦးတည္ခ်က္က သတၱသညာကို ပယ္ခြာဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဓာတ္သေဘာတရား (၁၂)မ်ဳိးကို အသားၾကား အေၾကာၾကား အ႐ိုးၾကား အေရၾကားသို႔ ဉာဏ္တည္းဟူေသာ လက္ကို သြင္း၍ စိုက္႐ႈလိုက္တဲ့အခါ အသား-အေၾကာ-အ႐ိုး-အေရ ဆိုတာ မရိွ၊ ရိွတာက ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါး = သေဘာတရား (၁၂)မ်ဳိးသာ ရွိတယ္လို႔ ဒီလိုသိေအာင္ ေရွးဦးစြာ ႐ႈရမွာ ျဖစ္တယ္။ ယခုလို မာ-ၾကမ္း-ေလး-ေပ်ာ့-ေခ်ာ-ေပါ့-ယိုစီး-ဖဲြ႕စည္း-ပူ-ေအး-ေထာက္-တြန္းဆိုတဲ့ သေဘာတရား (၁၂)ခုကို တစ္ခုၿပီး တစ္ခု ေျခဆံုး ေခါင္းဆံုး ႐ႈလိုက္လို႔ သြက္သြက္လက္လက္ ႐ႈႏိုင္ၿပီ၊ သေဘာတရား (၁၂)ခုကို ၿပိဳင္တူေလာက္နီးနီး ျမင္ၿပီ၊ ဓာတ္သေဘာတရားတစ္ခုကို ႐ႈလိုက္လွ်င္ ဓာတ္သေဘာတရား (၄-၅-၆)ခုေလာက္ ၿပိဳင္တူလုိလုိ ျမင္ၿပီဆိုလွ်င္ အဲဒီအခါမွာ

သကလမၸိ အတၱေနာ ႐ူပကာယံ အာ၀ေဇၨတြာ - (၀ိသုဒၶိ-၁-၃၄၆။) စသည္ျဖင့္ ၀ိသုဒၶိမဂၢအ႒ကထာက ၫႊန္ၾကားထားေတာ္မူတဲ့အတိုင္း မိမိရဲ႕ ႐ူပကာယတစ္ခုလံုးကို ျခံဳငုံ၍ မာ-ၾကမ္း- ေလး-ေပ်ာ့-ေခ်ာ-ေပါ့၊ ယိုစီး-ဖဲြ႕စည္း၊ ပူ-ေအး၊ ေထာက္-တြန္းဆိုတဲ့ ဒီသေဘာတရား (၁၂)ခုကို ဆက္လက္ ႐ႈေနပါ။ အဲဒီလို တစ္ကိုယ္လံုးကို ျခံဳ႐ႈတဲ့အပိုင္းမွာ မိမိထိုင္ေနတဲ့ ပံုကို အေပၚက စီးၿပီး ၾကည့္သလို ျခံဳငုံ၍ အာ႐ုံျပဳကာ ဓာတ္ကိုသာ ႐ႈေနပါ၊ ဦးေခါင္းကိုၾကည့္လိုက္ ေျခေထာက္ကိုၾကည့္လိုက္ စသည္ျဖင့္ ေနရာေျပာင္းေရႊ႕ၿပီး မ႐ႈပါႏွင့္၊ ဓာတ္ကိုသာ အာ႐ံုယူၿပီး ျခံဳငံု၍သာ ႐ႈေနပါ။ ဓာတ္သေဘာတရား (၁၂)မ်ဳိးကို ၿပိဳင္တူလိုလို ေတြ႕ျမင္တဲ့အခါ --

၁။ မာ-ၾကမ္း-ေလး-ေပ်ာ့-ေခ်ာ-ေပါ့ကို ၾကည့္ၿပီး ပထ၀ီဓာတ္၊
၂။ ယိုစီး-ဖဲြ႕စည္းကို ၾကည့္ၿပီး အာေပါဓာတ္၊
၃။ ပူ-ေအးကို ၾကည့္ၿပီး ေတေဇာဓာတ္၊
၄။ ေထာက္-တြန္းကို ၾကည့္ၿပီး ၀ါေယာဓာတ္ -- ဒီလို (၄)ခ်က္ ေျပာင္း႐ႈပါ။ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးအာ႐ံု၌ ဘာ၀နာစိတ္ကို ၿငိမ္၀ပ္စြာ ကပ္ထားပါ။ သမာဓိကို ဆက္လက္ထူေထာင္ပါ။ ဒီလို သမာဓိကို ဆက္လက္ထူေထာင္ေနတဲ့ အပိုင္းမွာ ၀ိသုဒၶိမဂၢမဟာဋီကာဆရာေတာ္က မနသိကာရေကာသလ’တရား (၁၀)ပါးကို ၫႊန္ၾကားထားပါတယ္။

မနသိကာရေကာသလ’ (၁၀) ပါး

ဧ၀ံ မနသိ ကေရာေႏၲန ဟိ အႏုပုဗၺေတာ၊ နာတိသီဃေတာ၊ နာတိသဏိကေတာ၊ ၀ိေကၡပပဋိဗာဟနေတာ၊ ပဏၰတၱိသမတိကၠမနေတာ၊ အႏုပ႒ာနမုဥၥနေတာ၊ လကၡဏေတာ၊ တေယာ စ သုတၱႏၲာတိ ဣေမဟိ ဒသဟာကာေရဟိ မနသိကာရေကာသလ’ံ အႏု႒ာတဗၺံ။ (မဟာဋီ-၁-၄၃၄။)

၁။ အႏုပုဗၺေတာ = အစဥ္အတိုင္း ႐ႈပါ။

ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးကို ႏွလံုးသြင္း ႐ႈပြားတဲ့အခါ ဘုရားေဟာ ေဒသနာစဥ္ အတိုင္း ဆရာသမားထံမွ သင္ယူအပ္ခဲ့တဲ့ ေဒသနာစဥ္အတိုင္း ပထ၀ီဓာတ္၊ အာေပါဓာတ္၊ ေတေဇာဓာတ္၊ ၀ါေယာဓာတ္ဟု ဓာတ္သေဘာတရားမ်ားကုိ အာ႐ံုယူကာ အစဥ္အတိုင္းသာ ႐ႈပါ။ အာေပါဓာတ္၊ ၀ါေယာဓာတ္၊ ပထ၀ီ ဓာတ္၊ ေတေဇာဓာတ္ ဒီလိုစတဲ့ အစဥ္မဟုတ္တဲ့ နည္းစနစ္ေတြႏွင့္ ဟိုေက်ာ္ ဒီေက်ာ္ၿပီး အစဥ္မက် မ႐ႈပါႏွင့္။ ဘုရားေဟာ ေဒသနာေတာ္စဥ္အတိုင္းသာ ပထ၀ီဓာတ္၊ အာေပါဓာတ္၊ ေတေဇာဓာတ္၊ ၀ါေယာဓာတ္ဟု ႐ႈပါ။

၂။ နာတိသီဃေတာ = မျမန္လြန္းေစရ။

ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သေဘာတရားေတြကို အာ႐ံုယူၿပီး ခုလို သမာဓိကုိ ထူေထာင္ေနတဲ့အပိုင္းမွာ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ကို ေဒသနာေတာ္စဥ္အတိုင္း ႏွလံုးသြင္းေနတဲ့ေနရာမွာလည္း ဓာတ္တစ္ပါးၿပီး ေနာက္ဓာတ္တစ္ပါးကို သိပ္ျမန္ျမန္ႀကီးလည္း ႏွလံုးမသြင္းပါႏွင့္။ သိပ္ျမန္လြန္းက ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါး တို႔ရဲ႕ သေဘာတရားေတြဟာ ေယာဂီရဲ႕ဉာဏ္ထဲမွာ မထင္မရွား ျဖစ္လာတတ္ ပါတယ္။

၃။ နာတိသဏိကေတာ = မေႏွးလြန္းေစရ။

သိပ္ျမန္ျမန္ႀကီး ႏွလံုးမသြင္းသင့္သလို သိပ္ၿပီးေႏွးေႏွးလည္း ႏွလံုးမသြင္းပါႏွင့္။ အလြန္ေႏွးေႏွးေကြးေကြး ႏွလံုးသြင္းေနပါက သမာဓိမွာ မတိုးတက္ဘဲ ရွိတတ္တယ္။ ဥပစာရသမာဓိသို႔ မဆိုက္ႏိုင္ရွိတတ္တယ္။

၄။ ၀ိေကၡပပဋိဗာဟနေတာ = ဓာတ္ႀကီး (၄) ပါးမွ ျပင္ပအာ႐ံုကို မ႐ႈရ။

၀ိေကၡပပဋိဗာဟနေတာတိ ကမၼ႒ာနံ ၀ိႆေဇၨတြာ ဗဟိဒၶါ ပုထုတၱာရမၼေဏ ေစတေသာ ၀ိေကၡေပါ ပဋိဗာဟိတေဗၺာ။ ဗဟိဒၶါ ၀ိေကၡေပ ဟိ သတိ ကမၼ႒ာနာ ပရိဟာယတိ ပရိဓံသတိ။ ဧကပဒိကမဂၢဂါမီ ပုရိေသာ ေစတၳ နိဒေႆတေဗၺာ။ (မဟာဋီ-၁-၄၃၄။) ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀လကၡဏာ (= ပရမတၳဓမၼသဘာ၀သတၱိ) ဆိုတဲ့အာ႐ုံကို ႏွလံုးသြင္းမႈ ကမၼ႒ာန္းလုပ္ငန္းကို စြန္႔လႊတ္၍ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါး တို႔ရဲ႕ သေဘာတရား (၁၂)မ်ဳိးတို႔မွ တျခားျဖစ္တဲ့ ပညတ္ပရမတ္ အာ႐ုံ အမ်ဳိးမ်ဳိး၌ ဘာ၀နာစိတ္ကို ပစ္လႊင့္မႈကို တားျမစ္ေပးရမယ္။ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါး = သေဘာတရား (၁၂)မ်ဳိးတို႔ရဲ႕ ျပင္ပအာ႐ုံ အမ်ဳိးမ်ဳိးကို လိုက္မ႐ႈရ။ ဓာတ္ ကမၼ႒ာန္းျဖင့္ သမာဓိထူေထာင္ခိုက္ ဓာတ္ (၄)ပါးကိုသာ ႐ႈေနပါ။ အသူတစ္ရာနက္ေသာ ေခ်ာက္ကမ္းပါးကို ျဖတ္ေက်ာ္ဖုိ႔ရန္ ေျခတစ္ဖ၀ါး စာမွ်သာရွိတဲ့ တံတားလမ္းတစ္ခုကို ခင္းထားရာ ဒီလမ္းကို ေလွ်ာက္သြားတဲ့ ေယာက္်ားဟာ နင္းသြားတဲ့ေျခရာကို ေကာင္းစြာ မမွတ္သားဘဲ ဟိုဟိုဒီဒီ ထိုဤေတာင္ေျမာက္ ၾကည့္႐ႈကာ ေလွ်ာက္သြားေနမယ္ဆိုလွ်င္ ေျခလွမ္းဟာ ခြၽတ္ေခ်ာ္တိမ္းပါး သြားႏိုင္တယ္၊ ေျခေခ်ာ္က်သြားႏိုင္တယ္။ အဲဒီအခါမွာ အသူတစ္ရာနက္တဲ့ ေခ်ာက္ကမ္းပါးထဲသို႔ က်ေရာက္သြားႏိုင္တယ္။ အလား တူပဲ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္က ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးျဖင့္ သမာဓိကို ထူေထာင္ေနခိုက္မွာ သမာဓိဒီဂရီ စံခ်ိန္မမီခင္မွာ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးကလြဲလွ်င္ တျခားပညတ္ပရမတ္ ဘာမဆို ဘယ္အာ႐ံုကိုမွ မ႐ႈပါႏွင့္၊ ႐ႈေနခဲ့လွ်င္ ဓာတ္ကမၼ႒ာန္း မမည္ေတာ့ ဘဲ သမာဓိလည္း ေလွ်ာက်ပ်က္စီးသြားႏိုင္တယ္။

၅။ ပဏၰတၱိသမတိကၠမနေတာ = ပညတ္ကိုေက်ာ္ေအာင္ က်င့္ပါ။

ပထ၀ီ-အာေပါ-ေတေဇာ-၀ါေယာဆိုတဲ့ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ အမည္ နာမ ပညတ္ေပၚမွာသာ ေသာင္တင္မေနဘဲ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ မာ-ၾကမ္း-ေလး-ေပ်ာ့-ေခ်ာ-ေပါ့၊ ယိုစီး-ဖဲြ႕စည္း၊ ပူ-ေအး၊ ေထာက္-တြန္းဆိုတဲ့ သေဘာတရားတို႔အေပၚ၌ ဘာ၀နာစိတ္ကို ပို႔ေဆာင္ေပးပါ။ ပထ၀ီဓာတ္ရဲ႕ သေဘာတရားမ်ားကို ဉာဏ္ႏွင့္မျမင္ဘဲ ပထ၀ီဓာတ္ဟု ႐ႈေနလွ်င္ ပထ၀ီဆိုတဲ့ အမည္နာမပညတ္အေပၚမွာ ေသာင္တင္ေနသည္မည္ပါတယ္၊ ဆို-ကမၼ႒ာန္း ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ ဤသို႔စသည္ျဖင့္ သေဘာေပါက္ပါ။

၆။ အႏုပ႒ာနမုဥၥနေတာ = မထင္ရွားေသာ သေဘာတရားအခ်ဳိ႕ကို လႊတ္ထားႏိုင္သည္။

ပထ၀ီဓာတ္မွာ သေဘာတရား (၆)မ်ဳိး ရွိရာ အနည္းဆံုး မာမႈသေဘာ၊ အာေပါဓာတ္မွာ သေဘာတရား (၂)မ်ဳိး ရွိရာ ယိုစီးမႈသေဘာ သို႔မဟုတ္ ဖဲြ႕စည္းမႈသေဘာ၊ ေတေဇာဓာတ္မွာ သေဘာတရား (၂)မ်ဳိးရွိရာ ပူမႈသေဘာ၊ ၀ါေယာဓာတ္မွာ သေဘာတရား (၂)မ်ဳိးရွိရာ ေထာက္ကန္မႈသေဘာ - ဒီ သေဘာတရား (၄)မ်ဳိးေလာက္ကိုေတာ့ အနည္းဆံုး ထင္ရွားေအာင္ ႐ႈပါ။ ဓာတ္တစ္မ်ဳိးတစ္မ်ဳိးမွာ အနည္းဆံုး သေဘာတရားတစ္ခုစီေတာ့ ထင္ရွားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ သေဘာတရား (၁၂)မ်ဳိးလံုး ထင္ရွားလွ်င္ေတာ့ ပိုေကာင္းပါတယ္။ ဓာတ္မညီမမွ်ျဖစ္လို႔ သမာဓိထူေထာင္ရာ၌ အခက္အခဲ ရွိေနပါက --
၁။ မာ - ေပ်ာ့ ၂။ ၾကမ္း - ေခ်ာ ၃။ ေလး - ေပါ့ ၄။ ယိုစီး - ဖဲြ႕စည္း ၅။ ပူ - ေအး ၆။ ေထာက္ - တြန္း ဆိုတဲ့ ဒီအစံု (၆)စံုဟာ ဓာတ္တစ္ခု လြန္ကဲလွ်င္ ဆန္႔က်င္ဘက္ဓာတ္ တစ္ခုႏွင့္ ေျပာင္းထိန္းေပးရန္အတြက္ လိုအပ္တဲ့သဘာ၀တရားေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဥပမာ - မာလွ်င္ ေပ်ာ့တဲ့သေဘာႏွင့္၊ ေပ်ာ့လွ်င္လည္း မာတဲ့ သေဘာႏွင့္ ေျပာင္းထိန္းေပးရပါတယ္။ ဆိုလိုတာက ဓာတ္ကမၼ႒ာန္းျဖင့္ သမာဓိထူေထာင္တဲ့အခိုက္မွာ မာတဲ့သေဘာက သိပ္ျပင္းထန္လာလို႔ မခံႏိုင္ ျဖစ္လာၿပီဆိုလွ်င္ ေပ်ာ့တဲ့သေဘာကိုသာ တစ္ဖက္သတ္ ဦးစားေပး႐ႈေနပါက မာတဲ့သေဘာဟာ ေလ်ာ့သြားတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအစံု (၆)စံုလံုး၊ သေဘာတရား (၁၂)မ်ဳိးလံုး ထင္ရွားပါက ပိုေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာတာပါ။ က်န္တဲ့အစုံေတြကိုလည္း နည္းတူသေဘာေပါက္ပါ။

၇။ လကၡဏေတာ = သဘာ၀လကၡဏာကိုသာ ဦးစားေပး႐ႈပါ။

ကုိတာေတ
09-21-2010, 09:24 AM
ခုလုိ သေဘာတရား (၁၂)မ်ဳိးကို (၄)အုပ္စုဖဲြ႕ကာ ပထ၀ီဓာတ္-အာေပါ ဓာတ္-ေတေဇာဓာတ္-၀ါေယာဓာတ္လို႔ ဒီလို သမာဓိကို ထူေထာင္တဲ့အပိုင္းမွာ သမာဓိက လိုသလို တိုးတက္မလာဘူး၊ နက္႐ႈိင္းမလာဘူးဆိုလွ်င္ -- ပထ၀ီဓာတ္မွာ - မာတဲ့သေဘာ အာေပါဓာတ္မွာ - ယိုစီးတဲ့သေဘာ ေတေဇာဓာတ္မွာ - ပူတဲ့သေဘာ ၀ါေယာဓာတ္မွာ - ေထာက္ကန္တဲ့သေဘာ -- ဆိုတဲ့ သဘာ၀လကၡဏာမွ်ကိုသာ ဦးစားေပးၿပီး သမာဓိကို ဆက္လက္ ထူေထာင္ပါ။ ဒီလို သမာဓိကို ထူေထာင္ရာမွာ တစ္နာရီ ႏွစ္နာရီ စသည္ျဖင့္ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀လကၡဏာအာ႐ုံ၌ ဘာ၀နာစိတ္က ၿငိမ္၀ပ္စြာကပ္ၿပီး မတည္ေနဘူးဆိုလွ်င္ ဥပစာရသမာဓိဆိုတဲ့ ဘာ၀နာလမ္းေၾကာင္းေပၚသို႔ မသက္ေရာက္ႏိုင္ ျဖစ္ေနလွ်င္ --

၈။ အဓိစိတၱသုတၱန္ ၉။ အႏုတၱရသီတိဘာ၀သုတၱန္ ၁၀။ ေဗာဇၩဂၤသုတၱန္ --

ဒီသုတၱန္ (၃)မ်ဳိးတို႔မွာလာရိွတဲ့ နည္းစနစ္အတိုင္း သဒၶါႏွင့္ပညာ ညီမွ် ေအာင္၊ ၀ီရိယႏွင့္သမာဓိ ညီမွ်ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ ဣေႁႏၵငါးပါး သဒၶါ ၀ီရိယ သတိ သမာဓိ ပညာ - ဆိုတဲ့ ဣေႁႏၵ ငါးပါး ရွိပါတယ္။ ေယာဂီရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ေပးတဲ့ တရားငါးမ်ဳိး ျဖစ္တယ္။ ဘာ၀နာ လမ္းေၾကာင္းေပၚကေန ေဘးသို႔ တိမ္းေစာင္း က်ေရာက္ မသြားေအာင္ ေယာဂီရဲ႕စိတ္ကို ထိန္းကြပ္ေပးတဲ့ တရားငါးမ်ဳိးတို႔ ျဖစ္ၾကပါတယ္။

၁။ သဒၶါဆိုတာကေတာ့ ရတနာသံုးတန္ ကံ-ကံ၏အက်ဳိးတရား စသည္ တို႔အေပၚမွာ ယံုၾကည္မႈ ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဒီေနရာမွာ ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့ တရားရတနာထဲမွာ အ၀င္အပါျဖစ္တဲ့ ဓာတ္ကမၼ႒ာန္းကို ယံုၾကည္မႈ ရွိဖို႔ေတာ့ အထူးလိုအပ္ပါတယ္။ ဒီဓာတ္ကမၼ႒ာန္းသည္ ႐ုပ္ကလာပ္တစ္ခုတစ္ခုအတြင္းမွာ တည္ရွိတဲ့ ပရမတ္အစစ္ျဖစ္တဲ့ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးကို သိသည့္တိုင္ေအာင္ ပို႔ေဆာင္ေပးႏုိင္တဲ့ ကမၼ႒ာန္းျဖစ္တယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ေလးေလးနက္နက္ ယံုၾကည္တဲ့ သဒၶါတရားရွိဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။

၂။ ပညာဆိုတာကေတာ့ ဒီအပိုင္းမွာ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀ လကၡဏာကို ထိုးထြင္းသိမႈသေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္က ဒီသဒၶါႏွင့္ ပညာ တရားႏွစ္ပါးကို ညီမွ်ေအာင္ ျပဳက်င့္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ပညာက လြန္ကဲ ၿပီး သဒၶါက ႏံု႔ေနလွ်င္ ေ၀ဖန္ေရးသမားသက္သက္ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ သာ၀ကေတြဟာ ဒီ႐ုပ္ကလာပ္ေတြကို ဘယ္လိုလုပ္ ႐ႈလို႔ရႏိုင္မလဲ၊ ႐ုပ္ ကလာပ္တစ္ခုတစ္ခုအတြင္းမွာရွိတဲ့ ဒီဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးကို သာ၀ကေတြဟာ ဘယ္လိုလုပ္ ႐ႈလို႔ရႏိုင္ပါ့မလဲ၊ စသည္ျဖင့္ မယံုၾကည္မႈေတြက မ်ားေနလွ်င္ သဒၶါက ႏံု႔ေနတဲ့အတြက္ ပညာဘက္ကလည္း အသားမတက္ႏိုင္ ျဖစ္တတ္ ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဓာတ္ကမၼ႒ာန္းလမ္းစဥ္အေပၚမွာ ယံုၾကည္မႈသဒၶါတရား ရွိဖို႔လည္း လိုအပ္ပါတယ္။ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀လကၡဏာကို ထိုးထိုးထြင္းထြင္း ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိတတ္ဖို႔လည္း လိုအပ္ပါတယ္။ တစ္ဖန္ သဒၶါက လြန္ၿပီး ပညာက ႏံု႔ေနျပန္လွ်င္လည္း အခ်ည္းအႏွီး အဓိပၸါယ္ကင္းမဲ့ေနတဲ့ အရာ၀တၳဳေတြမွာေသာ္လည္း မစူးစမ္းမဆင္ျခင္ဘဲ အရမ္းယံုေနတတ္ပါတယ္။ ဒီလို အမွားမွား အယြင္းယြင္း ယံုၾကည္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ရဲ႕သႏၲာန္မွာ အမွားအမွန္ ေ၀ဖန္ဆံုးျဖတ္တတ္တဲ့ ပညာ ျဖစ္ဖို႔ဆိုတာလည္း ခက္ခဲတဲ့သေဘာ ရွိပါတယ္။

၃။ ၀ီရိယဆိုတာကေတာ့ ဒီေနရာမွာ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀ လကၡဏာကို ထိုးထြင္းသိေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ၊ ဓာတ္ႀကီးေလးပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀လကၡဏာအာ႐ုံမွာ ဘာ၀နာစိတ္ကို ၿငိမ္၀ပ္စြာ ကပ္ၿပီး တည္ေန ေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီ၀ီရိယက သိပ္လြန္ကဲ သြားျပန္လွ်င္လည္း ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀လကၡဏာဆိုတဲ့ ကမၼ႒ာန္း အာ႐ုံမွ ဘာ၀နာစိတ္ဟာ ပ်ံ႕လြင့္ထြက္သြားတတ္ပါတယ္။

၄။ သမာဓိဆိုတာကေတာ့ ဒီေနရာမွာ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀လကၡဏာ ဆိုတဲ့ ကမၼ႒ာန္းအာ႐ုံ၌ ဘာ၀နာစိတ္က ၿငိမ္၀ပ္စြာ ကပ္ၿပီး တည္ ေနမႈကို ဆိုလိုပါတယ္။ ဒီသမာဓိက လြန္ကဲၿပီး ၀ီရိယက ေလ်ာ့ေနျပန္လွ်င္ လည္း ပ်င္းရိျခင္းဘက္သို႔ စိတ္က ယိုင္လဲသြားတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မေလ်ာ့မတင္း ေစာင္းႀကိဳးညႇင္းသို႔ ၀ီရိယႏွင့္ သမာဓိကိုလည္း ညီမွ်ေအာင္ က်င့္ရပါတယ္။ ၀ီရိယႏွင့္ ခ်ီးပင့္ထားပါမွ သမာဓိကလည္း အစြမ္းထက္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

၅။ သတိကေတာ့ ဒီေနရာမွာ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀လကၡဏာ ဆိုတဲ့ ကမၼ႒ာန္းအာ႐ုံကို အမွတ္ရတဲ့သေဘာ၊ သိမ္းဆည္းတတ္တဲ့သေဘာကို ဆိုလိုပါတယ္။ သဒၶါႏွင့္ပညာ ညီမွ်ေအာင္လည္း ဒီသတိကပဲ ထိန္းေပးရပါတယ္။ ၀ီရိယႏွင့္သမာဓိ ညီမွ်ေအာင္လည္း ဒီသတိကပဲ ထိန္းေပးရပါတယ္။

ေဗာဇၩဂၤ (၇) ပါး

ေဗာဇၩင္ (၇)ပါး အေၾကာင္းကိုလည္း နည္းနည္းေျပာၾကရေအာင္ ...။
ေဗာဇၩင္ (= ေဗာဇၩဂၤ)ဆိုတာကေတာ့ ေဗာဓိေခၚတဲ့ အရိယမဂ္ဉာဏ္ရဲ႕ အဂၤါ အစိတ္အပိုင္းေတြကို ေဗာဇၩဂၤ (= ေဗာဇၩင္)လို႔ ေခၚဆိုပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ေလာကုတၱရာျဖစ္တဲ့ ေဗာဇၩင္ကို ရွင္းထားတဲ့ ရွင္းလင္းခ်က္ပါ။ ဒီေနရာမွာ ေတာ့ ဓာတ္ႀကီးေလးပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀လကၡဏာကို ထိုးထြင္းသိတတ္တဲ့ ဉာဏ္ကို ေဗာဓိလို႔ ေခၚပါတယ္။ ထိုေဗာဓိရဲ႕ အဂၤါအစိတ္အပိုင္း (၇)ပါးကို ေဗာဇၩင္ (၇)ပါးလို႔ ေခၚပါတယ္၊ ေလာကီေဗာဇၩင္မ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီ ေဗာဇၩင္ (၇)ပါး ဆိုတာကေတာ့ - သတိ-ဓမၼ၀ိစယ-၀ီရိယ-ပီတိ-ပႆဒၶိ-သမာဓိ- ဥေပကၡာဆိုတဲ့ (၇)ပါးပဲ ျဖစ္ၾကပါတယ္။

၁။ သတိသေမၺာဇၩင္ ဆိုတာကေတာ့ ဒီေနရာမွာ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀လကၡဏာကို ေအာက္ေမ့ျခင္း အမွတ္ရျခင္းသေဘာ သိမ္းဆည္း တတ္တဲ့သေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။
၂။ ဓမၼ၀ိစယသေမၺာဇၩင္ ဆုိတာကေတာ့ ဒီေနရာမွာ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀လကၡဏာကို ထိုးထြင္းသိတဲ့သေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။
၃။ ၀ီရိယသေမၺာဇၩင္ ဆိုတာက ဒီဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတုိ႔ရဲ႕ သဘာ၀လကၡဏာကို ထိုးထြင္းသိေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ျခင္းသေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။
၄။ ပီတိသေမၺာဇၩင္ ဆိုတာကေတာ့ ဒီဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀ လကၡဏာအာ႐ုံကို ႏွစ္သက္ျခင္းသေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။
၅။ ပႆဒၶိသေမၺာဇၩင္ ဆိုတာကေတာ့ ဒီဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀ လကၡဏာအာ႐ုံကို အာ႐ုံျပဳၿပီး စိတ္-ေစတသိက္တို႔ရဲ႕ ၿငိမ္းေအးျခင္း သေဘာ ျဖစ္တယ္။
၆။ သမာဓိသေမၺာဇၩင္ ဆိုတာကေတာ့ ဒီဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀ လကၡဏာအာ႐ုံမွာ ဘာ၀နာစိတ္က ၿငိမ္၀ပ္စြာ ကပ္ၿပီး တည္ေနတဲ့ သေဘာ ျဖစ္တယ္။
၇။ ဥေပကၡာသေမၺာဇၩင္ ဆိုတာကေတာ့ ဒီဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀ လကၡဏာအာ႐ုံမွာ ေၾကာင့္ၾကမႈ ေတာင့္တမႈ စသည္မရွိဘဲ ဘာ၀နာ စိတ္ကို အညီအမွ် ေကာင္းစြာထားႏိုင္တဲ့သေဘာ ျဖစ္တယ္။

ဒီေဗာဇၩင္ (၇)ပါးမွာ -- ဓမၼ၀ိစယသေမၺာဇၩင္ ၀ီရိယသေမၺာဇၩင္ ပီတိသေမၺာဇၩင္ဆိုတဲ့ ေဗာဇၩင္ (၃)ပါးက တစ္အုပ္စု၊ ပႆဒၶိသေမၺာဇၩင္ သမာဓိသေမၺာဇၩင္ ဥေပကၡာသေမၺာဇၩင္ဆိုတဲ့ ေဗာဇၩင္ (၃)ပါးက တစ္အုပ္စု -- ဒီလို အုပ္စု (၂)ခု ရွိေနပါတယ္။ သတိသေမၺာဇၩင္ကေတာ့ ႏွစ္ဘက္ရ ျဖစ္ပါတယ္။ ဓမၼ၀ိစယ-၀ီရိယ-ပီတိ ဆိုတဲ့ ေဗာဇၩင္ (၃)ပါးက လြန္ကဲလာတဲ့အခါ ပႆဒၶိ-သမာဓိ-ဥေပကၡာ ဆိုတဲ့ ေဗာဇၩင္ (၃)ပါးကို ပြားေပးရတယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ ဒီဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတုိ႔ရဲ႕ သဘာ၀လကၡဏာကို အာ႐ုံယူၿပီး သမာဓိကို ထူေထာင္ေနတဲ့အခါ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀လကၡဏာေတြက အလြန္႔အလြန္ ထင္ရွားၿပီး ဘာ၀နာစိတ္က ဒီဓာတ္ (၄)ပါးအာ႐ံုမွာ ၿငိမ္၀ပ္စြာ ကပ္ၿပီးမတည္ဘူးဆိုလွ်င္ ပႆဒၶိ-သမာဓိ-ဥေပကၡာဆိုတဲ့ ေဗာဇၩင္ (၃)ပါးကို ပြားေပးပါ။ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးအာ႐ုံမွာ ဘာ၀နာစိတ္ကို ၿငိမ္၀ပ္စြာ ကပ္ၿပီးတည္ေနေအာင္သာ ႀကိဳးစားပါ။ တစ္ဖန္ ပႆဒၶိ-သမာဓိ-ဥေပကၡာဆိုတဲ့ ေဗာဇၩင္ (၃)ပါးက လြန္ကဲလာတဲ့ အတြက္ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးအာ႐ုံမွာ ၿငိမ္၀ပ္စြာ ကပ္ၿပီးတည္ေနတဲ့ သမာဓိက အားေကာင္းလြန္းလာတဲ့အခါ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀လကၡဏာ ေတြဟာ ေယာဂီရဲ႕ဉာဏ္မွာ မထင္မရွား ျဖစ္လာတတ္ျပန္တယ္။ ဒီအခါမွာ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္က ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀လကၡဏာအာ႐ုံကို ထိုးထိုး ထြင္းထြင္း ရွင္းရွင္းလင္းလင္းႀကီး သိေအာင္ ဓမၼ၀ိစယ-၀ီရိယ-ပီတိ ဆိုတဲ့ ေဗာဇၩင္တရား (၃)ပါးကို ပြားေပးရပါတယ္။

မွတ္ခ်က္။ ။ အက်ယ္ကို - အဓိစိတၱသုတၱန္ (အံ-၁-၂၅၈-၂၆၀။) ၊ အႏုတၱရသီတိဘာ၀သုတၱန္ (အံ-၂-၃၇၉။) ၊ ေဗာဇၩဂၤသုတၱန္ = အဂၢိသုတၱန္ (သံ-၃-၉၈-၁၀၀။) တို႔၌ ၾကည့္ပါ။

ကုိတာေတ
09-21-2010, 09:25 AM
ဒီလို ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀လကၡဏာကို အာ႐ံုယူကာ သမာဓိကုိ ထူေထာင္ရာ၌ ဣေႁႏၵငါးပါး ေဗာဇၩင္ (၇)ပါးတို႔ကို ညီမွ်ေအာင္ က်င့္ႏိုင္ခဲ့ေသာ္ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀လကၡဏာအာ႐ုံမွာ ဘာ၀နာစိတ္က တစ္နာရီ ႏွစ္နာရီ စသည္ျဖင့္ ထိုင္တိုင္း ၿငိမ္၀ပ္စြာ ကပ္ၿပီးတည္ေနခဲ့ေသာ္ ထိုသမာဓိ ကိုပင္ ဆက္လက္ထူေထာင္ပါ။

ယံ ကိဥၥိ ကမၼ႒ာနံ သတႆ သမၸဇာနေႆ၀ သမၸဇၨတိ။ (၀ိသုဒၶိ-၁-၂၇၆။) မည္သည့္ကမၼ႒ာန္းမဆို သတိ-သမၸဇဥ္ဉာဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုပါမွသာလွ်င္ အထြတ္အထိပ္သို႔ ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္၊ ေအာင္ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဣရိယာပုထ္ (၄)ပါးလံုးမွာ ပံုစံတူပဲ ႐ႈႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ ထိုထိုကိုယ္အမူ အရာဟူသမွ်မွာ ဓာတ္ (၄)ပါးကိုပင္ စူးစူးစိုက္စိုက္ ႐ႈေနပါ။ ဒီလို ႀကိဳးစားအားထုတ္လိုက္တဲ့အတြက္ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ သဘာ၀ လကၡဏာအာ႐ုံမွာ ဘာ၀နာစိတ္က တစ္နာရီ ႏွစ္နာရီေလာက္ ထိုင္တိုင္း ထိုင္တိုင္း (၃)ရက္ေလာက္ ဆက္တိုက္ၿငိမ္ေနမယ္ဆိုလွ်င္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ခႏၶာကိုယ္ကို မေတြ႕ေတာ့ဘဲ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ အစုအပုံအားျဖင့္ ေယာဂီ ပုဂၢိဳလ္က ေတြ႕လာပါလိမ့္မယ္။ သမာဓိကို ဆက္လက္ၿပီး ပုံစံတူ ထူေထာင္လိုက္လွ်င္ ခႏၶာကိုယ္ကို မေတြ႕ ေတာ့ဘဲ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးတို႔ရဲ႕ အျဖဴေရာင္အတုံးအခဲ အစုအပံုႀကီးကို ေတြ႕တတ္ပါတယ္။ အဲဒီ အျဖဴအတံုးအခဲ အစုအပံုမွာ တည္ရိွတဲ့ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးကို ဆက္လက္သိမ္းဆည္းၿပီး အဲဒီဓာတ္ (၄)ပါးအာ႐ံုမွာပဲ သမာဓိကို ဆက္လက္ထူေထာင္ႏိုင္ခဲ့လွ်င္ ေရခဲတုံး ဖန္တံုး မွန္တံုးလို ၾကည္ေနတဲ့ အတံုး အခဲႀကီးကို ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီ အၾကည္အတံုးအခဲႀကီးမွာ တည္ရိွတဲ့ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးကို သိမ္းဆည္းၿပီး သမာဓိကို ဆက္လက္ထူေထာင္ပါ။ အၾကည္အတံုးအခဲဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဒီေနရာမွာ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္ရဲ႕သမာဓိက အသားတက္လာတဲ့အခါ ေရခဲတံုး ဖန္တံုး မွန္တံုးလိုၾကည္ေနတဲ့ အၾကည္အတံုးအခဲကို ေတြ႕ႏိုင္တယ္ဆိုလွ်င္ အဲဒီေရခဲတံုး ဖန္တံုး မွန္တံုးလိုၾကည္ေနတဲ့ အၾကည္အတံုးအခဲဆိုတာ ဘာလဲ လို႔ ေမးစရာရွိတယ္။ ၀ိသုဒၶိမဂၢအ႒ကထာက ေျဖရွင္းျပထားပါတယ္။

စကၡာဒိပဥၥ၀ိဓံ ႐ူပါဒီနံ ဂဟဏပစၥယဘာေ၀န အာဒါသတလံ ၀ိယ ၀ိပၸသႏၷတၱာ ပသာဒ႐ူပံ၊ (၀ိသုဒၶိ-၂-၈၁။)
စကၡဳပသာဒ ေသာတပသာဒ ဃာနပသာဒ ဇိ၀ွါပသာဒ ကာယပသာဒ ဆိုတဲ့ ပသာဒ႐ုပ္ (= အၾကည္႐ုပ္)ငါးမ်ဳိးတို႔ဟာ ႐ူပါ႐ံု သဒၵါ႐ုံ ဂႏၶာ႐ုံ ရသာ႐ုံ ေဖာ႒ဗၺာ႐ုံဆိုတဲ့ ဆိုင္ရာဆိုင္ရာအာ႐ုံကို အသိစိတ္ (= ၀ိညာဏ္)က အာ႐ုံ ယူႏိုင္ဖို႔ရန္ မွီရာ၀တၳဳ အေၾကာင္းတရားအျဖစ္ျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳေပးေနၿပီး ေၾကးမုံ (= မွန္)အျပင္ကဲ့သို႔ အထူးၾကည္လင္ေသာေၾကာင့္ ဒီစကၡဳစတဲ့ ႐ုပ္ငါးမ်ဳိးဟာ ပသာဒ႐ုပ္မည္တယ္လို႔ ဒီလိုရွင္းျပထားတယ္။ တစ္ဖန္ ဒီအၾကည္႐ုပ္ေတြဟာ ဘယ္သေဘာတရားတို႔ရဲ႕ ၾကည္လင္မႈလဲ၊ ဒီလိုလည္း ေမးစရာရိွတယ္။
႐ူပါဘိဃာတာရဟဘူတပၸသာဒလကၡဏံ။ ပ ။ စကၡဳ၊ (၀ိသုဒၶိ-၂-၇၄။) စသည္ျဖင့္ အ႒ကထာမ်ားက ဖြင့္ဆိုရွင္းလင္းထားတဲ့အတိုင္း ႐ူပါ႐ုံစတဲ့ ဆိုင္ရာအာ႐ုံေတြက စကၡဳအၾကည္စတဲ့ ဆိုင္ရာအၾကည္ဓာတ္ေတြကို ေရွး႐ွဴ ႐ိုက္ခတ္တဲ့အခါ အဲဒီ႐ူပါ႐ုံစတဲ့ ဆိုင္ရာအာ႐ုံတို႔ရဲ႕ ႐ုိက္ခတ္ျခင္းငွာ ထိုက္ တန္တဲ့ ဓာတ္ႀကီးေလးပါး (= ဘူတ႐ုပ္)တို႔ကို ၾကည္လင္ေစျခင္း သေဘာ တရားမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ ...
၁။ ႐ူပါ႐ုံေရွး႐ွဴ႐ိုက္ခတ္ျခင္းငွာထုိက္တဲ့ ဘူတ႐ုပ္ (= ဓာတ္ႀကီး ေလးပါး)တို႔ရဲ႕ ၾကည္လင္ေနတဲ့သေဘာက စကၡဳပသာဒ၊
၂။ သဒၵါ႐ုံေရွး႐ွဴ႐ိုက္ခတ္ျခင္းငွာထိုက္တဲ့ ဘူတ႐ုပ္ (= ဓာတ္ႀကီးေလးပါး)တို႔ရဲ႕ ၾကည္လင္ေနတဲ့သေဘာက ေသာတပသာဒ၊
၃။ ဂႏၶာ႐ုံေရွး႐ွဴ႐ိုက္ခတ္ျခင္းငွာထိုက္တဲ့ ဘူတ႐ုပ္ (= ဓာတ္ႀကီး ေလးပါး) တို႔ရဲ႕ ၾကည္လင္ေနတဲ့သေဘာက ဃာနပသာဒ၊
၄။ ရသာ႐ုံေရွး႐ွဴ႐ိုက္ခတ္ျခင္းငွာထိုက္တဲ့ ဘူတ႐ုပ္ (= ဓာတ္ႀကီး ေလးပါး) တို႔ရဲ႕ ၾကည္လင္ေနတဲ့သေဘာက ဇိ၀ွါပသာဒ၊
၅။ ေဖာ႒ဗၺာ႐ုံ (= ပထ၀ီ-ေတေဇာ-၀ါေယာ ဆိုတဲ့ ဓာတ္သုံးပါး)တို႔ရဲ႕ ေရွး႐ွဴ ႐ုိက္ခတ္ျခင္းငွာထိုက္တဲ့ ဘူတ႐ုပ္ (= ဓာတ္ႀကီး ေလးပါး)တို႔ရဲ႕ ၾကည္လင္ ေနတဲ့သေဘာက ကာယပသာဒ -- အားလံုးေပါင္းလိုက္ေတာ့ ပသာဒ႐ုပ္ (= အၾကည္႐ုပ္) ငါးမ်ဳိးရိွပါတယ္။ ဒီရွင္းလင္းခ်က္အရ ပသာဒ႐ုပ္ (= အၾကည္႐ုပ္)ဆိုတာ ဓာတ္ႀကီးေလးပါး တုိ႔ကို မွီျဖစ္ေနတဲ့ ဓာတ္ႀကီးေလးပါးတို႔ရဲ႕ ၾကည္ေနတဲ့သေဘာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအၾကည္ဓာတ္ ငါးမ်ဳိးထဲမွာ ကာယပသာဒ (= ကာယအၾကည္ဓာတ္) ကေတာ့ တစ္ကိုယ္လုံး အႏွံ႔အျပားရိွပါတယ္။ ထိမႈကိုသိႏုိင္တဲ့ ေနရာတိုင္းမွာ ကာယအၾကည္ဓာတ္ ရွိပါတယ္။ ဒီအၾကည္ဓာတ္ေတြကို ဃနေခၚတဲ့ ႐ုပ္တုံး ႐ုပ္ခဲေတြကို ဉာဏ္ႏွင့္မၿဖိဳခဲြႏိုင္မီ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္က အတုံးလိုက္အခဲလိုက္ ေရခဲတံုး ဖန္တံုး မွန္တံုးလို ေတြ႕ေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္က ဒီအၾကည္ဓာတ္ အတံုးအခဲကို ဉာဏ္ႏွင့္ ထိုးေဖာက္ၿပီး မျမင္ႏိုင္ေသးမီမွာ ဉာဏ္ကအလြန္ႀကီး မထက္ျမက္ မစူးရွ ေသးတဲ့အတြက္ အျဖဴေရာင္ အတံုးအခဲကို ေတြ႕ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအျဖဴ ေရာင္ အတံုးအခဲမွာ တည္ရွိတဲ့ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးကို သိမ္းဆည္းကာ ဒီဓာတ္ (၄)ပါးကိုပဲ အာ႐ုံယူၿပီး သမာဓိကုိ ဆက္လက္ထူေထာင္ႏုိင္ခဲ့မယ္ဆိုလွ်င္ သမာဓိက အသားတက္လာတဲ့အခါ နက္႐ႈိင္းလာတဲ့အခါ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးကို ထုိးထိုးထြင္းထြင္း သိေနတဲ့ဉာဏ္လည္း တစ္စတစ္စ ထက္ျမက္စူးရွလာပါလိမ့္ မယ္။ ဉာဏ္က ထက္ျမက္စူးရွလာတဲ့အခါမွာ ေရခဲတံုး ဖန္တံုး မွန္တံုးလို ၾကည္ေနတဲ့ အၾကည္အတံုးအခဲ အစုအပံုႀကီးကို ေယာဂီပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ ဉာဏ္က ထြင္းေဖာက္ သိျမင္ေနပါလိမ့္မယ္။ ဒီအခါမွာ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္က ေရွ႕ကို ဘာဆက္လုပ္ရမလဲ၊ -- အဲဒီအၾကည္ဓာတ္ အတံုးအခဲမွာရွိတဲ့ ဓာတ္ႀကီး (၄)ပါးကိုပဲ ဆက္လက္ ၿပီး သိမ္းဆည္းကာ ဒီဓာတ္ (၄)ပါးကိုပဲ အာ႐ုံယူလ်က္ သမာဓိကို ဆက္လက္ ထူေထာင္ရပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ သမာဓိက ပိုပိုအားေကာင္းလာတဲ့အခါ ဉာဏ္ကလည္း ပို၍ပို၍ ထက္ျမက္စူးရွလာတဲ့အခါ အဲဒီ အၾကည္အတံုးအခဲ ထဲမွ အလင္းေရာင္ေတြဟာ တဖ်ပ္ဖ်ပ္ ထြက္ေပၚေနပါလိမ့္မယ္။ ဒီလင္း ေရာင္ျခည္ေတြဟာ နာရီ၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ တစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္အထိ အဆက္မျပတ္ တဖ်ပ္ဖ်ပ္ ထြက္ေပၚေနမယ္ဆိုလွ်င္ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္က ႀကိဳက္ရာလမ္းခြဲကို ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီအပိုင္းမွာ - မဟာရာဟုေလာ၀ါဒသုတၱန္ (မ-၂-၈၆။) - စသည္တို႔မွာ ဘုရားရွင္က အာကာသဓာတ္ကုိ ျမင္ေအာင္႐ႈရန္ ၫႊန္ၾကားထားပါတယ္။ ဒီၫႊန္ၾကားခ်က္အရ